ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ν. NOTES MUSIC HALL LTD, Αρ. Αγωγής: 6694/07, 14/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6694/07 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και NOTES MUSIC HALL LTD, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------ Ημερομηνία: 14.2.2013 Για Ενάγοντα: κ. Φ. Σωφρονίου Για Εναγόμενους: κ. Λ. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις εναντίον των εναγομένων γιατί ως ισχυρίζεται στις 8.1.2006 ενώ διασκέδαζε στο νυχτερινό κέντρο το οποίο διαχειρίζονται οι εναγόμενοι στην προσπάθεια του να χορέψει γλίστρησε στην πίστα χορού με αποτέλεσμα να πέσει στο πάτωμα και να υποστεί σωματικές βλάβες και ζημιές. Μεταξύ άλλων είναι ισχυρισμός του ενάγοντα ότι στην πίστα υπήρχαν αντικείμενα και/ή υγρά που την καθιστούσαν ολισθηρή χωρίς να υπάρχουν προειδοποιητικές πινακίδες. Οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ιδιοκτήτες, κάτοχοι και διαχειριστές του νυχτερινού κέντρου υπό την ονομασία "NOTES MUSIC HALL" που βρίσκεται στη Λεμεσό. Αρνούνται ότι ο ενάγων τραυματίστηκε στο νυχτερινό κέντρο, ισχυρίζονται ότι υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες σε σημεία περίοπτα και ευανάγνωστα. Υπήρχε συχνός καθαρισμός της πίστας και του γύρω χώρου και η πίστα ήταν κάθε στιγμή καθαρή και μη ολισθηρή. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ο ενάγων υπό τις περιστάσεις γνώριζε και/ή θα έπρεπε να γνωρίζει τον κίνδυνο και εκουσίως έθεσε τον εαυτό του στον εν λόγω κίνδυνο. Τέλος, απορρίπτουν ότι ο ενάγων έχει τραυματιστεί καθώς και τις ζημιές που αναφέρει. Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κατέθεσε ο ίδιος και ο ιατρός Αντρέας Παναγιώτου. Από πλευράς των εναγομένων κατέθεσε ο ιατρός Ηλίας Γεωργίου, η Ερασμία Ιωσήφ και ο Αντρέας Χριστοφόρου Κκαφάς, διευθυντής των εναγομένων. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας υπήρξε αίτημα για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμένα της ημερομηνίας που ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι έγινε το περιστατικό. Μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου εγκρίθηκε το αίτημα για τροποποίηση και η ημερομηνία 6.1.2006 αντικαταστάθηκε από την 8.1.
- Υπεβλήθη εκ νέου αίτημα για επανακλήτευση μάρτυρα και μετά από ενδιάμεση απόφαση το Δικαστήριο επέτρεψε όπως ο ενάγοντας επανακλητευθεί και δώσει περαιτέρω μαρτυρία. Η κυρίως εξέταση του ενάγοντα αποτελείτο από γραπτή κατάθεση στην οποία αναφέρει ότι στις 6.1.2006 ενώ βρισκόταν στο νυχτερινό κέντρο "NOTES" μαζί με φίλους του κάποια στιγμή σηκώθηκε με σκοπό να πάει στην πίστα του χορού για να χορέψει αλλά μόλις πάτησε το πόδι του στην πίστα του χορού γλίστρησε και έπεσε στο έδαφος. Ισχυρίζεται ότι το γλίστρημα προήλθε γιατί η πίστα χορού ήταν ολισθηρή εξαιτίας ποδοπατημένων λουλουδιών και υγρών ουσιών που υπήρχαν σε αυτή και την καθιστούσαν ολισθηρή. Από την πτώση ένιωσε έντονους πόνους στο αριστερό του χέρι, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου διαπιστώθηκε συντριπτικό τετραπλό ενδιαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Μετά από γενική νάρκωση στις 7.1.2006 τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας στο αριστερό του χέρι. Μετά την έξοδο του από το Νοσοκομείο μετέβηκε στις 12.1.2006 στο Ιατρικό Κέντρο Αχίλλειον, παραπέμφθηκε σε αξονική τομογραφία η οποία έδειξε τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως με σοβαρή μετατόπιση. Στις 14.1.2006 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και παρέμεινε ως εσωτερικός ασθενής μέχρι τις 16.1.
- Όπως τον πληροφόρησε ο γιατρός Παναγιώτου έγινε ανοικτή ανάταξη και σταθεροποίηση του κατάγματος με διακαταγματική βίδα και πλατίνες τιτανίου. Τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας για τέσσερις εβδομάδες και του συστήθηκε πρόγραμμα εντατικής κινησιοθεραπείας και του παραχωρήθηκε άδεια από τις 15.1.2006 μέχρι 31.1.
- Για την παραμονή του στο Αχίλλειον Ιατρικό Κέντρο πλήρωσε το ποσό των €2.198,20, για τα φάρμακα πλήρωσε το ποσό των €59,80 και για τον ιατρό Παναγιώτου το ποσό των €2.050,
- Για τα πιο πάνω ποσά κατάθεσε ως τεκμήρια σχετικές αποδείξεις. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήρια τα ιατρικά πιστοποιητικά που έλαβε από τον ιατρό Παναγιώτου. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γλίστρησε στην πίστα τη στιγμή που χόρευε γιατί ουσιαστικά δεν πρόλαβε να χορέψει αλλά την ώρα που προσπάθησε να πατήσει το πόδι του στην πίστα έπεσε στο έδαφος και κτύπησε. Επανέλαβε ότι στην πίστα είχε ποδοπατημένα λουλούδια, δεν γνωρίζει πότε τα έριξαν και στο χώρο μετέβη περί ώρα 01.00-01.30 και στο συμβάν έγινε μέσα σ΄ αυτή την ώρα. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι αν έπεσε στο έδαφος έπεσε από απροσεξία δική του και επανέλαβε τα όσα αναφέρει πιο πάνω. Αντεξετάσθηκε για το χρόνο που ως ισχυρίζεται ήρθε στο συγκεκριμένο χώρο και πότε συνέβηκε το ατύχημα που ο ίδιος ισχυρίζεται. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι κτύπησε μεταξύ 01.15 και 01.
- Μετά από άδεια του Δικαστηρίου ο Μ.Ε.1, δηλαδή ο ενάγοντας, επανακλητεύθηκε και κατάθεσε ότι το ατύχημα έγινε τις πρώτες πρωϊνές ώρες τις 8.1.2006 και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου απολύθηκε το απόγευμα της ιδίας μέρας. Από λάθος καταγράφηκε στην αγωγή η ημερομηνία 6.1.2006 και ανέφερε ότι επισκέφθηκε το κέντρο το βράδυ τις 7.1.2006 προς 8.1.
- Παρέμεινε με την εσφαλμένη εντύπωση ότι ήταν 6 προς 7.1.2006 μέχρι που διαπίστωσε το λάθος του στις 5.5.2012 όταν ανακάλυψε το ημερολόγιο του το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ατύχημα έγινε στο μουσικοχορευτικό κέντρο "NOTES" και αρνήθηκε ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε ατύχημα στο συγκεκριμένο κέντρο. Ο Μ.Ε.2 Αντρέας Παναγιώτου ανέφερε ότι είναι χειρούργος-τραυματιολόγος και χειρουργεί στο Αχίλλειον Νοσοκομείο Λεμεσού. Ανεγνώρισε το τεκμήριο 8 ως την απόδειξη την οποία έκδωσε και έδωσε στον ενάγοντα και τα τεκμήρια 9 και 10 τα οποία ο ίδιος συνέταξε και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Βλέποντας την ακτινογραφία τεκμήριο 11 ανέφερε ότι παρουσιάζει την αριστερή πηχεοκαρπική κλείδωση και διαπιστώνεται τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Περαιτέρω παρουσιάζει αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Μπορεί στο μέλλον να επιφέρει βλάβη στην αρθρικό χόνδρο η οποία θα είναι πολύ επώδυνη και ο ασθενής θα χρειάζεται αρθροπλαστική. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν ο ενάγοντας επισκέφθηκε το γραφείο του και μετά από εξέταση παραπέμφθηκε για αξονική τομογραφία η οποία είναι το τεκμήριο 12 και διαπιστώθηκε τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως με σοβαρή μετατόπιση. Στις 14.1.2006 υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, έγινε ανοικτή ανάταξη και σταθεροποίηση με διακαταγματική βίδα και πλατίνες, τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας για τέσσερις εβδομάδες και του συστήθηκε κινησιοθεραπεία και φυσιοθεραπεία. Βλέποντας το τεκμήριο 13 ανέφερε ότι απεικονίζει το βραχίονα και επέδειξε στο σημείο που υπήρχε το πρόβλημα. Για το τεκμήριο 9 ανέφερε ότι δεν υπάρχει ημερομηνία, πρέπει να το έγραψε το Μάρτιο του 2007 και όσον αφορά τα τεκμήρια 14 και 15 παρουσιάζουν το χέρι πριν την ιατρική επέμβαση του Νοσοκομείου ενώ τα τεκμήρια 16 και 17 δείχνουν το χέρι μετά την τοποθέτηση του νάρθηκα στο Νοσοκομείο. Σε ερώτηση ότι με βάση τα τεκμήρια 16 και 17 ότι η άρθρωση βρίσκεται σε καλή θέση απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι η αρθρική επιφάνεια παρουσιάζει στην κερκίδα μετατόπιση και δεν υπάρχει συνεχόμενη γραμμή. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε όσον αφορά την οστεοαρθρίτιδα σε σχέση με την ηλικία του ενάγοντα, ανέφερε ότι στο Νοσοκομείο τοποθετήθηκε το χέρι του ενάγοντα όσο καλύτερα μπορούσαν και ισχυρίστηκε ότι η θεραπεία μπορούσε να γίνει στο χρόνο που έγινε ασχέτως αν έχουν περάσει αρκετές ώρες από το κτύπημα. Επανέλαβε ότι το τεκμήριο 12 παρουσιάζει εξαρθρωτικό κάταγμα, αποδέχθηκε την υποβολή ότι υπάρχει πλήρης επούλωση και επανέλαβε ότι η κίνηση του χεριού είναι σχεδόν φυσιολογική. Ο Μ.Υ.1 Ηλίας Γεωργίου είναι ορθοπεδικός-χειρούργος, βλέποντας τα τεκμήρια 14 και 15 ανέφερε ότι είναι ακτινογραφίες οι οποίες με βάση την ένδειξη του Νοσοκομείου Λεμεσού λήφθηκαν στις 8.1.2006, το τεκμήριο 14 παρουσιάζει συντριπτικό κάταγμα του κάτω άκρου της αριστερής κερκίδας και το τεκμήριο 15 παρουσιάζει κάταγμα καθώς και υπεξάρθρημα. Εξηγώντας ο μάρτυρας ανέφερε ότι συντριπτικό κάταγμα ισοδυναμεί με περισσότερα των δύο καταγμάτων. Στα τεκμήρια 16 και 17 διαπιστώνεται ότι το υπεξάρθρημα έχει αναταθεί και η άρθρωση βρίσκεται στη θέση της. Τα κατάγματα έχουν βελτιωθεί αναφορικά με τη θέση τους σε σύγκριση με τα τεκμήρια 14 και
- Κατέθεσε ως τεκμήριο 20 έκθεση την οποία ετοίμασε ο ίδιος και υιοθέτησε. Με βάση αυτήν κατά την κλινική εξέταση διαπίστωσε πλήρη επουλωμένη χειρουργική ουλή μήκους 10 εκατοστών, η κάμψη του καρπού παρουσιάζει μικρού βαθμού μείωση της τάξης των 10 μοιρών ενώ η έκταση παρουσιάζεται φυσιολογική, η προς τα έσω κάμψη του καρπού παρουσιάζεται φυσιολογική ενώ η προς τα έξω παρουσιάζει μικρού βαθμού ελάττωση της τάξης των 5 περίπου μοιρών. Η κίνηση υπτιασμού παρουσιάζει ελάττωση της τάξης των 10 μοιρών ενώ πρηνισμού είναι φυσιολογική. Με βάση τα συμπεράσματα του και τα κλινικά ευρήματα έξι χρόνια μετά το ατύχημα, χαρακτηρίζει την ανάκτηση της λειτουργικότητας του αριστερού καρπού σε ικανοποιητικό βαθμό, παραμένει μικρού βαθμού δυσκαμψία και ήπιας έντασης ενοχλήσεις μετά από βαριές χειρονακτικές δραστηριότητες σε ψυχρό καιρό. Όσον αφορά την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στην άρθρωση του καρπού δεν την αποκλείει αλλά είναι απομακρυσμένη πιθανότητα. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος εξήγησε τους παράγοντες ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας και στη συγκεκριμένη περίπτωση ανάφερε ότι υπήρξε άριστη επανατοποθέτηση του καρπού που καθιστά την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας απομακρυσμένη χωρίς φυσικά να το αποκλείει. Υποδεικνύοντας το τεκμήριο 11 ανέφερε ότι υπάρχει μικρή αλλοίωση στην ενότητα της αρθρικής αρθρίτιδας με την κερκίδα και αποτελεί ένδειξη αρχομένης οστεοαρθρίτιδας. Συμφωνά ότι πρόκειται για μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα, ισχυρίζεται όμως ότι η χειροτέρευση της θα είναι πολύ αργή. Η Μ.Υ.2 Ερασμία Ιωσήφ το μόνο που κατέθεσε είναι ότι εργάζετο ως γραμματέας στο Λύκειο Πολεμιδίων από το 2001 χωρίς να δώσει περαιτέρω μαρτυρία. Ο Μ.Υ.3 Αντρέας Χριστοφόρου Κκαφάς ανέφερε ότι είναι διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας και διαχειριστής του μουσικοχορευτικού κέντρου "NOTES" από το
- Αναγνώρισε τις φωτογραφίες τεκμήρια Α και Γ προς αναγνώριση ότι είναι οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα της εταιρείας του χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αλλαγή από τις 6.1.
- Όσον αφορά το φωτισμό αναφέρθηκε ότι στην πίστα υπάρχει διαφορετικός φωτισμός και η πίστα είναι καμωμένη από ειδικό πάτωμα αντιολισθητικό. Όσον αφορά τον ενάγοντα ανέφερε ότι του αρέσει να χορεύει, τον είχε ξαναδεί να χορεύει στο κέντρο και για τις 6.1.2006 ανέφερε ότι δεν ήταν αυτός στο κέντρο αλλά ο υπεύθυνος του κέντρου εκείνη τη νύχτα ήταν ο Γαβριήλ Πολυβίου. Για το συγκεκριμένο ατύχημα έλαβε γνώση όταν πήρε επιστολή από το δικηγόρο του ενάγοντα τον Ιούνιο. Ο Πολυβίου όταν ρωτήθηκε του ανέφερε ότι δεν περιήλθε στη γνώση του οποιοδήποτε περιστατικό τη συγκεκριμένη μέρα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι στο πάτωμα πάντοτε υπάρχουν λουλούδια όμως γίνεται τακτικό καθάρισμα, ο χώρος είναι δοκιμασμένος χωρίς να τον καθιστά επικίνδυνο. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν επί των θέσεων τους, έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη στιγμή που κατέθεταν ενώπιον μου και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους σύμφωνα με τα όσα έχουν καταθέσει, τον τρόπο που απαντούσαν και την όλη αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ΄ αρχάς φαίνεται να υπάρχει μια διάσταση των όσων έχει καταθέσει ο ενάγοντας σε σχέση με την ημερομηνία του ισχυριζόμενου ατυχήματος στο κέντρο. Αυτό έχει ουσιαστικά χρησιμοποιήσει και ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων ως προς την αξιοπιστία του ενάγοντα. Αρχικά τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση αναφέρετο ότι το ατύχημα συνέβη την 6.1.2006 ενώ με βάση τις ακτινογραφίες που κατέθεσε κατά το στάδιο της αντεξέτασης ο Μ.Ε.2 ιατρός Παναγιώτου και προέρχονταν από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, η οποιαδήποτε περίθαλψη έτυχε ο ενάγοντας στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού ήταν στις 8.1.2006 και όχι στις 6.1.
- Πολύ αργά ο ενάγοντας και ουσιαστικά μετά τη συμπλήρωση ολοκλήρου της μαρτυρίας αντιλαμβανόμενος αυτό το γεγονός προχώρησε σε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαιτήσεως και εφόσον επιτεύχθηκε αυτός ο σκοπός του με άδεια του Δικαστηρίου επανακλητεύθη και κατέθεσε ότι το ατύχημα συνέβηκε τα ξημερώματα τις 8.1.2006 και αυτό το αντιλήφθηκε όταν βρήκε το ημερολόγιο του
- Τα πιο πάνω δείχνουν μια επιπολαιότητα χειρισμού της υπόθεσης από τον ενάγοντα αλλά δεν είναι σε θέση να τον καταστήσουν σε αναξιόπιστο μάρτυρα. Μπορεί ο ενάγοντας να μην έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία από το Γενικό Νοσοκομείο για την περίθαλψη του στις 8.1.2006 αλλά το γεγονός ότι η πλευρά των εναγομένων αντεξετάζοντας το Μ.Ε.2 ζήτησαν και κατατέθηκαν ως τεκμήρια οι ακτινογραφίες τεκμήρια 14, 15, 16 και 17 το περιεχόμενο των οποίων παρουσιάζει τόσο την κατάσταση του χεριού του ενάγοντα πριν την επέμβαση όσο και μετά την επέμβαση δίδουν το δικαίωμα στο Δικαστήριο να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στις 8.1.2006 μετά από τραυματισμό διακομίσθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και διαπιστώθηκε τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Συνεπώς δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι τα όσα ο ενάγοντας έχει καταθέσει για το συγκεκριμένο γεγονός αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις ώστε απλώς και μόνο να ρίξει σε κάποιους τρίτους τις ευθύνες και ούτε τα όσα έχει καταθέσει ο ενάγοντας αποτελούν ένα μυθιστόρημα που το έχει βγάλει ο ίδιος για να δικαιολογήσει τα όσα αναφέρει στην έκθεση απαίτησης. Η διαφοροποίηση της ημερομηνίας δεν συμπαρασύρει ολόκληρη τη μαρτυρία του ενάγοντα και δεν τον καθιστά αναξιόπιστο πρόσωπο. Επίσης η αναφορά του ενάγοντα ότι το ατύχημα επεσυνέβη στις 01.00 ή 01.15 ή 01.45 στο συγκεκριμένο κέντρο δεν είναι θέμα το οποίο να στηριχτεί το Δικαστήριο και να διαγράψει τη μαρτυρία του ενάγοντα. Συνεπώς τα όσα ο ενάγοντας έχει αναφέρει για το ισχυριζόμενο ατύχημα στο συγκεκριμένο κέντρο στις 8.1.2006 τα αποδέχομαι στο σύνολο τους. Όσον αφορά τους τραυματισμούς του ενάγοντα και σε σχέση με τη μαρτυρία του αυτό που μπορεί να κρατήσει το Δικαστήριο είναι ο πόνος και η ταλαιπωρία που υπεβλήθη ο ενάγοντας καθώς και τα ποσά που πλήρωσε για την αποθεραπεία του και για τα οποία έχει καταθέσει συγκεκριμένες αποδείξεις. Τα όσα όμως έχει καταθέσει για μελλοντικές εγχειρίσεις και τα κατάλοιπα που μπορεί να του έχει αφήσει το συγκεκριμένο ατύχημα θα εξετασθούν από το Δικαστήριο σε συνδυασμό με την ιατρική μαρτυρία που έχει προσκομίσει τόσο ο ενάγοντας όσο και οι εναγόμενοι. Η Μ.Υ.2 Ερασμία Ιωσήφ δεν έχει αναφέρει οτιδήποτε στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε οποιαδήποτε αξιολόγηση. Ο Μ.Υ.3 Αντρέας Χριστοφόρου Κκαφάς είναι ο διευθυντής των εναγομένων και διαχειριστής του συγκεκριμένου κέντρου. Ο ίδιος ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη περίοδο, και αυτό περιλαμβάνει και τις 6/1 αλλά και τις 8/1/2006, δεν βρίσκετο στο κέντρο λόγω προβλήματος υγείας και ήταν άλλος ο υπεύθυνος του χώρου. Συνεπώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει την κατάσταση του χώρου το συγκεκριμένο βράδυ και αυτά που μας έχει αναφέρει αποτελούν τα δεδομένα του κέντρου σε σχέση με την πίστα χωρίς όμως ο ίδιος να είναι σε θέση εφόσον δεν έχει γνώσεις επί του θέματος να βεβαιώσει ότι το πάτωμα από το οποίο ήταν καμωμένη η πίστα ήταν τέτοιου είδους το οποίο δεν καθίστατο ποτέ ολισθηρό. Απλά μετέφερε στο Δικαστήριο τις απόψεις ειδικών με βάση τις εξηγήσεις που του έδωσαν κατά την τοποθέτηση. Επίσης η δήλωση του ότι ο υπεύθυνος του κέντρου όταν ρωτήθηκε από αυτόν μετά από παρέλευση έξι και πλέον μηνών του ανέφερε ότι δεν συνέβη οποιοδήποτε ατύχημα τις 6.1.2006 δεν ισοδυναμεί με πραγματικό γεγονός το οποίο να αποκλείει οτιδήποτε διαφορετικό. Το συγκεκριμένο πρόσωπο παρόλο του ότι έχει αναφερθεί και ονομαστικά δεν έχει έρθει να καταθέσει στο Δικαστήριο. Υπάρχει σοβαρή διάσταση ως προς το αποτέλεσμα του τραυματισμού που υπέστη ο ενάγοντας μεταξύ του Μ.Ε.2 Δρ Παναγιώτου και του Μ.Υ.1 Δρ Γεωργίου ως εκ τούτου είμαι αναγκασμένος να προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των ως εμπειρογνωμόνων αλλά και θεμάτων που άπτονται της αξιοπιστίας των. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές όπως αυτές έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Φιλίππου v. Οδυσσέως
(1989)1 C.L.R. σελ. 1, θεωρώ ότι είναι εμπειρογνώμονες και το καθήκον των μαρτύρων αυτών είναι να εφοδιάσουν το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Στην υπόθεση Πιττάλη κ.ά. v. Ianira Enterprises Ltd κ.ά.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, έχει αναφερθεί ότι η εκτίμηση της μαρτυρίας τους δεν διαφέρει από την αντιμετώπιση άλλων μαρτύρων. Το Δικαστήριο μπορεί να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα. Εξετάζοντας τη μαρτυρία με βάση τις πιο πάνω κατευθυντήριες γραμμές αυτό που διαπιστώνω άνετα από τη μαρτυρία του Δρ Παναγιώτου και είναι πολύ κοντά στην αλήθεια είναι αυτά που περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 9 και παρά το γεγονός ότι δεν αναγράφεται σ΄ αυτό οποιαδήποτε ημερομηνία φαίνεται ότι αυτό ετοιμάστηκε μετά την ολοκλήρωση της ιατρικής φροντίδας που παρέθεσε στον ενάγοντα. Σ΄ αυτό το ιατρικό πιστοποιητικό μετά το ιστορικό, που όπως εξήγησε ο ίδιος είναι το τι του ανέφερε ο ενάγοντας, και την κλινική εξέταση διαπίστωσε κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία τεκμήρια 11 και 12 η οποία έδειξε τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως με σοβαρή μετατόπιση. Μετά από προεγχειρητικό έλεγχο υπεβλήθηκε ο ενάγοντας σε χειρουργική επέμβαση στις 14.1.2006 και του έγινε ανοικτή ανάταξη και σταθεροποίηση με διακαταγματική βίδα και πλατίνες 2.4 τιτανίου, τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας πηχεοκαρπικής για τέσσερις εβδομάδες, συστήθηκε πρόγραμμα εντατικής κινησιοθεραπείας και φυσιοθεραπείας, κάτι που επιβεβαιώνει και ο ιατρός Γεωργίου και στη μαρτυρία του έχει αναφέρει άριστη ανατομική ανάταξη του οστικού τραυματισμού. Σ΄ αυτό το τεκμήριο δεν κάμνει πουθενά αναφορά ότι μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα της αριστερής πηχεοκαρπικής η οποία θα χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης. Επί του θέματος της οστεοαρθρίτιδας ο ιατρός Παναγιώτου προφορικά αναφέρθηκε μπορώ να πω γενικά και αόριστα χωρίς να είναι σε θέση να το επιβεβαιώσει πλήρως. Το τεκμήριο 10 φαίνεται ότι έχει συνταχθεί μετά από παρέλευση δύο ετών και δεν φαίνεται να στηρίζεται σε οποιανδήποτε εξειδικευμένη εξέταση. Ο ενάγοντας εξετάστηκε μετά από παρέλευση πέντε και πλέον ετών από τον ιατρό Ηλία Γεωργίου ο οποίος στην έκθεση του αναφέρει τι επιβεβαίωσε από τις ακτινολογικές εξετάσεις που προσκόμισε ο ενάγοντας και συγκεκριμένα ότι υπέστη συντριπτικό κάταγμα του κάτω άκρου της αριστερής κερκίδας με βαθμό υπεξαρθρήματος, αρχική θεραπεία σε Νοσοκομείο και υπεβλήθηκε σε χειρουργική σταθεροποίηση του κατάγματος μέσω τοποθέτησης μεταλλικών προσθετικών. Τα σημερινά κλινικά ευρήματα μετά το ατύχημα και τη χειρουργική επέμβαση που υπεβλήθη ο ενάγοντας τα χαρακτηρίζει από ανάκτηση της λειτουργικότητας του αριστερού καρπού σε ικανοποιητικό βαθμό, παραμένει μικρού βαθμού δυσκαμψία και δικαιολογεί την ήπια ένταση και ενοχλήσεις μετά από βαριές χειρονακτικές δραστηριότητες και σε ψυχρό καιρό. Ήταν εντελώς αρνητικός στις οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Επί του θέματος των οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων θεωρώ τη μαρτυρία του ιατρού Ηλία Γεωργίου πολύ πιο κοντά στα φυσιολογικά δεδομένα τη στιγμή που δεν διαπιστώνονται οποιαδήποτε λειτουργικά κατάλοιπα και λόγω της ηλικίας του ενάγοντα είναι εκ του φυσικού η παρουσίαση τυχόν οποιασδήποτε οστεοαρθριτικής αλλοίωσης μετά από παρέλευση έξι και πλέον χρόνων. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων καταλήγω ότι στις 8.1.2006 ενώ ο ενάγοντας βρίσκετο στο νυχτερινό κέντρο "NOTES" σε κάποια στιγμή αποφάσισε να χορέψει. Κατά τη στιγμή της εισόδου του στην πίστα γλίστρησε και έπεσε στο δάπεδο της πίστας καθότι υπήρχαν ποδοπατημένα λουλούδια τα οποία είχαν καταστήσει την πίστα ολισθηρή. Από την πτώση κτύπησε στο αριστερό χέρι, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου διαπιστώθηκε συντριπτικό τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως. Περαιτέρω για τους τραυματισμούς του ενάγοντα θα αναφερθώ πιο κάτω. Οι εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες και κάτοχοι του νυχτερινού κέντρου υπό την ονομασία "NOTES MUSIC HALL" που βρίσκεται στη Λεμεσό. Ενόψει του ότι οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι είναι κάτοχοι του κέντρου "NOTES MUSIC HALL" θα εξετάσω κάτω το θέμα από την έννοια του άρθρου 51
(2)(β) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο ενάγων βρισκόταν νόμιμα στο κέντρο ως «προσκεκλημένος» και σύμφωνα με το αγγλικό κοινοδίκαιο προσκεκλημένος είναι εκείνος που εισέρχεται στην περιουσία του κατόχου με τη συγκατάθεση του κατόχου από το οποίο ο κάτοχος έχει χρηματικό ή υλικό συμφέρον ή για σκοπούς κάποιας εργασίας αναφορικά με την οποία ο κάτοχος του χώρου και ο εισερχόμενος έχουν κοινό συμφέρον (βλ. Φραγκεσκίδης Λτδ v. Μάμα
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. σελ. 70). Η πρόσκληση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική ή εξυπακουόμενη. Ο κάτοχος του υποστατικού έχει καθήκον να φροντίζει ώστε το υποστατικό του να είναι ευλόγως ασφαλές και να μεριμνά για την αποτροπή ή την πρόληψη πρόκλησης ζημιάς από ασυνήθιστο κίνδυνο την ύπαρξη του οποίου γνωρίζει ή θα όφειλε να γνωρίζει ως ένας λογικός άνθρωπος (βλ. Slater Cross Ltd
(1956)2 Αll E.R. 625). To κατά πόσο ο κίνδυνος είναι «ασυνήθιστος» αυτό κρίνεται αντικειμενικά με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Διαπιστώνεται ότι η πτώση ενός θαμώνα σε νυχτερινό κέντρο λόγω ολισθηρού δαπέδου είναι ασυνήθιστος κίνδυνος. Επίσης είναι πρακτικά αδύνατο να καθαρίζεται συνεχώς η πίστα ώστε να μην υπάρχουν σε αυτή καθόλου λουλούδια καθ΄ οποιονδήποτε χρόνο. Ο διευθυντής των εναγομένων Μ.Ε.3 παραδέχθηκε τη ρίψη λουλουδιών στην πίστα. Επομένως υπάρχουν χρονικά διαστήματα που η πίστα έχει λουλούδια στο δάπεδο της, ποδοπατούνται από τον κόσμο που χορεύει και δημιουργείται στην πίστα υγρασία από τους χυμούς τους. Συνεπώς υπήρχαν χρονικά διαστήματα που η πίστα ήταν ολισθηρή, οι εναγόμενοι γνώριζαν αυτή την κατάσταση και επέτρεπαν την ρίψη λουλουδιών στην πίστα. Η πράξη αυτή προκάλεσε μια επικίνδυνη κατάσταση και αν ακόμη λαμβάνονταν οποιαδήποτε μέτρα δεν ήταν αρκετό και πλήρως αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση του προκληθέντος κινδύνου. Θα μπορούσε η διεύθυνση να απαγορεύσει τη ρίψη λουλουδιών στην πίστα του κέντρου. Η υπόθεση Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας v. Αντρέα Νικήτα
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 172, έχει ερμηνεύσει τι σημαίνει «ασυνήθιστος κίνδυνος» αλλά περαιτέρω τονίζει ότι ο τραυματίας δεν έχει καθήκον να αποδείξει το χρόνο που έχει ριφθεί το αντικείμενο πάνω στο οποίο γλίστρησε προκειμένου να αποφασιστεί κατά πόσο ο κάτοχος είχε την ευκαιρία να λάβει μέτρα για τον καθορισμό του. Συνεπώς στη συγκεκριμένη περίπτωση η ευθύνη του κατόχου είναι διπλή και συνίσταται αφενός στην πρόκληση κινδύνου έναντι του οποίου δεν μπορούσε να λάβει πλήρως αποτελεσματικά και αποτρεπτικά μέτρα. Το βάρος απόδειξης συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα φέρει η υπεράσπιση. Φυσικά το Δικαστήριο μπορεί να συμπεράνει την ύπαρξη συντρέχουσας αμέλειας από τη μαρτυρία του ιδίου του ενάγοντα ή από τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το συμβάν (βλ. σύγγραμμα Αρτέμης και Ερωτοκρίτου, Τόμος 2ος, σελ. 63). Ο ενάγοντας είναι πρόσωπο το οποίο συνήθιζε να επισκέπτεται το συγκεκριμένο κέντρο διασκέδασης προηγουμένως όμως δεν είδε ούτε να πετούν λουλούδια στην πίστα, γνώριζε όμως ότι πετούν λουλούδια στην πίστα, γνώριζε πως όταν υπάρχουν λουλούδια στην πίστα αυτή μπορεί να καταστεί ολισθηρή και επικίνδυνη, δεν είδε οποιεσδήποτε προειδοποιητικές πινακίδες, δεν εδόθη οποιαδήποτε μαρτυρία ότι υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες, και έπεσε και κτύπησε με την είσοδο του στην πίστα. Υπάρχει διάκριση μεταξύ της υπεράσπισης του volenti non fit injuria και της συντρέχουσας αμέλειας. Στην Vasiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389, αναφέρεται για την υπεράσπιση του volenti non fit injuria ότι: ".is to be distinguished from the plea of contributory negligence, for a plaintiff may have voluntarily exposed himself to the risk of being injured whilst himself exercising the utmost care. The plaintiff's knowledge of danger is a factor in considering contributory negligence. There is no doubt that in order to establish the defence, the plaintiff must be shown not only to have perceived the existence of danger, for this alone would be insufficient, (Smith v. Baker and Sons (suppra)), but also to have appreciated fully (Letang v. Ottowa Electric Railway Co. [1926] A.C. 725 P.C.) and voluntarily accepted the risk. The question whether the plaintiff's acceptance of the risk was voluntary is generally one of fact, and the answer to it may be inferred from his conduct in the circumstances." Εκείνος που εκούσια συγκατατίθεται στη διάπραξη αστικού αδικήματος δεν μπορεί να εγείρει αγωγή. Η συγκατάθεση πρέπει να είναι πραγματική. Απλή γνώση (sciens) του κινδύνου δεν είναι αρκετή. Απαιτείται και συγκατάθεση (volens) στον κίνδυνο. Ο ενάγοντας είχε γνώση του κινδύνου που θα υφίστατο αν υπήρχαν ποδοπατημένα λουλούδια στην πίστα. Τη στιγμή που ανέβηκε ο ίδιος στην πίστα δεν είδε προηγουμένως να πετούν λουλούδια και ούτε θα μπορούσε να σκεφτεί πως υπήρχε κίνδυνος ανεβαίνοντας στην πίστα να κτυπήσει και προχώρησε να χορέψει. Δεν έχω διαπιστώσει να έχουν περάσει τέτοιες σκέψεις από το μυαλό του και είμαι της άποψης πως η υπεράσπιση του Volenti non fit injuria δεν εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση. Η γνώση ύπαρξης κινδύνου είναι παράγοντας σχετικός κατά την εξέταση ισχυρισμού για συντρέχουσα αμέλεια. Η κατανομή ευθύνης γίνεται κάτω από ευρεία σκοπιά με γνώμονα την κοινή λογική εμπειρία (βλ. Χαραλάμπους v. Κασάπη
(1988)1 C.L.R. 25). Στην υπόθεση Θεόδωρος Λαζάρου v. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 76/2008, ημερ. 14/7/2011, η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο αλλά στο καθήκον αυτοπροστασίας του με επίδειξη ανάλογης επιμέλειας. Ο ενάγων στην κατάθεση του αναφέρει ότι ο φωτισμός δεν ήταν επαρκής, είχε γνώση ότι στην πίστα υπάρχουν ποδοπατημένα λουλούδια, δεν είδε οποιονδήποτε κατά τη στιγμή που ευρίσκετο στο χώρο του κέντρου να ρίχνει λουλούδια ή να καθαρίζει την πίστα και ούτε υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες. Δεν ανάφερε πουθενά ότι έλεγξε κατά τη στιγμή που αποφάσισε να ανεβεί στην πίστα για να χορέψει αν η πίστα ήταν καθαρή. Όμως αυτό από μόνο του δεν δικαιολογεί και αμέλεια εκ μέρους του ενάγοντα ή ακόμη ο ενάγοντας θα έπρεπε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα αυτοπροστασίας. Ο ενάγοντας με βάση τα πιο πάνω συμπεράσματα του Δικαστηρίου από τη πτώση του υπέστη τετραπλό ενδοαρθρικό κάταγμα αριστερής κερκίδας με εξάρθρημα της πηχεοκαρπικής κλειδώσεως με σοβαρή μετατόπιση. Μετά από προεγχειρητικό έλεγχο υπεβλήθηκε ο ενάγοντας σε χειρουργική επέμβαση στις 14.1.2006 και του έγινε ανοικτή ανάταξη και σταθεροποίηση με διακαταγματική βίδα και πλατίνες 2.4 τιτανίου, τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας πηχεοκαρπικής για τέσσερις εβδομάδες, συστήθηκε πρόγραμμα εντατικής κινησιοθεραπείας και φυσιοθεραπείας, κάτι που επιβεβαιώνει και ο ιατρός Γεωργίου και στη μαρτυρία του έχει αναφέρει άριστη ανατομική ανάταξη του οστικού τραυματισμού. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα (βλ. Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd and Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719) αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρης ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση (βλ. Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521). Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλ. Δ. Κουμπαρή κ.ά. v. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Α.Α.Δ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (βλ. Βρυωνίδη v. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 118). Στην υπόθεση Δέσπω Καλογήρου v. Χριστίνας Αντωνιάδου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1444, επιδικάστηκε ποσό Λ.Κ.6.000 για γενικές αποζημιώσεις για τραυματισμούς, κάκωση στο δεξιό αστράγαλο, δύο εγχειρίσεις καθαρισμού πληγών, απόσπαση μοσχεύματος από άλλο μέρος και τοποθέτηση στο καταστραφέν μέρος, πρόκληση μεγάλης ουλής κ.ά., ηλικία 20 ετών. Στην υπόθεση Κούρρης v. Παπαδοπούλου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1147, ο εφεσείοντας, 35 ετών κατά το δυστύχημα, είχε υποστεί ανοικτό συντριπτικό κάταγμα του κάτω τρίτου της δεξιάς κνήμης και περόνης. Έγινε ανάταξη, τοποθετήθηκαν 2 βελόνες και γύψος. Για 6 μήνες χρησιμοποιούσε βακτηρίες και παρέμεινε εκτός εργασίας για 13 περίπου μήνες. Επιδικάστηκαν €11.960,21 (£7.000). Στην υπόθεση Παντελής Μεταξάς v. Χαράλαμπος Ιωάννου
(2010)1(Γ) 1814, ο ενάγοντας υπέστη σοβαρό διάστρεμμα και τραυματική ρήξη των συνδέσμων των αρθρώσεων του καρπού της δεξιάς χειρός με αποτέλεσμα τη διαταραχή της σχέσης του μηνοειδούς και σκαφοειδούς οσταϊου, υπήρχε και οστεορθρίτιδα, ασκούσε βαριά χειρονακτική εργασία, αυξήθηκαν κατ΄ έφεση οι αποζημιώσεις σε €20.503 (£12.000). Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ο ενάγοντας αναγκάστηκε να υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις, πόνο και ταλαιπωρία. Παρέμεινε εκτός εργασίας για περίοδο 6 μηνών, δεν υπάρχει περιορισμός στην άσκηση του επαγγέλματος του και η μικρού βαθμού δυσκαμψία που παρουσιάζει δικαιολογεί την ήπια ένταση και ενοχλήσεις σε ψυχρό καιρό. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, τον πόνο και την ταλαιπωρία που αντιμετώπισε ο ενάγοντας καταλήγω ότι δίκαιο και εύλογο ποσό αποζημίωσης του ενάγοντα ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη είναι το ποσό των €10.000. Όσον αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις είναι γνωστό και έχει τονιστεί στη νομολογία ότι οι ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Σπύρου v. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1 (E) A.A.Δ. 298 και Hρακλέους v. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Ο ενάγοντας ως όφειλε έχει παραθέσει αποδείξεις για το ποσό των €2.198,20 (Λ.Κ.1.286,55) έξοδα που αφορούσαν την παραμονή του στο Αχίλλειον Ιατρικό Κέντρο, το ποσό των €2.050,32 (Λ.Κ.1.200) που αφορούσαν τα έξοδα του γιατρού Παναγιώτου και το ποσό των €59,80 (Λ.Κ.35) για φάρμακα. Τα πιο πάνω ποσά δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους εναγομένους. Η απώλεια μηνιαίων απολαβών ύψους €10.433,60 έχει εγκαταληφθεί από τον ενάγοντα. Όσον αφορά το θέμα του τόκου διαπιστώνεται σοβαρή καθυστέρηση ως προς την προώθηση της αγωγής η οποία καταχωρήθηκε στις 27/12/2007 και η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης της αρχικής στις 8/1/2010 και η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης στις 28/5/2012. Συνεπώς καταλήγω ότι και τα δύο ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αρχικής έκθεσης απαίτησης 8/1/2010, μειωμένο κατά ½ και νόμιμο τόκο από την έκδοση απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων: (α) για το ποσό των €4.308,32 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο μειωμένο κατά το ½ από 8/1/2010 μέχρι την έκδοση της απόφασης και νόμιμο τόκο από την έκδοση της απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. (β) για το ποσό των €10.000 ως γενικές αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο μειωμένο κατά το ½ από 8/1/2010 μέχρι την έκδοση της απόφασης και νόμιμο τόκο από την έκδοση της απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. (γ) πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της αγωγής. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Άρθρο 51
(2)(β) - Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο