← Κύπρος

Yukos Finance BV κ.α. ν. Ηλιάνας Χατζησάββα κ.α., Aρ. Αγωγής: 4545/10, 11/3/2013

Yukos Finance BV κ.α. ν. Ηλιάνας Χατζησάββα κ.α., Aρ. Αγωγής: 4545/10, 11/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 4545/10 Μεταξύ:

  1. Yukos Finance BV, από την Ολλανδία
  2. David Godfrey, από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
  3. Bruce Misamore, από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Εναγόντων και
  4. Ηλιάνας Χατζησάββα, από τη Λεμεσό
  5. Άντρης Παπαδοπούλου, από τη Λεμεσό
  6. Montrago Services Limited, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση για ασφάλεια εξόδων ημερ. 22.5.2012 Ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2013 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1-3 - Αιτητές: κα Μ. Ιωάννου για κκ. Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ονησιφόρου για κκ. N. Pirilides & Associates LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1-3 - αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους ενάγοντες 2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση όπως παράσχουν ασφάλεια εξόδων, υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης, για το ποσό των €22.984,67, καθώς επίσης διάταγμα αναστολής της διαδικασίας στην εν λόγω αγωγή μέχρι την παροχή τέτοιας ασφάλειας ή απόρριψης της αγωγής σε περίπτωση που η εν λόγω ασφάλεια δεν παρασχεθεί εντός της καθορισμένης προθεσμίας. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.60 Θθ. 1, 5 και 6, τη Δ.48 Θθ. 1-4 και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση της εναγόμενης 1, η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των κκ. Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ και είναι διευθύντρια των εναγομένων
  7. Στην εν λόγω ένορκη της δήλωση η εναγόμενη 1 αναφέρει ότι οι ενάγοντες 2 και 3 είναι κάτοικοι εξωτερικού, και συγκεκριμένα έχουν ως τόπο διαμονής τους τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και επομένως το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εξετάσει και εγκρίνει την παρούσα αίτηση. Η εναγόμενη 1 αναφέρει επίσης ότι οι ενάγοντες 2 και 3 δεν έχουν οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο που να μπορεί να είναι δεκτική εκτέλεσης σε περίπτωση έκδοσης απόφασης εναντίον τους, οι καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν ισχυρή υπόθεση εναντίον τους, και επομένως το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την παρούσα αίτηση για να διασφαλιστεί η εκτέλεση ενδεχόμενης δικαστικής απόφασης υπέρ τους ως προς τα έξοδα. Ακολούθως η εναγόμενη 1 αναλύει τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι η υπόθεση που προωθούν οι καθ΄ων η αίτηση δεν έχει ισχύ. Ειδικότερα, η εναγόμενη 1 αναφέρει οι ισχυρισμοί των καθ΄ων η αίτηση αναφορικά με την εταιρεία Habelay Holdings Ltd είναι παντελώς άσχετοι με την παρούσα αγωγή και εν πάση περιπτώσει αυτοί προβάλλονται από τους ίδιους ενάγοντες στο πλαίσιο της αγωγής αρ. 3578/2008 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στην οποία διάδικος είναι η προαναφερόμενη εταιρεία. Η εναγόμενη 1 επικαλείται την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 10.1.2012 στο πλαίσιο της αίτησης για διαγραφή ολόκληρης ή μέρους της έκθεσης απαίτησης, από την οποία διαφαίνεται ότι οι αιτούμενες θεραπείες, εκτός αυτής του τύπου Norwich Pharmacal, δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας και επομένως η αγωγή θα αποτύχει κατά το μεγαλύτερο μέρος της με αποτέλεσμα την επιδίκαση εξόδων υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση. Η εναγόμενη 1 παραθέτει προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων, δυνάμει του οποίου τα έξοδα ανέρχονται σε €22.984,67, και καλεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθότι αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Οι λόγοι ένστασης, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.1.20013, είναι ότι οι ενάγοντες 1 είναι ευρωπαϊκή εταιρεία με έδρα την Ολλανδία, έχουν περιουσία που ξεπερνά τα $600,000,000 και είναι πρόθυμοι να καλύψουν τα δικηγορικά έξοδα που ήθελαν κληθεί να πληρώσουν τόσο οι ενάγοντες 1 όσο και οι διευθυντές τους, ενάγοντες 2 και
  8. Επίσης, οι ενάγοντες 1-3 είναι φερέγγυοι και αξιόχρεοι και απόλυτα ικανοί να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό εξόδων ήθελε επιδικαστεί, οι ενάγοντες έχουν πολύ καλές και σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας στην αγωγή τους, η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, και αυτή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Τέλος, το ποσό των €22.984,67 που αξιώνουν οι εναγόμενοι είναι υπερβολικό και αδικαιολόγητα διογκωμένο, τυχόν διάταγμα παροχής ασφάλειας εξόδων είναι αντίθετο με το πνεύμα του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και εφόσον οι ενάγοντες 1 ανέλαβαν την ευθύνη κάλυψης των δικηγορικών εξόδων εναντίον οποιουδήποτε των εναγόντων 1-3, οι εναγόμενοι είναι πλήρως καλυμμένοι καθότι οι ενάγοντες 1 είναι κάτοικοι ή εδράζονται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι ισχύει ο Ε.Κ. 44/2001 σχετικά με την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Κυριάκου Καρατσή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, και η οποία περιέχει τα γεγονότα στα οποία η ένσταση βασίζεται. Ο κ. Καρατσής αναφέρει ότι οι ενάγοντες 1 είναι εταιρεία πλήρως φερέγγυα, αξιόχρεη και πρόθυμη να καλύψει οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και 3, είναι ευρωπαϊκή εταιρεία με έδρα την Ολλανδία και κατέχει αρκετή περιουσία. Προς τούτο ο κ. Καρατσής επισυνάπτει αντίγραφα των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας και των δύο πιστωτικών λογαριασμών της. Ο κ. Καρατσής ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι δεν κατάφεραν να καταδείξουν ότι οι ενάγοντες 2 και 3 δεν θα μπορούν να πληρώσουν τα έξοδα που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον τους, και ότι οι εναγόμενοι είναι πλήρως καλυμμένοι λόγω της ανάληψης ευθύνης για κάλυψη των εξόδων από τους ενάγοντες 1, όπως φαίνεται σε σχετική επιστολή των εναγόντων 1 ημερ. 19.6.2012, Τεκμήριο
  9. Ο κ. Καρατσής επικαλείται την εφαρμογή του Ε.Κ. 44/2001 και ισχυρίζεται ότι, δυνάμει της αναληφθείσας ευθύνης κάλυψης από τους ενάγοντες 1, οι ενάγοντες 2 και 3 δεν μπορούν να θεωρηθούν πρόσωπα που στερούνται ικανοποιητικής περιουσίας εντός δικαιοδοσίας. Ο κ. Καρατσής αναφέρει περαιτέρω ότι κύρια βάση αγωγής είναι αυτή του τύπου Norwich Pharmacal και η εμπλοκή των εναγομένων στην παρούσα υπόθεση θα διαφανεί στο πλαίσιο εξασφάλισης πληροφοριών. Η θέση των εναγομένων ότι οι ισχυρισμοί στην έκθεση απαίτησης δεν αφορούν τους εναγόμενους είναι άστοχη καθότι αυτοί ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντές και γραμματέας της εταιρείας Halebay Holdings Ltd αντίστοιχα, και ακόμα η εμπλοκή και σχέση τους με τα επίδικα θέματα και τις αιτούμενες θεραπείες της αγωγής φαίνονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. 3578/2008, μεταξύ των ίδιων εναγόντων και της εν λόγω εταιρείας, στην αίτηση για την προσθήκη των εναγομένων της παρούσας αγωγής ως συνεναγομένων σε εκείνη την αγωγή. Ο κ. Καρατσής αναφέρει ακόμα ότι η ένορκη δήλωση των εναγομένων προς υποστήριξη της αίτησης αποτελεί επανάληψη της υπεράσπισης τους, είναι εντελώς γενική και αόριστη, και δεν καταδεικνύει ότι οι εναγόμενοι έχουν υπεράσπιση ή πιθανότητα επιτυχίας. Άλλωστε, ο κ. Καρατσής εισηγείται ότι, στο πλαίσιο εξέτασης της αίτησης, το Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει τη δύναμη της υπόθεσης των εναγόντων ή της υπεράσπισης καθότι αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής. Ο κ. Καρατσής αναφέρει επίσης ότι η αίτηση έγινε καθυστερημένα και αυτή αποσκοπεί στην παρεμπόδιση των εναγόντων στη διεκδίκηση των αξιώσεων τους, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα από την όλη στάση των εναγομένων στην εξέλιξη της παρούσας αγωγής. Ο κ. Καρατσής ισχυρίζεται ότι ο προκαταρκτικός κατάλογος των εξόδων που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης 1 είναι υπερβολικά διογκωμένος καθότι περιλαμβάνει αιτήσεις που ακόμα δεν καταχωρήθηκαν από την πλευρά των εναγομένων, και ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν επιδικαστεί έξοδα υπέρ τους αλλά τα μέχρι στιγμής επιδικασθέντα έξοδα στις αιτήσεις που οι ίδιοι οι εναγόμενοι καταχώρησαν έχουν επιδικαστεί εναντίον τους. Σύμφωνα με τον κατάλογο εξόδων που ο κ. Καρατσής επισυνάπτει στη δική του ένορκη δήλωση, τα έξοδα ανέρχονται στις €8.966,
  10. Τέλος, ο κ. Καρατσής αναφέρει ότι τυχόν διάταγμα για ασφάλεια εξόδων θα αποτελέσει δυσανάλογο εμπόδιο στην εκδίκαση της υπόθεσης των εναγόντων σύμφωνα με το άρθρο 6 της Ευρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθότι η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αβάσιμη και αδικαιολόγητη, και ότι οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας και την παρεμπόδιση της απονομής της δικαιοσύνης. Κατά την αγόρευση της η δικηγόρος των αιτητών αρχικά προέβη σε εκτενή ανάλυση των νομικών αρχών που διέπουν την έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων. Η κα Ιωάννου εισηγήθηκε ότι η πλευρά των εναγόντων προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο αναφορικά με το γεγονός ότι οι ενάγοντες 1 είναι ευρωπαϊκή εταιρεία και ότι ο Ε.Κ. 44/2001 τυγχάνει εφαρμογής, καθότι έκαστος των εναγόντων αποτελεί ξεχωριστή οντότητα. Σύμφωνα με την κα Ιωάννου, η οποιαδήποτε σύνδεση των εναγόντων 1 με τους ενάγοντες 2 και 3 δεν μπορεί να λειτουργεί ως απαλλαγή των τελευταίων από την καταβολή του αιτούμενου ποσού ως ασφάλεια εξόδων και μάλιστα η επιστολή ανάληψης της ευθύνης πληρωμής των εξόδων από τους ενάγοντες 1 δεν ικανοποιεί την υποχρέωση των εναγόντων 2 και 3 για την πληρωμή των εξόδων. Ο ισχυρισμός των εναγόντων 1 για την ανάληψη ευθύνης πληρωμής των εξόδων είναι αόριστος, παραπλανητικός και ατεκμηρίωτος, ενώ η εν λόγω επιστολή μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Η κα Ιωάννου εξέφρασε τη θέση ότι οι εναγόμενοι παρουσίασαν επαρκή και θετική μαρτυρία ότι οι ενάγοντες 2 και 3 είναι κάτοικοι εξωτερικού και δεν κατέχουν περιουσία στην Κύπρο που να είναι δεκτική εκτέλεσης σε περίπτωση έκδοσης απόφασης εναντίον τους, επομένως οι αιτητές έχουν καταδείξει ότι η αίτηση πρέπει να εγκριθεί. Η κα Ιωάννου επεσήμανε ότι η στάση των εναγόντων είναι κακόπιστη και καταχρηστική και έχει σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αίτησης, και ότι οι ίδιοι αναγνωρίζουν τη φερεγγυότητα τους, επομένως η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα τους στερήσει το δικαίωμα τους δυνάμει του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης και ακόμα θα έχουν τη δυνατότητα για την καταβολή του ποσού ως ασφάλεια εξόδων. Τέλος, η κα Ιωάννου αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στους ισχυρισμούς των εναγόντων για να καταδείξει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν ισχυρή υπόθεση και ότι μόνο η αιτούμενη θεραπεία τύπου Norwich Pharmacal έχει πιθανότητα επιτυχίας και για την οποία συνήθως ο αιτών τέτοια θεραπεία καλείται να καταβάλει τα έξοδα. Η κα Ιωάννου αναφέρθηκε ότι το ύψος των εξόδων έχει υπολογιστεί με βάση την πολυπλοκότητα της υπόθεσης, το ύψος της αξίωσης, την πιθανή διάρκεια της δίκης, τον απαιτούμενο αριθμό μαρτύρων και τις αιτήσεις που ενδεχομένως να υποβληθούν και εκδικαστούν, και κάλεσε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία και να εγκρίνει την παρούσα αίτηση. Αντίθετη θέση εξέφρασε ο δικηγόρος των καθ΄ων η αίτηση κατά τη δική του αγόρευση. Ο κ. Ονησιφόρου ανέφερε ότι η αίτηση βασίζεται σε δύο λόγους, την απουσία περιουσιακών στοιχείων των εναγόντων 2 και 3 στην Κύπρο και την έλλειψη υπόθεσης εκ μέρους των εναγόντων. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο, ο κ. Ονησιφόρου είπε ότι οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν θετική μαρτυρία ότι οι ενάγοντες 2 και 3 δεν είναι φερέγγυοι και δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση ήθελε εκδοθεί εναντίον τους, παρά μόνο ισχυρίζονται ότι αυτοί στερούνται περιουσίας στην Κύπρο. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με τον ισχυρισμό ότι οι ενάγοντες δεν έχουν ισχυρή υπόθεση εναντίον των εναγομένων, δεν είναι αρκετό για να χορηγηθεί ασφάλεια εξόδων. Ο κ. Ονησιφόρου αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στην οικονομική κατάσταση των εναγόντων 1 και την ανάληψη της ευθύνης πληρωμής των εξόδων, επομένως, κατά την εισήγηση του, υπάρχει σημαντική περιουσία των εναγόντων 1 εντός της Ευρώπης που υπερκαλύπτει το ποσό των δικηγορικών εξόδων. Αναφορικά με τον δεύτερο λόγο, ήταν η θέση του κ. Ονησιφόρου ότι οι ενάγοντες έχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής τους και ότι η απαίτηση τους είναι γνήσια και καλόπιστη. Η εμπλοκή και σχέση των εναγομένων με την παρούσα υπόθεση διαφαίνεται μέσα από την απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. 3578/2008, και ακόμα η απόρριψη της αίτησης διαγραφής στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι οι ενάγοντες έχουν καλή υπόθεση. Ήταν η τελική εισήγηση του κ. Ονησιφόρου ότι η παρούσα αίτηση γίνεται πολύ καθυστερημένα και αυτό οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη, τα έξοδα που επικαλούνται οι εναγόμενοι είναι υπερβολικά και διογκωμένα και τυχόν έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων οδηγεί σε στέρηση του δικαιώματος των εναγόντων 2 και 3 στο Δικαστήριο. Ο κ. Ονησιφόρου εξέφρασε τη θέση ότι στην υπό κρίση περίπτωση συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούν την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Η Δ.60 Θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Ο Ενάγοντας ... ο οποίος διαμένει μόνιμα εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής, να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα, έστω και αν διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.» Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline

(1990)1 Α.Α.Δ. 434, καθιερώθηκαν τα κριτήρια που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του θέματος παροχής ασφάλειας εξόδων. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου όπως υποδηλώνει ο όρος «may» (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 κ.1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την Αγγλική Πρακτική όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th Ed., vol. 37, pp 384-385). Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο Ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατ' εξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του Ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσης του.» Τα κριτήρια που τέθηκαν στην εν λόγω υπόθεση υιοθετήθηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Charalambous-Stejaru v. Iωάννου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 906. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 633, λέχθηκε ότι όταν ο ενάγοντας είναι αλλοδαπός και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο τα οποία μπορούν να εκποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων του εναγόμενου, το Δικαστήριο συνήθως αποκλίνει υπέρ της έκδοσης διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του εναγόμενου, εκτός αν ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής. Στην εν λόγω υπόθεση τονίζεται περαιτέρω ότι η έκδοση τέτοιας διαταγής είναι πάντοτε προϊόν άσκησης διακριτικής ευχέρειας και όχι δέσμιας εξουσίας από το Δικαστήριο. Το ύψος του ποσού ασφάλειας εξόδων βρίσκεται στην κρίση του Δικαστηρίου, και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Standard Ltd κ.ά. v. Gold Seal Ship. Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121, τα έξοδα δεν πρέπει να είναι ούτε φανταστικά ούτε καταπιεστικά, με την έννοια ότι απαγορεύουν ουσιαστικά την προσφυγή στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά. (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η ασφάλεια που θα διαταχθεί μπορεί να καλύπτει έξοδα που έχουν προκύψει μέχρι τη δεδομένη στιγμή και ακόμα μελλοντικά έξοδα. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656. Τέλος, o χρόνος υποβολής τέτοιας αίτησης λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, καθότι, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ld. & Άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1170, δεν αποκλείεται να υπάρχουν περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διάδικου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατό να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη ενός τέτοιου αιτήματος. Στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης, δεν αμφισβητείται ότι οι ενάγοντες 2 και 3 έχουν τη συνήθη διαμονή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ότι αυτοί στερούνται οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Ο ισχυρισμός των εναγόντων 2 και 3 ότι οι εναγόμενοι δεν αποκαλύπτουν επαρκείς λόγους και/ή στοιχεία που δείχνουν ότι οι ενάγοντες 2 και 3 δεν μπορούν να πληρώσουν τα έξοδα που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον τους δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι εναγόμενοι, μέσω της κας Χατζησάββα, ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες 2 και 3 είναι κάτοικοι εξωτερικού και έχουν τόπο διαμονής τους τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και ότι αυτοί δεν διαθέτουν περιουσία και κυρίως ακίνητη στην Κύπρο που να είναι δεκτική εκτέλεσης σε περίπτωση έκδοσης απόφασης εναντίον τους. Αυτός ο ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε ή αντικρούστηκε με οποιονδήποτε τρόπο από τους ενάγοντες, αλλά αντίθετα ο κ. Καρατσής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση παραδέχεται ότι οι ενάγοντες στερούνται περιουσίας στην Κύπρο και παραπέμπει στους ενάγοντες 1 για την πληρωμή των εξόδων. Επομένως, θεωρώ ότι οι εναγόμενοι προσκόμισαν τέτοια μαρτυρία η οποία να ικανοποιεί τα κριτήρια που θέτει η νομολογία και τα οποία παρατίθενται πιο πάνω, και ειδικότερα ότι οι ενάγοντες 2 και 3 είναι αλλοδαποί και δεν έχουν περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο τα οποία μπορούν να εκποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων των εναγομένων. Βασικό επιχείρημα των εναγόντων 2 και 3 είναι ότι αυτοί είναι διευθυντές των εναγόντων 1, οι οποίοι έχουν αναλάβει την πληρωμή των εξόδων τα οποία ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και 3, με βάση την επιστολή τους ημερ. 19.6.2012, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του κ. Καρατσή που συνοδεύει την ένσταση. Οι ενάγοντες 2 και 3 ισχυρίζονται επίσης ότι οι ενάγοντες 1 έχουν έδρα τους την Ολλανδία, που είναι Ευρωπαϊκή χώρα, και επομένως η εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης εναντίον τους είναι εφικτή δυνάμει του Ε.Κ. 44/2001, και ότι οι ενάγοντες 1 είναι πλήρως αξιόχρεοι και φερέγγυοι για να καλύψουν τυχόν έξοδα ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγομένων 2 και
  1. Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η προαναφερόμενη επιστολή των εναγόντων 1 προς τους δικηγόρους τους ημερ. 19.6.2012, περιέχει μία ανέκκλητη ανάληψη προς το Δικαστήριο κάλυψης από τους ενάγοντες 1 των εξόδων που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και 3 στην παρούσα αγωγή, δίνοντας την ευχέρεια στους δικηγόρους τους να παρουσιάσουν την εν λόγω επιστολή στους αντίδικους δικηγόρους. Θεωρώ ότι αυτή η επιστολή δεν είναι ικανή από μόνη της να ισοδυναμεί με απαλλαγή της οποιασδήποτε ευθύνης ή υποχρέωσης των εναγόντων 2 και 3 να πληρώσουν τα έξοδα που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον τους στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής και ότι αυτή δεν είναι τέτοια που να διασφαλίζει με τέτοιον τρόπο την πληρωμή των εξόδων που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και 3 από τους ενάγοντες 1 προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου. Άλλωστε με την εν λόγω επιστολή η δέσμευση που παρέχεται εκ μέρους των εναγόντων 1 αναφορικά με την πληρωμή των εξόδων που τυχόν ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και 3 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής από το Δικαστήριο ή να έχει ισχύ έναντι αυτού στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, αλλά αφορά και ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των διαδίκων, και μάλιστα λόγω της ιδιότητας των εναγόντων 2 και 3 ως των μοναδικών διευθυντών των εναγόντων 1, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Καρατσή που συνοδεύει την ένσταση. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τη θέση της πλευράς των εναγόντων 2 και 3 ότι με την εν λόγω επιστολή οι ενάγοντες 2 και 3 δεν μπορούν να θεωρηθούν ως πρόσωπα που στερούνται περιουσίας εντός δικαιοδοσίας, καθότι αυτοί δεν απαλλάσσονται της ευθύνης τους να πληρώσουν τυχόν έξοδα ήθελαν επιδικαστεί εναντίον τους, δεν ισοδυναμούν με τους ενάγοντες 1 και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ότι βρίσκονται κάτω από την 'ομπρέλα' των εναγόντων 1 αναφορικά με το θέμα της επιδίκασης εξόδων από το Δικαστήριο εναντίον τους. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι με την εν λόγω επιστολή εξασφαλίζεται η ικανοποίηση τυχόν διαταγής για πληρωμή των εξόδων που ήθελαν επιδικαστεί εναντίον των εναγόντων 2 και
  2. Το Δικαστήριο θα πρέπει επίσης να ικανοποιηθεί για την ισχύ της υπόθεσης των εναγομένων εναντίον των εναγόντων 2 και
  3. Χωρίς να υπεισέρχομαι επί της ουσίας της επίδικης διαφοράς με οποιονδήποτε τρόπο, και για τον σκοπό της παρούσας αίτησης, περιορίζομαι στην ακόλουθη διαπίστωση. Με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα καθώς επίσης του συνόλου της δικογραφίας, προκύπτει ότι οι ενάγοντες αξιώνουν την ακύρωση της συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών μεταξύ των εναγόντων 1 και της εταιρείας Halebay Holdings Ltd ημερ. 25.9.2007, την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal και διατάγματος αποκάλυψης εναντίον των εναγομένων, καθώς επίσης γενικές αποζημιώσεις λόγω των απατηλών ενεργειών της εταιρείας Halebay Holdings Ltd και των εναγομένων 1-
  4. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως διευθυντές της εταιρείας Halebay Holdings Ltd και οι εναγόμενοι 3 υπό την ιδιότητα τους ως ο γραμματέας της εν λόγω εταιρείας, κατά τον ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο, χωρίς να αναφέρεται η οποιαδήποτε προσωπική ανάμειξη ή εμπλοκή των εναγομένων στην επίδικη συμφωνία. Επομένως, ικανοποιούμαι ότι οι εναγόμενοι έχουν ισχυρή υπόθεση σε σχέση με την απαίτηση των εναγόντων, και ότι σε περίπτωση επιτυχίας των εναγόντων αναφορικά μόνο με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, και με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα των εξόδων σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι βέβαιο ότι η διαταγή για τα έξοδα θα βαρύνει τους εναγόμενους. Οι ενάγοντες 2 και 3 ισχυρίζονται ακόμα ότι με την έκδοση διαταγής για ασφάλεια εξόδων παραβιάζεται το δικαίωμα πρόσβασης τους στο Δικαστήριο και ότι τέτοια διαταγή είναι αντίθετη στο πνεύμα του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο δεν ικανοποιείται ότι αυτός ο ισχυρισμός, που αποτελεί και λόγο ένστασης, είναι βάσιμος, καθότι οι ίδιοι οι ενάγοντες 2 και 3, στην ένσταση τους, προβάλλουν τη θέση ότι είναι «φερέγγυοι και αξιόχρεοι καθώς και απόλυτα ικανοί για καταβολή κάθε τυχόν επιδικασθησομένου ποσού εξόδων», επομένως οι ίδιοι αναιρούν τέτοιον ισχυρισμό. Σχετική επί τούτου είναι η υπόθεση Conway v. Ηλία
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.
  1. Επιπλέον οι ενάγοντες 2 και 3 επικαλούνται καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, καθότι αυτή υποβλήθηκε 18 μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής. Επί αυτού του σημείου, και με βάση το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης του Δικαστηρίου, αναφέρω ότι μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης στις 10.3.2011, καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων στις 14.3.2011 και ακολούθησε η καταχώρηση αίτησης των εναγομένων για διαγραφή της έκθεσης απαίτησης ή μέρους αυτής. Μετά την καταχώρηση ένστασης στην εν λόγω αίτηση, οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αυτή εκδικάστηκε πρώτη και εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου στις 15.11.
  2. Ακολούθησε η ακρόαση της αίτησης για διαγραφή και η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 10.1.
  3. Μετά καταχωρήθηκε αίτηση των εναγόντων για την έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης, η οποία απορρίφθηκε μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης. Καταχωρήθηκε απάντηση στην υπεράσπιση και, κατόπιν αίτησης ορισμού, η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 21.6.2012, όταν και ορίστηκε η υπό κρίση αίτηση που καταχωρήθηκε στις 22.5.
  4. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει ότι υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης η οποία να στερεί στους εναγόμενους το δικαίωμα να ζητούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για ασφάλεια εξόδων. Εφόσον οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση για διαγραφή της έκθεσης απαίτησης ή μέρους αυτής, είναι λογικό όπως οι εναγόμενοι ανέμεναν το αποτέλεσμα αυτής το οποίο θα καθόριζε και την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης πριν αυτοί καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση. Μεσολάβησε βέβαια η ολοκλήρωση της δικογραφίας, και αμέσως με τον ορισμό της αγωγής για οδηγίες, καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Θεωρώ ότι οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση μετά την απόφαση του Δικαστηρίου στην αίτηση διαγραφής και την ολοκλήρωση της δικογραφίας, η οποία είναι βοηθητική και καθοδηγητική για το Δικαστήριο κατά την εξέταση της παρούσας αίτησης και κυρίως αναφορικά με το θέμα της ισχύος της υπόθεσης των δύο πλευρών. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, ικανοποιούμαι ότι στην υπό κρίση περίπτωση συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα των εναγομένων και ότι δεν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που να καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής. Ακόμα, δεν ικανοποιούμαι ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Οι ενάγοντες 2 και 3 ισχυρίζονται ότι το ύψος του ποσού της ασφάλειας των εξόδων είναι υπερβολικό και αδικαιολόγητα διογκωμένο. Ο βασικός ισχυρισμός των εναγόντων 2 και 3 προς τούτο είναι ότι ο κατάλογος εξόδων που οι εναγόμενοι ετοίμασαν και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση της κας Χατζησάββα που συνοδεύει την αίτηση περιέχει αιτήσεις οι οποίες εκτιμάται από τους ενάγοντες 2 και 3 ότι δεν θα υποβληθούν καθότι αυτές έπρεπε να είχαν ήδη υποβληθεί εδώ και καιρό. Δεν υιοθετώ αυτή τη θέση που προβάλλεται από την πλευρά των εναγόντων 2 και
  5. Η εκτίμηση των εναγόντων 2 και 3 δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στο ίδιο συμπέρασμα αναφορικά με τις προθέσεις των εναγομένων, η καταχώρηση των εν λόγω αιτήσεων είναι επιτρεπτή σε αυτό το στάδιο και ακόμα η μη επιδίκαση εξόδων μέχρι στιγμής στους εναγόμενους, όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες 2 και 3, δεν συνεπάγεται την απαγόρευση του υπολογισμού εξόδων για μελλοντικές αιτήσεις, παρόλο που αυτή η θέση των εναγόντων 2 και 3 δεν είναι ακριβής, καθότι υπάρχει η διαταγή για έξοδα υπέρ των εναγομένων στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.1.
  6. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι ο προκαταρκτικός κατάλογος που ετοίμασαν οι εναγόμενοι περιέχει έξοδα τα οποία είναι πιθανό ότι θα προκύψουν και είναι εύλογα, και επομένως το ποσό της ασφάλειας εξόδων καθορίζεται στο αιτούμενο ποσό. Εφόσον οι ενάγοντες 2 και 3 είναι αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα υπεύθυνοι για την καταβολή των εξόδων σε περίπτωση έκδοσης σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου εναντίον τους, το διάταγμα που θα εκδοθεί για την παροχή ασφάλειας εξόδων θα αφορά το εν λόγω ποσό για τον καθένα των εναγόντων 2 και 3 ξεχωριστά. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι ενάγοντες 2 και 3 διατάσσονται όπως ο καθένας ξεχωριστά παρέχει ασφάλεια εξόδων στους εναγόμενους για το ποσό των €22.984,
  7. Η ασφάλεια εξόδων θα κατατεθεί είτε με κατάθεση του εν λόγω ποσού είτε με την παροχή τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, εντός 20 ημερών από σήμερα. Μέχρι την καταβολή του εν λόγω ποσού ή την εκπνοή του χρόνου που έχει καθοριστεί, η διαδικασία της παρούσας αγωγής αναστέλλεται. Αν οποιοσδήποτε των εναγόντων 2 και 3 παραλείψει να παράσχει τη διαταχθείσα ασφάλεια, τότε η υπόθεση θα θεωρείται ότι έχει εγκαταλειφθεί από τον συγκεκριμένο διάδικο, θα θωρείται απορριφθείσα και οι εναγόμενοι θα δικαιούνται τα έξοδα της αγωγής. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - αιτητών και εναντίον των εναγόντων 2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας αγωγής. Αμέσως μετά τη συμμόρφωση με τη διαταγή για την παροχή της ασφάλειας εξόδων από οποιονδήποτε των εναγόντων 2 και 3, ο Πρωτοκολλητής θα θέσει τον φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου για τον ορισμό αυτής αναφορικά με τον συγκεκριμένο ενάγοντα από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Πολιτική / Ενδιάμεση Απόφαση Αναφορά: Ασφάλεια εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.