ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΠΑΡΣΗ ΥΛΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΛΤΔ ν. A HANNIS CO LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4611/11, 15/3/2013

(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Αντωνάκη Χαννή, διευθύνοντα σύμβουλου της Καθ' ης η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένου από την τελευταία για να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη (πρώτος λόγος ένστασης) η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. Ο ομνύων δεν υιοθετεί και δεν επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της αίτησης και του αιτητικού αυτής. Επομένως, η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση και για τον λόγο αυτό είναι παράτυπη (δεύτερος και έκτος λόγοι ένστασης) η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι στοχεύει στην εκμαίευση μαρτυρίας (τρίτος και δέκατος λόγοι ένστασης) με την αίτηση ζητείται μαρτυρία που θα δοθεί στην δίκη (έβδομος, δέκατος, εντέκατος, δωδέκατος, δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος λόγοι ένστασης) η Υπεράσπιση είναι σαφής και συγκεκριμένη και δεν χρήζει διευκρίνισης ή λεπτομερειών. Παρέχει πλήρη εικόνα στην Αιτήτρια ως προς το τι θα αντιμετωπίσει στην δίκη και ως εκ τούτου δεν υπάρχει κίνδυνος η Αιτήτρια να βρεθεί προ εκπλήξεως ή να καταληφθεί εξ' απίνης (όγδοος, δέκατος, εντέκατος και δέκατος έκτος λόγοι ένστασης) η Αιτήτρια γνωρίζει όλα τα στοιχεία για τα οποία ζητεί λεπτομέρειες και έχει όλα τα σχετικά έγγραφα στην κατοχή της (ένατος λόγος ένστασης) η αίτηση είναι κακόπιστη καθότι στοχεύει στην εκμαίευση και ψάρεμα μαρτυρίας (δέκατος πέμπτος λόγος ένστασης) η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες (τέταρτος λόγος ένστασης) δεν τηρούνται και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και οι κανονισμοί για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (πέμπτος λόγος ένστασης). Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Ο θεσμός 6 της Διάταξης 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ως ακολούθως: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες δύναται να διαταχθεί σε όλες τις περιπτώσεις με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως ως ήθελε φανεί δίκαιο». Ο πιο πάνω κανονισμός είναι πανομοιότυπος με την Δ.19, θ.7 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών και ως εκ τούτου η Αγγλική Νομολογία θεωρείται καθοδηγητική επί του θέματος. Είναι πάγια καθιερωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τους διαδίκους. Από την άλλη, η πρακτική στην σύνταξη δικογράφων απαιτεί όπως αναφέρονται στα δικόγραφα όλα τα αναγκαία γεγονότα που εξειδικεύουν τα επίδικα θέματα ούτως ώστε να μην βρεθεί ο αντίδικος προ εκπλήξεως κατά την διάρκεια της δίκης. Μέσα στα πλαίσια αυτά το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την παροχή λεπτομερειών σε οποιοδήποτε δικόγραφο δυνάμει της Διάταξης 19. Η διαταγή για παροχή λεπτομερειών επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει καθορισμένη φόρμουλα για το ποιες λεπτομέρειες θεωρούνται αναγκαίες και κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Είναι, όμως, επιθυμητό όπως κάθε διάδικος δίδει στον αντίδικο του μέσω των δικογράφων του ένα περίγραμμα των γεγονότων της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει εναντίον του στο Δικαστήριο (Βλ. Bullen & Leake, 12η έκδοση, σελ. 110). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 718 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides ν. C. D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απρόοπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others

(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427,432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Μηνά Χατζηκώστα

(1990)1 ΑΑΔ 244 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από το Εφετείο στην σελίδα 249: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάσηφης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά». Στην υπόθεση Χριστοδούλου Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 157 λέχθηκε, ότι η Δ.19, θ.6 θα πρέπει να αντικρυσθεί υπό το πρίσμα της Δ.19, θ.4 στην οποία καθορίζεται ότι τα δικόγραφα περιέχουν γεγονότα και όχι μαρτυρία. Με αυτή την έννοια περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με την μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξή τους. Επομένως, οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν επιτρέπεται να στοχεύουν στην εκμαίευση ή αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα (Βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 157). Ούτε νομικά σημεία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο λεπτομερειών στα δικόγραφα. Η αρχή αυτή εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις όπως π.χ. η εγκυρότητα μιας συμφωνίας. Όπου, όμως, το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε από την επενέργεια ορισμένου γεγονότος αυτό πρέπει να αναφέρεται στα δικόγραφα (Βλ. Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστράτιου Οικονομίδη

(1997)1 ΑΑΔ 669). Τέλος, στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)

(1992)1 ΑΑΔ 1146 λέχθηκε ότι αν οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα εις γνώση του αιτητή δεν εκδίδεται διάταγμα για παροχή λεπτομερειών. Αναφορικά με τον δεύτερο λόγο ένστασης σημειώνεται ότι ό,τι κατά την θέση της Καθ' ης η αίτηση παραλήφθηκε ρητά να αναφερθεί από τον ομνύοντα την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση κρίνω πως δύναται με ενάργεια να συναχθεί από το περιεχόμενό της. Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 2 και 3 αυτής: «2.Ανέγνωσα το περιεχόμενο της αίτησης και οι λεπτομέρειες οι οποίες ζητούνται είναι απόλυτα αναγκαίες για την προετοιμασία της ακροάσεως διότι οι Ενάγοντες αγνοούν τους ισχυρισμούς των Εναγομένων 3.Όπως συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Εναγόντων, οι λεπτομέρειες των ισχυρισμών των Εναγομένων είναι αναγκαίες για την προετοιμασία των Εναγόντων κατά την ακρόαση για ορθή, πλήρη και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και αποφυγή σπατάλης χρόνου και εξόδων». Οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντος ότι αυτός ανέγνωσε την αίτηση και ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι απόλυτα αναγκαίες για την προετοιμασία της ακρόασης υποδηλώνουν δίχως άλλο ότι ο ενόρκως δηλών υιοθετεί την υπό κρίση αίτηση αφού και στο σώμα της αίτησης ό,τι, μεταξύ άλλων, αναφέρεται είναι ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες θα πρέπει να δοθούν καθότι είναι αναγκαίες για την κατάλληλη προετοιμασία της Αιτήτριας για την ακρόαση. Επίσης, ο ισχυρισμός και μόνο του ενόρκως δηλούντος ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι αναγκαίες υποδηλοί δίχως άλλο ότι ο ενόρκως δηλών υιοθετεί το αιτητικό της υπό κρίση αίτησης αφού με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνει το αίτημα της Αιτήτριας για παροχή των λεπτομερειών αυτών. Υπό το φως των πιο πάνω θεωρώ ότι ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Με βάση τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στις έγγραφες προτάσεις των διαδίκων κρίνω ότι η Αιτήτρια δικαιούται να γνωρίζει πότε εξοφλήθηκαν τα υπό της Καθ' ης η αίτηση ισχυριζόμενα εκάστοτε υπό αυτής προς την Αιτήτρια οφειλόμενα ποσά καθώς και πού. Οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν αποτελούν μαρτυρία αλλά ουσιώδη και αναγκαία στην υπόθεση γεγονότα τα οποία θα εξειδικεύσουν τα επίδικα θέματα και θα δώσουν την ευκαιρία στην Αιτήτρια να ετοιμάσει δεόντως την υπόθεσή της για ακρόαση ώστε να μην καταληφθεί εξ' απροόπτου στην δίκη. Με την παροχή των πιο πάνω λεπτομερειών τα επίδικα θέματα τα οποία είναι αβέβαια θα συγκεκριμενοποιηθούν και θα αποκρυσταλλωθούν. Σε διαφορετική περίπτωση η ακρόαση θα παραμείνει χωρίς οριοθέτηση με ορατό τον κίνδυνο οι σκοποί της δικαιοσύνης να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας αυτής. Δεν θα συμφωνήσω με την θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι ο ισχυρισμός περί εξόφλησης που εκτίθεται στην Υπεράσπισή της είναι σαφής και συγκεκριμένος. Τουναντίον, θεωρώ πως είναι γενικόλογος και αόριστος και δεν βοηθά την Αιτήτρια να σχηματίσει πλήρη και σαφή εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Θεωρώ δε ότι αυτός παραβιάζει τον κανόνα σύμφωνα με τον οποίο τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Κρίνω, επομένως, ότι η Αιτήτρια δικαιούται στις αιτούμενες λεπτομέρειες ώστε να επέλθει στα δικόγραφα η απαιτούμενη ακρίβεια που πρέπει να τα διέπει ούτως ώστε και η Αιτήτρια να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά, να μην καταληφθεί εξ απίνης κατά την δίκη και να έχει ένδειξη ως προς την μαρτυρία που αυτή θα χρειασθεί κατά την δίκη. Ούτε ο έκτος λόγος ένστασης με βρίσκει σύμφωνο. Από την Απάντηση της Αιτήτριας προκύπτει ότι θέση της είναι ότι η Καθ' ης η αίτηση ουδέποτε προέβη σε πληρωμές αφού σύμφωνα με την παράγραφο 3 της Απάντησης αυτή αρνείται τις παραγράφους 4 και 7 της Υπεράσπισης. Επομένως, δεν μπορεί λογικά να υποστηριχθεί ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι εις γνώση της Αιτήριας και ότι με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια ζητά από την Καθ' ης η αίτηση στοιχεία προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών της ως ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση με την αγόρευσή του υποστήριξε. Αναφορικά με τον πέμπτο λόγο ένστασης θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτός δεν προωθείται με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αφού πέραν από μια γενικόλογη και αόριστη αναφορά τίποτα άλλο δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση που να τον υποστηρίζει. Επίσης, στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση γίνεται αναφορά σε «διαδικασία που προβλέπεται σε σχέση με αίτημα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες» η οποία δεν τηρήθηκε χωρίς, όμως, να γίνεται αναφορά στην διαδικασία αυτή ή στην πτυχή που αφορά στην μη τήρησή της. Συναφώς δεν αναφέρεται οτιδήποτε που να καθιστά την διαδικασία που ακολουθήθηκε μεμπτή. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο πέμπτος λόγος ένστασης δεν έχει προωθηθεί επαρκώς. Υπό το φως των πιο πάνω καθίσταται έκδηλο ότι κανένας εκ των λόγων ένστασης δεν ευσταθεί. Η αίτηση εγκρίνεται. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη / Καθ' ης η αίτηση διατάσσεται να παραδώσει εντός 14 ημερών από σήμερα περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ως η παράγραφος Α (α) και (β) της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας / Αιτήτριας και εναντίον της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο