Δήμος Λεμεσού ν. Ηρόδοτου Αλκιβιάδους, Αρ. Αγωγής 3409/12, 22/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3409/12 Μεταξύ: Δήμος Λεμεσού Ενάγοντα και Ηρόδοτου Αλκιβιάδους, εκ Λεμεσού Εναγομένου ----------------------------- Αίτηση ημερ. 25.7.2012 - προσωρινό διάταγμα 22 Ιανουαρίου 2013 Για ενάγοντα-αιτητή: κ. Χρ. Μελίδης Για εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση: κ. Ν. Νεοκλέους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: "Α. Διάταγμα Δικαστηρίου, το οποίο να απαγορεύει και/ή παρεμποδίζει τον Εναγόμενο και/ή οποιονδήποτε αντιπρόσωπο και/ή υπάλληλο και/ή εντολοδόχο και/ή εργοδοτούμενο αυτού, να επεμβαίνει παρανόμως και/ή κατέχει και/ή εισέρχεται και/ή χρησιμοποιεί και/ή επιτρέπει την επέμβαση καθ' οιονδήποτε τρόπο και χρόνο στην ελεύθερη και ανενόχλητη κατοχή και/ή στην εύλογη χρήση και απόλαυση του υποστατικού, ήτοι του αναψυκτήριου (σνακ μπαρ) με την ονομασία «ΘΑΛΑΣΣΟΚΟΡΙΤΣΟ», την αποθήκη και τον χώρο που ευρίσκεται στον πεζόδρομο και/ή σε δημόσιο δρόμο επί της Ακτής Ολυμπίων Λεμεσού, στην παραλιακή Λεωφ. 28ης Οκτωβρίου μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τα πιο πάνω πρόσωπα όπως άρουν την οχληρία και/ή παράνομη επέμβαση, την οποία προξενούν στο πιο πάνω υποστατικό του Ενάγοντα, με την επαναφορά του ρηθέντος ακινήτου, στην κατάσταση που βρισκόταν πριν την οχληρία και/ή την παράνομη επέμβαση μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τα πιο πάνω πρόσωπα όπως παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του υποστατικού, ήτοι του αναψυκτήριου (σνακ μπαρ) με την ονομασία «ΘΑΛΑΣΣΟΚΟΡΙΤΣΟ», της αποθήκης και του χώρου που ευρίσκεται στον πεζόδρομο και/ή σε δημόσιο δρόμο επί της Ακτής Ολυμπίων Λεμεσού, Λεωφ. 28ης Οκτωβρίου μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου." Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Χριστίνας Χρίστου, νομικού λειτουργού στην υπηρεσία του Δήμου Λεμεσού (ενάγοντα/αιτητή), ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος και/ή κάτοχος του αναψυκτηρίου (σνάκ μπάρ) με την ονομασία «θαλασσοκόριτσο», της αποθήκης και του χώρου όπου ευρίσκεται στην Ακτή Ολυμπίων επί της Λεωφόρου 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό (στο εξής καλούμενο το ακίνητο). Δυνάμει συμφωνίας για παροχή άδειας χρήσης ημερ. 13.4.2006 ο ενάγοντας παραχώρησε στον εναγόμενο άδεια εισόδου και χρήσης του εν λόγω ακινήτου (Τεκ. 1(α) η συμφωνία και Τεκ.1(β) τα αρχιτεκτονικά σχέδια). Η αρχική περίοδος της άδειας ήταν, σύμφωνα με τον όρο 2 της συμφωνίας για περίοδο τριών ετών ήτοι από 1.6.2005 μέχρι 31.5.2009 με δυνατότητα παράτασης για άλλα τρία έτη εάν, τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη λήξη αυτής, ο Αδειούχος κοινοποιήσει γραπτώς στον ιδιοκτήτη την πρόθεση του για παράταση της ισχύος της συμφωνίας, με 14% αύξηση στο τέλος Άδειας Χρήσης και ο Ιδιοκτήτης κοινοποιήσει γραπτώς ότι συμφωνεί με την παράταση και με την αύξηση στο τέλος Άδειας Χρήσης. Μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου η Άδεια ανανεώθηκε μέχρι και την 31η Μάιου 2012 (στο Τεκ. 2 φαίνεται το ιστορικό των ανανεώσεων). Ο Δήμος με επιστολή του ημερομηνίας 28.3.2012 (Τεκ. 3) ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι το Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρίαση του ημερομηνίας 15.3.2012 αποφάσισε όπως μη αποδεχτεί το αίτημα του για ανανέωση της ισχύος του συμβολαίου και τον κάλεσε όπως έγκαιρα προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για παράδοση ελεύθερης και κενής της κατοχής του υποστατικού στις 31.5.
- Ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση με επιστολή του ημερομηνίας 28.3.2012 (Τεκ.4) ζητούσε εκ νέου την ανανέωση του συμβολαίου του ισχυριζόμενος ότι ο πελάτης του κατόπιν έγκρισης του Δήμου προέβη σε μετατροπές επί του επίδικου υποστατικού πέραν των €400.000,00 αφού του δόθηκε η εντύπωση ότι θα είχε ενοικίαση πέραν των δέκα ετών για να αποσβέσει τα έξοδα που έκαμε. Ακολούθως με νέα επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 29.3.2012 (Τεκ.5) ο καθ' ου η αίτηση πληροφόρησε τον Δήμο ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το υποστατικό στις 31.5.
- Ακολούθησε επιστολή του αιτητή ημερομηνίας 9.4.2012 (Τεκ.6) όπου επαναλαμβάνεται η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να μην αποδεχθεί ανανέωση της ισχύος του συμβολαίου και επίσης τον πληροφόρησε ότι θα προχωρήσει με τη διενέργεια δημόσιου διαγωνισμού στα πλαίσια του οποίου ο καθ' ου η αίτηση μπορεί να υποβάλει τη δική του προσφορά. Με επιστολή ημερομηνίας 11.4.2012, (Τεκ.7) ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση πληροφόρησε τον αιτητή ότι ο πελάτης του δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το υποστατικό καλώντας τον αιτητή όπως θέσει σε εφαρμογή τον όρο περί ανανέωσης για άλλα τρία έτη. Πληροφόρησε επίσης τον αιτητή ότι σε περίπτωση που δεν ανανεωθεί η συμφωνία θα προχωρήσουν με δικαστικά μέτρα και ότι ενδεχομένως ο πελάτης του να παραμείνει εντός του υποστατικού για πέραν των έξη ετών αφού εξαντλήσει τα πρωτόδικα και κατ' έφεση μέτρα. Πέραν των πιο πάνω ο καθ' ου η αίτηση περί τις 9.2.2010 αιτήθηκε την τοποθέτηση ανοιγόμενης τέντας σε εξωτερικό χώρο του υποστατικού, αίτημα που απορρίφθηκε από τον αιτητή στις 18.2.
- Παρά την άρνηση του αιτητή ο καθ' ου η αίτηση προχώρησε στην τοποθέτηση τέντας στο αναψυκτήριο. Ο αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 8.6.2012 (Τεκ.12) κάλεσε τον εναγόμενο όπως προβεί άμεσα στην απομάκρυνση της παράνομης τέντας υπενθυμίζοντας τον ταυτόχρονα ότι θα πρέπει μέχρι τις 30.6.2012 να παραδώσει την κατοχή του υποστατικού. Σημειώνεται στην ένορκη δήλωση ότι η ημερομηνία 30.6.2012 αναγράφηκε εκ παραδρομής αντί της ορθής ημερομηνίας 3.5.
- Με βάση τους όρους της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ο καθ' ου η αίτηση είχε υποχρέωση να εκκενώσει το υποστατικό και να παραδώσει αμέσως το ακίνητο στον ενάγοντα από τις 31.5.
- Ο Δήμος έχει ήδη αποφασίσει να προχωρήσει στη διενέργεια δημόσιου διαγωνισμού για την ανάθεση Άδειας Χρήσης στον επιλεγέντα υποψήφιο και ο καθ' ου η αίτηση έχει δικαίωμα να υποβάλει την προσφορά του η οποία θα εξεταστεί μαζί με όλες τις άλλες υποβληθείσες προσφορές. Η παράνομη παραμονή του στο επίδικο ακίνητο εμποδίζει την διεξαγωγή των νόμιμων ενεργειών του Δήμου. Σε περίπτωση που στα πλαίσια της διαδικασίας δημόσιου διαγωνισμού αποφασιστεί να δοθεί άδεια χρήσης σε άλλο προσφοροδότη, αυτός δεν θα μπορεί να εισέλθει στο ακίνητο και να ασκήσει τα δικαιώματα που θα του παραχωρηθούν δυνάμει της συμφωνίας για παροχή άδειας χρήσης με αποτέλεσμα να πλήττονται τα νόμιμα συμφέροντα του Δήμου. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει κίνδυνος οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα να είναι πολύ δύσκολο ή να μην μπορεί να ικανοποιηθεί στο μέλλον. Οι φόβοι αυτοί των αιτητών επιβεβαιώνονται και από το περιεχόμενο του Τεκ.
- Λόγω της λήξης της άδειας χρήσης ο εναγόμενος κατέστη παράνομος επεμβασίας και συνεπώς η παρούσα περίπτωση είναι από εκείνες όπου ένα Δικαστήριο κατ' εξαίρεση εκδίδει ενδιάμεσες θεραπείες που είναι ταυτόσημες με ορισμένες από τις θεραπείες της αγωγής. Η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς όμως μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην άλλη πλευρά. Ο εναγόμενος-καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
- Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει και συνεχίσει την παρούσα αγωγή και αίτηση.
- Ο αιτητής κωλύεται με την συμπεριφορά του να προωθήσει την παρούσα αγωγή και αίτηση καθ' ότι μετά τον τερματισμό, απεδέχθη το αντάλλαγμα για την κατοχή και χρήση των υποστατικών για τον μήνα Ιούνιο
- Ο καθ' ου η αίτηση δεν είναι ο πραγματικός κάτοχος των υποστατικών αλλά η εταιρεία Wichstone Services Ltd, με την συγκατάθεση των αιτητών.
- Ο αιτητής έδωσε την εντύπωση στον καθ' ου η αίτηση ότι θα ανανέωνε την σύμβαση μέχρι απόσβεσης των εξόδων καλυτέρευσης των υποστατικών.
- Οι θεραπείες που ζητούνται με την παρούσα αίτηση είναι οι ίδιες και/ή παρόμοιες με αυτές που περιγράφονται στο κλητήριο ένταλμα.» Στην ένορκη δήλωση του Ηρόδοτου Αλκιβιάδους, εναγόμενου, αναφέρεται ότι ενοικίασε τα επίδικα υποστατικά από τον Δήμο Λεμεσού για να χρησιμοποιηθούν ως αναψυκτήριο υπό της εταιρείας του Wichstone Services Ltd. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου ενοικιάσεως διαπίστωσε ότι τα υφιστάμενα υποστατικά ήταν ανεπαρκή για τις ανάγκες της επιχείρησης και προέβη σε προσθηκομετατροπές με τη συγκατάθεση του ενάγοντα και αφού έλαβε τις αναγκαίες άδειες από αυτόν ως αρμόδια αρχή. Τα έξοδα αυτά ανήλθαν πέραν των €300.000,00 και ζήτησε από τον ενάγοντα την ανανέωση της σύμβασης ανά τριετία για να αποσβέσει την επένδυση, το οποίον απεδέχθη εξ ου και με τη λήξη της τριετίας έγινε ανανέωση μέχρι τις 31.5.
- Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση ότι κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας δεν γνώριζε ότι τα υποστατικά βρίσκονταν κατασκευασμένα επί πεζοδρομίου και/ή σε δημόσιο δρόμο το οποίο έμαθε με την επίδοση της παρούσας αγωγής και της αίτησης. Ο δημόσιος δρόμος όμως και το πεζοδρόμιο ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία με αποκλειστικό προορισμό την χρήση τους από το δημόσιο και συνεπώς ο αιτητής παράνομα υπέγραψε τη συμφωνία μαζί του και του επέτρεψε να ξοδέψει το πιο πάνω ποσό για μετατροπές. Το συμβόλαιο έχει λήξει στις 31.5.2012 και ο ενάγοντας αιτητής στις 8.6.2012 τον κάλεσε να παραδώσει κατοχή στις 30.6.2012, επομένως δεν έγινε παράνομος επεμβασίας από την 1.6.
- Πέραν των πιο πάνω ο αιτητής εισέπραττε το αντάλλαγμα της συμφωνίας με αποδείξεις από την εταιρεία Wichstone Services Ltd που αποδεικνύει ότι η εταιρεία έγινε αποδεκτή ως ο κάτοχος των υποστατικών. Στις 27.7.2012 ο αιτητής με υπάλληλο του προσήλθε στα υποστατικά και εισέπραξε το αντάλλαγμα για τον μήνα Ιούνιο του 2012, με πληρωμή αυτή τη φορά από τον ίδιο. Με αυτό τον τρόπο ο αιτητής αποποιήθηκε του τερματισμού και/ή της λήψης του συμβολαίου και η κατοχή και ανάληψη ανανεώθηκε. Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η εταιρεία του έπρεπε να περιληφθεί ως διάδικος. Και οι δυο πλευρές προχώρησαν στην καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην μεν ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους του ενάγοντα-αιτητή αναφέρεται ότι το ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό ανήκει και είναι ιδιοκτησίας του Δήμου Λεμεσού και προς τούτο επισυνάπτονται ως Τεκ.Α δέσμη αποτελούμενη από αντίγραφα των σχετικών τίτλων και των επισήμων κτηματικών σχεδίων. Περαιτέρω αναφέρεται ότι τρεις αποδείξεις που εκδόθηκαν στο όνομα της εταιρείας Wichstone Services Ltd εκδόθηκαν κατόπιν πιεστικού αιτήματος του καθ' ου η αίτηση προς τον εισπράκτορα υπάλληλο του Δήμου Λεμεσού για οικονομική διευκόλυνση του ιδίου σε επισκέψεις επί τόπου του εισπράκτορα κατά τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάϊο του
- Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε από τον εναγόμενο επισυνάπτεται δέσμη αποδείξεων που εκδόθηκαν από τον Δήμο Λεμεσού στο όνομα της Wichstone Services Ltd και αφορούν περισσότερους μήνες από αυτούς που ισχυρίζεται ο αιτητής στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα και θα αναφερθώ στην πορεία της απόφασης μου εκεί όπου χρειάζεται. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4-9, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμού Δ.48 Θ. 1-4, 8, 9, 12 και 13, στα άρθρα 16, 23, 25, 33, 34, 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα άρθρα 2, 11-14, 43 και 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 μαζί. Με βάση το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και την έκθεση απαίτησης η βάση της αξίωσης του ενάγοντα είναι η συμφωνία Άδειας Χρήσης υποστατικών η οποία σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του έχει λήξει, δεν έχει εγκριθεί η ανανέωση της και ο εναγόμενος εξακολουθεί να έχει την κατοχή των υποστατικών. Ζητείται η έκδοση διαταγμάτων όμοιων με την παρούσα αίτηση καθώς και αποζημιώσεις. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι απλά όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση και παρατίθενται συνοπτικά πιο πάνω. Η ύπαρξη συμφωνίας για παροχή άδειας χρήσης των επιδίκων υποστατικών είναι παραδεκτή. Υπάρχει διαφωνία ως προς το πρόσωπο το οποίο έχει τη κατοχή των υποστατικών σήμερα με τον καθ΄ ου η αίτηση να ισχυρίζεται ότι αυτήν έχει η εταιρεία του Winchester Services Limited, το όνομα της οποίας αναγράφεται και σε κάποιες από τις αποδείξεις πληρωμής του τέλους της Άδειας Χρήσης ενώ η γραπτή συμφωνία η οποία είναι παραδεκτή και από τις δύο πλευρές αναφέρει ως Αδειούχο τον καθ΄ ου η αίτηση. Είναι επίσης σαφές από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης ότι η παράταση της περιόδου της Άδειας που ζητήθηκε από τον καθ΄ ου η αίτηση για περαιτέρω 3 έτη από τις 31.5.2012 δεν εγκρίθηκε από τον Δήμο. Παρά ταύτα ο καθ΄ ου η αίτηση εξακολουθεί να κατέχει τα επίδικα υποστατικά. Προβάλλεται βέβαια ο ισχυρισμός από τον καθ΄ ου η αίτηση ότι ο Δήμος έχει αποποιηθεί της λήξης του συμβολαίου με την αποδοχή της πληρωμής του τέλους της Άδειας για το μήνα Ιούνιο
- Ο καθ΄ ου η αίτηση αμφισβήτησε ότι ο Δήμος έχει την ιδιοκτησία των υποστατικών με δεδομένο ότι μέρος τους ευρίσκεται επί πεζοδρομίου. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε εκ μέρους του Δήμου εσωκλείονται οι τίτλοι ιδιοκτησίας που κατά τους ισχυρισμούς τους αφορά τα επίδικα υποστατικά. Η λεπτομερής εξέταση των εκατέρωθεν θέσεων για τα πιο πάνω θέματα δεν είναι επιτρεπτό να γίνει σε αυτό το στάδιο. Έχοντας υπόψη το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, την έκθεση απαίτησης και τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις υπό το πρίσμα των αγορεύσεων των συνηγόρων των δύο πλευρών και με βάση τις αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιες υποθέσεις θεωρώ ότι οι αιτητές έχουν καταδείξει την ύπαρξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου
- Εκεί όπου υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ των μερών είναι ως προς την ύπαρξη της τρίτης προϋπόθεσης. Η εκφρασθείσα θέση του καθ΄ ου η αίτηση μέσα από τις επιστολές του δικηγόρου του ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το υποστατικό και η πρόθεση του να προχωρήσει με δικαστικά μέτρα που αναμένεται να διαρκέσουν μέχρι 6 χρόνια και η απουσία οποιουδήποτε περί του αντιθέτου ισχυρισμού, σύμφωνα με την αγόρευση του κ. Μελίδη αποδεικνύει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. Περαιτέρω σε άλλο σημείο της αγόρευσης του όπου επιλαμβάνεται του προστακτικού χαρακτήρα των αιτουμένων διαταγμάτων αναφέρεται ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα ο αιτητής δεν θα είναι σε θέση να προχωρήσει με την κατακύρωση της προσφοράς στον επιτυχόντα προσφοροδότη. Αντίθετα ο κ. Νεοκλέους εισηγήθηκε πως από τη στιγμή που πληρώνεται το ποσό των €8,000 μηνιαίως δεν υπάρχει οποιοδήποτε πειστικό επιχείρημα για ανεπανόρθωτη ζημιά. Η πρόθεση του καθ΄ ου η αίτηση να προχωρήσει με δικαστικά μέτρα που κατά την εκτίμηση του θα διαρκέσουν 6 χρόνια, δεν θεωρώ ότι αποδεικνύει την ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημιάς. Άλλωστε ο αιτητής μπορεί να λάβει εκείνα τα μέτρα ώστε να προωθήσει την γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσης. Περαιτέρω και οι δυο συνήγοροι αναφέρθηκαν στο πανομοιότυπο των αιτούμενων διαταγμάτων με τις θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή. Ο συνήγορος του αιτητή τόνισε ότι κάτι τέτοιο δεν αποκλείεται σύμφωνα με τη νομολογία που παρέθεσε και κάλεσε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Αντίθετα η πλευρά του καθ' ου η αίτηση στήριξε στο γεγονός αυτό την ένσταση της στη δυνατότητα έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium
(2002)1Γ ΑΑΔ 2015 κρίθηκε ότι δεν αποκλείεται η επιδίωξη ενδιάμεσων θεραπειών οι οποίες είναι όμοιες με αυτές που αξιώνονται με την αγωγή, εφόσον τα γεγονότα το επιτρέπουν. Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Hellington Comodities Ltd κ.ά.
(2009)1 ΑΑΔ 926. Στην πρόσφατη απόφαση Avila Management Services Ltd κ.α. ν. Frantisek Stepanek κ.ά. Πολ. Έφ. 54/12 ημερ. 27.6.2012 αναφέρθηκε ότι: «Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ΄ αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -. Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ 2015.)» Στην υπόθεση Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)CLR 578 όπου το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διατασσόταν η παράδοση κάποιων μηχανημάτων στους ενάγοντες τα οποία αποτελούσαν ένα από τα κύρια ζητήματα προς εκδίκαση στην αγωγή το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε τη πρωτόδικη απόφαση αναφέροντας τα ακόλουθα στη σελ. 582: «In the circumstances, we have no hesitation in coming to the conclusion that the trial Judge in making the order challenged by this appeal, exceeded his powers, and made an order which cannot be justified either on section 4 of the Civil Procedure 14 of 1960. The trial Judge in effect disposed in this interlocutory proceedings, of one the main issues in the action: The possession of the machinery in question, and made an order enabling one of the parties to take the machinery in dispute in their possession so that in consequence of the order that party is now actually operating for their exclusive benefit, the machinery in dispute.» Στην παρούσα περίπτωση το κύριο επίδικο θέμα στην αγωγή είναι η παράδοση κατοχής των επίδικων υποστατικών, για τα οποία μάλιστα ο Δήμος σύμφωνα με τα όσα διαλαμβάνονται στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση έχει ήδη προκηρύξει προσφορές για να δοθεί η Άδεια Χρήσης τους στο επιτυχόντα προσφοροδότη. Σε περίπτωση λοιπόν έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων η θεραπεία που θα παρασχεθεί δεν θα είναι ουσιαστικά ενδιάμεση αλλά τελεσίδικη, καθότι τα υποστατικά θα δοθούν στον επιτυχόντα προσφοροδότη. Συνακόλουθα το κύριο θέμα προς εκδίκαση στη παρούσα υπόθεση θα αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης όπου το Δικαστήριο δεν αποφασίζει τελεσίδικα τα επίδικα θέματα. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ούτε είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να επιτύχει η αίτηση. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι στη πορεία της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο