ΑΝΤΩΝΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 482/11, 19/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A44 ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 482/11 Μεταξύ: ΑΝΤΩΝΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δια και εκ μέρους του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από τη Λευκωσία Εναγόμενου ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ: ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένου - Αιτητού Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Ι. Τσιντίδου Για Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χρ. Ιωσηφίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά όπως: «Α. Τα νομικά σημεία και/ή οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία (α) - (στ) αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων της Έκθεσης Υπερασπίσεως του Εναγομένου - Αιτητού προδικαστούν και/ή αποφασισθούν από το Δικαστήριο πριν από την ακρόαση ολόκληρης της αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 θ.1-2, Δ.48 θ 1-3 και 9, στις διατάξεις του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε και ειδικότερα αυτές των άρθρων 50Α, 58 και 80 και στις συμφυείς εξουσίες και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Ελένης Θεοδοσίου, δικηγόρου στο Επαρχιακό Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, στη Λεμεσό. Λέγει ότι ο Ενάγοντας ήγειρε την πιο πάνω αγωγή στη βάση της ισχυριζόμενης παράλειψης του Κτηματολογίου να επιλύσει διαφορά ως προς τα σύνορα του επίδικου ακινήτου με γειτονικά τεμάχια. Θα έπρεπε το θέμα αυτό να επιλυθεί σε πρώτο στάδιο από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κεφ.
- Το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 58 και 80 του Κεφ. 224 δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αγωγής. Για το ίδιο αντικείμενο με την παρούσα αγωγή και με τους ίδιους διαδίκους ηγέρθη η αγωγή με αριθμό 4900/2002 για την οποία υπήρξε σχετική απόφαση του Δικαστηρίου. Επίσης οι δηλώσεις των μερών που φαίνονται σε αντίγραφο του πρακτικού του Δικαστηρίου το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη της δήλωση με την απόφαση του Δικαστηρίου έχουν καταστεί κανόνας του Δικαστηρίου. Οι αιτούμενες θεραπείες του Ενάγοντα στην αγωγή δεν προβλέπονται δια νόμου και ούτε δια του Κεφ. 224 και η αγωγή είναι ουσία αβάσιμη. Η έκθεση απαίτησης περιέχει εκτεταμένη μαρτυρία κατά παράβαση των δικονομικών κανόνων. Εκδίκαση και αποδοχή των προδικαστικών ενστάσεων θα εμποδίσει την περαιτέρω προώθηση της αγωγής. Ο Ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στην οποία επικαλείται τους εξής λόγους για απόρριψη της αίτησης: «
- Το αντικείμενο της αγωγής είναι η καταβολή αποζημιώσεων στον ενάγοντα από τους εναγόμενους για τις ζημιές και άλλες βλάβες που έχει υποστεί, ως η αξίωσις του στην Οπισθογράφηση Απαιτήσεως του στο Κλητήριον Ένταλμα με ημερομηνία 30.3.2011 και η Έκθεση Απαιτήσεως, λόγω της δόλιας παράλειψης των εναγομένων να λάβουν απόφαση στην αίτηση του ενάγοντος για επίλυση διαφοράς συνόρων με αριθμό Φακέλου Α1909/99, ήτοι για 13 ολόκληρα χρόνια, και όχι οποιαδήποτε (κατά τα άλλα ανύπαρκτη) απόφαση του Διευθυντή, όπως εσφαλμένα οι εναγόμενοι αντιλαμβάνονται την αγωγή.
- Η αίτηση έφεση που προβάλλουν οι αιτητές δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 ασκείται μόνο εναντίον απόφασης ενώ στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει απόφαση προς προσβολή με αίτηση έφεση ή άλλως πως.
- Δεν υπάρχει το κατ΄ ισχυρισμόν δεδικασμένο που εσφαλμένα και/ή παραπλανητικά και/ή επιπόλαια αναφέρουν οι αιτητές.
- Το συνταγματικό δικαίωμα του ενάγοντα καθ΄ου η αίτηση για προσφυγή στο παρών Δικαστήριο για τη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων διασφαλίζεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος και από διεθνείς συνθήκες.
- Η αγωγή και τα δικόγραφα του ενάγοντα ανταποκρίνονται πλήρως στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Η αίτηση των αιτητών εγείρεται κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.» Η ένσταση υποστηρίζεται, ως προς τα γεγονότα, από ένορκη δήλωση του ίδιου του ενάγοντα. Η εκδίκαση προδικαστικού ζητήματος είναι εφικτή εάν και εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα και τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ως παραδεκτά (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 225). Νομικό σημείο δεν εκδικάζεται προδικαστικά όταν τα γεγονότα επί των οποίων θα αποφασιστεί είναι αμφισβητούμενα. Στην απόφαση Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ.
(1992)1Β Α.Α.Δ. 949, λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί, (Βλ. μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1065)1 C.L.R. 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1968)1 C.L.R. 392, Michael v. Unmited Sea Transport
(1981)1 C.L.R. 322). Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής, μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που διέπουν το θέμα, συμφωνούμε με την εισήγηση του δικηγόρου της εφεσίβλητης και κρίνουμε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Οι τρεις λόγοι, πάνω στους οποίους βασίστηκε το Δικαστήριο για να καταλήξει στην ενδιάμεση απόφασή του, είναι ορθοί και δεν έχουμε πεισθεί ότι θα πρέπει να παρέμβουμε.» Σύμφωνα με την αξίωση του Ενάγοντα, αυτός στην παράγραφο Α, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο να προβεί στην επίλυση της συνοριακής διαφοράς με βάση την Αίτηση του Ενάγοντα με αριθμό φακέλου Α. 1909/99 στο χωριό Μονιάτης της Επαρχίας Λεμεσού, σύμφωνα με τα εν χρήσει σχέδια εντός ευλόγου χρόνου. Είναι παραδεκτό γεγονός η ύπαρξη της Αίτησης αρ. φακέλου Α.1909/99 επί της οποίας η έκδοση απόφασης εκκρεμεί. Στη παράγραφο Β9 της απαίτησης του Ενάγοντα επιζητείται η επιδίκαση αποζημιώσεων €20.000 ή ποσό που το Δικαστήριο θα κρίνει εύλογο, για έξοδα του ενάγοντα στην αγωγή αρ. 4900/2002. Στην υπό εκδίκαση Αίτηση επισυνάπτονται ως τεκμήρια φωτοαντίγραφο της Αγωγής αρ. 4900/02, φωτοαντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή αυτή, ημερομηνίας 30.1.08 και φωτοαντίγραφο των πρακτικών ημερομηνίας 12.12.07 στην ίδια αγωγή. Ο γνωστός κανόνας του δεδικασμένου και η ανάγκη εφαρμογής του επεξηγούνται με αναφορά σε όλες τις διαχρονικά σημαντικές επί του θέματος αποφάσεως στην απόφαση Αντριανή Χαραλάμπους ν. Μαρίας Χαραλάμπους
(2008)1 ΑΑΔ 1298. Όπως υποδεικνύεται ο κανόνας του δεδικασμένου εδράζεται σε δύο βασικές αρχές: αφενός του οφέλους του δημόσιου συμφέροντος από την τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς και αφετέρου του αποκλεισμού της ενόχλησης οποιουδήποτε προσώπου δύο φορές για το ίδιο θέμα. Η εφαρμογή της αρχής του δεδικασμένου προϋποθέτει: (α) το επίδικο θέμα να είναι το ίδιο και να είχε εγερθεί και αποφασιστεί τελικά από το Δικαστήριο κατά την πρώτη διαδικασία, (β) οι διάδικοι να είναι ίδιοι, και (γ) το δικαστήριο να είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει το θέμα. Είναι αναμφισβήτητο ότι και οι τρεις προϋποθέσεις, στην προκειμένη περίπτωση, πληρούνται. Βρίσκω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για προδίκαση των νομικών σημείων που εγείρονται στις πιο πάνω δύο παραγράφους της έκθεσης απαίτησης, Α1 και Β9, σε συνδυασμό με τις παραγράφους (β) και (δ) της υπεράσπισης. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα για προδίκαση των νομικών αυτών σημείων. Για τις υπόλοιπες παραγράφους, προδικαστικές ενστάσεις, η Αίτηση απορρίπτεται. Εκδίδεται διάταγμα για έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ού η Αίτηση τα οποία να υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ......... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. Subject: Civil/Αction Αναφορά: Αίτηση - Προδίκαση Νομικών Σημείων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο