MD REFERRALS LTD ν. CJSC INTERTECHELECTRO κ.α., Αρ. Αγωγής: 4184/12, 29/3/2013

(1980)1 ALL. E.R. 213 ( και τις μετέπειτα αποφάσεις των Αγγλικών και/ή Κυπριακών Δικαστηρίων), στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας και στη διακριτική ευχέρεια, εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή Ένορκη Δήλωση του Αντρέα Χάγιαννη πληρεξούσιου αντιπρόσωπου της Ενάγουσας Αιτήτριας. Λέγει μεταξύ άλλων ότι η Ενάγουσα ασχολείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο μεταξύ άλλων με την παροχή υπηρεσιών ανάληψης και/ή διεκπεραίωσης όλων των απαραίτητων διαδικασιών και ενεργειών και την έκδοση των αναγκαίων αδειών και εγκρίσεων στο τομέα παραγωγής ενέργειας περιλαμβανομένης της έκδοσης αδειών από την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου με σκοπό την κατασκευή και λειτουργία σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης ασχολείτο με την προσέγγιση ανεύρεση και προσέλκυση επενδυτών από την Κύπρο ή το εξωτερικό με σκοπό να επενδύσουν στον συγκεκριμένο τομέα. Στις 24.9.2008 η Ενάγουσα υπέγραψε συμφωνία με την Εναγόμενη 1 από την οποία είχε προσεγγιστεί για να ζητήσει τις υπηρεσίες της με την τελευταία να ενεργεί τόσο προσωπικά όσο και για λογαριασμό και/ή ως αντιπρόσωπος των Εναγομένων 2 και

1. Η Ενάγουσα είχε ήδη προσφέρει υπηρεσίες στις Εναγόμενες 1 μέχρι 3 περιλαμβανομένης της ανεύρεσης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 10732 Φ/Σχ. LV/35, Τεμάχιο 307, που ήταν κατάλληλο για την κατασκευή σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και το οποίο κατόπιν μεσολάβησης της Ενάγουσας έτυχε της προκαταρτικής έγκρισης από την ΡAEK. Είναι γι΄ αυτό το ακίνητο που ζητά το διάταγμα η Ενάγουσας. Κατά την αγορά του το ακίνητο είχε εγγραφεί επ΄ ονόματι της Εναγόμενης
2. Η Ενάγουσα είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις έναντι των Εναγομένων 1-3 περιλαμβανομένης της εξασφάλισης των αναγκαίων αδειών από την ΡAEK εκ μέρους και επ΄ ονόματι της Εναγόμενης 3 και της πώλησης των μετοχών που η Εναγόμενη 1 κατείχε στην Εναγόμενη 3 μέσω της Εναγόμενης
3. Σε αντάλλαγμα οι Εναγόμενοι 1 -3 ανέλαβαν να της καταβάλουν το ποσό των €800.000.00 πέραν της προκαταβολής εκ ποσού €200.000,
4. Επιπρόσθετα σε περίπτωση πώλησης των μετοχών η Ενάγουσα θα δικαιούτο να λάβει ως επιπρόσθετη ανταμοιβή και/ή επιβράβευση ποσοστό 20% επί του καθαρού κέρδους από την πώληση των μετοχών αφού αφαιρούνταν η ονομαστική αξία αυτών, οι φόροι και τα έξοδα στα οποία είχαν προβεί οι Εναγόμενες 1-3 σχετικά με το έργο μέχρι την ημερομηνία πώλησης των μετοχών. Η Ενάγουσα θα δικαιούτο να λάβει την εν λόγω ανταμοιβή ανεξαρτήτως αν η πώληση των μετοχών θα είχε επιτευχθεί με ή χωρίς την μεσολάβηση της. Μετά την καταβολή προσπαθειών και διεκπεραίωση των απαραίτητων διαδικασιών από μέρους της Ενάγουσας εκ μέρους της Εναγόμενης 3, η ΡAEK προχώρησε στην έκδοση δύο αδειών προς την Εναγόμενη 3, η πρώτη για την κατασκευή και η δεύτερη για την λειτουργία και παραγωγής σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύς μέχρι 230MW. Η Ενάγουσα με βάση τις συμβατικές της υποχρεώσεις τις οποίες εκπλήρωσε απαίτησε από τους Εναγόμενους 1 έως 3 να της καταβάλουν το ποσό των €770.000,00 πλέον τόκους αφού ποσό €30.000 είχε ήδη καταβληθεί έναντι της συμφωνηθείσας αμοιβής. Στα πλαίσια εκπλήρωσης της σύμβασης πώλησης των μετοχών, η Ενάγουσα τον Σεπτέμβριο του 2011 βρήκε πιθανούς αγοραστές, τους Εναγόμενους 4 και 5, οι οποίοι αντιπροσωπεύονταν από τους Εναγόμενους 6 και 7 που ήταν πρόθυμοι να αποκτήσουν τις μετοχές ως ήταν και η συμβατική της υποχρέωση. Τους εν λόγω ενδιαφερόμενους αγοραστές σύστησε στην Ενάγουσα ο Εναγόμενος 8 και προς τον σκοπό αυτό υπογράφηκε μεταξύ τους σχετική σύμβαση. Παρά το ότι οι διαπραγματεύσεις με τους πιο πάνω ενδιαφερόμενους αγοραστές βρίσκονταν ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση τους και πριν την υπογραφή συμφωνίας για πώληση των μετοχών, η όλη συμπεριφορά και στάση τόσο των Εναγομένων 1-3 όσο και των Εναγομένων 4 και 5 και των αντιπροσώπων τους σχετικά με την εξέλιξη της συμφωνίας άλλαξε άρδην. Η Ενάγουσα θεώρησε ότι οι Εναγόμενοι 4 και 5 απέσυραν το ενδιαφέρον τους για αγορά των μετοχών ενώ αργότερα είχαν μεταβιβαστεί στο όνομα της Εναγόμενης
5. Στις 10.9.12 η Ενάγουσα τερμάτισε την σύμβαση αντιπροσωπείας καθώς και την σύμβαση πώλησης των μετοχών λόγω της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγομένων 1-
6. Οι Καθ΄ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση την οποία βάσισαν στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4,5,7 και 9 και άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1,2,4 και
7. Στην ειδοποίηση ένστασης καταγράφει αριθμό λόγων ένστασης: «
8. Η Ενάγουσα δεν αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα ως έδει, αλλά απέκρυψε αυτά με αποτέλεσμα να εξαπατήσει το Δικαστήριο ήτοι: (α) Ο Ενόρκως Δηλών ουδέποτε νόμιμα αντιπροσώπευσε ή εκπροσώπησε την Ενάγουσα και ουδέποτε ήταν εξοσιοδοτημένος να υπογράφει εκ μέρους της Ενάγουσας οτιδήποτε έχει σχέση με την Εναγόμενη αρ.
9. (β) Ο Ενόρκως Δηλών καμία νομική ή άλλη σχέση έχει με την Ενάγουσα. (γ) Ο Ενόρκως Δηλών δεν έχει καμία προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. (δ) Τα γεγονότα που αναφέρει ο Ενόρκως Δηλών σε πρώτο ενικό πρόσωπο είναι καθ΄ όλα αναληθή και στερούνται οποιασδήποτε πραγματικότητας.
10. Όσα αναφέρει ο Ενόρκως Δηλών είναι εξ΄ ακοής μαρτυρία και σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσης των όσων αναφέρει.
11. Η παρούσα αίτηση, ως επίσης και η αγωγή, θα πρέπει να απορριφθούν αφού δυνάμει της σύμβασης αντιπροσώπευσης ημερ.24.9.2008, παράγραφος 6, το Αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση της παρούσας διαφοράς είναι το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο που υπάγεται στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Στοκχόλμης στην Σουηδία.
12. Καμία βλάβη και καμία ζημιά δεν θα υποστεί η Ενάγουσα από την μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
13. Εκλείπει το κατεπείγον ως προς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
14. Η παρούσα αίτηση, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή τα αιτούμενα Διατάγματα δεν θα μπορούν να εκτελεστούν αν εκδοθούν, ούτε συνδέονται με θεραπεία που μπορεί να επιτύχει στην αγωγή.
15. Η παρούσα αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας, δεν είναι αναγκαία και εάν εκδοθούν θα δημιουργήσουν μη αναστρέψιμες καταστάσεις σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση.
16. Οι θεραπείες που η Ενάγουσα / Αιτήτρια εξαιτείται με την παρούσα αίτηση της, είναι νομικά αβάσιμες και/ή αστήρικτες.
17. Η αίτηση της Ενάγουσας επιπλέον δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, που πρέπει να συνυπάρχουν.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Βικτώριας Χειλέτικου η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση. Λέγει ότι είναι Διευθύντρια και Γραμματέας της Εναγόμενης

1. Στην Συμφωνία Αντιπροσώπευσης ημερ. 24.9.2008 προβλέπεται ότι αρμόδιο Δικαστήριο να επιλύσει την οποιαδήποτε διαφορά, που έχει προκύψει με βάση την συμφωνία, είναι το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο που υπάγεται στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Στοκχόλμης της Σουηδίας. Η μεταβίβαση μετοχών της Εναγόμενης 3 προς την Εναγόμενη 6 έγινε τον Ιούλιο του 2012, μετά που έληξε η συμφωνία πώλησης μετοχών. Η συμφωνία αγοράς μετοχών της Εναγόμενης αρ. 3 από την Εναγόμενη αρ. 2 έγινε μετά τη λήξη της συμφωνίας ημερ. 19.5.
2. Η Ενάγουσα δεν είχε συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις. Η Ενάγουσα δεν ενημέρωσε την Εναγόμενη αρ. 6 για την συμφωνία πώλησης μετοχών και αντιπροσώπευσης. Ούτε αποκάλυψε ότι εκπροσωπούσε καθ΄ όλου τον ουσιώδη χρόνο τους Εναγόμενους 1 και
3. Ο Ανδρέας Χάγιαννης ήταν πτωχεύσας και οποιεσδήποτε ενέργειες του οι οποίες έγιναν και αφορούσαν την πώληση των μετοχών της Εναγόμενης 3, είναι παράνομες και άκυρες και μη δεσμευτικές για την Εναγόμενη
4. Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, τούτο ισοδυναμεί με οικονομική καταστροφή της Εναγόμενης αρ. 3 αφού συνεπεία των διαταγμάτων θα σταματήσουν άμεσα τα έργα κατασκευής του έργου, το κόστος του οποιου θα ξεπεράσει τα €300.000.
5. Νομική Πτυχή Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες να αντεξεταστεί. Θέμα κατεπείγοντος Ένας από τους λόγους ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ότι δεν αποδεικνύεται αλλά ούτε και θεμελιώνεται το κατεπείγον της έκδοσης των ρηθέντων Διαταγμάτων. Το κατεπείγον αποτελεί δικαιοδοτικό όρο και μόνο στην περίπτωση που καταδεικνύεται δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγόμενου, παρεκκλίνοντας από την αρχή να ακούγονται και τα δύο μέρη πριν την δικαστική κρίση. Όπως αποφασίστηκε στην πολύ πρόσφατη απόφαση, Εφέσεις αρ. 3/11 και 4/11 Αμβροσιάδου ν.Martin Coward, ημερ. 15.1.13 λέχθηκαν τα εξής: «Είναι σαφές στη νομολογία ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αίτησης. Η παροχή θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται. Εξ΄ ου και η αναφορά σε «κατεπείγον». Επανειλημμένα το Εφετείο έχει κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος, έτσι που να παραγνωρίζεται η θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Η τακτική αυτή μάλιστα απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού, με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte, η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως, όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση που, ενώ το διάταγμα εξεδόθη ex parte την 19.1.2010, η τελική κρίση επήλθε την 21.1.2011, δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά.» Δεν ζητείται με την παρούσα Αίτηση να εκδοθεί ούτε εκδόθηκε μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα χωρίς να ειδοποιηθούν και χωρίς να ακουστούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση. Έτσι δεν τίθεται θέμα κατεπείγοντος κάτω από το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
6. (α) Απόκρυψη γεγονότων: Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να το ακυρώσει αν εντοπισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, τέτοιας μορφής που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο. Παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία έπρεπε να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ.598. Στην απόφαση Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Deventree Resources Limited κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ.801 έχει νομολογηθεί ότι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ως διάδικος και επιζητεί την έκδοση ενός διατάγματος έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Σε μονομερείς αιτήσεις το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται το εξής απόσπασμα: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου

(1995)1 Α.Α.Δ.248). Αν ο «αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)

(1988)3 All E.R.178).» Ο Ενόρκως Δηλών Άνδρος Χάγιαννης αναφέρει στην παράγραφο 2 της ένορκης του δήλωσης ότι έχει ιδίαν γνώση για το μεγαλύτερο μέρος των γεγονότων που παραθέτει αφού είχε προσωπική εμπλοκή και παρουσία στην διάρκεια αυτών. Όπου δε στερείται προσωπικής γνώσης, αναφέρει την πηγή γνώσης του. Δεν έχω διαπιστώσει να απέκρυψαν οι Αιτητές ή ο ενόρκως δηλών ουσιώδη ή απαραίτητα στοιχεία. Εξάλλου δεν τίθεται θέμα απόκρυψης στοιχείων αφού όπως ανέφερα και προηγουμένως δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς. Η υποχρέωση αποκάλυψης, επεκτείνεται στα γεγονότα που αφορούν το κατεπείγον. Ρήτρα παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία: Σύμφωνα με την νομολογία το γεγονός της ύπαρξης στη Σύμβαση Αντιπροσώπευσης, ρήτρας για παραπομπή των διαφορών των μερών που πηγάζουν από την εν λόγω σύμβαση σε διαιτησία δεν επιτάσσει χωρίς άλλο την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του Κυπριακού Δικαστηρίου. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Hampton Advisory Group S.A. v. Bost AD και άλλων,Πολιτική Έφεση 13/2009, ημερομηνίας 27.3.2012, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Θεμελιώνεται μέσα από την νομολογία ότι η ελευθερία των διαδίκων να επιλέγουν το forum επίλυσης των διαφορών τους γίνεται σεβαστή. Διάδικος που δεσμεύεται από ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας, σε σύμβαση δικαιούται να αιτηθεί από το αρμόδιο Δικαστήριο την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας που ηγέρθηκε από το αντισυμβαλλόμενο μέρος. Αν το Δικαστήριο φρονεί ότι δεν συντρέχει ικανοποιητικός λόγος γιατί η εκκρεμοδικία να μην παραπεμφθεί αλλού σύμφωνα με την επιθυμία των μερών όπως αποτυπώνεται στη σχετική ρήτρα, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει ετοιμότητα εκ μέρους ενός των διαδίκων να ανατρέξει προς επίλυση της διαφοράς στο συμφωνηθέν forum και δεν είχε λάβει πέραν της εμφάνισης άλλα διαδικαστικά διαβήματα που την αποκλείουν, τότε προχωρεί σε διαταγή αναστολής της δικαστικής διαδικασίας.» Δεν υπεβλήθη από τους Εναγόμενους οποιαδήποτε Αίτηση για αναστολή της διαδικασίας ένεκα της πιο πάνω ρήτρας. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάματος: Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟT ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-

1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται ουσιαστικά από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης για λογαριασμό των Εναγόντων, αφού δεν καταχωρήθηκε έκθεση Απαίτησης, καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Οι Ενάγοντες έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία, όπως το γεγονός ότι η Ενάγουσα είχε ήδη προσφέρει υπηρεσίες στις Εναγόμενες 1 μέχρι 3 περιλαμβανομένης της ανεύρεσης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 10732 που ήταν κατάλληλο για την κατασκευή σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και το οποίο κατόπιν μεσολάβησης της Ενάγουσας έτυχε της προκαταρκτικής έγκρισης από τη ΡΑΕΚ. Πράξεις μέσα στο πεδίο επαγγελματικής δραστηριότητας της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις έναντι των Εναγομένων 1-3 περιλαμβανομένης της εξασφάλισης των αναγκαίων αδειών από τη ΡΑΕΚ εκ μέρους και επ' ονόματι της Εναγόμενης 3 και της πώλησης των μετοχών που η Εναγόμενη 1 κατείχε στην Εναγόμενη 3 μέσω της Εναγόμενης
2. Σε αντάλλαγμα οι Εναγόμενοι 1-3 ανέλαβαν να της καταβάλουν το ποσό των €800.
3. Επιπρόσθετα σε περίπτωση πώλησης των μετοχών, η Ενάγουσα θα δικαιούτο να λάβει ως επιπρόσθετη ανταμοιβή και/ή επιβράβευση ποσοστό 20% επί του καθαρού κέρδους από την πώληση των μετοχών αφού εξαιρούνταν η ονομαστική αξία αυτών, οι φόροι και τα έξοδα στα οποία είχαν προβεί οι Εναγόμενες 1-3 σχετικά με το έργο μέχρι την ημερομηνία πώλησης των μετοχών. Η Ενάγουσα θα δικαιούτο να λάβει την εν λόγω ανταμοιβή ανεξαρτήτως αν η πώληση των μετοχών θα είχε επιτευχθεί με ή χωρίς τη μεσολάβηση της. Καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση και ικανοποιείται συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
4. Υπενθυμίζω ότι αυτή η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του Ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκουν οι Ενάγοντες με την αγωγή τους. Οι Ενάγοντες πρέπει να αναφερθούν σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχουν πραγματική προοπτική. Από το σύνολο της γραπτής μαρτυρίας, δηλαδή της ένορκης δήλωσης για λογαριασμό της πλευράς των Εναγόντων, βρίσκω ότι ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Τέλος για την έκδοση του διατάγματος θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ

(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.99. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Οι Αιτητές βασίζουν την αίτηση τους στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Στην απόφαση Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396, στη σελίδα 403 υιοθετήθηκε απόσπασμα από τη Νομολογία όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Έχει αποφασιστεί (ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)2 ΑΑΔ 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 ΑΑΔ 248) ότι τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, προβαίνουν σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Με την πώληση ή την μεταβίβαση σε τρίτο ή με την αποξένωση ή επιβάρυνση του συγκεκριμένου ακινήτου είναι πιθανόν να εμποδιστούν οι Ενάγοντες στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ τους. Θα είναι επίσης δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο στην παράγραφο Α διάταγμα. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η Έκθεση Απαιτήσεως. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στους Ενάγοντες με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί στην περίπτωση των πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο από το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο που έχουν και που μπορεί να δεσμευθεί προς εξασφάλιση τυχόν έκδοσης απόφασης υπέρ των Εναγόντων. Μπορεί οι Εναγόμενοι 3 σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανένα να αποξενώσουν το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο για να μην μπορεί να ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση που ήθελε εκδοθεί στο τέλος εναντίον τους για τα ποσά που διεκδικούν οι Ενάγοντες. Γι' αυτό δικαιολογείται η παροχή εξασφάλισης προς τους Ενάγοντες και αυτό θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο. Με βάση όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Ενόψει της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Α της Αίτησης, είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η έκδοση των διαταγμάτων με στοιχεία Β και Γ βρίσκω ότι δεν δικαιολογείται. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Η Αίτηση οσον αφορά τα άλλα αιτήματα απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας είναι σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση και υπέρ των Αιτητών, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης,Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Κ.Κ. Subject:Civil/Interim Order Αναφορά: ΠολιτικέςΑπαγορευτικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο