Δημήτρης Ζεβεδαίος ν. Γιάννακας Πέτρος, Αρ. Αγωγής: 1232/12, 19/3/2013

(2), 8 και 9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στην σύμφυτη εξουσία και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Αιτητή. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Με Ειδοποίηση Ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του και η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ιδίου προβάλλονται επτά λόγοι ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση της αίτησης και της ένστασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Η Δ.48, θ.4

(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέχεται, επομένως, με την πιο πάνω διάταξη η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Για να τύχει, όμως, κάποιος διάδικος του ευεργήματος τούτου θα πρέπει να δείξει «καλό λόγο». Το αν θα επιτραπεί ή όχι σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση εμπίπτει σαφώς στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Ματθαίου κ.α.

(2008)1 ΑΑΔ 510). Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής επιθυμεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση οι οποίοι εκτίθενται στις παραγράφους 5 και 8-10 της ένορκης του δήλωσης. Είναι η θέση του Αιτητή ότι οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στις πιο πάνω παραγράφους είναι αναληθείς και παραπλανητικοί και ότι αυτοί πρέπει να απαντηθούν ώστε να αποδοθεί η αλήθεια και να δοθεί στο Δικαστήριο η πραγματική εικόνα των γεγονότων. Ο Αιτητής προτίθεται με την συμπληρωματική ένορκο του δήλωση να παρουσιάσει και έγγραφα προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Σύμφωνα με τον δεύτερο λόγο ένστασης ο Αιτητής απέτυχε να δείξει καλό λόγο για το αίτημά του. Σύμφωνα με τον τέταρτο λόγο ένστασης δεν παρουσιάσθηκαν επαρκή γεγονότα προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης. Θα συμφωνήσω και με τους δύο πιο πάνω λόγους ένστασης. Ο Αιτητής με την ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση περιορίσθηκε σε μια γενικόλογη και αόριστη αναφορά περί αναληθών ισχυρισμών του Καθ' ου η αίτηση και παρέλειψε να κάνει αναφορά στα γεγονότα εκείνα που σύμφωνα με τον ίδιο διαψεύδουν την εικόνα των γεγονότων που παρουσίασε ο Καθ' ου η αίτηση. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση δεν γίνεται καμία αναφορά σε σχέση με το τι προτίθεται να παρουσιάσει ο Αιτητής με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση για την οποία ζητεί την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει ούτε και παρατίθεται η εκδοχή του στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση που επιθυμεί να διαψεύσει. Συναφώς δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στο περιεχόμενο των εγγράφων που προτίθεται σύμφωνα με την ένορκό του δήλωση να παρουσιάσει με συμπληρωματική ένορκο δήλωση, αλλά ούτε και τα εν λόγω έγγραφα επισυνάφθηκαν στην ένορκό του δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Ακόμα, η ένορκη δήλωση που ο Αιτητής επιθυμεί να παρουσιάσει και για την καταχώρηση της οποίας ζητεί την άδεια του Δικαστηρίου δεν επισυνάφθηκε ως θα έπρεπε στην ένορκό του δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Στην υπόθεση Βερεγγάρια Παναγιώτη Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.4.12 λέχθηκαν τα ακόλουθα στην σελίδα : «Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που ζητείται να καταχωρηθεί, της κας Βερεγγάριας Παπακόκκινου, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι περισσότερο επιθυμούν οι εφεσείουσες να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου πέραν της επανάληψης του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 12.7.2011 και της επιχειρηματολογίας τους. Ούτε όμως η επανάληψη, ούτε και η επιχειρηματολογία των εφεσειουσών, δικαιολογούν το ζητούμενο διάταγμα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε». Στην υπό εξέταση περίπτωση όχι μόνο δεν γνωρίζει το Δικαστήριο το τι ο Αιτητής επιζητεί με συμπληρωματική ένορκο δήλωση να προβάλει στα πλαίσια της αίτησής του για συνοπτική απόφαση αλλά ούτε και μπορεί να το υποθέσει. Θεωρώ ότι τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν είναι καταλυτικά για την τύχη της υπό κρίση αίτησης και παρέλκει η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων λόγων ένστασης. Ελλείψει των πιο πάνω στοιχείων το Δικαστήριο δεν δύναται να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Ο Αιτητής όφειλε να αναφέρει στην ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση τους ισχυρισμούς που επιθυμεί να προβάλει με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση και να επισυνάψει σε αυτήν τα έγγραφα που προτίθεται να παρουσιάσει ώστε το Δικαστήριο στην βάση των πιο πάνω να δύναται να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια είτε προς την μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με τους ισχυρισμούς που ο Αιτητής επιθυμεί να περιλάβει και στα έγγραφα που επιθυμεί να επισυνάψει στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση. Είναι αυτοί που θα καθορίσουν αν ο Αιτητής δικαιούται ή όχι στην θεραπεία που επιζητεί και αν συντρέχει καλός λόγος για να επιτραπεί το αίτημα και όχι μια γενικόλογη αναφορά από μέρους του ότι οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση χρήζουν απάντησης. Το να ισχυρίζεται απλά ο Αιτητής ότι οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση χρήζουν απάντησης δεν αρκεί. Ο Αιτητής όφειλε να πείσει το Δικαστήριο ότι οι ισχυρισμοί που προτίθεται να περιλάβει στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση καθώς και τα έγγραφα που προτίθεται να παρουσιάσει με αυτή είναι τέτοια που δικαιολογούν την αιτούμενη θεραπεία. Αν, για παράδειγμα, στην υπό εξέταση περίπτωση το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή των εγγράφων που ο Αιτητής επιθυμεί να παρουσιάσει είναι τέτοια που κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν αντικρούουν τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση ή δεν μεταβάλλουν την εικόνα των γεγονότων που ο Καθ' ου η αίτηση παρουσίασε στο Δικαστήριο με την ένορκό του δήλωση που συνοδεύει την ένστασή του το Δικαστήριο θα εγκρίνει την αίτηση; Ή μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να λεχθεί ότι ο Αιτητής κατέδειξε καλό λόγο για του χορηγηθεί η αιτούμενη θεραπεία; Είναι, επομένως, απαραίτητο όπως ο αιτητής σε μια τέτοια περίπτωση αποκαλύπτει το περιεχόμενο της μαρτυρίας που επιθυμεί να προσθέσει στην ήδη υπό αυτού προσαχθείσα μαρτυρία. Σε διαφορετική περίτπωση αίτηση για συμπληρωματική ένορκο δήλωση θα εγκρίνετο στην βάση του ό,τι ο αιτητής θεωρεί ο ίδιος ορθό. Γι' αυτό και στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει αίτηση αυτού του τύπου ο αιτητής οφείλει να επισυνάπτει την συμπληρωματική ένορκο δήλωση που επιθυμεί να καταχωρήσει (Βλ. Βερεγγάρια Παναγιώτη Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.4.12) Στην Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) του 1958 υπό τον τίτλο «Affidavit in Reply» αναφέρονται τα ακόλουθα στην σελίδα 248 σε σχέση με αιτήσεις για συνοπτική απόφαση: «The obligation on defendant to show cause by necessary implication, allows the plaintiff to answer the defendants case; but it is a discretionary matter to allow it .............................. .......................................................................................................................... But the case cannot be tried on affidavits, and if the defendants affidavit discloses a defence it is generally useless for the plaintiff to file an affidavit in reply, unless he is in a position to exhibit some document clearly demonstrating the untruth of the defendants affidavit, e.g., a letter from the defendant admitting the debt by promise to pay». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Η υποχρέωση του εναγόμενου να καταδείξει υπεράσπιση επιτρέπει στον ενάγοντα να απαντήσει στην υπόθεση του εναγόμενου. Αλλά επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει κάτι τέτοιο .......................... .......................................................................................................................... Όμως η υπόθεση δεν μπορεί να εκδικασθεί στην βάση των ενόρκων δηλώσεων και αν η ένορκος δήλωση του εναγόμενου αποκαλύπτει υπεράσπιση είναι γενικά αχρείαστο ο ενάγων να καταχωρήσει απαντητική ένορκο δήλωση εκτός αν είναι σε θέση να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο που να καταδεικνύει ξεκάθαρα την αναλήθεια της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου, π.χ. μια επιστολή του εναγόμενου με την οποία ο τελευταίος παραδέχεται το χρέος διά υπόσχεσης πληρωμής». Καθίσταται έκδηλο από τα πιο πάνω ότι το περιεχόμενο του προτιθέμενου προς καταχώρηση εγγράφου πρέπει να αποκαλύπτεται προτού το Δικαστήριο επιτρέψει την παρουσίασή του. Υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα σήμαινε άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου «στα τυφλά», πράγμα ανεπίτρεπτο αφού σε κάθε περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να ασκείται δικαστικά. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου / Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα / Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο