← Κύπρος

Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ανήλικος διά του πατρός αυτού Ανδρέα Χαραλάμπους και μητρός αυτού Γεωργίας Χαραλάμπους ως πλησιέστερων συγγενών, φίλων και κηδ

Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ανήλικος διά του πατρός αυτού Ανδρέα Χαραλάμπους και μητρός αυτού Γεωργίας Χαραλάμπους ως πλησιέστερων συγγενών, φίλων και κηδεμόνων ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Πάνω Πολεμιδίων, Αρ. Αγωγής: 4078/07, 7/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4078/07 Μεταξύ: Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ανήλικος διά του πατρός αυτού Ανδρέα Χαραλάμπους και μητρός αυτού Γεωργίας Χαραλάμπους ως πλησιέστερων συγγενών, φίλων και κηδεμόνων Ενάγοντος και Κοινοτικού Συμβουλίου Πάνω Πολεμιδίων, από την Λεμεσό Εναγόμενου Ημερομηνία: 7.1.13 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κ Π. Μιχαήλ (για να ακούσει την απόφαση ο κ. Α. Κυριάκου) Για τον Εναγόμενο / Καθ' ου η αίτηση 1: κ. Μ. Σεβέρης για Π. Παύλου & Σία Για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας / Καθ' ου η αίτηση 2: κα Ι. Τσιντίδου (για να ακούσει απόφαση η κα Χρ. Αχιλλέως) Για την Σχολική Εφορεία Πάνω Πολεμιδίων / Καθ' ου η αίτηση 3: κ. Σ. Σωφρονίου (για να ακούσει απόφαση η κα Χρ. Μιχαήλ) -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υπεβλήθη εκ μέρους του Ενάγοντα / Αιτητή στις 18.4.12 με την οποία ζητούνται (α) η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την προσθήκη δύο νέων εναγόμενων, ήτοι της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα και της Σχολικής Εφορείας Πάνω Πολεμιδίων, ως συνεναγόμενοι 2 και 3 αντίστοιχα και (β) ανάλογες τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.9, θθ.1-13, Δ.25, Δ.48, θθ.1-3, 7, 8-9, Δ.63, θθ.1-4 και Δ.64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Κοινοτήτων Νόμο, Ν. 86(Ι)/99, όπως τροποποιήθηκε, στον Περί Σχολικών Εφορειών Νόμο, Ν. 108(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 2, 4 και 8, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της μητέρας του Αιτητή, Γεωργίας Χαραλάμπους, η οποία είναι εξουσιοδοτημένη από τον σύζυγό της και πατέρα του Αιτητή να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Η υπό κρίση αίτηση επιδόθηκε τόσο στον Εναγόμενο, από τώρα και στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση 1», όσο και με πρωτοβουλία του ίδιου του δικηγόρου του Αιτητή στα πρόσωπα τα οποία ο Αιτητής με την υπό κρίση αίτηση επιθυμεί να προσθέσει στην αγωγή ως συνεναγόμενους, ήτοι τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, από τώρα και στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση 2», και την Σχολική Εφορεία Πάνω Πολεμιδίων, από τώρα και στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση 3». Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 εμφανίσθηκαν στην διαδικασία και μέσω των δικηγόρων τους δήλωσαν την ένστασή τους στην υπό κρίση αίτηση. Στην υπό κρίση αίτηση ενέστη και ο Καθ' ου η αίτηση

  1. Στην βάση οδηγιών του Δικαστηρίου και οι τρεις Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 ενάγεται υπό την ιδιότητά του ως «ιδιοκτήτης και/ή νόμιμος κάτοχος και/ή διαχειριστής της ακίνητης ιδιοκτησίας όπου βρίσκεται το δημοτικό σχολείο Καρμιώτισσας και/ή κατά νόμο και/ή λόγω της κατοχής και/ή ιδιοκτησίας που έχει υπεύθυνος για την φύλαξη και/ή επίβλεψη και/ή συντήρηση των εγκαταστάσεων του σχολείου και όλων των αντικειμένων εντός αυτού καθώς και γενικά για την ασφαλή και εύρυθμη λειτουργία του σχολείου». Με την αγωγή καταλογίζεται σε αυτόν αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια για το επίδικο συμβάν και/ή παράβαση θεσμοθετημένου καθήκοντος σύμφωνα με τον Περί Κοινοτήτων Νόμο, Ν. 86(Ι)/99, όπως τροποποιήθηκε, και τον Περί Σχολικών Εφορειών Νόμο, Ν. 108(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Αιτητής ήταν ηλικίας 6 ετών και ανήλικος και μαθητής της Α΄ τάξης στο δημοτικό σχολείο Καρμιώτισσας που βρίσκεται στα Πάνω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Κατά ή περί τις 19.9.06 ο Αιτητής στην προσπάθειά του να καθίσει σε παγκάκι έχασε την ισορροπία του λόγω του ότι από την βάση του πάγκου έλειπαν δύο ξύλινα σανίδια. Ως αποτέλεσμα τούτου ήταν ο Αιτητής να κτυπήσει στο κεφάλι και να τραυματισθεί Το παγκάκι βρισκόταν εντός του μικρού περιφραγμένου γηπέδου ποδοσφαίρου του πιο πάνω δημοτικού σχολείου και αποτελούσε χώρο αυτού. Από την πτώση ο Αιτητής υπέστη σωματικές βλάβες και ζημίες και με την αγωγή του ζητά την επιδίκαση αποζημιώσεων, γενικών και ειδικών, εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
  2. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε Υπεράσπιση στις 30.10.
  3. Με την Υπεράσπισή του εγείρει προδικαστική ένσταση σύμφωνα με την οποία η αγωγή ηγέρθη εναντίον λανθασμένου προσώπου. Σύμφωνα με την πιο πάνω προδικαστική ένσταση το πρόσωπο εναντίον του οποίου έπρεπε να είχε εγερθεί η αγωγή είναι η Σχολική Εφορεία. Με αίτηση του ημερομηνίας 24.11.10 εξαιτήθηκε την εκδίκαση της προδικαστικής του ένστασης. Στην αίτηση αυτή η πλευρά του Αιτητή ενέστη καταχωρώντας Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Το Δικαστήριο με αιτιολογημένη απόφασή του ημερομηνίας 11.3.11 απέρριψε την αίτηση καθότι κρίθηκε πως το προδικαστικό σημείο δεν ήταν αμιγώς νομικό αλλά και λόγω καθυστέρησης στην υποβολή της. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Τόσο πριν όσο και κατά την καταχώρηση της αγωγής τόσο η ενόρκως δηλούσα όσο και ο σύζυγός της πίστευαν ότι αποκλειστικός ιδιοκτήτης, κάτοχος και διαχειριστής της ακίνητης ιδιοκτησίας καθώς και του χώρου που βρισκόταν το σπασμένο παγκάκι ήταν αποκλειστικά ο Καθ' ου η αίτηση
  4. Για τον λόγο αυτό έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο τους όπως αυτός καταχωρήσει την παρούσα αγωγή εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
  5. Μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης του Καθ' ου η αίτηση 1 ο δικηγόρος τους, ο οποίος προέβη σε έρευνα, πληροφόρησε την ενόρκως δηλούσα καθώς και τον πατέρα του Αιτητή ότι υπό το φως της υφιστάμενης νομοθεσίας και δη του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν. 86(Ι)/99, όπως τροποποιήθηκε, και του Περί Σχολικών Εφορειών Νόμου, Ν. 108(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε, φαίνεται ότι συνυπεύθυνοι για την διοίκηση και συντήρηση των εγακταστάσεων και του εξοπλισμού του σχολείου όπου έλαβε χώρα ο τραυματισμός του Αιτητή είναι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
  6. Η συνένωση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 στην αγωγή είναι απολύτως αναγκαία για να μπορέσουν να αποφασισθούν αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά όλα τα επίδικα θέματα που ανακύπτουν από την υπόθεση και επιπλέον για να απονεμηθεί ουσιαστική δικαιοσύνη «υπό την έννοια ότι αν και εφόσον αποδειχθεί ότι οιονδήποτε πρόσωπο είχε ευθύνη αυτό να είναι διάδικος ούτως ώστε να είναι δυνατή και η καταβολή των αποζημιώσεων που τυχόν θα επιδικασθούν». Με την έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα εξοικονομηθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου καθότι αν μετά το πέρας της δίκης ήθελε διαφανεί ότι υπεύθυνοι ή συνυπεύθυνοι είναι ο Καθ' ου η αίτηση 2 και/ή ο Καθ' ου η αίτηση 3 ο Αιτητής θα είναι αναγκασμένος να καταχωρήσει νέα αγωγή εναντίον τους για το ίδιο ακριβώς θέμα. Άλλος παράγοντας που συνηγορεί με έγκριση του αιτήματος είναι ότι με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα εισαχθεί νέα βάση αγωγής. Η πάροδος του χρόνου που μεσολάβησε από την καταχώρηση της παρούσης αγωγής μέχρι την ημερομηνία υποβολής της υπό κρίση αίτησης δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης με δεδομένο ότι με αυτήν το Δικαστήριο θα μπορέσει να αποφασίσει αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά όλα τα επίδικα θέματα και να απονέμει δικαιοσύνη αφού ο τραυματισμός του Αιτητή θα μπορούσε να ήταν και μοιραίος. Επίσης, ο Αιτητής έχει καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  7. Με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης από τον Καθ' ου η αίτηση 1 προβάλλονται 7 λόγοι ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ανδρέα Κουάλη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η αίτηση 1, και δεόντως εξουσιοδοτημένου από τον Καθ' ου η αίτηση 1 να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε καταχρηστικά, κακόπιστα και με αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση. Και αυτό γιατί ο Αιτητής γνώριζε εδώ και πέντε χρόνια σχεδόν την θέση του Καθ' η αίτηση 1, ότι, δηλαδή, εναντίον του ο Αιτητής δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα και ότι η αγωγή στην βάση του Περί Σχολικών Εφορειών Νόμου, Ν. 108(Ι)/97, ηγέρθη εναντίον λανθασμένου προσώπου, αφού με την προδικαστική ένσταση που υπήρχε στην Υπεράσπιση, η οποία καταχωρήθηκε στις 30.10.07, εγείρετο ρητά το πιο πάνω ζήτημα. Μάλιστα, ο Καθ' ου η αίτηση 1 στις 24.11.10 υπέβαλε και σχετική αίτηση για προδικαστική εκδίκαση του πιο πάνω νομικού σημείου καθιστώντας, έτσι, πιο ξακάθαρο στον Αιτητή και τον δικηγόρο του ότι η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση 1 βασιζόταν σε αυτήν ο Αιτητής γνωρίζει εδώ και πέντε χρόνια σχεδόν ότι η παρούσα αγωγή δεν έπρεπε να είχε εγερθεί εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1, τον οποίο ο Αιτητής αβασάνιστα ενέπλεξε και εξακολουθεί να εμπλέκει σε χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες και να επιβαρύνει με έξοδα. Ο Αιτητής αγνόησε και αδιαφόρησε για όλα τα πιο πάνω και ενώ είχε όλο τον χρόνο στην διάθεσή του να προβεί στα κατάλληλα διαβήματα συμπεριλαμβανομένης και της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης αυτός επέλεξε την συνέχιση και προώθηση της παρούσας αγωγής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 καθώς και την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης μετά που η υπόθεση είχε ορισθεί γα ακρόαση ο Αιτητής εδώ και πέντε χρόνια σχεδόν έχει δείξει αδιαφορία και αδράνεια. Περαιτέρω κανένα λόγο δεν κατέδειξε που να δικαιολογεί την πάροδο τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης η μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης παραβιάζει το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση 1 για εκδίκαση της παρούσης αγωγής εντός εύλογου χρόνου. Καμία εξοικονόμηση του δικαστικού χρόνου δεν θα υπάρξει σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Τουναντίον, τυχόν έγκριση της θα επιφέρει μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, αφού θα χρειασθεί να υποβληθεί νέα τροποιημένη Έκθεση Απαίτησης, επίδοσή της, καταχώρηση νέων δικογράφων και νέων ενδιάμεσων αιτήσεων, ενώ απόρριψη της αγωγής θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση εκδίκαση και περάτωση της υπόθεσης. Το ισοζύγιο γέρνει υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης καθότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα έχει ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα για τον Αιτητή από πλευράς χρόνου με τα αποτελέσματα που θα είχε ενδεχόμενη άμεση απόσυρση της αγωγής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 και έγερση νέας αγωγής εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  8. Με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης από τον Καθ' ου η αίτηση 2 προβάλλονται 10 λόγοι ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Έλενας Χρίστου, η οποία είναι Βοηθός Γραμματειακός Λειτουργός και εργάζεται στο Επαρχιακό Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στην Λεμεσό και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: καμία ικανοποιητική εξήγηση ή δικαιολογία δεν προβάλλεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση για την καθυστέρηση στην υποβολή της αν επιτραπεί η αίτηση θα προκληθεί μεγάλη ταλαιπωρία και ανεπανόρθωτη ζημιά και βλάβη στον Καθ' ου η αίτηση 2 και στα δικαιώματά του, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί αν ο Αιτητής υπέβαλλε την παρούσα αίτηση εν ευθέτω χρόνω. Η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης σε εύθετο χρόνο ήταν εφικτή αφού η αναγκαιότητα της παρούσης αίτησης είχε καταστεί ορατή από της καταχώρησης της Υπεράσπισης του Καθ' ου η αίτηση
  9. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει κακή πίστη εκ μέρους του Αιτητή τυχόν έκδοση του αιτουμένου διατάγματος θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην πορεία της υπόθεσης η οποία είναι αντίθετη με την ανάγκη διεξαγωγής δίκαιης δίκης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος όπως ορίζει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την γένεση του ισχυριζόμενου αγώγιμου δικαιώματος του Αιτητή μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης καθιστά τον Καθ' ου η αίτηση 2 αδύναμο να αντιμετωπίσει την υπόθεση του Αιτητή εναντίον του καθότι, μεταξύ άλλων, δεν μπορεί να εξευρεθεί μαρτυρία και/ή επαρκής μαρτυρία σε σχέση με τους ισχυρισμούς και/ή τις προβαλλόμενες απαιτήσεις του Αιτητή με αποτέλεσμα να πλήττεται το δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση 2 για δίκαιη δίκη μέχρι την υποβολή της υπό κρίση αίτησης το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή είχε ήδη παραγραφεί καθότι μέχρι τότε είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία των 3 ετών από την ημερομηνία κατά την οποία έλαβαν χώρα τα γεγονότα επί των οποίων ο Αιτητής βασίζει το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμά του και συγκεκριμένα από τις 19.9.06 κανένα στοιχείο δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση που να δικαιολογεί την συνένωση του Καθ' ου η αίτηση
  10. Συν τοις άλλοις σύμφωνα με τον Ν 108(Ι)/97 την ευθύνη για την καλή κατάσταση, λειτουργία, έλεγχο, συντήρηση και επιδιόρθωση των σχολικών κτηρίων φέρει η αρμόδια Σχολική Εφορεία και σε καμία περίπτωση ο Καθ' ου η αίτηση
  11. Με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης από τον Καθ' ου η αίτηση 3 προβάλλονται 9 λόγοι ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Σωτηρούλας Νικολάου, υπάλληλου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 3 και δεόντως εξουσιοδοτημένης να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: καμία ικανοποιητική εξήγηση ή δικαιολογία δεν προβάλλεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση για την καθυστέρηση στην υποβολή της η Διάταξη 25 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση η υπό κρίση αίτηση δεν υποβλήθηκε έγκαιρα αλλά μετά πάροδο 5 χρόνων από της καταχώρησης της αγωγής και αφού προηγουμένως η παρούσα αγωγή είχε ορισθεί για ακρόαση αρκετές φορές ο Αιτητής γνώριζε από την αρχή το επίδικο θέμα που με την υπό κρίση αίτηση προσπαθεί να ενθέσει στην αγωγή του και/ή το πληροφορήθηκε από τις 30.10.07 με την καταχώρηση, δηλαδή, της Υπεράσπισης του Καθ' ου η αίτηση 1 και την προδικαστική ένσταση που διά της Υπεράσπισης εγείρετο αλλά και με την αίτηση που ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε αργότερα για προδικαστική εκδίκαση η οποία και δικάσθηκε. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση έγινε με κακοπιστία, εγκληματική καθυστέρηση και καταχρηστικά ο Αιτητής και ο δικηγόρος του γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν όλα τα γεγονότα οπότε και θα μπορούσαν να αποταθούν στο Δικαστήριο για τροποποίηση έγκαιρα. Τουναντίον, αυτοί άφησαν τον χρόνο να διαρρεύει άπραγος η αδικαιολόγητη καθυστέρηση με την οποία υποβάλλεται η υπό κρίση αίτηση αγγίζει τα όρια της κατάχρησης και της κακοπιστίας ο Αιτητής απέκρυψε το γεγονός ότι η υπόθεση έχει διευθετηθεί και ο Αιτητής πληρώθηκε από την καλύπτουσα το συμβάν ασφαλιστική εταιρεία σε ομαδικό συμβόλαιο με τον Σύνδεσμο Γονέων του συγκεκριμένου σχολείου. Επομένως, δεν υφίσταται αιτία αγωγής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
  12. H Δ.9, θ.10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία όπως διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για να μπορέσει να αποφασίσει πλήρως και αποτελεσματικά αναφορικά με όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή. Κάτω από την πιο πάνω Διάταξη το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα για προσθήκη συνεναγόμενου και να επιλέξει να χειρισθεί την υπόθεση αναφορικά με τα δικαιώματα του διαδίκου που βρίσκεται ενώπιον του. Στην υπόθεση Mepa Management Ltd v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1 ΑΑΔ 772 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να προβαίνει σε οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να προσθέτει, να διαγράφει ή να αντικαθιστά διάδικο και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων. Στην υπόθεση Χατζηευαγγέλου (Αρ.1) v. Dorami Marine Ltd κ.α.
(1978)1 ΑΑΔ 545 αποφασίσθηκε ότι η προσθήκη επιτρέπεται αν διαφανεί ότι αυτή είναι αναγκαία για να αποφασισθούν πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα θέματα που εγείρονται στην αγωγή και δεν υπάρχει βαρύνων λόγος γιατί αυτή δεν πρέπει να διαταχθεί. Άδεια για προσθήκη συνεναγομένου μπορεί να μην παραχωρηθεί αν αυτό θα έχει ως συνέπεια την προσθήκη νέας βάσης αγωγής (Βλ. Manchester Lines Ltd a.o. v. Viamar Coach Industry Ltd
(1983)1 CLR 178, Raleigh v. Goschen
(1898)1 Ch. 81). Eπίσης δεν θα επιτραπεί προσθήκη τρίτων ως εναγομένων όταν τα τρίτα αυτά πρόσωπα δεν είναι πρόσωπα η παρουσία των οποίων ως εναγόμενοι είναι αναγκαία για να βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως και αποτελεσματικά επί όλων των εγειρόμενων στην υπόθεση ζητημάτων (Βλ. Manchester Lines Ltd a.o. v. Viamar Coach Industry Ltd
(1983)1 CLR 178). Άλλοι πρόσθετοι παράγοντες που δεν επιτρέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αίτησης για προσθήκη εναγόμενου είναι η ενδεχόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής (Βλ. P.T. Κiani Kertas v. Ιnterorient Navigation Company Limited κ.α.
(2001)1(Α) ΑΑΔ 300), το ότι ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι αλλοδαπός εκτός της δικαιοδοσίας (Βλ. Sonco Canning Ltd v. Adriatica (Societe per Azioni di Navigazione)
(1983)1 CLR 127) καθώς και το κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος θα μπορούσε να εγείρει θέμα παραγραφής της εναντίον του απαίτησης (Βλ. Covotsos Textiles Ltd v. Ellerman Lines Ltd a.o.
(1983)1 CLR 479, Lucy v. W.T. Henleys Telegraph Works Co. Ltd
(1970)1 QBD 393). Σύμφωνα με τον Αιτητή οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι συνυπεύθυνοι με τον Καθ' ου η αίτηση 1 για το επίδικο συμβάν ως οι ιδιοκτήτες και/ή οι νόμιμοι κάτοχοι και/ή οι διαχειριστές και/ή ως τα πρόσωπα που έχουν την διοίκηση της ακίνητης ιδιοκτησίας εντός της οποίας βρίσκεται το δημοτικό σχολείο Καρμιώτισσας καθώς και του ίδιου του σχολείου και/ή κατά νόμο και/ή λόγω της κατοχής και/ή της ιδιοκτησίας που έχουν υπεύθυνοι για την φύλαξη και/ή επίβλεψη και/ή συντήρηση των εγακταστάσεων του σχολείου και όλων των αντικειμένων εντός αυτού καθώς και γενικά για την ασφαλή και εύρυθμη λειτουργία του (Βλ. παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και παράγραφοι Γ(β) και (δ) της υπό κρίση αίτησης) και η συνένωση τους στην αγωγή είναι αναγκαία και απαραίτητη, μεταξύ άλλων, για να «μπορέσουν να αποφασισθούν αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά όλα τα επίδικα θέματα που ανακύπτουν από την υπόθεση». Με την υπό κρίση αίτηση δεν υποστηρίζεται ότι η υπό του Αιτητή ισχυριζόμενη ευθύνη των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 προκύπτει από οποιαδήποτε πράξη, ενέργεια ή παράλειψη των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ξεχωριστή και/ή διαφορετική από ό,τι καταλογίζεται από τον Αιτητή στον Καθ' ου η αίτηση 1 με τις έγγραφες του προτάσεις. Συναφώς καμία τροποποίηση δεν επιδιώκεται στις Λεπτομέρειες Αμέλειας και/ή παράβασης θεσμοθετημένου καθήκοντος υπό παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Ό,τι δε με την υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται είναι ότι η ευθύνη των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 πηγάζει από την Νομοθεσία και δη τον Νόμο 108(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε, ο οποίος, σύμφωνα με τον Αιτητή, καθιστά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 συνυπεύθυνους μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 1 για την διοίκηση και/ή συντήρηση και/ή διαχείριση των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού του δημοτικού σχολείου Καρμιώτισσας. Το ερώτημα που τίθεται επί τάπητος είναι αν οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι αναγκαίοι διάδικοι. Εκτός από την δήλωση ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι συνυπεύθυνοι με τον Καθ' ου η αίτηση 1 κανένας άλλος ισχυρισμός δεν προβάλλεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση που να δικαιολογεί γιατί οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 θα πρέπει να θεωρούνται αναγκαίοι διάδικοι. Κατά την άποψή μου το ότι σύμφωνα με τον Αιτητή οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι συνυπεύθυνοι με τον Καθ' ου η αίτηση 1 για τους λόγους που αυτός εξηγεί στην αίτησή του δεν καθιστά τους τελευταίους αναγκαίους διάδικους. Τουναντίον, κρίνω πως τα επίδικα θέματα στην αγωγή ως αυτή έχει μπορούν να αποφασισθούν αποτελεσματικά και πλήρως με μόνο εναγόμενο στην αγωγή τον Καθ' ου η αίτηση 1 και στην απουσία των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  1. Δεν θεωρώ, δηλαδή, ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν ο Καθ' ου η αίτηση 1 έχει, για παράδειγμα, ευθύνη έναντι του Αιτητή θα πρέπει να προστεθούν ως συνεναγόμενοι στην αγωγή οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
  2. Άρα από καμία άποψη δεν θα βοηθήσει το Δικαστήριο στο να αποφανθεί για τα επίδικα στην αγωγή ζητήματα η συμπερίληψη των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ως συνεναγομένων στην αγωγή. Ό,τι δε περισσότερο θα επιφέρει στο Δικαστήριο η πιο πάνω συμπερίληψη είναι ότι το Δικαστήριο σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης θα πρέπει να αποφασίσει αν ευθύνη πέραν του Καθ' ου η αίτηση 1 έχουν και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
  3. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρεται, επίσης, ότι η συνένωση επιδιώκεται «επιπλέον για να απονεμηθεί ουσιαστική δικαιοσύνη υπό την έννοια ότι αν και εφόσον αποδειχθεί ότι οιονδήποτε πρόσωπο είχε ευθύνη αυτό να είναι διάδικος ούτως ώστε να είναι δυνατή και η καταβολή των αποζημιώσεων που τυχόν θα επιδικασθούν». Θεωρώ ότι ό,τι με την πιο πάνω δήλωση υποστηρίζεται είναι ότι η συνένωση θα πρέπει να επιτραπεί ώστε σε περίπτωση που οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 υπέχουν ευθύνης να καταστούν υπόλογοι και ως εξ' αποφάσεως χρεώστες για την πληρωμή της οποιασδήποτε απόφασης ήθελε εκδοθεί εναντίον τους. Και πάλι το ενδεχόμενο οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να είναι υπόλογοι και να έχουν ευθύνη απέναντι στον Αιτητή ώστε ο Αιτητής να επιθυμεί να εξασφαλίσει απόφαση και εναντίον τους δεν καθιστά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 αναγκαίους διάδικους. Όπως και πιο πάνω είδαμε, αναγκαίος διάδικος είναι το πρόσωπο εκείνο την παρουσία του οποίου το Δικαστήριο θεωρεί αναγκαία για να μπορέσει να αποφασίσει πλήρως και αποτελεσματικά αναφορικά με όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή ως αυτή έχει. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν την τύχη της υπό κρίση αίτησης. Κρίνω, όμως, ότι συντρέχουν και άλλοι λόγοι που συνηγορούν με απόρριψή της. Όπως υποδείχθηκε και πιο πάνω θέση και των τριών Καθ' ων η αίτηση είναι ότι η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση για την οποία καμία ικανοποιητική εξήγηση δεν δόθηκε από τον Αιτητή. Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις τροποποίησης έγγραφων προτάσεων ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε αμέλεια ή απροσεξία που έχει επιδειχθεί στα δικόγραφα ή το καθυστερημένο της προτεινόμενης τροποποίησης, αυτή κατά κανόνα επιτρέπεται, όταν μπορεί να γίνει χωρίς να επέλθει αδικία στην άλλη πλευρά. Θεωρείται ότι δεν υπάρχει αδικία αν μπορεί να υπάρξει ικανοποιητική αποζημίωση της άλλης πλευράς με την επιδίκαση των εξόδων. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Export Co. κ.α. v. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 ΑΑΔ 726 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος ενώ είναι σχετικός δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Αποτελεί, επίσης, γενική αρχή, ότι πριν την έναρξη της δίκης είναι ευκολότερο να επιτραπεί η τροποποίηση, ενώ μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας το Δικαστήριο δεν επιτρέπει με ευκολία την τροποποίηση, ιδιαίτερα, όταν η αναγκαιότητα για την τροποποίηση διεφάνη από πριν και δεν ζητήθηκε έγκαιρα. Όσο πιο καθυστερημένο είναι το στάδιο υποβολής της αίτησης, τόσο και πιο μεγάλο είναι το βάρος που έχει να αποσείσει ο αιτητής πριν επιτραπεί η σκοπούμενη τροποποίηση. Παρά το γεγονός, ότι στο θέμα της τροποποίησης επικρατεί, όπως προκύπτει από την νομολογία, μια φιλελεύθερη τάση, ιδιαίτερα, όταν αυτή υποβάλλεται πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δεν παύει, εν τούτοις, να εξακολουθεί να υφίσταται η υποχρέωση του αιτητή να δικαιολογήσει τους λόγους για τους οποίους υποβάλλει το αίτημα, συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε τυχόν καθυστέρησης στην υποβολή του. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(2002)1 ΑΑΔ 223 τονίσθηκε, ότι είναι η θέση της νομολογίας, ότι όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην πιο πάνω υπόθεση ο εναγόμενος / εφεσίβλητος υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισής του μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα κατά το στάδιο της αντεξέτασης του τέταρτου μάρτυρα για τον ενάγοντα / εφεσείοντα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέτρεψε την τροποποίηση αν και δεν έκρινε ως ικανοποιητική την δικαιολογία εκείνη που εμφανώς προβλήθηκε από τον εφεσίβλητο με την ένορκο δήλωση που συνόδευε την αίτηση για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου βάρυνε το ότι σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο με την ένορκο δήλωση που συνόδευε την αίτηση προβάλλονταν επιπρόσθετα ως δικαιολογία για την καθυστέρηση αν και με συγκεκαλυμμένο τρόπο αβλεψία και παραδρομή. Το Εφετείο διαφώνησε με την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι με την ένορκο δήλωση προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε αβλεψία και παραδρομή και ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Λέχθηκε ότι λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας συμπερίληψης σε προγενέστερο στάδιο των ισχυρισμών που ο εφεσίβλητος ήθελε να περιλάβει στην Υπεράσπισή του, την παράλειψή του να πράξει τούτο, το πολύ καθυστερημένο στάδιο στο οποίο υπέβαλε την αίτηση και την απόρριψη του λόγου που πρόβαλε για την καθυστέρηση κακώς το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εγκρίνει την αίτηση για τροποποίηση (Βλ. επίσης, Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44). Στην υπόθεση C & A Pelekanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(2001)1 ΑΑΔ 2075 η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη υποβολή αίτησης για τροποποίηση οδήγησε στην απόρριψή της. Στην πιο πάνω υπόθεση επισημάνθηκε η σημασία της καθυστέρησης με την έννοια όχι αφεαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης εκεί όπου προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και δεν εξηγείται ικανοποιητικά η παράλειψη. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα το πρωτόδικο Δικαστήριο υπέδειξε ότι οι ενάγοντες / εφεσείοντες δεν προσδιόρισαν τον χρόνο κατά τον οποίο είχαν περιέλθει στην κατοχή τους τα νέα έγγραφα και σε γνώση τους τα νέα στοιχεία που επικαλούνταν αφήνοντος το θέμα του χρόνου να αιωρείται σε χρονική περίοδο που άρχιζε από το 1994. Κατέληξε ότι δεν είχε δικαιολογηθεί η καθυστέρηση και ότι αυτό ήταν καθοριστικό για την τύχη της αίτησης. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέας Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560 το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση των εφεσειόντων / εναγομένων με την οποία ζητούσαν διάταγμα που να τους επιτρέπει να τροποποιήσουν την Υπεράσπισή τους. Το Δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή του με αναφορά στην μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος που παρέμεινε, σύμφωνα με την απόφαση, αδικαιολόγητη. Οι εφεσείοντες υπέβαλαν το αίτημά τους την ημέρα που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, παρά τις επανειλημμένες αναβολές που δόθηκαν για τον σκοπό αυτό. Οι λόγοι για τους οποίους οι εφεσείοντες ζήτησαν αναβολή της ακρόασης της υπόθεσης ήταν οι ίδιοι όπως και σε προηγούμενη περίπτωση, δηλαδή για να τροποποιήσουν την Υπεράσπισή τους μετά την αποκάλυψη στον δικηγόρο τους εγγράφου σχετικού με τα επίδικα θέματα. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε κατ' έφεση ότι το αίτημα για τροποποίηση της Υπεράσπισης θα έπρεπε να είχε γίνει δεκτό, αφού ο εφεσίβλητος / ενάγων μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα. Στην σελίδα 562 της απόφασης του Εφετείου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα, δηλαδή, από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Στην υπόθεση Γιάννη ν. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 334, στην οποία έγινε αναφορά στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd (ΑΡ. 1)
(1996)1 ΑΑΔ 162, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «... Παρέκκλιση από τους Θεσμούς πρέπει να αντιμετωπίζεται στην πρώτη δυνατή ευκαιρία και, εν πάση περιπτώσει, σε χρονικό στάδιο που να μην επηρεάζονται δυσμενώς, είτε τα δικαιώματα της άλλης πλευράς, ή να καταστρατηγούνται οι Θεσμοί, οι οποίοι οριοθετούν το πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τη θεραπεία παρεκκλίσεων από τους Θεσμούς πρέπει να αιτιολογείται∙ όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για την παροχή θεραπείας». Στην υπό εξέταση περίπτωση το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 13.6.07 και η υπό κρίση αίτηση στις 18.4.12, ήτοι πέντε χρόνια σχεδόν αργότερα. Δεν είναι τόσο η καθυστέρηση αφ εαυτής που ενοχλεί, αν και θα πρέπει να λεχθεί, αυτή είναι πολύ μεγάλη, τέτοια, μάλιστα, που να δίδει λαβή σε ανησυχία, όσο το ότι ο Αιτητής ενώ θα μπορούσε να προβεί στην καταχώρηση της έγκαιρα και/ή σε εύθετο χρόνο άφησε να παρέλθουν πέντε σχεδόν χρόνια προτού δυνηθεί να την υποβάλει. Όπως ορθά επισημάνθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση η αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης επισημάνθηκε στον Αιτητή με την Υπεράσπιση του Καθ' ου η αίτηση 1 η οποία καταχωρήθηκε από τις 30.10.
  1. Επομένως, ο Αιτητής θα μπορούσε να προβεί στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης από τότε. Ουδέν, όμως, έπραξε. Στην συνέχεια και συγκεκριμένα στις 24.11.10 ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την εκδίκαση της προδικαστικής του ένστασης η οποία εγείρετο με την Υπεράσπισή του. Το ότι η αίτηση του Καθ' ου η αίτηση 1 απερρίφθη από το Δικαστήριο δεν έχει καμία σημασία. Άλλωστε, ο λόγος που αυτή απερρίφθη είναι, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, γιατί το προδικαστικό σημείο δεν κρίθηκε αμιγώς νομικό αλλά και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι αυτή υποβλήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο. Σημασία δε έχει ότι με την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης ο Καθ' ου η αίτηση 1 κατέδειξε την σοβαρότητα που αυτός προσέδιδε στην προδικαστική του ένσταση. Και πάλι, όμως, ο Αιτητής αδράνησε. Προέβη δε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης 16 και πλέον μήνες μετά την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης του Καθ' ου η αίτηση 1 και 13 και πλέον μήνες μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου στην πιο πάνω αίτηση. Υπό το φως των πιο πάνω αναμένετο κάποια εξήγηση από τον Αιτητή για την μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης αλλά και για το γεγονός ότι αυτός δεν ενήργησε έγκαιρα. Ό,τι η ομνύουσα την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση προβάλλει ως δικαιολογία για την καθυστέρηση έχει ήδη αναφερθεί ενωρίτερα. Αυτή και ο σύζυγός της έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο τους να κινηθεί εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
  2. Μετά, όμως, από την καταχώρηση της Υπεράσπισης του Καθ' ου η αίτηση 1 ο δικηγόρος τους προέβη σε έρευνα από την οποία και διαπίστωσε ότι συνυπεύθυνοι μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 1 είναι σύμφωνα με την Νομοθεσία και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
  3. Σημειώνεται ότι το ότι ο δικηγόρος του Αιτητή κίνησε αγωγή εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 καθ' υπόδειξη των γονέων του Αιτητή δεν αμφισβητήθηκε από κανένα εκ των Καθ'ων η αίτηση. Αποτελούν, όμως, τα όσα πιο πάνω προβλήθηκαν ικανοποιητική δικαιολογία για την μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης την στιγμή, μάλιστα, που η ανάγκη για τροποποίηση είχε επισημανθεί στον Αιτητή και διαφανεί εδώ και πέντε χρόνια σχεδόν; Φρονώ πως όχι. Η έρευνα του δικηγόρου δεν μπορεί παρά να διήρκησε κάποιες ημέρες. Όλο το υπόλοιπο διάστημα τι γινόταν; Καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την πάροδο πέντε σχεδόν ετών αφαιρουμένου του ανεπαίσθητου σε σύγκριση με τον πιο πάνω χρόνο χρονικού διαστήματος που εύλογα χρειαζόταν ο δικηγόρος του Αιτητή για να ολοκληρώσει την έρευνά του. Ενωρίτερα είδαμε, ότι όσο πιο καθυστερημένο είναι το στάδιο υποβολής της αίτησης, τόσο και πιο μεγάλο είναι το βάρος που έχει να αποσείσει ο αιτητής πριν επιτραπεί η σκοπούμενη τροποποίηση. Με δεδομένες τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής είχε αυξημένο βάρος να αποσείσει στην υπό εξέταση περίπτωση. Ο Αιτητής όχι μόνο δεν το απέσεισε αλλά καμία ουσιαστικά εξήγηση ή δικαιολογία δεν έδωσε για την καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης και για την αργοπορία στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης την στιγμή που υπήρχε η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Έπειτα είναι και το άλλο. Η παρούσα αγωγή χρονολογείται από το
  4. Το ίδιο έτος έκλεισαν και τα δικόγραφα. Ορίσθηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 14.1.09 και έκτοτε αναβλήθηκε πολλές φορές για ακρόαση. Από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι ορίσθηκε για ακρόαση οκτώ συνολικά φορές και συγκεκριμένα, στις 19.5.09, 25.11.09, 27.5.10, 26.11.10, 24.5.11, 29.9.11 και 2.4.
  5. Η ακρόαση αναβαλλόταν άλλοτε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου και άλλοτε λόγω κοινού αιτήματος για αναβολή για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης. Μια φορά και συγκεκριμένα στις 19.5.09 υποβλήθηκε και αίτημα από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή. Αναβλήθηκε, επίσης, με σκοπό να εκδικασθεί η αίτηση του Καθ' ου η αίτηση 1 ημερομηνίας 24.11.10 για εκδίκαση της προδικαστικής του ένστασης. Στις 2.4.12 κατόπιν αναβολής και πάλι της ακρόασης η υπόθεση ορίσθηκε στις 25.6.12 και 26.6.12 με σκοπό να αρχίσει και στην πορεία να ολοκληρωθεί. Το πρόγραμμα του Δικαστηρίου, όμως, ναυάγησε ένεκα της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης. Το ιστορικό της υπόθεσης και το στάδιο στο οποίο η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε - πριν την όγδοη ορισθείσα δικάσιμο - απαιτούσε μια ικανοποιητική και πειστική εξήγηση για την μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της καθώς και για τον λόγο που ο Αιτητής δεν είχε προβεί στην καταχώρηση της ενωρίτερα και δη σε εύθετο χρόνο. Η πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης, το ότι καμία ουσιαστικά εξήγηση δεν δόθηκε γι' αυτήν την στιγμή που υπήρχε η δυνατότητα για έγκαιρη ενέργεια σε συνδυασμό με το ιστορικό της υπόθεσης κρίνω πως αποτελούν επιπρόσθετο λόγο που συνηγορεί με την απόρριψη της αίτησης. Στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνέταιροι και Άλλοι, Πολιτική Έφεση 79/09, ημερομηνίας 4.5.12 ο ενάγων / εφεσείων καταχώρησε την αγωγή του στις 15.7.02 και επτά χρόνια αργότερα επεδίωξε την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησής του. Η σχετική αίτηση καταχωρήθηκε τέσσερις μέρες πριν την έναρξη της ακρόασης της αγωγής, η εκδίκαση της, όμως, άρχισε και ολοκληρώθηκε μετά την έναρξη της ακρόασης. Η αίτηση για τροποποίηση αντιμετώπισε την ένσταση των εναγόμενων / εφεσιβλήτων, οι οποίοι ισχυρίζοντο, μεταξύ άλλων, ότι ο εφεσείων (α) δεν είχε αποκαλύψει τον ακριβή χρόνο κατά τον οποίο είχαν περιέλθει για πρώτη φορά σε γνώση του τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που σύμφωνα με τον ίδιο επέβαλλαν τις τροποποιήσεις και (β) είχε επιδείξει αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και, συνεπώς, κακοπιστία καταχρώμενος, έτσι, την δικαστική διαδικασία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού διέγνωσε την αναγκαιότητα αιτιολόγησης της καθυστέρησης στην εκδήλωση διαβήματος για εξασφάλιση άδειας για τροποποίηση και αφού επεσήμανε με αναφορά σε νομολογία (Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας
(2002)1(Α) ΑΑ. 223, Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. v. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726 και Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560) την σημασία της καθυστέρησης με την έννοια όχι αυτής της ίδιας της εκκρεμότητας της αγωγής για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά της καθυστέρησης στη λήψη μέτρων για εξασφάλιση άδειας για τροποποίηση υπέδειξε το γεγονός ότι ο εφεσείων δεν είχε προσδιορίσει τον χρόνο κατά τον οποίο είχαν περιέλθει σε γνώση του τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που, σύμφωνα με τον ίδιο, επέβαλλαν την τροποποίηση του δικογράφου του. Επιπρόσθετα αποφάσισε ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν είχε δικαιολογηθεί επαρκώς. Η παράλειψη του εφεσείοντα να αιτιολογήσει την παράλειψη του να αποταθεί στο Δικαστήριο έγκαιρα σφράγιζε, σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, την μοίρα της αίτησης την οποία και απέρριψε. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού προέβη σε παράθεση των αρχών που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις τροποποίησης δικογράφων αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο ότι ο εφεσείων είχε επιδείξει υπέρμετρη καθυστέρηση στην λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου του και στο ότι η πιο πάνω παράλειψη του ουδόλως είχε δικαιολογηθεί. Το Εφετείο επισήμανε ότι η καθυστέρηση από μόνη της δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Στην συγκεκριμένη, όμως, περίπτωση η αργοπορία του εφεσείοντα να επιδιώξει τροποποίηση του δικογράφου του συναρτήθηκε με το ιστορικό των γεγονότων που περιέβαλλαν το θέμα και που δικαιολογούσαν σύμφωνα με το Εφετειο την απόρριψη της αίτησης. Η αγωγή εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναμένοντας εκδίκαση για επτά και πλέον χρόνια. Μετά από μια σειρά ανησυχητικών εξελίξεων, στα πλαίσια των οποίων η εκδίκαση της υπόθεσης οδηγείτο από αναβολή σε αναβολή, εξελίξεις για τις οποίες η πλευρά του εφεσείοντα δεν ήταν απαλλαγμένη ευθυνών, η υπόθεση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 13.1.09, ημερομηνία κατά την οποία η ακρόαση είχε αρχίσει. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς του εφεσείοντα συνιστούσε και το γεγονός ότι ενώ η Υπεράσπιση των εφεσίβλητων είχε καταχωρηθεί τον Μάρτιο του 2003, η Απάντηση δεν καταχωρήθηκε παρά μόνο ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 21.5.04, όπως και το γεγονός ότι για ένα και πλέον χρόνο ο εφεσείων, για λόγους που δεν είχαν αποκαλυφθεί, παρέμεινε άπρακτος. Δεν επεδίωξε τροποποίηση του δικογράφου του παρά μόνο τέσσερις μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής, γεγονός που ήγειρε σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τις πραγματικές του προθέσεις και τους στόχους της αίτησής του. Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd and another
(1989)1 AAΔ.33 λέχθηκε ανάμεσα σε άλλα ότι στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 λέχθηκε ότι στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγοντας της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Θεωρώ ότι με δεδομένο το ιστορικό της υπόθεσης αλλά και την πορεία που θα ακολουθήσει η υπόθεση σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα δημιουργούσε ζήτημα σε σχέση με το δικαίωμα που κατοχυρώνει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος για διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση 1 μέσα σε εύλογο χρόνο. Σε σχέση με το τελευταίο αναφέρεται ότι σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης, όπως ορθά υποστηρίχθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1, θα πρέπει να καταχωρηθεί το τροποποιημένο ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και, ακολούθως, αυτό να επιδοθεί στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, ακολούθως, θα πρέπει να καταχωρήσουν την Υπεράσπισή τους εντός του χρόνου που επιβάλλουν οι Θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας και σε περίπτωση που οι Υπερασπίσεις τους δεν καταχωρηθούν έγκαιρα ο Αιτητής θα πρέπει να προβεί σε καταχώρηση σχετικών αιτήσεων. Ακολούθως, θα πρέπει να καταχωρηθεί αίτηση για οδηγίες ή αίτηση για ορισμό δικασίμου. Όλα τα πιο πάνω προϋποθέτουν την πάροδο χρόνου καθόλου ευκαταφρόνητου, θα πρέπει να λεχθεί, μέχρι η ήδη ταλαιπωρημένη υπόθεση ορισθεί ξανά για ακρόαση, χρόνος, ο οποίος θα επιτείνει έτι περισσότερο τον χρόνο εκδίκασης και ολοκλήρωσης της υπόθεσης. Υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων η ανατροπή του προγραμματισμού που έγινε από το Δικαστήριο στις 2.4.12 προς ακρόαση της υπόθεσης στις 25.6.12 θα δημιουργούσε ζήτημα και θα έδιδε σοβαρή λαβή για έντονη ανησυχία αναφορικά με το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση 1 για διάγνωση της αστικής του ευθύνης εντός εύλογου χρόνου. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να έχει παρά απορριπτική κατάληξη. Θεωρώ δε ότι η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ έκαστου των Καθ' ων η αίτηση 1-3 και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Προσθήκη εναγόμενου Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.