← Κύπρος

Ανδρέα Πολυκάρπου, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ν. Χαράλαμπου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγω

Ανδρέα Πολυκάρπου, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ν. Χαράλαμπου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2687/2011, 5/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2687/2011 Μεταξύ: Ανδρέα Πολυκάρπου, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, τέως από τη Λεμεσό Ενάγοντα και

  1. Χαράλαμπου Αντωνίου, από τη Λεμεσό
  2. Αντώνη Χαραλάμπους, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 26.09.12 για διαγραφή μέρους της Υπεράσπισης Ημερομηνία: 05.02.13 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κος Ε. Σεργίδης Για Εναγομένους-Καθ' ων η αίτηση 1 & 2: κος Π. Παύλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση δια κλήσεως ο Ενάγοντας (στο εξής ο 'Αιτητής') ζητεί τη διαγραφή μέρους της Υπεράσπισης των Εναγομένων 1 και 2 (στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση') επειδή σύμφωνα με τον ίδιο ορισμένες παράγραφοι του εν λόγω δικογράφου περιέχουν ισχυρισμούς που αποτελούν μαρτυρία ή και είναι αχρείαστοι, σκανδαλώδεις ενοχλητικοί, άσχετοι, άπρεποι ή και γίνονται με κακή πίστη και προσάπτουν κατηγορίες κατά του αντιδίκου ενάγοντα, είναι διφορούμενοι, αδιάφοροι, ακατανόητοι, προκαλούν σύγχυση, αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις που θα περιπλέξουν τη διαδικασία και θα προκαλέσουν καθυστέρηση και ταλαιπωρία και έτσι θα βλάψουν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται η διαγραφή των πιο κάτω θέσεων των Καθ' ων η αίτηση: (α) Παράγραφος 6 από την 4η σειρά οι λέξεις: ".... παραπλανητικά και με κακόπιστο τρόπο .." και από την τελευταία σειρά οι λέξεις "... αποκύημα της κακόπιστης βουλής του ενάγοντα ..." (β) Παράγραφος 9 από την 8η - 9η και 10η σειρά οι λέξεις: ".... οπόταν αίφνης και παράδοξα επηνοήθει ο ισχυρισμός αυτός κακόπιστα για να ικανοποιηθούν αλλότρια συμφέροντα κληρονόμων και ή κληροδόχων της αποβιώσασας." (γ) Παράγραφος 13 σειρές 6 και 7: ".... και όχι να προσπαθεί να ικανοποιήσει τα σημερινά συμφέροντα κάποιων κληρονόμων." (δ) Παράγραφος 19 όλη τη παράγραφο. (ε) Παράγραφος 21 σειρά 4 αρχίζοντας από τις λέξεις ".. και μετά ...." μέχρι το τέλος της παραγράφου. (στ) Ολόκληρη η παράγραφος
  3. (ζ) Ολόκληρη η παράγραφος
  4. (η) Ολόκληρη η παράγραφος
  5. (θ) Ολόκληρη η παράγραφος
  6. Η αίτηση αυτή, η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, εδράζεται στη Διάταξη 19 Κανονισμούς 4 και 26, στη Διάταξη 27 Κανονισμό 3, Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-3 και Κανονισμός 9(j), στη Διάταξη 64 Κανονισμούς 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην εγγενή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στις 28.11.12 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:
  7. Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος αφού το αίτημα για διαγραφή ισχυρισμών των εναγομένων που περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης είναι ουσιαστικά αβάσιμος, νομικά αστήρικτο, δεν στηρίζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο και δεν έχουν ακολουθηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  8. Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση.
  9. Η αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας, περιέχει σωρηδόν όλους τους ισχυρισμούς και χαρακτηρισμούς που μπορεί να επικαλεστεί κάποιος επί παντός ζητήματος και ούτε εξειδικεύει τα σημεία που η Έκθεση Υπεράσπισης περιέχει ισχυρισμούς αχρείαστους και ή αποτελούν μαρτυρία και ή είναι σκανδαλώδεις, ενοχλητικοί, άσχετοι, άπρεποι ή και γίνονται με κακή πίστη και προσάπτουν κατηγορίες κατά του αντιδίκου ενάγοντα, είναι διφορούμενοι, αδιάφοροι, ακατανόητοι, προκαλούν σύγχυση, αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις που θα περιπλέξουν τη διαδικασία και θα προκαλέσουν καθυστέρηση και ταλαιπωρία και θα βλάψουν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης κ.λ.π. και ούτε αναφέρεται πουθενά για ποιους λόγους και γιατί θεωρεί ότι αυτοί ένας έκαστος ισχυρισμός είναι έτσι όπως γενικά ισχυρίζεται.
  10. Ο Αιτητής κάνει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
  11. Ο Αιτητής υποβάλλει τη παρούσα αίτηση με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση.
  12. Οι Καθ' ων η αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αναφέρουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η θέσης τους σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.
  14. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν στην Έκθεση Υπεράσπισης τους όλα τα ζητήματα που δείχνουν ότι η υπεράσπιση τους ευσταθεί σε νομικά σημεία.
  15. Αν δεν εγείρουν οι Καθ' ων η αίτηση όλα τα ζητήματα θα καταλάβουν τον ενάγοντα απροόπτου.
  16. Η Έκθεση Υπεράσπισης περιλαμβάνει τα ουσιώδη περιεχόμενα εγγράφων και την αποτελεσματικότητα τους όσο το δυνατό εν συντομία χωρίς να παρατίθεται ολόκληρο ή μέρος αυτών, εκτός όπου οι ακριβείς λέξεις των εγγράφων ή μέρος αυτών είναι ουσιώδεις σύμφωνα με τη Δ.19, Θ.
  18. Η Έκθεση Υπεράσπισης περιλαμβάνει επιστολές και/ή συνομιλίες και/ή δηλώσεις και/ή ανακοινώσεις/περιστατικά σαν γεγονότα και γίνεται αναφορά γενικά στα πιο πάνω όπως επιβάλλεται από τη Δ.19 Θ.
  20. Η Έκθεση Υπεράσπισης αναφέρει τη θεραπεία την οποία επιζητούν οι εναγόμενοι εναλλακτικά/διαζευκτικά σύμφωνα με τη Δ.20 Θ.
  22. Επειδή οι Καθ' ων η αίτηση επιζητούν θεραπεία σχετικά με διάφορες ευκρινείς απαιτήσεις ή ζητήματα παραπόνου που εξάγονται από διαφορετικά και ευκρινή σημεία, αναφέρουν αυτά στην Έκθεση Υπεράσπισης τους καθ' όλη την έκταση τους και ευκρινώς σύμφωνα με τη Δ.20 Θ.
  24. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν με την υπεράσπιση τους διάφορα νομικά σημεία σύμφωνα με τη Δ.27 Θ.
  26. Η αίτηση καθυστερεί άνευ λόγου και ουσιαστικής αιτίας την εκδίκαση της υπόθεσης και εγείρει ζητήματα που θα αποτελέσουν νομικά σημεία και πραγματικά γεγονότα που θα απαντηθούν απαραίτητα και ούτως ή άλλως κατά την ακροαματική διαδικασία.
  27. Ο Αιτητής δεν βλάπτεται με οποιοδήποτε τρόπο δια των όσων αναφέρονται στην Έκθεση Υπεράσπισης.
  28. Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι αν γίνει αποδεκτή η αίτηση θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με απαγόρευση στους ιδίους να προσφύγουν στο Δικαστήριο και να προβάλουν τις θέσεις τους. Η ένσταση, η οποία επίσης δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση αλλά αναφέρει στο σώμα της ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται φαίνονται και περιέχονται στο φάκελο της υπόθεσης, εδράζεται στη Διάταξη 19 Κανονισμούς 4, 5, 13, 19 και 26, στη Διάταξη 20 Κανονισμούς 2 και 3, στη Διάταξη 27 Κανονισμοί 1 και 3, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 6 και 9(j), στη Διάταξη 64 Κανονισμούς 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, στην εγγενή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, στα πλαίσια υποστήριξης των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, υιοθέτησαν το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης τους που υπέβαλαν στο Δικαστήριο για διευκόλυνση του. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι οι ισχυρισμοί για τους οποίους ζητείται η διαγραφή τους τείνουν να διασύρουν και να υποτιμήσουν τον Αιτητή και αποδίδοντας του πρόθεση εξαπάτησης των Καθ' ων η αίτηση, κακοπιστία και κατασκευασμένες θέσεις να τον παραβλάψουν, χωρίς οι τελευταίοι είτε να παραθέτουν στοιχεία και λεπτομέρειες δόλου είτε να καταχωρούν ανταπαίτηση εναντίον του. Είναι ακόμη η νομική θέση του κυρίου Σεργίδη ότι μερικοί από τους σκοπούμενος προς διαγραφή ισχυρισμούς αφορούν τρίτα πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή χωρίς οι Καθ' ων η αίτηση να έχουν προβεί σε διαδικασία τριτοδιαδίκου. Στη βάση αυτών ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή κάλεσε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και να εκδώσει διάταγμα διαγραφής ως η αίτηση με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, επιχειρηματολόγησε ότι η παρούσα αίτηση χαρακτηρίζεται από γενικότητα και αοριστία η οποία περιέχει σωρηδόν ισχυρισμούς που ο Αιτητής παρέλειψε να εξηγήσει έκαστο ξεχωριστά. Σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο, αυτό από μόνο του προκαλεί καθυστέρηση, ταλαιπωρία και βλάβη στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Είναι η θέση του κυρίου Παύλου ότι ο Αιτητής δεν έδειξε με ποιο τρόπο οι επίδικοι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση θα είναι επιβλαβείς στη δίκαιη δίκη ή στην ομαλή διεξαγωγή της δίκης ή στο πρόσωπο, τιμή και αξιοπρέπεια οποιουδήποτε ατόμου. Με αυτό το σκεπτικό ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση ζήτησε από το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και να απορρίψει την αίτηση με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εις βάρος του Αιτητή. Η παρουσίαση στο Δικαστήριο των εκδοχών των διαδίκων πραγματοποιείται στη βάση έγγραφων προτάσεων που ετοιμάζονται και καταχωρούνται. Είναι τα δικόγραφα που καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Γενική αρχή, η οποία πρέπει να διατηρείται ιερή, είναι ότι το Δικαστήριο δεν επιβάλλει στα μέρη πως να διαμορφώσουν την υπόθεση τους (βλέπε Knowles v Roberts

(1888)38 Ch.D. 268). Η αρχή αυτή ευθυγραμμίζεται πλήρως με τους κανόνες δικογράφησης έγγραφων προτάσεων ενώ ταυτόχρονα υπόκειται σε περιορισμούς όπως αυτοί έχουν διατυπωθεί μέσα από τους διαδικαστικούς κανόνες πολιτικής δικονομίας αλλά και από την πάγια κυπριακή νομολογία που είναι συναφής με το θέμα αυτό. Η Διάταξη 19 Κανονισμός 4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιτάσσει ότι μόνο τα ουσιώδη γεγονότα που είναι αναγκαία πρέπει να δικογραφούνται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα. Κατ' επέκταση, η μαρτυρία για απόδειξη των επιδίκων θεμάτων δεν έχει θέση στη δικογραφία (βλέπε Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ. v. Σ. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 685). Το τι δε είναι αναγκαίο εξαρτάται από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Στην αγγλική υπόθεση Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 All E.R. 294 λέχθηκε ότι η λέξη 'material' που χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς του τότε αντίστοιχου αγγλικού θεσμού σημαίνει 'necessary for the purpose of formulating a complete statement of claim.' Στην υπόθεση Cyber Group Ltd v Κυριάκος Χαραλαμπίδη και άλλοι
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852 τονίστηκε ότι η λιτή διατύπωση μιας υπόθεσης χωρίς πλατειασμούς είναι η πεμπτουσία του Κανονισμού 4 της Διάταξης 19. Όπως έχει ήδη σημειωθεί πιο πάνω, το πεδίο σύνταξης δικογράφων δεν είναι απεριόριστο. Θέματα που ξεφεύγουν από το σκοπό και τους κανόνες δικογράφησης μπορεί, κατόπιν αιτήσεως από το επηρεαζόμενο μέρος, να διαγραφούν από το δικόγραφο. Το ζήτημα της διαγραφής ισχυρισμών από δικόγραφο διέπεται από τον Κανονισμό 26 της Διάταξης 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος αυτούσια σημειώνει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής." Κύριος σκοπός του Κανονισμού 26 της Διάταξης 19 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Με βάση το λεκτικό του εν λόγω διαδικαστικού κανονισμού το Δικαστήριο μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο, αν και για σκοπούς καλύτερης εξυπηρέτησης και εφαρμογής της, θα πρέπει τέτοια αίτηση να υποβάλλεται το ταχύτερο δυνατό και κατά κανόνα αμέσως μετά την παράδοση του δικογράφου που προκαλεί το παράπονο, εν πάσει δε περιπτώσει πριν από την ολοκλήρωση των δικογράφων να διαγράψει ισχυρισμό από δικόγραφο όταν αυτός είναι περιττός ή σκανδαλώδης ή τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης (βλέπε Νίκος Σιακόλας v Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1338 και Cyber Group Ltd v Κυριάκος Χαραλαμπίδη και άλλοι
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852). Το ίδιο ισχύει για ένα ισχυρισμό που προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. H νομολογία έχει υποδείξει ότι τα Δικαστήρια ερμηνεύουν φιλελεύθερα τις έννοιες των λέξεων στις οποίες εντάσσονται ισχυρισμοί που τείνουν να προκαλέσουν βλάβη ή αμηχανία ή καθυστέρηση στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης (βλέπε Athina Leathergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 787). Η έκδοση διατάγματος για διαγραφή μέρος ενός δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά μετά περισσής φειδούς και σε εξαιρετικές περιπτώσεις που είναι απλές, προφανείς, ξεκάθαρες και οφθαλμοφανείς. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται ότι αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρηση της διαδικασίας με την ασέβεια προς τους κανόνες σύνταξης έγγραφων προτάσεων (βλέπε Drummond-Jackson v. British Medical Association [1970] 1 All E.R. 1094). Από τη μία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνταγματικό δικαίωμα κάθε διαδίκου για ελεύθερη παρουσίαση της υπόθεσης του και πρόσβαση στο δικαϊκό σύστημα και από την άλλη να επιδεικνύεται σεβασμός και τήρησης των κανόνων διαδικασίας και δικογράφησης έγγραφων προτάσεων. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι η άσκηση της εξουσίας κρίνεται με βάση τα ίδια τα δικόγραφα, το περιεχόμενο τους και τίποτε έξω από αυτά. Επομένως, δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις (βλέπε In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246). Το βάρος απόδειξης σε τέτοιου είδους αιτήσεις το φέρει ο αιτητής, ο οποίος καλείται να το αποσείσει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1961 (The Annual Practice 1961) αναφέρεται ότι από τη δικογραφία δύναται να διαγραφούν σκανδαλώδεις ισχυρισμοί. Ένας ισχυρισμός θεωρείται σκανδαλώδης και συνεπώς διαγραπτέος όταν αυτός, χωρίς να είναι σχετικός με τη βάση αγωγής ή τα επίδικα θέματα, είναι προσβλητικός ή ανήθικος ή υποβιβαστικός ή περιέχει οποιαδήποτε ενοχή εις βάρος του αντιδίκου ή αποδίδει στον αντίδικο κακή συμπεριφορά ή κακή πίστη και τείνει έτσι να βλάψει την άλλη πλευρά. Αντίθετα, τέτοιου είδους ισχυρισμοί που είναι σχετικοί με τη βάση αγωγής ή τα επίδικα θέματα και μπορούν να δοθούν σε αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των περιεχομένων τους στη δικογραφία δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις. Περαιτέρω, σημειώνεται πως το γεγονός απλώς ότι το δικόγραφο περιέχει κάποιο περιττό ή αχρείαστο ισχυρισμό που όμως δεν προκαλεί ζημιά ή βλάβη στον αντίδικο δεν αποτελεί επαρκή λόγο για διαγραφή του. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση όπου ουσιώδη γεγονότα δικογραφούνται σε περιττή ή αχρείαστη έκταση ή ακόμη δικογραφούνται τέτοια γεγονότα σε περιττή ή αχρείαστη λεπτομέρεια (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Bullen & League, 12η έκδοση). Επίσης και στην περίπτωση που ένας ισχυρισμός αποδεικτεί ότι τελικά είναι αναληθής (βλέπε Williams and Glyn's Bank v. The ship 'Maria' [1984] 1 C.L.R. 82 και Rossage v. Rossage [1960] 1 All E.R. 600). Το ίδιο δεν δικαιολογείται να διαγραφεί ένας ισχυρισμός απλώς επειδή δεν θα πετύχει επειδή σχετίζεται με αδύνατη υπόθεση. Από την άλλη, εάν ένα θέμα διατυπώνεται εμφανώς αχρείαστα και είναι πλήρως μη ουσιώδες με τέτοιο τρόπο που ο αντίδικος θα πρέπει να απαντήσει σ' αυτό και επομένως προκύπτουν θέματα άσχετα με τα επίδικα, με περαιτέρω αποτέλεσμα τη δημιουργία εξόδων ή ταλαιπωρία ή καθυστέρηση στη δίκη τότε το άσχετο θέμα θα πρέπει να διαγραφεί. Μέσα σε αυτό το νομικό πλαίσιο εντάσσεται η εξέταση των λόγων ένστασης που προβλήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση για την υπό κρίση αίτηση. Ορισμένοι από αυτούς μπορούν να ομαδοποιηθούν και να εξεταστούν ταυτόχρονα επειδή ουσιαστικά πραγματεύονται κοινό ζήτημα. Κατά συνέπεια, θα εξετάσω μαζί και ξεχωριστά από τους υπόλοιπους τους 1ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο, 11ο, 12ο, 15ο και 16ο λόγους ένστασης. Για να γίνει όμως καλύτερα αντιληπτή η εξέταση της υπό κρίση αίτησης θα αναφερθώ συνοπτικά στο περιεχόμενο των έγγραφων προτάσεων χωρίς αυτό να σημαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση τους ή κατάληξη σε ευρήματα ή άσκηση κρίσης σε επίδικα θέματα της υπόθεσης αυτής. Μέσα από το περιεχόμενο των δικογράφων, είναι κοινό έδαφος των διαδίκων ότι η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εγείρεται από τον Αιτητή υπό την ιδιότητα του εκτελεστή της διαθήκης και διαχειριστή της περιουσίας της θανούσας Κυριακούλας Σώζου Παπαϊωάννου (στο εξής η 'θανούσα') δυνάμει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 17.09.10, η οποία θανούσα ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του όλου μεριδίου του επιδίκου ακινήτου στη Λεμεσό στο οποίο ανεγέρθηκαν διάφορα υποστατικά, μία κατοικία και καταστήματα, μεταξύ των οποίων και το επίδικο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης περί την 22.01.85 η θανούσα ενοικίασε στον Καθ' ου η αίτηση 1 το επίδικο κατάστημα μαζί με την αυλή στο μπροστινό μέρος έναντι μηνιαίου ενοικίου ύψους Λ.Κ.£450,00 για την περίοδο από 01.02.85 μέχρι 31.01.86 για να το κατέχει και χρησιμοποιεί αποκλειστικά ως εστιατόριο και μπαρ χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα μετατροπής, προσθήκης ή επέκτασης ή οποιασδήποτε επέμβασης επ' αυτού πριν από την εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση της θανούσας. Είναι η θέση του Αιτητή ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί το εστιατόριο μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος δυνάμει σχετικής τροποποίησης της πιο πάνω συμφωνίας προτέθηκε ως δεύτερος ενοικιαστής του εστιατορίου. Είναι ακόμη η θέση του Αιτητή ότι δυνάμει ξεχωριστής συμφωνίας ενοικίασης περί την 27.03.87 η θανούσα ενοικίασε στον Καθ' ου αίτηση 1 χώρο-πέρασμα (λωρίδα γης) που συνορεύει με το προαναφερόμενο εστιατόριο για περίοδο από 01.05.87 μέχρι 30.04.97 (10 έτη) έναντι μηνιαίου ενοικίου για τα πρώτα δύο έτη Λ.Κ.£150,00 και τα επόμενα 8 έτη Λ.Κ.£1750,00 χωρίς δικαίωμα επέκτασης ή προσθήκης ή μετατροπής του πριν από την προηγούμενη εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση της θανούσας, με εξαίρεση την ανέγερση με έξοδα του Καθ' ου η αίτηση 1 μιας κουζίνας, τριών αποχωρητηρίων στη στην οροφή της και μιας αποθήκης. Όπως ο Αιτητής ισχυρίστηκε, εντός του χώρου αυτού ο Καθ' ου η αίτηση 1 όντως ανέγειρε μία κουζίνα, τρία αποχωρητήρια και μία αποθήκη που με βάση την πιο πάνω συμφωνία με τη συμπλήρωση τους θα περιέρχονταν στην ιδιοκτησία της θανούσας και θα ενοικιάζονταν στον καθ' ου η αίτηση
  1. Ωστόσο, ως είναι ισχυρισμός του Αιτητή, η κουζίνα και τα τρία αποχωρητήρια κτίστηκαν εκτός του χώρου-περάσματος και εντός του καταστήματος και νομιμοποιήθηκαν αλλά η αποθήκη ανεγέρθηκε εκτός του χώρου-περάσματος με ευτελή υλικά και δεν νομιμοποιείται. Σύμφωνα με τον Αιτητή, όπως και στην συμφωνία ενοικίασης του καταστήματος έτσι και στη συμφωνία ενοικίασης του χώρου-περάσματος, κατόπιν σχετικής τροποποίησης της, ο Καθ' ου αίτηση 2 προστέθηκε ως δεύτερος ενοικιαστής. Ακολούθως, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι δυνάμει συμφωνιών μεταξύ της θανούσας και των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2, η ενοικίαση του καταστήματος και χώρου-περάσματος παρατάθηκε μέχρι τις 31.12.10 έναντι αυξημένου μηναίου ενοικίου. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι κατά παράβαση των συμφωνιών ενοικίασης του καταστήματος και χώρου-περάσματος οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 προέβησαν σε επέκταση του εστιατορίου ανατολικά, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος του χώρου-περάσματος με την κατασκευή τζαμαρίας πλάτους 2 μέτρων, μήκους 9,70 μέτρων και ύψους 3 μέτρων χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση της συγκατάθεσης της αποθανούσας καθώς και την άδεια των αρμοδίων αρχών. Επίσης, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 παραλείπουν και/ή αρνούνται να πληρώσουν συμφωνημένα ενοίκια του χώρου-περάσματος για την περίοδο από 01.11.04 μέχρι 31.12.10 με αποτέλεσμα το ύψος των οφειλομένων ενοικίων να ανέρχεται στο ποσό των €43.056,
  2. Είναι ακόμη η θέση του Αιτητή, ότι παρόλο που οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 κλήθηκαν να παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του χώρου-περάσματος με την εκπνοή της περιόδου ενοικίασης του (31.12.10) χωρίς τις παράνομες κατασκευές καθώς και να καταβάλουν όλα τα οφειλόμενα ενοίκια, αυτοί δεν το έπραξαν με αποτέλεσμα από την 01.01.11 μέχρι σήμερα να κατέχουν το χώρο-πέρασμα σαν επεμβασίες. Επιπλέον, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι συνεπεία της μη κατεδάφισης των παράνομων κατασκευών περιλαμβανομένου της τζαμαρίας από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 εμποδίζεται ο διαχωρισμός του ακινήτου και κατ' επέκταση καθυστερεί αδικαιολόγητα η διαχείριση της περιουσίας της θανούσας και η διανομή της στους κληρονόμους, πράγμα που ενδεχόμενα να οδηγήσει σε κυρώσεις εναντίον του Αιτητή και ταυτόχρονα σε οικονομικές απώλειες και ζημιές τους δικαιούχους της περιουσίας της θανούσας. Στη βάση αυτών, ο Αιτητής αξιώνει την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων, διαφυγόντα κέρδη/απώλεια ενοικίων επικαλούμενος αδικαιολόγητο πλουτισμό, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις ένεκα της κατ' ισχυρισμό εκ προθέσεως συμπεριφοράς των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 καθώς και την έκδοση διαταγμάτων απαγόρευσης στους Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 για κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση, κατοχή, κάρπωση και εκμετάλλευση του χώρου-περάσματος και διαταγής στους Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 για παράδοση της ελεύθερης κατοχής του εν λόγω χώρου χωρίς τις παράνομες κατασκευές περιλαμβανομένου και της τζαμαρίας. Στην Υπεράσπιση τους οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ενώ παραδέχονται τη συνομολόγηση δύο συμφωνιών με την θανούσα για την ενοικίαση του επιδίκου καταστήματος και ενός άλλου χώρου που δεν είχε τον χαρακτηρισμό του 'χώρου-περάσματος' αφού είναι η θέση τους ότι δεν ενοικίασαν 'χώρο-πέρασμα', ισχυρίζονται ότι η ανέγερση της τζαμαρίας έγινε από τη θανούσα πριν το έτος 1991 απορρίπτοντας έτσι τη θέση του Αιτητή περί ύπαρξης παράνομων κατασκευών. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 ότι ένας εκ των κληρονόμων της περιουσίας της θανούσας τον οποίο και κατονομάζουν παράνομα κατέλαβε μεγάλο μέρος του επιδίκου εστιατορίου στην ανατολική μεριά αυτού και ανέγειρε παράνομες κατασκευές, χωρίς έτσι οι ίδιοι να έχουν δικαίωμα ή δυνατότητα για κατεδάφιση τους. Είναι ακόμη η θέση των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 ότι παρόλο ότι κατάγγειλαν τη συμπεριφορά αυτή του συγκεκριμένου κληρονόμου στον Αιτητή ζητώντας από τον ίδιο να μεριμνήσει για την άρση της επέμβασης, εντούτοις ο τελευταίος αρνείτο επίμονα να παρέμβει. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 ισχυρίζονται ότι κατέβαλλαν ανελλιπώς και τακτικά το ενοίκιο του χώρου καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικιάσεως μέχρι και μερικούς μήνες μετά το θάνατο της ιδιοκτήτριας του ακινήτου. Μάλιστα, όπως οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 αναφέρουν, τους πρώτους τρεις μήνες τα ενοίκια για το χώρο τα εισέπρατταν οι κληρονόμοι της περιουσίας της θανούσας αλλά στη συνέχεια ο Αιτητής τους το απαγόρευσε. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 τότε προσφέρανε τα ενοίκια στον Αιτητή, ο οποίος όμως αρνήθηκε να τα παραλαμβάνει επειδή δεν υπήρχε ενοικιαστήριο έγγραφο για το χώρο αυτό. Κατά τη γνώμη των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 υπάρχει κώλυμα από μέρους του Αιτητή να διεκδικεί εκ των υστέρων τα ενοίκια που όταν του προσφέρθηκαν δεόντως, εγκαίρως και νομίμως αυτός αρνήθηκε να τα εισπράξει. Με τα κατ' ισχυρισμό δεδομένα αυτά είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 ότι δεν οφείλουν οποιαδήποτε ενοίκια σε σχέση με την ενοικίαση του χώρου. Διαζευκτικά οι Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής θα έπρεπε να αξιώσει τέτοια ενοίκια από το συγκεκριμένο κληρονόμο καθ' ότι είναι το πρόσωπο που κατέλαβε και κατέχει μέχρι σήμερα το χώρο για τον οποίο ο Αιτητής σήμερα απαιτεί ενοίκια, διαφοροποιούμενος από την αρχική θέση του. Ομοίως και για την αξιούμενη θεραπεία σε σχέση με το θέμα της παράνομης επέμβασης. Με βάση αυτά που ισχυρίζονται οι Αιτητές ζητούν την απόρριψη της αγωγής ως νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση του ο Αιτητής αφού διευκρινίζει την έννοια του 'χώρου-περάσματος' ουσιαστικά εμμένει σε όλες τις θέσεις του που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης του αρνούμενος σχεδόν όλους τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 που περιέχονται στο έγγραφο της Υπεράσπισης τους. Περαιτέρω, ο Αιτητής παραδέχεται ότι δεν εισέπραξε ενοίκια για τον ενοικιαζόμενο χώρο που ο ίδιος αποκαλεί 'χώρο-πέρασμα' όχι επειδή δεν υπήρχε ενοικιαστήριο έγγραφο αλλά επειδή θεώρησε την είσπραξη τέτοιων ενοικίων αμφιβόλου νομιμότητας αφού αφορούσαν όχι μόνο τον ενοικιαζόμενο χώρο αλλά και της κατ' ισχυρισμό παράνομης τζαμαρίας κρίνοντας έτσι ότι η αποδοχή των ενοικίων δυνατό να εκλαμβανόταν ως έγκριση της κατ' ισχυρισμό παρανομίας, πράγμα που υπέδειξε και στην θανούσα η οποία επίσης αρνήθηκε την παραλαβή ενοικίων. Προχωρώ ευθύς στην εξέταση των λόγων ένστασης με τον τρόπο που προανέφερα. Θα ξεκινήσω από τον 2ο λόγο ένστασης με τον οποίον οι Καθ' ων αίτηση ισχυρίζονται ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση. Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι ουδεμία αναφορά γίνεται από τους Καθ' ων η αίτηση δια του συνηγόρου τους μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία του. Θα έλεγε κάποιος ότι ο λόγος αυτός ένστασης ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε αφού δεν προωθήθηκε νομικά. Παρόλα αυτά, παρατηρώντας τον τύπο της αίτησης διαπιστώνω ότι αυτή έγινε δια κλήσεως, ως έπρεπε με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Κοιτάζοντας δε τη νομική βάση της διαπιστώνω ότι σ' αυτή περιέχονται οι αναγκαίες, γι' αυτήν την περίπτωση, δικονομικές διατάξεις, όπως η Διάταξη 19 Κανονισμοί 4 και 26 και η Διάταξη 48 Κανονισμοί 1-3 και 9(j). Το ότι στη νομική βάση της παρούσας αίτησης γίνεται αναφορά στη Διάταξη 27 Κανονισμό 3 που αφορά τη διαγραφή ολόκληρου δικογράφου αντίς μέρους αυτού όπως είναι η δική μας περίπτωση, δεν θεωρώ ότι επηρεάζει την εξέταση της ουσίας της τη στιγμή που περιέχει τις αναγκαίες δικαιοδοτικές βάσεις που ανάφερα πιο πάνω. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στο ορθό νομικό θεμέλιο. Παράλληλα, η φύση της παρούσας αίτησης είναι τέτοια που δεν απαιτείται να στηρίζεται σε γεγονότα. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 9(j) της Διάταξης 48, η υπό κρίση αίτηση είναι από αυτές που δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από ένορκο δήλωση. Η εξήγηση είναι ότι το κατά πόσο ένας σκοπούμενος προς διαγραφή ισχυρισμός που περιέχεται σε δικόγραφο είναι περιττός ή σκανδαλώδης ή τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης είναι ζήτημα που αποφασίζεται από τη μελέτη των δικογράφων που είναι εμφανή από το φάκελο της υπόθεσης και όχι από οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία σε τέτοια περίπτωση είναι ανύπαρκτα. Συνεπώς, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Με τον 3ο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αίτηση είναι γενική και αόριστη και περιέχει σωρηδόν όλους τους πιθανούς χαρακτηρισμούς χωρίς να αποκαλύπτει στοιχεία ή να εξειδικεύει σημεία που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση. Το αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης είναι αμιγώς νομικό και προσεγγίζεται από τους συνηγόρους στο στάδιο των αγορεύσεων τους. Κατ' επέκταση δεν είναι ζήτημα που αναλύεται μέσα από το σώμα της αίτησης. Στη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, με ξεχωριστή αναφορά σε κάθε ένα ισχυρισμό που ζητεί την διαγραφή του, συγκεκριμενοποίησε, ανέλυσε και εξήγησε τους νομικούς λόγους που κατά την άποψη του δικαιολογούν τη διαγραφή των επίμαχων παραγράφων από το έγγραφο της Υπεράσπισης. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Αναφορικά με τον 4ο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής κάνει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Δεν έχω αντιληφθεί κάτι τέτοιο. Ούτε οι Καθ' ων η αίτηση δια του συνηγόρου τους εξήγησαν κατά τρόπο πειστικό για ποιο λόγο θεωρούν ότι υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός παρέμεινε ένας μετέωρος ισχυρισμός, ο οποίος και απορρίπτεται. Σε σχέση με τον 5ο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι ο Αιτητής υποβάλλει τη παρούσα αίτηση με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων τους. Το Δικαστήριο διαφωνεί με τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση. Το ότι οι προβαλλόμενες θέσεις του Αιτητή είναι κατά την άποψη τους αστήριχτοι δεν σημαίνει ότι θεμελιώνει τον ισχυρισμό τους αυτό. Ούτε το Δικαστήριο με βάση τα ενώπιον του στοιχεία έχει διαπιστώσει συμπεριφορά του Αιτητή προς αυτήν την κατεύθυνση. Συνεπώς, ο εν λόγω λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτος. Όσον αφορά τον 13ο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι με την υπεράσπιση τους εγείρουν διάφορα νομικά σημεία σύμφωνα με τη Διάταξη 27 Κανονισμό 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ανεξαρτήτως εάν όντως εγείρονται τέτοια νομικά σημεία σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί την υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση να συντάσσουν την υπεράσπιση τους στη βάση των κανόνων δικογράφησης. Ούτε παράλληλα τους δίδει δικαίωμα να δικογραφούν θέσεις οι οποίες είναι προσβλητικές, ανήθικες και υποτιμητικές για τον Αιτητή προκαλώντας του βλάβη, χωρίς ταυτόχρονα να είναι σχετικές με τη βάση αγωγής αλλά και τα επίδικα θέματα της υπόθεσης, προκαλώντας έτσι εμπλοκή και καθυστέρηση στη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Συνεπώς, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Σχετικά με τον 14ο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η παρούσα αίτηση καθυστερεί άνευ λόγου και ουσιαστικής αιτίας την εκδίκαση της υπόθεσης και εγείρει ζητήματα που θα αποτελέσουν νομικά σημεία και πραγματικά γεγονότα που θα απαντηθούν απαραίτητα και ούτως ή άλλως κατά την ακροαματική διαδικασία. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.09.12 και ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 24.10.
  3. Εκείνη την ημέρα δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση ένστασης, πράγμα που έγινε στις 28.11.
  4. Η αίτηση εκδικάστηκε στις 20.12.12 και λαμβανομένου υπόψη της περιόδου των Χριστουγέννων κρίνω ότι δεν προκλήθηκε καθυστέρηση στην πορεία της υπόθεσης αυτής. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Ακολούθως, όπως έχω ήδη αναφέρει, θα εξετάσω μαζί τους 1ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο, 11ο, 12ο, 15ο και 16ο λόγους ένστασης επειδή, μέσω της ενασχόλησης τους με το βασικό θέμα κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι αρχές για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτουμένου διατάγματος, σχετίζονται μεταξύ τους. Έχω μελετήσει με προσοχή τις έγγραφες προτάσεις των διαδίκων και οποιοσδήποτε σχολιασμός περιεχομένου αυτών γίνεται στην όψη τους και μόνο και χωρίς να σημαίνει ή να εκλαμβάνεται ότι το Δικαστήριο προδικάζει ή καταλήγει σε ευρήματα. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ζητεί τη διαγραφή μέρους της παραγράφου 6 της Υπεράσπισης επειδή κατά την άποψη του αποδίδουν κακοπιστία καθώς και ανειλικρινή και ανέντιμη διαγωγή. Η επίμαχη παράγραφος επικαλείται την άρνηση των Καθ' ων η αίτηση στις παραγράφους 9α, 9β, 10 και 11 της Έκθεσης Απαίτησης, οι οποίες αναφέρονται σε ρητούς όρους συμφωνίας ενοικίασης ενός χώρου, το είδος και η ακριβής ονομασία του είναι επίδικο θέμα, μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της θανούσας καθώς και σε δικαιώματα και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων μερών που δημιουργήθηκαν με τη συνομολόγηση της προαναφερόμενης σύμβασης. Με δεδομένο ότι η κατ' ισχυρισμό παράβαση σύμβασης ενοικίασης αποτελεί βάση αγωγής στην παρούσα αγωγή όπως βάση αγωγής αποτελεί κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση στο χώρο αυτό, κρίνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση παραθέτουν τις θέσεις τους σε σχέση με τις εν λόγω παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης, οι οποίες είναι μέρος της υπεράσπισης τους και εις αντίκρουση στα όσα ο Αιτητής επικαλείται. Συνεπώς, το επίμαχο μέρος της παραγράφου 6 της Υπεράσπισης του οποίου ζητείται η διαγραφή του είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα και παράλληλα είναι θέσεις για τις οποίες οι Καθ' ων η αίτηση θα κληθούν να αποδείξουν την αλήθεια τους για να πείσουν το Δικαστήριο για την ορθότητα της εκδοχής τους. Στη βάση αυτών, το αίτημα αυτό του Αιτητή δεν μπορεί να ικανοποιηθεί και απορρίπτεται ως ανεδαφικό. Περαιτέρω, ο Αιτητής ζητεί τη διαγραφή μέρους της παραγράφου 9 της Υπεράσπισης καθ' ότι κατά τη γνώμη του αποδίδεται κακοπιστία, κακόπιστη βουλή και πρόθεση ικανοποίησης αλλότριων συμφερόντων κληρονόμων και κληροδόχων της αποβιώσασας. Το γεγονός ότι γίνεται αναφορά σε κατ' ισχυρισμό εξυπηρέτησης συμφερόντων προσώπων που δεν είναι διάδικοι δεν καθιστά τους επίμαχους ισχυρισμούς αυτόματα άσχετους με την αγωγή. Αντίθετα, με μία προσεχτικότερη ανάγνωση της εν λόγω παραγράφου κάποιος αντιλαμβάνεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση δίδουν τη δική τους θέση υπερασπιζόμενοι στα όσα τους καταλογίζονται περί παράβασης συμφωνίας ενοικίασης και εις αντίκρουση των ισχυρισμών του Αιτητή στο θέμα αυτό και ταυτόχρονα προς υποστήριξη της υπεράσπισης τους προβάλουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά του, την οποία θα πρέπει να τεκμηριώσουν κατά την εκδίκαση της αγωγής. Η εν λόγω παράγραφος περιλαμβανομένου του μέρους του οποίου ζητείται η διαγραφή του αποτελεί μέρος του επιχειρήματος τους ότι αν η θανούσα βρισκόταν στη ζωή δεν θα ασπαζόταν τον ισχυρισμό του Αιτητή περί παράνομης ανέγερσης τζαμαρίας. Παράλληλα, τα όσα ανάφερα πιο πάνω για την παράγραφο 6 της Υπεράσπισης ισχύουν και εδώ. Κατά συνέπεια, το εν λόγω αίτημα του Αιτητή απορρίπτεται ως αβάσιμο. Ομοίως και για την σκοπούμενη διαγραφή μέρους της παραγράφου 13 της Υπεράσπισης όπως και ολόκληρης της παραγράφου 28 αυτής. Στα πλαίσια παράθεσης της υπεράσπισης τους, οι Καθ' ων η αίτηση αποδίδουν συγκεκριμένη κατ' ισχυρισμό επιλήψιμη συμπεριφορά του Αιτητή προκειμένου να θέσουν το κατ' ισχυρισμό πραγματικό υπόβαθρο περί ανυπαρξίας ευθυνών και υποχρεώσεων από μέρους τους, σε αντίθεση με το τι τους καταλογίζεται, μεταφέροντας και επιρρίπτοντας παράλληλα τέτοιες ευθύνες προς την κατεύθυνση του Αιτητή. Επιπλέον θα έλεγα ότι σημειώνεται ο λόγος με τον οποίο στηρίζεται ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι ενώ ο Αιτητής υποχρεούται να νομιμοποιήσει παράνομες κατασκευές ο ίδιος παραλείπει να το πράξει. Εδώ οι Καθ' ων η αίτηση καταθέτουν την υπερασπιστική θέση τους ότι δεν ευθύνονται γι' αυτά που ο Αιτητής τους καταλογίζει παραθέτοντας σχετικές λεπτομέρειες. Οι παράγραφοι 17 και 18της Υπεράσπισης, που ας σημειωθεί ότι η διαγραφή τους δεν ζητείται, καθώς και της παραγράφου 21 της Υπεράσπισης, αποτελούν προέκταση των επίμαχων μερών και θέτουν μέσω αυτές το πραγματικό υπόβαθρο μεταξύ τους καθίστανται άρρηκτα συνδεδεμένοι τόσο θεματικά όσο και χρονικά. Επομένως, ούτε αυτά τα αιτήματα γίνονται δεχτά καθότι κρίνονται αβάσιμα, πάντοτε για τους σκοπούς της αίτησης αυτής. Επίσης, ο Αιτητής ζητεί τη διαγραφή ολόκληρων των παραγράφων 19, 23 και 25 της Υπεράσπισης με το σκεπτικό ότι απευθύνονται σε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή και επομένως από τη στιγμή που δεν έχουν ληφθεί διαβήματα είτε για την έγερση ανταπαίτησης είτε για την έναρξη διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι άσχετα θέματα. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση αυτή του Αιτητή. Μέσα από την 'Έκθεση Απαίτησης του ο Αιτητής επικαλείται απλήρωτα ενοίκια και παράνομη επέμβαση συγκεκριμένου χώρου στη βάση της οποίας, μεταξύ άλλων, αξιώνει την έκδοση σχετικών διαταγμάτων επιδίκασης απώλεια ενοικίων και/ή διαφυγόντων κερδών και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του αμφισβητούμενου χώρου καθώς και επιδίκαση τιμωρητικών και παραδειγματικών αποζημιώσεων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με τους κανόνες ορθής σύνταξης δικογράφων, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας καθώς και μέσα από τη νομολογία, οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν να αναφέρουν περιληπτικά όλα τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η υπεράσπιση τους. Ως μέρος της υπεράσπισης τους εδώ αποτελεί η θέση ότι δεν οφείλουν το ποσό των ενοικίων που ο Αιτητής απαιτεί μέσα από την Έκθεση Απαίτησης του και/ή οποιοδήποτε ποσό ενοικίων επειδή, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται, τα κατέβαλλαν ανελλιπώς μέχρι και κάποιους μήνες μετά το θάνατο της αποβιώσασας και διότι αμέσως μετά το θάνατο της ιδιοκτήτριας συγκεκριμένο πρόσωπο προέβηκε σε παράνομη επέμβαση του υπό ενοικίαση χώρου, την οποία και κατάγγειλαν με σχετική άλλη αγωγή στο Δικαστήριο. Οι Καθ' ων η αίτηση δίδουν τη δική τους θέση γιατί και σε ποιον ο Αιτητής πρέπει να απευθυνθεί για να εισπράξει τα κατ' ισχυρισμό ενοίκια σε σχέση με τον χώρο. Αυτό όμως αναφορικά μόνο με το μέρος της παραγράφου 19 της Υπεράσπισης που επικαλείται την καταχώρηση αγωγής χωρίς να καλύπτει το υπόλοιπο επίμαχο μέρος της παραγράφου αυτής. Ακόμη μέρος της υπεράσπισης τους αποτελεί η θέση τους ότι σε καμία περίπτωση δεν φέρουν την ταυτότητα του επεμβασία (trespasser) και προβάλλουν το κατ' ισχυρισμό γεγονός ότι εάν σημειώθηκε παράνομη επέμβαση στον επίδικο χώρο ευθύνεται άλλο πρόσωπο, το οποίο και κατονομάζουν προκειμένου να μπορέσουν να δώσουν μαρτυρία για την ύπαρξη του κατά την ακρόαση της αγωγής. Από την ανάγνωση του εγγράφου της Υπεράσπισης προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση στις παραγράφους αυτές αποτελούν προέκταση των θέσεων τους, οι οποίες καταγράφονται στις παραγράφους 15 έως 18 της Υπεράσπισης, για τις οποίες ο Αιτητής δεν ζητεί τη διαγραφή τους. Αποτελούν ακόμη συνέχεια των προσπαθειών τους να καταγράψουν όλα τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που περιστρέφονται γύρω από το θέμα αυτό έτσι ώστε στην ακροαματική διαδικασία να είναι σε θέση να προσφέρουν την ανάλογη μαρτυρία για να τα θεμελιώσουν. Υπάρχει επομένως και εδώ θεματική ροή και χρονική συνέχεια των γεγονότων που αναφέρονται σε προγενέστερες παραγράφους της Υπεράσπισης με αυτά που σημειώνονται στα επίμαχα μέρη που ζητείται η διαγραφή τους καταγράφοντας έτσι το ιστορικό της υπόθεσης από τη σκοπιά των Καθ' ων η αίτηση. Πρόκειται για ισχυρισμούς που όχι μόνο είναι σχετικοί αλλά άρρηκτα συνδεδεμένοι με την υπερασπιστική γραμμή των Καθ' ων η αίτηση, όπως βέβαια διαπιστώνεται από την ανάγνωση των έγγραφων προτάσεων. Θα πρόσθετα ακόμη ότι οι ισχυρισμοί αυτοί των Καθ' ων η αίτηση καθιστούν τον Αιτητή μέρος των επιδίκων θεμάτων και συνεπώς σχετίζονται με αυτά. Ως εκ τούτου, το αίτημα αυτό επίσης απορρίπτεται ως αβάσιμο. Αντίθετα, δεν συμβαίνει το ίδιο με το μεγαλύτερο μέρος της παραγράφου 19 της Υπεράσπισης, ήτοι ". την υπ' αριθμό 2947/2008 . Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επέτυχαν δε οι εναγόμενοι να εξασφαλίσουν συντηρητικό διάταγμα που να σταματά τον Κώστα Αταλιώτη από του να επεμβαίνει μέχρι αποπερατώσεως της αγωγής. Τα πιο πάνω αποτελούν γεγονότα τα οποία ο ενάγων παρέλειψε εσκεμμένα να αναφέρει καν στην παρούσα αγωγή του.", όπου σημειώνονται οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση περί συντηρητικού διατάγματος, του αριθμού της άλλης αγωγής, σε ποιο δικαστήριο έχει καταχωρηθεί, την παράλειψη καταγραφής των οποίων αποδίδουν σε σκοπιμότητα από μέρους του Αιτητή. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση κρίνονται αχρείαστοι και άσχετοι με τα επίδικα θέματα, τη βάση αγωγής και τις θεραπείες που αξιώνονται. Θα πρόσθετα ακόμη ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι σκανδαλώδεις αφού παραπέμπουν σε αχρείαστες ή μη αναγκαίες λεπτομέρειες που τείνουν να υποβιβάσουν την εικόνα του Αιτητή. Μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως προσπάθεια των Καθ' ων η αίτηση να δημιουργήσουν δυσμενείς εντυπώσεις σε βάρος του Αιτητή η οποία τείνει να επηρεάσει αρνητικά τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Συνεπώς, το προαναφερόμενο απόσπασμα υπόκειται σε διαγραφή καθιστώντας έτσι μερικώς επιτυχή το εν λόγω αίτημα του Αιτητή. Όσον αφορά την αμφισβήτηση του ακριβές υπό ενοικίαση χώρου που ο Αιτητής κατονομάζει ως 'χώρο-πέρασμα' αλλά προσκρούει στην άρνηση των Καθ' ων η αίτηση, απεικονίζεται μέσα από την παράγραφο 26 της Υπεράσπισης, ολόκληρο το περιεχόμενο της οποίας ζητείται η διαγραφή του με τη δικαιολογία ότι προκαλεί αμηχανία. Είναι σαφές ότι οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται την ενοικίαση ενός τέτοιου είδους χώρου και θεωρούν κάτι τέτοιο 'ανύπαρκτο και φανταστικό.' Είναι η υπερασπιστική θέση τους και είναι σεβαστή, επιπρόσθετα του γεγονότος ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν δέχονται ότι ο Αιτητής προσδιόρισε με ακρίβεια ένα τέτοιο χώρο για να δικαιούται, όπως οι ίδιοι λένε, την έκδοση σχετικού διατάγματος. Με βάση αυτό, θεωρώ ότι το αίτημα αυτό δεν έχει προοπτική επιτυχίας και συνεπώς απορρίπτεται ως αβάσιμο. Ο Αιτητής επιπλέον ζητεί τη διαγραφή μέρους της παραγράφου 21 της Υπεράσπισης με τη δικαιολογία ότι οι Καθ' ων η αίτηση αποδίδουν απάτη και κατασκευασμένους ισχυρισμούς οφειλής ενοικίων στον Ενάγοντα χωρίς να παραθέτουν λεπτομέρειες δόλου. Το αν οι Καθ' ων η αίτηση όντως ισχυρίζονται δόλο ή απάτη θα διαφανεί στην πορεία. Ωστόσο το αν δεν εκτίθενται λεπτομέρειες δόλου ή απάτης μέσα από την επίμαχη παράγραφο δεν σημαίνει ότι την καθιστά υπόλογη σε διαγραφή. Το σίγουρο που προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο αυτής της παραγράφου περιλαμβανομένου και τους σκοπούμενου προς διαγραφή ισχυρισμού είναι ότι οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται την ύπαρξη απλήρωτων ενοικίων και ως υπεράσπιση τους στο ζήτημα αυτό παραθέτουν κατ' ισχυρισμό γεγονότα που πλαισιώνουν τη θέση τους αυτή. Η θέση τους αυτή αποτελεί προέκταση των κατ' ισχυρισμό γεγονότων που καταγράφονται στις παραγράφους 15, 16 και 20 της Υπεράσπισης που προηγούνται ενώ συνεχίζεται να επεκτείνεται με τις παραγράφους 22 και 24 του ιδίου εγγράφου που έπονται. Συνεπώς, το εν λόγω αίτημα του Αιτητή απορρίπτεται ως ανεδαφικό. Στη βάση των πιο πάνω έπεται ότι ο 6ος, 8ος, 9ος, 10ος, 11ος, 12ος και 16ος λόγος ένστασης επιτυγχάνουν, οι δε 1ος και 7ος λόγος ένστασης επιτυγχάνουν μερικώς, ενώ ο 15ος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός, πάντοτε υπό το μανδύα της διαγραφής του προαναφερόμενου μέρους της παραγράφου 19 της Υπεράσπισης. Με γνώμονα ότι οι σκοπούμενοι προς διαγραφή ισχυρισμοί είναι σχετικοί με τη βάση αγωγής και γενικότερα με τα επίδικα θέματα της αγωγής, ο Αιτητής δεν απέδειξε τι είδους βλάβη του προκαλείται και πως οι εν λόγω διατυπώσεις περιπλέκουν ή καθυστερούν τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης, τη στιγμή που οι εν λόγω θέσεις φαίνονται, από τη μελέτη των δικογράφων στην όψη τους και μόνο, να είναι ουσιώδεις για την πορεία και γραμμή υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση. Παράλληλα, για να μπορούν οι Καθ' ων η αίτηση εκ των υστέρων και συγκεκριμένα κατά την ακρόαση της αγωγής να προσκομίσουν μαρτυρία θα πρέπει να καταγράψουν όλα τα κατ' ισχυρισμό ουσιώδη γεγονότα γύρω από το θέμα αυτό, κάτι που έπραξαν. Σε αντίθετη περίπτωση θα εμποδίζονται από του να θέσουν τέτοια μαρτυρία επειδή δεν θα είναι δικογραφημένα σχετικά γεγονότα μέσα από το έγγραφο της Υπεράσπισης τους. Επομένως, θεωρώ ότι τυχόν διαγραφή τους θα επηρέαζε δυσμενώς το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να ετοιμάσουν και να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους με τον τρόπο και στο βαθμό που επιθυμούν, πράγμα ανεπίτρεπτο και λανθασμένο. Εξαίρεση σ' αυτά αποτελεί το απόσπασμα της παραγράφου 19 που επ' ακριβώς καταγράφηκε πιο πάνω, το οποίο είναι διαγραπτέο. Σταθμίζοντας τα ενώπιον μου στοιχεία και δεδομένα, κρίνω ότι η πλάστιγγα κλίνει προς την κατεύθυνση της ελεύθερης παρουσίασης της εκδοχής των Καθ' ων η αίτηση στο Δικαστήριο, πάντοτε με εξαίρεση το προαναφερόμενο απόσπασμα. Υπό το φως των πιο πάνω και στα πλαίσια ορθής απονομής της δικαιοσύνης, κρίνω ότι η αίτηση έχει επιτύχει μερικώς και ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα διαγραφής του ακόλουθου μέρους της παραγράφου 19 της Υπεράσπισης: ". την υπ' αριθμό 2947/2008 . Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επέτυχαν δε οι εναγόμενοι να εξασφαλίσουν συντηρητικό διάταγμα που να σταματά τον Κώστα Αταλιώτη από του να επεμβαίνει μέχρι αποπερατώσεως της αγωγής. Τα πιο πάνω αποτελούν γεγονότα τα οποία ο ενάγων παρέλειψε εσκεμμένα να αναφέρει καν στην παρούσα αγωγή του." Η Υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ως τροποποιείται δυνάμει του διατάγματος διαγραφής, να καταχωρηθεί εντός 10 (δέκα) ημερών από σήμερα. Η τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί από τον Αιτητή εντός 5 (πέντε) ημερών από την παράδοση σ' αυτόν της τροποποιημένης Υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση 1 και
  5. Η αγωγή παραμένει για οδηγίες στις 07.03.13 και ώρα 09:
  6. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη ότι το αίτημα του Αιτητή αφορούσε τη διαγραφή μέρους τεσσάρων παραγράφων και πέντε ολόκληρων παραγράφων από το έγγραφο της Υπεράσπισης, θέση η οποία επικράτησε και κατά τη νομική επιχειρηματολογία και τελικά διαγράφεται μέρος μίας και μόνης παραγράφου και χωρίς να παραγνωρίζονται οι πολλοί λόγοι ένστασης που υποβλήθηκαν και ορισμένοι από αυτούς είτε επαναλάμβαναν το ίδιο θέμα είτε πραγματεύονταν κοινό ζήτημα, κρίνω ότι τα έξοδα αυτά που θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μειωμένα όμως κατά το ήμισυ στο τέλος της εκδίκασης της αγωγής, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και
  7. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για διαγραφή ισχυρισμών υπεράσπισης/Δ.19 Θ.26 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.