EPIC EUROPEAN PROPERTY INVESTMENTS CORPORATION LTD ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Πεντακώμου κ.α., Aρ. Αγωγής: 2446/12, 16/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 2446/12 Μεταξύ: E.P.I.C. EUROPEAN PROPERTY INVESTMENTS CORPORATION LTD Εναγόντων και
- Κοινοτικού Συμβουλίου Πεντακώμου
- Νίκου Χατζημάρκου Εναγομένων Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 1.6.2012 Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου 2013 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτήτες: κ. Δαμιανού Για τους Εναγόμενους 1 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χατζηλοίζου για τον κ. Χατζηνικολάου και προσωπικά Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Παπαμιχαλόπουλος για τον κ. Βρυωνίδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο δήλωση και/ή απόφαση ότι οι εναγόμενοι παράνομα επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο των εναγόντων, διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους να επεμβαίνουν παράνομα στο εν λόγω ακίνητο, διάταγμα με το οποίο οι εναγόμενοι να διατάσσονται να παύσουν ή άρουν την παράνομη επέμβαση τους στο εν λόγω ακίνητο, καθώς επίσης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Την 1.6.2012, με την καταχώρηση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητήριου, οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι η επίδικη αίτηση, η οποία δεν εγκρίθηκε μονομερώς. Κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, η εν λόγω αίτηση επιδόθηκε στους εναγόμενους, οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση. Με την υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες ζητούν την έκδοση διαταγμάτων του Δικαστηρίου με τα οποία να απαγορεύεται στους εναγόμενους, υπάλληλους ή εντολοδόχους τους να εισέρχονται και/ή διέρχονται στο επίδικο ακίνητο των εναγόντων και να απέχουν από είσοδο ή επέμβαση τους επί του εν λόγω ακινήτου μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στα άρθρα 2 και 3 του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59, στη Δ.48 Θθ. 1, 2, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις αρχές της νομολογίας και του κοινοδικαίου, και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του κ. Γεώργιου Γιωργαλλή, που είναι ο μοναδικός Διευθυντής και μέτοχος των εναγόντων. Ο κ. Γιωργαλλής, στην ένορκη του δήλωση, αναφέρει ότι τον Ιούνιο 2007 οι ενάγοντες αγόρασαν το επίδικο ακίνητο από την εταιρεία Atteshlis Investments Ltd και έκτοτε είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες αυτού. Λόγω της απουσίας του ιδίου στο εξωτερικό, η διαχείριση του εν λόγω ακινήτου ανατέθηκε στον διευθυντή της εταιρείας Atteshlis Investments Ltd, κ. Λουκή Αττεσλή. Το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται στην 'Ακτή του Κυβερνήτη', στα διοικητικά όρια του Κοινοτικού Συμβουλίου Πεντακώμου, είναι παραθαλάσσιο και αξίας μερικών εκατομμυρίων. Ο εναγόμενος 2 είναι ο ιδιοκτήτης και/ή διαχειριστής του γειτονικού με το επίδικο τεμάχιο εστιατορίου 'Κάλυμνος'. Ο κ. Γιωργαλλής ακολούθως αναφέρει τα ακόλουθα. Εξ όσον γνωρίζει προσωπικά, και όπως πληροφορήθηκε από τον κ. Αττεσλή και τους Λειτουργούς του Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως, περί τον Ιούνιο 2007 το Κοινοτικό Συμβούλιο Πεντακώμου, προφανώς προς εξυπηρέτηση του εστιατόριου 'Κάλυμνος', προέβη σε παράνομες εργασίες επέμβασης και αλλοίωσης του επίδικου ακινήτου για να διαμορφώσει δρόμο και/ή πρόσβαση στην παραλία μέσω του ακινήτου δημιουργώντας συνθήκες συνεχούς επέμβασης. Η παράνομη και απαράδεκτη συμπεριφορά των εναγομένων καταγράφεται στην Έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως, ημερ. 13.11.2007, και σε σχετική επιστολή του Έπαρχου Λεμεσού προς τους εναγόμενους, ημερ. 27.8.2007, με την οποία οι εναγόμενοι 1 καλούνταν να προβούν στην αποκατάσταση και επαναφορά του χώρου στην προτέρα του κατάσταση και στην άρση και παύση κάθε παράνομης επέμβασης. Οι εναγόμενοι 1 δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ενέργεια προς συμμόρφωση τους. Ο κ. Γιωργαλλής πληροφορήθηκε από τον κ. Αττεσλή και τον συνεργάτη του στην Κύπρο, τον κ. Γιώργο Παύλου, ο οποίος έλεγχε περιοδικά το ακίνητο, ότι παρόμοια παράνομη επέμβαση έλαβε χώρα περί τα μέσα Ιανουαρίου 2012, όταν εκσκαφέας έσκαψε στο ακίνητο, μεγάλωσε το πέρασμα προς την παραλία, και επενέβηκε στην ίδια πλευρά του επίδικου ακινήτου. Οι εν λόγω παράνομες ενέργειες έγιναν από τους εναγόμενους, και όταν ο κ. Ατττεσλής διαμαρτυρήθηκε για να σταματήσουν οι εργασίες του εκσκαφέα, ο εναγόμενος 2 ομολόγησε στον κ. Αττεσλή την εμπλοκή των εναγομένων 1 λέγοντας ότι θα προχωρούσαν σε επίστρωση ασφάλτινης επιφάνειας 'πρέμιξ' στον διαμορφούμενο δρόμο. Οι έντονες διαμαρτυρίες του κ. Αττεσλή για εμπλοκή της αστυνομίας προφανώς απέτρεψαν τους εναγόμενους να προχωρήσουν σε άλλες επεμβάσεις. Οι ενάγοντες, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν επιστολές στους εναγόμενους καλώντας τους να σταματήσουν οποιαδήποτε επέμβαση, και επιστολή προς τον Αστυνομικό Σταθμό Μονής ζητώντας τη διερεύνηση της υπόθεσης. Οι εναγόμενοι 1 απάντησαν με επιστολή, στην οποία ομολογούν ουσιαστικά την εμπλοκή τους με τον εκσκαφέα. Ο εναγόμενος 2 απάντησε με επιστολή μέσω του δικηγόρου του, με την οποία αρνείται ότι προέβη σε επέμβαση στο επίδικο ακίνητο. Ο κ. Γιωργαλλής αναφέρει περαιτέρω ότι ανέθεσε στους Γεωλόγους Σουρμελής Γεωλογικά Εργαστήρια Λτδ την αξιολόγηση και εκτίμηση της μόνιμης επέμβασης και της ζημιάς στο επίδικο ακίνητο, και παραθέτει τα ευρήματα τους στην παράγραφο 8 της ένορκης του δήλωσης και επισυνάπτει φωτογραφίες. Πριν από ένα μήνα περίπου, ο κ. Γιωργαλλής ενημερώθηκε από τον κ. Παύλου ότι ο εναγόμενος 2 κατέλαβε αυθαίρετα τον χώρο του χαλίτικου ακινήτου που μεσολαβεί από το εστιατόριο μέχρι το επίδικο ακίνητο, τοποθέτησε γρασίδι και οργανώνει διευκολύνσεις και υπηρεσίες στον χώρο της παραλίας κάτω στην αμμουδιά με ανεξέλεγκτο τρόπο. Αυτές προφανώς δόθηκαν από τους εναγόμενους 1, οι οποίοι επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο με το να κατεβάζουν βαρέα οχήματα, σκυβαλοφόρα και άλλα, για διευκολύνσεις του εστιατορίου παράνομα και κατά παράβαση του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου. Οι ενάγοντες απέστειλαν εκ νέου επιστολή μέσω των δικηγόρων τους στους εναγόμενους 1, ημερ. 15.5.2012, για να παύσουν κάθε επέμβαση. Αντ΄ αυτού, οι εναγόμενοι συνεχίζουν, και συγκεκριμένα πριν από δύο μέρες ο κ. Παύλου ανέκοψε όχημα με υπαλλήλους του εναγόμενου 2 να περνά μέσα από το επίδικο ακίνητο και να μεταφέρει κρεβατάκια, ομπρέλες και άλλα αντικείμενα διευκολύνσεων των εναγομένων
- Αυτοί επιβεβαίωσαν την κοινή επιδίωξη των εναγομένων στη διέλευση και χρήση του επίδικου ακινήτου με την επέμβαση μέσω της παράνομης διαμόρφωσης που έκαναν. Ο κ. Γιωργαλλής ισχυρίζεται ότι είναι εμφανές ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν πρόθεση να σταματήσουν να επεμβαίνουν στο ακίνητο, και φαίνεται ότι επιθυμούν να ασφαλτοστρώσουν τον χώρο της επέμβασης. Αν αυτή η κατάσταση συνεχίσει, τότε απειλείται τόσο ο μορφολογικός όσο και ο γεωλογικός χαρακτήρας της περιοχής, οι ενάγοντες έχουν υποστεί δυσμενή επηρεασμό της περιουσίας τους, έχουν καλή βάση αγωγής και αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, τότε θα συνεχιστεί η παρανομία και η επέμβαση με ανεπανόρθωτες συνέπειες στην ακίνητη ιδιοκτησία των εναγόντων. Οι λόγοι της ένστασης των εναγομένων 1 είναι ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, η αίτηση δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα και/ή δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή ενοχλητική, ο κ. Γιωργαλλής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει τις πηγές των ισχυρισμών του και προβάλλει αντιφατικούς ισχυρισμούς, οι εναγόμενοι δεν διέπραξαν παράνομη επέμβαση εντός του επίδικου ακινήτου, και στην περίπτωση που εισήλθαν εντός αυτού, αυτό έγινε στα πλαίσια άσκησης των νομίμων καθηκόντων και υποχρεώσεων τους. Επίσης, οι φωτογραφίες δείχνουν πέρασμα το οποίο εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να ανήκει στους ενάγοντες, υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, και δεν έχει καταδειχθεί ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση των εναγομένων 1 φαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Χαράλαμπου Χαραλάμπους, Προέδρου των εναγομένων 1, και ο οποίος έχει άμεση και προσωπική γνώση των γεγονότων. Ο κ. Χαραλάμπους, στην εν λόγω ένορκη του δήλωση, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του κ. Γιωργαλλή, προσθέτοντας ότι η Έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως δεν έχει δεσμευτική ισχύ για το Δικαστήριο. Ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει περαιτέρω ότι η μόνη επέμβαση στην οποία οι εναγόμενοι 1 προέβησαν ήταν η τοποθέτηση πρόχειρης τουαλέτας για σκοπούς εξυπηρέτησης των λουομένων και/ή χρηστών της παραλίας, η οποία απομακρύνθηκε κατόπιν παραπόνου των εναγόντων. Αυτό έγινε το 2007, και από τότε οι εναγόμενοι 1 δείχνουν σεβασμό στις ιδιωτικές περιουσίες που εμπίπτουν στα διοικητικά όρια της Κοινότητας τους, ενώ οι εναγόμενοι 1 εδώ και χρόνια έθεσαν επιτακτικά το ζήτημα της πρόσβασης προς την παραλία στην τοποθεσία Γερατζιές για σκοπούς πρόσβασης των αναπήρων και ασθενοφόρου στην παραλία και καθαρισμού της παραλίας. Ο κ. Χαραλάμπους επισυνάπτει τις επιστολές που ανταλλάγηκαν μεταξύ των εναγομένων 1 και του Έπαρχου Λεμεσού για να καταδείξει την προσήλωση των εναγομένων 1 στις νεμομισμένες διαδικασίες και την πρόθεση τους για κατασκευή έργων αφού εξασφαλιστούν οι σχετικές άδειες από τις αρμόδιες αρχές. Ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει ακόμα ότι οι ισχυρισμοί του κ. Γιωργαλλή είναι αντιφατικοί, ασαφείς και αόριστοι, ειδικότερα σε σχέση με την εμπλοκή των εναγομένων 1 στα γεγονότα του Ιανουαρίου 2012, και αυτοί καταρρίπτονται από το περιεχόμενο των επιστολών που ο κ. Γιωργαλλλής επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση. Επίσης ο κ. Χαραλάμπους ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 προέβησαν σε καθαρισμό του επίδικου ακινήτου, σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες, εφόσον οι ενάγοντες παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την ανακοίνωση που εξέδωσαν οι εναγόμενοι
- Αυτό έγινε σε χρόνο προγενέστερο του Ιανουαρίου 2012, και οι εναγόμενοι 1 δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε επέμβαση ή αλλοίωση της μορφολογίας ή του εδάφους του ακινήτου των εναγόντων. Τέλος, ο κ. Χαραλάμπους επικαλείται την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και αίτησης, και η οποία θέτει τη σοβαρότητα της κατάστασης του επίδικου ακινήτου που ο κ. Γιωργαλλής αναφέρει υπό αμφισβήτηση, καθότι αν πράγματι η κατάσταση ήταν τέτοια οι ενάγοντες θα λάμβαναν άμεσα δικαστικά μέτρα. Ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει ότι ο ίδιος ο κ. Γιωργαλλής αναγνωρίζει ότι η επαναφορά του επίδικου ακινήτου στην προτέρα του κατάσταση είναι εφικτή, επομένως εισηγήθηκε ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι ένστασης του εναγόμενου 2 είναι και πάλι ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, ο κ. Γιωργαλλής δεν είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, και οι ενάγοντες παραποιούν και αποκρύπτουν γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση του εναγόμενου 2 φαίνονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του ίδιου, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα. Ο ίδιος κατέστη ιδιοκτήτης του τεμαχίου εντός του οποίου βρίσκεται το εστιατόριο 'Κάλυμνος' το 2010, επομένως δεν έχει σχέση με αρκετούς από τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κ. Γιωργαλλή ούτε και έχει προσωπική γνώση για τα ισχυριζόμενα γεγονότα. Ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι το 2007 κατά το οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός για την παράνομη επέμβαση 'προφανώς και προς εξυπηρέτηση του γειτονικού εστιατόριου Κάλυμνος' ο ίδιος δεν είχε σχέση με το εν λόγω εστιατόριο, και αρνείται ότι ο ίδιος προέβη σε οποιαδήποτε ομολογία προς τον κ. Αττεσλή ή ότι κατέλαβε αυθαίρετα το χαλίτικο ακίνητο με αρ. 379 και ενεργεί με ανεξέλεγκτο τρόπο, όπως του καταλογίζει ο κ. Γιωργαλλής. Ο εναγόμενος 2 αναφέρει ακόμα ότι ο συγκεκριμένος χώρος του παραχωρήθηκε υπό μορφή μίσθωσης εδώ και 15 χρόνια μέσω του Κ.Ο.Τ., και δεν έχει γνώση ότι οι εναγόμενοι 1 κατεβάζουν βαρέα οχήματα στο επίδικο ακίνητο ενώ απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό για την εξυπηρέτηση του εστιατορίου του με αυτό τον τρόπο. Τέλος, ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι η παρούσα διαδικασία είναι κακόβουλη και εκδικητική και ότι ο ίδιος αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ενάγοντες λόγω των πιθανών διαφορών που έχουν με τους εναγόμενους
- Ο εναγόμενος 2 επικαλείται τη μεγάλη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, τόσο σε σχέση με γεγονότα που έγιναν τον Ιούνιο 2007 όσο και σε σχέση με γεγονότα που έγιναν τον Ιανουάριο 2012, δηλαδή 5 μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, και ζητά την απόρριψη αυτής. Κατά την αγόρευση του ο δικηγόρος των εναγόντων έκανε παραπομπή στη σχετική νομολογία και ανέπτυξε τα ακόλουθα σημεία τα οποία κατά τη θέση του συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Αυτά είναι ότι, για τον σκοπό της παρούσας αίτησης, αποδεικνύεται σειρά επεμβάσεων με αποκορύφωμα την περίοδο Ιανουαρίου - Μαΐου 2012, το επίδικο ακίνητο είναι μεγάλης αξίας και έχει μοναδική διαμόρφωση και η διαφοροποίηση του δεν αποκαθίσταται στην προτέρα κατάσταση του, η μαρτυρία του κ. Γιωργαλλή δεν αμφισβητήθηκε με αντεξέταση του, και οι εναγόμενοι δεν κατέδειξαν λόγο για τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων τα οποία αποσκοπούν στη μη διενέργεια άλλης παράνομης πράξης. Ο κ. Δαμιανού ανέλυσε το σύνολο της μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και τις ενστάσεις, και εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που τέθηκε από την πλευρά των εναγόντων είναι ικανή να καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, ο κίνδυνος της ζημιάς ή μεταβολής στο ακίνητο δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Τέλος, ο κ. Δαμιανού επεσήμανε ότι η αγωγή αφορά τις επεμβάσεις του 2012 και επομένως δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση από πλευράς των εναγόντων στην καταχώρηση τόσο της αγωγής όσο και της παρούσας αίτησης. Γι΄ αυτό, ο κ. Δαμιανού κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Ο δικηγόρος των εναγομένων 1 εισηγήθηκε ότι οι εναγόμενοι 1 επενέβησαν μόνο δύο φορές στην περιουσία των εναγόντων, με την τοποθέτηση της τουαλέτας και για τον καθαρισμό του επίδικου ακινήτου. Ο κ. Χατζηλοίζου αναφέρθηκε εκτενώς στις αντιφάσεις που παρατηρούνται στην ίδια τη μαρτυρία του κ. Γιωργαλλή αλλά και στην αοριστία που χαρακτηρίζει αυτή, έτσι ώστε να μη διαφαίνεται τι τελικά έκαναν οι εναγόμενοι 1 και ποιο το συμφέρον τους από την ισχυριζόμενη εξυπηρέτηση των συμφερόντων του εναγόμενου
- Ήταν η θέση του κ. Χατζηλοίζου ότι η εν λόγω μαρτυρία αποτελεί μόνο απλές πιθανολογήσεις και υποψίες των εναγόντων και δεν είναι ικανή να υποστηρίξει την παρούσα αίτηση. Ο κ. Χατζηλοίζου τόνισε την παράλειψη των εναγόντων να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα για να προστατεύσουν το ακίνητο τους από το 2007, ενώ οι εναγόμενοι προσκόμισαν μαρτυρία που δείχνει ότι αυτοί δεν προχωρούν σε κατασκευή έργων στην παραλία χωρίς να εξασφαλίσουν πρώτα τις σχετικές άδειες από τις αρμόδιες αρχές, δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε παράνομη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο και σέβονται πλήρως τα δικαιώματα των εναγόντων. Ήταν η εισήγηση του κ. Χατζηλοίζου ότι η διαβεβαίωση και δέσμευση των εναγομένων 1 ότι δεν προτίθενται να προβούν σε παράνομη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο. Τέλος, ο κ. Χατζηλοίζου εξέφρασε τη θέση ότι ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους ότι οι φωτογραφίες δεν δείχνουν πέρασμα που εμπίπτει εντός των συνόρων του επίδικου ακινήτου δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά των εναγόντων, υπάρχει μαρτυρία ότι η επαναφορά του επίδικου ακινήτου στην προτέρα του κατάσταση είναι εφικτή και ο κ. Γιωργαλλής δεν αναφέρει την πηγή της γνώσης του για τον ισχυρισμό του ότι το επίδικο ακίνητο είναι πολύ μεγάλης αξίας. Ο κ. Χατζηλοίζου εισηγήθηκε ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. Στη δική του αγόρευση ο δικηγόρος του εναγόμενου 2 ανέφερε ότι οι ενάγοντες εστιάζουν την αξίωση τους σε ισχυριζόμενη επέμβαση που έγινε το 2007, ενώ ο εναγόμενος 2 δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τα γεγονότα της εν λόγω περιόδου. Ο κ. Βρυωνίδης εξέφρασε τη θέση ότι οι ενάγοντες προσπαθούν να εμπλέξουν τον εναγόμενο 2 προβαίνοντας σε αναληθείς ισχυρισμούς και επεσήμανε ότι η καθυστέρηση των 5 ετών στη λήψη δικαστικών μέτρων αντικατοπτρίζουν τόσο την ποιότητα της μαρτυρίας αλλά και το βάσιμο της απαίτησης των εναγόντων. Ο κ. Βρυωνίδης αναφέρθηκε στον ισχυρισμό του κ. Γιωργαλλή ότι ο εναγόμενος 2 αυθαίρετα κατέλαβε το χαλίτικο ακίνητο αρ. 379, ενώ αυτός το κατέχει με μίσθωση εδώ και 15 χρόνια, και εισηγήθηκε ότι αυτό είναι στοιχείο που δείχνει την κακοπιστία των εναγόντων και κυρίως την παράλειψη τους να αποκαλύψουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα στο Δικαστήριο. Ο κ. Βρυωνίδης εισηγήθηκε ότι ο κ. Γιωργαλλής προβαίνει σε γενικό και αόριστο ισχυρισμό για ανεπανόρθωτες συνέπειες στο επίδικο ακίνητο, δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ως εκ τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 παρέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων, κάτι το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others
(1982)1 C.L.R. 557, το θέμα δεν τελειώνει εδώ, και το Δικαστήριο πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα - βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ'Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32 για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, σ' αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου και άλλων ν. Χριστοφόρου και Άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή. Ενδεικτικά παραπέμπω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυτάλα και Άλλοι ν. Χρυσάνθου και Άλλων
(1996)1 Α.Α.Δ. 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others
(1982)1 C.L.R.557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R.585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στη Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 All E.R.417 (σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504, η προοπτική επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law."» Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Αν η υπόθεση εκ της φύσης της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Άλλη περίπτωση είναι όταν αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγόμενου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα. Διαφωτιστικό επί τούτου είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση M. Ch. Mitsingas Trading Ltd. and Another ν. Timberland Co.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791: «Το ίδιο ισχύει και για το εύρημα του Δικαστηρίου ότι στην απουσία του προσωρινού διατάγματος θα ήταν, σε περίπτωση τελικής επιτυχίας, αδύνατη η πλήρης αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους. Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R.231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφαση του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα.» Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του γενικώς οπισθογραφημένου κλητήριου, οι ενάγοντες ζητούν διάφορες θεραπείες λόγω ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης των εναγομένων στο ακίνητο των εναγόντων, από τον Ιούλιο και/ή Αύγουστο 2007 και/ή προγενέστερα, και από τον Ιανουάριο 2012 και/ή προγενέστερα και/ή μεταγενέστερα. Προς τούτο οι ενάγοντες ζητούν αναγνωριστικές δηλώσεις ή αποφάσεις, διατάγματα και αποζημιώσεις, τόσο ειδικές όσο και γενικές. Μάλιστα η απαίτηση των εναγόντων περιλαμβάνει αποζημιώσεις για το κόστος επαναφοράς του ακινήτου προς μείωση των αρνητικών συνεπειών σε αυτό και αποζημιώσεις για μόνιμη αποστέρηση της περιουσίας των εναγόντων και/ή για μόνιμη και μη αναστρέψιμη επέμβαση. Όπως αναφέρεται πιο πάνω, κατά την εξέταση της υπό κρίση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε τελική απόφαση επί της ουσίας των επίδικων θεμάτων της παρούσας αγωγής, παρά μόνο περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Έχοντας υπόψη τη βάση της απαίτησης των εναγόντων, καταλήγω ότι οι ενάγοντες έχουν αποκαλύψει στο δικόγραφο τους σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η μαρτυρία των εναγόντων που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση περιέχεται στην ένορκη δήλωση του κ. Γιωργαλλή που τη συνοδεύει. Ο λόγος ένστασης που προβάλλει ο εναγόμενος 2 ότι ο κ. Γιωργαλλής δεν μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας αίτησης δεν ευσταθεί, καθότι δεν υπάρχει τέτοια προϋπόθεση γι΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις. Ο κ. Γιωργαλλής είναι ο μοναδικός Διευθυντής και μέτοχος των εναγόντων, και επομένως είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, όπως ο ίδιος επιβεβαιώνει, και ακόμα είναι σε θέση να αναφέρει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως εκ της ιδιότητας του σε σχέση με την ενάγουσα εταιρεία. Ο κ. Γιωργαλλής αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία βρίσκονται στην προσωπική του γνώση και αντίληψη και δίνει την πηγή των γνώσεων του για τα γεγονότα τα οποία ο ίδιος δεν γνωρίζει προσωπικά. Συγκεκριμένα ο κ. Γιωργαλλής αναφέρεται στους Λειτουργούς του Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως για τα γεγονότα του 2007, στους κκ. Αττεσλή και Παύλου για τα γεγονότα του 2012, και τον Γεωλόγο κ. Σουρμελή και τους εκτιμητές Ιωάννη Μιχαλάκη & Συνεργάτες για την αξιολόγηση και εκτίμηση της ζημιάς που προκλήθηκε στο επίδικο ακίνητο. Επομένως, και ο λόγος ένστασης των εναγομένων 1 ότι ο κ. Γιωργαλλής δεν αποκαλύπτει τις πηγές των ισχυρισμών του είναι αβάσιμος. Επίσης ο λόγος ένστασης των εναγομένων 1 ότι η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα και/ή δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου παρέμεινε ατεκμηρίωτος, καθότι ουδεμία σχετική αναφορά γίνεται από τον κ. Χαραλάμπους στην ένορκη του δήλωση, και έτσι αυτός δεν μπορεί να εξεταστεί περαιτέρω από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Οι ενάγοντες, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωργαλλή, προβάλλουν τη δική τους μαρτυρία αναφορικά με την ισχυριζόμενη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο και τις συνέπειες αυτής. Ειδικότερα, ο κ. Γιωργαλλής αναφέρεται στην επέμβαση που έγινε το 2007, και η οποία καταγράφηκε στην Έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως, ημερ. 13.11.2007, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ στην ένορκη του δήλωση. Πέραν της εν λόγω Έκθεσης, η ίδια διαπίστωση περιέχεται στην επιστολή του Έπαρχου Λεμεσού ημερ. 27.8.2007, και η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του κ. Γιωργαλλή. Στην εν λόγω επιστολή γίνεται αναφορά σε επέμβαση, στις συνέπειες αυτής στο επίδικο ακίνητο και οι εναγόμενοι 1 καλούνται να επαναφέρουν το ακίνητο στην προτέρα του κατάσταση. Οι εναγόμενοι 2, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Χαραλάμπους, ισχυρίζονται ότι η Έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως δεν αποτελεί προϊόν δέουσας και ενδελεχούς έρευνας και δεν είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο. Σε αυτό το στάδιο και για τον σκοπό εξέτασης της παρούσας αίτησης, το Δικαστήριο αρκείται στη διαπίστωση ότι όχι μόνο στην εν λόγω Έκθεση αλλά και στην επιστολή του Έπαρχου Λεμεσού περιέχεται η διαπίστωση για την παράνομη επέμβαση των εναγομένων 1 στο επίδικο ακίνητο κατά τον ουσιώδη χρόνο, και επιπλέον υπάρχει η μαρτυρία του κ. Γιωργαλλή επί τούτου που προέρχεται από πληροφόρηση που είχε από τον κ. Αττεσλή. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι 1 αρνούνται ότι το 2007 προέβησαν σε επέμβαση επί του επίδικου ακινήτου, πλην της τοποθέτησης της τουαλέτας, την οποία παραδέχονται ότι μετακίνησαν μετά την υποβολή του παραπόνου των εναγόντων. Αυτή η θέση των εναγομένων καταδεικνύει ότι πράγματι προέβησαν σε επέμβαση στο επίδικο ακίνητο και ισχυρίζονται ότι έλαβαν τα δέοντα μέτρα για την άρση αυτής, αρνούμενοι ότι προέβησαν σε οποιαδήποτε άλλη επέμβαση. Ο κ. Χαραλάμπους μάλιστα, στην ένορκη του δήλωση, επισύναψε επιστολές, Τεκμήρια 1 - 3, του 2007, 2009 και 2010, για την αναγκαιότητα πρόσβασης στην παραλία της περιοχής και οι οποίες κατά τη θέση του δείχνουν τον σεβασμό των εναγομένων προς τις περιουσίες που εμπίπτουν εντός των διοικητικών ορίων της Κοινότητας τους και την έλλειψη πρόθεσης τους να προβούν σε έργα χωρίς την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερ. 18.5.2007, Τεκμήριο 1, γίνεται εισήγηση ότι ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης που υπάρχει είναι, μεταξύ άλλων, μέσω του επίδικου τεμαχίου, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει άλλη πρόσβαση πλην μίας σκάλας με πάρα πολλά σκαλοπάτια. Θεωρώ ότι αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή για να αντικρούσει τη θέση των εναγόντων για την επέμβαση των εναγομένων 1 επί του επίδικου ακινήτου. Η αποστολή νέας επιστολής ημερ. 31.1.2012 από τους εναγόμενους 1 προς τον Έπαρχο Λεμεσού για το ίδιο θέμα, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του κ. Χαραλάμπους, δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου. Επίσης, η θέση των εναγομένων 1 για τον καθαρισμό του επίδικου οικοπέδου δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο κ. Γιωργαλλής στην ένορκη του δήλωση κάνει αναφορά στη διαπίστωση των κκ. Αττεσλή και Παύλου για νέα επέμβαση στο ακίνητο των εναγόντων τον Ιανουάριο 2012 όταν εκσκαφέας έσκαψε στο ακίνητο και μεγάλωσε το πέρασμα προς την παραλία. Ο κ. Γιωργαλλής αναφέρει ότι αυτές οι ενέργειες ήταν ενέργειες των εναγομένων 1 και 2, και ότι ο εναγόμενος 2 ομολόγησε στον κ. Αττεσλή ότι εμπλέκονται οι εναγόμενοι 1 οι οποίοι θα προχωρούσαν σε επίστρωση ασφάλτινης επιφάνειας 'πρέμιξ' στον διαμορφούμενο δρόμο. Η σχετική αλληλογραφία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Γιωργαλλή ως Τεκμήρια Ε - Η. Περί τον Μάιο 2012 ο κ. Γιωργαλλής πληροφορήθηκε ότι ο εναγόμενος 2 αυθαίρετα κατέλαβε το χαλίτικο ακίνητο με αρ. 379 και σε αυτό τοποθέτησε γρασίδι και οργανώνει διευκολύνσεις και υπηρεσίες παραλίας στον χώρο της παραλίας, οι οποίες δόθηκαν προφανώς από τους εναγόμενους 1, οι οποίοι εξακολουθούν να κατεβάζουν μέσω του επίδικου ακινήτου βαρέα οχήματα, σκυβαλοφόρα και άλλα, για διευκολύνσεις του εστιατόριου. Οι ενάγοντες απέστειλαν νέα επιστολή στους εναγόμενους 1 ημερ. 15.5.2012, Τεκμήριο Ι, για άρση της παράνομης επέμβασης, χωρίς αποτέλεσμα. Αντίθετα, περί τα τέλη Μαΐου 2012, ο κ. Παύλου ανέκοψε όχημα με υπαλλήλους του εναγόμενου 2 που διερχόταν μέσω του επίδικου ακίνητου και μετέφερε κρεβατάκια, ομπρέλες και άλλες διευκολύνσεις των εναγομένων
- Αυτοί επιβεβαίωσαν την κοινή επιδίωξη των εναγομένων στη διέλευση και χρήση του ακινήτου μέσω της διαμόρφωσης που έκαναν. Ο κ. Γιωργαλλής παραθέτει με λεπτομέρεις τις συνέπειες της επέμβασης στο επίδικο ακίνητο, σύμφωνα με τους ειδικούς, Γεωλόγο και Εκτιμητή, και εκφράζει την ανησυχία του ότι οι εναγόμενοι θα συνεχίσουν την παράνομη επέμβαση τους και θα επιχειρήσουν να ασφαλτοστρώσουν τον χώρο επέμβασης επί του επίδικου ακινήτου. Με αυτά τα δεδομένα, προκύπτει ότι οι ενάγοντες βασίζονται κυρίως στην επέμβαση που έγινε από τον Ιανουάριο 2012 και μεταγενέστερα, η οποία, όπως είναι η θέση τους, επεκτείνεται πολύ πέραν αυτής του 2007 και με διαφορετικές και πιο σοβαρές συνέπειες στο ακίνητο. Οι εναγόμενοι 1, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Χαραλάμπους, ισχυρίζονται ότι οι θέσεις του κ. Γιωργαλλή είναι ψευδείς και καταρρίπτονται από τα Τεκμήρια Ε - Ζ. Αρχικά ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει ότι ενώ στην επιστολή των εναγόντων προς τους εναγόμενους ημερ. 15.2.2012, Τεκμήρια Ε και Στ, γίνεται αναφορά σε ένα εκσκαφέα να σκάβει στο επίδικο ακίνητο για να μεγαλώσει το πέρασμα, στην επιστολή τους προς τον Υπεύθυνο του Αστυνομικού Μονής ίδιας ημερομηνίας, Τεκμήριο Ζ, γίνεται αναφορά και σε άλλους εκσκαφείς που προέβαιναν σε μετακίνηση εδάφους και αλλοίωση της φυσικής και περιβαλλοντικής εικόνας της περιοχής. Δεν υιοθετώ αυτή τη θέση των εναγομένων 1, καθότι η επιστολή που στάληκε προς τους εναγόμενους 1 κοινοποιήθηκε και στον Αστυνομικό Σταθμό Μονής, και στην επιστολή προς τον Σταθμό γίνεται η ίδια αναφορά στον ένα εκσκαφέα που προέβη στις εργασίες σκαψίματος και διεύρυνσης του περάσματος και προστίθεται αναφορά σε άλλους εκσκαφείς που έκαναν άλλες υποβοηθητικές εργασίες. Επίσης η θέση του κ. Χαραλάμπους ότι η αναφορά του κ. Γιωργαλλή στο ότι ο εκσκαφέας μεγάλωσε το πέρασμα είναι γενική δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η εν λόγω αναφορά δεν μπορεί να απομονωθεί από την υπόλοιπη μαρτυρία καθότι υπάρχει και η μαρτυρία που προέρχεται από τον Γεωλόγο κ. Σουρμελή, στην οποία όχι μόνο δίνεται λεπτομερής περιγραφή της όλης κατάστασης και διαμόρφωσης του εδάφους αλλά δίνονται και οι διαστάσεις του δρόμου που διανοίχθηκε στο επίδικο ακίνητο. Επιπλέον, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονται οι φωτογραφίες, Τεκμήριο Θ, που απεικονίζουν το πέρασμα και δίνουν ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης όπως έχει διαμορφωθεί. Ήταν η θέση του κ. Χαραλάμπους ότι το πέρασμα που απεικονίζεται στις φωτογραφίες δεν εμπίπτει εντός των συνόρων του επίδικου ακινήτου. Αυτός ο ισχυρισμός όμως δεν αναφέρεται με βεβαιότητα ή με αναφορά σε στοιχεία, καθότι ο κ. Χαραλάμπους λέει ότι 'εκ πρώτης όψεως δεν εμπίπτει' και μετά ότι 'δεν φαίνεται να εμπίπτει'. Αυτή η θέση του κ. Χαραλάμπους είναι γενική και ασαφής και επομένως δεν είναι ικανή σε αυτό το στάδιο να αντικρούσει τη θέση των εναγόντων ότι το πέρασμα είναι εντός του επίδικου ακινήτου. Ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει επίσης ότι ενώ ο κ. Γιωργαλλής επικαλείται την ομολογία του εναγόμενου 2 για την εμπλοκή των εναγομένων 1, η επιστολή των δικηγόρων των εναγομένων προς τον Υπεύθυνο του Αστυνομικού Σταθμού Μονής, Τεκμήριο Ζ, μιλά μόνο για ενέργειες του εναγόμενου 2, και σε πιθανότητα ανάμειξης των εναγομένων 1, και ότι πουθενά δεν προσδιορίζεται σε ποιον ανήκει ο εκσκαφέας. Θεωρώ ότι και πάλι η πλευρά των εναγομένων 1 επιχειρεί να απομονώσει μέρος της μαρτυρίας και προβαίνει σε μία μικροσκοπική αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία δεν επιτρέπεται στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι υπάρχει η σχετική μαρτυρία από τον κ. Γιωργαλή για τα λεγόμενα του εναγόμενου 2 προς τον κ. Αττεσλή και η επιστολή ημερ. 15.2.2012 προς τους εναγόμενους 1 για την ισχυριζόμενη επέμβαση τους στις 16.1.2012, Τεκμήριο Ε. Στην επιστολή, Τεκμήριο Ζ, δεν γίνεται μεν ρητή αναφορά στα λεγόμενα του εναγόμενου 2 αλλά γίνεται αναφορά στην ανάμειξη των εναγομένων
- Αναφορικά με το θέμα του εκσκαφέα, και πάλι το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την άποψη των εναγομένων 1, καθότι υπάρχει η σχετική αναφορά του κ. Γιωργαλλή ότι ο εναγόμενος 2 είπε ότι οι εναγόμενοι 1 εμπλέκονται στις εργασίες που έγιναν με τον εκσκαφέα στις 16.1.2012 και μάλιστα καθόρισε περαιτέρω τις προθέσεις τους, ότι δηλαδή θα προχωρήσουν σε επίστρωση ασφάλτινης επιφάνειας 'πρέμιξ'. Ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους ότι στην επιστολή των εναγόντων προς τον εναγόμενο 2, ημερ. 15.2.2012, Τεκμήριο Στ, δεν υπάρχει η θέση ότι οι ενέργειες του εναγόμενου 2 έγιναν με την εξουσιοδότηση των εναγομένων 1, δεν ενέχει σημασία στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, καθότι η εν λόγω επιστολή απευθύνεται μόνο στον εναγόμενο 2 και αφορά τον ίδιο, και το ανάλογο διαφαίνεται με την επιστολή των εναγόντων προς τους εναγόμενους 1, ημερ. 15.2.2012, Τεκμήριο Ε, η οποία περιορίζεται στις ενέργειες των ιδίων και δεν γίνεται αναφορά στον εναγόμενο
- Σύμφωνα με όσα αναφέρονται πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τη θέση του κ. Χαραλάμπους ότι οι ισχυρισμοί που οι ενάγοντες προβάλλουν μέσω του κ. Γιωργαλλή είναι πιθανολογήσεις και υποψίες, καθότι η μαρτυρία του κ. Γιωργαλλή είναι σαφής και συγκεκριμένη. Ο εναγόμενος 2 με τη σειρά του αναφέρει ότι ο ίδιος κατέστη ιδιοκτήτης του τεμαχίου στο οποίο βρίσκεται το εστιατόριο 'Κάλυμνος' το 2010, το οποίο λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια και έχει δικές του και ξεχωριστές προσβάσεις στην παραλία που διαμορφώθηκαν από τον Κ.Ο.Τ. που διαχειριζόταν το εν λόγω εστιατόριο μέχρι πρόσφατα, και επομένως αυτός δεν έχει γνώση αλλά ούτε και σχέση με τα ισχυριζόμενα γεγονότα του
- Βέβαια ο ίδιος ισχυρίζεται ότι κατέχει το χαλίτικο ακίνητο εδώ και 15 χρόνια δυνάμει μίσθωσης από τον Κ.Ο.Τ., επομένως θέτει τον εαυτό του συνδεδεμένο με την περιοχή για πολλά χρόνια, χωρίς όμως να δίνει περαιτέρω στοιχεία και λεπτομέρειες. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι η εμπλοκή του εναγόμενου 2 εστιάζεται βασικά στα γεγονότα του Ιανουαρίου 2012 και μετέπειτα, όπως αυτά αναφέρονται πιο πάνω, χρόνο κατά τον οποίον ο εναγόμενος παραδέχεται ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται το εστιατόριο. Παρόλο που ο εναγόμενος 2 αρνείται εξ ολοκλήρου την εμπλοκή του στην ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση επί του επίδικου ακινήτου και την ισχυριζόμενη ομολογία του στον κ. Αττεσλή, εν τούτοις είναι αξιοσημείωτο ότι δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά στους ισχυρισμούς του κ. Γιωργαλλή για την εκμετάλλευση του χώρου της παραλίας στο χαλίτικο ακίνητο με την τοποθέτηση γρασιδιού και την οργάνωση υπηρεσιών και άλλων διευκολύνσεων. Αυτή η παράλειψη του και η γενική του άρνηση δεν είναι ικανές να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του κ. Γιωργαλλή, πάντα για τον σκοπό εξέτασης της υπό κρίση αίτησης. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω ακόμα δύο βασικές θέσεις του εναγόμενου 2 στην ένορκη του δήλωση. Η πρώτη αφορά τον ισχυρισμό του κ. Γιωργαλλή για την 'παρόμοια παράνομη επέμβαση' που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο 2012 με αυτή του
- Δεν συμφωνώ με τη θέση του εναγόμενου 2 ότι αυτή η αναφορά σημαίνει μόνο συνέχιση της παράνομης επέμβασης του 2007 έτσι ώστε αυτή να περιορίζεται στα γεγονότα του 2007, αλλά ότι αυτή είναι νέα ενέργεια, παρόμοιας φύσης με την προηγούμενη, και με την περιγραφή αυτής διαφαίνεται η επέκταση και διεύρυνση της επέμβασης του
- Η δεύτερη αφορά τον ισχυρισμό στον 'ανεξέλεγκτο τρόπο' ενέργειας του εναγόμενου 2 σε σχέση με το χαλίτικο ακίνητο, ο οποίος και πάλι δεν παρέμεινε μετέωρος καθότι ο κ. Γιωργαλλής επεξηγεί τις ενέργειες στις οποίες ο εναγόμενος προέβη, χαρακτηρίζοντας τον τρόπο ενέργειας του ως ανεξέλεγκτο, και είναι αυτές στις οποίες ο εναγόμενος 2 δεν κάνει οποιαδήποτε αναφορά στην ένορκη του δήλωση, όπως επισημαίνεται πιο πάνω. Ο δικηγόρος του εναγόμενου 2, κατά την αγόρευση του, εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων με παραπομπή σε σχετική νομολογία. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι στις μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής έχει υποχρέωση να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική του κρίση. Παράλειψη αποκάλυψης όλων των ουσιαστικών γεγονότων θεωρείται ως είδος «εξαπάτησης» του Δικαστηρίου και έχει ως συνέπεια την άρνηση του Δικαστηρίου να τον ακούσει ακυρώνοντας το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία του. Αυτή η νομική αρχή δεν εφαρμόζεται στην υπό κρίση αίτηση, καθότι η αίτηση δεν εγκρίθηκε μονομερώς και αυτή εκδικάστηκε αφού οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση και είχαν την ευκαιρία να προβάλουν τους δικούς τους ισχυρισμούς και να θέσουν τα γεγονότα εκείνα που θεωρούσαν σκόπιμο να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Έτσι, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί της αίτησης έχοντας ενώπιον του τις ολοκληρωμένες θέσεις όλων των πλευρών. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ. και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ.
- Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε ευρήματα επί των γεγονότων, ικανοποιούμαι ότι οι ενάγοντες κατάφεραν να παρουσιάσουν μαρτυρία η οποία να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι αυτοί έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Οι εναγόμενοι 1, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Χαραλάμπους, ισχυρίζεται ότι ο κ. Γιωργαλλής δεν αναφέρει την πηγή της γνώσης του για την αξία του επίδικου ακινήτου, η εν λόγω μαρτυρία είναι ασαφής και αόριστη, και έτσι αυτή η μαρτυρία δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωργαλλή, θεωρώ ότι αυτή η αναφορά του, στην παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσης, όπως και η αναφορά του στην παράγραφο 3 αυτής, γίνεται από προσωπική του γνώση, και μάλιστα ο ίδιος αναφέρει τα χαρακτηριστικά και τη μοναδικότητα του επίδικου ακινήτου για να συνδέσει και την αξία αυτού. Όπως αναφέρεται πιο πάνω, ο κ. Γιωργαλλής παραθέτει αναλυτικά τις συνέπειες της επέμβασης στο επίδικο ακίνητο, ειδικότερα μετά τα γεγονότα του Ιανουαρίου 2012, όπως αυτές έχουν διαπιστωθεί από τον Γεωλόγο κ. Σουρμελή, και επισυνάπτει τις φωτογραφίες, Τεκμήριο Θ. Σύμφωνα με την εκτίμηση του κ. Σουρμελή, αλλά και τις διαπιστώσεις των εκτιμητών Ιωάννη Μιχαλάκη & Συνεργάτες, η επέμβαση που έγινε μέχρι στιγμής στο επίδικο ακίνητο προκάλεσε τέτοια μεταβολή στο επίδικο ακίνητο, μεγάλης αξίας, και ακόμα όποια μέτρα και να ληφθούν για την επανόρθωση της ζημιάς δεν θα μπορούν να επαναφέρουν την αισθητική και περιβαλλοντική εικόνα του ακινήτου στην προτέρα του κατάσταση. Αυτή η μαρτυρία είναι ικανή να καταδείξει ότι το επίδικο ακίνητο έχει υποστεί σοβαρή αλλά και ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι αν η επέμβαση συνεχίσει, ειδικότερα με την υλοποίηση και της ασφαλτόστρωσης, τότε οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο σοβαρές. Ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους στην ένορκη του δήλωση ότι η πλευρά των εναγόντων αναγνωρίζει ότι η επαναφορά του επίδικου ακίνητου στην προτέρα του κατάσταση είναι εφικτή, με παραπομπή στα Τεκμήρια Γ, Δ και Ζ που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Γιωργαλλή, δεν υποστηρίζεται από την εν λόγω μαρτυρία. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωργαλλή και τις θεραπείες που οι ενάγοντες ζητούν με την παρούσα αγωγή, υπάρχει περιθώριο επαναφοράς και επανόρθωσης μέρους της ζημιάς αλλά και υπάρχει και μόνιμη και μη αναστρέψιμη επέμβαση επί του επίδικου ακινήτου. Τέλος, βασικός ισχυρισμός των εναγομένων είναι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης. Οι ενάγοντες επικαλούνται τα γεγονότα του 2007, όμως βασίζονται κυρίως στα γεγονότα του 2012 όταν η επέμβαση έγινε με πιο μεγάλες διαστάσεις και δυσμενείς συνέπειες στο ακίνητο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωργαλλή, μετά τα γεγονότα του Ιανουαρίου 2012, οι ενάγοντες απέστειλαν επιστολή ημερ. 15.2.2012 προς τους εναγόμενους, Τεκμήρια Ε και Στ, απέστειλαν επιστολή ημερ. 15.2.2012 προς τον Υπεύθυνο του Αστυνομικού Σταθμού Μονής, Τεκμήριο Ζ, και έλαβαν απάντηση από τους εναγόμενους 1 στις 21.2.2012, Τεκμήριο Η. Ο εναγόμενος 2 απάντησε επίσης μέσω του δικηγόρου του. Τότε διαφαίνεται ότι οι επεμβάσεις επί του επίδικου ακινήτου σταμάτησαν. Τον Μάιο 2012, οι ενάγοντες αντιλήφθηκαν νέα διαφοροποίηση των δεδομένων με τις ενέργειες του εναγόμενου 2 στο χαλίτικο ακίνητο και τη συνέχιση της επέμβασης στο ακίνητο, και έστειλαν νέα επιστολή ημερ. 15.5.2012, Τεκμήριο Ι, στους εναγόμενους 1, όμως η επέμβαση των εναγομένων συνεχίστηκε μέχρι και δύο μέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης. Με βάση τους ισχυρισμούς του κ. Γιωργαλλή, διαφαίνεται ότι τα γεγονότα του Ιανουαρίου 2012 επηρέασαν την κατάσταση του επίδικου ακινήτου πολύ πιο σοβαρά και δυσμενώς και οι ενάγοντες αντέδρασαν με την αποστολή των επιστολών ημερ. 15.2.2012 τόσο στους εναγόμενους όσο και στην αστυνομία. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των γεγονότων που τοποθετούνται περί τα μέσα Ιανουαρίου 2012 και της ημερομηνίας των επιστολών δεν είναι τόσο μεγάλο που να καταδεικνύει ολιγωρία και καθυστέρηση από πλευρά των εναγόντων. Άλλωστε οι ενάγοντες ανέθεσαν και σε ειδικό Γεωλόγο να αξιολογήσει και εκτιμήσει τη νέα κατάσταση όπως διαμορφώθηκε στο επίδικο ακίνητο, και φαίνεται ότι από τον Μάιο 2012 άρχισε νέα ροή ενεργειών από τον εναγόμενο 2 σε σχέση με το χαλίτικο ακίνητο, και συνεχίζεται η επέμβαση στο επίδικο ακίνητο με τη διέλευση βαρέων οχημάτων των εναγομένων
- Οι ενάγοντες και πάλι αντέδρασαν άμεσα με την αποστολή επιστολής προς τους εναγόμενους 1 ημερ. 15.5.2012, Τεκμήριο Ι, όμως δύο μέρες πριν την 1.6.2012 διαφάνηκε ότι οι εναγόμενοι συνεχίζουν την παράνομη επέμβαση στο ακίνητο με τη χρήση οχήματος με υπαλλήλους του εναγόμενου 2 που μετέφερε κρεβατάκια, ομπρέλες και άλλα αντικείμενα διευκολύνσεων των εναγομένων 1, με αποτέλεσμα πλέον την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και της αίτησης. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο κ. Γιωργαλλής, οι ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν και έλαβαν μέτρα από την πρώτη φορά που αντιλήφθηκαν την παράνομη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο τους το 2007, αλλά και συνέχισαν τα διαβήματα τους μετά τα γεγονότα του Ιανουαρίου
- Η επέμβαση σταμάτησε προσωρινά, εν τούτοις με την επέμβαση του Μαΐου 2012 και την εξέλιξη των γεγονότων όπως περιγράφεται πιο πάνω, οι ενάγοντες έλαβαν διαβήματα που δεν καρποφόρησαν και έτσι προέβησαν πλέον στην καταχώρηση της αγωγής και της παρούσας αίτησης. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, διαφαίνεται ότι οι ενάγοντες έλαβαν μέτρα από την αρχή της ισχυριζόμενης επέμβασης στο ακίνητο τους, και συνέχισαν να το πράττουν κάθε φορά που αυτή συνεχιζόταν, με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Μαΐου 2012 που δεν άφηναν πλέον άλλη επιλογή στους ενάγοντες από τη λήψη δικαστικών μέτρων. Επομένως, δεν ικανοποιούμαι ότι στην υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες επέδειξαν καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης. Επί του θέματος της καθυστέρησης, αντλώ επίσης καθοδήγηση από την υπόθεση Bacardi & Co. Ltd. v. Vinco Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, στην οποία τονίστηκε ότι η καθυστέρηση αποτελεί ένα παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη όταν εξετάζεται το ισοζύγιο της ευχέρειας («balance of convenience») και η διατήρηση του status quo. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ. κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίχτηκε καν από τους Εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Εξάλλου, αν δεχόμαστε το επιχείρημα των Εφεσειόντων, θα καταλήγαμε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο Ενάγων δε δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η καθυστέρηση μεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγμα λειτουργεί αρνητικά εναντίον του Αιτητή, εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώματα του αντιδίκου του.» Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, ακόμα και αν παρατηρείτο καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καταδεικνύεται ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εν πάση περιπτώσει, εξετάζοντας το θέμα αυτό σε γενικότερο πλαίσιο, ισοζυγίζοντας το δικαίωμα απόλαυσης της περιουσίας των εναγόντων και τα δικαιώματα των εναγομένων, το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience), που είναι μεγάλης σημασίας, κλίνει σαφώς υπέρ των εναγόντων, αντί των εναγομένων, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει απλώς περιορίζονται στη μη επίδειξη τέτοιας συμπεριφοράς που ενδεχομένως αποτελεί παράνομη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο των εναγόντων. Για την εν λόγω κατάληξη μου, λαμβάνω υπόψη τη μαρτυρία για τη φύση της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης, τις συνέπειες αυτής μέχρι στιγμής στο επίδικο ακίνητο, το γεγονός ότι η επέμβαση φαίνεται ότι θα συνεχίσει και τις πιθανές περαιτέρω δυσμενείς συνέπειες στο επίδικο ακίνητο. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, οι ενάγοντες πιθανόν να συνεχίσουν να υφίστανται σοβαρή ζημιά στο ακίνητο τους, η οποία δεν είναι εύκολο και/ή αδύνατο να αποτιμηθεί σε χρήμα - βλ. Acropol Shipping Co. Ltd. v. Rossis
(1976)1 C.L.R.38. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά, έστω και αν στο τέλος κερδίσουν τη δίκη. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ'Βασίλη (ανωτέρω), ο βασικός σκοπός των διαταγμάτων κάτω από το άρθρο 32 είναι η διατήρηση της επικρατούσας κατάστασης προς αποφυγή πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι 1 έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στη δέσμευση τους ότι δεν προτίθενται να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια που αποτελεί παράνομη επέμβαση στο επίδικο ακίνητο. Ο κ. Χαραλάμπους εισηγήθηκε ότι αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της παρούσας αίτησης. Αυτή η δέσμευση των εναγομένων 1 δεν είναι ικανή από μόνη της να δικαιολογήσει την απόρριψη της αίτησης, από τη στιγμή που συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έγκριση αυτής. Επίσης, με τα δεδομένα της υπό κρίση αίτησης, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι αυτή είναι καταχρηστική ως ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους στην ένορκη του δήλωση, ή ότι αυτή είναι κακόβουλη και εκδικητική σε σχέση με τον εναγόμενο 2 ως ο ισχυρισμός του τελευταίου στη δική του ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως αυτά εκδοθούν. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1, τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους ή εντολοδόχους αυτών από του να εισέρχονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο εντός του ακινήτου των εναγόντων και/ή να διέρχονται από το ακίνητο των εναγόντων με αρ. εγγραφής 0/15691, χωράφι με αρ. τεμαχίου 77, Φ./Σχ. 55/43, στην τοποθεσία Γερατζιές, στο Πεντάκωμο της επαρχίας Λεμεσού, και όπως αυτοί απέχουν από οποιαδήποτε είσοδο ή επέμβαση τους στο εν λόγω ακίνητο, εκτός όπου αυτό είναι αναγκαίο για την άσκηση των εξουσιών και καθηκόντων τους διά Νόμου, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Επίσης εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον εναγόμενο 2, τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους ή εντολοδόχους αυτού από του να εισέρχονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο εντός του ακινήτου των εναγόντων και/ή να διέρχονται από το ακίνητο των εναγόντων με αρ. εγγραφής 0/15691, χωράφι με αρ. τεμαχίου 77, Φ./Σχ. 55/43, στην τοποθεσία Γερατζιές, στο Πεντάκωμο της επαρχίας Λεμεσού, και όπως αυτοί απέχουν από οποιαδήποτε είσοδο ή επέμβαση τους στο εν λόγω ακίνητο, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Πολιτική / Ενδιάμεση Απόφαση Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο