Εκκλησιαστικής Επιτροπής Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου Κυπερούντας ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγρού, Αρ. Αγωγής: 2455/06, 7/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2455/06 Μεταξύ: Εκκλησιαστικής Επιτροπής Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου Κυπερούντας Και Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγρού Εναγομένης -------------- Αίτηση Ημερομηνίας 28.6.12 για Τροποποίηση της Υπεράσπισης Ημερομηνία: 7 Ιανουαρίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κ. Παπαμιχαλόπουλος Για Καθ΄ων η Αίτηση: κα. Σιακαλλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι χρήσιμο στην παρούσα απόφαση να γίνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 6.6.
- Στις 9.8.2006 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης το οποίο καταχωρήθηκε αργότερα τέλος του Αυγούστου του ιδίου έτους και έτσι η αίτηση αποσύρθηκε. Στις 5.10.2006 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης υπεράσπισης. Στις 31.10.06 η αίτηση απορρίφθηκε και καταχωρήθηκε νέα στις 7.11.
- Μετά από αρκετές αναβολές και αφού στις 2.3.2007 προστέθηκε ως δεύτερος δικηγόρος των Εναγομένων το γραφείο Μανώλη Χριστοφίδη, στις 29.3.2007 καταχωρήθηκε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλητήριο στις 25.5.2007 και στις 7.7.2008 η αγωγή απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης της. Καταχωρήθηκε αίτηση για επαναφορά στις 9.7.2009 δηλαδή μετά από ένα χρόνο και στην οποία, μετά από αρκετές αναβολές, εκδόθηκε διάταγμα επαναφοράς της στις 2.2.
- Τελικά καταχωρήθηκε υπεράσπιση στις 27.5.2010 και στις 27.9.10 ήταν ορισμένη η υπόθεση για οδηγίες, η οποία αναβλήθηκε στο μεσοδιάστημα μέχρι τις 19.9.11 για οδηγίες και δύο φορές για ακρόαση. Στις 19.9.11 καταχωρήθηκε για δεύτερη φορά αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δόθηκε η αιτούμενη τροποποίηση, καταχωρήθηκε υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης στην οποία όμως διαπιστώθηκε από τους Ενάγοντες ότι στην υπεράσπιση είχαν εισαχθεί νέοι ισχυρισμοί οι οποίοι θα έπρεπε μόνο με αίτηση τροποποίησης της υπεράσπισης να εισαχθούν σε αυτήν. Καταχωρήθηκε στις 16.1.12 αίτηση για διαγραφή των σχετικών παραγράφων και μετά από ακρόαση εκδόθηκε στις 15.6.12 ενδιάμεση απόφαση για διαγραφή των σχετικών παραγράφων της υπεράσπισης και έτσι φθάσαμε στις 28.6.12 ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της υπεράσπισης. Η Αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.1,2, Δ.25 θ1-4, Δ.48 θ1,2,3,4,6,7 και 9, Δ.21 και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτήν ένορκη δήλωση του Πανίκου Χριστοφή από τον Αγρό. Είναι γραμματέας και διευθυντής της Εναγομένης και γνώστης των γεγονότων. Όλα τα στοιχεία τα οποία είχε στην κατοχή του τα παρέδωσε τότε στο Μανώλη Χριστοφίδη όταν είχε διοριστεί ως ένας από τους δικηγόρους της Εναγομένης ο οποίος είχε αναλάβει να ετοιμάσει την υπεράσπιση. Μετά το ξαφνικό θάνατο του Μανώλη Χριστοφίδη, τον περαιτέρω χειρισμό ανέλαβε ο δικηγόρος Αριστοτέλης Βρυωνίδης. Μετά την έναρξη της ακρόασης στις 14.9.11 και μετά την καταχώρηση στις 19.9.11 από μέρους της ενάγουσας αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, ο κ. Βρυωνίδης του ζήτησε να του παραδώσει όλα τα αναγκαία έγγραφα για να μπορέσει να ετοιμάσει την τροποποιημένη υπεράσπιση και έτσι ζήτησε από τον Γεώργιο Βιολάρη ο οποίος ήταν διευθυντής της εταιρείας προς την οποία είχαν δοθεί οι σχετικές εγγυητικές, να του προσκομίσει όλα τα σχετικά έγγραφα που αφορούσαν την σχετική συμφωνία. Πράγματι ο κ. Βιολάρης προσκόμισε στο γραφείο του ενόρκως δηλούντα έγγραφα τα οποία αφορούσαν την παρούσα υπόθεση και τα οποία δεν είχαν δοθεί στο Μανώλη Χριστοφίδη. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνετο νέα συμφωνία με την εκκλησιαστική επιτροπή, η οποία είχε γίνει στις 11.9.2002, καθώς και διάφορα διατακτικά που αφορούσαν την πρόοδο των εργασιών τα οποία αναιρούσαν την αρχική συμφωνία. Τα στοιχεία αυτά είχαν συμπεριληφθεί στην τροποποιημένη υπεράσπιση που οι σχετικοί ισχυρισμοί σ΄ αυτήν είχαν διαγραφεί με απόφαση του Δικαστηρίου και ο σκοπός της παρούσας αίτησης είναι για να συμπεριληφθούν στην υπεράσπιση τα στοιχεία αυτά. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης μεταξύ των οποίων είναι ισχυρισμοί για καταχρηστική, κακόπιστη, απαράδεκτη, καταπιεστική και άνευ ουσίας αίτηση η οποία καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση ήταν σε γνώση της εναγομένης από την έγερση της αγωγής. Προς υποστήριξη της ένστασης καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση από τον πάτερ Ιωάννη από την Κυπερούντα ιερέα του Ναού του οποίου η εκκλησιαστική επιτροπή είναι η Ενάγουσα. Ουσιαστικά αναπτύσσει στην ένορκη του δήλωση τους λόγους της ένστασης. Δίδεται στην ένορκη δήλωση βάρος στην καθυστέρηση της υπόθεσης και στο σκόπιμο της καθυστέρησης και ότι επαναπροσδιορίζονται πλήρως τα επίδικα θέματα μεταξύ των μερών με αποτέλεσμα να αλλάξει παντελώς η βάση της αγωγής. Νομική Πτυχή: Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
- Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράληψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
- Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005. Στην παρούσα υπόθεση, η πορεία της δείχνει ότι η καθυστέρηση δεν θα πρέπει να αποτελέσει καθοριστικό ρόλο στην μη έγκριση του αιτήματος. Έχοντας υπόψη τις αρχές που έχουν εκτεθεί πιο πάνω μέσα από τη Νομολογία σχετικά με την τροποποίηση δικογράφων, κρίνω ότι θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης της Εναγόμενης με την προσθήκη των παραγράφων για τις οποίες υπεβλήθη το σχετικό αίτημα και συνακόλουθα να γίνει αναρίθμηση των υπολοίπων παραγράφων. Θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που έχουν σχέση με την επίλυση της διαφοράς. Η επιδίκαση εξόδων αποζημιώνει τους Ενάγοντες. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης της Εναγόμενης ως η πιο πάνω Αίτηση. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση, εάν υπάρχει, να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από της παράδοσης της τροποποιημένης Υπεράσπισης, στους Ενάγοντες. Η Εναγόμενη Αιτήτρια να καταβάλει στους Καθ'ων η Αίτηση-Ενάγοντες τόσο τα έξοδα της Αίτησης, για τροποποίηση, όσο και τα έξοδα που δημιουργούνται συνεπεία της τροποποίησης, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Appl. Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο