← Κύπρος

ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΙΡΜΕΤΤΗΣ κ.α. ν. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΛΟΥΚΑΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής:3141/12, 21/1/2013

ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΙΡΜΕΤΤΗΣ κ.α. ν. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΛΟΥΚΑΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής:3141/12, 21/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:3141/12 Μεταξύ:

  1. ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΙΡΜΕΤΤΗΣ, εκ Λεμεσού
  2. ΜΑΡΙΑ ΣΜΟΛΕΣΚΗ ΠΙΡΜΕΤΤΗ ως μητέρα των ανηλίκων ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΙΡΜΕΤΤΗΣ και ΦΩΤΗΣ ΠΙΡΜΕΤΤΗΣ, εκ Λεμεσού
  3. ΖΕΝΙΟΣ ΦΟΥΚΑΡΗ, εκ Λεμεσού
  4. ΑΝΤΡΗ ΣΜΟΛΕΣΚΗ ΦΟΥΚΑΡΗ ως μητέρα των ανήλικων ΖΑΧΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑΡΗ και ΕΛΕΝΗΣ ΦΟΥΚΑΡΗ, εκ Λεμεσού Ενάγοντες και
  5. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΛΟΥΚΑΙΔΗΣ, εκ Λεμεσού
  6. ΜΑΡΙΑ ΒΑΚΑΝΑ, εκ Λεμεσού
  7. ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΚΑΝΑ, εκ Λεμεσού
  8. ΑΘΗΝΑ ΒΑΚΑΝΑ, εκ Λεμεσού
  9. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ι. ΒΑΚΑΝΑΣ &ΥΙΟΙ ΛΤΔ,(Η.Ε.100401), εκ Λεμεσού
  10. ΔΗΜΟΣ ΜΕΣΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, εκ Λεμεσού
  11. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, για ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, για ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, για ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, εκ Λευκωσίας Εναγόμενοι ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.7.12 για έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου 2013 Για Αιτητές: κ. Λαφαζάνης Για Καθ΄ ών η Αίτηση 1 - 5 : κ. Οικονομίδης Για Καθ΄ου η Αίτηση 6: κ. Π. Αναστασιάδης Για Καθ΄ου η Αίτηση 7: κα. Τσιντίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν διάταγμα ως ακολούθως: «Α. Ενδιάμεσο συντηρητικό διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους να συνεχίσουν οιεσδήποτε εργασίες που έχουν σχέση με την ανέγερση και τη λειτουργία του πρατηρίου πετρελαιοειδών στην οδό Γ. Καλογεροπούλου 52, στη Λεμεσό που ευρίσκεται στο τεμάχιο 380 και 381 Φ/Σχ. LIV/420501 τμήμα 9, τοποθεσία Πάνθεα, Μ. Γειτονιά Λεμεσό, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και/ή την έκδοση απόφασης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι πλήρης συμμόρφωσης των καθ΄ ών με τους όρους αδειών και εγκριθέντων σχεδίων της Πολεοδομίας και οικοδομής και/ή μέχρι νεοτέρας και/ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή ως το Δικαστήριο ήθελε ορίσει.» Η αίτηση ήταν μονομερής, ήταν ορισμένη στις 13.7.12 και κατά την ημερομηνία αυτή οι Αιτητές περιόρισαν το διάταγμα μόνο στις εργασίες που αφορούν τις δεξαμενές οι οποίες, όπως είπαν, πρέπει να γίνουν σε απόσταση 11 μέτρα από το σύνορο και όχι 3 ½ μέτρα όπως γίνονται οι εργασίες. Δήλωσαν ακόμα ότι τα σχέδια δεν μπορούσαν να τα εξασφαλίσουν. Ακολούθως το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος το οποίο προβλέπει : «Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η συνέχιση των εργασιών στο ακίνητο Τεμάχιο 380 και 381 Φ/Σχ. LIV/420501 τμήμα 9, τοποθεσία Πάνθεα, Μ. Γειτονιά Λεμεσός, όσον αφορά τις υπόγειες δεξαμενές καυσίμων οι οποίες τοποθετούνται σε απόσταση 3 ½ μέτρων από το σύνορο (Βόρειο) του ακινήτου μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Βάσισαν την αίτηση τους στο περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4,5,6,7 και 9 στον περί Συναλλαγματικών Νόμο άρθρα 3 έως 33, στο περί Συμβάσεων Νόμο, άρθρα 2 μέχρι 9, 37 μέχρι 50 και 73 μέχρι 75, στο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο άρθρα 36 κ αι 51, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1,2 και 9 και στις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στις επισυνημμένες σε αυτήν ένορκες δηλώσεις του Πανίκου Πιρμεττή, Μαρίας Σμολέσκη Πιρμέττη, Ζένιου Φουκκαρή, Άντρης Σμολέσκη Φουκκαρή και Ζένιου Ζένιου. Στις ένορκες τους δηλώσεις αναφέρουν σε μεγάλη έκταση γεγονότα και ισχυρισμούς τα οποία αφορούν την εγκυρότητα της Πολεοδομικής Άδειας και της άδειας Οικοδομής, ισχυρισμοί οι οποίοι είναι εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου να τους εξετάσει. Τα μόνα γεγονότα τα οποία αφορούν το εκδοθέν διάταγμα είναι σε γενικές γραμμές τα εξής: Έχουν προσέξει οι Αιτητές αλλά και με έρευνα του δικηγόρου τους ότι ιδιοκτήτες και/ή εργολάβοι του έργου άνοιξαν μεγάλου μήκους και βάθους εκσκαφή περίπου στα 3,3 με 3,6 μέτρα εντός του Τεμαχίου 381 και το οποίο εφάπτεται με το τεμάχιο 389 που βρίσκεται η οικία τους και χωροθέτησαν σε λανθασμένη απόσταση τόσο την εκσκαφή όσο και τις δεξαμενές αποθήκευσης εύφλεκτων καυσίμων και οι οποίες τοποθετήθηκαν υπόγεια και εντός της εκσκαφής και πιο κοντά στην οικία τους και όχι ως προνοούσαν τα σχέδια. Έχουν τοποθετήσει τα φουγάρα των σωλήνων του συστήματος αποσυμπίεσης των δεξαμενών καυσίμων σε απόσταση περίπου 15 μέτρων από τα υπνοδωμάτια τους και κάθε φορά που το σύστημα θα αφαιρεί χημικές ουσίες από τις υπόγειες δεξαμενές για σκοπούς αποσυμπίεσης θα τα εισπνέουν αυτοί. Οι υπόγειες δεξαμενές καυσίμων χωροθετήθηκαν αυθαίρετα σε κοντινότερη απόσταση από το Βόρειο σύνορο του ακινήτου και πλησιέστερα στην οικία τους από ότι προβλεπόταν από τα εγκριθέντα σχέδια και όρους αντί να απέχουν 11 μέτρα, απέχουν μόνο 3,3 μέτρα και θα επηρεάζει την υγεία, ασφάλεια και ποιότητα ζωής της οικογένειας τους και απρόσκοπτη απόλαυση της περιουσίας τους. Συγκεκριμένα από την έρευνα που έκαναν στην Πολεοδομία Λεμεσού και στο φάκελο ΛΕΜ01382/10 έχουν παρατηρήσει ότι από το Βόρειο σύνορο των τεμαχίων 380 και 381 έπρεπε να χωροθετηθεί η πρώτη δεξαμενή στην ελάχιστη απόσταση των 11 μέτρων από τον τοίχο που χωρίζει την οικία από το πρατήριο ενώ εκ των πραγμάτων φαίνεται με το μάτι αλλά και με εκτίμηση και/ή παρατήρηση ειδικού πολιτικού μηχανικού ότι η απόσταση είναι μικρότερη και έχουν χωροθετηθεί λανθασμένα οι δεξαμενές καυσίμων περίπου στα 3,3 με 3,6 μέτρα από το Βόρειο σύνορο του ακινήτου. Επισύναψαν στην αίτηση φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται το σημείο χωροθέτησης σήμερα των δεξαμενών και σημειώνεται το σημείο που έπρεπε να ήταν ως οι πρόνοιες των αδειών οικοδομής και πολεοδομίας και αρχιτεκτονικών σχεδίων. Υπάρχει ουσιώδης παράβαση των όρων 508 και 522 της άδειας οικοδομής. Την απόσταση των 11 μέτρων που προβλέπει η άδεια επιβεβαίωσαν και Λειτουργοί της Πολεοδομίας όταν τους επισκέφθηκαν οι Αιτητές. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1-5 καταχώρισαν τη δική τους ένσταση την οποία βάσισαν στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4,5,7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48, θ.4, στο Άρθρο 23 και 146 του Συντάγματος, στο Άρθρο 28 του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου 90/1972 (με τις επακόλουθες τροποποιήσεις) και επί της γενικής πρακτικής και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Καταγράφουν στην ειδοποίηση ένστασης αριθμό λόγων για τους οποίους ενίστανται στην Αίτηση και στη συνέχιση ισχύος του διατάγματος. Συνοψίζω τους λόγους αυτούς στα εξής: Η αγωγή είναι πρόωρη καθ΄ ότι στρέφεται εναντίον της νομιμότητας διοικητικής πράξεως την οποία μπορεί να εξετάσει μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  12. Δεν νομιμοποιούνται οι Ενάγοντες στην έγερση της παρούσας αγωγής. Οι Ενάγοντες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση. Δεν στοιχειοθετείτε το κατεπείγον της υπόθεσης. Το εκδοθέν διάταγμα είναι ανεφάρμοστο. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση της Μαρίας Βακανά. Λέγει στην ένορκη της δήλωση ότι είναι αρχιτέκτονας με μακράν εμπειρία στο σχεδιασμό πρατηρίων πετρελαιοειδών. Το διάταγμα ημερομηνίας 13.7.12 είναι άνευ αντικειμένου από την έκδοση του και δεν μπορεί να εκτελεστεί αφού όλες οι εργασίες αναφορικά με τις υπόγειες δεμαμενές είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Οι Εναγόμενοι - Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας ΛΕΜ/01382/
  13. Δυνάμει του όρου 500 της Πολεοδομικής Άδειας η ανάπτυξη απέχει τις συγκεκριμένες αποστάσεις όπως φαίνονται στα εγκριμένα σχέδια, που εγκρίθηκε με την Πολεοδομική Άδεια με αριθμό φακέλου ΛΕΜ/01382/
  14. Επίσης ο όρος 508 της Πολεοδομικής Άδειας προβλέπει όπως οι υπόγειες δεξαμενές πετρελαιοειδών να απέχουν τις αποστάσεις που δείχνονται στα εν λόγω εγκριμένα σχέδια από τα σύνορα του γηπέδου του πρατηρίου. Ο Αιτητής 1, ψευδώς ισχυρίζεται ότι οι υπόγειες δεξαμενές πετρελαιοειδών θα έπρεπε να έχουν τοποθετηθεί σε απόσταση 11 μέτρων από το βόρειο σύνορο του ακινήτου του. Δεν υπάρχει όρος που να προβλέπει την απόσταση αυτή. Ένσταση καταχώρισε και ο Εναγόμενος 6 -Καθ΄ ου η Αίτηση. Τη βάσισε στο Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Άρθρα 4,5,6,7 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διαταγή 48 Θ.1, 2 και 9 καθώς και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης όπως αναφέρεται στην ειδοποίηση ένστασης είναι το ότι η αίτηση των Εναγόντων είναι νομικά και πραγματικά αθεμελίωτη για τους λόγους που λεπτομερώς αναφέρονται στη συνημμένη σ' αυτήν ένορκη δήλωση του Πρόδρομου Προδρόμου ο οποίος λέγει ότι είναι στην υπηρεσία του Δήμου Μέσα Γειτονιάς. Κατέχει τη θέση Τεχνικού στη Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου. Ο Δήμος Μέσα Γειτονιάς είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να ελέγξει τη νομιμότητα διοικητικής πράξης ως είναι η άδεια οικοδομής. Ο Δήμος δεν έχει την αντικειμενική δυνατότητα να προβεί στην απαγορευμένη από το Διάταγμα πράξη. Στις 27.8.12 καταχώρισε ένσταση και ο Εναγόμενος 7 - Καθ' ου η Αίτηση. Βάσισε την ένσταση του στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4-7 και 9, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.25, 39, Δ.48, θ.1-9, στο άρθρο 146 του Συντάγματος, στον περί Πολεοδομίας και χωροταξίας Νόμο, Ν.90/72, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 23-28 και στην εν γένει πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια και εξουσία του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης καταγράφονται στην ίδια την ειδοποίηση ένστασης. Βασικοί λόγοι ένστασης είναι το ότι τα στοιχεία και γεγονότα που παραθέτουν οι Ενάγοντες στις ένορκες δηλώσεις τους, αναφορικά με την υπο εξέταση Αίτηση, αφορούν πράξεις, ενέργειες και παραλείψεις των Εναγομένων 1-5 και οι ισχυρισμοί των Εναγόντων που αναφέρονται σε όρους πολεοδομικής άδειας δεν είναι στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου η εξέταση της νομιμότητας τους. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Έλενας Χρίστου ημερομηνίας 27.8.12 η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση. Ουσιαστικά αυτά που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση είναι οι λόγοι της έντασης με περισσότερες λεπτομέρειες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι την έκθεση απαίτησης, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων, κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί μαζί με την δεύτερη προϋπόθεση προς αποφυγή επαναλήψεων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκουν οι Ενάγοντες με την αγωγή τους. Οι Αιτητές πρέπει να αναφερθούν σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχουν πραγματική προοπτική. Οι Εναγόμενοι 6 και 7 δεν συμμετείχαν στις κατασκευαστικές εργασίες. Ο Δήμος Μέσα Γειτονιάς είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου το οποίο συστάθηκε και λειτουργεί δυνάμει του Περί Δήμων Νόμου, Ν. 111/
  1. Ο Δήμος Μέσα Γειτονιάς είναι επίσης η Αρμόδια Αρχή δυνάμει του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
  2. Είναι με βάση αυτούς τους Νόμους που εξέδωσε την άδεια οικοδομής. Επίσης, η πολεοδομική άδεια εκδόθηκε από το αρμόδιο Τμήμα, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λεμεσού. Το Δικαστήριο τούτο δεν έχει αρμοδιότητα να ελέγξει τη νομιμότητα των αποφάσεων τόσο του Δήμου όσο και του Τμήματος Πολεοδομίας και οικήσεως. Η έκδοση άδειας οικοδομής και πολεοδομικής άδειας είναι εκτελεστές διοικητικές πράξεις τη νομιμότητα των οποίων μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να ελέγξει. Τα όσα ισχυρίζονται ή καταλογίζουν οι Ενάγοντες στα δύο αυτά διοικητικά όργανα αναφορικά με την παρούσα υπόθεση ανάγονται στη σφαίρα της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τόσον η άδεια οικοδομής όσον και η πολεοδομική άδεια είναι εκτελεστή διοικητική πράξη η ακύρωση της οποίας πετυγχάνεται με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, έχει αποκλειστική δικαιοδοσία. Μέχρις ότου οι Αιτητές επιτύχουν την έκδοση από το Ανώτατο Δικαστήριο απόφασης που να ακυρώνει την άδεια οικοδομής και την πολεοδομική άδεια, το τεκμήριο της νομιμότητας των διοικητικών αυτών πράξεων ενεργεί για όλους τους σκοπούς. Ούτε η μια άδεια ούτε η άλλη έχουν ακυρωθεί με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μηλιώτη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. σελίδα
  1. Εφόσον οι οικοδομικές εργασίες στις οποίες προβαίνουν οι Εναγόμενοι είναι σύμφωνα με την άδεια οικοδομής δεν τίθεται θέμα παρανομίας των εργασιών αυτών. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις δεν ικανοποιούνται όσον αφορά τους Εναγόμενους 6 και
  2. Η Αίτηση εναντίον των Εναγομένων 6 και 7 θα απορριφθεί και γι' αυτό το λόγο και το επίδικο διάταγμα θα ακυρωθεί. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση καθώς και την αντεξέταση της Μαρίας Βακανά και Πρόδρομου Προδρόμου. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία όσον αφορά τους Εναγόμενους 1-
  3. Το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων απορρέει από την ενέργεια των Εναγομένων 1-5, όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, να τοποθετήσουν τις υπόγειες δεξαμενές καυσίμων σε μικρότερη απόσταση από αυτή που προβλέπεται στα σχέδια ως ο όρος 508 της άδειας και ότι τίθεται θέμα ασφάλειας των περιοίκων, εναγόντων από την ενέργεια τους αυτή. Ενώ για τους υπόλοιπους όρους της άδειας στους οποίους προβλέπεται κάποια απόσταση έγινε λεπτομερή αναφορά, για τον όρο 508 δεν προσκομίστηκαν τα σχέδια για να διαφανεί η απόσταση που προβλέπουν. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι στα σχέδια προβλέπεται απόσταση 11 μέτρα ενώ έχουν τοποθετηθεί σε πολύ μικρότερη απόσταση. Το βάρος απόδειξης είχαν οι Εναγόμενοι που κατέχουν την άδεια και έχουν ιδιάζουσα γνώση των γεγονότων και την κατοχή της πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, ότι δηλαδή η απόσταση είναι σύμφωνα με τα σχέδια. Ζυπίτης ν Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ
  1. Βρίσκω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις ικανοποιούνται όσον αφορά την υπόθεση εναντίον των Εναγομένων 1-
  2. Τέλος για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση οι οικοδομικές εργασίες, τοποθέτηση των υπόγειων δεξαμενών καυσίμων, έχει γίνει πριν την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Επί του σημείου τούτου οι Καθ΄ ων δεν αντεξετάσθησαν και ειδικά η ενόρκως δηλούσα Μαρία Βακανά. Ούτε προσκομίσθηκε αντίθετη μαρτυρία που να αντικρούει τον ισχυρισμό αυτό της Μαρίας Βακανά. Άρα, το διάταγμα που εκδόθηκε είναι ανεφάρμοστο. Δεν τίθεται θέμα ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ή δεν παραμείνει σε ισχύ. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Ενόψει των πιο πάνω και ειδικά της κατάληξης μου ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να αποτύχει και αποτυγχάνει. Η αίτηση απορρίπτεται και το ενδιάμεσο διάταγμα παύει να ισχύει. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./K.K. Subject: Civil/ Other actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.