Θεόφιλου Θεοφίλου, από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Νίκου Θεοφίλου ν. Εταιρεία Α/φοι Χριστοφή Γ. Γρηγορίου Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής 1116/07, 31/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A29 ΣTO EΠAΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1116/07 Μεταξύ: Θεόφιλου Θεοφίλου, από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Νίκου Θεοφίλου, τέως από τη Λεμεσό Ενάγοντα και Εταιρεία Α/φοι Χριστοφή & Γ. Γρηγορίου Λίμιτεδ, από τη Λεμεσό Εναγόμενων Και δια τροποποιήσεως: Μεταξύ: Θεόφιλου Θεοφίλου από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Νίκου Θεοφίλου, τέως από τη Λεμεσό Ενάγοντα και
- Εταιρεία Α/φοι Χριστοφή & Γ. Γρηγορίου Λίμιτεδ
- Λευτέρης Πιρλαντής & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κατίρης Εναγομένων ------------------------------ Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2013 Για Ενάγοντα: κ. Σπ. Μιχαηλίδης Για Εναγόμενους 1: κ. Κουρίδης Για Εναγόμενους 2 και 3: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 13.10.2005, ο Νίκος Θεοφίλου έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια του να κατεβάσει εκσκαφέα ο οποίος ήταν φορτωμένος σε καρότσα, ρυμουκούμενο όχημα μεταφοράς βαρέων οχημάτων, η οποία ρυμουλκείτο από το όχημα με αριθμό εγγραφής EHT420, μάρκας Volvo, της εταιρείας Λευτέρης Πιρλαντής & Υιοί Λτδ, Εναγομένων αρ.
- Ο Θεόφιλος Θεοφίλου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Νίκου Θεοφίλου, καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία ζητά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για το θάνατο του καθώς και Λ.Κ.10.000 ως απώλεια για τη ζωή του Νίκου Θεοφίλου καθώς και έξοδα διαχείρισης και κηδείας. Η αγωγή στρεφόταν αρχικά μόνον εναντίον των εργοδοτών του αποβιώσαντα, εταιρείας Α/φοι Χριστοφή & Γ. Γρηγορίου Λτδ. Μετά όμως με τροποποίηση του κλητηρίου είχαν προστεθεί και οι Εναγόενοι 2 και
- Σε κατοπινό στάδιο ζήτησε άδεια να αποσύρει την αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3, ήγειραν ένσταση οι Εναγόμενοι 1 και το Δικαστήριο αφού άκουσε και τις δύο πλευρές απέρριψε το αίτημα του Ενάγοντα αφού έκρινε ότι θίγονται τα συμφέροντα των Εναγομένων 1 μετά την καταχώριση ειδοποίησης προς συνεναγόμενο. Στις 29.3.2012, ενώ η υπόθεση συνεχιζόταν να εκδικάζεται, έγιναν παραδεκτά γεγονότα και οι δικηγόροι συμφώνησαν επί πλήρους ευθύνης το ποσό των €3.920, ειδικές αποζημιώσεις και το ποσό των €17.000 για απώλεια της ζωής, ότι η ηλικία του αποβιώσαντα ήταν 64 ετών κατά την ημέρα του ατυχήματος και ο καθαρός μισθός του αποβιώσαντα ήταν €1.628,30 μηνιαίως πλέον 13ος μισθός. Επίσης στις 26.4.2012 δήλωσαν εκ συμφώνου ως αποζημίωση για τη σύζυγο του αποβιώσαντα ως εξαρτώμενο πρόσωπο το ποσό των Λ.Κ.30.480 επί πλήρους ευθύνης. Παρέμεινε προς εκδίκαση το θέμα της ευθύνης και σε περίπτωση που βρεθεί ότι η Εναγόμενη είναι υπεύθυνη για το θάνατο του πιο πάνω αποβιώσαντα το Δικαστήριο να προχωρήσει σε καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και
- Για να αποδείξει την υπόθεση του η πλευρά του Ενάγοντα προσκόμισε την ακόλουθη μαρτυρία. Πρώτος μάρτυρας από πλευράς Ενάγοντα κατέθεσε η Μαρία Γεωργίου, Επιθεωρήτρια Εργασίας, η οποία ειδοποιήθηκε από τον αστυφύλακα Παπασωκράτους ότι υπήρχε ατύχημα στα Φοινικάρια και επισκέφθηκε τη σκηνή μαζί με το συνάδελφο της Ευάγγελο Σωκράτους. Η ίδια έβγαλε φωτογραφίες, 7 φωτογραφίες, οι οποίες κατατέθηκαν ως δέσμη φωτογραφιών Τεκμήριο
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την έκθεση διερεύνησης θανατηφόρου εργατικού ατυχήματος και τεκμήριο 3 σχεδιάγραμμα της σκηνής. Βλέποντας τη φωτογραφία 7 εξήγησε ότι ο εκσκαφέας έφερε καμπίνα η οποία προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες, δεν παρέχει όμως ασφάλεια στον χειριστή ως η νομοθεσία. Επίσης ανάφερε ότι ο εκσκαφέας φέρει προστατευτικό μεταλλικής κατασκευής ο οποίος συνεθλίβη. Εάν έφερε δοκούς ασφαλείας ισχυρής κατασκευής να περιέβαλλαν το κουβούκλιο και αντοχής τέτοιας τότε και με ανατροπή του δεν θα συνθλιβόταν ο οδηγός κάτω από τον εκσκαφέα. Έκανε έρευνα για το δυστύχημα και αυτό φαίνεται από την έκθεση που ετοίμασε, Τεκμήριο 1, στην οποία γίνεται περιγραφή του χώρου και του μηχανήματος. Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι είναι διπλωματούχος Μηχανικός και ότι η εκπαίδευση της στην Υπηρεσία αφορούσε την εφαρμογή της νομοθεσίας, διερεύνηση εργατικών ατυχημάτων και λήψη καταθέσεων. Εκπαιδεύτηκε από λειτουργούς του Τμήματος για την εφαρμογή των νόμων, από συνεργάτες του Τμήματος Εργασίας και έτυχε εκπαίδευσης στην Αστυνομία Κύπρου από Εισαγγελείς της Δημοκρατίας. Ο συνάδελφος της μετέβη μαζί της επειδή αυτό συνηθίζεται σε θανατηφόρα, για βοήθεια. Όλη τη διερεύνηση την έκανε από μόνη της. Ανάφερε ότι ο Χαράλαμπος Κατίρης δε συνεργαζόταν για να της δώσει κατάθεση και γι' αυτό ζήτησε τις καταθέσεις από την Αστυνομία. Δεν έβαλε στο σχεδιάγραμμα μετρήσεις, υψόμετρα, διαστάσεις για να δείξει που ήταν ο εκσκαφέας και που κατέληξε. Μέτρησε το πλάτος του δρόμου που ήταν στην τελική θέση η καρότσα (Φωτογραφία 1 Τεκμηρίου 2). Δεν μέτρησε την κλίση του δρόμου, μέτρησε το πλάτος του δρόμου και το ύψος του δρόμου από το χωράφι που βρέθηκε ο εκσκαφέας. Ο δρόμος ήταν ανηφορικός, ήταν στροφή και επιπλέον είχε χαλίκια κάτω, κάτι που εμπόδιζε την κίνηση του ρυμουλκού για να φθάσουν στο χώρο που θα έκαναν τις εργασίες εκσκαφής. Επικοινώνησε με το Τμήμα Οδικών Μεταφορών και πληροφορήθηκε ότι δεν υπάρχει κανονισμός για το σκέπασμα της καρότσας. Η καρότσα ήταν με εγχάρακτη ύλη και σημεία αγκύλωσης. Προδιαγραφές για πόσο εγχάρακτη και σημεία αγκύλωσης δεν υπάρχουν. Ανάφερε ότι ο κάτοχος του εκσκαφέα όφειλε να τον διαμορφώσει ώστε σε τυχόν ανατροπή του να συγκρατήσει τον οδηγό και να μην τον καταπλακώσει. Υπάρχουν προδιαγραφές με βάση τους κανονισμούς. Εάν ο εκσκαφέας είχε δοκούς ασφαλείας, που όφειλε ο ιδιοκτήτης να τοποθετήσει, ο μακαρίτης δεν θα πέθαινε. Είτε είναι παλιό το όχημα είτε νέο, όφειλε να είχε δοκούς ασφαλείας. Παραγγέλλοντας ένα όχημα μπορεί να προστεθεί ή αφαιρεθεί αξεσουάρ, σύμφωνα με τους κανονισμούς. Ανάφερε ότι ο άνθρωπος θα ζούσε εάν έφερε δοκούς ασφαλείας ο εκσκαφέας. Ήταν υποχρέωση του εργοδότη να εξοπλίσει τον εκσκαφέα σύμφωνα με τους κανονισμούς. Επίσης πρέπει ο εκσκαφέας να είναι κατασκευασμένος με τέτοια ικανότητα ώστε να συγκρατήσει τον εξοπλισμό από ανατροπή. Είναι στην ευχέρεια του κατασκευαστή να είναι τέτοιας αντοχής το σύστημα. Ανάφερε ότι ενημέρωσε τον ιδιοκτήτη ότι έπρεπε να φέρει τέτοιο σύστημα. Το τμήμα δεν υποδεικνύει σε εργοδότη τι πρέπει να κάνει. Θα πρέπει να εκτιμήσει τον κίνδυνο και να εφαρμόσει τους κανονισμούς. Ο δοκός ασφαλείας θα προστάτευε από καταπλάκωση επίσης διευκρίνισε ότι όταν λέει δοκός ασφαλείας ή σύστημα ασφαλείας είναι το ίδιο. Και από το ύψος που έπεσε εάν υπήρχε το σύστημα θα σωζόταν ο άνθρωπος. Ο επιθεωρητής εργασίας δεν υποδεικνύει λύση. Ο εργοδότης θα πρέπει να βρει λύση για προστασία των εργοδοτουμένων. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχε εκτίμηση κινδύνου. Εάν κατέβαινε ο εκσκαφέας σε επίπεδη κλίση θα ήταν λιγότερες οι πιθανότητες ανατροπής του. Είναι συνδυασμός παραγόντων η ανατροπή. Το πλάτος της καρότσας εάν ήταν μεγαλύτερο, πιο τραχεία η επιφάνεια, λιγότερη του δρόμου. Μάρτυρας Ενάγοντα 2 κατέθεσε ο Θέοφιλος Θεοφίλου. Ανάφερε ότι είχε καθημερινή επαφή με τον πατέρα του και τη μητέρα του. Ήταν μηχανοδηγός από το
- Στην εταιρεία αυτή είναι 10 χρόνια. Η μητέρα του ήταν πάντα νοικοκυρά και τη συντηρούσε ο πατέρας του. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι όσα έπαιρνε τα έδινε για την οικογένεια. Δεν ξέρει πως έγινε το ατύχημα. Μάρτυρας Ενάγοντα 3 κατέθεσε η Μαρία Ιωαννίδου, Πρωτοκολλητής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, υπεύθυνη Ποινικού Τμήματος. Ανάφερε ότι έχει στην κατοχή της την υπόθεση 12504/06, εναντίον της εταιρείας Α/φοι Χριστοφή και Γρηγορίου Λίμιτεδ. Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
- Το πόρισμα καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
- Μάρτυρας Ενάγοντα 4 κατάθεσε η Αγγελική Θεοφίλου, σύζυγος του Νίκου Θεοφίλου, αποβιώσαντα. Ανάφερε ότι ουδέποτε εργάστηκε και περνούσαν με το μισθό του άντρα της. Από πλευράς Εναγομένων 1, κατέθεσε ως Μ.Υ.1 ο Πανίκος Χριστοφή ο οποίος ανάφερε ότι συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας για την μεταφορά. Η συμφωνία με τον Κλεόβουλο Χριστοφή ήταν αν του μεταφέρει το τράκτορ στο χώρο για την δουλειά. Πήγαν επί τόπου και είδαν το χωράφι και ήταν ασφαλής η δουλειά. Ο Θεοφίλου ήταν έμπειρος. Δεν ήταν παρών για την εκτέλεση της δουλειάς διότι ο ίδιος δάνεισε το τράκτορ και ο Νίκος Θεοφίλου ήταν έμπειρος. Επικοινώνησε μαζί του μετά το δυστύχημα ο Κλεόβουλος Χριστοφή. Πριν το ατύχημα δεν του είπε κανένας για τις δυσκολίες. Ο Κλεόβουλος Χριστοφή του είπε ότι κατά τη διαδρομή βρήκε ανήφορο, δεν μπορούσε η τρέϊλερ να προχωρήσει και κάποια τσιακίλια στο δρόμο έγλιασε και έμεινε. Στον τόπο της δουλειάς η τρέιλα πρέπει να είναι σε ίσιο τόπο. Τον ενημέρωσε για το ατύχημα ο Χριστοφή. Είχε κλίση η πλατφόρμα, είχε κλίση προς τα αριστερά, την ώρα που έβαλε όπισθεν έγλιασε και έπεσε από την τρέιλερ. Ήταν ανήφορο με κλίση προς τα αριστερά. Αν ερχόταν πίσω τουλάχιστον δύο μέτρα θα ίσιωνε το τράκτορ και θα το κατέβαζαν ασφαλισμένα. Ο Θεοφίλου πέθανε από κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Αγόρασε το τράκτορ όπως ήταν. Είχαν επιθεωρήσεις από το Γραφείο Εργασίας. Δεν είχε παρατήρηση για το τράκτορ. Δεν του έλιωσε το τράκτορ οποιοδήποτε μέρος του σώματος του. Ο οδηγός της τρέϊλας έπρεπε μόνος του να πάρει απόφαση για την καταλληλότητα του δρόμου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν πήγε να δει τη δουλειά δεν είδε τα τσακίλια. Μπορεί να έπεσαν από φορτηγό την ίδια μέρα ή την προηγούμενη. Είχε η εταιρεία κράνη. Τους προμήθευσαν αλλά κανένας δεν φορούσε κράνος την ώρα που οδηγούσε. Τα είχαν μαζί τους, μέσα στο αυτοκίνητο τους. Δεν θυμάται εάν το είχε μαζί του ο αποβιώσας στο κουβούκλιο του. Δεν μπορεί να ξέρει εάν το κουβούκλιο που είχε ήταν για τις καιρικές συνθήκες, τον ήλιο, τον αέρα. Έτσι το αγόρασαν. Έχουν το συγκεκριμένο τράκτορ. Εκτέλεσε πέρσι εργασίες. Επίσης ανάφερε ότι είχαν διορθώσει την καμπίνα του τράκτορ και του έβαλαν άλλη καμπίνα. Η ίδια καταστράφηκε. Έχει γυαλιά και λαμαρίνα και σίδερα. Δεν ξέρει εάν πήραν κάποια πρόνοια για την καμπίνα. Ο οδηγός δεν καταπλακώθηκε. Χτύπησε η κεφαλή του πάνω στο κουβούκλιο. Από αυτό προήλθε ο θάνατος. Είτε είχε δοκούς είτε όχι πάλιν θα συνέβαινε το ατύχημα. Έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο η κατάθεση του Κλεόβουλου Χριστοφή που έδωσε στη Μαρία Γεωργίου, ΜΕ1, και ο οποίος λέγει σ΄ αυτή ότι στις 13.10.05 λίγο μετά τις 8:00 το πρωί ενώ μετέφερε τον εκσκαφέα τρέϊλερ της εταιρείας Λευτέρης Πιρλαντής & Υιοί στο χωριό Φοινικάρια όταν έφθασε σε ανηφορικό ασφαλτωμένο δρόμο δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο γιατί ξερογύριζε. Έτσι, στάθμευσε το τρέϊλερ και ο οδηγός του παρέμεινε μέσα και μαζί με τον οδηγό του εκσκαφέα Νίκο Θεοφίλου ο οποίος ακολουθούσε με αυτοκίνητο της εταιρείας στην οποία εργοδοτείτο, έβαλαν επιπρόσθετους τάκκους στους τροχούς του τρέϊλερ για περισσότερη ασφάλεια και σταθεροποίησαν το τρέϊλερ. Ανέβηκε ο οδηγός του εκσκαφέα, Νίκος Θεοφίλου, πάνω στον εκσκαφέα ώστε να τον κατεβάσει κάτω από το τρέϊλερ. Ο εκσκαφέας ήταν περίπου 30 πόντους πιο στενός από το πλάτος του τρέϊλερ. Υπήρχε δηλαδή περιθώριο 15 πόντων από τη μια και 15 από την άλλη. Ο οδηγός είχε σκοπό να τον κατεβάσει σε ευθεία γραμμή κάτω από το τρέϊλερ. Αυτός στεκόταν στο πλευρό του τρέϊλερ. Στην προσπάθεια του ο οδηγός να τον κατεβάσει, ο εκσκαφέας γλίστρησε και ανατράπηκε στην αντίθετη από αυτόν πλευρά. Ο οδηγός εγκλωβίστηκε μέσα στη καμπίνα του εκσκαφέα ο οποίος αναποδογυρίστηκε στο παρακείμενο από το δρόμο χωράφι το οποίο ήταν περίπου 1,5 μέτρα πιο χαμηλό από το δρόμο, με την καμπίνα προς το έδαφος και τις καδένες πάνω. Δοκίμασαν μαζί με τον οδηγό του τρέϊλερ, Πάμπο, να βγάλουν τον οδηγό από την καμπίνα αφού πρώτα έσβησαν τον εκσκαφέα. Για 10 λεπτά περίπου τους μιλούσε και τους ζητούσε να τον βγάλουν. Βοηθούσε μάλιστα και ο ίδιος μετακινώντας τα πόδια του. Ο απεγκλωβισμός του από αυτούς ήταν αδύνατος και έτσι ειδοποίησαν την πυροσβεστική και ασθενοφόρο. Απεγκλωβίστηκε από την πυροσβεστική. Μέχρι να έρθουν έχασε τις αισθήσεις του. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 και φωτοαντίγραφο της κατάθεσης του Χαράλαμπου Κατίρη, επαγγελματία οδηγού φορτηγού και μετόχου στην εταιρεία Λευτέρης Πιρλαντής Λτδ, ιδιοκτήτριας του φορτηγού ΕΗΤ 420 μάρκας VOLVO πάνω στο οποίο ήταν συνδεδεμένη η καρότσα πάνω στην οποία ήταν φορτωμένος ο εκσκαφέας. Λέγει στην κατάθεση του, μεταξύ άλλων, ότι όταν έφτασαν στο ανήφορο, το αυτοκίνητο δεν προχωρούσε άλλο και ξερογύριζε λόγω χαλικιών που υπήρχαν στο δρόμο και έτσι σταμάτησε. Ο Νίκος και ο Κλεόβουλος έβαλαν πέτρες και ξύλα στους πισινούς τροχούς για να ασφαλίσουν τους τροχούς να μην πάει πίσω το αυτοκίνητο. Αυτός περέμεινε μέσα στο αυτοκίνητο και πατούσε το στόπερ. Λόγω του ότι το αυτοκίνητο του δεν προχωρούσε άλλο, ούτε μπροστά ούτε πίσω, αποφάσισαν να κατεβάσουν εκεί τον εκσκαφέα. Άνοιξαν τις πίσω πόρτες της καρότσας και ο Νίκος βγήκε πάνω στο μηχάνημα για να το κατεβάσει. Το ξεκίνησε και θα κατέβαινε με πισινή φορά. Ακολούθως περιέγραψε και αυτός το ατύχημα πως έγινε, όπως και ο Κλεόβουλος Χριστοφή. Ο Κλεόβουλος Χριστοφή έδωσε κατάθεση και στην Αστυνομία, Τεκμήριο
- Επανέλαβε τα όσα είπε και στην κατάθεση που έδωσε στη ΜΕ1 προσθέτοντας ότι τους καλούσε ο Νίκος Θεοφίλου να τον βγάλουν από τη καμπίνα. Το μόνο κομμάτι του κορμιού του που φαινόταν μέσα στη καμπίνα από τη θέση που βρισκόταν ήταν τα πόδια του τα οποία κινόντουσαν. Προσπάθησαν να τον τραβήξουν από τα πόδια κάτι που στάθηκε αδύνατο αφού ο Θεοφίλου κάπου ήταν σφηνωμένος. Κατατέθηκε ως τεκμήριο, Τεκμήριο 13, το πόρισμα της θανατικής ανάκρισης όπου αναφέρεται ότι ο εκσκαφέας δεν έφερε προστατευτικές δοκούς ασφαλείας (σύστημα προστασίας από ανατροπή) και ότι ο θάνατος του Νίκου Θεοφίλου οφείλεται σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση ως είναι από ανατροπή ερπυστριοφόρου εκσκαφέα . Εσωτερικά ο εγκέφαλος εμφανιζόταν αιμορραγικός και διαπιστώθηκαν κατάγματα δεξιάς κλείδας και εγκεφαλικού βόθρου. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, τη πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων. (Γιαννή κ.α. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 σελ.340, Μόδεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου
(1989)1 (Ε) 691, Ντίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν. Δρουσιώτου και άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ.877 - Το Δίκαιο της Απόδειξης
(1994), Τάκη Ηλιάδη, σελ.24 και 215). Η ΜΕ1 Μαρία Γεωργίου κατέθεσε τα όσα διαπίστωσε, βρήκε και κατέγραψε όταν επισκέφθηκε τη σκηνή του ατυχήματος. Μέσα από τις γνώσεις της, την πείρα της και τα όσα διδάχθηκε ασκώντας τα καθήκοντα της θέσης αλλά και κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της, διερεύνησε το ατύχημα, σύνταξε το Τεκμήριο 1 που είναι η έκθεση διερεύνησης του θανατηφόρου εργατικού ατυχήματος. Μέσα στα καθήκοντα της ήταν και η διερεύνηση εργατικών ατυχημάτων. Εκπαιδεύτηκε προς τούτο από λειτουργούς του Τμήματος και από την Αστυνομία. Τόσο τα προσόντα της αλλά κυρίως η πείρα της στη διερεύνηση των ατυχημάτων την καθιστούν εμπειρογνώμονα. Η μάρτυρας βρίσκω ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατέγραψε στην έκθεση της τα όσα είδε και διαπίστωσε όταν επισκέφθηκε τη σκηνή του ατυχήματος χωρίς υπερβολές και αντιφάσεις. Γεγονότα τα οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου διά ζώσης δίνοντας της δική της μαρτυρία από τη θέση του μάρτυρα. Εξάλλου δεν υπάρχει και αντίθετη μαρτυρία εμπειρογνώμονα ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος η οποία να κλονίσει τη μαρτυρία της. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση, Κωνσταντίνος Σιακόλας ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 53/2011, ημερομηνίας 24.1.2013 λέχθηκαν τα εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Για την εξακρίβωση τούτου, πρέπει να απαντηθούν δύο ερωτήματα: Πρώτο, κατά πόσο το αντικείμενο της εμπειρογνωμοσύνης του εμπίπτει στην κατηγορία των θεμάτων εκείνων για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα και δεύτερο, κατά πόσο ο μάρτυρας έχει αποκτήσει είτε κατόπιν σπουδών είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση του αντικειμένου ώστε η γνώμη του να καθίσταται πολύτιμη (of value) στην επίλυση των επίδικων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, R v Bonython
(1984)38 S.A.S.R.45 και R. v Henderson
(2010)EWCA 1269). Είναι δε σαφώς νομολογημένο από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ΄ αυτό. Βλ. Θεοσκέπαση Φαρμ ν Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ
- Δεν αμφισβητείται στην προκειμένη περίπτωση ότι τα θέματα για τα οποία ο ΜΚ4 κατάθεσε είναι θέματα για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα. Το παράπονο της εφεσείουσας επικεντρώνεται στο επίπεδο της εκπαίδευσης του ΜΚ4 ως μη ικανοποιητικό για να χαρακτηρισθεί ο ίδιος ως εμπειρογνώμονας. Συμφωνούμε με την πρωτόδικη προσέγγιση όπως την παραθέσαμε πιο πάνω. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι και αν ακόμα κάποιος ήθελε θεωρήσει, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, ότι τα ακαδημαϊκά προσόντα του ΜΚ4 δεν είναι τέτοιου επιπέδου που να επιτρέπουν από μόνα τους να θεωρηθεί εμπειρογνώμονας για τα θέματα με τα οποία έχει ασχοληθεί, όπως επισημαίνει άλλωστε και το πρωτόδικο δικαστήριο, η πολύχρονη πείρα και η ένταση ενασχόλησης του με το αντικείμενο επιτρέπουν, με άνεση θα λέγαμε, να θεωρηθεί εμπειρογνώμονας για τα θέματα για τα οποία έχει καταθέσει.» Ο ΜΕ2 Θεόφιλος Θεοφίλου δεν κατέθεσε οτιδήποτε που να έχει σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα. Τα όσα είπε αφορούν το θέμα των αποζημιώσεων οι οποίες έχουν συμφωνηθεί. Τα ίδια ισχύουν και για την ΜΕ
- Η ΜΕ3 κατέθεσε δικαστηριακά έγγραφα τα οποία ήταν υπό τη φύλαξη της, ως τεκμήρια, τα οποία ομιλούν από μόνα τους. Τα όσα αναφέρουν στις καταθέσεις τους οι Κλεόβουλος Χριστοφή και Χαράλαμπος Κατίρης, οι οποίες έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια, είναι τα όσα έζησαν κατά την τραγική εκείνη μέρα που έχασε τη ζωή του ο Νίκος Θεοφίλου. Είναι περιγραφή των γεγονότων χωρίς υπερβολές και αντιφάσεις. Ο μοναδικός μάρτυρας της υπεράσπισης, Πανίκος Χριστοφή, είπε στη μαρτυρία του ότι η πλατφόρμα είχε κλίση προς τα αριστερά, την ώρα που έβαλε όπισθεν «έγλιασε» και έπεσε από το τρέϊλερ, κάτι όμως το οποίο δεν υποστηρίζεται από άλλη μαρτυρία. Ούτε η ΜΕ1 είπε κάτι τέτοιο ούτε από τις φωτογραφίες διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Ούτε ο Κλεόβουλος Χριστοφή ούτε ο Χαράλαμπος Κατίρης ανέφερε κάτι τέτοιο. Είπε επίσης ότι αν ερχόταν πίσω τουλάχιστον δύο μέτρα θα ίσιωνε το τράκτορ και θα το κατέβαζαν ασφαλισμένα. Ο Χαράλαμπος Κατίρης είπε ότι το αυτοκίνητο του δεν προχωρούσε άλλο, ούτε μπροστά ούτε πίσω. Συνεπώς ο ίδιος ο οδηγός του αυτοκινήτου, πλατφόρμας, αντικρούει τον ΜΥ
- Επίσης ο ΜΥ1 είπε ακόμα ότι ο οδηγός δεν καταπλακώθηκε, κτύπησε η κεφαλή του πάνω στο κουβούκλιο. Ο μάρτυρας δεν είπε που βασίζει τα συμπεράσματα του αυτά. Το ότι καταπλακώθηκε ο αποβιώσας από τον εκσκαφέα είναι ξεκάθαρη η κατάθεση του Κλεόβουλου Χριστοφή και Χαράλαμπου Κατίρη, η μαρτυρία και η έκθεση της ΜΕ1 και το πόρισμα του θανατικού ανακριτή, Τεκμήριο
- Το ότι κτύπησε το κεφάλι το αποβιώσαντα πάνω στο κουβούκλιο, δεν είπε ο μάρτυρας που το βασίζει. Υπάρχει μαρτυρία ότι ο αποβιώσας κτύπησε στο κουβούκλιο; Είναι σίγουρα ένα αυθαίρετο συμπέρασμα. Ο ΜΥ1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αυτό που προσπάθησε είναι να αποσείσει την ευθύνη της Εναγόμενης 1 για το ατύχημα. Τα γεγονότα μετά από την αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκω ότι έχουν ως εξής: Ο Κλεοβούλος Χριστοφή, εργολάβος χωματουργικών εργασιών, ανέλαβε την εκσκαφή, προς ισοπέδωση ενός χωραφιού στην κοινότητα Φοινικαριών. Όταν επισκέφθηκε επί τόπου τον χώρο αντιλήφθηκε ότι δεν διέθετε τον απαραίτητο εξοπλισμό (εκσκαφέα) για να ισοπεδώσει το χωράφι και ζήτησε τη συνεργσία του Πανίκου Χριστοφή, Διευθυντή της «ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α/ΦΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΗ & Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΤΔ» με την οποία συνεργάστηκε αρκετές φορές. Συμφωνήθηκε προφορικά να αναλάβει η «ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α/ΦΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΗ & Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΤΔ» να στείλει τον δικό της εκσκαφέα για να ισοπεδωθεί το χωράφι στις 13.10.2005, παρουσία όμως του Κλεόβουλου Χριστοφή, ώστε να υποδεικνύει στον οδηγό του εκσκαφέα τι να κάνει. Στις 13.10.2005 ο εκσκαφέας μεταφέρθηκε στα Φοινικάρια πάνω σε καρότσα της εταιρείας ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΙΡΛΑΝΤΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ με οδηγό τον Χαράλαμπο Κατίρη. Την καρότσα ακολουθούσε ο Νίκος Θεοφίλου (το θύμα) με ιδιωτικό όχημα που ανήκει στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α/ΦΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΗ & Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΤΔ. Ο Κλεόβουλος Χριστοφή προπορευόταν με άλλο δικό του όχημα. Η καρότσα με τον εκσκαφέα σταμάτησε στο σημείο εκείνο του δρόμου, αφού σύμφωνα με τον οδηγό, λόγω της ανωφέρειας, το όχημα αδυνατούσε να προχωρήσει. Τότε αποφασίστηκε να εκφορτωθεί ο εκσκαφέας στο σημείο εκείνο. Το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να προχωρήσει, ούτε πίσω να πάει. Ο οδηγός του ρυμουλκού παρέμεινε στην θέση του και αφού τοποθέτησαν αντιστηρίγματα (τάκκους) στους τροχούς, το θύμα ανέβηκε στον εκσκαφέα και τον ξεκίνησε για να τον κατεβάσει. Με την πρώτη κίνηση του εκσκαφέα αυτός άρχισε να ολισθαίνει ανεξέλεγκτα επί της καρότσας, με αποτέλεσμα να καταπέσει και στη συνέχεια να ανατραπεί στο παρακείμενο περιβόλι. Ο εκσκαφέας αναποδογυρίστηκε στο παρακείμενο περιβόλι που είχε υψομετρική διαφορά με το δρόμο περίπου 1,5 μέτρα πιο κάτω. Ο εκσκαφέας δεν έφερε προστατευτικές δοκούς ασφαλείας (σύστημα προστασίας από ανατροπή). Ο οδηγός του εκσκαφέα παρέμεινε στη θέση του και από την ανατροπή καταπλακώθηκε από τον εκσκαφέα και τραυματίστηκε θανάσιμα. Ειδοποιήθηκε το Νοσοκομείο και η Πυροσβεστική για να απεγκλωβιστεί ο Νίκος Θεοφίλου αφού, παρά τις προσπάθειες του Χαράλαμπου Κατίρη και του Κλεόβουλου Χριστοφή, δεν απεγκλωβίστηκε. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Ευθύνη Εναγομένων 2 και 3 Είναι ισχυρισμός των Εναγομένων 1 ότι σε περίπτωση που ήθελε βρεθεί υπεύθυνη για το εν λόγω ατύχημα η Εναγομένη 1 εταιρεία, θα πρέπει το Δικαστήριο να προχωρήσει και να καταμερίσει ευθύνη ή να βρει συνυπεύθυνους τους Εναγόμενους 2 και
- Είναι επίσης ισχυρισμός τους ότι έχουν δώσει ειδοποίηση προς συνεναγόμενο. Στην απόφαση Ιωαννίδης ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 558 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Είναι φανερό από τη Δ.10 θ.12 ότι το τι χρειάζεται ο Εναγόμενος να κάμει εις τας περιπτώσεις που ζητεί αποζημίωση ή άλλη θεραπεία, από τον άλλο συνεναγόμενο του είναι να του επιδόσει ειδοποίηση κάτι που έχει ήδη κάμει εις την πραγματικότητα ο 1ος Εναγόμενος. Αυτό είναι αρκετό και το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της υποθέσεως αποφασίζει τα εγειρόμενα δια της ειδοποιήσεως θέματα. Επομένως, δεν είναι ανάγκη, και ούτε προνοείται εις τη Δ.10 θ.12 να καταχωρηθεί Έκθεση Απαιτήσεως από τον 1ον Εναγόμενο εις τον 2ον Εναγόμενο και Υπεράσπιση από τον 2ον Εναγόμενο εις τον 1ον Εναγόμενο. Το Δικαστήριο αποφασίζει το θέμα της ευθύνης των Εναγομένων χωρίς να καταχωρηθούν οιαδήποτε δικόγραφα. Η ειδοποίηση του ενός συνεναγομένου προς τον άλλον είναι αρκετή.» Όπως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, από την μαρτυρία αλλά και από την ίδια την ειδοποίηση προς συνεναγόμενου, η Εναγόμενη 1 εταιρεία δεν έχει επιδόσει στους συνεναγόμενους 2 και 3 σχετική ειδοποίηση και γι΄ αυτό το λόγο το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να προχωρήσει σε περίπτωση που βρει την Εναγομένη 1 υπεύθυνη για το ατύχημα στον καταμερισμό ευθύνης. Η εισήγηση αυτή, της Εναγόμενης 1, απορρίπτεται. Ο Ενάγοντας δεν προχώρησε την αγωγή του εναντίον των Εναγομένων 2 και 3. Μάλιστα στο στάδιο της ακρόασης ζήτησε άδεια από το Δικαστήριο να αποσύρει την αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3, η Εναγομένη 1 έφερε ένσταση και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του στις 3.2.12 δεν ενέκρινε το αίτημα του Ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής εναντίον των Εναγομένων 2 και 3. Δεν προσκόμισε μαρτυρία εναντίον τους και συνεπώς το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση του θέματος κατά πόσο η Εναγομένη 1 είχε οποιαδήποτε ευθύνη για το ατύχημα κατά το οποίο ο Νίκος Θεοφίλου έχασε την ζωή του. Ευθύνη Εναγομένης 1 Ανάλυση των στοιχείων του αστικού αδικήματος της αμέλειας με ιδιαίτερη μνεία στα καθήκοντα του εργοδότη απέναντι στον υπάλληλο γίνεται στην απόφαση Στρατμάρκο Λτδ ν Μιχαήλ
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 453: «Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας της οποίας όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα. Το καθήκον της προσήκουσας προσοχής περιλαμβάνει και την υποχρέωση του εργοδότη να παρέχει στους υπαλλήλους του ασφαλές ή κατάλληλο σύστημα και τόπο εργασίας και να μην τους εκθέτει σε περιττούς κινδύνους. Τα δύο αυτά στοιχεία της προσήκουσας προσοχής συνιστούν και τα κριτήρια τους. Συστατικός όρος της έννοιας του μη αναγκαίου ή περιττού κινδύνου (unnecessary risk) είναι η έλλειψη πρόβλεψης ή ακόμη σωστής πρόβλεψης για το ζημιογόνο αποτέλεσμα που όφειλε ή μπορούσε ο εργοδότης με τη χρήση σωστών μέσων που είχε στη διάθεση του, να αποφύγει. Χωρίς φυσικά να παραγνωρίζει κανείς ότι ο υπάλληλος δεν έχει ουσιαστικό λόγο στις διευθετήσεις του εργοδότη στο υπό συζήτηση θέμα.» Στην απόφαση Κυριάκου ν Caramondani Bros Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 219, το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα εξής: «Ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα του εργοδότη, που είναι απόλυτο, απέναντι στους υπαλλήλους του, είναι να τους παρέχει ασφαλή τόπο ή ασφαλές σύστημα εργασίας. Η τάση της νομολογίας τα τελευταία χρόνια ήταν η πλήρης εμπέδωση αυτής της προστασίας των εργαζομένων. Άλλωστε όπως τόνισε ο κ. Πικής, Δ. στην υπόθεση United Brick Works Ltd v Ευαγγέλου
(1992)1 ΑΑΔ 123: «Στην Κύπρο η προστασία των εργαζομένων αποτελεί διακηρυγμένο συνταγματικό στόχο (Άρθρο 9) στο πλαίσιο εξασφάλισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου που αναμφίβολα περιλαμβάνουν και την ασφάλεια του στον τόπο της εργασίας του». » Ως προς την παράλειψη νομίμου καθήκοντος εργοδότη να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για εξασφάλιση ασφαλούς συστήματος εργασίας για εργοδοτούμενο του, σχετική είναι και η απόφαση ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Γ. ΚΑΙ Μ. ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΛΤΔ ν 1. ΑΝΤΩΝΗ ΜΙΧΑΗΛ κ.α.,
(2000)1 ΑΑΔ 1661. Στους περί Βασικών Απαιτήσεων (μηχανήματα ) Κανονισμούς του 2003 Κ.Δ.Π 306/2003, στον κανονισμό 3.4 αναφέρονται μέτρα προστασίας κατά μηχανικών κινδύνων. Στον καν.3.4.3 αναφέρονται κίνδυνοι προερχόμενοι από ανατροπή και στη συνέχεια στον καν.3.4.3.1 αναφέρεται ότι: «Όταν για ένα αυτοκινούμενο μηχάνημα με φερόμενο οδηγό και, ενδεχομένως, φερόμενους χειριστές υπάρχει κίνδυνος ανατροπής το μηχάνημα πρέπει να εφοδιάζεται με σημεία αγκύρωσης, τα οποία επιτρέπουν να δέχεται σχετική προστατευτική κατασκευή (Rollover Protective Structure (ROPS))» Στον καν.3.4.3.2 αναφέρεται ότι: «Η κατασκευή αυτή πρέπει να είναι τέτοια ώστε, σε περίπτωση ανατροπής, να εξασφαλίζει στο φερόμενο οδηγό και, ενδεχομένως, στους φερόμενους χειριστές, κατάλληλο οριακό όγκο παραμόρφωσης (Deflection)» Το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί στο τέλος κατά πόσο ο κατ΄ ισχυρισμόν εργοδοτούμενος είναι πρόσωπο που εργοδοτήθηκε για να εργαστεί ως υπάλληλος και όχι απλώς ως μέρος μιας ομάδας που εργάζεται μαζί, χωρίς κανένα πρόσωπο να ενεργεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ως αφεντικό. Γενικός Εισαγγελέας κ.α. ν Στυλιανού κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ
- Είναι αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη η μαρτυρία ότι ο αποβιώσας ήταν εργοδοτούμενος της Εναγόμενης
- Η Εναγόμενη 1 είχε καθήκον ως εργοδότης, ιδιότητα η οποία δεν αμφισβητήθηκε, να παρέχει στον εργοδοτούμενο της, Νίκο Θεοφίλου, ασφαλή τόπο ή ασφαλές σύστημα εργασίας. Είχε ακόμα θεσμοθετημένο καθήκον, υποχρέωσης όπως προβλέπουν οι περί Βασικών Απαιτήσεων (μηχανήματα) Κανονισμοί του 2003, Κ.Δ.Π 306/2003, να μεριμνήσει ούτως ώστε ο εκσκαφέας να φέρει προστατευτικές δοκούς ασφαλείας (σύστημα προστασίας από ανατροπή). Ο συγκεκριμένος εκσκαφέας κατά την στιγμή του ατυχήματος δεν έφερε τις προστατευτικές αυτές δοκούς με αποτέλεσμα κατά την ανατροπή του εκσκαφέα ο Νίκος Θεοφίλου να μείνει εκτεθειμένος στον κίνδυνο να καταπλακωθεί, γεγονός το οποίο επεσυνέβη, δηλαδή καταπλακώθηκε με αποτέλεσμα το φρικτό θάνατο του. Η Εναγόμενη 1 φέρει εξολοκλήρου, την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα. Αποζημιώσεις Αφού η Εναγόμενη 1 έχει βρεθεί αποκλειστικά υπεύθυνη για το ατύχημα και συνακόλουθα για το θάνατο του Νίκου Θεοφίλου, επιδικάζονται εναντίον της οι ακόλουθες αποζημιώσεις όπως έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων: Α) Ειδικές αποζημιώσεις στο συνολικό ποσό των €3.
- Β) Ποσό €17.000 ως αποζημιώσεις για την απώλεια της ζωής του αποβιώσαντα (bereavement). Γ) Ποσό €52.078 ως αποζημιώσεις για τη σύζυγο του αποβιώσαντα ως εξαρτώμενο πρόσωπο. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης 1 για τα πιο πάνω ποσά τα οποία θα φέρουν νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής, αφού το δυστύχημα συνέβη στις 13.10.2005 και η αγωγή καταχωρήθηκε στις 6.3.2007, ο οποίος νόμιμος τόκος θα είναι μειωμένος κατά το ½. (βλ.
- Χαρίκλεια Κουτζιή κ.α. ν
- Ιωάννη Κωνσταντίνου κ.α.
(2010)1 Β ΑΑΔ 908). Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα των επιδικασθέντων ποσών ως σύνολο, δηλαδή στη κλίμακα επιτυχίας της αγωγής. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. Subject: Civil/Αction/ Αναφορά: Θανατηφόρο Εργατικό Ατύχημα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο