Διαμάντως Παναγιώτου ν. Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ, Αρ. Αγωγής: 5794/07, 31/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής׃ 5794/07 Μεταξύ: Διαμάντως Παναγιώτου Ενάγουσας και Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ Eναγομένων Ημερομηνία: 31/1/2013 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές׃ κα Μ. Κάρμιου Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κα Γρηγορίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή στις 25/10/2007 και με αυτήν αξιώνει από τους εναγομένους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστη λόγω ατυχήματος που επισυνέβη την ώρα της εργασίας της στους εναγομένους, στους οποίους ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπάλληλος. Στην Έκθεση Υπεράσπισης που οι εναγόμενοι καταχώρησαν στις 30/6/2009 προβάλλουν στην παράγραφο (Α) αυτής, την ακόλουθη προδικαστική ένσταση: «Α. Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και λέγουν ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούται να εγείρει την παρούσα αγωγή και/ή να εγείρει τις αξιώσεις και/ή όποιες αξιώσεις εναντίον των Εναγομένων και/ή η Ενάγουσα κωλύεται από το να εγείρει όποιες αξιώσεις στην παρούσα αγωγή καθότι κατά ή περί τον Δεκέμβριο 2006 και/ή τον Ιανουάριο 2007 η Ενάγουσα απάλλαξε πλήρως τους Εναγομένους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς τους για το επίδικο ατύχημα καθότι υπέγραψε σχετικό έντυπο απαλλαγής». Στις 8/10/2012 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν όπως η πιο πάνω προδικαστική ένσταση ακουστεί πριν την ακρόαση της αγωγής. Ως δικαιοδοτικό της βάθρο θέτουν τα άρθρα 139 και 146 του Συντάγματος, τα άρθρα 21
(2)και 29 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60 τη Δ.19 Θ. 26, τη Δ.27 Θ. Θ. 1, 2 και 3, τη Δ.48 Θ.Θ. 1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και τις γενικές αρχές του Νόμου και της Νομολογίας. Η αίτηση την οποία στηρίζει ένορκος δήλωση της δικηγόρου Ανίτας Σουλουκίδου, συνάντησε την ένσταση της ενάγουσας και αφού καταχωρήθηκε εκ μέρους της σχετική ειδοποίηση ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της Μ. Ανδρονίκου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία η οποία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τα παραθέσω. Το ζήτημα της προκαταρκτικής εκδίκασης νομικού σημείου πριν την ακρόαση της υπόθεσης, διέπεται από τη Δ.27 Θ. 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και εξετάσθηκε σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Ιωάννης Νικόλα v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. Alpha Bank Ltd Lombard Natwest Bank
(2003)1 AAΔ 990, The Heirs of the late Theodora Panayi v. The Administrators of the estate of the late Stylianos Georgi Mandrioti
(1963)2 CLR 167) στις οποίες καθιερώθηκαν οι αρχές που πρέπει να εφαρμόζονται. Οι αρχές αυτές στην υπόθεση Ιωάννη Νικόλα Χ΄ Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, πιο πάνω συνοψίσθηκαν ως ακολούθως: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Sammons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα». Με βάση λοιπόν όλα τα πιο πάνω και έχοντας κατά νου τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης που συνίστανται κυρίως στο ότι το ζήτημα δεν είναι καθαρά νομικό αλλά περικλείει τόσο νομικά όσο και πραγματικά θέματα τα οποία είναι αμφισβητούμενα και στο ότι η αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση. Αυτό που επιζητείται με την παρούσα αίτηση είναι να εξετασθεί προδικαστικά η ένσταση που οι εναγόμενοι θέτουν με την Υπεράσπιση τους, ότι δηλαδή με έγγραφο που υπόγραψε η ενάγουσα κατά ή περί τον Δεκέμβριο 2006 και/ή τον Ιανουάριο 2007, απάλλαξε πλήρως τους εναγομένους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς τους, καθότι το έγγραφο αυτό αποτελεί σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς τους έντυπο απαλλαγής και κατά συνέπεια δεν είχε δικαίωμα να εγείρει την παρούσα αγωγή. Η θέση της ενάγουσας επί του σημείου αυτού είναι αντίθετη με αυτήν των εναγομένων και με την Απάντηση της αρνείται ότι οποτεδήποτε έχει απαλλάξει τους τελευταίους από τις υποχρεώσεις τους και ούτε ποτέ είχε τέτοια πρόθεση. Παρά το ότι παραδέχεται την υπογραφή του εγγράφου, ισχυρίζεται ότι τούτο δεν αποτελεί την πραγματική της επιθυμία και την ελεύθερη βούληση της και επικαλείται προς τούτο την υπεράσπιση του non est factum εκθέτοντας τους λόγους στους οποίους την βασίζει. Όπως προκύπτει από τα δικόγραφα το ζήτημα για το οποίο οι εναγόμενοι ζητούν προδικαστική εκδίκαση δεν είναι καθαρά νομικό αλλά βασίζεται σε γεγονότα τα οποία δεν είναι παραδεκτά και για τα οποία οι απόψεις των διαδίκων είναι διιστάμενες. Και αυτό γιατί η προβαλλόμενη προδικαστική ένσταση βασίζεται στο περιεχόμενο κάποιου εγγράφου, το οποίο παρά το ότι η ενάγουσα παραδέχεται ότι έχει υπογράψει, αυτό δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι άγνωστο τι περιέχει αφού το περιεχόμενο του δεν έχει δηλωθεί ως παραδεκτό. Δεν υπάρχει συνεπώς δυνατότητα να κριθεί κατά πόσον με αυτό η ενάγουσα έχει απαλλάξει ή όχι τους εναγόμενους. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση που το περιεχόμενο του εγγράφου δηλωνόταν ως παραδεκτό και πάλι το ζήτημα δεν θα μπορούσε να εκδικαστεί προδικαστικά από τη στιγμή που η ενάγουσα προβάλλει την υπεράσπιση του non est factum. Είναι λοιπόν γι' αυτό απαραίτητο να ακουστεί μαρτυρία σε σχέση με τις συνθήκες που το έγγραφο αυτό έχει υπογραφεί για να μπορέσει τελικά να αποφασισθεί το ζήτημα που εγείρεται. Με βάση τα πιο πάνω κρίνεται ότι το ζήτημα δεν είναι καθαρά νομικό, αλλά εμπεριέχει κοινά ζητήματα νομικών και πραγματικών γεγονότων για τα οποία πραγματικά γεγονότα δεν υπάρχει συμφωνηθέν υπόβαθρο επί των οποίων το Δικαστήριο θα μπορούσε να βασιστεί για να αποφασίσει τα όσα εγείρονται με την προδικαστική ένσταση. Ως εκ τούτου κρίνεται ότι η αίτηση δεν μπορεί παρά να αποτύχει. Υπάρχει όμως, ακόμα ένας επιπρόσθετος λόγος για απόρριψη της αίτησης και αφορά την καθυστέρηση στον χρόνο υποβολής της. Σκοπός της Διαταγής 27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, γι' αυτό και σύμφωνα με τη νομολογία τέτοιο διάβημα πρέπει να προωθείται το συντομότερο μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων ή πολύ σύντομα αργότερα. Στην υπόθεση Pavlou v. Hellenic Bank Ltd (πιο πάνω) αναφέρονται τα ακόλουθα: «Διαταγή για εκδίκαση συγκεκριμένων νομικών σημείων σαν προκαταρκτικών θεμάτων δυνάμει της Δ.27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την Ακρόαση, ή σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Επίσης, η αίτηση για την έκδοση του σχετικού διατάγματος πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην εξεταζόμενη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε στις 25/10/2007 και η Έκθεση Απαίτησης στις 22/5/2008. Ακολούθησε στις 30/6/2009 η καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των εναγομένων, με την οποία εγείρουν το εν λόγω προδικαστικό σημείο και στις 10/9/2009 η καταχώρηση της Απάντησης της ενάγουσας. Ακολούθησε ο ορισμός της υπόθεσης για οδηγίες, έγιναν εκ μέρους και των δύο διαδίκων ένορκες αποκαλύψεις εγγράφων ενώ στη συνέχεια η υπόθεση επαναορίσθηκε αρκετές φορές και για οδηγίες και για ακρόαση με τελευταία ορισθείσα ημερομηνία ακρόασης την 11/10/2012. Τρεις μέρες πριν από αυτήν και συγκεκριμένα στις 8/10/2012 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω η αίτηση καταχωρήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο και τρία και πλέον χρόνια αργότερα μετά την ολοκλήρωση της καταχώρησης των δικογράφων και αφού η αγωγή είχε αναβληθεί και επαναοριστεί για ακρόαση αρκετές φορές. Οι εναγόμενοι έχουν καθυστερήσει να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση και ο χρόνος που επέλεξαν να το πράξουν είναι αντίθετος με το πνεύμα της Διαταγής 27 και με τις αρχές που όρισε η νομολογία. Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της αίτησης συνιστά επιπρόσθετο λόγο έτσι ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην μπορεί να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Η υπόθεση αυτή είναι από τις παλαιότερες που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου και η εκδίκαση της θα πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ των εναγομένων/αιτητών. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας/καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένων/αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία να είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ................ Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Aντίγραφο, Πρωτοκολλητής civil/interim subject: prodikastiki ekdikasi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο