← Κύπρος

FRANTISEK STEPANEK κ.α. ν. AVILA MANAGEMENT SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1043/11, 29/3/2013

FRANTISEK STEPANEK κ.α. ν. AVILA MANAGEMENT SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1043/11, 29/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A85 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1043/11 Μεταξύ:

  1. FRANTISEK STEPANEK
  2. JAROSLAV ROKOS, MBA
  3. SOKOLOVSKA UHELNA, PRAVNI NASTUPCE A.S. Εναγόντων και
  4. AVILA MANAGEMENT SERVICES LIMITED
  5. FLEMMING EDSBERG
  6. VUMOND INVESTMENTS LIMITED Εναγομένων ------------------------------- Aίτηση ημερομηνίας 10.7.2012 Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2013 Για Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές: κ. Θρασυβούλου Για Ενάγοντες/Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Θεοδωρίδης με κ. Κούμα (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Νικολάου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται τα παρεμπίπτοντα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal τα οποία εκδόθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.
  7. Το ιστορικό της υπόθεσης διαγράφεται στην ένορκη δήλωση της Ελένης Χρυσάνθου που συνοδεύει την αίτηση και συνοψίζεται ως ακολούθως: Στις 19.12.2011 μετά από ακρόαση αίτησης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση εκδόθηκαν εναντίον των αιτητών διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal τα οποία επιδιώκεται με την παρούσα η ακύρωση τους. Ακολούθησε η καταχώριση έφεσης εναντίον της απόφασης και στις 27.6.2012 το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του επικύρωσε την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.
  8. Στο μεσοδιάστημα είχαν γίνει διάφορες διαδικασίες με στόχο την αναστολή εκτέλεσης των εν λόγω διαταγμάτων στις οποίες όμως δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια. Αποτελεί θέση των αιτητών ότι στις 9.7.2012 οι αιτητές συμμορφώθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.12.
  9. Στις 4.7.2012 οι αιτητές πληροφορήθηκαν από τον Τσέχικο Δικηγορικό Οίκο Abbot Legal ότι οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 25.5.2012 αγωγή στην Τσεχία ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου τους Pilsen (Regional Court in Pilsen) εναντίον των
  10. Ιng. Jan Krouzecky,
  11. Aqua Investments Ltd
  12. Ing Pavel Tykac
  13. Elizwood Trading Limited με την οποία αξιώνουν αποζημιώσεις και αριθμό άλλων θεραπειών. (Σχετική επιστολή ημερομηνίας 04.07.12 επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμ. 5). Αποτελεί θέση των αιτητών ότι αυτή η εξέλιξη καταδεικνύει την έλλειψη ανάγκης επείγουσας λήψης των εγγράφων και πληροφοριών που ζητούνται και την έλλειψη αναγκαιότητας συνέχισης των ενδιαμέσων διαταγμάτων ημερομηνίας 19.12.2011 αφού καταρρίπτονται οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση που τέθηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου και του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι χωρίς την έκδοση των διαταγμάτων θα υπήρχε ανυπέρβλητη αδυναμία να ξεκινήσουν άμεσα δικαστικές διαδικασίες εναντίον των αδικοπραγούντων στην Τσεχία και πως η καθυστέρηση στην έναρξη των εν λόγω δικαστικών διαδικασιών θα τους προκαλούσε περαιτέρω ζημιές και οικονομική βλάβη. Με δεδομένο ότι διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δεν εκδίδονται προς υποβοήθηση εκκρεμούντων διαδικασιών, αναφέρεται, δεν υφίσταται πλέον αναγκαιότητα έκδοσης και διατήρησης σε ισχύ τέτοιων διαταγμάτων αφού οι καθ' ων η αίτηση γνώριζαν την ταυτότητα των αδικοπραγούντων και είχαν αρκετές πληροφορίες για να προβούν στην καταχώριση αγωγής στην Τσεχία, όπως και έπραξαν. Το γεγονός ότι οι αιτητές έχουν ήδη συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.2011 δεν καθιστά την αιτούμενη θεραπεία αχρείαστη, αφού μπορεί να αποτραπεί με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος η χρησιμοποίηση των εν λόγω εγγράφων και πληροφοριών που παρασχέθηκαν ενώπιον των Δικαστηρίων στην Τσεχία. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους εξής λόγους: «(α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η σχετική Νομοθεσία και η σχετική, καθοδηγητική Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, όπως αυτό αξιώνεται στο αιτητικό υπό της παραγράφου Α της Αίτησης ημερομηνίας 10.7.
  14. (β) Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη ή ανεπαρκή Νομική βάση ή/και η Νομική βάση στην οποία βασίζεται σε καμία περίπτωση δεν δίνει την εξουσία /ή και την διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα. (γ) Μόνος σκοπός της Αίτησης ημερ. 10.7.2012 είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας και η αποφυγή συμμόρφωσης από τους Εναγόμενους αρ.1 και 2/Αιτητές με το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 19.12.2011 και για το λόγο αυτό είναι πρόδηλο ότι η Αίτηση ημερ. 10.7.2012 γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά και σε συνεννόηση ή/και σε συνεννόηση ή/και συνεργασία με τα άτομα εναντίον των οποίων έχουν ξεκινήσει δικαστικές διαδικασίες οι Καθ' ων η Αίτηση στην Δημοκρατία της Τσεχίας. (δ) Η Αίτηση ημερ. 10.7.2012 γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά και με μόνο σκοπό την αποφυγή εκ μέρους των Εναγομένων αρ.1 και 2/Αιτητών να υποστούν τις συνέπειες της μη συμμόρφωσης τους με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 19.12.2012 ή/και με μόνο σκοπό να προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν την παρακοή εκ μέρους τους του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 19.12.
  15. (ε) Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2/Αιτητές με την Αίτησή τους και την Ένορκη Δήλωση της κυρίας Ελένης Χρυσάνθου ημερομηνίας 10.7.2012 η οποία τη συνοδεύει, έχουν αποτύχει να αποδείξουν ότι συντρέχουν οποιεσδήποτε περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται προηγούμενο Διάταγμα του Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο την 27.6.2012 στην Πολιτική Έφεση 54/
  16. (στ) Η παρούσα Αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική, κακόπιστη και παράνομη αφού οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2/Αιτητές με την Αίτηση τους ημερ. 10.7.2012 ουσιαστικά ζητούν από το Σεβαστό Δικαστήριο να ανατρέψει την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 27.6.2012 η οποία εκδόθηκε στην Πολιτική Έφεση με αρ. 54/2012, με την οποία τελεσίδικα οριστικοποιήθηκε μετά από Ακρόαση το Διάταγμα του Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 19.12.
  17. (ζ) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές με την Ένορκη Δήλωση της Ελένης Χρυσάνθου ημερ. 10.7.2012 προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο με ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς περί δήθεν μεταβολή των Περιστάσεων που να δικαιολογούν την ακύρωση του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.2011, γεγονός το οποίο είναι παντελώς ψευδές και ανυπόστατο. (η) Το Σεβαστό Δικαστήριο, αφού σταθμίσει τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία σχετίζονται με τις επιπτώσεις της πιθανής Ακύρωσης του Διατάγματος ημερ. 19.12.2011 δεν θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα, αφού σε τέτοια περίπτωση θα είναι αδύνατον στους Ενάγοντες/καθ' ων η Αίτηση να προωθήσουν την Δικαστική Διαδικασία η οποία έχει ξεκινήσει στη Δημοκρατία της Τσεχίας για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων κατά των αδικοπραγούντων, αφού το Τσεχικό Δίκαιο απαιτεί απόδειξη της ταυτότητας των αδικοπραγούντων καθώς επίσης επιβάλλει και την αυστηρή υποχρέωση απόδειξης των γεγονότων που στοιχειοθετούν την ύπαρξη ζημίας. Ως εκ τούτου είναι φανερό ότι χωρίς τη χρήση των Εγγράφων και Πληροφορικών, που διατάχθηκαν οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2/Αιτητές να αποκαλύψουν με το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 19.12.2011, θα είναι αδύνατο και ανέφικτο να προωθηθούν οι σχετικές Δικαστικές διαδικασίες στη Δημοκρατία της Τσεχίας από τους Ενάγοντες/καθ' ων η Αίτηση όπως προβλέπονται από το Τσεχικό Δίκαιο. (θ) Οι Αιτητές στερούνται ικανότητας δικονομικής παράστασης (locus standi) να καταχωρούν και δεν δικαιούνται να εμφανίζονται στην παρούσα Αίτηση αφού τελούν σε ανυπακοή Διατάγματος Δικαστηρίου και έτσι κωλύονται και δεν πρέπει να τους επιτραπεί να εμφανίζονται και να ακουστούν.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μορφάκη Π. Κούμα, συνεργάτη στο Δικηγορικό Γραφείο των Δικηγόρων των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι είχε κατά καιρούς προσωπική επικοινωνία με τους καθ' ων η αίτηση, καθώς και με τους αντιπροσώπους τους και τους δικηγόρους του στην Τσεχία για σκοπούς της παρούσας αγωγής. Ο ίδιος ως εκ της ιδιότητας του είχε συμμετοχή και ήταν παρών σε συναντήσεις που εγίνονταν με τους ενάγοντες σε σχέση με την αγωγή μαζί με τον κ. Θεοδωρίδη ο οποίος ηγείτο του χειρισμού της υπόθεσης και έτυχε ενημέρωσης για όλα τα γεγονότα που υποστηρίζουν τις αξιώσεις των εναγόντων στην παρούσα αγωγή. Περαιτέρω αναφέρει ότι έχει στην κατοχή του αριθμό εγγράφων τα οποία αποτελούν μέρος του αρχείου της επιχείρησης της ενάγουσας 3, καθώς και του προσωπικού αρχείου των εναγόντων 1 και
  18. Για τους λόγους αυτούς και λόγω του ότι οι ενάγοντες είναι αλλοδαπά πρόσωπα με έδρα τη Δημοκρατία της Τσεχίας και δεν ήταν εφικτό να προσέλθουν στην Κύπρο για να προβούν σε ένορκη δήλωση, καθώς επίσης και το γεγονός ότι τα περισσότερα θέματα που εγείρονται αποτελούν νομικά θέματα που εμπίπτουν εντός της δικής του προσωπικής γνώσης δηλώνει ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο να προβεί σε ένορκη δήλωση. Περαιτέρω αναφέρεται ότι σε ότι αφορά δικαστικές διαδικασίες στη Δημοκρατία της Τσεχίας καθώς και σε θέματα Τσεχικού Δικαίου έχει λάβει καθοδήγηση από τους δικηγόρους των εναγόντων στη Τσεχία, ήτοι του Δικηγορικού Οίκου Pokorny/Wagner & Partners, ο οποίος εδρεύει την Πράγα. Αναφέρεται κατηγορηματικά ότι οι αιτητές δεν έχουν συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.2011 και προς τούτο έχει καταχωρηθεί αίτηση παρακοής ημερομηνίας 4.10.
  19. Περαιτέρω, οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει την μεταβολή οποιωνδήποτε περιστάσεων η οποία να αποτελεί εύλογη αιτία ώστε το Δικαστήριο να ακυρώσει τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal και πως οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της Ελένης Χρυσάνθου στις παραγράφους 5 και 6 της ένορκης δήλωσης της είναι ψευδείς και παραπλανητικοί για τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους 10.1 - 10.7 και συνοψίζονται ως ακολούθως: Σύμφωνα με τον Τσεχικό Κώδικα Οικονομίας ο ενάγοντας οφείλει να προσδιορίσει τον εναγόμενο στην αγωγή, καθώς επίσης και τις πράξεις και ενέργειες με τις οποίες ο εναγόμενος προκάλεσε ζημιά στον ενάγοντα καθώς και το ποσό της ζημιάς αυτής. Αυτό το καθήκον του ενάγοντα προκύπτει απευθείας από το νόμο ο οποίος παρέχει ακριβή περιγραφή των στοιχείων της Έκθεσης Απαίτησης. Χωρίς την εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Σε περίπτωση δε που ικανοποιηθεί αυτή η προϋπόθεση τότε ο ενάγοντας θα πρέπει να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όλους τους σχετικούς ισχυρισμούς σχετικά με τα γεγονότα οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την αξιόλογη της απαίτησης και θα πρέπει επίσης να προσκομίσει όλη τη μαρτυρία για απόδειξη των ισχυρισμών του. Η αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 25.5.2012 στο Δικαστήριο της Τσεχίας έγινε με γενική οπισθογράφηση χωρίς να περιλαμβάνονται όλες οι λεπτομέρειες απαίτησης και τα γεγονότα πάνω στα οποία βασιζόταν το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων. Ο λόγος που καταχωρήθηκε η αγωγή αυτή ήταν για να αποκλεισθεί η παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος με βάση το Τσέχικο Δίκαιο. Ωστόσο λόγω της παράλειψης των εναγομένων να αποκαλύψουν τα έγγραφα και τις πληροφορίες οι καθ' ων η αίτηση δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσουν στο Τσεχικό Δικαστήριο περαιτέρω πληροφορίες, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να αρνηθεί να προχωρήσει να εξετάσει την ουσία της αγωγής, χωρίς όμως να απορρίψει την αγωγή και οι καθ' ων η αίτηση εφεσίβαλαν την αρνητική αυτή απόφαση του Δικαστηρίου. Η διαδικασία της έφεσης εξακολουθεί να εκκρεμεί. Σύμφωνα με τον κανόνα του Τσεχικού Δικαίου περί ενότητας των δικαστικών διαδικασιών η καταχωρηθείσα έφεση διαφυλάσσει το γεγονός ότι η αγωγή η οποία καταχωρήθηκε και δεν επιτράπηκε η προώθηση της εκδίκασης της ουσίας της από το Τσεχικό πρωτόδικο Δικαστήριο, πρωτόδικα επενεργεί ώστε να μην παραγραφεί το Αγώγιμο Δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση και ως εκ τούτου εάν πετύχει η έφεση και τα έγγραφα αποκαλυφθούν από τους εναγόμενους αρ.1 και 2/αιτητές σύμφωνα με το Διάταγμα Αποκάλυψης ημερομηνίας 19.12.2011, η πρωτόδικη διαδικασία θα συνεχίσει απρόσκοπτα με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Οι καθ' ων η αίτηση πληροφόρησαν το Δικαστήριο της Τσεχίας περί της έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 19.12.2011 καθώς επίσης ότι οι πληροφορίες και τα έγγραφα που θα αποκαλύπτονταν από τους αιτητές με βάση το διάταγμα αυτό θα χρησιμοποιούνταν από αυτούς ώστε να τροποποιήσουν ανάλογα την αγωγή τους και να τα περιλάβουν στις λεπτομέρειες τις έκθεσης Απαίτησης τους. Συνακόλουθα δεν υπάρχει οποιαδήποτε μεταβολή των περιστάσεων που να δικαιολογεί την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Ο κίνδυνος όμως να υποστούν οι καθ' ων η αίτηση τις εν λόγω ζημιές συνεχίζει να υφίσταται λόγω των επιβραδυντικών τακτικών οι οποίες ακολουθούνται από τους αιτητές και της άρνησης τους να συμμορφωθούν με τα διατάγματα του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση ακύρωσης του διατάγματος ημερομηνίας 19.12.2011 θα είναι αδύνατο για τους καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν την δικαστική διαδικασία που έχει ξεκινήσει στη Δημοκρατία της Τσεχίας. Περαιτέρω ο ισχυρισμός των αιτητών που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ότι δηλαδή διατάγματα τύπου Νorwich Pharmacal δεν εκδίδονται προς υποβοήθηση εκκρεμουσών διαδικασιών άπτονται της ουσίας της έκδοσης του διατάγματος ημερ. 19.12.2011 είχαν εγερθεί ξανά από τους εναγομένους 1 και 2-αιτητές τόσο στην πρωτόδικη διαδικασία, όσο και στη διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και απορρίφθηκαν. Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος αντιμάχεται προηγούμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως Εφετείο του Αντωτάτου Δικαστηρίου και να ανατρέψει την απόφαση. Oι εναγόμενοι 1 και 2 αιτητές στερούνται ικανότητας, δικονομικής παράστασης (locus standi) να καταχωρούν και δεν δικαιούνται να εμφανίζονται στην παρούσα αίτηση αφού τελούν σε ανυπακοή διατάγματος Δικαστηρίου και έτσι δεν πρέπει να τους επιτραπεί να εμφανίζονται. Οι συνήγοροι ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα και θα αναφερθώ εκεί όπου χρειάζεται στην πορεία της απόφασης μου. Θα εξετάσω πρώτα το διαδικαστικό θέμα που εγείρεται από τους καθ' ων η αίτηση, ότι δηλαδή δεν υπάρχει η αναγκαία δικονομική βάση για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 19.12.2011 τα οποία με την παρούσα αίτηση ζητείται η ακύρωση τους, στηρίζονταν, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Στο εδάφιο
(2)του ιδίου άρθρου προνοούνται τα ακόλουθα: 32
(2)«Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω
(1), δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα.» Από το πιο πάνω άρθρο είναι εμφανές ότι παρέχεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να ακυρώσει ή τροποποιήσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα εκδόθηκε δυνάμει του εδαφίου
(1)του ιδίου άρθρου, νοουμένου ότι αποδειχθεί «εύλογος αιτία». Στην ίδια την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Π.Ε. 54/12 που αποτελούσε έφεση των αιτητών κατά της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.11.2012 η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου έχει αναγνωριστεί στη σελ.11 όπου αναφέρεται ότι: «Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Ενόψει των πιο πάνω θεωρώ ότι υπάρχει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει ένα διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί σε περίπτωση που οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί και υπάρχει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί τέτοια ακύρωση. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των αιτητών. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης θα εξετάσω τη θέση των αιτητών ότι η ένσταση πάσχει και πρέπει να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο καθότι υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που έγινε από δικηγόρο, πρακτική η οποία σύμφωνα με τη νομολογία πρέπει να αποφεύγεται. Επίσης δεν έχει δοθεί οποισδήποτε ικανοποιητικός λόγος που να δικαιολογεί την επιλογή να ορκιστεί δικηγόρος προς υποστήριξη της ένστασης. Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82 το Δικαστήριο εξέτασε το θέμα υποβολής ένορκης δήλωσης από δικηγόρο και συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι΄ απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ΄ εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχτηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva v. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 869/2005, Απόφαση ημερομηνίας 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας-καθ΄ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην παρούσα περίπτωση δίδεται εξήγηση για το λόγο για τον οποίο η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης γίνεται από δικηγόρο και εδράζεται τόσο στο ότι οι καθ' ων η αίτηση βρίσκονται στο εξωτερικό, όσο και στη γνώση που έχει ο ίδιος ο ενόρκως δηλών για το θέμα που εγείρεται το οποίο είναι κυρίως νομικό. Συνακόλουθα παρά το ότι δεν είναι επιθυμητό ομνύων να είναι δικηγόρος, έχοντας υπόψη τις εξηγήσεις που έχουν δοθεί, δεν θεωρώ ότι το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Σε ότι αφορά την ουσία της αίτησης κεντρικός άξονας της επιχειρηματολογίας των αιτητών είναι ότι με την καταχώριση αγωγής στη Τσεχία, όπως αναφέρεται πιο πάνω, έχουν μεταβληθεί οι περιστάσεις της υπόθεσης και αυτό αποτελεί εύλογη αιτία για το Δικαστήριο να ακυρώσει τα παρεμπίπτοντα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal που εκδόθηκαν. Σημειώνεται επίσης η θέση των αιτητών ότι έχουν συμμορφωθεί με τα διατάγματα, θέση που αντικρούεται από τους καθ΄ ων η αίτηση. Αναφορικά με αυτό το θέμα έχει καταχωριστεί ξεχωριστή αίτηση παρακοής και το θέμα θα διερευνηθεί στα πλαίσια εκείνης της αίτησης. Το ουσιαστικό ερώτημα σε αυτή την υπόθεση είναι κατά πόσο η έγερση αγωγής από τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση μετά την έκδοση των διαταγμάτων και πριν τη συμμόρφωση με αυτά αποτελεί μεταβολή των περιστάσεων και εύλογη αιτία για την ακύρωση τους. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν από τους καθ΄ ων η αίτηση η αγωγή που καταχωρίστηκε στη Δημοκρατία της Τσεχίας έγινε με γενική οπισθογράφηση (basic form) χωρίς να περιλαμβάνονται σ΄αυτήν οι λεπτομέρειες απαίτησης και τα γεγονότα επί των οποίων βασίζονται οι απαιτήσεις. Επεξηγείται δε σαφώς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι η καταχώρηση της αγωγής έγινε με στόχο να αποκλειστεί το ενδεχόμενο παραγραφής τους αγώγιμου δικαιώματος των εναγόντων με βάσει το Τσεχικό Δίκαιο, καθώς και τις διαδικασίες που ακολούθησαν όπως παρατίθενται πιο πάνω. Αυτό που ουσιαστικά ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας αίτησης είναι ότι η αγωγή που καταχωρίστηκε έγινε με γενική οπισθογράφηση, χωρίς να περιλαμβάνονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες απαίτησης, προκύπτει δε ότι για να δοθούν λεπτομέρειες και να προωθηθεί η αγωγή απαιτείται συμμόρφωση με τα εκδοθέντα διατάγματα. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με τα εκδοθέντα διατάγματα έχει καταστεί σαφές ότι με βάση τις αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων, «ενώ αρχικά το διάταγμα εκδιδόταν με αναφορά στην αναγκαιότητα αποκάλυψης της ταυτότητας του αδικοπραγούντος, στην πορεία μετεξελίχθηκε ώστε να είναι δυνατή και η συλλογή διαφόρων σχετικών πληροφοριών (Mercantile Group (Europe) AG v. Aiyela
(1994)Q.B. 366).» Το Δικαστήριο δε αναφέρει στη σελ. 15 της απόφασης: «Προσεκτική εξέταση των δεδομένων της υπό αναθεώρηση υπόθεσης αποκαλύπτει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, η οποία και δεν θα πρέπει να δαταραχθεί. Ακριβώς το περίπλοκο των όλων συναλλαγών, η χρήση μεθόδων και ενεργειών που παραπέμπουν σε ένα μηχανισμό δύσκολα ανιχνεύσιμο με πλείστες όσες δοσοληψίες εμφανείς και μη, με εταιρείες εγγεγραμμένες σε διάφορα μέρη του κόσμου με διαφορετικά δικαιικά συστήματα και δικονομικές πρόνοιες, επιτάσσουν τη χρήση του διατάγματος Norwich Pharmacal ως βοηθητικού μέσου για την ανεύρεση και εξιχνίαση εκείνων των πληροφοριών που είναι αναγκαίες, τόσο για τη διαπίστωση της ταυτότητας του ή των αδικοπραγούντων, όσο και την υποβοήθηση στην ανεύρεση γεγονότων και μαρτυρίας για την ενδεχόμενη έγερση αγωγής στην Τσεχία.». Επίσης χρήσιμη αναφορά γίνεται στη σελ. 17 της απόφασης «Ουσία αποκτά το δεδομένο όπως απορρέει από δηλώσεις του P. Makek, ότι στην Τσεχία δεν αναγνωρίζεται η αποκάλυψη εγγράφων και οι αρχές που εφαρμόζει το κοινοδίκαιο στο θέμα, ισχύει δε μόνο η αρχή ότι οι διάδικοι πρέπει να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.» Η αναγκαιότητα λοιπόν στην παρούσα περίπτωση να δοθούν οι πληροφορίες που ζητούντο με την αρχική αίτηση των εναγόντων έχουν αποφασιστεί τόσο από το πρωτόδικο δικαστήριο όσο και από το Εφετείο. Όλα τα θέματα που αποφασίστηκαν στα πλαίσια της πρώτης αίτησης αποτελούν δεδικασμένο και δεν μπορούν να επανεξεταστούν. Το γεγονός ότι στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας κρίθηκε ότι τα διατάγματα ήταν αναγκαία όχι μόνο για να διαπιστωθεί η ταυτότητα των αδικοπραγούντων αλλά και η συλλογή διαφόρων σχετικών πληροφοριών, θεωρώ ότι κρίνει και το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Η καταχώρηση αγωγής με μόνο γενική οπισθογράφηση δεν αποτελεί τέτοια διαφοροποίηση των περιστάσεων έτσι ώστε να εκθεμελιώνει την βάση έκδοσης των διαταγμάτων και να αποτελεί εύλογη αιτία για την ακύρωση τους. Αποτελεί ισχυρισμό των αιτητών ότι διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δεν εκδίδονται προς υποβοήθηση εκκρεμουσών διαδικασιών, και με αυτό το δεδομένο δεν υφίσταται πλεον οποιαδήποτε αναγκαιότητα έκδοσης και διατήρησης σε ισχύ τέτοιων διαταγμάτων. Πέραν του ότι δεν έχουν δοθεί οποιεσδήποτε λεπτομέρειες στην αγωγή που καταχωρήθηκε έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να καταλήξει ότι δεν απαιτούνται πλεον να δοθούν τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στα διατάγματα, δεν υπάρχει οτιδήποτε που να απαγορεύει την έκδοση και παραμονή σε ισχύ τέτοιων διαταγμάτων μετά την καταχώρηση αγωγής με γενική οπισθογράφηση όπως είναι η παρούσα. Στην υπόθεση Cartlon Film Distributors Ltd v. VCIPlc VDC Ltd
(2003)EWHC 616 (Ch.) αναφέρονται τα εξής: "So Norwich Pharmacal is not limited simply to the case of finding out of the name of a wrong-doer. It also extends to cases where there is a good indication of wrong-doing, but not every piece of what the claimant needs to plead a case is fully in position". Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί εύλογη αιτία για την ακύρωση των εκδοθέντων στις 19.12.11 διαταγμάτων και συνεπώς η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί οποιοδήποτε άλλο θέμα το οποίο μόνο θεωρητική σημασία θα είχε. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Ακύρωση ενδιάμεσου διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.