← Κύπρος

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΓΚΑΥ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΥΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3162/12, 31/1/2013

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΓΚΑΥ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΥΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3162/12, 31/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A26 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3162/12 Μεταξύ:

  1. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΓΚΑΥ, από την Ερήμη Λεμεσού
  2. ΦΡΑΝΣΙΣ ΓΚΑΥ, από την Ερήμη Λεμεσού
  3. ΟΙΝΟΥΣ Α.Γ. ΛΤΔ από τη Λεμεσό Εναγόντων και
  4. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΥΡΙΟΥ, από Επισκοπή Λεμεσού
  5. ΠΑΝΙΚΟΥ Χ" ΧΑΜΠΗ, από την Ερήμη Λεμεσού
  6. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ Χ"ΧΑΜΠΗ, από την Ερήμη Λεμεσού Εναγομένων ------------------------------- Aίτηση ημερ. 13.7.2012 Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου,2013 Για Ενάγοντες/Αιτητές: κα Φιόνα Νικολάου Για Εναγομένους 1/Καθ΄ ων η αίτηση: κα Τασούλα Κωνσταντίνου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η ενάγοντες ζητούν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Ενδιάμεσο και/ή συντηρητικό διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον αναστολή εκτέλεσης όλων και/ή οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης έχει και/ή ήθελε εκδοθεί εναντίον των Αιτητών με ημερομηνία 10/11/11, 16/11/11, 7/12/11, 8/12/11, 9/12/11, και/ή οποιασδήποτε ημερομηνίας η οποία διατάσσει: α. την εκποίηση των υποθηκών Υ9745/03, Υ4295/06, Υ4299/06, Υ4300/06, Υ4298/06, Υ4297/06, Υ9744/03, Υ9746/03, Υ4297/06, Υ4299/06, αφενός αλλά και των υποθηκών υπ' αριθμών Υ56/02, Υ4295/06 και/ή οποιασδήποτε άλλης υποθήκης της Ενάγουσας 1 προς όφελος των Εναγομένων 1, και β. την πληρωμή και/ή καταβολή από τους Ενάγοντες 1 και/ή 2 και/ή 3 στους Καθων η αίτηση 1 των οιωνδήποτε επδικασθέντων και/ή αξιούμενων υπέρ των Εναγομένων 1 ποσών δυνάμει γραμματίων και/ή ως υπόλοιπα δανείων και/ή τρεχομένου λογαριασμού και/ή εμπρόθεσμης κατάθεσης και/ή δυνάμει οποιασδήποτε ως άνω και/ή άλλης Διαιτητικής Απόφασης, κατά κεφάλαιο πλέον τόκους και έξοδα, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον άνω ορισμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. ΚΑΙ/Η Β. Ενδιάμεσο και/ή Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον και/ή απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 από το να προχωρήσουν και/ή ενάρξουν και/ή ολοκληρώσουν εναντίον των Εναγόντων 1 και/ή 2 και/ή 3 οιαδήποτε αρξάμενη και/ή εκκρεμούσα διαδικασία διαιτησίας και/ή πληρωμής και/ή διαδικασίας διεκδίκησης των αξ ιώσεων τους και/ή εκποίησης οιασδήποτε ως άνω υπό (Α) και/ή άλλης υποθήκης επί τη βάση των πιο πάνω υπό (Α) δανείων και/ή γραμμάτιων και/ή τρεχούμενων λογαριασμών και/ή εμπρόθεσμων καταθέσεων και/ή άλλων πως και/ή από το να αξιώνουν συμμόρφωση των Εναγόντων 1 και/ή 2 και/ή 3 στις πιο πάνω υπό (Α) διαιτητικές αποφάσεις μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον και/ή εμποδίζον τους Εναγόμενους από το να προβούν σε μεταβολή και/ή τροποποίηση της νομικής και/ή πραγματικής κατάστασης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1 στο Χωριό Ερήμη Λεμεσού: - αριθμός εγγραφής 4172 Φ/Σχ. 53/61 τεμάχιο 504 - αριθμός εγγραφής 5013 Φ/Σχ. 53/61 τεμάχιο 505 - αριθμός εγγραφής 4560 Φ/Σχ. LIII/62, μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης Διαταγής του Δικαστηρίου.» H αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της Αναστασίας Γκάυ, ενάγουσας 1, μητέρας του ενάγοντα 2 και στην οποία ανήκει η ενάγουσα 3 εταιρεία. Σ' αυτήν αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια και κάτοχος της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας όπου ευρίσκεται η μόνη κατοικία της όπως την έχει κληρονομήσει από τους γονείς της. Στο ακίνητο λειτουργεί ιδιωτικό κυπριακό οινοποιείο του οποίου η ενόρκως δηλούσα είναι διευθύντρια. Η αξία του ακινήτου εκτιμάται γύρω στα €6.8 εκατομμύρια και επισυνάπτονται προς τούτο σχετικές εκθέσεις. Το έτος 2002 η Γκάυ για σκοπούς ανακαίνισης της κατοικίας της και ανέγερσης του κτιριακού συγκροτήματος όπου βρίσκεται το κυπριακό οινομουσείου αποτάθηκε στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ερήμης (ΣΠΕ Ερήμης) για να εξασφαλίσει την αναγκαία δανειοδότηση. Οι ενέργειες της αυτές έγιναν κατόπιν προτροπής και παροχής συμβουλών εκ μέρους της παιδικής της φίλης εναγομένης 3 και του συζύγου της επίσης αγαπητού και έμπιστου φίλου της εναγόμενου
  7. Η εναγόμενη 3 ήταν η διευθύντρια του καταστήματος της Συνεργατικής Ερήμης και ο εναγόμενος 2 υπήρξε κατά τον ουσιώδη χρόνο ο πρόεδρος της επιτροπής έγκρισης δανείων και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΣΠΕ Ερήμης. Τα άτομα αυτά παρουσίασαν τους εαυτούς τους ως τα αρμόδια πρόσωπα προκειμένου να επιτύχει στο αίτημα της για εξασφάλιση δανείου και χρηματικών διευκολύνσεων από την ΣΠΕ Ερήμης. Η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε δυνατότητα διαπραγμάτευσης και λήψης ανεξάρτητης νομικής ή άλλης ειδικής συμβουλής και χωρίς να γνωρίζει οτιδήποτε περί του τραπεζικού και συνεργατικού συστήματος, εμπιστευόμενη πλήρως τους εναγόμενους 2 και 3 εξασφάλισε δανειοδότηση προς όφελος της και προς όφελος της εταιρείας της. Παραχώρησε επίσης και ενέγραψε προς όφελος της ΣΠΕ Ερήμης υποθήκες με επιβάρυνση επί της προσωπικής της ακίνητης και πατρογονικής επίδικης περιουσίας της στην Ερήμη. Η επίδικη συμφωνία δανειοδότησης καταρτίστηκε στη βάση διαφόρων εντύπων τα οποία τέθηκαν ενώπιον της από τους εναγόμενους 2 και 3 τα οποία η ίδια συμπλήρωνε και υπέγραφε καλόπιστα εμπιστευόμενη και βασιζόμενη στις οδηγίες και υποδείξεις των εναγομένων 2 και 3 και έχοντας την πεποίθηση ότι η εγγραφή υποθήκης επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της, αξίας τότε πέραν των δυομισή εκατομμυρίων ευρώ, ήταν και έγκυρη και αρκετή εξασφάλιση ώστε να δικαιολογεί την παραχώρηση του δανείου που ανερχόταν στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.234.000 (€399.812,74) καθώς και πιστωτικές διευκολύνσεις στην ενάγουσα 3 εταιρεία. Στα πλαίσια της όλης διαδικασίας οι υπαλλήλοι της ΣΠΕ παρουσίασαν διάφορα έγγραφα προς υπογραφή τα οποία, όπως της αναφέρθη, αποτελούσαν μέρος τυπικής και μόνο διαδικασίας. Τα έγγραφα αυτά ήταν ασυμπλήρωτα και ελλιπή, καταρτίστηκαν μονομερώς και σ' αυτά περιλαμβάνονταν ονόματα που της ήταν άγνωστα. Η αρχική της αντίδραση ήταν να διερωτηθεί για το ρόλο αυτών των ατόμων. Στο τέλος της ημέρας μετά από επιμονή των εναγομένων 2 και 3 αποδέχτηκε την υπογραφή και συμπλήρωση διαφόρων εγγράφων που της υπεβλήθηκαν από τους εναγόμενους με τη συμπερίληψη στην αίτηση δανείου της διαφόρων συγγενικών της προσώπων ως πρωτοφειλετών και εγγυητών. Στη βάση της πιο πάνω αίτησης για δανειοδότηση τόσο η ίδια όσο και η εταιρεία της στις 8.1.2002 υπέγραψαν γραμμάτιο προς όφελος της ΣΠΕ Ερήμης παραχωρώντας ως εξασφάλιση υποθήκη επί της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας ποσού Λ.Κ. 84.000 (€143.522,52) με τόκο 8%. Περαιτέρω στις 5.12.2003 παραχώρησε και ενέγραψε προς όφελος της ΣΠΕ Ερήμης τρεις περαιτέρω υποθήκες εξασφάλισης δανείου συνολικού ύψους Λ.Κ. 150.000 (€256.290,22) με τόκο 6% πλέον έξοδα εξασφαλίζοντας ισάξιο ποσό δανείου. Επίσης κατά ή περί τον ίδιο χρόνο άνοιξε τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας της με ταυτόχρονη παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων. Ακολούθως το έτος 2006 καθοδηγούμενη και πάλι από τους εναγόμενους 2 και 3 ένεκα κυρίως της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στην έγκαιρη αποπληρωμή του χρέους της και πιεζόμενη από τους εναγόμενους 2 και 3 υπό το φως των εξελίξεων της διαδικασίας συγχώνευσης της ΣΠΕ Ερήμης μετά της ΣΠΕ Κουρίου δυνάμει της οποίας η ΣΠΕ Κουρίου υποκατέστησε σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της την ΣΠΕ Ερήμης, εξαναγκάστηκε στην εγγραφή πέντε νέων υποθηκών ημερομηνίας 10.5.
  8. Τέσσερις υποθήκες για το ποσό των Λ.Κ. 50.000 (€85.430,07) με τόκο 6, ¼ % πλέον έξοδα και μια υποθήκη προς Λ.Κ. 35.000 (€59.801,05) με τόκο 6, ¼ % πλέον έξοδα. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα προέβη σ' αυτές τις ενέργειες με την καλόπιστη πεποίθηση ότι προέβαινε σε ανανέωση της υφιστάμενης δανειοδότησης της ένεκα του ότι αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της ως χρεώστιδα και παρατηρούνταν καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του χρέους της. Όπως δε της είχε υποδειχθεί από τους εναγόμενους 2 και 3 η ανανέωση του δανείου της συνεπάγετο ταυτόχρονη ακύρωση και αντικατάσταση των προηγούμενων υποθηκών με τις νέες υποθήκες. Τελικά όπως διαφάνηκε εκ των υστέρων οι εναγόμενοι δολοπλοκώντας εναντίον της πέτυχαν την εγγραφή προς όφελος της εναγομένης 1 πέντε περαιτέρω υποθηκών (Υ4295/06, Υ4297/06, Υ4298/06, Υ4299/06 και Υ4300/06) μονομερώς επιβαρύνοντας την ίδια και την περιουσία της με το επιπρόσθετο ποσό των Λ.Κ. 235.000 δημιουργώντας σε βάρος της ένα ολικό ποσό δανείου το οποίο ανέρχεται περί τα €1.327,20 πλέον τόκους πλέον το σημερινό χρεωστικό υπόλοιπο της ενάγουσας 3 συνολικού ύψους €80.027,
  9. Η ύπαρξη κακής πρόθεσης και μεθοδευμένης στρατηγικής διαφαίνεται, σύμφωνα με την ενόρκο δηλούσα, από την αλλαγή της στάσης των εναγομένων οι οποίοι ενώ κατά την περίοδο μεταξύ 2002 και 2006 εμφανίστηκαν βοηθοί και αρωγοί στις δραστηριότητες της και δεν απαίτησαν οποιαδήποτε πληρωμή καθυστερημένων δόσεων, μετά τη διάλυση της ΣΠΕ Ερήμης και τη σύσταση της ΣΠΕ Κουρίου εμφανίστηκαν ιδιαίτερα πιεστικοί έναντι της, ζητώντας την εγγραφή των πέντε νέων υποθηκών. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα τόσο κατά τη διάρκεια της αρχικής δανειοδότησης όσο και αργότερα, υπέγραψε έντυπα της τράπεζας χωρίς να τα διαβάσει και χωρίς να κατανοεί το περιεχόμενο τους, ένεκα παρότρυνσης και διαβεβαίωσης των εναγομένων 2 και
  10. Πολύ αργότερα, περί το έτος 2010, λόγω αδυναμίας της να αποπληρώσει το χρέος έλαβε γνώση από τους εναγόμενους 2 και 3 για τη διαδικασία διαιτησίας που είχε ξεκινήσει εναντίον της. Η ίδια διόρισε ως δικηγόρο της τον κ. Χ"Κωστή για να την εκπροσωπήσει με τον οποίο ακολούθως διεκόπη η συνεργασία και διόρισε την παρούσα δικηγόρο προκειμένου να εμφανιστεί στη διαδικασία διαιτησίας. Η κα Νικολάου ενεργώντας για λογαριασμό της απευθύνθηκε επανειλημμένα προς τους εναγόμενους 1 αξιώνοντας την παροχή λεπτομερειών των σχετικών καταστάσεων και λογαριασμών δανείων σε συνάρτηση με τη διαδικασία διαιτησίας. Με επιστολή των εναγομένων ημερ. 23.3.12 (Τεκ.13) πληροφόρησαν, μεταξύ άλλων τη δικηγόρο της ότι για τις υποθέσεις της είχαν εκδοθεί διαιτητικές αποφάσεις. Περαιτέρω, μετά που τα έγγραφα δόθησαν στη δικηγόρο της και μετά από υπόδειξη της εν λόγω δικηγόρου διαπίστωσε την ύπαρξη αναλήψεων μετρητών και για μεταφορές χρημάτων για τις οποίες δεν υπάρχουν αποδειχτικά στοιχεία. Μετά δε από λογιστικό έλεγχο των καταστάσεων λογαριασμού, διεπιστώθη ότι υπήρξαν αυθαίρετες χρεώσεις σε ό,τι αφορά τόκους έξοδα, αποδείξεις ανάληψης μετρητών και μεταφορές χρημάτων για τα οποία η δικηγόρος της ζήτησε περαιτέρω πληροφόρηση από τους εναγόμενους
  11. Οι εναγόμενοι 1 επέδειξαν απροθυμία και ολιγωρία και χωρίς να απαντήσουν στην τελευταία επιστολή της δικηγόρους της, μόλις στις 3.7.12 και 10.7.12 επέδωσαν στους ενάγοντες περισσότερες διαιτητικές αποφάσεις. Οι εναγόμενοι 1 όπως προκύπτει από όλα τα πιο πάνω, προέβησαν σε επιζήμια και παράνομη διαχείριση των λογαριασμών της ενόρκως δηλούσας αποκλείοντας την ίδια από τη διαχείριση αυτών με ψευδείς παραστάσεις και με όρους τους οποίους οι ίδιοι δεν ετήρησαν ενεργώντας μονομερώς και αυθαίρετα με τρόπο ώστε η ίδια να επιβαρύνεται με τόκους και έξοδα αυθαίρετα και πέραν των ορίων της υποθήκης της. Όλα αυτά τα θέματα θα πρέπει να διερευνηθούν καθότι συνδέουν τους εναγόμενους με σοβαρή αμέλεια, παράλειψη συμμόρφωσης με τους όρους και κανονισμούς του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, σαφείς πρόνοιες του περί Συμβάσεως Νόμου, Κεφ. 149 και του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  12. Το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει στο κατάλληλο στάδιο την παρουσίαση της δέουσας μαρτυρίας από τον αρμόδιο αξιωματούχο των εναγομένων 1 προκειμένου να διαφανεί το πραγματικό οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου. Η διαιτησία που διεξήχθηκε σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ολοκληρώθηκε καθυστερημένα, παράτυπα και με μεροληψία εκ μέρους των αξιωματούχων των εναγομένων 1 και των διαιτητών της υπόθεσης με αποτέλεσμα να ανακύπτει σοβαρό ζήτημα παραμερισμού και ακύρωσης των επίδικων διαιτητικών αποφάσεων. Με βάση τα ανωτέρω, το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν, και διαταχθεί η πώληση της επίδικης περιουσίας με δημόσιο πλειστηριασμό δυνάμει των ήδη εκδοθεισών διαιτητικών αποφάσεων, αυτό θα ισοδυναμεί με οικονομική καταστροφή των εναγόντων και το κλείσιμο του Κυπριακού Οινομουσείου το οποίο θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στο κοινωνικό σύνολο του τόπου, το οποίο έχει τύχει ευρωπαϊκής αναγνώρισης και επιβράβευσης. Πρόκειται για το μοναδικό στο είδος του στην Κύπρο και στην Ευρώπη. Αντίθετα, σε ότι αφορά τους εναγόμενους, η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, δεν προκαλεί οποιαδήποτε βλάβη στα δικαιώματα τους. Οι ίδιοι έχουν επιδείξει ολιγωρία στη διεκδίκηση των αξιώσεων έναντι του χρέους των εναγόντων. Η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς, όμως μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην άλλη πλευρά. Οι εναγόμενοι 1/καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «1) H Νομική βάση της Αίτησης δεν είναι ορθή και/η οι Νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν νομιμοποιούν την αιτούμενη θεραπεία και/ή δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα αίτηση. 2) Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση δεν είναι επαρκή και/ή δεν δικαιολογούν ή στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία. 3) Όλες οι εν λόγω Διαιτητικές Αποφάσεις οι οποίες ήθελε εκδοθούν και/ή εκδόθηκαν εναντίον των Εναγόντων /αιτητών με ημερομηνίες 10/11/2011, 16/11/2011, 07/12/2011, 08/12/2011, 09/12/2011, 31/3/2009 και/η οποίες διατάζουν α) τις εκποιήσεις των Υποθηκών με αρ. Υ9745/03, Υ4295/06, Υ4299/06, Υ4300/06, Υ4298/06, Υ4297/06, Υ9744/03, Υ9746/03, Υ4297/06, Υ4299/06, Υ56/02, Υ4295/06 και/ή οποιεσδήποτε άλλες υποθήκες της Ενάγουσας 1 προς όφελος ημών των Εναγομένων 1 και οι οποίες διατάσσουν β) την πληρωμή από τους Ενάγοντες 1 και/η 2 και/η 3 στους Καθ' ων η Αίτηση 1 των οιωνδήποτε επιδικασθέντων ποσών δυνάμει γραμματίων και/η υπόλοιπων δανείων και/η τρεχούμενου λογαριασμού και/η εμπρόθεσμης κατάθεσης και/η δυνάμει οιασδήποτε και/η άλλης Διαιτητικής Απόφασης γ) και/η η μεταβολή Νομικής και πραγματικής κατάστασης της ακινήτου ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1 όπως μη εμποδιστεί, να αλλοιωθεί και μεταβληθεί από τους Εναγόμενους είναι νόμω και ουσία βάσιμες και/η έγκυρες και/η υπαρκτές και/η θα πρέπει να συνεχισθούν όλες οι περί ης ο λόγος διαδικασίες. 4) Η Αίτηση ημερομηνίας 13/07/2012 θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι ελλείπει από αυτή το αναγκαίο πραγματικό και/η Νομικό υπόβαθρο δια την έκδοση ενδιάμεσου και/η προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης όλων των αιτούμενων διαδικασιών. 5) Το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως των Εναγόντων Αιτητών γενικά α) δεν περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία και προϋποθέσεις για την αναστολή όλων των διαδικασιών και/η Διαιτητικών Αποφάσεων και/η εκποίηση Υποθηκών ούτε και β) την πληρωμή όλων των επιδικασθέντων ποσών δυνάμει Διαιτητικών αποφάσεων και δυνάμει γραμματίων και/η υπόλοιπων δανείων και/η τρεχούμενου λογαριασμού και/η εμπρόθεσμης κατάθεσης ως οι Αιτητές αιτούνται στην πιο πάνω Αίτηση τους καθ' ότι δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος. 6) Όλες οι διαδικασίες όπου έχουν διεξαχθεί και με τον τρόπο που ακολουθήθηκαν βάση Δανείων και/η Υποθηκών και/η Διαιτητικών αποφάσεων έχουν διεξαχθεί στα πλαίσια της συγχώνευσης ΣΠΕ Ερήμης- ΣΠΕ Κουρίου και διεξήχθησαν κανονικώς και νομότυπα και/η επεξηγήθηκαν στους Αιτητές τα δικαιώματα τους. 7) Περαιτέρω και συνεπώς αυτό αποδεικνύει και εκτός του γεγονότος ότι υπεγράφησαν όλες οι συμφωνίες Δανείου και Υποθηκών των Αιτητών ότι οι διαδικασίες Διατησιών διεξήχθησαν κανονικά και νομότυπα. Απόδειξη αυτού η έκδοση πολλών Διαιτητικών Αποφάσεων δια τις οποίες θα γίνει αναφορά κατωτέρω ως επίσης και δια τις συμφωνίες Δανείων και Υποθηκών. 8) Με τους πιο πάνω τρόπους που οι Πιστωτές προχώρησαν δεν παραβιάζουν ούτε καταχρώνται τις διαδικασίες ούτε οδήγησαν τους Αιτητές με δόλιον τρόπον ούτε και η εξασφάλιση των επικαλούμενων υπό των Αιτητών διαδικασιών και/η δανείων έγιναν κακόπιστα ούτε και παράνομα αλλά ετηρήθηκαν όλες οι Νόμιμες διαδικασίες. 9) Η ένορκος δήλωση των Αιτητών δεν δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος σε ότι αφορά τον κίνδυνο να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/η να είναι αδύνατη η πλήρης απονομή Δικαιοσύνης στο μέλλον σε περίπτωση που δεν θα εκδίδετο προσωρινό διάταγμα. 10) Οι Αιτητές ενώ ζητούν θεραπεία με βάση το Δίκαιο της Επιείκειας και ειδικότερα παρουσιάζονται στο Δικαστήριο χωρίς «καθαρά χέρια» αποκρύβοντας και/η παραποιώντας πραγματικά γεγονότα από το Δικαστήριο παραπλανώντας το με σκοπό την εξασφάλιση ενδιάμεσου και/η συντηρητικού Διατάγματος. 11) Οι Αιτητές παραλείπουν να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου 14/
  13. 12) Η Αίτηση καταχωρήθηκε κακή τη πίστη και/η εκδικητικά και/η περιέχει ανακρίβειες. 13) Υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια εις βάρος της έγκρισης του Αιτήματος του Αιτητή και να απορρίψει την Αίτηση ημ. 13/07/2012 με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των καθ' ων η Αίτηση
  14. 14) Η Αίτηση πάσχει από θεμελιακή αδυναμία σε διαδικαστικά θέματα ουσίας τα οποία την καθιστούν ελαττωματική, αντικανονική και με δεδομένο ότι οι Αιτητές δεν προέβηκαν σε δικονομικά διαβήματα για να την περισώσουν, πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο στο στάδιο αυτό.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γιάννου Μουλλωτού ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της ΣΠΕ Κουρίου, στην οποία αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Οι αιτητές σύμφωνα με την ένορκη δήλωση δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύβοντας και παραποιώντας τα πραγματικά γεγονότα. Υπήρξε και υπάρχει μεγάλη αδιαφορία πληρωμής του χρέους από τους αιτητές στη βάση των συμφωνιών δανείου με αποτέλεσμα τα ποσά με τους τόκους να έχουν αυξηθεί σημαντικά από το χρόνο που υπεγράφησαν οι επίδικες συμφωνίες και υποθήκες. Η δε αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου ανέρχεται σε €1.429.000 με βάση έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 17.10.11 (Τεκ.1). Περαιτέρω οι καθ'ων η αίτηση αρνούνται την ορθότητα των ποσών που οφείλονται σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, όπως αναλύεται με λεπτομερεια στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω αναφέρεται ότι οι αποφάσεις των διαιτητικών διαδικασιών λήφθηκαν νομότυπα ενημερώνοντας τους αιτητές με επιστολές οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκ.3 αναφορικά με τη διεξαγωγή των διαιτησιών. Οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να εμφανιστούν στη διαιτησία και να υποβάλουν ένσταση, πράγμα που δεν έπραξαν, με αποτέλεσμα όλα όσα αναφέρουν να αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις που στόχο έχουν την αποφυγή αποπληρωμής των χρεών τους. Στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης απαντώνται οι παράγραφοι 22 και 23 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και γίνεται αναφορά στα ποσά των δανείων και υποθηκών, καθώς και αποδείξεις πληρωμών από τις οποίες φαίνεται η έκδοση επιταγής στο όνομα ΣΠΕ Πολεμιδιών για εξόφληση του δανείου της ΣΠΕ και το υπόλοιπο ποσό ως κατάθεση στο λογαριασμό όψεως της ενάγουσας 3 εταιρείας, κάτι που αποδεικνύει ότι οι αιτητές γνώριζαν τι έπρατταν, καθώς και το μέγεθος της ευθύνης τους. Στις 10.5.06 υπεγράφησαν πέντε νέες υποθήκες για το ποσό των ΛΚ235.000 (€401.521) για περαιτέρω δανειοδότηση με παράλληλη εξόφληση μερικών υφισταμένων δανείων τα οποία δόθηκαν κατά τα έτη 2003 και 2004 ήτοι κατά την περίοδο συγχώνευσης της ΣΠΕ Ερήμης και ΣΠΕ Κουρίου. Περαιτέρω βάσει κατάστασης λογαριασμού ημερομηνίας 1.1.08 μέχρι 8.8.12 φαίνεται η κίνηση του λογαριασμού δανείου της ενάγουσας 3 εταιρείας, ο οποίος συνδέθηκε με το τρεχούμενο λογαριασμό της. Οι αιτητές είχαν αιτηθεί δάνειο από τη ΣΠΕ Ερήμης όπου και αποφασίστηκε η δανειοδότηση της εταιρείας και το Υπουργείο Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού, (τμήμα Συνεργατικής Ανάπτυξης), με επιστολή του ημερ. 26.11.01 ενέκρινε το εν λόγω δάνειο (Τεκ.8). Επισυνάπτεται επίσης στην ένορκη δήλωση δέσμη 10 διαιτητικών αποφάσεων(Τεκ.9). Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι κάλεσε τους αιτητές να παραλάβουν όλα τα σχετικά έγγραφα δανείων, υποθηκών και καταστάσεων λογαριασμών, και οι ίδιοι δεν προσήλθαν να τα παραλάβουν. Η δε υπογραφή των σχετικών εντύπων της τράπεζας τέθηκε από τους ίδιους με αποτέλεσμα να αποδέχονται ευθύνη και δέσμευση γι' αυτή. Αναφέρεται ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό κατά την 31.12.11 είναι €1.407.857,28 όπως φαίνεται στους συνολικούς λογαριασμούς και βάσει επιστολής των εναγομένων ημερ. 23.3.
  15. Οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι όροι σύναψης δανείων και άλλων διαδικασιών επεξηγήθηκαν στην οφειλέτιδα η οποία υπέγραψε τα σχετικά έγγραφα έχοντας πλήρη γνώση των πράξεων της και των συνεπειών αυτών. Περαιτέρω η ΣΠΕ κάλεσε τους αιτητές να τους ενημερώσουν για περαιτέρω στοιχεία που ζητήθηκαν, αλλά οι ίδιοι δεν προσήλθαν να τα παραλάβουν. Οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι είναι αυτοί που υπέστησαν ζημιά καθότι η αιτήτρια εταιρεία οφείλει ένα πολύ μεγάλο ποσό το οποίο λόγω της καθυστέρησης αποπληρωμής του έχει καταστεί ακόμη μεγαλύτερο λόγω τόκων επί καθυστερήσεων με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να ζημιώσουν σε περίπτωση έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης αντεξετάστηκε ο Γιάννος Μουλλωτός διευθυντής του Τραπεζικού Οργανισμού ΣΠΕ Κουρίου, ο οποίος είχε προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. Η αίτηση στηρίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 αρ. 4, αρ. 5 και αρ.9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, αρ. 29, αρ. 30, αρ.31, αρ. 32 και αρ. 47, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.40 θ.11 και Δ.48 θ.8

(1)(ee), στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 αρ. 8, 9, 10, 13, 14, 19, 20, 30, 31, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 αρ. 23 και μετέπειτα (σύσταση, εγγραφή και ισχύς επιβαρύνσεων) αρ. 49, 52, 55, 56 και 57 και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα και στους Κανόνες και Αρχές του Κοινού Δικαίου και της Επιείκειας. Θα ξεκινήσω από τον πρώτο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή η νομική βάση της αίτησης δεν είναι ορθή. Σύμφωνα με την αγόρευση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση το ορθό δικονομικό μέτρο για να εγγραφή μία διαιτητική απόφαση είναι η Δ.2 η οποία καθορίζει το τύπο για την έναρξη της αγωγής και/ή αίτησης και ο διαδικαστικός αυτός κανονισμός δεν έχει περιληφθεί στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Πρόκειται για πρωτογενή αίτηση και συνεπώς η Δ.48 που αφορά ενδιάμεσες αιτήσεις δεν μπορεί να προσδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης, συνεχίζει η εισήγηση. Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές καταχώρησαν αγωγή, στα πλαίσια της οποίας καταχωρίστηκε με βάση τις πρόνοιες της Δ.48 η υπό εξέταση αίτηση, η οποία αποτελεί ενδιάμεση αίτηση. Το γεγονός ότι η εγγραφή διαιτητικής απόφασης γίνεται στα πλαίσια πρωτογενούς αιτήσεως δεν αλλοιώνει τη διαδικασία που επέλεξαν να ακολουθήσουν οι ενάγοντες στη παρούσα υπόθεση. Συνακόλουθα αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις δύο πρώτες προϋποθέσεις μαζί: Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι ενάγοντες - αιτητές αξιώνουν, μεταξύ άλλων, δηλωτικές αποφάσεις και διατάγματα ότι τα διάφορα έγγραφα υποθηκών, συμφωνιών δανείων, εγγύησης και άλλα έγγραφα έχουν συναφθεί παράνομα, δόλια και αποτελούν προϊόν ψευδών παραστάσεων των εναγομένων, αποφάσεις για ακύρωση και παραμερισμό διαιτητικών αποφάσεων που εκδόθηκαν εναντίον των εναγόντων, καθώς και των διαδικασιών εκποίησης των επιδίκων υποθηκών. Περαιτέρω ζητείται απόδοση λογαριασμών σύμφωνα με τις επίδικες συμφωνίες, διάταγμα αναπομπής των επιδίκων διαιτητικών αποφάσεων, διάταγμα ακύρωσης οποιασδήποτε συμφωνίας ή συνυποσχετικού μεταξύ των διαδίκων για παραπομπή της παρούσας διαφοράς σε διαιτησία με βάση τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 και του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, καθώς και αποζημιώσεις. Εξέτασα την αίτηση και την ένσταση καθώς και την αντεξέταση του κ. Μουλλωτού υπό το πρίσμα των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων των δύο πλευρών. Η υπογραφή των διαφόρων συμφωνιών δανειοδότησης καθώς και των εγγράφων υποθήκης είναι παραδεκτή. Οι θέσεις όμως των δύο πλευρών διίστανται σε ότι αφορά τις συνθήκες υπογραφής των επιδίκων συμφωνιών καθώς και το λόγο που υπεγράφησαν το 2006 οι πέντε νέες υποθήκες επί της περιουσίας των εναγόντων. Ακόμα διαφωνούν ως προς την αξία της περιουσίας αυτής. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης αντεξετάστηκε ο κ. Γ. Μουλλωτός, χωρίς όμως να ξεκαθαρίζονται τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Παραμένει αδιευκρίνιστο ποιοι ήταν οι πρωτοφειλέτες στις διάφορες συμφωνίες οι οποίοι δεν ανευρέθηκαν για σκοπούς διαιτησίας. Από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωριστεί, όπως αναφέρονται πιο πάνω, είναι εμφανές ότι υπάρχει διάσταση θέσεων ως προς τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Οι ενάγοντες βασίζουν την αξίωση τους, μεταξύ άλλων, σε ύπαρξη δόλου και ψευδών παραστάσεων κατά τη σύναψη των διαφόρων συμφωνιών, δίνοντας της δική τους εκδοχή για το πώς κατέληξαν στην υπογραφή τους. Δίδονται από τους αιτητές ικανοποιητικές λεπτομέρειες τόσο για τον τρόπο υπογραφής των συμφωνιών όσο και τον καταρτισμό των επιπρόσθετων υποθηκών που κατά τους ισχυρισμούς τους έγιναν δολίως και με ψευδείς παραστάσεις. Γίνεται αναφορά στις σχέσεις της ενάγουσας 1 με τους εναγόμενους 2 και 3 που κατ΄ ισχυρισμό την ώθησαν να υπογράψει τις επίδικες συμφωνίες χωρίς να έχει πλήρη αντίληψη του τι υπέγραφε καθώς και στον ισχυρισμό ότι χρησιμοποιήθηκαν εικονικοί πρωτοφειλέτες. Γίνεται επίσης αναφορά στο ότι με το πρόσχημα της διάλυσης της ΣΠΕ Ερήμης και της σύστασης της ΣΠΕ Κουρίου την κάλεσαν να ανανεώσει το αρχικό δάνειο και τις υποθήκες με την απάλειψη των παλαιών υποθηκών και την εγγραφή νέων ενώ στη πραγματικότητα ενεγράφησαν μόνο νέες και πως παραχωρήθηκαν από τους ενάγοντες υποθήκες προς εξασφάλιση χρεών τρίτων αγνώστων προσώπων. Βέβαια οι καθ΄ ων η αίτηση αμφισβητούν τους ισχυρισμούς αυτούς όμως το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να εξετάσει σε λεπτομέρεια τα εγειρόμενα θέματα. Ένα στοιχείο που προβλήθηκε από τους καθ΄ ων η αίτηση είναι ότι στη παρούσα περίπτωση οι αιτητές παρά το ότι είχαν ειδοποιηθεί δεν παρουσιάστικαν στις διαιτησίες που έλαβαν χώρα νομότυπα, έχουν εκδοθεί διαιτητικές αποφάσεις και σε περίπτωση που οι αιτητές τις αμφισβητούσαν θα έπρεπε να υποβάλουν έφεση. Παρέπεμψαν δε σε απόφαση επαρχιακού δικαστηρίου σε αίτηση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης όπου αποφασίστηκε ότι στα πλαίσια τέτοιας αίτησης δεν είναι δυνατή η αναθεώρηση ή ακύρωση της διαιτητικής απόφασης. Η παρούσα διαδικασία δεν αποτελεί αίτηση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης αλλά αγωγή, όπου, μεταξύ άλλων, αξιώνεται και η ακύρωση των διαιτητικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι αιτητές δεν εμφανίστηκαν κατά τις διαιτησίες, για τους λόγους που επικαλούνται. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο με δεδομένη την έκδοση αποφάσεων στις διάφορες διαιτητικές διαδικασίες που έλαβαν χώραν ερήμη των αιτητών, η παρούσα αγωγή είναι βάσιμη και έχει πιθανότητες επιτυχίας. Σύμφωνα με το αρ. 9
(2)
(3)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 προβλέπονται τα ακόλουθα: «
(2)Όταν συμφωνία μεταξύ συμβαλλομένων προβλέπει ότι τυχόν διαφορές που δυνατόν να προκύψουν μεταξύ τους στο μέλλον παραπέμπονται σε διαιτησία και σε κάποια διαφορά που αναφύεται στη συνέχεια εγείρεται το ζήτημα κατά πόσο οποιοσδήποτε από τους συμβαλλομένους έχει καταστεί ένοχος δόλου, το Δικαστήριο έχει εξουσία, στην έκταση που είναι αναγκαίο όπως το ζήτημα αυτό αποφασιστεί από το Δικαστήριο, να διατάξει όπως η συμφωνία παύσει να ισχύει και να παραχωρήσει άδεια για ακύρωση οποιουδήποτε συνυποσχετικού που έγινε βάσει της συμφωνίας αυτής.
(3)Σε οποιαδήποτε περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου αυτού έχει εξουσία να διατάξει όπως συνυποσχετικό παύσει να ισχύει ή να παραχωρήσει άδεια για ακύρωση συνυποσχετικού, δύναται να αρνηθεί να διατάξει την αναστολή οποιασδήποτε αγωγής που ασκήθηκε για παράβαση της συμφωνίας.» Στη παρούσα περίπτωση η διαφορά μεταξύ των εναγόντων και εναγομένης 1 έχει παραπεμφθεί σε διαιτησία δυνάμει του αρ. 52 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1985 μέχρι 2001 το οποίο έχει ως εξής: «52.-
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, και προσώπων αξιούντων μέσω μελών. ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας. ή ........................................................................................................... 2. Ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς. ή (β) να παραπέμψη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τα διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας. ...................................................................................................................» Σύμφωνα λοιπόν με το αρ. 52
(2)(β) η διαιτησία «διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοστε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας». Στην παρούσα υπόθεση η πρόνοια του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, που μας ενδιαφέρει είναι εκείνη του αρ. 9
(2). Παρόμοια πρόνοια συναντούμε και στο αρ. 24
(2)της Αγγλικής Arbitration Act, 1950. Στον Russel on the Law of Arbitration, 20η εκ., σελ. 148, υποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει Αγγλική αυθεντία ερμηνευτική της εφαρμογής του αρ. 24
(2)και σε προηγούμενες εκδόσεις διατυπώνεται η άποψη ότι προφανώς η διακριτική ευχέρεια θα εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζεται η διακριτική ευχέρεια για άρνηση αναστολής της διαδικασίας σε ταυτόχρονη αγωγή. Στην Russell v. Russell
(1880)14 Ch. D. 471 o Jessel M.R. αποφάσισε ότι: «In the case where fraud is charged, the Court will in general refuse to send the dispute to arbitration if the party charged with the fraud desires a public inquiry. But where the objection to arbitration is by the party charging the fraud, the Court will not necessarily accede to it, and will never do so unless a prima facie case of fraud is proved.» Σε μετάφραση: «Σε υπόθεση όπου διατυπώνεται κατηγορία για δόλο, το Δικαστήριο γενικώς θα αρνηθεί να παραπέμψει την υπόθεση σε διαιτησία αν ο διάδικος που κατηγορείται για δόλο επιθυμεί δημόσια έρευνα. Πλην όμως όπου η ένσταση στη διαιτησία εγείρεται από το διάδικο που διατυπώνει την κατηγορία για δόλο, το δικαστήριο δεν θα δεχθεί κατ΄ ανάγκη την ένσταση, και δεν θα το πράξει ποτέ, εκτός αν αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση δόλου.» Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε από το Αγγλικό Εφετείο στην Cunningham-Reid and Another v. Buchanan-Jardine
(1988)2 All E.R. 438. (βλ. Γεωργία Ψηλογένη κ.ά. ν. ΝΕΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΝΩ ΠΛΑΤΡΩΝ κ.ά.
(2004)1 ΑΑΔ 243). Στην παρούσα υπόθεση όπως προκύπτει από τα γεγονότα έχουν ήδη εκδοθεί διαιτητικές αποφάσεις εναντίον των εναγόντων σε συνάρτηση με τις υποθήκες. Όμως η παρούσα αγωγή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, σε ύπαρξη δόλου και ψευδών παραστάσεων κατά την συνομολόγηση των διαφόρων συμφωνιών. Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εξετάσει κατ' αρχή αυτά τα θέματα και συνεπώς έφεση κατά των διαιτητικών αποφάσεων ενδεχόμενα να μην αποτελεί επιβεβλημένη ή μόνο επιλογή των εναγόντων για προώθηση των θέσεων τους. Έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον μου και υπό το φως της νομολογίας που διέπει το θέμα καταλήγω ότι οι αιτητές έχουν καταδείξει την ύπαρξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32. Η τρίτη προυπόθεση του άρθρου 32 συναρτάται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 AAΔ 1791 αναφέρεται στη σελ. 1799 «όπως επισημαίνεται στην Papastraris v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, 240, . το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία». Στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο κάτω από τα δοσμένα γεγονότα της υπόθεσης είναι αναγκαία η διατήρηση του status quo. Στην παρούσα περίπτωση σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και προχωρήσει η εγγραφή των εκδοθέντων αποφάσεων θα προχωρήσει η εκποίηση των υποθηκών που αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής. Άλλωστε η διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης είναι μια τυπική και σύντομη διαδικασία. Τέλος θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Έχοντας υπόψη όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου κρίνω ότι το ισοζύγιο κλείνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Σχετικές με το θέμα είναι οι αναφορές του Lord Hoffman στην υπόθεση Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R.
  1. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα σε μετάφραση: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα.» Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης σε συνάρτηση με το αιτητικό Α. Τα υπόλοιπα αιτητικά που ζητούνται διαζευκτικά δεν κρίνω ότι αναγκαίο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης να εκδοθούν. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης υπό τον όρο ότι οι αιτητές θα υπογράψουν εγγύηση ύψους €75.000,
  2. Το διάταγμα θα μπορεί να συνταχθεί μόνο μετά την καταχώριση της εγγύησης. Τα υπόλοιπα αιτητικά απορρίπτονται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι στην πορεία της αγωγής. (Υπ.) ........... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: prosorino diatagma cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.