← Κύπρος

Ανδρέα Πατσαλίδη ν. Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3631/08, 11/2/2013

Ανδρέα Πατσαλίδη ν. Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3631/08, 11/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3631/08 Μεταξύ: Ανδρέα Πατσαλίδη, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ, εκ Λεμεσού Εναγόμενων ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.10.2012 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11.2.2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα-αιτητή: κ. Σ. Φασουλιώτης Για εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Σωτηρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του πρώτου, σε συντομία εδράζεται στα ακόλουθα γεγονότα: Οι εναγόμενοι, στον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτες αποθηκών αποταμιεύσεως εμπορευμάτων στη Λεμεσό. Κατόπιν προφορικής συμφωνίας του ενάγοντα με τους εναγόμενους, η οποία έγινε κατά ή περί το Φεβρουάριο του 2003, οι τελευταίοι ανέλαβαν την αποθήκευση και/ή φύλαξη 2832 χαρτοκιβωτίων, τα οποία περιείχαν διάφορα εμπορεύματα ιδιοκτησίας του ενάγοντα, για αόριστη χρονική διάρκεια. Μετά το 2006, η συνεργασία των διαδίκων, ως ανωτέρω, κατά κάποιο τρόπο άρχισε να διασαλεύεται, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι απαιτούσαν από τον ενάγοντα αυξημένα αποθηκευτικά τέλη. Μάλιστα, με την επιστολή τους ημερομηνίας 9.4.2008, αξίωναν από τον ενάγοντα κατά τρόπο αυθαίρετο, αυξημένα αποθηκευτικά τέλη για την περίοδο από 1.3.2008 μέχρι και 30.4.2008 (προς €0,085 σεντ ανά τεμάχιο). Κατά τη μεταφορά 1254 τεμαχίων εμπορευμάτων του ενάγοντα από τις αποθήκες των εναγόμενων, η οποία έγινε κατά ή περί τις 21.5.2008 διαπιστώθηκε ότι 24 σιδερωτήρια που τους είχαν παραδοθεί εντελώς άθικτα και τελούσαν υπό τη φύλαξή τους, καταστράφηκαν πλήρως. Η αξία τους ανέρχεται σε €550,00, πλέον €82,50 Φ.Π.Α. Τα ποσά αυτά συνθέτουν τη μια από τις τρεις αξιώσεις του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Κατά ή περί τις 18.6.2008, ο ενάγοντας συμφώνησε να πωλήσει σε ενδιαφερόμενο αγοραστή, όλα τα εμπορεύματά του που βρίσκονταν μέχρι τότε υπό την φύλαξη των εναγόμενων, για το ποσό των €88.000,

  1. Επειδή ο ενδιαφερόμενος αγοραστής, προτού ολοκληρωθεί η σχετική πράξη, ζήτησε από τον ενάγοντα να του επιτραπεί να επιθεωρήσει τα εμπορεύματα, ο τελευταίος, με σχετική επιστολή του προς τους εναγόμενους τούς ζήτησε να θέσουν τα εμπορεύματά του στη διάθεσή του προς επιθεώρηση. Οι εναγόμενοι, με δική τους επιστολή προς τον ενάγοντα αποδέχτηκαν υπό όρους το αίτημά του. Για λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια, μολονότι ο ενάγοντας επισκέφθηκε μαζί με τον ενδιαφερόμενο αγοραστή των εμπορευμάτων του, τρεις φορές τις αποθήκες των εναγόμενων (στις 25.6.2008, στις 2.7.2008 και τέλος, στις 4.7.2008), εντούτοις, για λόγους που αφορούν τους τελευταίους, δεν έγινε επιθεώρηση των εμπορευμάτων. Συνεπεία αυτού, ο ενδιαφερόμενος αγοραστής, κατά ή περί τις 16.7.2008 πληροφόρησε τον ενάγοντα ότι ακυρώνει τη μεταξύ τους συμφωνία, επειδή δεν του παρασχέθηκε η ευκαιρία να επιθεωρήσει τα προς αγορά εμπορεύματα. Ο ενάγοντας, προς μετριασμό των ζημιών του, κατά ή περί τις 22.7.2007 προχώρησε σε εκτελωνισμό και μεταφορά των εμπορευμάτων του από τις αποθήκες των εναγόμενων, εξάγοντάς τα στη Βουλγαρία, αντί του συνολικού ποσού των €45.000,00, με αποτέλεσμα να υποστεί απώλεια εισοδήματος και/ή διαφυγόν κέρδος €43.000,00 (λαμβανομένου υπόψη ότι συμφώνησε να τα πουλήσει €88.000,00). Το ποσό αυτό αποτελεί τη βασική αξίωσή του εναντίον των εναγόμενων στο πλαίσιο της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Οι εναγόμενοι, για να επιτρέψουν στον ενάγοντα να μεταφέρει τα εμπορεύματά του από τις αποθήκες τους, αξίωσαν πλήρη εξόφληση όλων των αυθαίρετων και/ή αδικαιολόγητων υπερχρεώσεων τις οποίες του επέβαλαν για συγκεκριμένη περίοδο. Ο ενάγοντας, προς μετριασμό και πάλι των ζημιών του, στις 22.7.2008 ξόφλησε πλήρως τις παραπάνω υπερχρεώσεις, καταβάλλοντας στους εναγόμενους για το σκοπό αυτό το ποσό των €2.322,56, πλέον €348,40 Φ.Π.Α. Τα ποσά αυτά συνθέτουν την τρίτη αξίωσή του εναντίον των εναγόμενων στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Με την υπό κρίση αίτηση, ο ενάγοντας ζητά: Α. Διάταγμα και/ή άδεια τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης διά της προσθήκης νέας παραγράφου 30: «
  2. Επιπρόσθετα, λόγω του ότι η συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 16 ανωτέρω προνοούσε ότι ο αγοραστής των εμπορευμάτων θα τα παραλάμβανε και θα τα μετέφερε από τις αποθήκες των Εναγομένων αποκλειστικά με δικά του έξοδα και μέσα, και ως αποτέλεσμα της ματαίωσης της εν λόγω συμφωνίας εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων (ως ανωτέρω επεξηγείται) ο Ενάγοντας υπέστη επιπρόσθετη ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των €5.910,03 πλέον €171,00 Φ.Π.Α. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ (α) Έξοδα φορτωτικής της SHOHAM MARITIME LTD για εξαγωγή των εμπορευμάτων στη Βουλγαρία .. €4.195,83 (β) Πληρωμή στο Σύνδεσμο Αχθοφόρων Λεμεσού ... € 53,52 (γ) Πληρωμές στην Αρχή Λιμένων .......... € 273,84 (δ) Υπερωρίες και άλλες υπηρεσίες Τελωνείου Λεμεσού € 246,84 (ε) Εργατικά για τοποθέτηση από τους υπαλλήλους των Εναγομένων των εμπορευμάτων σε εμπορευματοκιβώτια για εξαγωγή (περιλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α.).................. € 701,50 (στ)Μεταφορικά έξοδα για τη μεταφορά των εμπορευμάτων από τις αποθήκες των Εναγομένων (περιλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α.)........ € 345,00 (ζ) Υπερωρίες υπαλλήλων Εναγομένων (περιλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α.) ........ € 264,50 €6.081,03 Β. Διάταγμα και/ή άδεια που να επιτρέπει την αναρίθμηση της υφιστάμενης παραγράφου 30 σε παράγραφο 31, την προσθήκη νέας παραγράφου Β στο παρακλητικό της με το ακόλουθο περιεχόμενο και την αναρίθμηση στη συνέχεια των υφιστάμενων παραγράφων Β έως Στ του παρακλητικού σε παραγράφους Γ έως Ζ: «Β. Το ποσό των €6.081,03 για περαιτέρω απώλειες και/ή ζημιές τις οποίες υπέστη ο Ενάγοντας εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων, ως λεπτομερώς αναλύονται στην παράγραφο 30 ανωτέρω.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 9 και Δ.25 Θ.Θ. 1 μέχρι 6 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και νομολογία των Δικαστηρίων. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του ενάγοντα, ημερομηνίας 25.10.2012, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Ανδρέας Πατσαλίδης, από τη Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  3. Είμαι ο Ενάγοντας στην αγωγή με τον ως άνω αριθμό και τίτλο και έχω προσωπική γνώση για τα γεγονότα που αναφέρονται στην παρούσα.
  4. Κατά την προετοιμασία μας μαζί με το δικηγόρο μου για την ακρόαση της πιο πάνω αγωγής και συγκεκριμένα σε συνάντηση που είχα μαζί του στις 24/10/2012, διαπίστωσα ότι στην Έκθεση Απαίτησης μου δεν εκτίθενται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με την πρόσθετη αξίωση μου συνολικού ποσού €6.081,03 εναντίον των Εναγομένων.
  5. Η πρόσθετη αυτή αξίωση αφορά την επιβάρυνση μου με έξοδα φορτωτικής της SHOHAM MARITIME LTD για εξαγωγή των επίδικων εμπορευμάτων στη Βουλγαρία, πληρωμές και επιβαρύνσεις για εργατικά, υπερωρίες και μεταφορικά έξοδα που επωμίστηκα ως αποτέλεσμα της ματαίωσης της συμφωνίας για πώληση τους τον Ιούλιο του
  6. Εάν δεν ματαιωνόταν η συμφωνία αυτή εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων, τότε δεν θα ήμουν υποχρεωμένος να επωμιστώ αυτό το επιπρόσθετο κόστος. Αντίγραφα των εγγράφων επί των οποίων στηρίζω τη σχετική αξίωση μου επισυνάπτονται υπό μορφή δέσμης ως Τεκμήριο «1».
  7. Είναι γεγονός ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχα αναφέρει στο δικηγόρο μου οτιδήποτε σε σχέση με αυτή την επιπρόσθετη ζημιά που υπέστηκα εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων με αποτέλεσμα να μη συμπεριληφθούν στην Έκθεση Απαίτησης μου οι λεπτομέρειες επί των οποίων εδράζεται η συγκεκριμένη αξίωση.
  8. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μου με το δικηγόρο μου αντιλήφθηκα το πιο πάνω γεγονός και ως εκ τούτου του έδωσα αμέσως οδηγίες όπως αιτηθεί την τροποποίηση της έκθεσης Απαίτησης για συμπερίληψη τους.
  9. Η αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται χωρίς ίχνος κακής πίστης και χωρίς υπαίτια και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
  10. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία για την αποτελεσματική και πλήρη επίλυση όλων των επίδικων διαφορών και με αυτή δεν προκαλείται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά.
  11. Ως εκ τούτου, ευσεβάστως εξαιτούμαι την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόμενων, η οποία εδράζεται στους ακόλουθους 7 λόγους:
  12. Υπάρχει κατάχρηση των διαδικασιών και των εξουσιών του Δικαστηρίου.
  13. Η προτεινόμενη τροποποίηση αποσκοπεί στην κάλυψη κενών, παραλείψεων και διόρθωση λαθών.
  14. Η προτεινόμενη τροποποίηση αποσκοπεί στην εισαγωγή νέων αξιώσεων για θέματα που ήσαν γνωστά στον Ενάγοντα κατά τον χρόνο καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης που θα οδηγήσει σε δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων των Εναγομένων.
  15. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 17/09/2008 και δεν πρέπει να υπάρξει άλλη καθυστέρηση στην εκδίκαση αυτής.
  16. Δεν αιτιολογείται και δεν δίδεται βάσιμη και/ή ικανοποιητική εξήγηση για την μακρά καθυστέρηση υποβολής της αίτησης για τροποποίηση δεδομένου και του γεγονότος ότι ο Ενάγοντας γνώριζε εξ' αρχής τα στοιχεία που τώρα επιχειρεί να συμπεριλάβει.
  17. Η αγωγή έχει αναβληθεί και έχει επαναοριστεί για ακρόαση αρκετές φορές στο παρελθόν από το 2009 μέχρι σήμερα και ο Ενάγοντας είχε προετοιμαστεί κατάλληλα για την παρουσίαση και στήριξη της υπόθεσης του κατά την ακροαματική διαδικασία, ετοιμάζοντας προς τούτο ως μέρος της μαρτυρίας του γραπτή δήλωση, αντίγραφο της οποίας παρέδωσε στους Δικηγόρους των Εναγομένων κατά ή περί τις 15/4/2011 επισυνάπτοντας όλα τα σχετικά έγγραφα προς τεκμηρίωση των διαφόρων ισχυρισμών. Δεν δικαιολογείται ο Ενάγοντας, ενώ ετοίμασε την γραπτή του δήλωση με συνημμένα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και έγγραφα να μην είχε αντιληφθεί τότε την ισχυριζόμενη παράλειψη του να συμπεριλάβει στις αξιώσεις του τα όσα με την παρούσα αίτηση ζητά και αν ακόμα δεν το είχε αντιληφθεί τότε, όφειλε να το είχε αντιληφθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα και όχι μετά από την πάροδο 5 χρόνων από την καταχώρηση της αγωγής και/ή 18 μηνών τουλάχιστον από την ετοιμασία της γραπτής δήλωσης και παράδοση αντιγράφου αυτής στην αντίδικη πλευρά των Εναγομένων.
  18. Είναι συνταγματικό δικαίωμα των Εναγομένων η διεξαγωγή της δίκης εντός εύλογου χρόνου. Η νομική βάση της ένστασης, ουσιαστικά είναι ίδια με τη νομική βάση της αίτησης, ενώ τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Κωνσταντίας Αρκάδη, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των εναγόμενων, ημερομηνίας 12.12.
  19. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίας Αρκάδη, η οποία, βασικά αποτελεί επανάληψη των λόγων ένστασης. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Οι αρχές που διέπουν το θέμα τροποποίησης δικογράφων εκτίθενται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Clive Preece κ.ά. και Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου, Πολιτική Έφεση Αρ.271/2008, ημερομηνίας 16.12.2011 επισημαίνονται τα εξής: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα

(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην Astor Manufacturing and Exporting Co και Άλλων ν. A.G. Levendis και Άλλων
(1993)1 ΑΑΔ 726 αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου ειπώθηκαν τα εξής, «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Ομοίως και στην Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4.5.2012, από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες του κ. 1 της Δ.25[1], όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων[2]. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Και λίγο παρακάτω: «Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος (Astor Manufacturing (πιο πάνω) και Clive Preece (πιο πάνω))». Παραπέμπω τέλος και στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 50/2010, ημερομηνίας 11.5.2011, σύμφωνα με την οποία: «Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, επιβεβαιώθηκε κατ' αρχάς η λεγόμενη σύγχρονη τάση της νομολογίας όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση εκείνη, η αγωγή είχε καταχωρηθεί κατά το 1986 ενώ το συγκεκριμένο αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε κοντά το 1998, δηλαδή περί τα 12 χρόνια αργότερα και ενώ η ακρόαση είχε προηγουμένως αρχίσει και διεξαχθεί μερικώς δύο φορές αλλά διατάχθηκε η εξ υπαρχής ακρόαση λόγω διορισμού των εκδικαζόντων Προέδρων ως δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου». Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές υπεισέρχομαι στην ουσία της αίτησης, υπό το φως και των προβαλλόμενων λόγων ένστασης. Ο πρώτος λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Η φύση των αιτούμενων τροποποιήσεων είναι τέτοια, σε βαθμό που είναι απολύτως κατανοητό, ότι με αυτές, ο ενάγοντας επιδιώκει απλώς να συμπεριλάβει στις υφιστάμενες αξιώσεις του εναντίον των εναγόμενων, ακόμη μία, παρεμφερή, άμεσα σχετική και συνυφασμένη με τη βασική του αξίωση για το ποσό των €43.000,00, που αποτελεί την απώλεια εισοδήματος και/ή διαφυγόν κέρδος, ένεκα του γεγονότος, όπως είναι η θέση του, ότι η συμφωνία πώλησης των εμπορευμάτων του ματαιώθηκε από τον ενδιαφερόμενο αγοραστή, υπαιτιότητι των εναγόμενων. Τίποτε δε συνηγορεί υπέρ της θέσης των εναγόμενων ότι το υπό κρίση διάβημά του συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Παρότι θα συμφωνήσω με τους εναγόμενους ότι η προτεινόμενη τροποποίηση, αποσκοπεί, όπως υποβάλλουν με το δεύτερο λόγο ένστασης, στην κάλυψη κενών και παραλείψεων, ομολογώ πως δεν έχω υπόψη μου κάποια νομική αρχή, που να μου επιτρέπει έστω, εξ αυτού να απορρίψω την αίτηση. Ενώ είναι ορθό ότι η αιτούμενη τροποποίηση, αποσκοπεί στην εισαγωγή νέων αξιώσεων για θέματα που ήσαν γνωστά στον ενάγοντα κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής του (δεν ισχυρίζεται το αντίθετο ο ίδιος) δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποια έννοια ή λογική, η αιτούμενη τροποποίηση θα οδηγήσει σε δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων των εναγόμενων, όπως γενικά και αόριστα και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης αυτοί υποβάλλουν με τον τρίτο λόγο ένστασης, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι, για να επαναλάβω, η σύγχρονη τάση της νομολογίας είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά, η οποία δε θα μπορούσε να αποκατασταθεί με χρήμα και ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα (βλ. μεταξύ άλλων τις Χριστοδούλου και Παπαχρυσοστόμου, ανωτέρω). Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιόν μου, που να καταδεικνύει έστω, ότι η αίτηση δεν έγινε καλή τη πίστη, αλλά κακόπιστα, όπως ισχυρίζεται η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγόμενων στο πλαίσιο της γραπτής της αγόρευσης, ενώ οι εναγόμενοι, ούτε καν ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση αποδοχής της υπό κρίση αίτησης, θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στους ίδιους, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με χρήμα. Τα παραπάνω απαντούν και στον πέμπτο λόγο ένστασης. Οι εναγόμενοι δεν εξηγούν, γιατί ο ενάγοντας θα πρέπει να καταβάλει μεγαλύτερο τίμημα απ' ό,τι αυτό που θα καταβάλει σε περίπτωση αποδοχής της αίτησής του, που είναι η καταδίκη του στα έξοδα της αίτησης καθώς και σ' αυτά που θα σπαταληθούν εξαιτίας της τροποποίησης, για το αναντίλεκτο γεγονός, ότι πράγματι, δε δίδει καμιά εξήγηση ή δικαιολογία, γιατί ενώ γνώριζε από την αρχή τα γεγονότα που συνθέτουν τις αξιώσεις που θέλει να συμπεριλάβει στην αγωγή του, καταχώρησε τη σχετική - υπό κρίση αίτηση, 4 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής. Τα όσα συνθέτουν τον έκτο λόγο ένστασης, στην πλειονότητά τους είναι βάσιμα, παρόλα αυτά, δεν μπορούν από μόνα τους να οδηγήσουν σε απόρριψη της αίτησης. Για ακόμη μια φορά παραπέμπω στη σύγχρονη τάση που θέλει τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις σε κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης (βλ. τις Χριστοδούλου και Παπαχρυσοστόμου, ανωτέρω). Όπως επεξηγείται στην Astor Manufacturing (ανωτέρω επίσης) ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, όχι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Τέλος, όπως υποδεικνύεται στην Παπαχρυσοστόμου (ανωτέρω επίσης) ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δε συνιστά κατ' ανάγκη αιτία απόρριψης αίτησης τροποποίησης, ενώ αυτή καθ' αυτή η καθυστέρηση, δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Θα συμφωνήσω τέλος με τους εναγόμενους ότι είναι συνταγματικό τους δικαίωμα η διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου, ωστόσο, δε νομίζω ότι αυτό θα παραβιαστεί, απλώς και μόνο επειδή θα επιτραπεί στον ενάγοντα να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης της αγωγής του και να συμπεριλάβει σ' αυτή και τις επιπλέον αξιώσεις του. Εξάλλου, το κατά πόσο το συνταγματικό δικαίωμα για διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου, όχι μόνο των εναγόμενων, αλλά και του ενάγοντα τυγχάνει ή όχι σεβασμού είναι κάτι που θα εξεταστεί και διακριβωθεί, όχι εκ των προτέρων, αλλά, αργότερα, μετά τη διεξαγωγή της δίκης και μέσω αυτής. Το Δικαστήριο δε, δεν μπορεί ενεργώντας προληπτικά, προκειμένου να διασφαλίσει το συγκεκριμένο συνταγματικό δικαίωμα της μιας πλευράς να παραβιάσει το επίσης συνταγματικό δικαίωμα της άλλης, που είναι η πρόσβαση στο Δικαστήριο ή το δικαίωμα δικαστικής προστασίας (άρθρο 30.1. του Συντάγματος) καθώς και το άλλο δικαίωμα - που αποτελεί έκφραση του προηγούμενου - να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου, που με τη σειρά του αποτελεί έκφραση της δίκαιης δίκης (άρθρο 30.3. του Συντάγματος). Συγκεφαλαιώνοντας, θα έλεγα ότι, δεδομένης της φύσης και έκτασης των αιτούμενων τροποποιήσεων καθώς και της συνάφειάς τους με τους υφιστάμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς και αξιώσεις του ενάγοντα, σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι, οι εναγόμενοι απέτυχαν να με πείσουν ότι, είτε θα υποστούν βλάβη ή αδικία σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, είτε ακόμη ότι ο ενάγοντας ενεργεί κακόπιστα, καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι το καλώς νοούμενο συμφέρον της δικαιοσύνης επιτάσσει την έγκριση της αίτησης, αφού, σε τέτοια περίπτωση αποτρέπεται και η πολλαπλότητα των δικαστικών διαδικασιών. Ούτε και μου διαφεύγει ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη αρχίσει. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης, ως η αίτηση. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από σήμερα. Η υπεράσπιση και ανταπαίτηση να καταχωρηθούν εντός περαιτέρω 20 ημερών. Τέλος, η απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση να καταχωρηθούν εντός περαιτέρω 10 ημερών. Τα έξοδα της αίτησης καθώς και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος του ενάγοντα και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.