Επί τοις αφορώσι τον Ιωάννη Ιωάννου, Αίτηση Πτώχευσης: 1/2008, 15/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 1/2008 Εν πτωχεύσει: Επί τοις αφορώσι τον Ιωάννη Ιωάννου, Α.Δ.Τ.623545, εκ Λεμεσού, Πτωχεύσας Αίτηση υπό Ιωάννη Ιωάννου, εκ Λεμεσού, πτωχεύσαντος - αιτητού -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29.8.2012 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.2.2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητή: κ. Ηλ. Κονναρής (κ. Λ. Κονναρής για ν' ακούσει απόφαση) Για καθ' ου η αίτηση 1: κα Ε. Μιχαηλίδου (κα Κίτρου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο πιο πάνω αιτητής ζητά: «α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωσιν του εκδοθέντος διατάγματος παραλαβής περιουσίας του και/ή την αποκατάστασιν του αιτητού ως διευθετηθέντων των χρεών του. β) Οιανδήποτε ετέραν θεραπεία ή διαταγή ήθελε θεωρήσει δικαία και εύλογον υπό τας περιστάσεις το Δικαστήριον. γ) Τα έξοδα.» Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 11, 31 και 92 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, στη Δ.48 Θ.Θ.1, 2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στην εγγενή δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του αιτητή, ημερομηνίας 29.8.2012, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο. Ειδικότερα: «Εγώ ο υπογεγραμμένος Ιωάννης Ιωάννου, εκ Λεμεσού, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
- Είμαι πτωχεύσας δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος εις την υπό τον άνω αριθμόν και τίτλον αίτησιν και αιτητής εις την παρούσα αίτησιν και γνωρίζω τα γεγονότα της υποθέσεως εξ ιδίας αντιλήψεως.
- Εναντίον μου εξεδόθη εις την υπό τον άνω αριθμόν και τίτλον αίτησιν διάταγμα παραλαβής της περιουσίας μου και/ή πτωχεύσεως μου την 22/02/2008 μετά από αίτησιν των εξ αποφάσεως πιστωτών μου.
- Τα χρέη μου έχουν διευθετηθή και οι εξ αποφάσεως πιστωταί συγκατατίθενται να ακυρωθή το εκδοθέν διάταγμα πτωχεύσεως μου και/ή παραλαβής της περιουσίας μου.
- Είναι δίκαιον να εκδοθή διάταγμα δι' ου να ακυρωθή το εκδοθέν διάταγμα παραλαβής της περιουσίας μου και/ή πτωχεύσεως μου και να αποκατασταθώ.
- Στον κατάλογο των πιστωτών ως μου εδόθη από τον Επίσημο Παραλήπτη εμφαίνεται και ως πιστωτής ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Χριστάκη Βασιλείου. Για το συγκεκριμένο ισχυριζόμενο χρέος εκκρεμεί η αγωγή υπ' αρ.4054/09 Ε.Δ. Λεμεσού η οποία δεν έχει περατωθεί και είναι θέση μου ότι το ισχυριζόμενο χρέος είναι αμφισβητήσιμο, το αρνούμαι και δεν πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν για την αποκατάσταση μου.
- Ορκίζομαι πάντα τα ανωτέρω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ως αληθή και πιστεύω ότι είναι δίκαιον και ορθόν να εκδοθή το εξαιτούμενον διάταγμα. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1, διαχειριστή της περιουσίας του αιτητή και εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α)Δεν αποκαλύπτονται και δεν υπάρχουν οποιοιδήποτε λόγοι για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής από αυτούς που προβλέπονται από τον σχετικό νόμο και τους κανονισμούς. (β) Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από το νόμο προϋποθέσεις για ανάκληση ή ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος παραλαβής. (γ) Έχει ήδη αρχίσει και βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο η διαδικασία διαχείρισης της περιουσίας του Αιτητή και αν η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί και δεν ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις που απαιτεί ο σχετικός νόμος, δεν μπορεί να ανακληθεί ή ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα. (δ) Ο Αιτητής εμποδίζεται από το να αιτείται την ακύρωση του διατάγματος, αφού ο ίδιος αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος και συμμετείχε στην μέχρι σήμερα διαδικασία διαχείρισης της περιουσίας του. (ε) Εκκρεμεί εναντίον του Αιτητή αγωγή η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη και ο Αιτητής δεν έχει διευθετήσει τα έξοδα της διαχείρισης.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 2, 5, 9, 11, 14, 15, 19, 20, 22, 31, 49, 50, 54, 55, 75, 76, 87, 90, 92, 93, 112 και 113 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, στους κανονισμούς 3, 4, 5, 6, 7, 8, 60, 61, 69, 71, 72, 94, 97, 98, 99,100, 101, 102, 103, 188, 189 και 190 των πτωχευτικών κανονισμών και στη Δ.48 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του διαχειριστή της περιουσίας του αιτητή, Λεωνίδα Κίμωνος, ημερομηνίας 20.9.2012, το περιεχόμενο της οποίας, επίσης παρατίθεται αυτούσιο: «Εγώ ο Λεωνίδας Κίμωνος από τη Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τ' ακόλουθα:
- Είμαι ο διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα Ιωάννη Ιωάννου, και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
- Διάβασα την ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννου ημερ. 29/08/2012 η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 29/08/2012 και απορρίπτω όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του αιτητή που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση εκτός απ' όσους ρητά παραδέχομαι στη συνέχεια.
- Συμφωνώ με το περιεχόμενο της παραγράφου 2 της Ένορκης Δήλωσης.
- Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο των παραγράφων 3 και 4 της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 29/08/2012 και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι εν υπάρχει συγκατάθεση από όλους τους πιστωτές για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής και δεν έχουν διευθετηθεί τα έξοδα διαχείρισης περιλαμβανομένων και των δικών μου δικαιωμάτων όπως προβλέπεται από τον σχετικό νόμο.
- Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 της ένορκης δήλωσης και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι ο αναφερόμενος πιστωτής έχει προβεί σε επαλήθευση, βρίσκεται στον κατάλογο πιστωτών και δεν έχει συγκατατεθεί στην ακύρωση του διατάγματος πτωχεύσεως.
- Επισυνάπτω Έκθεση ως διαχειριστή βάσει του Κανονισμού 72
(1)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. 7. Υπό τις περιστάσεις ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και το συμφέρον των πιστωτών του Αιτητή, όπως μη εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και όπως συνεχίσει η διαδικασία εκκαθάρισης και/ή διαχείρισης της περιουσίας του αιτητή και όπως απορριφθεί η παρούσα αίτηση με έξοδα». Επειδή έχει σημασία, όπως θα διαφανεί αργότερα παρατίθεται αυτούσιο και το περιεχόμενο της έκθεσης του Λεωνίδα Κίμωνος, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκή του δήλωση: «Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Αρ. Αιτ. 1/2008 Αναφορικά με τον Ιωάννη Ιωάννου από την Λεμεσό Έκθεση του κ. Λεωνίδα Κίμωνος, Διαχειριστή της περιουσίας του πιο πάνω χρεώστη, βάσει του Κανονισμού 72
(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών.
- Το Διάταγμα Παραλαβής στην πιο πάνω υπόθεση εκδόθηκε στις 22/02/2008 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, μετά από αίτηση πιστωτή που καταχωρήθηκε στις 04/01/
- Η Έκθεση Καταστάσεως του χρεώστη υποβλήθηκε στις 17/02/
- Σ' αυτή δε, αναφέρεται ένας προνομιούχος πιστωτής που είναι οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις και τρεις μη προνομιούχοι πιστωτές και συγκεκριμένα οι ακόλουθοι:
- Universal Bank Public Ltd € 10.374,59 πλέον τόκοι
- Marfin Popular Bank Public Co. Ltd € 3.800,00 πλέον τόκοι και έξοδα
- Παναγιώτης, Ανδρέας & Κλέλια Βασιλείου, ως διαχειριστές του αποβιώσαντα Χριστάκη Βασιλείου €107.000,00 πλέον τόκοι Επίσης, δύο πιστωτές και συγκεκριμένα η Σ.Π.Ε. Αγ. Φύλας και η Σ.Π.Ε. Ημιορεινής Λεμεσού, υπέβαλαν επαληθεύσεις χρέους για ποσά €4.972,58 και €17.869,66 αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία που έχω στα χέρια μου, ο μόνος πιστωτής που έχει εξοφληθεί, είναι οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ενώ εκκρεμεί η εξόφληση των υπολοίπων, οι συνολικές απαιτήσεις των οποίων ανέρχονται στις €144.016,83 πλέον τόκοι.
- Ο πτωχεύσας είναι κάτοχος ακινήτου περιουσίας και συγκεκριμένα δύο καταστημάτων με αρ. εγγραφής 3/51210 και 3/34083, η αξία των οποίων σύμφωνα με εκτίμηση που έχω ζητήσει και πάρει από ανεξάρτητο εκτιμητή ημερομηνίας 24/11/2010, η αγοραία αξία αυτών, ανέρχεται στις €142.000,00 ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης στις €106.500,
- Τα εν λόγω καταστήματα ενοικιάζονται για €342,00/μήνα και σήμερα έχω στην κατοχή μου το ποσό των €6.084,
- Στις 29/08/12, ο χρεώστης καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, αίτηση για ακύρωση του Διατάγματος Παραλαβής ημερομηνίας 22/02/
- Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα και κανονισμούς που εκτίθενται σ' αυτή. Ο λόγος που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην αίτηση, είναι ότι έχει διευθετήσει τα χρέη του και ότι οι πιστωτές του, συγκατατίθενται για να ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα παραλαβής. Ωστόσο, ως διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα, δεν έχω τέτοια ενημέρωση από τους πιστωτές.
- Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω και του γεγονότος ότι οι πιστωτές του πτωχεύσαντα δεν φαίνεται να έχουν εξοφληθεί, καθώς επίσης και ότι δεν έχει διευθετηθεί η αμοιβή μου ως διαχειριστής της περιουσίας του, πιστεύω ότι η αίτηση του χρεώστη για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής, θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Ο διαχειριστής ζητά όπως επιδικασθούν τα έξοδα του. Ημερομηνία: 10 Σεπτεμβρίου, 2012 Λεωνίδας Κίμωνος Διαχειριστής» Επισημαίνεται ότι η αίτηση επιδόθηκε και στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος, ωστόσο, παρέλειψε να εμφανιστεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης, θα ήθελα να ασχοληθώ με το θέμα του δικαιοδοτικού υπόβαθρού της που εγείρει ο καθ' ου η αίτηση, με αναφορά στο αναντίλεκτο γεγονός, ότι δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης και το άρθρο 27 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, οπότε, όπως υποβάλλεται, θα πρέπει να απορρίψω την αίτηση, αυτοτελώς γι' αυτό το λόγο. Είναι γεγονός ότι η μια από τις δυο θεραπείας που ζητά ο αιτητής με την υπό κρίση αίτηση είναι η αποκατάστασή του ως διευθετηθέντων των χρεών του, η οποία - θεραπεία - εδράζεται στο άρθρο 27 του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η παράλειψη συμπερίληψης του εν λόγω άρθρου στη νομική βάση της αίτησης, κάτι που ασφαλώς την καθιστά παράτυπη, θα πρέπει να με οδηγήσει άνευ άλλου στην απόρριψή της; Η απάντηση είναι αρνητική. Ακολουθεί το σκεπτικό: Σύμφωνα με το άρθρο 102
(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 105: «Καμία πτωχευτική διαδικασία δεν ακυρώνεται εξαιτίας τυπικού ελαττώματος ή αντικανονικότητας, εκτός αν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου υποβλήθηκε ένσταση εναντίον της διαδικασίας είναι της γνώμης ότι προκλήθηκε από το ελάττωμα ή την αντικανονικότητα ουσιαστική αδικία και ότι η αδικία δεν δύναται να θεραπευτεί από οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου εκείνου.» Κάτι ανάλογο διαλαμβάνει και ο κανονισμός 2 των πτωχευτικών κανονισμών. Σύμφωνα με αυτό: «Η μη συμμόρφωση προς οποιοδήποτε από τους κανονισμούς αυτούς ή προς οποιοδήποτε κανόνα πρακτικής που ισχύει επί του παρόντος δεν καθιστά άκυρη διαδικασία εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει έτσι, αλλά τέτοια διαδικασία μπορεί να ακυρωθεί, είτε εξ ολοκλήρου είτε μερικώς, ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί ή διαφορετικά να αντιμετωπιστεί κατά τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο δυνατό να θεωρήσει σκόπιμο.» Επί του προκειμένου, ο καθ' ου η αίτηση που με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης της δικηγόρου του ζητά την απόρριψη της αίτησης, εξαιτίας της παραπάνω παρατυπίας και διαζευκτικά, όπως απορρίψω το αίτημα για αποκατάσταση του αιτητή και εξετάσω μόνο το θέμα ακύρωσης του διατάγματος παραλαβής, όχι μόνο δεν αναφέρει οτιδήποτε που να καταδεικνύει έστω, ότι υπέστηκε οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό, εξαιτίας της υπό αναφοράς παρατυπίας, αλλά, ούτε και ισχυρίζεται ότι θα ήταν άδικο για τον ίδιο εάν εξέδιδα διάταγμα απαλλαγής της (βλ. μεταξύ άλλων, Μερκής v. Intertopacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 788, Σιατής ν. Λοϊζου (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 226 και Τρύφωνος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 706). Αντίθετα, το γεγονός ότι σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο, σε συνδυασμό με τη φύση των διαφόρων λόγων ένστασης στην αίτηση που προβάλλει και τέλος, η όλη επιχειρηματολογία της δικηγόρου του σε σχέση με το άρθρο 27 του νόμου, ως του ορθού άρθρου που θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης, αποδεικνύουν δύο πράγματα: πρώτο, ότι ο καθ' ου η αίτηση αντιλήφθηκε πλήρως τη φύση της υπό κρίση αίτησης, συναφώς και με τις δύο θεραπείες που τη συνθέτουν και δεύτερο, ότι δε συντρέχει κανένας λόγος απόρριψης της αίτησης, είτε συνολικά είτε σε σχέση με την υπό του άρθρου 27 του νόμου διεπόμενη θεραπεία, εξαιτίας της παρατυπίας. Κατά συνέπεια εκδίδω διάταγμα απαλλαγής από αυτή. Παρόλα αυτά, η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη για ουσιαστικό λόγο. Επειδή, πολύ απλά, δεν έχει αποδειχθεί, έστω εκ πρώτης όψεως, το πραγματικό επίκλησης εκ μέρους του αιτητή, για σκοπούς ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας μου προς όφελός του και συνακόλουθα, της ικανοποίησης είτε της μιας θεραπείας που ζητά είτε της άλλης. Ειδικότερα: Ισχυρίζεται ο αιτητής στην παράγραφο 2 της ένορκής του δήλωσης ότι στις 22.2.2008, εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του και/ή πτώχευσής του, μετά από αίτηση των πιστωτών του. Τα πραγματικά γεγονότα, όπως προκύπτουν από το φάκελο της παρούσας υπόθεσης είναι τα εξής: Μετά από αίτηση της Universal Bank Public Limited, ημερομηνίας 4.1.2008, στις 22.2.2008 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του αιτητή, επειδή διέπραξε την ακόλουθη πράξη πτώχευσης: παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης πτώχευσης με αριθμό 2316/2007 που του επιδόθηκε, σε σχέση με χρέος, δυνάμει δικαστικής απόφασης, η οποία εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 21.12.2000, στο πλαίσιο της αγωγής 7143/2000. Στις 6.10.2010, μετά από αίτηση του Επίσημου Παραλήπτη, ημερομηνίας 9.9.2010, ο αιτητής κηρύχθηκε σε πτώχευση. Με την παράγραφο 3 της ένορκής του δήλωσης, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι τα χρέη του έχουν διευθετηθεί και οι εξ αποφάσεως πιστωτές συγκατατίθενται να ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα πτώχευσής του και/ή παραλαβής της περιουσίας του. Περαιτέρω, με την παράγραφο 5 της ίδιας δήλωσης ισχυρίζεται ότι στον κατάλογο πιστωτών, όπως του δόθηκε από τον Επίσημο Παραλήπτη εμφαίνεται ως πιστωτής και ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Χριστάκη Βασιλείου. Ωστόσο, σε σχέση με το συγκεκριμένο κατ' ισχυρισμό χρέος προστίθεται, εκκρεμεί η αγωγή με αριθμό 4054/2009, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και είναι η θέση του ότι το εν λόγω χρέος είναι αμφισβητήσιμο, το αρνείται και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη για την αποκατάστασή του. Παρατηρώ τα εξής: Τίποτε από τα παραπάνω ισχύει. Ενώ ο αιτητής ισχυρίζεται ότι τα χρέη του έχουν διευθετηθεί και οι εξ αποφάσεως πιστωτές του συγκατατίθενται να ακυρωθεί το διάταγμα πτώχευσής του και/ παραλαβής της περιουσίας του, ουδεμία τέτοια συγκατάθεση έχει τεθεί ενώπιόν μου. Πρόκειται για αίολο ισχυρισμό ο υπό αναφορά, ο οποίος απορρίπτεται από τον καθ' ου η αίτηση, που δεν είναι κάποιος τυχαίος στην παρούσα διαδικασία, αλλά, ο πλέον αρμόδιος για να με διαφωτίσει επί του προκειμένου, μιας και πρόκειται για το διαχειριστή της περιουσίας του αιτητή. Και ο διαχειριστής της περιουσίας του αιτητή ισχυρίζεται στην παράγραφο 4 της ένορκής δήλωσής του ότι δεν υπάρχει συγκατάθεση από όλους τους πιστωτές για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής μα ούτε και έχουν διευθετηθεί τα έξοδα διαχείρισης, περιλαμβανομένων και των δικαιωμάτων του ίδιου ως διαχειριστή. Επιπλέον, σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ίδιας δήλωσης, πρόκειται για πιστωτή που έχει προβεί σε επαλήθευση ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Χριστάκη Βασιλείου, ο οποίος βρίσκεται στον κατάλογο πιστωτών που επίσης δεν έχει συγκατατεθεί στην ακύρωση του διατάγματος πτώχευσης του αιτητή. Τέλος, ο καθ' ου η αίτηση, προς επιβεβαίωση ουσιαστικά όλων των παραπάνω ισχυρισμών του, οι οποίοι καταρρίπτουν τους περί αντιθέτου ισχυρισμούς του αιτητή, στη ένορκή του δήλωση, επισυνάπτει και την έκθεση την οποία υπόβαλε ο ίδιος στο Δικαστήριο στις 10.9.2012, βάσει του κανονισμού 72
(1)των πτωχευτικών κανονισμών. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 αυτής, στην έκθεση καταστάσεως που υποβλήθηκε από το χρεώστη στις 17.2.2010, δηλαδή τον αιτητή, αναφέρεται ένας προνομιούχος πιστωτής, οι κοινωνικές ασφαλίσεις και τρεις μη προνομιούχοι πιστωτές, οι εξής: 1) Universal Bank Public Ltd, για το ποσό των €10,374.59, πλέον τόκοι. 2) Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, για το ποσό των €3.800,00, πλέον τόκοι και έξοδα. 3) Παναγιώτης Ανδρέας και Κλέλια Βασιλείου, ως διαχειριστές - της περιουσίας - του αποβιώσαντα Χριστάκη Βασιλείου, για το ποσό των €107.000,00, πλέον τόκοι. Επίσης, προστίθεται, δύο πιστωτές, η Σ.Π.Ε. Αγίας Φύλας και η Σ.Π.Ε. Ημιορεινής Λεμεσού, υπέβαλαν επαληθεύσεις χρέους για τα ποσά των €4.972,58 και €17.869,66 αντίστοιχα. Με τα μέχρι σήμερα στοιχεία που έχει στα χέρια του, όπως αναφέρει στην ίδια παράγραφο καταλήγοντας ο διαχειριστής της περιουσίας του αιτητή, από τους παραπάνω πιστωτές, ξοφλήθηκαν μόνο οι κοινωνικές ασφαλίσεις, ενώ εκκρεμεί η εξόφληση των υπολοίπων, οι απαιτήσεις των οποίων ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €144.016,83, πλέον τόκοι. Τέλος, σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της έκθεσης του καθ' ου η αίτηση, μολονότι ως προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του αιτητή, σύμφωνα με την ένορκη του δήλωση, είναι ότι έχει διευθετήσει τα χρέη του και οι πιστωτές του συγκατατίθενται στην έκδοση του σχετικού διατάγματος, ο ίδιος, ως διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα, δηλαδή του αιτητή, δεν έχει τέτοια ενημέρωση από τους πιστωτές. Παρότι η τύχη της αίτησης έχει κριθεί, εντούτοις, προτού καταλήξω, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Ακόμη και στην περίπτωση που ο αιτητής διευθετούσε τα χρέη του είτε ακόμη είχε συγκαταθέσεις από τους πιστωτές του για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του ή του διατάγματος με το οποίο κηρύχθηκε σε πτώχευση, δε σημαίνει ότι θα οδηγούμουν άνευ άλλου στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Blue Arrow General Trading Co Ltd ν. Μικρού
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1427: «Η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση διατάγματος παραλαβής είναι δυνητική. Εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να ακυρώσει ή μη το διάταγμα παραλαβής. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλέπε R. Taylor ex parte
(1901)1 K.B. 744), το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να αρνηθεί την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής ακόμα και μετά την πλήρη αποπληρωμή των χρεών.» Ούτε και η σχετική συναίνεση των πιστωτών οδηγεί αφ' εαυτής σε ακύρωση διατάγματος παραλαβής, αφού, η διακριτική επί του προκειμένου ευχέρεια του Δικαστηρίου, ασκείται με αναφορά σε σειρά παραγόντων που σχετίζονται με τα συμφέροντα των πιστωτών γενικά και με την ανάγκη προστασίας της περιουσίας του οφειλέτη προς όφελός τους (βλ. Willians and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptcy" ,19η έκδοση, σελ. 41 - 43). Επισημαίνεται ότι τα παραπάνω ισχύουν και το διάταγμα πτώχευσης, με δεδομένο ότι το διάταγμα παραλαβής μπορεί να ακυρωθεί για τους ίδιους λόγους που ακυρώνεται το διάταγμα πτώχευσης (βλ. Re Hester 1889) 2 QBD 632). Ο αιτητής που βασικά ζητά την έκδοση διατάγματος ακύρωσης τόσο του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του όσο και του διατάγματος με το οποίο κηρύχθηκε σε πτώχευση ισχυρίζεται απλώς ότι είναι δίκαιο και ορθό να εκδοθεί το σχετικό διάταγμα. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση 1 και σε βάρος του αιτητή, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Bankruptcy/Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για ακύρωση διατάγματος παραλαβής και/ή διατάγματος πτώχευσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο