Ιάκωβου Κουκουλαρίδη ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΥΙΟΣ (ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 2739/11, 19/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2739/11 Μεταξύ: Ιάκωβου Κουκουλαρίδη Ενάγοντος και ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΥΙΟΣ (ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων Ημερομηνία:19.2.13 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κα Ά. Ιωάννου για κκ Δ. Αριστείδου & Σία (για να ακούσει την απόφαση η κα Ν. Δημητρίου) Για την Εναγόμενη εταιρεία / Καθ' ης η αίτηση: κ. Φ. Αποστολίδης (για να ακούσει την απόφαση ο κ. Π. Αντωνίου) -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε από τον Ενάγοντα / Αιτητή με την οποία εξαιτείται τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την διαγραφή της Καθ' ης η αίτηση και την αντικατάστασή της με τον Επίσημο Παραλήπτη υπό την ιδιότητά του ως προσωρινός εκκαθαριστής της Καθ' ης η αίτηση, συνεπαγόμενες ως εκ της πιο πάνω τροποποίησης τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης και άδεια για συνέχιση της διαδικασίας. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.12, θθ.4-5, Δ.25, θθ.1-6, Δ.48, θθ.1-3, 8-9, Δ.57, Δ.63, Δ.64, θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 203, 213 και 220 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Νίκης Δημητρίου, από τώρα και στο εξής «η ενόρκως δηλούσα», η οποία είναι δικηγόρος και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε από το γεγονός ότι στις 6.11.09 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν για να μπορέσει να προχωρήσει η παρούσα υπόθεση. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Αυξέντη Αυξεντίου, ο οποίος είναι μέτοχος, ένας εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση και εξουσιοδοτημένος όπως προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, από τώρα και στο εξής «ο ενόρκως δηλών». Στο σώμα της Ειδοποίησης παρατίθενται οι λόγοι στους οποίους αυτή εδράζεται σύμφωνα με την Διάταξη 48, θεσμό 4
(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Αυτοί είναι οι ακόλουθοι: η αγωγή είναι παράνομη καθότι έχει παραβιασθεί το άρθρο 220 του Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 15.6.11 χωρίς την σχετική άδεια του Δικαστηρίου αφού στις 6.11.09, ήτοι δύο χρόνια περίπου προηγουμένως, είχε εκδοθεί εναντίον της Καθ' ης η αίτηση διάταγμα εκκαθάρισης δεν μπορεί να υπάρξει εκ των υστέρων θεραπεία στην μη εξασφάλιση της άδειας του Δικαστηρίου η αγωγή είναι απορριπτέα η αίτηση είναι αβάσιμη στηριζόμενη επί ανύπαρκτου και/ή παρανόμου αγωγής η υπό κρίση αίτηση δεν στηρίζεται επί των ορθών δικαστικών θεσμών και της νομολογίας η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης γίνεται πολύ καθυστερημένα. Με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο ενόρκως δηλών προβάλει κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε από τον δικηγόρο της Καθ' ης η αίτηση την θέση ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να εγείρει την παρούσα αγωγή χωρίς εκ των προτέρων να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου αφού εναντίον της Καθ' ης η αίτηση είχε εκδοθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διάταγμα εκκαθάρισης στις 6.11.09 στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 16/09. Η παρούσα αγωγή για τον πιο πάνω λόγο είναι παράνομη, αντικανονική, νομικά αβάσιμη και απορριπτέα και με κανένα δικονομικό διάβημα δεν μπορεί να προχωρήσει. Η παράλειψη αναφοράς στο πιο πάνω γεγονός στην Υπεράσπιση δεν αποτελεί μετριαστικό στην εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου για την έγερση της παρούσης αγωγής παράγοντα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η Καθ' ης η αίτηση εξαιτείται την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης με έξοδα υπέρ της και εναντίον του Αιτητή. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Σύμφωνα με το άρθρο 220 του Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε: «Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διορισθεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμία αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατόν να επιβάλει». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Διάταξη 64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας γίνεται εκτεταμένη αναφορά στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή ως δυνάμενης να περισώσει την παρούσα αγωγή. Η Διαταγή 64, θεσμός 1 προνοεί τα ακόλουθα: «Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή». Στην υπόθεση Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργικού Συμβουλίου και Άλλων
(1996)3 ΑΑΔ 323 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «... Στην Θαλασσινός ν. Δημοκρατίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 255, κρίθηκε ότι με τη νέα Δ.64 καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου. Εξισώνεται κάθε μορφή παρέκκλισης από τους θεσμούς με αντικανονικότητα δυνάμενη να θεραπευθεί. (Βλέπε Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων
(1995)3 Α.Α.Δ. 334. Δημοκρατία ν. Lion Insurance Agency Ltd.
(1995)3 Α.Α.Δ. 338. F. Kassab Gold Solar France Ltd. v. Yiacoumis Bros (Construction) Co. Ltd.
(1990)1 Α.Α.Δ. 510. Λοΐζου ν. Χαραλάμπους και Άλλων - (Π.Ε. 8946 - 15.2.1996)». Στην υπόθεση MI Holdings Public Ltd v. Τασούλας Γεωργίου Παναγή
(2006)1 ΑΑΔ 298 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ακόμα κι' αν η χρήση λανθασμένου κλητηρίου συνιστά ή όχι απλή παρατυπία, σημείο στο οποίο δεν υπάρχει λόγος να υπεισέλθουμε στην παρούσα περίπτωση, η Δ.64 δεν θα διόρθωνε τα πράγματα, διότι, όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί, δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών οι οποίες πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Δ.64, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα ώστε να μην θεωρείται άκυρο το δικόγραφό του (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815). Η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς (Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, 84). Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφ΄ όσον αυτές είναι θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπαγγέλτως σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιόν του κατάσταση όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου ν. Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λίμιτεδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157)». Καθίσταται έκδηλο από τα πιο πάνω ότι η Διάταξη 64 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση αφού το πεδίο εφαρμογής της περιορίζεται σε παρατυπίες που συνιστούν παρέκκλιση από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση το γεγονός ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε χωρίς προηγουμένως να εξασφαλισθεί η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου δεν συνιστά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και, επομένως, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Διάταξης 64. Οι πρόνοιες του άρθρου 220 του Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε, είναι σαφείς και επιτακτικές. Στην υπό εξέταση περίπτωση υπήρξε σαφής παραβίαση του πιο πάνω άρθρου σύμφωνα με το οποίο προϋπόθεση για την έγερση της παρούσης αγωγής ήταν η προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο. Τέτοια άδεια, όμως, δεν εξασφαλίσθηκε. Σαφώς και δεν μπορεί να ζητείται άδεια εκ των υστέρων. Έλαβα υπόψη μου τα επιλήψιμα κατά την ενόρκως δηλούσα σημεία από την συμπεριφορά του δικηγόρου της Καθ' ης η αίτησης τα οποία αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή. Θεωρώ ότι τίποτα από τα όσα επί του προκειμένου αναφέρονται δεν αποτελεί λόγο που να υπερφαλαγγίζει την σημασία της παράλειψης συμμόρφωσης από μέρους του Αιτητή με τις πρόνοιες του άρθρου 220 του Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε, ή λόγο έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω πως η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Αναφορικά με τα έξοδα θέση του Αιτητή είναι ότι για τους λόγους που αναφέρονται στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του το Δικαστήριο σε περίπτωση που η υπό κρίση αίτηση δεν εγκριθεί δεν θα πρέπει να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή. Αντίθετη επί του προκειμένου είναι η θέση του ευπαίδευτου συνήγορου της Καθ' ης η αίτηση. Δεν θεωρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση θα πρέπει να στερηθεί των εξόδων της υπό κρίση αίτησης για τον λόγο ότι ο συνήγορος της δεν αποκάλυψε από την πρώτη στιγμή το γεγονός ότι εναντίον της Καθ' ης η αίτηση εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης. Άλλωστε, είναι ο Αιτητής που καταχώρησε αγωγή εναντίον μιας εταιρείας η οποία τελούσε υπό εκκαθάριση και οπωσδήποτε δεν είναι άμοιρος ευθυνών για τούτο. Όπως και να έχει σημασία έχει ότι μετά την αποκάλυψη του πιο πάνω γεγονότος ο Αιτητής έκρινε ορθό, πλην όμως, λανθασμένα, όπως αποδείχθηκε, να προχωρήσει με την υπό κρίση αίτηση. Υπό το φως τούτου θεωρώ πως την ευθύνη για την πρόκληση των εξόδων της υπό κρίση αίτησης φέρει ο Αιτητής και όχι ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση. Επίσης, δεν κρίνω πως είναι επιλήψιμο το ότι η Καθ' ης η αίτηση διόρισε δικηγόρο να την εκπροσωπήσει στην παρούσα διαδικασία αφ' ης στιγμής η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον της. Τι έπρεπε δηλαδή να κάνει η Καθ' ης η αίτηση; Να μην υπερασπισθεί την αγωγή και να αφήσει να εκδοθεί εναντίον της απόφαση; Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε και λογικό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως δεν συντρέχει αποχρών λόγος για να αποκλίνω από την αρχή σύμφωνα με την οποία ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδα του. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Τροποποίηση τίτλου αγωγής Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο