FRINGILLA CO LTD ν. ZART PARTNERS CORP από Βritish Virgin Islands κ.α., Αρ. Aίτησης 123/12, 18/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A13 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ Αρ. Aίτησης 123/12 Μεταξύ: FRINGILLA CO. LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- ZART PARTNERS CORP. από Βritish Virgin Islands
- OOO "RYBPROMINVEST" υπό διάλυση (πτώχευση) εκ Ρωσσίας Εναγομένων ----------------------------- 18 Ιανουαρίου 2013 Για αιτητές: κ. Θεοφανίδης για κ. Πέτρου (για ν' ακούσει απόφαση η κα Μ. Θεοφανίδου) Για καθ' ων η αίτηση: κ. Λ. Κολατσής Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα γενική αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Θεοφανίδη, διευθυντή των προτιθέμενων εναγόντων, στην οποία γίνεται αναφορά στο παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης του κλητηρίου εντάλματος το οποίο προτίθενται να καταχωρήσουν και επισυνάπτεται στην αίτηση. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των παραγράφων 2 - 9 της ένορκης δήλωσης: «2) Η υποτιθέμενη αγωγή αφορά α) Την έκδοση Διατάγματος και/ή απόφασης που να κυρήσσει άκυρη την συμφωνία εξ υπαρχής η οποία έγινε στις 28 Απριλίου 2008 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 με την οποία οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγομένους αρ. 1 μέρος των δικαιωμάτων που απορρέουν από την συμφωνία δανεισμού (LOAN AGREEMENT) ημερομηνίας 20/10/2006 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2) ήτοι το ποσό Δ.Α. U.S.D.$19,447,610.47.- πλέον τόκοι @ 13.5% τον χρόνο η κεφαλοποίηση των οποίων θα γίνεται ανά εξάμηνο ως η συμφωνία ημερ. 28/12/2007 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 λόγω μη παροχής ανταλλάγματος και/ή αντιπαροχής (VALUABLE CONSIDERATION) από μέρους των Εναγομένων αρ.
- β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κυρήσσει άκυρη εξ' υπαρχής τη συμφωνία ημερομηνίας 28/4/2008 καλουμένης «SUBORTINATION AGREEMENT» μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων αρ. 1 και 2 και της μη παροχής ανταλλαγμάτων/αντιπαροχής (VALUABLE CONSIDERATION). γ) Διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία λόγω ακύρωσης της Συμφωνίας ημερομηνίας 28ης Απριλίου 2008 (ASSIGNMENT AGREEMENT) η οποία υπεγράφει από τους Ενάγοντες και τους Εναγομένους αρ. 1 και 2 όπως πιο πάνω εξαιτείται και πως όλα τα δικαιώματα στο ποσό των Δ.Α. U.S.D.$31,272,782.35.- κατά την 15η Δεκεμβρίου 2011 επιστραφούν και/ή καταβληθούν και/ή αναγνωριστούν ότι ανήκουν στους Ενάγοντες και ότι οι Ενάγοντες και όχι οι Εναγόμενοι αρ. 1 δύνανται να απαιτήσουν από τους Εναγομένους αρ. 2 με βάση αυτών των δικαιωμάτων. 3) Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Λεμεσό. Οι Εναγόμενοι αρ. 2 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στις Βρεττανικές Παρθένες Νήσους (BRITISH VIRGIN ISLANDS) με έδρα την Τορτόλα. Οι Εναγόμενοι αρ. 2 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στη Ρωσία με έδρα την Αγία Πετρούπολη. 4) Οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι αρ. 2 κατά ή περί την 20ην Οκτωβρίου 2006 έκαναν συμφωνία με την οποία οι Ενάγοντες εδάνεισαν στους Εναγομένους το ποσό των U.S.D.$44,000,000.-. 5) Oι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 κατά ή περί την 28ην Απριλίου υπέγραψαν συμφωνία με την οποία οι Ενάγοντες παρεχώρησαν στους Εναγομένους αρ. 1 μέρους του ποσού που εδάνεισαν στους Εναγομένους αρ. 2 ήτοι το ποσό των U.S.D.$19,447,610.47.-. 6) Ήταν όρος της συμφωνίας ημερ. 28/4/2008 όπως οι Ενάγοντες εξοφληθούν πριν οι Εναγόμενοι αρ. 1 εξοφληθούν από τους Εναγόμενους αρ.
- 7) Οι Εναγόμενοι μέχρι και σήμερα δεν έχουν δώσει οποιαδήποτε αντιπαροχή (valuable consideration) για την παραχώρηση σε αυτούς (ASSIGNMENT) των δικαιωμάτων για το ποσό των U.S.D.$19.447,610.47.- πλέον τόκους. 8) Οι Εναγόμενοι αρ. 1 περαιτέρω προσπάθησαν να αλλάξουν την δικαιοδοσία με νέα συμφωνία μεταξύ των Εναγομένων αρ. 1 και 2 κατά παράβαση των όρων της Συμφωνίας ημερ. 20ης Οκτωβρίου 2006 και 28ης Απριλίου
- 9) Οι Εναγόμενοι αρ. 1 κατά παράβαση της συμφωνίας προσπάθησαν να παρακάμψουν τους Ενάγοντες και διεκδίκησαν να πληρωθούν από τους Εναγομένους αρ. 2 πριν εξοφληθούν οι Ενάγοντες." Στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης δίδεται η διεύθυνση των εναγομένων 1 και 2 καθώς και του «προσωρινού διευθυντού (liquidator)». Περαιτέρω αναφέρεται ότι οι ενάγοντες περί της 12.1.12 και 18.1.12 απέστειλαν επιστολή με την οποία ειδοποιούσαν τους εναγόμενους 1 και 2 ότι θα εξασκούσαν το δικαίωμα τους για έγερση αγωγής στην Κύπρο, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκ. 4 και
- Η αίτηση καταχωρίστηκε ex-parte, όμως όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου την ημέρα που η υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους των προτιθέμενων εναγομένων και ζήτησε άδεια να καταχωρήσει ένσταση. Με τη σύμφωνο γνώμη και του συνηγόρου των αιτητών δόθηκαν οδηγίες για ένσταση. Την ίδια ημέρα καταχωρίστηκε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Προτού καταχωριστεί ένσταση και χωρίς να ληφθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο οι αιτητές καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Μετά από κάποιες αναβολές της υπόθεση οι καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους οι οποίοι παρατίθενται συνοπτικά. · Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες εκ του νόμου προϋποθέσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, ούτε έχει τεθεί το απαραίτητο πραγματικό υπόβαθρο. · Η έκδοση διατάγματος σφράγισης κλητηρίου εντάλματος δεν είναι δικονομικά επιτρεπτή έχοντας υπόψη ότι κανένας από τους εναγομένους είναι Κύπριος. · Η αίτηση είναι παράτυπη, και δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. · Η αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς δικονομικούς κανονισμούς και άρθρα της νομοθεσίας. · Η επιδιωκόμενη αγωγή στρέφεται εναντίον προσώπων που βρίσκονται σε κατάσταση διάλυσης και δεν μπορεί να καταχωρηθεί χωρίς την προγενέστερη αιτιολόγηση της και χωρίς της άδεια του Δικαστηρίου. · Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν τις διαφορές των διαδίκων όπως προβάλλονται από το επισυνημμένο κλητήριο ένταλμα και δεν αποτελούν το κατάλληλο forum. · Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε στις 30.3.12 καταχωρήθηκε κατά παράβαση των θεσμών και χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου. · Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και δεν δικαιολογείται. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Νούντα Ζερβού, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση στην οποία αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος και παρατίθενται όλες οι προϋποθέσεις που περιλαμβάνονται στη Δ.6 Θ.
- Η αγωγή στρέφεται εναντίον προσώπων που ευρίσκονται υπό διάλυση και δεν μπορεί να καταχωριστεί αγωγή χωρίς τη προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Περαιτέρω αναφέρεται ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν τις διαφορές των διαδίκων και δεν αποτελούν το κατάλληλο forum. Οι συμβάσεις στις οποίες στηρίζεται η αγωγή διέπονται από ρήτρες δικαιοδοσίας και διαιτησίας και δεν διέπονται από το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης γίνεται αναφορά στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε από τους αιτητές χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Ο κ. Θεοφανίδης στην αγόρευση του αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης και με αναφορά σε όρους των συμφωνιών ημερομηνίας 20.10.06 και 28.4.08 εισηγήθηκε πως οι ενάγοντες είχαν, με βάση τις συμφωνίες, δικαίωμα επιλογής δικαιοδοσίας και αυτό έπραξαν με την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης. Σε συνάρτηση με τους προτιθέμενους εναγόμενους 2 ο συνήγορος ανέφερε ότι με βάση το Ρωσικό Δίκαιο δεν είναι ούτε πτωχεύσαντες ούτε διαλυμένοι. Ο κ. Κολατσής από την άλλη εισηγήθηκε πως με την παρούσα αίτηση προκύπτει αναγκαιότητα επέκτασης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 Θ.
- Ο ενάγοντας περαιτέρω θα πρέπει να παραθέσει μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον των εναγομένων και επίσης ικανοποιητική μαρτυρία ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (Δ.6 Θ.4). Ο ευπαίδευτος συνήγορος αφού ανέλυσε όλες τις πιο πάνω προϋποθέσεις εισηγήθηκε ότι αυτές δεν πληρούνται στην παρούσα περίπτωση. Περαιτέρω, με δεδομένο ότι οι προτιθέμενοι εναγόμενοι είναι αλλοδαποί θα έπρεπε να ζητηθεί σφράγιση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος και όχι του κλητηρίου εντάλματος. Σε συνάρτηση με τους εναγομένους 2 ο συνήγορος ανέφερε ότι με βάση τη θέση των ιδίων των αιτητών αναγνωρίζεται ότι αυτοί βρίσκονται υπό διάλυση. Με βάση λοιπόν τον άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου για να εγερθεί αγωγή εναντίον τους. Το τι περιλαμβάνει το Ρωσικό Δίκαιο σε συνάρτηση με το θέμα αποτελεί πραγματικό γεγονός το οποίο θα έπρεπε να είχε τεθεί από τους αιτητές με μαρτυρία, κάτι που δεν έχει γίνει στην παρούσα περίπτωση. Περαιτέρω αναφέρθηκε από το συνήγορο ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της παρούσας αίτησης έγινε χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου και συνεπώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω ο συνήγορος εισηγήθηκε πως η Κύπρος δεν είναι το κατάλληλο forum για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Η δικαιοδοσία για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης ανήκει αποκλειστικά σε αλλοδαπά δικαστήρια και τα κυπριακά δικαστήρια δεν αποτελούν το forum convenience. Οι συμβάσεις που διέπουν τις σχέσεις των διαδίκων καθορίζουν ότι το εφαρμοσθέν δίκαιο δεν είναι το κυπριακό. Η Δ.2 Θ.2 προνοεί ότι κανένα κλητήριο ένταλμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ή για το οποίο απαιτείται όπως δοθεί ειδοποίηση εκτός δικαιοδοσίας θα σφραγίζεται χωρίς τη προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση για σφράγιση κλητηρίου εντάλματος δεν είναι μια απλή διαδικασία. Με βάση τη νομολογία θα πρέπει πρώτα να επεκταθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για να μπορεί το Δικαστήριο να αναλάβει δικαιοδοσία πάνω σε πρόσωπα που βρίσκονται εκτός της επικράτειας. Συνακόλουθα οι αιτητές οφείλουν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις επέκτασης της αρμοδιότητας του. Οι αιτητές οφείλουν να δώσουν εύλογη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος καθώς και ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις επέκτασης της αρμοδιότητας του. Η Δ.6 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθορίζει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες επιτρέπεται από το Δικαστήριο η επίδοση εκτός Κύπρου του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του. Το ζήτημα της σφράγισης του κλητηρίου και της επίδοσης του εκτός δικαιοδοσίας είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και κατά πόσο δικαιολογούνται κρίνεται σε αμφότερες τις περιπτώσεις με κύρια αναφορά στην ικανοποίηση των προϋποθέσεων της Δ.6 των θεσμών. Στην υπόθεση Άνθιμου Δημητρίου ν. Dolphin Shipping Ltd and another
(1990)1 Α.Α.Δ. 351 αναφέρεται στη σελ. 358: «Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται εντός της περιοχής της Επικράτειας και σε υπηκόους της Δημοκρατίας εκτός αυτής. Η δικαιοδοσία πάνω σε πρόσωπα που ευρίσκονται εκτός ενός κράτους και δεν έχουν την ιθαγένεια του είναι δημιούργημα του περασμένου αιώνα. Το Δικαστήριο αναλαμβάνει τη δικαιοδοσία αυτή με πολλή προσοχή και περίσκεψη ύστερα από άσκηση διακριτικής ευχέρειας, με βάση ορισμένους κανόνες. Τη διακριτική του ευχέρεια την ασκεί σε αίτηση που υποβάλλει ο ενάγων στην απουσία του άλλου μέρους, ex parte, με παρέκκλιση από τη γενική αρχή του δικαίου audi alteram partem. Τούτο είναι αναγκαίο για την ευχερή λειτουργία των μηχανισμών της δικαιοσύνης.» Επίσης στην Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A.P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 995, αναφέρονται τα εξής στις σελ. 1002-1003: "Όπως υποδείχθηκε στην Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co
(1965)1 C.L.R 58, στη σελ.67, όπου σημειώθηκε ότι οι αρχές εφαρμογής της πανομοιότυπης Αγγλικής πρόνοιας στην Ο.11 r.4 ήταν παρόμοιες με εκείνες που εφαρμόζονται στην περίπτωση του Καν.24 των Κανονισμών Ναυτοδικείου (βλ. Δευτερογενή Νομοθεσία, Τόμος ΙΙ, σελ.572 κ.ε.), εκείνο που απαιτείται είναι να καταδειχθεί ότι υπάρχει καλή συζητήσιμη υπόθεση. Υιοθετήθηκε εκεί το εξής απόσπασμα από την Chemische Fabrikvormals Sandoz v. Badische Anilin und Soda Fabriks
(1904)90 L.T. 733 στη σελ. 735: ΄This does not, of course, mean that a mere statement by any deponent who is put forward to make the affidavit that he believes that there is a good cause of action is sufficient. On the other hand, the court is not, on an application for leave to serve out of jurisdiction . called upon to try the action or express a premature opinion on its merits .΄" Για την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος χρειάζεται εύλογη μαρτυρία και μάλιστα με πληρότητα. Στην George D. Counnas and Sons Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd and another
(1963)2 C.L.R. 266, 268: "The plaintiff has to state in the affidavit or affidavits in support of his application the entire set of facts founding the enforceable right." Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας. Όπως λέχθηκε στη Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"
(1987)1 C.L.R. 297, 300: ".the disclosure of a cause of action is solely dependent on the objective implications of the facts set forth in the affidavit and not on the examination on the merits of the factual situation. Belief in the existence of a cause of action is not of itself sufficient. The facts must give rise to the existence of a prima facie or arguable case in order for the Court to exercise its discretion in favour of the proponet of service outside jurisdiction." Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση περιορίζονται σε αυτά που περιλαμβάνονται στην αρχική ένορκη δήλωση του κ. Θεοφανίδη η οποία συνοδεύει την αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε χωρίς να ληφθεί προηγουμένως άδεια του Δικαστηρίου. Με προβλημάτισε κατά πόσο θα μπορούσε, κατ΄ επίκληση της Δ.64 να θεωρηθεί η παράλειψη των αιτητών να ζητήσουν άδεια για καταχώρηση της εν λόγω ένορκης δήλωσης ως παρατυπία και να θεραπευθεί. Βέβαια δεν έχει ζητηθεί κάτι τέτοιο από τους αιτητές σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ούτε στο στάδιο των αγορεύσεων παρά το ότι το θέμα αυτό εγείρεται στην ένσταση που καταχωρίστηκε. Εν όψει τούτου και της φύσης της παρούσας αίτησης όπου τυχόν απόρριψη της δε δημιουργεί δεδικασμένο, θεωρώ ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δε μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Με βάση λοιπόν την αρχική ένορκη δήλωση, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο θεμελιώνονται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Καμία αναφορά δε γίνεται στην ένορκη δήλωση και κανένα στοιχείο δε δίδεται ότι το παρών Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Το μόνο στοιχείο στο οποίο ουσιαστικά στηρίζονται οι αιτητές, όπως αναφέρεται στην αγόρευση του συνηγόρου είναι ο όρος 33 της συμφωνίας Τεκ. 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: "33. JURISDICTION 33.1 Jurisdiction of English courts 33.1.1 The courts of England have exclusive jurisdiction to settle all Disputes. 33.1.2 The Parties agree that the courts of England are the most appropriate and convenient courts to settle Disputes and accordingly no Party will argue to the contrary. 33.1.3 This Clause 33.1 is for the benefit of the Lender only. As a result, the Lender shall not be prevented from taking proceedings relating to a Dispute in any other courts with jurisdiction. To the extent allowed by law, the Lender may take concurrent proceedings in any number of jurisdictions." Από τον πιο πάνω όρο προκύπτει ότι παρά την ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας στα Αγγλικά Δικαστήρια παρέχεται η δυνατότητα στους δανειστές, εναγόντες στην παρούσα περίπτωση όπως επιλέξουν άλλο Δικαστήριο το οποίο όμως να έχει δικαιοδοσία για να εκδικάσει το θέμα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και που αποτελεί το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης δεν δίδονται οποιαδήποτε στοιχεία έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και συνακόλουθα οι δανειστές, ενάγοντες στην παρούσα περίπτωση, να μπορούν να ξεφύγουν από την ρήτρα που δίδει αποκλειστική δικαιοδοσία στα Αγγλικά Δικαστήρια. Το γεγονός και μόνο ότι οι αιτητές είναι εταιρεία που εδρεύει στη Κύπρο και απέστειλαν ειδοποίηση στους προτιθέμενους εναγόμενους ότι επέλεξαν τα Κυπριακά Δικαστήρια για να επιλύσουν τις διαφορές τους δεν είναι αρκετό. Στην ένορκη δήλωση δεν υπάρχει καμία αναφορά ως προς το που έγιναν οι συμφωνίες ή που θα έπρεπε αυτές να εκτελεστούν. Οι αιτητές όφειλαν να καταδείξουν ότι τα Δικαστήρια της χώρας μας έχουν δικαιοδοσία και τότε μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από την ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας. Ένα άλλο θέμα που εγείρεται είναι και το γεγονός ότι οι προτιθέμενοι εναγόμενοι 2, όπως ρητά αναφέρεται στο τίτλο της αγωγής που γίνεται προσπάθεια να καταχωριστεί τελούν «υπό διάλυση (πτώχευση)». Όπως ορθά επεσήμανε ο κ. Κολατσής με βάση το άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου προτού καταχωριστεί αγωγή εναντίον εταιρείας που τελεί υπό διάλυση. Αντίθετη επί του προκειμένου η θέση του κ. Θεοφανίδη ο οποίος στην αγόρευση του στηριζόμενος με γενική αναφορά στο Ρωσικό δίκαιο, ανέφερε ότι τέτοια άδεια δεν απαιτείται. Βέβαια το δίκαιο ξένου κράτους πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία, κάτι που δεν έχει γίνει στη παρούσα περίπτωση. Οι αγορεύσεις όπως έχει νομολογηθεί δεν είναι τρόπος προσκόμισης μαρτυρίας (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.p.a
(2000)1 Α.Α.Δ. 447). Καμία αναφορά δε γίνεται στην αίτηση ως προς το καθεστώς της προτιθέμενης εναγόμενης 2 παρά το ότι μετά την αναγραφή του ονόματος της εταιρείας ακολουθεί η φράση «υπό διάλυση (πτώχευση)». Ακόμα και ως προς την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος η ένορκη δήλωση χαρακτηρίζεται από ασάφεια που δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα περί ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής. Συνακόλουθα η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση κρίνεται ανεπαρκής για να στοιχειοθετήσει δικαίωμα σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος. Η έλλειψη ικανοποιητικών στοιχείων ως προς τα πιο πάνω θέματα, κρίνει και το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης, η οποία είναι έκθετη σε απόρριψη. Οι αιτητές όφειλαν να προσκομίσουν στο Δικαστήριο στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν τη σφράγιση κλητηρίου εντάλματος κάτι που απέτυχαν να πράξουν. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. (Υπ.) ........... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Σφράγιση κλητηρίου εντάλματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο