ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Εταιρεία Maritrade Investments Limited, από τη Λεμεσό, Αρ. Εγγραφής 208760, Αρ. Αίτησης: 218/2011, 25/1/2013

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων και (β) όλες οι ειδοποιήσεις που απαιτούνται από το θεσμό 39 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Θεσμών 1933-1938 και αποστέλλονται στα πρόσωπα που φαίνονται στην έκθεση καταστάσεως για την πρώτη συνεδρίαση των πιστωτών και μετόχων, να αποσταλούν σε οποιοδήποτε πιστωτή ή μέτοχο που ο Επίσημος Παραλήπτης έλαβε γνώση. Στις 21.03.12, κατόπιν μονομερούς αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη ημερομηνίας 14.03.12, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο: (α) διοριζόταν ο κύριος Νίνος Χατζηρούσσος ως εκκαθαριστής της εταιρείας σύμφωνα με τις αποφάσεις των πρώτων συνελεύσεων των πιστωτών και συνεισφορέων/μετόχων ημερομηνίας 07.02.12 και 14.02.12 αντίστοιχα και όπως μη διοριστεί εποπτική επιτροπή και (β) εγκρίθηκε η εγγυητική επιστολή την οποία είχε καταθέσει ο Εκκαθαριστής στο Δικαστήριο και (γ) καθοριζόταν η αμοιβή του Εκκαθαριστή η οποία θα ήταν σύμφωνη με τους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς και θα ήταν αυτή που θα έπαιρνε ο Επίσημος Παραλήπτης εάν παρέμενε εκκαθαριστής. Στις 11.04.12, ο κύριος Νίνος Χατζηρούσσος (στο εξής ο 'Εκκαθαριστής' ή ο 'Καθ' ου η αίτηση' στην αίτηση ημερομηνίας 26.06.12 που είναι αυτή που τελεί υπό κρίση) καταχώρησε μονομερής αίτηση η οποία κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.04.12 διατάχτηκε να επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη Γεωργία Κατσιαρή, Πέτρο Γ. Οικονομίδη και την εταιρεία Totalserve Management Limited, πρώην αξιωματούχους της υπό εκκαθάρισης πλέον εταιρείας καθώς και στον Έφορο Εταιρειών. Στις 08.05.12 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο: (α) τα προαναφερόμενα ενδιαφερόμενα μέρη, ως πρώην αξιωματούχοι της υπό εκκαθάριση εταιρείας, διατάσσονταν να αποκαλύψουν και παραδώσουν στον Εκκαθαριστή της εταιρείας εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος σ' αυτά και υπό τη μορφή ενόρκου δηλώσεως τα έγγραφα, εκθέσεις, βιβλία και οποιεσδήποτε πληροφορίες που είχαν στην κατοχή και έλεγχο τους και αφορούσαν την εταιρεία και τις υποθέσεις αυτής, περιλαμβανομένων αλλά χωρίς να περιορίζονται σ' αυτά που αναφέρονταν μέσα από το σώμα της εν λόγω αίτησης και είναι:

(1)επίσημα έγγραφα της εταιρείας συμπεριλαμβανομένων πιστοποιητικών και μητρώων με τα της εταιρείας και

(2)οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας συμπεριλαμβανομένων ισολογισμών και ανεπίσημων οικονομικών καταστάσεων και

(3)πληροφορίες αναφορικά με τραπεζικούς λογαριασμούς οι οποίοι ανοίχθηκαν στο όνομα της εταιρείας συμπεριλαμβανομένων τραπεζικών καταστάσεων και

(4)πληροφορίες αναφορικά με οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της εταιρείας συμπεριλαμβανομένων μετοχών σε οποιεσδήποτε άλλες εταιρείες, γη και ακίνητη περιουσία και

(5)οποιαδήποτε αλληλογραφία, τυπική και/ή ηλεκτρονική που ανταλλάχθηκε με οποιοδήποτε πρόσωπο αναφορικά με οποιαδήποτε ζητήματα της εταιρείας και

(6)οποιεσδήποτε πληροφορίες και/ή έγγραφα που τυχόν έχουν στην κατοχή και/ή έλεγχο τους αναφορικά με την εταιρεία και (β) τα προαναφερόμενα ενδιαφερόμενα μέρη, ως πρώην αξιωματούχοι της υπό εκκαθάριση εταιρείας, διατάσσονταν να αποκαλύψουν και παραδώσουν στον Εκκαθαριστή της εταιρείας εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος σ' αυτά και υπό τη μορφή ενόρκου δηλώσεως τις εξής πληροφορίες και/ή λεπτομέρειες στην περίπτωση που αυτοί δεν είχαν πλέον στην κατοχή και/ή έλεγχο τους τις αιτούμενες στην παράγραφο (α) αμέσως πιο πάνω πληροφορίες και/ή έγγραφα: (

1. i)την περίοδο κατά την οποία οι εν λόγω πρώην αξιωματούχοι της εταιρείας είχαν στην κατοχή και/ή έλεγχο τους τις αιτούμενες πληροφορίες και/ή έγγραφα ως η παράγραφος (α) αμέσως πιο πάνω και (
2. ii)τα πρόσωπα που στο παρόν στάδιο έχουν στην κατοχή και/ή έλεγχο τους τις αιτούμενες πληροφορίες και/ή έγγραφα ως η παράγραφος (α) αμέσως πιο πάνω. Παράλληλα, στις 02.05.12 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση με την οποία ο Εκκαθαριστής της εταιρείας ζητούσε με το ίδιο λεκτικό την έκδοση διατάγματος για τα ίδια ακριβώς θέματα, έγγραφα, πληροφορίες, στοιχεία και λεπτομέρειες που περιέχονταν στην προγενέστερη αίτηση ημερομηνίας 11.04.12 και στη βάση της οποίας εκ συμφώνου εκδόθηκε στις 08.05.12 σχετικό διάταγμα αλλά σε σχέση με τον Oleg Narodiskiy που σύμφωνα με τον Εκκαθαριστή είναι ο υφιστάμενος διευθυντής και γραμματέας της εταιρείας που τελεί υπό εκκαθάριση. Στις 08.05.12 το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η εν λόγω αίτηση επιδοθεί στον Oleg Narodiskiy. Περαιτέρω, με μονομερή αίτηση του ημερομηνίας 16.05.12 που συνοδευόταν από ένορκο δήλωση του ημερομηνίας 15.05.12 στην οποία επισυνάπτονταν διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, ο Εκκαθαριστής της εταιρείας ζήτησε την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παρέχεται άδεια για επίδοση στον Oleg Narodiskiy από τη Μόσχα στη Ρωσία (στο εξής ο 'Καθ' ου η αίτηση' στις αιτήσεις ημερομηνίας 02.05.12 και 16.05.12 αντίστοιχα ή ο 'Αιτητής στην αίτηση ημερομηνίας 26.06.12 που είναι αυτή που τελεί υπό κρίση) της δια κλήσεως αίτησης ημερομηνίας 02.05.12 και συνοδευτικών εγγράφων για έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης και παράδοσης σ' αυτόν εγγράφων, πληροφοριών και στοιχείων που προσδιορίζονται μέσα από αυτή από το πρόσωπο αυτό με διεύθυνση διαμονής ή/και εργασίας του στην Butirskaya Street 86A, Office 49, Moscow, Russia μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως και/ή με καταγραφόμενη υπηρεσία ταχείας παράδοσης (courier) και/ή δια της επίδοσης στους δικηγόρους του κ.κ. Αργυρού & Συνεργάτες. Κατόπιν εξέτασης της αίτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 21.05.12 διάταγμα με το οποίο διδόταν άδεια για επίδοση της δια κλήσεως αίτησης για έκδοση διαταγμάτων παράδοσης της αίτησης ημερομηνίας 02.05.12 και συνοδευτικών εγγράφων προς τον Oleg Narodiskiy από τη Μόσχα στη Ρωσία δια της επίδοσης στους δικηγόρους του κ.κ. Αργυρού & Συνεργάτες. Από το φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι τα πιο πάνω έγγραφα επιδόθηκαν στο εν λόγω δικηγορικό γραφείο στις 11.06.12. Στις 15.06.12 ο Oleg Narodiskiy από τη Μόσχα καταχωρεί δια του δικηγορικού γραφείου Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. σημείωμα εμφάνισης στη διαδικασία υπό διαμαρτυρία. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 26.06.12 ο Oleg Narodiskiy από τη Μόσχα καταχωρεί την υπό κρίση αίτηση με την οποία αξιώνει τα ακόλουθα: (Α) την έκδοση Διατάγματος Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει τη διαταγή Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.05.12 που επέτρεψε την επίδοση της δια κλήσεως αίτησης ημερομηνίας 02.05.12 μαζί με συνοδευτικά έγγραφα στον Καθ' ου η αίτηση μέσω των δικηγόρων στο δικηγορικό γραφείο κ.κ. Αργυρού & Συνεργάτες και (Β) την έκδοση Διατάγματος Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει: (α) την επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 21.05.12 για υποκατάστατο επίδοση και (β) την επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 02.05.12 για εξασφάλιση του διατάγματος ημερομηνίας 21.05.12 και (γ) την επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 16.05.12 για έκδοση διατάγματος αποκάλυψης και παράδοσης, μεταξύ άλλων, εγγράφων και πληροφοριών από τον Καθ' ου η αίτηση. (Γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε ορθό, δίκαιο ή εύλογο υπό τις περιστάσεις. (Δ) Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α. που προκύπτουν από την εκδίκαση της αίτησης αυτής. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 2 Κανονισμοί 2 και 3, Διάταξη 5 Κανονισμοί 8-10, Διάταξη 5Α, Διάταξη 5Β Κανονισμοί 1-3, Διάταξη 6 Κανονισμοί 1, 4, 5 και 7, Διάταξη 16, Διάταξη 39, Διάταξη 48 Κανονισμοί 1-4, 8

(4), 9 και 13 και Διάταξη 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 1-3 του Κυρωτικού της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμο (Ν.172/86), στα άρθρα 3-8 της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμο (Κεφ.1), στο άρθρο 2

(4)του Νόμου που Κυρώνει το Πρωτόκολλο μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών (Κυρωτικός Νόμος-Ν.34(ΙΙΙ)/2001), στο άρθρο 15 του Μέρους Ι του Περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμος του 1982, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το Αιτητή τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον ίδιο δικαιολογούν την έγκριση της είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας και είναι τα πιο κάτω, τα οποία και αναφέρει στο σώμα της υπό εξέταση αίτησης: - Η ένορκο δήλωση που κατοχυρώθηκε με την αίτηση ημερομηνίας 15.05.12 για υποκατάστατο επίδοση ήταν ανεπαρκής και παράτυπη και δεν δικαιολογούσε την έκδοση του αιτηθέντος διατάγματος της 21.05.

1. - Δεν εκδόθηκε διάταγμα που να επιτρέπει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας το οποίο έπρεπε να είχε εξασφαλιστεί πριν ζητηθεί υποκατάστατο επίδοση και το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση της 21.05.12 δεν μπορούσε νόμιμα να είχε εκδοθεί. Στις 21.11.12 ο Εκκαθαριστής της εταιρείας καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:
2. Το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο επί του οποίου βασίζεται η αίτηση είναι ελλιπές, ασαφές και ημιτελές και κατ' επέκταση δεν αποκαλύπτει έννομο δικαίωμα για παραμερισμό του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 21.05.
4. Οι αόριστοι ισχυρισμοί επί των οποίων βασίζεται η παρούσα αίτηση αποστερούν το αναπόσπαστο δικαίωμα του Εκκαθαριστή να υπερασπιστεί επί της ουσίας την υπόθεση του.
5. Το Σεβαστό Δικαστήριο υπέχει αδιαμφισβήτητη δικαιοδοσία εκδίκασης της αίτησης για αποκάλυψη και παράδοση εγγράφων, η επίδοση της οποίας αμφισβητείται με την παρούσα.
6. Ο Εκκαθαριστής της εταιρείας έχει δεόντως συμμορφωθεί με τις επιταγές της δικονομικά απαιτούμενης αίτησης για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Συγκεκριμένα, το ζήτημα έχει εξεταστεί επί της ουσίας από το Σεβαστό Δικαστήριο μέσω της αίτησης ημερομηνίας 16.05.
8. Η έκδοση διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση στους δικηγόρους του Oleg Narodiskiy, κ.κ. Αργυρού και Συνεργάτες, βασίστηκε επί νομότυπης ένορκης δήλωσης.
9. Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και καταχρηστική καθώς, ως ζήτημα ουσίας, δεν τίθεται καμία αντίρρηση επί της ορθότητας του αποτελέσματος που απορρέει από το επίδικο διάταγμα.
10. Οι Αιτητές δεν είναι εξουσιοδοτημένοι ή/και δεν διαφαίνεται ή/και δεν αποκαλύπτουν εξουσιοδότηση από τον Oleg Narodiskiy για καταχώρηση της παρούσας και ως εκ τούτου στερούνται του απαραίτητου locus standi για την προώθηση της. Η ένσταση στηρίζεται στη Διάταξη 2 Κανονισμοί 2 και 3, Διάταξη 5 Κανονισμοί 8-10, Διάταξη 5Α, Διάταξη 5Β Κανονισμοί 1-3, Διάταξη 6 Κανονισμοί 1, 4, 5, 6 και 7, Διάταξη 48 Κανονισμοί 1-3, 8

(1)(f), 8

(4), 9 και 13 και Διάταξη 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στο άρθρο 7 της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου (Treaty between the Republic of Cyprus and the Union of Soviet Socialist Republics on Legal Assistance in Civil and Criminal Matters) η οποία κυρώθηκε με τον Κυρωτικό της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμο του 1986 (Ν.172/86), στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 20.11.12 του κυρίου Χάρη Κυριάκου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο κ.κ. Χατζηχάννα & Σία Δ.Ε.Π.Ε. που εκπροσωπεί τον Εκκαθαριστή της εταιρείας, της οποίας τα γεγονότα περιληπτικά είναι τα πιο κάτω με μεγάλο μέρος της να αναλώνεται στην καταγραφή του ιστορικού της υπόθεσης από τη σκοπιά του ενόρκως δηλών: · Με δεδομένο ότι η παρούσα αίτηση αφορά νομικά και όχι πραγματικά ζητήματα ο ενόρκως δηλών γνωρίζει τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου τον οποίο είχε στην κατοχή του καθώς και από πληροφορίες που έλαβε από τον κύριο Φραγκίσκο Χατζηχάννα ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση αλλά και από τον Εκκαθαριστή της εταιρείας. · Ο ενόρκως δηλών προέβηκε στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση μετά από εξουσιοδότηση που έλαβε από τον Εκκαθαριστή της εταιρείας. · Ο ενόρκως δηλών απορρίπτει το περιεχόμενο της αίτησης και οποιουσδήποτε ισχυρισμούς και τοποθετήσεις περιέχονται σε αυτή ως αβάσιμους και ελλιπείς. · Ο Αιτητής όφειλε να αποκαλύψει πλήρως το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση ως είναι η υποχρέωση του απέναντι στο Δικαστήριο, πράγμα που δεν έπραξε με αποτέλεσμα οι απλοϊκοί ισχυρισμοί που προβάλλονται στην αίτηση αυτή να είναι γενικής και αόριστης φύσεως και αναπόφευκτα απολήγουν να καθίστανται νομικά ημιτελείς και κατ' επέκταση αστήριχτοι. Επίσης επ' αυτού, ο Αιτητής όφειλε να επεξηγήσει επακριβώς στο Δικαστήριο αλλά και στον Καθ' ου η αίτηση του οποίου τα δικαιώματα προτίθεται να επηρεάσει, τον τρόπο που θεωρεί ότι τα γεγονότα που ήδη προβάλλονται συνδέονται με το νομικό υπόβαθρο που παρουσιάζεται ως έρεισμα για την καταχώρηση της αίτησης του. · Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη επειδή δεν αποκαλύπτεται επακριβώς ο συνεκτικός δεσμός των περιστατικών με τις προϋποθέσεις που ο νόμος επιβάλλει και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Ο Αιτητής δεν καταδεικνύει τις δυσμενείς επιπτώσεις επί των δικαιωμάτων του ως απόρροια του εκδοθέντος διατάγματος. · Επίσης, οι αόριστοι ισχυρισμοί ως προς την παρατυπία του επίδικου διατάγματος επιφέρουν την αποστέρηση του συνταγματικού δικαιώματος του Εκκαθαριστή να τοποθετηθεί και να εισακουστεί επί των ισχυρισμών του. Παράλληλα, ελλείψει καθαρού υποβάθρου ως προς τα γεγονότα και τις αντιρρήσεις που η παρούσα αίτηση προβάλλει ο Εκκαθαριστής αδυνατεί να τοποθετηθεί και κατ' επέκταση να υπερασπίσει τον εαυτό του καθότι δεν μπορεί να γνωρίζει υπό ποιο πρίσμα πρέπει να αντικρούσει αυτό που επιδιώκεται εναντίον του. · Το περιεχόμενο της υπό εξέτασης αίτησης δεν συνάδει με το πνεύμα και την ουσία των θεσμών πολιτικής δικονομίας και κατ' επέκταση θα πρέπει να απορριφθεί ακόμη και αν εκ πρώτης όψεως η δομή της αίτησης ομοιάζει να μην έχει διαρρήξει τη Διάταξη 48 Κανονισμό 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. · Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση ημερομηνίας 21.05.12 δεν μπορούσε νόμιμα να είχε εκδοθεί καθώς δεν είχε προηγηθεί διάταγμα επιτρέπον επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν ισχύει επειδή ο Καθ' ου η αίτηση στην αίτηση του ημερομηνίας 16.05.12 ζήτησε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και ταυτόχρονα υποκατάστατο επίδοση στους πληρεξούσιους αντιπροσώπους του Αιτητή, κ.κ. Αργυρού και Συνεργάτες. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο προχώρησε στην αξιολόγηση των δικαιοδοτικών, κατ' ουσία, προϋποθέσεων της Διάταξης 6 Κανονισμό 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πράγμα που σημαίνει ότι η εξέταση του ζητήματος νομιμοποίησης της επέκτασης της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων έχει λάβει χώρα και έχει αποφασιστεί. · Η θετική μαρτυρία του Εκκαθαριστή μέσω της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 15.05.12 ως προς την πληρεξουσιοδότηση των δικηγόρων του Αιτητή κατά την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης, ικανοποίησε το Δικαστήριο. · Μέσα από την αίτηση δεν αμφισβητείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αλλά ούτε η επιλεγείσα υποκατάστατο επίδοση με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί που προβάλλονται να είναι αποκλειστικά τυπικοί και ουσία αβάσιμοι. · Ένεκα του γεγονότος ότι δεν υπάρχουν ισχυρισμοί για δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του Αιτητή, η παρούσα αίτηση είναι αδιαμφισβήτητα καταχρηστική αφού συμπεραίνεται ότι ο μοναδικός λόγος έγερσης της είναι η κατασπατάληση χρόνου αποστερώντας ταυτόχρονα την επαλήθευση των δικαιωμάτων του Εκκαθαριστή και φράζοντας την υποχρέωση του να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα του εντός εύλογης χρονικής περιόδου. · Η παράλειψη αναφοράς από τους κ.κ. Αργυρού και Συνεργάτες ως προς το κατά πόσο είναι εξουσιοδοτημένοι από τον Αιτητή και κατ' επέκταση η αποτυχία τους να καθιερώσουν και να δηλώσουν υπεύθυνα στο Δικαστήριο εάν η αίτηση εγείρεται στο όνομα του, τους αφήνει χωρίς locus standi, έννομο συμφέρον, έννομο δικαίωμα και κατ' επέκταση νομιμοποίηση ως προς την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης αφού με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθούν ως επηρεαζόμενα πρόσωπα επί των ουσιαστικών ζητημάτων που αφορούν την υπόθεση. · Για όλους του πιο πάνω λόγους το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την παρούσα αίτηση με έξοδα. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων και ισχυρισμών τους, χωρίς έτσι να ασκήσουν το δικαίωμα που τους παρέχεται δυνάμει της Διάταξης 39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για αντεξέταση οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντα. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή επέμενε στην ορθότητα του περιεχομένου της αίτησης και με παραπομπή σε νομολογία, σε σχετικές διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά και σε αποσπάσματα από την Ετήσια Πρακτική 1958 απέρριψε όλους τους λόγους ένστασης του Καθ' ου η αίτηση ως αβάσιμους καλώντας έτσι το Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα ημερομηνίας 21.05.12 και να παραμερίσει την επίδοση της αίτησης εγκρίνοντας την υπό κρίση αίτηση. Ειδικότερα, ο κύριος Κωνσταντίνου ανάφερε ότι η αίτηση καταχωρήθηκε από το δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους και για λογαριασμό του Oleg Narodiskiy που φέρει την ταυτότητα του Αιτητή, κάτι που όπως είπε προκύπτει τόσο από τα πρακτικά του Δικαστηρίου όπου μέσα από τις διάφορες εμφανίσεις τους εκπροσώπησαν το άτομο αυτό, όσο και από το λεκτικό του διατάγματος ημερομηνίας 21.05.12. Περαιτέρω, ο εν λόγω συνήγορος υπέδειξε πως από τη στιγμή που τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση φαίνονται από το φάκελο της υπόθεσης δεν υπήρχε καμία υποχρέωση η αίτηση να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Επίσης, είναι η νομική θέση του κυρίου Κωνσταντίνου πως ανεξαρτήτως του αν ο Καθ' ου η αίτηση ζήτησε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και για υποκατάστατο επίδοση αφού δεν δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας η οποία μάλιστα να προηγείται της άδειας για υποκατάστατο επίδοση, η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Επιπλέον, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι δεν φαίνεται να έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια για προσωπική επίδοση της αίτησης είτε δυνάμει της Διάταξης 5 Κανονισμού 2 είτε με βάση τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό Ε.Κ.44/2001 είτε άλλως πως. Το δε γεγονός ότι αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για απόκτηση άδειας για υποκατάστατο επίδοση ταυτόχρονα με την άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας επιβεβαιώνει, κατά την άποψη του εν λόγω συνηγόρου, ότι τουλάχιστο στο εξωτερικό δεν είχε γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια επίδοσης. Αντίθετη ήταν η αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση όπου με παραπομπή σε κυπριακή και αγγλική νομολογία εμμένει στους λόγους ένστασης του στη βάση της γραπτής νομικής επιχειρηματολογίας που παρέθεσε και στην ουσία είναι το ίδιο με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση του, καλώντας έτσι το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης με έξοδα εις βάρος του Αιτητή. Η ανάγκη ενεργοποίησης της διαδικασίας με στόχο την εξασφάλισης διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αναδύεται όταν με την καταχώρηση της αγωγής ο εναγόμενος είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Διαζευκτικά μία τέτοια αναγκαιότητα προκύπτει όταν οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίο να προστεθεί ως διάδικος σε αγωγή που εγέρθηκε εναντίον άλλου προσώπου που του έγινε επίδοση κανονικά στην Κύπρο. Συνεπώς καλύπτει περιπτώσεις εναγομένου και ενδεχομένως τριτοδιαδίκου με βάση τις πρόνοιες της Διάταξης 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπε ακόμη Padley v. Dobson κ.α.

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1583). Αυτό που επιδίδεται στο πρόσωπο που βρίσκεται εκτός Κύπρου είναι, αναλόγως της περίπτωσης, το κλητήριο ένταλμα ή η ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος ή η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Για την χορήγηση ενός τέτοιου διατάγματος απαιτείται η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως (prima facie) καλή αιτία αγωγής, η οποία βασίζεται αποκλειστικά στο αντικειμενικό συμπέρασμα επί των γεγονότων, όπως αυτά εμφαίνονται στις ένορκες δηλώσεις και όχι στην αξιολόγηση της ουσιαστικής αξίας τους, καθώς επίσης απαιτείται η συνδρομή των προϋποθέσεων της Διάταξης 6 Κανονισμού 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη βάση των οποίων χορηγείται τέτοιο διάταγμα (βλέπε ακόμη Τηλέτυπος Α.Ε. v. Mega Channel Management Ltd

(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1863 και Nozaki & Co Ltd και άλλη v. Σιουκιούρογλου & Υιοί Λτδ

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1689). Μόνο μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στο να επιληφθεί υπόθεση που αφορά διάδικο από το εξωτερικό. Μετά από την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση (βλέπε Φραγκέσκου κ.α. v. Γρηγορίου

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1765, Western, etc., Building Society v. Rucklidge [1905] 2 Ch.D. 472). Ωστόσο προϋπόθεση για τη δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσης είναι η εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αφού, όπως η νομολογία αναγνώρισε, ο τρόπος επίδοσης έπεται της διαταγής για επίδοση (βλέπε Τηλέτυπος Α.Ε. v. Mega Channel Management Ltd

(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1863). Τυχόν παράλειψη εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν συνιστά παρατυπία θεραπεύσιμη δυνάμει της Διάταξης 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπε Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.P.A.

(2000)1Α Α.Α.Δ. 447). Στην υπόθεση Philippou v. Philippou

(1986)1 C.L.R. 689 λέχθηκαν τα εξής που απεικονίζουν με σαφήνεια το σκοπό αλλά και ταυτόχρονα την ανάγκη και σημασία εξασφάλισης διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας καθώς και τη σημασία της υποκατάστατης επίδοσης: "The Court can exercise jurisdiction only when the writ or summons is served on the defendant within the jurisdiction or by the "assumed" jurisdiction which gave the Courts a discretionary circumscribed power to summon absent defendants whether Cypriots or foreign. The service of the writ or summons was something equivalent thereto. The summons is essential as the foundation of the Court's jurisdiction. When a writ cannot legally be served upon a defendant, the Court can exercise no jurisdiction over him. Jurisdiction, according to the English Law and the system of law obtaining in this country, is based on the act of personal service. It is far otherwise in other systems where service is in no sense a foundation of jurisdiction, but merely a sine qua non before effective action is allowed. Now service being the foundation of jurisdiction, it follows that that service naturally .and normally would be service within the jurisdiction. But there is an exception to this normal rule, and that is service out of the jurisdiction. This, however, is not allowed as a right but is granted in the discretion of the Judge as a privilege, and the rule in question here prescribes the limits within which that discretion should be exercised—See Johnson v. Taylor Bras. and Company Ltd., [1920] A. C. 144). Service within the jurisdiction is governed by 0.5 of the Rules. Service out of the jurisdiction is provided for in 0.6 which is cast in identical terms as the old English 0.11

(1). This Order confers upon the Court a new power whereby it is enabled to exercise jurisdiction in particular cases which seem to it to fall within the spirit as well as the letter of the various classes of case provided for. This is not service of a writ as a right; it may only be "allowed"; it is discretionary. The controlling words of r. 1 are "service .... may be allowed by the Court or a Judge", and then follow categories (a) - (h). In the case under consideration the applicant filed an ex-parte application based on 0.5, r. 9. It was not an application based on 0.6. It was an application for leave for substituted service by double registered post. Order 48, r. 2

(1), provides that every application to the Court shall state the nature of the order or directions sought and refer to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded. There could be no misconception of what the applicant in that ex—parte application was seeking. The application was founded on r. 9 of 0.5 and the order sought was for substituted service. This was filed on the same day as the summons whereby proceedings were commenced. The respondent was permanently resident in Australia to the knowledge of the applicant herself. A Judge has no power to issue orders which the party has never sought in his application. He has to confine himself to the relief sought and he cannot take up any matter which in his mind would properly suit the case of a litigant, according to the Rules or the Law. The same principle was enunciated with regard to trial of cases, that a Court or Judge should confine himself to the issues as crystallized at the closing of the pleadings of the natty and not take up any matter which is raised by evidence of any witness—(See, inter alia, Iordanou v. Aniftos, 24 C.L.R. 97, 106). As no leave for service abroad was sought, could substituted service be allowed? The procedure for substituted service abroad is governed by r. 9 of 0.6 that corresponds to the old English 0.11

(4). Order 6 does not involve a mere matter of procedure but an extension of jurisdiction. The Law as to when substituted service will be allowed was summed up by Lord Reading in Porter v. Freudenherg, (1915] 1 K.B. 857, 887-888. The first rule propounded by Lord Reading is that an order for substituted service of a writ of summons within the jurisdiction cannot be made in any case in which, at the time of the issue of the writ, there could not be at law a good personal service of the writ because the defendant is not within the jurisdiction." Επομένως, υποκατάστατη επίδοση δύναται να διαταχθεί στην περίπτωση που δεν μπορεί να επιτευχθεί προσωπική επίδοση (where prompt personal service is impracticable). Επ' αυτού σχετική είναι η αγγλική υπόθεση Fry v. Moore

(1889)23 Q.B.D. 395. Στη σελίδα 131 της Ετήσιας Πρακτικής 1962 (Annual Practice 1962) αναφέρονται τα εξής που υποστηρίζει την πιο πάνω θέση: "Substituted service can only be had in cases in which (if there were no difficulties in the way) personal service could be had." Χαρακτηριστικό ακόμη είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 132 της Ετήσιας Πρακτικής 1962 (Annual Practice 1962), το οποίο επίσης επαληθεύει την πιο πάνω θέση: "Substituted service may be ordered only when the plaintiff is from any cause unable to effect prompt personal service." Ακολούθως, στη σελίδα 134 του εν λόγω νομικού συγγράμματος επισημαίνονται τα εξής: "The primary consideration is as to how the matter can be best brought to the personal attention of the person in question himself (Re McLaughlin [1905] A.C. 347)." Στις δε σελίδες 1976-1977 του ιδίου νομικού συγγράμματος τονίζονται τα εξής: "Where personal service of any writ, notice, pleading, summons, order, warrant, or other document, proceeding, or written communication is required by these Rules or otherwise and it is made to appear to the Court or a Judge that prompt personal service cannot be effected, the Court or a Judge may make such order for substituted or other service." Στην υπόθεση Φραγκέσκου v. Γρηγορίου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1765 υποδείχτηκε ότι το κριτήριο για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Ως καλή και έγκυρη υποκατάστατη επίδοση μπορεί να θεωρηθεί επίδοση σε δικηγόρο ή αντιπρόσωπο του εναγομένου με τον οποίο διατηρείται επαφή ή επικοινωνία. Με βάση το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο θα εξετάσω τώρα τους λόγους ένστασης. Θα ξεκινήσω με τον έβδομο λόγο ένστασης επειδή τυχόν επιτυχία του θα προδιαγράψει το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι κ.κ. Αργυρού & Συνεργάτες στερούνται του απαραίτητου locus standi για την προώθηση της υπό κρίσης αίτησης επειδή δεν είναι εξουσιοδοτημένοι από τον Oleg Narodiskiy για την καταχώρηση και προώθηση της. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Στο σώμα της παρούσας αίτησης ο Oleg Narodiskiy κατονομάζεται ως ο Αιτητής ενώ παράλληλα σημειώνεται ότι αυτή καταχωρείται από το δικηγορικό γραφείο κ.κ. Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. υπό την ιδιότητα του δικηγόρου του Αιτητή (εκ παραδρομής αναγράφεται 'Δικηγόροι Καθ' ου η Αίτηση' αντίς 'Δικηγόροι Αιτητή' που είναι το ορθό), την οποία και υπογράφει ως τέτοιος. Επιπλέον, στις 15.06.12 καταχωρήθηκε το έντυπο 'Form J. 197 G' που φέρει τον τίτλο 'Αρ.12-Σημείωμα Εμφάνισης Υπό Διαμαρτυρία (O.16, r.9)' μέσα από το οποίο δηλώνεται γραπτώς η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία του Αιτητή Oleg Narodiskiy δια του πιο πάνω δικηγορικού οίκου, το οποίο και υπογράφει υπό αυτή την ιδιότητα. Επίσης, όπως καταγράφεται στα πρακτικά του Δικαστηρίου, οι όποιες εμφανίσεις του εν λόγω δικηγορικού οίκου στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης πραγματοποιήθηκαν ως δικηγόροι του Αιτητή, βέβαια όπως κάθε φορά ο ευπαίδευτος συνήγορος δήλωνε υπό το καθεστώς διαμαρτυρίας, γεγονός που ουδέποτε αμφισβητήθηκε από το συνήγορο του Καθ' ου η αίτηση. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, η παρουσία του προαναφερόμενου δικηγορικού οίκου ως δικηγόροι του Oleg Narodiskiy, ο οποίος φέρει την ταυτότητα του Αιτητή, εξυπακούει οδηγίες και εξουσιοδότηση του τελευταίου προς τον πρώτο για καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης με αποτέλεσμα να μην υφίσταται θέμα στέρησης locus standi. Στη σελίδα 135 της Ετήσιας Πρακτικής 1962 (Annual Practice 1962) σημειώνονται επί λέξει τα εξής, τα οποία, σε συνδυασμό με τα πιο πάνω, είναι αρκετά για να απορρίψουν τον λόγο αυτό ένστασης του Καθ' ου η αίτηση ως αβάσιμο: "The Defendant applying by his solicitor to set aside the order for substituted service would have a locus standi." Με τον πρώτο λόγο ένστασης ο Καθ' ου η αίτηση παραπονιέται ότι το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο επί του οποίου βασίζεται η αίτηση είναι ελλιπές, ασαφές και ημιτελές και κατ' επέκταση δεν αποκαλύπτει έννομο δικαίωμα για παραμερισμό του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 21.05.12. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση προβάλλει απλοϊκούς γενικής και αόριστης φύσεως ισχυρισμούς ενώ θα έπρεπε να υποστηρίζεται από σχετική ένορκο δήλωση, η οποία, σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση, θα έπρεπε να επεξηγεί τα γεγονότα που συνδέονται με το νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Η Διάταξη 48 Κανονισμός 1 προνοεί, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: "If the application relies on facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit." Ερμηνεύοντας τον θεσμό αυτό γίνεται αντιληπτό ότι αίτηση η οποία εδράζεται σε γεγονότα που φαίνονται από τα πρακτικά του δικαστηρίου ή γενικότερα το δικαστικό φάκελο της υπόθεσης δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Ο λόγος είναι προφανής καθότι η ένορκος δήλωση θα επαναλάμβανε ουσιαστικά τα γεγονότα που είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας, πράγμα αχρείαστο. Στην υπόθεση Τουβλοποιεία Παλαίκυθρου Γίγας Λτδ v. Μαρούλας Πολυδώρου Ουστά (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 262 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο αιτητής έχει υποχρέωση στις περιπτώσεις που τα γεγονότα είναι θεμελιωτικά του επίδικου δικαιώματος δεν προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας, να τα παρουσιάσει με ένορκο δήλωση του. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της, η παρούσα αίτηση εδράζεται σε δύο πυλώνες. Πρώτος πυλώνας είναι η μη εξασφάλιση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας προτού ζητηθεί το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση για το οποίο αξιώνεται η ακύρωση του. Αυτό είναι ένα γεγονός εμφανές από το φάκελο της διαδικασίας με αποτέλεσμα να μην απαιτείται ένορκος δήλωση γι' αυτό. Μία απλή ανάγνωση του περιεχομένου του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 21.05.12 καθώς και των συναφών πρακτικών του δικαστηρίου καθιστά κάτι περισσότερο από εμφανή τη μη έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, παρόλο ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε ζητήσει την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στη διεύθυνση του Αιτητή στην Μόσχα μέσω, ανάμεσα σ' άλλα, της υποκατάστατης επίδοσης στους δικηγόρους του κ.κ. Αργυρού & Συνεργάτες. Ο δεύτερος πυλώνας που στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση είναι η κατ' ισχυρισμό ανεπάρκεια και παρατυπία που, σύμφωνα με τον Αιτητή, χαρακτηρίζουν την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση που συνόδευε την αίτηση του, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 21.05.

1. Εδώ είναι από τις περιπτώσεις όπου ενδείκνυται η χρήση ενόρκου δηλώσεως μέσα από την οποία θα έπρεπε να είχαν αναφερθεί τα γεγονότα εκείνα που κατά την άποψη του Αιτητή απουσιάζουν από την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση καθιστώντας την έτσι ανεπαρκής και μειονεκτική, ιδιαίτερα όταν το περιεχόμενο της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως ξεπερνά τις 4 σελίδες. Ο Αιτητής έχει στο μυαλό του το σχέδιο με τις λεπτομέρειες ανεπάρκειας της ενόρκου δηλώσεως που ισχυρίζεται. Ωστόσο το τι ακριβώς είναι στο μυαλό του Αιτητή δεν είναι εμφανές, ούτε και προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Ο Αιτητής όφειλε να τα παραθέσει αυτά που υπονοεί εξειδικευμένα και συγκεκριμένα έτσι ώστε ο Καθ' ου η αίτηση να τοποθετηθεί μέσω της ενστάσεως του και το Δικαστήριο να τα εξετάσει. Οτιδήποτε πέραν αυτού θα σήμαινε υπαγωγή του Δικαστηρίου σε αυθαίρετες εικασίες. Στη βάση των πιο πάνω ο λόγος αυτός ένστασης επιτυγχάνει μερικώς. Στο δεύτερο λόγο ένστασης του ο Καθ' ου η αίτηση παραπονιέται ότι οι αόριστοι ισχυρισμοί επί των οποίων βασίζεται η παρούσα αίτηση αποστερούν το αναπόσπαστο δικαίωμα του Εκκαθαριστή να υπερασπιστεί επί της ουσίας την υπόθεση του. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση αυτή. Μπορεί πιο πάνω να έχει υποδειχθεί ότι θα έπρεπε να είχαν αναφερθεί τα γεγονότα εκείνα που κατά την άποψη του Αιτητή καθιστούν την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση ανεπαρκή, όμως με δεδομένο ότι το Δικαστήριο αγνόησε το δεύτερο σκέλος της αίτησης που αφορούσε γενικούς, αόριστους και ασαφείς ισχυρισμούς δεν θα έλεγα ότι αυτό τελικά οδήγησε σε αποστέρηση οποιουδήποτε δικαιώματος του Καθ' ου η αίτηση. Η καταχώρηση ένστασης στηριζόμενοι σε διάφορους λόγους αποδεικνύει από τη μια ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει τεθεί σε οποιαδήποτε μειονεκτική θέση και από την άλλη ότι δεν έχει επηρεαστεί το δικαίωμα του να προβάλει τους λόγους ένστασης που ο ίδιος κρίνει και πιστεύει ότι θα τον οδηγήσουν στην επιτυχία της. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Θα εξετάσω στη συνέχεια μαζί τους τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο λόγους ένστασης επειδή πραγματεύονται το κοινό θέμα της ύπαρξης ή μη δικαιοδοσίας από μέρους του Δικαστηρίου στην εξέταση των αιτήσεων ημερομηνίας 02.05.12 και 16.05.12 καθώς επίσης της ορθότητας ή μη έκδοσης διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. βασισμένο σε νομότυπη ή όχι ένορκο δήλωση καθιστώντας έτσι νόμω και ουσία αβάσιμη και καταχρηστική ή όχι την παρούσα αίτηση. Από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν από τον Αιτητή και Καθ' ου η αίτηση αλλά φαίνεται ότι αποτελούν κοινό έδαφος τους: è Ο Καθ' ου η αίτηση απέστειλε συστημένη επιστολή ημερομηνίας 14.03.12 στον Αιτητή στη διεύθυνση Butirskaya Street 86A, Office 49, Moscow, Russia. è Ο Καθ' ου η αίτηση επέδωσε την ίδια επιστολή με ιδιώτη επιδότη στις 15.03.12 στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας που τελεί υπό εκκαθάριση, η οποία παραλήφθηκε από την υπεύθυνη του γραφείου. è Με τηλεομοιότυπο του ημερομηνίας 18.04.12 το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. στην Κύπρο δια του δικηγόρου κυρίου Χρήστου Κωνσταντίνου, αφού αναγνωρίζει την ύπαρξη της πιο πάνω επιστολής ημερομηνίας 14.03.12, πληροφορεί τον εκκαθαριστή ότι ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό του Αιτητή και παράλληλα βεβαιώνει την προθυμία του πελάτη του από τον οποίο, όπως είπε, λαμβάνει οδηγίες σε σχέση με το θέμα αυτό, να αποκαλύψει έγγραφα και πληροφορίες που του ζητηθεί. è Με επιστολή ημερομηνίας 10.05.12 του δικηγόρου κυρίου Χρήστου Κωνσταντίνου δια δικηγορικό οίκο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., η οποία αποστάληκε αυθημερόν στο δικηγόρο του Καθ' ου η αίτηση μέσω τηλεομοιοτύπου, ανάμεσα σ' άλλα, επιβεβαιώνεται η λήψη οδηγιών από τον Αιτητή προς τους δικηγόρους του (κ.κ. Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.) στο να συνεργαστούν με τον Καθ' ου η αίτηση στην παράδοση εγγράφων και πληροφοριών στα πλαίσια διεκπεραίωσης του έργου της εκκαθάρισης της εταιρείας Maritrade Investments Limited από τη Λεμεσό, στην οποία ο Αιτητής είναι διευθυντής και γραμματέας. è Στην προαναφερόμενη επιστολή ημερομηνίας 10.05.12 επισυνάπτεται υπογραμμένο έγγραφο ημερομηνίας 16.04.12 με το οποίο ο Αιτητής φαίνεται να διορίζει το δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ως τους δικηγόρους που θα εκπροσωπούν τον ίδιο αλλά και την εταιρεία Maritrade Investments Limited στο να διευκολύνει το έργο του Καθ' ου η αίτηση περιλαμβανομένου της παροχής εγγράφων και πληροφοριών έτσι ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με τις πρόνοιες του νόμου και των αποφάσεων δικαστηρίου. Επανερχόμενος τώρα στις θέσεις του Αιτητή, ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να εξασφαλιστεί διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας προς το πρόσωπο του προτού εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στο δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. της αίτησης, του διατάγματος και των άλλων επισυνημμένων εγγράφων. Οι πρόνοιες για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας περιορίζονται σε κλητήριο ένταλμα ή σε ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος. Το λεκτικό της Διάταξης 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι σαφές και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Στην προκειμένη περίπτωση τα προς επίδοση έγγραφα είναι ενδιάμεση αίτηση, διάταγμα δικαστηρίου επί της ενδιάμεσης αίτησης, η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την ενδιάμεση αίτηση και διάφορα υποστηριχτικά έγγραφα. Συνεπώς, τα έγγραφα εδώ δεν αφορούν κλητήριο ένταλμα ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος για να δικαιολογείται η επίκληση της Διάταξης 6 ή της Διάταξης 5 ή της Διάταξης 2 Κανονισμός 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επομένως, έπεται ότι η διαδικασία με βάση τη Διάταξη 6 δεν βρίσκει εδώ οποιοδήποτε έρεισμα. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως αυτού, το Δικαστήριο έχει ήδη δικαιοδοσία να εκδικάσει την κυρίως αίτηση που είναι η υπόθεση εκκαθάρισης-διάλυσης της εταιρείας Maritrade Investments Limited από τη Λεμεσό. Η υπό κρίση αίτηση εντάσσεται κάτω από το μανδύα της κυρίως αίτησης για την οποία δεν αμφισβητείται ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει. Εξάλλου το ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κέκτηται δικαιοδοσία σε σχέση με τη διαδικασία εκκαθάρισης της πιο πάνω εταιρείας αποδεικνύεται από την ερμηνεία των άρθρων 2 (ερμηνευτικό πλαίσιο νομοθεσίας) και 209 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων (καλύπτει τα στάδια εκκαθάρισης και διάλυσης εταιρείας) σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της εν λόγω εταιρείας βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού. Η κατάληξη αυτή επαληθεύεται από το αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'Palmer's Company Law' των A.F. Topham & A.M.R. Topham, 16η έκδοση όπου στη σελίδα 386 αυτού αναφέρεται ότι το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για την εκκαθάριση της εταιρείας διαθέτει δικαιοδοσία για να εκδικάσει όλα τα θέματα που απορρέουν και/ή σχετίζονται με την εκκαθάριση. Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτήσεις ημερομηνίας 02.05.12 και 16.05.12 σχετίζονται με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εκκαθάρισης και εφαρμογής του σχετικού δικαστικού διατάγματος που εκδόθηκε για το σκοπό αυτό, για την οποία το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κέκτηται δικαιοδοσίας να ασχοληθεί. Ειδικότερα, η αίτηση ημερομηνίας 16.05.12 αφορά την επίδοση διαφόρων δικαστικών εγγράφων στον Αιτητή μέσω των οποίων ο Εκκαθαριστής αξιώνει από τον Αιτητή να του παραδώσει συγκεκριμένα έγγραφα, στοιχεία και πληροφορίες για να μπορέσει να αποπερατώσει το έργο του που είναι η εκκαθάριση της προαναφερόμενης εταιρείας, που είναι το αντικείμενο της αίτησης ημερομηνίας 02.05.
2. Το ότι οι εν λόγω αιτήσεις σχετίζονται με τη διαδικασία εκκαθάρισης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι βρίσκονται στον ίδιο φάκελο με την κυρίως αίτηση καθώς επίσης φέρουν τον ίδιο αριθμό με αυτό της κυρίως αίτησης, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα παραλαβής από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Με γνώμονα ότι η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης επιδόθηκε δεόντως εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κέκτηται δικαιοδοσία εκδίκασης της όπως και για κάθε ζήτημα που σχετίζεται με την εκκαθάριση τότε δεν υφίσταται θέμα επέκτασης της δικαιοδοσίας του σε θέματα που ήδη διαθέτει δικαιοδοσία για να εξετάσει. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου ότι στην περίπτωση ενδιάμεσης αίτησης ισχύει η διαδικασία επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας όπως στην περίπτωση κλητηρίου εντάλματος μέσω της αρχής mutatis mutandis δεν υποστηρίζεται ούτε από τη νομολογία αλλά ούτε και από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως αβάσιμη. Εδώ ας σημειωθεί ότι παρόλο ότι κλήθηκε από το Δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή δεν ήταν σε θέση να παραθέσει οποιαδήποτε νομολογία που να σχετίζεται με θέματα ενδιάμεσης αίτησης και άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας., Κατά συνέπεια, αυτό που παραμένει για εξέταση είναι κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση των δικαστικών εγγράφων στο δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. στην επίδοση προς τον Αιτητή. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο δεν μπορούσε να επιτευχθεί προσωπική επίδοση στον Αιτητή και έτσι ο προσφερόμενος τρόπος, δηλαδή η υποκατάστατη επίδοση στο εν λόγω δικηγορικό οίκο, θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι με βεβαιότητα, τα έγγραφα υπόψη του Αιτητή. Στην παρούσα περίπτωση ο ίδιος ο Αιτητής γνωρίζει ότι η εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής και γραμματέας τελεί υπό εκκαθάριση ενώ επίσης αναγνωρίζει τη σημασία και ανάγκη παροχής εγγράφων και πληροφοριών στον Καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια ολοκλήρωσης του έργου της εκκαθάρισης της εν λόγω εταιρείας. Επ' αυτού δηλώνει προθυμία και ετοιμότητα για συνεργασία και διευκόλυνση του Καθ' ου η αίτηση. Περαιτέρω, ο ίδιος δηλώνει κατά τρόπο σαφή και κατηγορηματικό ότι στη διαδικασία εκκαθάρισης και ειδικότερα στο θέμα παροχής εγγράφων και πληροφοριών στον Καθ' ου η αίτηση εκπροσωπείται από το δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., οι οποίοι ενεργούν κατ' εντολή του ως δικηγόροι του. Επομένως, ο ίδιος καλεί τον Καθ' ου η αίτηση να απευθύνεται στους δικηγόρους του για την παροχή εγγράφων και πληροφοριών με τους οποίους βρίσκεται σε επικοινωνία. Επίσης, ο ίδιος ο Αιτητής με το διορισμό του πιο πάνω δικηγορικού οίκου ως του δικηγόρου του στους οποίους και αναθέτει το χειρισμό της διαδικασίας εκκαθάρισης της εταιρείας που τελεί υπό εκκαθάριση και στην οποία παραδέχεται ότι κατέχει θέση διευθυντή και γραμματέα, περιλαμβανομένου του ζητήματος παροχής εγγράφων και πληροφοριών, υποδεικνύει την ανάγκη και συνάμα επιθυμία του για επίδοση στους δικηγόρους του τυχόν δικαστικών, νομικών και άλλων εγγράφων σε σχέση με το θέμα αυτό διαμηνύοντας ότι με την επίδοση σ' αυτούς τέτοιων εγγράφων ο ίδιος λαμβάνει γρήγορη γνώση του περιεχομένου τους. Κατ' επέκταση, ο ίδιος επέλεξε και υπέδειξε ότι με αυτού τους είδους εναλλακτικής επίδοσης στη θέση της προσωπικής επίδοσης θα λάβει εξίσου γνώση των όποιων προτιθέμενων προς επίδοση εγγράφων. Αυτό έπραξε ο Καθ' ου η αίτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση με βάση, μεταξύ άλλων, τις πρόνοιες των Διατάξεων 5Α και 5Β των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εξ' ου και η ταχεία ανταπόκριση του Αιτητή στην ενέργεια του Καθ' ου αίτηση να επιδώσει την αίτηση ημερομηνίας 02.05.12, το Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.05.12 και άλλων συνοδευτικών εγγράφων στους δικηγόρους του, μέσω πρώτα της καταχώρησης εντύπου-σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και ακολούθως με την καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης. Η συμπεριφορά αυτή του Αιτητή καταρρίπτει ως αβάσιμη τη θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ότι θα έπρεπε να καταβληθεί προσπάθεια για προσωπική επίδοση της αίτησης προτού ζητηθεί υποκατάστατη επίδοση, παρόλο που ο ισχυρισμός αυτός τέθηκε για πρώτη φορά ευθέως στο στάδιο της νομικής επιχειρηματολογίας του κυρίου Κωνσταντίνου. Στη βάση των πιο πάνω, ο τρίτος και πέμπτος λόγος ένστασης επιτυγχάνουν, ο δε έκτος λόγος ένστασης επιτυγχάνει μερικώς με εξαίρεση την πτυχή της κατ' ισχυρισμό κατάχρησης που απορρίπτεται ως αβάσιμη λόγω απουσίας του αναγκαίου μαρτυρικού υποβάθρου που θα τον θεμελίωνε, ενώ ο τέταρτος λόγος ένστασης απορρίπτεται στην ολότητα του καθότι ουδεμία σχέση έχει με το σκεπτικό του αντικειμένου εξέτασης της παρούσας αίτησης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Η υποκατάστατη επίδοση των δικαστικών εγγράφων στο δικηγορικό γραφείο Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. θεωρείται έγκυρη. Η δε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία του Αιτητή δια του εν λόγω δικηγορικού οίκου μετατρέπεται σε συνήθη εμφάνιση άνευ όρων. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Καταλήγοντας, η αίτηση ημερομηνίας 02.05.12 ορίζεται για ακρόαση στις 01.03.12 και ώρα 08:30π.μ. Ένσταση να καταχωρηθεί τέσσερις ημέρες προηγουμένως. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Αctions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για παραμερισμό επίδοσης ενδιάμεσης αίτησης, δικαστικού διατάγματος, επίδοση αιτήσεων και δικαστικού διατάγματος καθώς και άλλων συνοδευτικών εγγράφων/Διατάξεις 5Α, 5Β και 6 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο