← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την ΜΑΡΙΝΑ ΕΛΕΝΑ ΡΑΟΥΣΕΡ, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 481/2011, 28/2/2013

Επί τοις αφορώσι την ΜΑΡΙΝΑ ΕΛΕΝΑ ΡΑΟΥΣΕΡ, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 481/2011, 28/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A54 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Πρωτοκολλητείο Λεμεσού Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Λ. ΜΑΡΚΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 481/2011 Επί τοις αφορώσι την ΜΑΡΙΝΑ ΕΛΕΝΑ ΡΑΟΥΣΕΡ, εκ Λεμεσού ----------------- Αίτηση από ΟΙΚΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΛΤΔ για έκδοση διατάγματος παραλαβής ημερ. 21/12/2011 Ημερομηνία: 28/02/2013 Για τους Αιτητές: κ. Μ. Κωνσταντίνου για κ. Α. Παπαντωνίου Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Α. Παντέχης για Α. Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. ----------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την επίδικη Αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση κας Μαρίνας Έλενας Ράουσερ. ΚΥΡΙΑ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Την 24/09/2010 στα πλαίσια της αγωγής 3095/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Αιτητών (εκεί Εναγόντων) και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και του συζύγου της κ. Φάνου Κωνσταντινίδη (εκεί Εναγομένων 1 και 2 αντίστοιχα) για το ποσό των €292.000 πλέον τόκους και έξοδα αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα. Παρά το ότι η αγωγή είχε προηγουμένως (τον Ιούνιο του 2010) επιδοθεί τόσο στην Καθ' ης η Αίτηση όσο και στο σύζυγο της, εντούτοις δεν είχαν καταχωρήσει εμφάνιση με αποτέλεσμα την έκδοση της εν λόγω απόφασης. ςεκρΓ Η εκτέλεση της εν λόγω απόφασης δεν αναστάληκε. Την 08/11/2010 εκδόθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 1273/2010 Ε.Δ. Λεμεσού με βάση τη μη εξόφληση της εν λόγω απόφασης η οποία ειδοποίηση της επιδόθηκε την 24/11/

  1. Η Καθ' ης η Αίτηση αμφισβήτησε την εν λόγω ειδοποίηση πτώχευσης καταχωρώντας την 26/11/2010 ένορκη δήλωση ισχυριζόμενη ότι διατηρεί ανταπαίτηση (το το ακριβώς καταχωρήθηκε στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης εμπεριέχεται στο σχετικό φάκελο της Ειδοποίησης 1273/2010, ο οποίος κατατέθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ως Τεκμήριο 1). Την 04/04/2011, η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της καταχώρησαν την αγωγή 1519/2011 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον των Αιτητών αξιώνοντας μεταξύ άλλων ακύρωση της ως άνω απόφασης του Ε.Δ. Λεμεσού ημερομηνίας 24/09/2010 της αγωγής 3095/10 στη βάση της Δ.33 θ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή της Αγγλικής απόφασης Birch v. Birch και αξιώνοντας χρηματικά ποσά/αποζημιώσεις, κ.α. Κατόπιν ακρόασης την 29/11/2011 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στα πλαίσια της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση με την οποία απέρριψε την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 26/11/2010 και αποφασίζοντας ότι η πράξη πτώχευσης της Καθ' ης η Αίτηση θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της εν λόγω απόφασης. Η επίδικη αίτηση με την οποία ζητείται διάταγμα παραλαβής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρήθηκε την 21/12/
  2. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την επίδικη Αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση για το λόγο ότι διέπραξε, όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές, πράξη πτώχευσης αφού παρέλειψε να συμμορφωθεί με την πιο πάνω Ειδοποίηση Πτώχευσης 1273/
  3. Η επίδικη Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 3

(1)(ζ)
(2), 4, 5(ι), 6, 87, 88, 106, 108, 113 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Σολωμού Αργυρού ημερομηνίας 21/12/2011, ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι ένας από τους διευθυντές των Αιτητών, ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επιπρόσθετα επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της επίδικης αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Την 31/01/2011 η Καθ' ης η Αίτηση, καταχώρισε ένσταση στην επίδικη Αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, άρθρα 3
(1)(η), 4, 5, 6
(4), 87, 88, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ.3, 6, 7, 8, 9, 16, 18, 44, 45, 46, 50, 51, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33, θ.15, Δ.39, Δ.48 θ.1-4, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Καταγράφονται 9 λόγοι ένστασης, στους οποίους το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε άλλο σημείο της απόφασης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2012, όπου ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η απόφαση στην αγωγή 3095/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού είναι το αποτέλεσμα δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων τις οποίες εξάσκησαν οι Ενάγοντες/Αιτητές κατά την έκδοση της απόφασης και ότι η βάση της αγωγής στην οποία στηρίχθηκε η απόφαση ήταν επιταγές οι οποίες εκδόθηκαν για παράνομο σκοπό και ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε τις είχε υπογράψει. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση, προς το σκοπό ακύρωσης της πιο πάνω απόφασης στην αγωγή 3095/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού, η ίδια και ο σύζυγος της καταχώρησαν την αγωγή 1519/2011 του Ε.Δ. Λεμεσού. Ακολούθως στην ένορκη δήλωση της αναφέρεται σε ισχυριζόμενα γεγονότα στα οποία στηρίζει τις πιο πάνω θέσεις της: «11.
  1. Μεταξύ των Αιτητών και εμένα, υπεγράφη συμφωνία δυνάμει της οποίας οι Αιτητές θα ανήγειραν μια οικία με προκατασκευασμένο ξύλινο σκελετό και τοιχοποιία 10 εκατοστών και κεραμίδια χωλετρωτά με βάση αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία ετοίμασε ο Αρχιτέκτονας Γιάννος Αναστασίου. 11.
  2. Με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια που ετοίμασε ο κος Αναστασίου κατάφερα και έλαβα πολεοδομική άδεια από τον Δήμο Λεμεσού στις 17/12/
  3. 11.3 Το κόστος ανέγερσης της οικίας συνεφωνήθει στο ποσό των €326.932,38 ενώ οι έξτρα εργασίες θα ανήρχοντο στο ποσό των €44.180,
  4. 11.
  5. Προκειμένου να εκδοθεί η άδεια οικοδομής, επειδή η οικία ήταν προκατασκευασμένη, προβλεπόταν στην πιο πάνω συμφωνία ότι οι Αιτητές θα ετοίμαζαν και εφοδίαζαν τον Αρχιτέκτονα κον Αναστασίου με στατική μελέτη της οικίας, ώστε να εξασφαλιστεί η αναγκαία άδεια οικοδομής και να ξεκινήσουν οι εργασίες. 11.
  6. Οι Αιτητές, διαβεβαίωναν τόσο, εμένα όσο και τον σύζυγο μου Φάνο Κωνσταντινίδη , αλλά και τον Αρχιτέκτονα Αναστασίου ότι θα ετοιμάσουν την στατική μελέτη σύντομα μετά την υπογραφή της συμφωνίας, προαπαιτούμενο για την υποβολή Αίτησης για έκδοση άδειας οικοδομής, πράγμα όμως που δεν έπραξαν μέχρι σήμερα και ως εκ τούτου δεν εξεδόθη ποτέ άδεια οικοδομής εξ υπαιτιότητας των Αιτητών. 11.
  7. Εν τω μεταξύ, μας έπεισαν να συγκατατεθούμε σε έναρξη των εργασιών ανέγερσης της οικίας χωρίς άδεια οικοδομής, αφού ήταν θέμα ημερών η ετοιμασία της στατικής μελέτης και η υποβολή της Αίτησης για άδεια οικοδομής όπως μας ανέφεραν. 11.
  8. Όπως πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου, η έναρξη και σχεδόν ολοκλήρωση του έργου ανέγερσης της οικίας (υπολείπεται βέβαια σημαντική ακόμα εργασία όπως αναφέρω κατωτέρω), χωρίς στατική μελέτη και χωρίς άδεια οικοδομής, είναι παράνομη πράξη από πλευράς Αιτητών και δεν δικαιούνται να αποκομίζουν οποιοδήποτε όφελος από την παρανομία τους αυτή. 11.
  9. Παράλληλα όπως πληροφορούμαι, οι Αιτητές δεν είναι εγγεγραμμένοι εργολήπτες και δεν είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο και δεν έχουν σήμερα, άδεια εργολήπτη και μάλιστα της τάξεως που αφορά το έργο το οποίο θα κατασκεύαζαν. Πράγμα παράνομο που τους στερεί τη δυνατότητα να αξιώνουν δικαστικά την οποιαδήποτε αμοιβή τους στηρίζεται σε παράνομες πράξεις και ενέργειες. 11.
  10. Τα πιο πάνω θα έχουν αλυσιδωτές επιδράσεις στην ανεγειρόμενη οικία, χωρίς στατική μελέτη δεν θα είναι δυνατή η έκδοση άδειας οικοδομής και ενδεχόμενα να μην καταστεί ποτέ δυνατή η εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. 11.
  11. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι ο οι Αιτητές παρέβησαν τις συμβατικές όσο και νομικές τους υποχρεώσεις έναντι μου και του συζύγου μου, με αποτέλεσμα να έχουμε υποστεί και να υποκείμεθα σε πρόσθετες ζημιές και έξοδα και απώλειες τα οποία θα ανταπαιτήσουμε από τους Αιτητές. 11.
  12. Οι ζημιές αυτές ισοδυναμούν με το σύνολο των χρημάτων τα οποία τους έχουμε ήδη καταβάλει εκ €215.000 πλέον τα χρήματα τα οποία αξιώνουν από εμένα και το σύζυγο μου και ανέρχονται στο πρόσθετο ποσό των €211.179,24 σύμφωνα με την κατάσταση την οποία μου απέστειλαν μέσω e-mail, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  13. 11.
  14. Περαιτέρω ανταπαιτούμε εναντίον των Αιτητών το κόστος αποκατάστασης και ολοκλήρωσης των εργασιών από άλλο εξειδικευμένο εργολάβο προκατασκευασμένων οικιών τα οποία θα ανέλθουν σε ποσό πέραν των €50.
  15. 11.
  16. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, η πραγματική τους απαίτηση εναντίον εμένα και του συζύγου μου δεν ξεπερνά το ποσό των €211.179,24 στο οποίο ποσό περιλαμβάνονται εργασίες οι οποίες δεν έχουν γίνει ακόμη. 11.
  17. Οι εργασίες αυτές αφορούν την ολοκλήρωση της στέγης και την τοποθέτηση των κεραμιδιών και την κατασκευή μεγάλης εσωτερικής στέγης στο μεγάλο σαλόνι. 11.
  18. Δεν προέβαλα ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγος μου τις πιο πάνω απαιτήσεις μας εναντίον των Αιτητών στην αγωγή την οποίαν ήγειραν εναντίον μας με αριθμό 3095/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για το λόγο ότι όταν επιδόθηκε η αγωγή σε μένα και το σύζυγο μου επικοινωνήσαμε με το διευθυντή και ή αντιπρόσωπο των Αιτητών ο οποίος διαβεβαίωσε το σύζυγο μου ότι δεν θα προχωρούσε στην απόδειξη της υπόθεσης και ότι θα έδινε οδηγίες στο δικηγόρο του να αφήσει στάσιμη την υπόθεση μέχρι το τέλος του χρόνου. 11.
  19. Δώσαμε επίσης πίστη στις διαβεβαιώσεις των Αιτητών και δεν αναθέσαμε την υπόθεση στους δικηγόρους μας ώστε να προβούν στα δέοντα μέτρα. 11.
  20. Σε αυτό συνηγορούσε το γεγονός ότι βρισκόμουν σε διαπραγματεύσεις μαζί τους, οι ίδιοι ήταν σε παράβαση του συμβολαίου μας με την ετοιμασία της στατικής μελέτης όσο και την ολοκλήρωση των εργασιών. 11.
  21. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε και επιδόθηκε τον Ιούνιο του 2010 η απόδειξη της υπόθεσης έγινε στις 24 Σεπτεμβρίου του
  22. 11.
  23. Σε καμία περίπτωση το ποσό των €292.000 που αφορά το ποσό της απόφασης δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο ποσό. 11.
  24. Η βάση της αγωγής 3095/2010 όπως προκύπτει και από το κλητήριο ένταλμα αντίγραφο του οποίου επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2, αφορά την έκδοση τριών επιταγών από το σύζυγο μου Φάνο Κωνσταντινίδη για τα ποσά των €75.000, €75.000 και €142.000 που συμποσούνται σε €292.
  25. Η έκδοση όμως της δεύτερης επιταγής έγινε σε αντικατάσταση της πρώτης επιταγής την οποία ανάλαβαν να μας αποστείλουν οι Αιτητές και ουδέποτε το έπραξαν. Σε καμιά περίπτωση δεν αφορούσε πληρωμή πρόσθετου ποσού εκ €75.000 αυτό δικαιολογείται και από το Τεκμήριο 1 όπου το συνολικό κόστος ανέγερσης του έργου δεν ξεπερνά το ποσό των €211.779,
  26. Αντίγραφα των επιταγών επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  27. 11.
  28. Το γεγονός αυτό δεν το αρνούνται οι Αιτητές. 11.
  29. Δηλαδή η έκδοση των πιο πάνω επιταγών έγινε ως πληρωμή αμοιβής των Αιτητών για τις υπηρεσίες τους στην ανέγερση της πιο πάνω οικίας. Η ανέγερση όμως γινόταν παράνομα και χωρίς άδεια οικοδομής εξ υπαιτιότητας των Αιτητών και όπως συμβουλεύομαι, εφόσον το αντάλλαγμα για την έκδοση των επιταγών ήταν παράνομος σκοπός δεν νομιμοποιούνται σε είσπραξη τους και πολύ περισσότερο την Δικαστική διεκδίκηση τους. 11.
  30. Περαιτέρω οι πιο πάνω επιταγές δεν υπεγράφησαν από το σύζυγο μου παρά το γεγονός ότι ο λογαριασμός επί του οποίου εξεδόθησαν ήταν κοινός λογαριασμός. 11.
  31. Όπως πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου η μη υπογραφή των επιταγών από εμένα αλλά μόνο από το σύζυγο μου δεν με καθιστά εκδότη των επιταγών και δεν έπρεπε να εκδοθεί εναντίον μου απόφαση. 11.
  32. Είναι προφανές ότι οι Αιτητές ξεγέλασαν το Δικαστήριο στο να εκδώσει εναντίον μου απόφαση δυνάμει επιταγών τις οποίες ουδέποτε υπόγραψα και ουδέποτε έλαβα γνώση της υπογραφής τους από το σύζυγο μου πριν από την έγερση της πιο πάνω αγωγής.» (Ολόκληρη η ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση αποτελείται από 17 παραγράφους.) Κατά την ακρόαση της επίδικης Αίτησης έδωσαν μαρτυρία οι εξής: Εκ μέρους των Αιτητών:
  33. Η κα Τροοδία Ιωαννίδου
  34. Ο κ. Σολωμός Αργυρού. Από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση:
  35. Η κα Λένια Θεοδοσίου
  36. Η κα Μαρίνα Ράουσερ (Καθ' ης η Αίτηση)
  37. Ο κ. Φάνος Κωνσταντινίδης
  38. Ο κ. Γιάννης Αναστασίου. Η κα Τροοδία Ιωαννίδου, η οποία έδωσε μαρτυρία ως πρώτη μάρτυρας εκ μέρους των Αιτητών, αναφέρθηκε στη διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' αριθμό 1273/2010 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το φάκελο της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης. Δεν αντεξετάστηκε. Ο κ. Σολωμός Αργυρού, ο οποίος έδωσε μαρτυρία ως δεύτερος μάρτυρας εκ μέρους των Αιτητών, κατά την κυρίως εξέταση του υιοθέτησε το περιεχόμενο της επίδικης Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών στο οποίο αναφέρεται ότι είναι ένας από τους διευθυντές των Αιτητών, με το όνομα Σολωμός Καρασιαλής και εξήγησε ότι το όνομα Σολωμός Καρασιαλής αναφέρεται στο πρόσωπο του. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 σχετική βεβαίωση ημερομηνίας 11/02/2012 του Κοινοτικού Συμβουλίου Κυπερούντας. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 4 την πιο πάνω αναφερόμενη συνταχθείσα απόφαση ημερομηνίας 24/09/2010 της αγωγής 3095/
  39. Ως Τεκμήριο 5 κατέθεσε αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/11/2011, στην ως άνω Ειδοποίηση Πτώχευσης 1273/
  40. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Σολωμός Αργυρού κλήθηκε από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να καταθέσει διάφορα τεκμήρια. (Να διευκρινιστεί εδώ ότι κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, κατόπιν σχετικού αιτήματος από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, επιτράπηκαν με ενδιάμεση απόφαση, ερωτήσεις που αφορούσαν την αμφισβήτηση του εξ αποφάσεως χρέους με βάση το λόγο ένστασης αριθμός 7, κάτι που καθόρισε και τη μετέπειτα πορεία της ακρόασης. Βλ. The Law and Practice in Bankruptcy των Williams και Muir Hunter, 19η έκδοση σελ. 57-58.) Ανέφερε ότι η απόφαση στην αγωγή 3095/2010 (η οποία αγωγή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6) εκδόθηκε με βάση επιταγές, αντίγραφο των οποίων κατέθεσε ως Τεκμήριο 7, τις οποίες υπέγραψε ο κ. Φάνος Κωνσταντινίδης, σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση. Σε σχετική υπόδειξη του δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν υπέγραψε τις επιταγές, ανέφερε ότι η εταιρεία του σύναψε συμβόλαιο για να κτίσει το σπίτι του κ. Φάνου Κωνσταντινίδη και της συζύγου του, δηλαδή της Καθ' ης η Αίτηση. Μάλιστα σε δύο περιπτώσεις που είχε ο ίδιος ο μάρτυρας συνάντηση στο χώρο της οικοδομής ήταν τόσο ο κ. Φάνος Κωνσταντινίδης όσο και η σύζυγος του, δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση, μαζί του. Σε περαιτέρω ερωτήσεις ανέφερε ότι οι Αιτητές είναι εργοληπτική εταιρεία η οποία κτίζει σπίτια και ότι είναι εγγεγραμμένη εργολήπτης. Αναγνώρισε τη συμφωνία που υπέγραψαν οι Αιτητές πριν προχωρήσουν με το κτίσιμο του σπιτιού, αντίγραφο της οποίας συμφωνίας κατατέθηκε κατά την αντεξέταση ως Τεκμήριο
  41. Ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 8 υπέγραψε εκ μέρους των Αιτητών ο ίδιος ο μάρτυρας και εκ μέρους του ιδιοκτήτη υπέγραψε ο Φάνος Κωνσταντινίδης, σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση. Ο κ. Martyn Parry, ο οποίος υπογράφει ως μάρτυρας επί του Τεκμηρίου 8, ήταν υπάλληλος των Αιτητών. Η συμφωνία υπογράφτηκε την 07/05/
  42. Ο εν λόγω Martyn Parry ήταν υπεύθυνος επί συμβολαίων και το επαγγελματικό του δίπλωμα είναι επιμετρητής. Ο κ. Martyn Parry απέστειλε την επιστολή, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9, προς τον κ. Φ. Κωνσταντινίδη την ίδια ημέρα του συμβολαίου. Εξήγησε ότι ο κ. Martyn Parry επέβλεπε την όλη διαδικασία εκτέλεσης ενός έργου. Ο κ. Martyn Parry απέστειλε επίσης επιστολή ημερομηνίας 25/05/2009 στον αρχιτέκτονα κ. Γιάννο Αναστασίου, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  43. Σε υποβολή ότι οι Αιτητές δεν είχαν συμβατική σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση, απάντησε ότι δεν μπορεί ο ίδιος να κρίνει και επανέλαβε ότι σε δύο συναντήσεις ήταν και η Καθ' ης η Αίτηση παρούσα. Έγινε αναφορά σε κατάσταση/επιστολή ημερομηνίας 20/01/2010 που έστειλε ο κ. Martyn Parry στον κ. Φ. Κωνσταντινίδη (Τεκμήριο 11) σύμφωνα με την οποία το υπόλοιπο ήταν €211.779,
  44. Αρνήθηκε υποβολή ότι το υπόλοιπο ήταν €211.000,00 και ότι σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονταν και εργασίες που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν. Ακολούθως κλήθηκε να σχολιάσει τις τρεις επιταγές (αντίγραφο των οποίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7) στη βάση των οποίων εκδόθηκε η απόφαση στην αγωγή 3095/
  45. Ανάφερε ότι το Τεκμήριο 7 αφορά επιταγή ημερομηνίας 11/01/2010 για ποσό €75.000, η οποία κατατέθηκε στις 14/01/2010 και δεν πέρασε και επιταγή ημερομηνίας 26/02/2010, η οποία κατατέθηκε μετά τη μη πληρωμή της πρώτης επιταγής, αλλά επίσης δεν πέρασε. Ακολούθησε και η τρίτη επιταγή ημερομηνίας 01/03/2010, η οποία επίσης δεν πέρασε. Αρνήθηκε υποβολή ότι η δεύτερη επιταγή εκδόθηκε σε αντικατάσταση της πρώτης επιταγής ή ότι ο ίδιος συμφώνησε να σχίσει την πρώτη επιταγή. Ακολούθησε συζήτηση κατά την αντεξέταση σε σχέση με το υπόλοιπο του λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση προς τους Αιτητές. Κατά την αντεξέταση ο κ. Σ. Αργυρού αρνήθηκε τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο ίδιος έδωσε διαβεβαιώσεις στο σύζυγο της μετά από επίδοση της αγωγής 3095/2010 ότι θα έδιδε οδηγίες στο δικηγόρο των Αιτητών να μην προχωρήσει την αγωγή μέχρι το τέλος του
  46. Ο μάρτυρας επέμενε ότι ο σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση έδιδε συνέχεια διαβεβαιώσεις ότι το χρέος θα εξοφλείτο, αλλά ο μάρτυρας του είπε να επικοινωνήσει με το δικηγόρο των Αιτητών. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις ως προς τις υποχρεώσεις των Αιτητών σε σχέση με την ανέγερση της κατοικίας με βάση το περιεχόμενο των επιστολών Τεκμήρια 9 και
  47. Ήταν η θέση του ότι ήταν ευθύνη του εργοδότη και όχι των Αιτητών η έκδοση άδειας πολεοδομίας και άδειας οικοδομής. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 την πολεοδομική άδεια. Σε γενικές γραμμές υπογράμμισε ότι δεν ήταν ευθύνη των Αιτητών τα στατικά και είχε συστήσει στον κ. Φ. Κωνσταντινίδη κάποιο ο κ. Στέλιο Στυλιανού, πολιτικό μηχανικό, γι' αυτό. Οι Αιτητές ανέλαβαν την υλοποίηση μόνο αρχιτεκτονικών σχεδίων για το υπόγειο. Κατά την αντεξέταση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13 Α και Β αντίγραφο του κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής 1519/2011, την οποία καταχώρισε η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της εναντίον των Αιτητών. Περαιτέρω κατά την αντεξέταση επέμενε ότι ήταν εξουσιοδοτημένος να υπογράψει την επίδικη αίτηση και την ένορκη δήλωση. Αρνήθηκε ότι η επίδικη αίτηση είναι εκβιαστική και επέμενε ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση. Εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση πρώτη έδωσε μαρτυρία η κα Λένια Θεοδοσίου, Υπεύθυνη του Πολιτικού Τμήματος του Πρωτοκολλητείου του Ε.Δ. Λεμεσού, η οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 αντίγραφο της ένορκης δήλωσης που χρησιμοποιήθηκε στην αγωγή 3095/2010 για την έκδοση της απόφασης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και του συζύγου της. Επόμενη μάρτυρας ήταν η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση, κα Μαρίνα Ράουσερ. Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι οι Αιτητές θα τους έκτιζαν σπίτι στον Πύργο Λεμεσού σε οικόπεδο το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομά της. Πρόσθεσε ότι η σχετική άδεια Πολεοδομίας (Τεκμήριο 12) εκδόθηκε στο όνομα της. Αναφερόμενη στη συμφωνία ανέγερσης της σχετικής κατοικίας (Τεκμήριο 8) είπε ότι αυτή φέρει την υπογραφή του συζύγου της κ. Φάνου Κωνσταντινίδη αλλά όχι τη δική της υπογραφή. Πρόσθεσε ότι έχει γνωρίσει τον κ. Σολωμό Αργυρού ενόσω κτιζόταν το σπίτι, μια φορά. Αναφορικά με τις επιταγές (Τεκμήριο 7) τις αναγνώρισε και πρόσθεσε ότι αυτές φέρουν την υπογραφή του συζύγου της, οι οποίες εκδόθηκαν από κοινό λογαριασμό. Όμως όταν εκδόθηκαν, αυτή δεν ήταν παρούσα και ούτε γνώριζε ότι εκδόθηκαν κατά τον χρόνο που είχαν εκδοθεί. Έμαθε για την έκδοση τους αρκετά αργότερα όταν έλαβε την αγωγή. Αναγνώρισε την αγωγή με αριθμό 3095/2010 (Τεκμήριο 6) στην οποία εδράζεται η επίδικη Αίτηση. Μόλις την έλαβαν ο σύζυγος της τηλεφώνησε του κ. Αργυρού και ο κ. Αργυρού καθησύχασε το σύζυγο της ότι «δεν είναι τίποτε» και ότι θα τακτοποιηθεί. Ερωτούμενη πώς εκδόθηκαν οι επιταγές, ανέφερε ότι όταν παρουσιάστηκε η πρώτη επιταγή στην τράπεζα δεν υπήρχαν χρήματα και πρόσθεσε «τότε δώσαμε ακόμα μια επιταγή στο ίδιο ποσό που ήταν €75.000 που ήταν σε αντικατάσταση της πρώτης επιταγής.» Οι Αιτητές είπαν ότι θα την έστελλαν πίσω την πρώτη επιταγή αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Αυτά τα γνωρίζει η Καθ' ης η Αίτηση αφού την ενημέρωσε ο σύζυγος της. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 11 ότι αφορά το υπόλοιπο που όφειλαν «είναι το υπόλοιπο που χρωστούσαμε». Ερωτούμενη τι αφορούσε το υπόλοιπο, παρέπεμψε στο σύζυγο της για την απάντηση. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον κ. Martyn Parry. Ανέφερε ότι ουδέποτε εκδόθηκε άδεια οικοδομής για το σπίτι καθότι οι Αιτητές έπρεπε να ετοιμάσουν στατική μελέτη ώστε η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της να τη δώσουν στον αρχιτέκτονα για να προχωρήσει. Αυτή η στατική μελέτη δεν έγινε ποτέ. Αντιλήφθηκε ότι όλα ήταν ψέματα όταν έλαβαν την αγωγή 3095/2010 (Τεκμήριο 6) και τη διαδικασία της πτώχευσης. Υποστήριξε ότι η ίδια ουδέποτε επισκέφθηκε τα γραφεία των Αιτητών. Ακολούθως αναφέρθηκε στην αγωγή που η ίδια και ο σύζυγος της κίνησαν εναντίον των Αιτητών (Τεκμήριο 13) και ήταν ο ισχυρισμός της ότι δεν οφείλει οτιδήποτε στους Αιτητές. Κατά την αντεξέταση σε ερωτήσεις κατά πόσο καταχώρησε έφεση ή αίτηση παραμερισμού στην απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της και του συζύγου της στην αγωγή 3095/2010, παρέπεμψε για απαντήσεις στο σύζυγο της λέγοντας ότι η ίδια δεν είναι γνώστης αυτών των γεγονότων, προσθέτοντας ότι η ίδια δεν γνωρίζει τους Αιτητές αλλά ο σύζυγος της. Κατά την αντεξέταση της υποδείχθηκε η παράγραφος 11.1 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την ένσταση όπου αναφέρει τα εξής: «Μεταξύ των αιτητών και εμένα υπεγράφη συμφωνία.». Επίσης η παράγραφος 11.10 της ένορκης δήλωσης της. «Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι οι Αιτητές παρέβησαν τις συμβατικές όσο και νομικές τους υποχρεώσεις έναντι μου και του συζύγου μου.». Επίσης η παράγραφος 13 β της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής 1519/2011 (Τεκμήριο 13). Απάντησε ότι στην παράγραφο 11.1 υπάρχει τυπογραφικό λάθος και για τα υπόλοιπα ανάφερε ότι το σπίτι είναι δικό της: «Το σπίτι είναι δικό μου. Λογικά πρέπει να αναφέρομαι και εγώ, άσχετο αν δεν τους γνωρίζω...» Ερωτήθηκε για την παράγραφο 3 (Τεκμήριο 13 β) της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής 1519/2011 της Καθ' ης η Αίτηση και του συζύγου της εναντίον των Αιτητών, όπου αναφέρονται τα εξής: «...δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 07/05/2009 και εν μέρει γραπτής και εν μέρει προφορικής οι Ενάγοντες συμφώνησαν με τους Εναγόμενους όπως οι τελευταίοι στα πλαίσια των εργασιών τους να ανεγείρουν . διώροφη κατοικία.» Η Καθ' ης η Αίτηση σχολίασε ότι πάντως η ίδια δεν συμφώνησε οτιδήποτε με την Αιτήτρια Εταιρεία και ότι απ' ότι νομίζει πρέπει να καταγράφεται και το όνομα της. Ήταν η θέση της ότι τόσο οι παράγραφοι 11.1 και 11.10 της ένορκης δήλωσης της περιέχουν τυπογραφικά λάθη. Επέμενε ότι ούτε είχε επισκεφθεί τα γραφεία των Αιτητών ούτε και προέβηκε σε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί τους, ούτε και γνωρίζει πού είναι τα γραφεία τους. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις ως προς το κατά πόσο οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι εργολήπτες και στο πλαίσιο αυτών των ερωτήσεων επεσήμανε ότι δεν έχει εκδοθεί η σχετική άδεια οικοδομής. Ακολούθως της υποδείχθηκε ότι σύμφωνα με το συμβόλαιο (Τεκμήριο 8) οι Αιτητές ουδέποτε ανέλαβαν την υποχρέωση να ετοιμάσουν στατική μελέτη. Απάντησε ότι διαβεβαίωναν το σύζυγο της για την στατική μελέτη και όχι την ίδια, παρά το ότι στην παράγραφο 11.5 της ένορκης δήλωσης της ισχυρίζεται ότι τη διαβεβαίωση αυτή για τη στατική μελέτη έδιδαν τόσο στην ίδια όσο και στο σύζυγο της και στον αρχιτέκτονα. Σε σχέση με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της ιδίας και του συζύγου της στα πλαίσια της αγωγής 3095/2010, στην οποία εδράζεται η επίδικη αίτηση, ήταν η θέση της ότι πρόκειται για δυο επιταγές και όχι τρεις. Η δεύτερη επιταγή εκδόθηκε σε αντικατάσταση της πρώτης. «.όμως αυτό που χρωστώ εγώ είναι δυο, δεν είναι τρεις.» Και σε άλλο σημείο «Η πρώτη επιταγή δεν είχε λεφτά και έχουμε κόψει τη δεύτερη επιταγή.» Υπέδειξε ότι το Τεκμήριο 11 που υπογράφει ο κ. Martyn Parry αναφέρεται σε υπόλοιπο €211.779,24 αρκετά περισσότερο από τα ποσά των επιταγών. Ερωτούμενη γιατί δεν έλαβε πίσω την πρώτη επιταγή, απάντησε ότι ο κ. Αργυρού θα την έδινε πίσω στο σύζυγο της, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Δεν σταμάτησαν τις επιταγές γιατί έδειξαν πίστη στους Αιτητές. Ήταν η θέση της ότι η ίδια έμαθε αργότερα για την έκδοση των επιταγών. Αρνήθηκε υποβολή ότι το υπόλοιπο που καταγράφεται στην επιστολή Τεκμήριο 11 ημερομηνίας 20/01/2010 (€211,779,24) είναι αυτό που υπήρχε μετά την παράδοση της πρώτης επιταγής. Ήταν η θέση της ότι η ίδια δεν αναμείχθηκε στο κτίσιμο του σπιτιού, αλλά ο σύζυγος της κ. Φάνος Κωνσταντινίδης. Ήταν η θέση της ότι δεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή 3095/2010 λόγω του ότι τους παραπλάνησε ο κ. Αργυρού. Παραδέχθηκε ότι ο λογαριασμός από τον οποίο εκδόθηκαν οι σχετικές επιταγές είναι κοινός με το σύζυγο της και γνωρίζει ότι δεν χρειάζονται οι υπογραφές και των δυο για να εκδοθεί μια επιταγή. Είχε εμπιστοσύνη στο σύζυγο της για την έκδοση οποιωνδήποτε επιταγών. Έμαθε για την ύπαρξη των τριών επιταγών αρκετά αργότερα όταν έλαβε την αγωγή, οπότε ρώτησε και το σύζυγο της τι είχε γίνει και της εξήγησε. Σε υποβολές ότι οι Αιτητές δεν είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές και ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε για την προστασία της περιουσίας της όπως ορίζει ο Νόμος, απάντησε ότι δεν υπόγραψε οτιδήποτε και δεν συμφώνησε με τους Αιτητές για οτιδήποτε. Ήταν επίσης η θέση της ότι ο κ. Αργυρού διαβεβαίωσε το σύζυγο της και όχι την ίδια ότι θα επέστρεφε πίσω τη μια επιταγή. Δέχθηκε υποβολή ότι οι Αιτητές έχουν συμμορφωθεί πλήρως με όσα είχε συμφωνήσει μαζί τους η ίδια και ο σύζυγος της. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση όπου επέμενε ότι η ίδια δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία με τους Αιτητές. Ο σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση κ. Φάνος Κωνσταντινίδης έδωσε επίσης μαρτυρία εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Κατά την κυρίως εξέταση ανάφερε αρχικά ότι συνεπεία της απόφασης ημερομηνίας 24/09/2010 που εκδόθηκε ερήμην του ιδίου και της Καθ' ης η Αίτηση στην αγωγή 3095/2010, οι Αιτητές ακολούθησαν αντίστοιχη διαδικασία Ειδοποίησης Πτώχευσης 1275/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον του. Και αφού το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης οι Αιτητές προχώρησαν με την Αίτηση υπ' αριθμό 480/2011 για διάταγμα παραλαβής και εναντίον του. Ήταν και η δική του θέση ότι η απόφαση στην αγωγή 3095/2010 ήταν το αποτέλεσμα δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων τις οποίες εξάσκησαν οι Αιτητές κατά την έκδοση της απόφασης και ότι η βάση της αγωγής επί της οποίας στηρίχθηκε η απόφαση ήταν επιταγές τις οποίες εκτός του ότι ουδέποτε τις υπέγραψε η Καθ' ης η Αίτηση, εκδόθηκαν από τον ίδιο για πληρωμή απαίτησης της οποίας το αντάλλαγμα στηρίζεται σε παράνομες πράξεις των Αιτητών, γι' αυτό μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση σύζυγο του, καταχώρησαν την αγωγή 1519/2011 του Ε.Δ. Λεμεσού. Ανάφερε ότι η συμφωνία (Τεκμήριο 8) υπογράφηκε μεταξύ των Αιτητών και του ιδίου με βάση αρχιτεκτονικά σχέδια που ετοίμασε ο αρχιτέκτονας κ. Γιάννος Αναστασίου. Με βάση τα εν λόγω αρχιτεκτονικά σχέδια ο μάρτυρας πέτυχε την έκδοση πολεοδομικής άδειας η οποία εξεδόθη στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση συζύγου του λόγω του ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Το κόστος ανέγερσης της οικίας συμφωνήθηκε για το ποσό των 326.932,38 ενώ οι έξτρα εργασίες θα ανέρχονταν για το ποσό €44.
  48. Σύμφωνα με το μάρτυρα προκειμένου να καταστεί δυνατή η υπογραφή της συμφωνίας (Τεκμήριο 8) προηγήθηκαν συναντήσεις μεταξύ του ιδίου, των Αιτητών και του αρχιτέκτονα κ. Γιάννου Αναστασίου. Αναφέρθηκε στην επιστολή Τεκμήριο 9 και Τεκμήριο 10 (ισχυρίστηκε ότι η επιστολή Τεκμήριο 9 αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας). Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι προκειμένου να εκδοθεί η άδεια οικοδομής, επειδή η οικία ήταν προκατασκευασμένη, συμφωνήθηκε ότι οι Αιτητές θα ετοίμαζαν και εφοδίαζαν τον αρχιτέκτονα κ. Γιάννο Αναστασίου με στατική μελέτη της οικίας ώστε να εξασφαλιστεί η αναγκαία άδεια οικοδομής και να ξεκινήσουν οι εργασίες. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι Αιτητές διαβεβαίωναν τον ίδιο και τον αρχιτέκτονα κ. Γιάννο Αναστασίου ότι θα ετοίμαζαν τη στατική μελέτη σύντομα μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Εν τω μεταξύ, έπεισαν τον ίδιο και τη σύζυγο του να συγκατατεθούν στην έναρξη των εργασιών ανέγερσης της οικίας χωρίς άδεια οικοδομής αφού ήταν θέμα ημερών, όπως έλεγαν, η ετοιμασία της στατικής μελέτης. Ακολούθως αναφέρθηκε στις ισχυριζόμενες συνέπειες της έλλειψης τη στατικής μελέτης για την ανέγερση της κατοικίας επαναλαμβάνοντας τις θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση. Πρόσθεσε ότι οι Αιτητές «παρέβησαν τις συμβατικές όσο και νομικές τους υποχρεώσεις έναντι μου αλλά και της συζύγου μου ως ιδιοκτήτριας του αναφερόμενου ακινήτου με αποτέλεσμα να έχουν υποστεί και να υποκείμεθα σε πρόσθετες ζημιές και έξοδα.. τα οποία θα ανταπαιτήσουμε από τους Αιτητές.» Ακολούθως αναφέρθηκε στα ποσά που ανταπαιτεί ο ίδιος και η σύζυγος του. Ήταν η θέση του ότι σε καμιά περίπτωση το ποσό των €292.000,00 που αφορά το ποσό της απόφασης δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο ποσό και πρόσθεσε ότι αν ληφθεί υπόψη το σύνολο των πληρωμών που έκαμε ο ίδιος μαζί με τις έξτρα εργασίες «προκύπτει καθαρά ότι το υπόλοιπο είναι €211.779,24 και όχι €292.000,00.» Επέμενε ότι η έκδοση της δεύτερης επιταγής ήταν σε αντικατάσταση της πρώτης και ότι ο ίδιος υπέγραψε τις επιταγές. Σε γενικές γραμμές επανέλαβε τη μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση περιλαμβανομένης και της εκδοχής της ως προς το γιατί δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή 3095/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού. Κατά την ακρόαση ο μάρτυρας κατέθεσε τα Τεκμήρια 15 και
  49. Κατά την αντεξέταση επέμενε στις θέσεις του. Ο αρχιτέκτονας κ. Γιάννος Αναστασίου έδωσε μαρτυρία εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Ανάφερε ότι η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της αποτάθηκαν στον ίδιο για την οικοδομή της κατοικίας τους. Του έφεραν τα σχέδια από την Αμερική και ο αρχιτέκτονας τα προσάρμοσε για τα κυπριακά δεδομένα. Ως αρχιτέκτονας ανέλαβε την έκδοση πολεοδομικής άδειας με τα σχέδια που είχε τροποποιήσει. Ανάφερε μεταξύ άλλων ότι είχε συνάντηση στο γραφείο του την 24/03/2009 όπου διευκρινίστηκε πώς θα προχωρούσαν. Στη συνάντηση κρατήθηκαν πρακτικά (Τεκμήριο 10). Λόγω της ιδιόμορφης ξύλινης κατασκευής και ειδικών διατομών, οι Αιτητές ανέλαβαν να προμηθεύσουν την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση με τη στατική μελέτη η οποία είναι αναγκαία (σχέδια και μελέτη). Δεν του δόθηκε ποτέ τέτοια μελέτη ή σχέδια γι' αυτό και είχε στείλει και επιστολή προς τους ιδιοκτήτες (Τεκμήριο 9). Η οικοδομή είχε ξεκινήσει και πρόσθεσε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να προχωρήσει σε επίβλεψη οικοδομής που ήταν παράνομη. Έτσι δεν προχώρησε. Σχολίασε τα Τεκμήρια 15 και 16 και κατέθεσε ως Τεκμήριο 17 έκθεση που ετοίμασε αναφορικά με την οικοδομή. Κατά την αντεξέταση επέμενε στις θέσεις του. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του κ. Γιάννου Αναστασίου κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 18 επιστολή του ημερομηνίας 16/09/2011 με την οποία πληροφορεί τον κ. Φ. Κωνσταντινίδη, σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση, ότι δεν είχε δοθεί η στατική μελέτη, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εξασφάλιση άδειας οικοδομής. --------------------------- Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. --------------------------- Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ έδιδαν μαρτυρία καθώς και τον τρόπο και ύφος με τον οποίο απαντούσαν. Η κα Τροοδία Ιωαννίδου, Υπεύθυνη του Τμήματος των Πτωχεύσεων στο Πρωτοκολλητείο του Ε.Δ. Λεμεσού, την οποία κάλεσε η πλευρά των Αιτητών, ανέφερε με ειλικρίνεια τα όσα γνώριζε αναφορικά με την πορεία της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' αριθμό 1273/2010 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Εξάλλου η μαρτυρία της δεν έχει αμφισβητηθεί. Η όλη πορεία της ειδοποίησης πτώχευσης έχει ως το περιεχόμενο του φακέλου της Ειδοποίησης που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και ως επεξηγήθηκε από την κα Τροοδία Ιωαννίδου. Η κα Λένια Θεοδοσίου, Υπεύθυνη του Πολιτικού Πρωτοκολλητείου του Ε.Δ. Λεμεσού, την οποία κάλεσε ως μάρτυρα η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, έδωσε επίσης μαρτυρία εντελώς τυπικής φύσεως, χωρίς να αμφισβητηθεί. Συνεπώς αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η απόφαση στην Αγωγή 3095/2010 εκδόθηκε ερήμην της Καθ' ης η Αίτηση και του συζύγου της κ. Φ. Κωνσταντινίδη με βάση την ένορκη δήλωση (Τεκμήριο 14) που είχαν καταθέσει οι Αιτητές στην Αγωγή 3095/2010 προς απόδειξη εκείνης της υπόθεσης. Αναφορικά με την αξιολόγηση των υπόλοιπων μαρτύρων. Να διευκρινιστεί ότι αυτή θα αξιολογηθεί μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαίο για να κριθεί κατά πόσο θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής ή όχι. Ο κ. Σολωμός Αργυρού, διευθυντής των Αιτητών με την ένορκη προφορική μαρτυρία επιβεβαίωσε χωρίς δυσκολία ότι όλες οι προϋποθέσεις πληρούνται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος περιλαμβανομένου και του ότι το εξ αποφάσεως χρέος εξακολουθεί να είναι οφειλόμενο. Τα όσα ανέφερε όπου σχετίζονται με τις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος παραλαβής αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Σε κάθε περίπτωση και για σκοπούς του λόγου ένστασης αρ. 7 δεν διαφάνηκε μέσα από τη μαρτυρία του οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής. Η Καθ' ης η Αίτηση κατά την προφορική της μαρτυρία δεν μπόρεσε να στηρίξει επαρκώς πολλές αναφορές της γραπτής ένορκης δήλωσης της και δεν έπεισε ότι το διάταγμα παραλαβής δεν θα πρέπει να εκδοθεί. Όσον αφορά το σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση κ. Φάνο Κωνσταντινίδη, κατ' αρχή να επισημανθεί ότι στη γραπτή δήλωση του επεκτάθηκε σε πτυχές που δεν καλύπτονταν από την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Όπως ότι ανάλογη διαδικασία Ειδοποίησης Πτώχευσης και Αίτηση για διάταγμα παραλαβής κινήθηκε από τους Αιτητές και εναντίον του ιδίου. Όπως και η Καθ' ης η Αίτηση, δεν έπεισε ότι υπάρχει οποιαδήποτε κακοπιστία εκ μέρους των Αιτητών ώστε να απορριφθεί η επίδικη Αίτηση. Αναφορικά με τον αρχιτέκτονα κ. Γιάννο Αναστασίου, όπως διαφαίνεται από την ανάλυση του λόγου ένστασης αρ. 7, οι αναφορές του δεν επηρεάζουν την έκβαση της επίδικης Αίτησης και εν πάση περιπτώσει δεν οδηγούν στο συμπέρασμα της κακοπιστίας εκ μέρους των Αιτητών ή ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα παραλαβής. Αμέσως πιο κάτω εξετάζονται οι λόγοι ένστασης: Λόγος ένστασης αρ. 1 «
  50. Η Αίτηση πτώχευσης πάσχει για τον λόγο ότι δεν αναγράφεται επί του τίτλου της Αίτησης ο νόμος με βάση τον οποίο καταχωρήθηκε και προσδίδει την αρμοδιότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ούτε περιλαμβάνει οποιοδήποτε νομικό υπόβαθρο και/ή αυτό δεν είναι ορθό και/ή ελλιπές.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Στο σώμα της αίτησης περιλαμβάνεται η νομική βάση στην οποία στηρίζεται και δεν ήταν αναγκαία η αναφορά του Νόμου στον τίτλο της αίτησης. Επιπρόσθετα, παρατηρείται ότι ο τίτλος συνάδει με τον Καν. 7 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Αλλά ακόμα και όταν εντοπίζεται μη συμμόρφωση με τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς αυτό δεν καθιστά κατ' ανάγκη οποιαδήποτε διαδικασία άκυρη (βλ. Καν. 2 των Πτωχευτικών Κανονισμών). (Βλ. επίσης την υπόθεση αναφορικά με την αίτηση του Χριστόδουλου Μεττή
(2003)1 Α.Α.Δ. 1909.) Συνεπώς ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Λόγος ένστασης αρ. 2 «
  1. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν βεβαιώνει αυτολεξεί ως έπρεπε, τα ισχυριζόμενα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται και το λεκτικό της δεν περιλαμβάνει όσα οι Κανονισμοί 44-50 προβλέπουν.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Το περιεχόμενο της επίδικης αίτησης δεν είναι αντίθετο με τους Καν. 44 - 50 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τον Καν. 16 των ιδίων Κανονισμών ο κ. Σολωμός Αργυρού επιβεβαιώνει ενόρκως τα όσα αναφέρονται στην αίτηση με τη σχετική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 21/12/2011 που τη συνοδεύει. Συνεπώς και ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Λόγος ένστασης αρ. 6 «
  2. Οι Ενάγοντες Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι με μέμο σε ακίνητο ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Χωρίς αμφιβολία, από τη μαρτυρία του κ. Σολωμού Αργυρού, διευθυντή των Αιτητών, προκύπτει ότι ούτε οι Αιτητές ούτε οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους τους κατέχει οποιαδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Εξάλλου ούτε και παρατέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για το αντίθετο. Συνεπώς και ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Λόγος ένστασης αρ. 8 «
  3. Η Αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και πέραν των τριών μηνών από την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Όπως αναφέρεται πιο πάνω, σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(γ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου πιστωτής δεν δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη εκτός εάν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν την υποβολή της αίτησης. Κατ' αρχή όπως προκύπτει από το φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' 1273/2010 (Τεκμήριο 1) την 26/11/2010 το Δικαστήριο με σχετικό πρακτικό παράτεινε με βάση τον Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών το χρόνο εντός του οποίου η Καθ' ης η Αίτηση έπρεπε να υπακούσει στην ειδοποίηση πτώχευσης. Όπως επίσης αναφέρεται πιο πάνω, στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 1273/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση την 29/11/2011 με την οποία απέρριψε την σχετική ένορκη δήλωση της και αποφάσισε ότι η πράξη πτώχευσης της Καθ' ης η Αίτηση διαπράχθηκε με την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης, δηλαδή την 29/11/
  1. Η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε σε λιγότερο από ένα μήνα από την 29/11/2011 και συνεπώς η επίδικη αίτηση δεν είναι εκπρόθεσμη. Συνεπώς και ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Λόγος ένστασης αρ. 9 «
  2. Το πρόσωπο που υπογράφει την Αίτηση για τους Αιτητές δεν είναι εξουσιοδοτημένος να υπογράφει την Αίτηση, ούτε την ένορκο δήλωση που την συνοδεύει και/ή δεν προκύπτει η τέτοια εξουσιοδότηση και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της Νομολογίας για καταχώρηση και προώθηση έγκυρης Αίτησης πτώχευσης.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Ούτε ο λόγος αυτός ευσταθεί. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει υπογράφτηκε από τον κ. Σολωμό Αργυρού εκ μέρους των Αιτητών, ο οποίος είναι ένας από τους διευθυντές των Αιτητών (βλ. επίσης πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών Τεκμήριο 2) όπου αναφέρεται ότι ο εν λόγω Σολωμός Αργυρού (το όνομα του οποίου καταγράφεται στο Τεκμήριο 2 ως Σολωμός Καρασιαλής) είναι ένας από τους διευθυντές των Αιτητών. Επίσης στην αίτηση τοποθετήθηκε και η σφραγίδα των Αιτητών. (Βλ. επίσης τον Καν. 126
(2)των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών.) Χρήσιμη είναι επίσης η υπόθεση Σαββίδης ν. Χρηματοδοτήσεις «Πάνθηρας Λτδ», ημερ. 25/09/
  1. Λόγος ένστασης αρ. 7 «
  2. Η απόφαση επί της οποίας εδράζεται η ειδοποίηση Πτώχευσης, όσο και η παρούσα Αίτηση Πτώχευσης, ήταν το αποτέλεσμα δόλου απάτης και ψευδών παραστάσεων που ασκήθηκαν από τους Ενάγοντες στην αγωγή 3095/2010 επί της οποίας εξεδόθη η απόφαση και δεν είναι εκτελεστή δια της διαδικασίας Πτώχευσης, παρανομία την οποία το Πτωχευτικό Δικαστήριο μπορεί να πάει πίσω από την απόφαση και να ελέγξει και να αρνηθεί να εκτελέσει την απόφαση αυτή στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.» Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Με βάση το άρθρο 6
(7)του Περί Πτωχεύσεων Νόμου Κεφ. 5 το Δικαστήριο έχει εξουσία να διερευνήσει στα πλαίσια αίτησης για διάταγμα παραλαβής την ύπαρξη ή μη του χρέους στο οποίο εδράζεται η αίτηση όταν ο χρεώστης αμφισβητεί το χρέος. «6
(7)Όταν ο χρεώστης εμφανιστεί κατά την ακρόαση της αίτησης και αρνηθεί ότι οφείλει στον αιτητή ή αρνηθεί ότι οφείλει ποσό τέτοιο που να νομιμοποιούσε τον αιτητή στην υποβολή της αίτησης πτώχευσης εναντίον του, το Δικαστήριο θα έχει δικαιοδοσία για την εκδίκαση του ζητήματος αναφορικά με το χρέος αυτό, τηρουμένου του δικαιώματος έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως προνοείται στο Νόμο αυτό και θα αναστέλλεται εν τω μεταξύ κάθε διαδικασία αναφορικά με την αίτηση ενώ εκκρεμεί η έκβαση του αποτελέσματος της δίκης αυτής.» Στο ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο έχει εξουσία να διερευνήσει αν υφίσταται χρέος στα πλαίσια αίτησης για διάταγμα παραλαβής, ακόμα και όταν το χρέος αυτό επιβεβαιώνεται με δικαστική απόφαση, η απάντηση είναι θετική. (Αν όχι κάτω από το πιο πάνω άρθρο 6
(7), τότε με βάση το κοινοδίκαιο κάτω όμως από ορισμένες προϋποθέσεις.) Πότε το Πτωχευτικό Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα και είναι ορθό να ερευνήσει πίσω από τη δικαστική απόφαση και να διερευνήσει την εγκυρότητα του χρέους; Ως προς το ερώτημα αυτό καταγράφονται τα εξής στις σελίδες 57 και 58 του συγγράμματος The Law and Practice in Bankruptcy των Williams και Muir Hunter, 19η έκδοση: "The court has a very wide power, and in many cases a duty, to inquire into the consideration even of a judgment debt, whether upon hearing a petition or adjudicating upon a proof.. for otherwise a debtor might by default suffer judgment without consideration, and deprive his just creditors of their rights. Even where the debtor consented to the judgment, yet if he alleges that, in spite of the judgment, there was no real debt, e.g. by reason of fraud, the court will inquire into the truth of the allegation, notwithstanding that the judgment has been affirmed on appeal. So also, where the judgment was obtained by the compromise of an action, if the court, after inquiring into all the transactions leading up to the compromise, can see that although not fraudulent it was unfair and unreasonable, it will not treat the judgment debt as a good petition debt. But where the parties were represented by independent counsel at the time of the judgment or compromise, the court will not go behind it unless there is evidence that counsel acted improperly or without full knowledge of the fact. As a general principle, the validity of the judgment debt will only be inquired into where there is evidence of fraud or collusion, or miscarriage of justice, or that there is no good petitioning creditor's debt apart from the judgment....................... The court may go behind a judgment on a bill of exchange and investigate alleged irregularities in the bill............. The court cannot set aside or review the judgment, but can only decide whether or not it will make a receiving order upon it, and cannot adjudicate whether there is a valid debt........... The refusal to make a receiving order does not operate as res judicata so as to prevent fresh proceeding founded on the judgment debt. An irregularity or formal defect in the judgment is no sufficient reason for going behind it." Από το πιο πάνω απόσπασμα είναι σημαντικό να επισημανθεί ο γενικός κανόνας: ότι η εγκυρότητα κάποιου δικαστικού χρέους μπορεί να διερευνηθεί από το Πτωχευτικό Δικαστήριο μόνο όταν υπάρχει μαρτυρία για δόλο ή απάτη ή συμπαιγνία ή κακοπιστία. (Βλ. επίσης In re Flateu, Εχ Parte Scotch Whisky Distillers Ltd
(1888)Q.B.D. 83: "It is not necessary now to repeat that, when an issue has been determined in any other court, if evidence is brought before the Court of Bankruptcy of circumstances tending to show that there has been fraud, or collusion, or miscarriage of justice, the Court of Bankruptcy has power to go behind the judgment and to inquire into the validity of the debt. But that the Court of Bankruptcy is bound in every case as a matter of course to go behind a judgment is a preposterous proposition. ....................." Επισημαίνεται επίσης ότι ακόμη και όταν το Πτωχευτικό Δικαστήριο αποφασίσει να διερευνήσει την εγκυρότητα του δικαστικού χρέους, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραμερίσει ή να αναθεωρήσει την απόφαση, αλλά μπορεί μόνο να αποφασίσει κατά πόσο θα εκδώσει διάταγμα παραλαβής. Επιπρόσθετα, δεν θα αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει ή όχι έγκυρο χρέος. Επιπρόσθετα, συμφωνώ επίσης με την προσέγγιση στην απόφαση Επί τοις αφορώσι τον Sergei Piliugin, Αρ. Αίτησης 335/2007, Ε.Δ. Λεμεσού, της Τ. Ψαρά Π.Ε.Δ., ότι κατά κανόνα τέτοια αμφισβήτηση απόφασης στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας μπορεί να επιτρέπεται όταν υπάρχει έφεση ή άλλο ένδικο μέσο κατά της σχετικής απόφασης. (Και εφόσον βέβαια τηρούνται και οι προϋποθέσεις που καταγράφονται πιο πάνω.) Θα πρόσθετα και το εξής: Το ένδικο μέσο το οποίο χρησιμοποιεί ο «χρεώστης» για αμφισβήτηση του εξ αποφάσεως χρέους ενόσω εκκρεμεί η οποιαδήποτε σχετική πτωχευτική διαδικασία, θα πρέπει να είναι το μέσο εκείνο το οποίο εύλογα θα αναμενόταν να χρησιμοποιήσει αναλόγως των περιστάσεων. Και στην προκειμένη περίπτωση θα αναμενόταν από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να εξηγούσε επαρκώς γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε η ως γνωστό γρηγορότερη διαδικασία της αίτησης παραμερισμού απόφασης λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης, προτιμώντας πέντε μάλιστα μήνες μετά που της επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης, να καταχωρήσει την Αγωγή 1519/
  1. · Κατά την άποψη του παρόντος Δικαστηρίου ο εξ αποφάσεως «χρεώστης» ο οποίος καλεί το Δικαστήριο να αγνοήσει μια δικαστική απόφαση και να μην εκδώσει διάταγμα παραλαβής οφείλει να πείσει το Δικαστήριο ότι οι διαδικαστικές διαδικασίες που χρησιμοποίησε για αμφισβήτηση του εξ αποφάσεως χρέους, δεν αποσκοπούσαν κυρίως σε καθυστέρηση της πτωχευτικής διαδικασίας χωρίς εύλογη αιτία. Στην προκειμένη περίπτωση ουδεμία εξήγηση έδωσε η Καθ' ης η Αίτηση ή οποιοσδήποτε μάρτυρας εκ μέρους της γιατί δεν κινήθηκε άμεσα με αίτηση για παραμερισμό της απόφασης λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης αφού, ανεξαρτήτως της δικής της εκδοχής, είναι δεκτό ότι σε κάθε περίπτωση γνώριζε την Ειδοποίηση Πτώχευσης από την 24/11/2010 (μόλις δηλαδή δυο μήνες μετά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή 3095/2010). Οπότε σε περίπτωση που πετύχανε παραμερισμό θα μπορούσε στα πλαίσια της αγωγής 3095/2010 να πρόβαλλε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Έχω την πεποίθηση ότι τα ερωτήματα αυτά εύλογα θα αναμένονταν να απαντηθούν από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, έχοντας κατά νου το δυσανάλογα μεγαλύτερο χρόνο εκδίκασης μιας αγωγής από μια αίτηση παραμερισμού. Ενόψει αυτής της παράλειψης της Καθ' ης η Αίτηση, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε περαιτέρω εξέταση αλλά να απορρίψει το λόγο ένστασης αριθμός
  2. Αλλά και αν ακόμα έπρεπε το Δικαστήριο να πάει πίσω από τη δικαστική απόφαση (εφόσον μάλιστα επιτράπηκε κατά την ακροαματική διαδικασία να ακουστεί σχετική μαρτυρία) επισημαίνονται τα εξής, όχι με σκοπό να καταλήξει το παρόν Δικαστήριο για την τύχη της αγωγής 1519/2011 του Ε.Δ. Λεμεσού, αλλά με σκοπό να κριθεί κατά πόσο ακόμα και πηγαίνοντας πίσω από την απόφαση για σκοπούς μόνο της παρούσας διαδικασίας θα εκδιδόταν ή όχι διάταγμα παραλαβής. Είναι σημαντικό κατ' αρχή να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στο συγκεκριμένο παράπονο της Καθ' ης η Αίτηση που εστιάζεται σε ισχυριζόμενο δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις και όχι σε απλές συμβατικές διαφορές (βλ. λεκτικό του λόγου ένστασης αρ. 7). Σ' αυτό το σημείο επισημαίνονται τα εξής: Η αγωγή 3095/2010 είχε δεόντως επιδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση αλλά και στο σύζυγο της (και αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την ίδια). Με το ίδιο το έγγραφο της αγωγής προειδοποιείτο ότι σε περίπτωση που δεν καταχωρούσε εμφάνιση ήταν δυνατό να εκδοθεί απόφαση εναντίον της. Με ένα απλό σημείωμα εμφάνισης η αγωγή δεν θα προχωρούσε περαιτέρω άσχετα με οποιαδήποτε προσπάθεια διευθέτησης. Επιπρόσθετα με την παραλαβή της Ειδοποίησης Πτώχευσης ούτε και έδρασε άμεσα με τυχόν καταχώρηση αίτησης παραμερισμού. Συνεπώς ανεξαρτήτως οποιωνδήποτε συνομιλιών μεταξύ των Αιτητών και της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να μην εκδώσει διάταγμα παραλαβής με βάση τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας δεν τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της για δόλο ή κακοπιστία. Αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει δοθεί για σκοπούς της παρούσας Αίτησης επαρκής μαρτυρία για δόλο, απάτη ή ψευδείς παραστάσεις. Αναφορικά δε με τις επιταγές σημειώνονται τα εξής: Ο περί Συναλλαγματικών Νόμος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ευθύνης και προσώπου που εξουσιοδοτεί αντιπρόσωπο του για να υπογράψει εκ μέρους του επιταγή (βλ. άρθρα 23, 24, 25 αλλά και το άρθρο 91 του Κεφ.
  3. Συγκεκριμένα το άρθρο 91 προνοεί τα εξής: «91.-
(1)Όταν, δυνάμει του Νόμου αυτού, απαιτείται όπως υπογραφτεί οποιοδήποτε έγγραφο ή γραπτό κείμενο από οποιοδήποτε πρόσωπο, δεν είναι αναγκαίο όπως αυτό υπογράψει τούτο ιδιοχείρως, αλλά είναι αρκετό να αν η υπογραφή του τεθεί επ' αυτού από κάποιο άλλο πρόσωπο με ή δυνάμει εξουσιοδότησής του.»): - Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση παρόλο που ανάφερε ότι δεν υπέγραψε τις επιταγές, ισχυρίζεται ότι ο λογαριασμός από τον οποίο εκδόθηκαν οι επιταγές ήταν κοινός με το σύζυγο της κ. Φάνο Κωνσταντινίδη ο οποίος τις υπέγραψε (στις επιταγές αναγράφεται τυπωμένο το όνομα τόσο της Καθ' ης η Αίτηση όσο και του κ. Φάνου Κωνσταντινίδη). Επιπρόσθετα ανέφερε: «Η δεύτερη επιταγή εκδόθηκε σε αντικατάσταση της πρώτης όμως αυτό που χρωστώ εγώ είναι δυο, δεν είναι τρεις.» Και σε άλλο σημείο «Η πρώτη επιταγή δεν είχε λεφτά και έχουμε κόψει τη δεύτερη επιταγή.» - Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε κατά την ακρόαση ότι οι Αιτητές θα τους έκτιζαν σπίτι στον Πύργο σε οικόπεδο που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της. Η ίδια ανέφερε ότι γι' αυτό και η πολεοδομική άδεια Τεκμήριο 12 εκδόθηκε στο όνομα της. (Κατά την ακρόαση κατατέθηκε επίσης το συμβόλαιο για την ανέγερση της κατοικίας (Τεκμήριο 8) το οποίο φέρεται να υπογράφει ο σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση κ. Φ. Κωνσταντινίδης, αλλά παρόλο που στο Τεκμήριο 8 καταγράφεται ότι το οικόπεδο ανήκει στο κ. Φ. Κωνσταντινίδη, εντούτοις τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της κατά την ακρόαση δέχονται ότι το οικόπεδο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση.) Η ίδια ανέφερε κατά την ακρόαση ότι το σχετικό σπίτι είναι δικό της «το σπίτι είναι δικό μου, λογικά πρέπει να αναφέρομαι και εγώ άσχετα αν δεν τους γνωρίζω». - Η ίδια αναφέρει σε διάφορες παραγράφους της γραπτής ένορκης δήλωσης της ότι οι Αιτητές συμφώνησαν για την ανέγερση της κατοικίας με την ίδια και το σύζυγο της και ότι οι Αιτητές έχουν συμβατικές υποχρεώσεις τόσο προς το σύζυγο της όσο και στην ίδια (βλ. παραγράφους 11.1 και 11.10 της ένορκης δήλωσης της και επίσης παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής υπ' αριθμό 1519/2011 που η ίδια και ο σύζυγος της κίνησε εναντίον των Αιτητών (Τεκμήριο 13 β)). Κατά την ακρόαση διαφοροποίησε τη θέση της. - Ακόμα και αν η εκδοχή της Καθ' ης η Αίτηση ότι η δεύτερη επιταγή εκδόθηκε σε αντικατάσταση της πρώτης είναι ορθή, και πάλι το ποσό των δυο υπόλοιπων επιταγών ξεπερνούν το αναγκαίο ελάχιστο ποσό που θα πρέπει να οφείλει ο χρεώστης για να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής εναντίον του σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Κεφ.
  1. - Ούτε και θα ήταν διατεθημένο το Δικαστήριο να μην εκδώσει διάταγμα παραλαβής στη βάση των υπολοίπων ισχυρισμών της Καθ' ης η Αίτηση, αφού στην ουσία δεν τέθηκε καν μαρτυρία που να συνδέει την αιτία της μη εξαργύρωσης των επιταγών με τους ισχυρισμούς που προβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση π.χ. η μη ετοιμασία της στατικής μελέτης, αφού πέραν του ότι έχει τεθεί η μαρτυρία ότι οι επιταγές εκδόθηκαν, δεν υπάρχει ισχυρισμός για ανάκληση των εν λόγω επιταγών ενόψει των ισχυρισμών της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Επισημαίνεται εδώ ότι στις επιταγές οι οποίες φέρονται να εκδόθηκαν σε διάφορες ημερομηνίες 11/01/2010, 26/02/2010 και 01/03/2010, η μη πληρωμή τους φέρεται να συνδέεται με ανεπαρκή υπόλοιπο του σχετικού λογαριασμού (βλ. σφραγίδες επί των επιταγών). Περαιτέρω δεν έχει τεθεί μαρτυρία περί τερματισμού του συμβολαίου από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ή του συζύγου της. Σ' αυτό το σημείο να διευκρινιστεί ότι τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω δεν αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, αφού αφορούν την ουσία του συμβολαίου για την οικοδομή. Η προσπάθεια του Δικαστηρίου αμέσως πιο πάνω είναι να δείξει ότι οι αναφορές και μόνο της Καθ' ης η Αίτηση και η μαρτυρία που έθεσε δεν προσφέρουν το υπόβαθρο για να απορριφθεί η αίτηση για διάταγμα παραλαβής. Λόγοι ένστασης αρ. 4 και 5 Σύμφωνα με το λόγο ένστασης 4 «Δεν τηρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος που απαιτούνται από το άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5.» Σύμφωνα με το λόγο ένστασης 5 «Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση είναι γενικό και/ή ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Πότε εκδίδεται διάταγμα παραλαβής; Σχετικά είναι τα άρθρα 4, 5 και 6 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.
  2. Σύμφωνα με το άρθρο 4 αν ο χρεώστης διαπράξει πράξη πτώχευσης το Δικαστήριο δύναται κατόπιν υποβολής αίτησης πτώχευσης είτε από τον πιστωτή είτε από τον χρεώστη να εκδώσει διάταγμα παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Οι προϋποθέσεις καταχώρησης αίτησης πτώχευσης εναντίον κάποιου χρεώστη, εκτίθενται στο άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και είναι οι εξής:
(1)Το οφειλόμενο ποσό πρέπει να είναι τουλάχιστο €854 και με τον Τροποποιητικό Νόμο 206
(1)/2012, €15.000.
(2)Το χρέος πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο και ρευστοποιημένο ποσό πληρωτέο αμέσως.
(3)Η πράξη πτώχευσης πρέπει να έχει διαπραχθεί εντός 3 μηνών αμέσως προ της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης.
(4)Ο χρεώστης να έχει τη μόνιμη κατοικία του στην Κύπρο ή να είχε την εργασία του στην Κύπρο κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)του Κεφ. 5, αίτηση πιστωτή θα βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του πιστωτή ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα και θα επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)του Κεφ. 5 κατά την ακρόαση της Αίτησης Πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει να αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν (β) την επίδοση της Αίτησης Πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σε αυτόν (Κ.51
(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών) (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Προκύπτει ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται και ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει τόσο την οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση η οποία διαμένει μόνιμα στην Κύπρο, αφού υπάρχει το εξ αποφάσεως χρέος για το ποσό των €292.000, πλέον τόκους και έξοδα, ότι έχει γίνει προσωπική επίδοση της Αίτησης (βλ. σχετική δήλωση επίδοσης που υπάρχει στο φάκελο) καθώς και τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. (Να σημειωθεί εδώ ότι αμέσως πριν την έκδοση της απόφασης ερωτήθηκαν οι συνήγοροι που παρουσιάστηκαν για να ακούσουν την απόφαση κατά πόσο υπήρχε οποιαδήποτε αλλαγή σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος (κατά πόσο δηλαδή εξοφλήθηκε) και απάντησαν αρνητικά.) Συνεπώς οι λόγοι ένστασης με αρ. 4 και 5 απορρίπτονται. Λόγος ένστασης αρ. 3 3. Η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη, καταπιεστική και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου καθότι μέσω αυτής επιχειρείται ο εκβιασμός του Καθ' ου η Αίτηση για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία προκύπτει ότι οι Αιτητές καταχώρησαν την επίδικη Αίτηση με σκοπό την προστασία και διασφάλιση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση ώστε να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με το Νόμο για την ικανοποίηση εξ αποφάσεως χρέους. Δεν διαπιστώνεται κακοπιστία ή κατάχρηση. Ο λόγος αρ. 3 απορρίπτεται. --------------------------- Με βάση τα πιο πάνω η επίδικη Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Η Καθ' ης η Αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την επίδοση του παρόντος διατάγματος προς αυτήν. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.