BOTFFIN MANAGEMENT LIMITED κ.α. ν. Yael Shamos κ.α., Αρ. Αγωγής 5387/12, 28/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5387/12 Μεταξύ:
- BOTFFIN MANAGEMENT LIMITED, από Λευκωσία
- Habeeb Shehade, από το Ισραήλ Και
- Yael Shamos, από το Ισραήλ
- APALLINA HOLDINGS LTD, από Λεμεσό ------------- Αίτηση ημερ. 26.11.12 για Έκδοση Ενδιάμεσου Απαγορευτικού Διατάγματος Ημερομηνία:28 Φεβρουαρίου, 2013 Για Αιτητές: κ. Στ. Αμερικάνος Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Γιωρκάτζιης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση ζητούν μεταξύ άλλων την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή στους υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους τους να επικοινωνούν ή να έρχονται σε επαφή με οποιοδήποτε τροπο με τους πελάτες των Εναγόντων οι οποίοι πελάτες αντιπροσωπεύουν τις εταιρείες και/ή οντότητες τα ονόματα των οποίων εμφαίνονται στον Επισυνημμένο κατάλογο Α΄ και/ή να συνάπτουν απευθείας συμφωνίες παροχής ψηφιακών υπηρεσιών και/ή υπηρεσιών αναμετάδοσης δορυφορικού και/ή ψηφιακού σήματος και/ή δορυφορικής και/ή ψηφιακής πλατφόρμας και/ή άλλων συναφή υπηρεσιών με τους εν λόγω πελάτες και/ή να μεταφέρουν και/ή να εκχωρήσουν τις υφιστάμενες συμφωνίες της Ενάγουσας 1 με τους εν λόγω πελάτες προς την Εναγόμενη 1 και/ή 2 και/ή προς άλλο τρίτο πρόσωπο, χωρίς τη μεσολάβηση και/ή συγκατάθεση των Εναγόντων, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στη παρούσα αγωγή ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή στους υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους τους να προκαλέσουν και/ή να συναινέσουν και/ή να συμφωνήσουν και/ή να αποφασίσουν την επικοινωνία ή την επαφή με οποιοδήποτε τρόπο με τους πελάτες των Εναγόντων οι οποίοι πελάτες αντιπροσωπεύουν τις εταιρείες και/ή οντότητες τα ονόματα των οποίων εμφαίνονται στον Επισυνημμένο κατάλογο Α΄ και/ή να προκαλέσουν και/ή να συναινέσουν και/ή να συμφωνήσουν και/ή να αποφασίσουν τη σύναψη απευθείας συμφωνιών παροχής ψηφιακών υπηρεσιών και/ή υπηρεσιών αναμετάδοσης δορυφορικού και/ή ψηφιακού σήματος και/ή δορυφορικής και/ή ψηφιακής πλατφόρμας και/ή άλλων συναφή υπηρεσιών με τους εν λόγω πελάτες και/ή να μεταφέρουν και/ή να εκχωρήσουν τις υφιστάμενες συμφωνίες της Ενάγουσας 1 με τους εν λόγω πελάτες προς την Εναγόμενη 1 και/ή 2 και/ή προς άλλο τρίτο πρόσωπο, χωρίς τη μεσολάβηση και/ή συγκατάθεση των Εναγόντων, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στη παρούσα αγωγή ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή στους υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους τους να επικοινωνούν ή να έρχονται σε επαφή με οποιοδήποτε τρόπο με τους πελάτες και/ή προμηθευτές και/ή συνεργάτες των Εναγόντων και να τους πληροφορούν και/ή ενημερώνουν με οποιονδήποτε τρόπο για τις διαφορές και/ή διαφωνίες που υπάρχουν μεταξύ του Ενάγοντα 2 και της Εναγόμενης 1 αναφορικά με τη λειτουργία και/ή διαχείριση της Ενάγουσας 1, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στη παρούσα αγωγή ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. » Για τις πιο πάνω παραγράφους εκδόθηκε μονομερώς απαγορευτικό διάταγμα στις 26.11.12 το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 4.12.12, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε ο δικηγόρος των Εναγομένων και έφερε ένσταση στη συνέχιση του διατάγματος. Ακολούθως αναβλήθηκε η Αίτηση και το διάταγμα για ακρόαση ακόμα δύο φορές και στις 21.12.12 επιφυλάχθηκε απόφαση. Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 4,5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60ως τροποποιήθηκε), άρθρα 31, 32 και 41, στα άρθρα 2 έως 9 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 1992, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.42Α, Δ.43, Δ.48, θθ1,2,3,7,8,9,11 και 12, Δ.45, θ4 έως 6 και Διαταγή 64 στις αρχές επί των απαγορευτικών διαταγμάτων. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτήν Ένορκη Δήλωση του Habeeb Shehade, από το Ισραήλ και της Νίκης Αντωνίου από τη Λεμεσό. Ο Ενόρκως Δηλών Habeeb Shehade, λέει τα εξής: Είναι ο Ενάγοντας 2 στην πιο πάνω υπόθεση, είναι εξουσιοδοτημένος και από την Ενάγουσα 1 να υπογράψει την Ένορκη Δήλωση, η Ενάγουσα 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, επισυνάπτοντας το σχετικό πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας ως Τεκμήριο. Οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι της Ενάγουσας 1 είναι δύο άλλες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένες στην Κύπρο KAMARONIAN INVESTMENTS LIMITED και NOTROSION MANAGEMENT LIMITED κατέχοντας η κάθε μια από 1000 μετοχές της εταιρείας. Ο Ενόρκως Δηλών είναι ο τελικός δικαιούχος των δύο εταιρειών και κατ΄ επέκταση της Ενάγουσας
- Η εταιρεία ασχολείται με υπηρεσίες ψηφιακών μέσων παρέχοντας υπηρεσίες μετάδοσης uplink, downlink, turn around, μετάδοση οπτικών ινών σε όλο τον κόσμο. Οι υπηρεσίες της εταιρείας επεκτείνονται στην Μέση Ανατολή, Ασία, Αφρική και Αυστραλία και το πελατολόγιο της αποτελείται από δίχτυα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, επίσης καλωδιακά δίκτυα και φορείς συνδρομητικής τηλεόρασης. Η εταιρεία παρέχει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών που περιλαμβάνουν δίκτυο προέλευσης, δορυφορικές πλατφόρμες γειτονίας, δορυφορικές και οπτικών ινών μεταδόσεις και πλατφόρμα μεταφοράς και μπορεί να προσφέρει στους πελάτες της προσαρμοσμένες λύσεις για την διαχείριση και διανομή περιεχομένου επωφελούμενη την πρόσβαση της εταιρείας σε μεγάλους δορυφόρους και ίχνη οπτικών ινών. Η Εναγόμενη 1 είναι Ισραηλινή υπήκοος και ταυτόχρονα ασκεί την ίδια δραστηριότητα όπως οι Ενάγοντες μέσω της Εναγόμενης 2 που είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι της εταιρείας Εναγόμενης 2 είναι δύο άλλες Κυπριακές Εταιρείες και ο τελικός δικαιούχος της Εναγόμενης 2 σήμερα είναι η Εναγόμενη
- Στις αρχές του 2012 η Εναγόμενη 1 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του Ενάγοντα 1 όπου εργάζονταν έναντι προμήθειας πάνω στις ολοκληρωμένες συναλλαγές. Με έγγραφο που τιτλοφορείται «Heads of Agreement» τα συμβαλλόμενα μέρη δηλαδή η Ενάγουσα 1 και η Εναγόμενη 1 θα μοίραζαν μεταξύ τους εξίσου όλα τα κέρδη που θα προέκυπταν από τυχόν μελλοντικά projects μετά την συνεργασία της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα
- Οποιεσδήποτε συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την εταιρεία πριν από την εμπλοκή της Εναγόμενης 1 δεν θα αποτελούσαν μέρος των Joint deals και ότι η Εναγόμενη 1 δεν θα έχει οποιαδήποτε αξίωση σε σχέση με αυτή τη συμφωνία. Ακολούθως υπογράφτηκε στις 10.7.12 η συμφωνία «Founders Agreement» σύμφωνα με το οποίο ο Ενάγοντας 2 θα μετέφερε μετοχές της Ενάγουσας 1 προς την Εναγομένη 1 και η Εναγομένη 1 μετοχές της Εναγομένης 2 προς τον Ενάγοντα
- Η Εναγομένη 1 δεν ήταν πρόθυμη να συμμορφωθεί με τη υποχρέωση της να συνεισφέρει στα έξοδα της εταιρείας, Ενάγουσας 1, ενώ την ίδια στιγμή αντιμετώπιζε πελάτες που ήταν μέρος του Joint Deals ως να ήταν δικοί της. Επίσης ενεργούσε εντελώς αυθαίρετα και χωρίς την έγκριση ή την γνώση του και αποφάσισε να ενημερώσει τους πελάτες της εταιρείας περί των διαφορών και διαφωνιών τους ενεργώντας κατά παράβαση των συμφωνιών και ήρθε σε επαφή ακόμη και με πελάτες που ήταν σαφώς μέρος των προηγούμενων συμβάσεων της εταιρείας. Ένεκα της συμπεριφοράς της, πελάτης της Ενάγουσας 1 αποφάσισε να τερματίσει την μεταξύ τους υπάρχουσα συμφωνία. Η Εναγομένη 1 προσπαθεί να εκτρέψει τους πελάτες της Ενάγουσας 1 στην Εναγόμενη 2 δεδομένου ότι λειτουργεί και προσφέρει της υπηρεσίες της μέσω της Εναγόμενης 2 και η οποία επί του παρόντος ανήκει και ελέγχεται αποκλειστικά από την ίδια. Αυτή την πληροφορία έλαβε από συγκεκριμένο πελάτη της εταιρείας. Επίσης πληροφορήθηκε από συνεργάτες των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη 1 προσπαθεί να δημιουργήσει νέα οντότητα και προσπαθεί να συνεργαστεί αναφορικά με την νέα οντότητα με πελάτες της Ενάγουσας
- Οι προαναφερθείσες ενέργειες της Ενάγουσας 1 είναι επιζήμιες για την εταιρεία, δεδομένου ότι ορισμένοι πελάτες έχουν ήδη τερματίσει τις συμφωνίες τους με την εταιρεία με αποτέλεσμα η απώλεια να ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια. Δεν μπορεί να αξιολογήσει πλήρως την έκταση των ζημιών που θα προκαλέσει εάν οι ενέργειες της δεν σταματήσουν. Οι κακόβουλες επικοινωνίες της Εναγόμενης 1 δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή οντότητες αλλά στην πραγματικότητα είχε επαφή με όλους τους πελάτες και προμηθευτές της εταιρείας. Η Εναγομένη αρνείται να συνεισφέρει στα έξοδα της εταιρείας σε σχέση με τις δραστηριότητες της εταιρείας μετά την κοινοπραξία των μερών. Η αγωγή αυτή είναι εντελώς ανεξάρτητη και άσχετη με την νομική δράση που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο του Τέλ Αβίβ από την Εναγόμενη και ενδεχομένως την δυνατότητα και την επίτευξη εξώδικου συμβιβασμού ή προσφυγή σε διαμεσολάβηση. Εάν τα αιτούμενα διατάγματα δεν γίνουν αποδεκτά σύμφωνα με την παρούσα αίτηση δεν θα είναι δυνατό να αποζημιωθούν επαρκώς για την απώλεια πελατών που σημαίνει απώλεια εσόδων για ακαθόριστο χρονικό διάστημα στο μέλλον καθιστώντας έτσι αδύνατο των υπολογισμό των ζημιών. Καμία ζημιά ή ανεπανόρθωτη ζημιά μπορεί να προκληθεί στην Εναγόμενη από την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Η Εναγομένη 1 δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία ή συμφέροντα στην Κύπρο εκτός από το συμφέρον της στην Εναγόμενη
- Στην πιο πάνω αίτηση οι Εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση την οποία βάσισαν εκτός από τις νομοθετικές διατάξεις πάνω στις οποίες βάσισαν την Αίτηση τους οι Αιτητές και στον περί Συμβάσεων Νόμο, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο και στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρο
- Στην ειδοποίηση ένστασης κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης τους οποίους δεν προτίθεμαι να απαριθμήσω. Τα γεγονότα στα οποία στήριξαν την ένσταση τους αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της Αθηνούλας Νεοφύτου ημερομηνίας 13.12.12 και στο Δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Η Ενόρκως Δηλούσα λέγει ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής των Εναγομένων 2 και είναι εξουσιοδοτημένη από τους Εναγόμενους να προβεί στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό τους. Ο Ενάγοντας 2 παρουσίασε τα γεγονότα στο Δικαστήριο κατά τρόπο παραπλανητικό και με ψευδείς παραστάσεις και αναληθείς ισχυρισμούς εξασφαλίζοντας το διάταγμα ημερομηνίας 26.11.
- Οι Ενάγοντες 1 είναι εταιρεία της οποίας ο μόνος μόνιμος διευθυντής είναι ο Σοφοκλής Παπαβαρνάβας τον οποίο ο Ενάγοντας 2 αντικατέστησε παράνομα και παράτυπα. Από την σύσταση των Εναγόντων 1 διορίστηκε ως μόνος διευθυντής των ο Σοφοκλής Παπαβαρνάβασς συνεργάτης της KINANIS LLC. Καμιά άλλη συμφωνία εκτός από το Founders Agreement έχει υπογραφεί ή συναφθεί μεταξύ είτε του Ενάγοντα 2 και της Εναγομένης 1 είτε των Εναγόντων 1 και της Εναγόμενης
- Στο έγγραφο αυτό ρητά αναφέρεται ότι η συμφωνία της 10.7.12 είναι πλήρης και ολοκληρωτική αντίληψη και συμφωνία των μερών σε σχέση με τα θέματα που πραγματεύεται και αντικαθιστά και ακυρώνει όλες τις προηγούμενες συμφωνίες, διαπραγματεύσεις/αλληλογραφία, δεσμεύσεις και επικοινωνίες των μερών προφορικές ή γραπτές σε σχέση με τα θέματα που πραγματεύεται. Οι Stelios Americanos & Co προχώρησαν σε αλλαγές στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με τους Ενάγοντες 1 χωρίς οποτεδήποτε να συναινέσουν οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι και ο Διευθυντής των Εναγόντων 1 οι οποίοι προέρχονταν από τους KINANIS LLC. Στις 3.12.12 οι δικηγόροι των Εναγομένων απέστειλαν στους KINANIS LLC επιστολή με την οποία ζητούσαν εξηγήσεις για την έγερση της αγωγής αυτής η οποία μπορούσε να καταχωρηθεί μόνο μετά από απόφαση του μόνου διευθυντή των Εναγόντων 1 Σοφοκλή Παπαβαρνάβα. Αυτοί απάντησαν με την επιστολή ημερ. 12.12.12 ότι εις ουδεμία ενέργεια και ούτε υπέγραψαν οποιονδήποτε έγγραφο για αλλαγή στη μετοχική σύνθεση των Εναγόντων
- Ο Σ. Παπαβαρνάβας ουδέποτε παραιτήθηκε και ουδέποτε κλήθηκε με την ειδική ειδοποίηση που απαιτείται με το άρθρο 178 του Περί Εταιρειών Νόμου να παραστεί σε γενική συνέλευση των μετόχων των Εναγόντων 1 για την παύση του. Η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι η αποστολή των Τεκμηρίων 5 και 5(α) που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση το Ενάγοντα 2 αποτελούν συμπαιγνία μεταξύ του Ενάγοντα 2 και του Ahmed Abaza οι οποίοι είναι πολύ στενοί φίλοι. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την υποτιθέμενη ανάμειξη των Εναγομένων
- Εάν θα διατηρηθεί σε ισχύ το διάταγμα ημερομηνίας 26.11.12 τότε με δεδομένη την προέλευση του Ενάγοντα 2 και το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, είναι αναγκαίο όπως το διάταγμα τροποποιηθεί καθιστώντας σαφές ότι το ύψος της εγγύησης θα πρέπει να αυξηθεί και η μορφή εγγύησης που θα πρέπει να παρασχεθεί να είναι αυτή της Τραπεζικής εγγύησης. Η πλευρά των Εναγόντων καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία λέγει τα εξής η Ενόρκως Δηλούσα Ελένη Ποφαίδη: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό Γραφείο των Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Όπως αναφέρεται στα Declaration of Trust οι μετοχές κατέχονταν προς όφελος του Ενάγοντα 2, των δύο εταιρειών μετόχων της Ενάγουσας 1, ενώ περαιτέρω αναφέρεται ότι είχαν παραδώσει στον Ενάγοντα σχετικό πιστοποιητικό μετοχών ως επίσης και υπογεγραμμένο έγγραφο μεταβίβασης στο οποίο θα μπορούσε να συμπληρώσει την ημερομηνία μεταβίβασης και άλλες λεπτομέρειες σε οποιαδήποτε στιγμή αυτός επιθυμούσε. Τα συγκεκριμένα έγγραφα υπογράφει ο μέχρι πρότινος διευθυντής της Ενάγουσας 2, Σοφοκλής Παπαβαρνάβας. Το γραφείο KINANIS LLC είχε παραδώσει στον Ενάγοντα συμπληρωμένο έντυπο ΗΕ4 σύμφωνα με το οποίο ο Ενάγοντας διοριζόταν ως διευθυντής προς αντικατάσταση του Παπαβαρνάβα. Τα συγκεκριμένα έγγραφα είχαν συμπληρωθεί και παραδοθεί από το γραφείο KINANIS στον Ενάγοντα 2 με σκοπό να μπορεί ο ίδιος ανά πάσα στιγμή να μεταβιβάσει τις μετοχές επ΄ ονόματι οποιουδήποτε προσώπου αλλά και για να μπορεί να αντικαταστήσει τον διευθυντή. Οι αλλαγές στον Έφορο έγιναν νόμιμα. Νομική Πτυχή Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες να αντεξεταστεί. Ένας από τους λόγους ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ότι δεν έχει προσαχθεί μαρτυρία και/ή ικανοποιητική μαρτυρία που να ικανοποιεί την προϋπόθεση του κατεπείγοντος για την έκδοση και/ή οριστικοποίηση του διατάγματος όπως αυτό προνοείται στο άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Το κατεπείγον αποτελεί δικαιοδοτικό όρο και μόνο στην περίπτωση που καταδεικνύεται δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγόμενου, παρεκκλίνοντας από την αρχή να ακούγονται και τα δύο μέρη πριν την δικαστική κρίση. Όπως αποφασίστηκε στην πολύ πρόσφατη απόφαση, Εφέσεις αρ. 3/11 και 4/11 Αμβροσιάδου ν.Martin Coward, ημερ. 15.1.13 λέχθηκαν τα εξής: «Είναι σαφές στη νομολογία ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αίτησης. Η παροχή θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται. Εξ΄ ου και η αναφορά σε «κατεπείγον». Επανειλημμένα το Εφετείο έχει κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος, έτσι που να παραγνωρίζεται η θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Η τακτική αυτή μάλιστα απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού, με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte, η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως, όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση που, ενώ το διάταγμα εξεδόθη ex parte την 19.1.2010, η τελική κρίση επήλθε την 21.1.2011, δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά.» Η Εναγομένη 1 μετά την υπογραφή των σχετικών συμφωνιών για συνεργασία με τους Ενάγοντες προσπαθεί να δημιουργήσει νέα οντότητα με πελάτες της Ενάγουσας
- Ένεκα της συμπεριφοράς της, πελάτες, έχουν ήδη τερματίσει τις συμφωνίες τους με την Ενάγουσα 1, οι κακόβουλες επικοινωνίες της Εναγομένης 1 δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή οντότητες αλλά στην πραγματικότητα είχε επαφή με όλους τους πελάτες και προμηθευτές της εταιρείας. Οι ενέργειες αυτές βλάπτουν τις οικονομικές και επαγγελματικές δραστηριότητες των Εναγόντων και είναι επείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για να περιορίσουν τις απώλειες και ζημιές των Εναγόντων το συντομότερο δυνατό και να διατηρήσουν το status quo όπως ήταν πριν την καταχώρηση της αγωγής. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Μετά την καταχώρηση της ένστασης, οι Αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία απαντούν στο πρώτο ισχυρισμό των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ο Σοφοκλής Παπαβαρνάβας ουδέποτε παραιτήθηκε και ουδέποτε κλήθηκε με ειδική ειδοποίηση που απαιτείται με το άρθρο 178 του Κεφ. 113 να παραστεί σε γενική συνέλευση των μετόχων των Εναγόντων 1 για παύση του. Οι αλλαγές στους μετόχους και η παύση του διευθυντή έγινε με την υπογραφή του ιδίου του Σοφοκλή Παπαβαρνάβα. Οι αλλαγές σύμφωνα με τη συμπληρωματική ένορκο δήλωση έγιναν νόμιμα. Το προσωρινό ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε είναι για τις παραγράφους Α, Β και Γ της αίτησης όπως καταγράφονται στην πρώτη και δεύτερη σελίδα της απόφασης και η παρούσα διαδικασία αφορά τη συνέχιση ή παύση της ισχύος των διαταγμάτων όπως αυτά εκδόθηκαν στις 26.11.2012. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟT ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-
- Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται ουσιαστικά από το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων για λογαριασμό των Εναγόντων, αφού δεν καταχωρήθηκε έκθεση Απαίτησης, καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Οι Ενάγοντες έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία, όπως το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 ασκεί την ίδια δραστηριότητα όπως οι Ενάγοντες μέσω της Εναγομένης 2 που είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στη Κύπρο. Με έγγραφο που υπέγραψαν οι Ενάγοντες και Εναγομένοι συμφωνήθη μεταξύ τους συνεργασία σε μελλοντικά projects. Η Εναγομένη 1 δεν θα είχε οποιαδήποτε αξίωση για συμφωνίες που συνήψε η Ενάγουσα 1 πριν την συνεργασία τους. Η Εναγόμενη 1 παρά τα συμφωνηθέντα αντιμετώπιζε πελάτες που ήταν μέρος του Joint Deals ως να ήταν δικοί της και ενεργούσε αυθαίρετα και χωρίς την έγκριση ή τη γνώση των Εναγόντων και αποφάσισε να ενημερώσει τους πελάτες της εταιρείας περί των διαφορών και διαφωνιών τους ενεργώντας κατά παράβαση των συμφωνιών και ήρθε σε επαφή ακόμη και με πελάτες που ήταν σαφώς μέρος των προηγούμενων συμβάσεων της Ενάγουσας
- Ένεκα της συμπεριφοράς της, πελάτης της Ενάγουσας 1 αποφάσισε να τερματίσει την μεταξύ τους υπάρχουσα συμφωνία. Η Εναγόμενη 1 προσπαθεί να εκτρέψει τους πελάτες της Ενάγουσας 1 στην Εναγόμενη 2 η οποία ελέγχεται αποκλειστικά από την Εναγόμενη
- Καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση και ικανοποιείται συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
- Υπενθυμίζω ότι αυτή η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του Ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκουν οι Ενάγοντες με την αγωγή τους. Οι Ενάγοντες πρέπει να αναφερθούν σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχουν πραγματική προοπτική. Από το σύνολο της γραπτής μαρτυρίας, δηλαδή των ενόρκων δηλώσεων για λογαριασμό της πλευράς των Εναγόντων, βρίσκω ότι ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Τέλος για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στο στάδιο αυτό εξετάζεται εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον Ενάγοντα στο τέλος της ημέρας. Εάν η απάντηση η οποία θα δοθεί είναι θετική, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλούνται οι Ενάγοντες κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ των, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητούν ενώ συγχρόνως η αποζημίωση σε χρήμα δεν θα είναι ικανοποιητική ως θεραπεία για απόδοση πλήρους δικαιοσύνης. Οι Αιτητές βασίζουν την αίτηση τους στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Στην απόφαση Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396, στη σελίδα 403 υιοθετήθηκε απόσπασμα από τη Νομολογία όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Έχει αποφασιστεί (ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 ΑΑΔ 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248) ότι τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, προβαίνουν σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Είναι πάρα πολύ δύσκολος ή αδύνατος ακόμη ο υπολογισμός της ζημιάς που θα υποστούν οι Ενάγοντες. Η Εναγόμενη 1 προσπαθεί να δημιουργήσει νέα οντότητα και προσπαθεί να συνεργαστεί αναφορικά με τη νέα οντότητα με πελάτες της Ενάγουσας 1, σύμφωνα με την έγγραφη μαρτυρία. Ορισμένοι πελάτες έχουν ήδη τερματίσει τις συμφωνίες τους με την Ενάγουσα 1 με αποτέλεσμα η απώλεια να είναι εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια. Οι κακόβουλες επικοινωνίες της Εναγόμενης 1 δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή οντότητα αλλά στην πραγματικότητα είχε επαφή με όλους τους πελάτες και προμηθευτές της εταιρίας. Οι απώλειες εσόδων είναι για ακαθόριστο χρονικό διάστημα στο μέλλον καθιστώντας έτσι αδύνατο τον υπολογισμό των ζημιών. Έτσι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να επιδικαστούν αποζημιώσεις ή να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο τέλος της υπόθεσης. Στην Κυρίσαββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, αναγνωρίστηκε η δυνατότητα απαγόρευσης της συνέχισης μιας παράνομης κατάστασης, ενός στοιχείου που μπορεί να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της εξέτασης του τρίτου κριτηρίου. Επίσης λαμβάνεται υπόψη και η πρόθεση της Εναγομένης να συνεχίσει την παράνομη επέμβαση στα δικαιώματα των Εναγόντων. Βρίσκω ότι και το τρίτο κριτήριο, προϋπόθεση, ικανοποιείται. Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, είναι σαφές ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ των Αιτητών στα περιστατικά της υπόθεσης. Οι αξιώσεις των Εναγόντων ικανοποιούν τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας και του Νόμου και έτσι είναι επάναγκες να διατηρηθεί το status quo ante προς διατήρηση των δεδομένων ως είχαν αμέσως προ της διαφοράς η οποία προέκυψε. Καμιά ζημιά ή ανεπανόρθωτη ζημιά μπορεί να προκληθεί στην Εναγόμενη από την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Ηγέρθηκε από μέρους της Εναγομένης και το θέμα ότι με την Αίτηση τους επιδιώκουν ανεπίτρεπτα τις ίδιες θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή κατά τρόπο που με την εκδίκαση της επίδικης αίτησης στην πράξη εκδικάζεται και η ουσία της αγωγής. Αναμφίβολα η νομολογία έχει καθορίσει ότι είναι ανεπιθύμητο για το Δικαστήριο να εκδίδει διατάγματα τα οποία αποφασίζουν τελεσίδικα τα όσα ζητούνται με την αγωγή διότι έτσι δεν διατηρείται απλά το status quo ante, αλλά αποφασίζει επίδικα θέματα της ίδιας της αγωγής. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολ. Έφεση αρ. 85/2010, Αβερκίου ν. ΘΕΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α. ημερ. 31.1.2013, λέχθηκαν τα εξής: «Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της αγωγής, η δε έκδοση τους επιφέρει, ουσιαστικώς τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή στην εκδίκαση της υπόθεσης, συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και δεν πρέπει να παραχωρούνται. Βλ. AKIS v. Kokkonis
(1998)1 AAΔ 149. Όπως ορθώς επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο, στο στάδιο έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ανεπιθύμητο να εμπλέκεται ο δικαστής στην εξέταση της ουσίας της αγωγής. Έκαμε αναφορά το πρωτόδικο δικαστήριο στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dracon
(2009)1 AAΔ 734, για να εξετάσει κατά πόσο η παρουσιασθείσα ενώπιον του μαρτυρία οδηγεί στη διαπίστωση μιας φανερής και ασυνήθιστα δυνατής υπόθεσης, έτσι ώστε να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Εκτός από την έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων, οι Ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο την επιδίκαση Γενικών και Ειδικών αποζημιώσεων. Συνεπώς με την έκδοση των διαταγμάτων δεν αποφασίζετε ολόκληρη η αγωγή ούτε τερματίζεται. Η ύπαρξη δεδικασμένου, ένεκα απόφασης Ισραηλινού Δικαστηρίου και η ένεκα αυτού κατάχρηση της διαδικασίας καθώς και η έλλειψη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, αφού αρμόδιο Δικαστήριο, σύμφωνα με έγγραφο ημερ. 10.7.12, είναι Δικαστήριο του Τελ Αβίβ, είναι θέματα που δεν μπορούν να αποφασιστούν τώρα. Αυτά τα θέματα ούτε προδικαστικά μπορούν να αποφασιστούν αφού δεν είναι ξεκάθαρα γεγονότα. Είναι γεγονότα υπό αμφισβήτηση. Πρέπει να υπάρχει το απαραίτητο υπόβαθρο γεγονότων. Μόνο όπου υπάρχει πλήρης εικόνα αμφισβητούντων γεγονότων μπορούν να αποφασιστούν τέτοια νομικά σημεία. Τα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν στις 26.11.2012 γίνονται απόλυτα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ήγειραν ακόμη ένα θέμα ότι η εγγύηση που δόθηκε για οποιαδήποτε ζημιά την οποία θα υποστούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση από την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 26.11.12 είναι ανεπαρκής τόσο ως προς το ύψος της όσο και ως προς το είδος της. Το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος έθεσε όρο ότι οι Αιτητές ή ένας εκ των Εναγόντων θα υπογράψει εγγύηση €100.000 για τυχόν ζημιές ήθελαν προκληθεί από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Ο Ενάγων 2 υπέγραψε εγγύηση για το πιο πάνω ποσό. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι είναι αλλοδαπός, χωρίς να είναι κάτοχος ακίνητης ιδιοκτησίας στην Κύπρο ή άλλης περιουσίας που να εξασφαλίζει το ποσό αυτό, κρίνω ότι η εγγύηση θα πρέπει να αντικατασταθεί με τραπεζική εγγύηση. Οι Ενάγοντες να καταθέσουν τραπεζική εγγύηση ύψους €70.000 εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα της Αίτησης και συνεπώς είναι σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης,Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Κ.Κ. Subject:Civil/Interim Order Αναφορά: ΠολιτικέςΑπαγορευτικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο