Αναφορικά με την Διαιτησία μεταξύ της Μαρίας Γεωργίου ως Διαχειρίστριας του Roger Ν. Γεωργίου ν. Zith Stainless Steel Construction Ltd, Αρ. Αίτησης: 963/12, 7/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης׃ 963/12 Μεταξύ: Αναφορικά με τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.4 Και Αναφορικά με την Διαιτησία μεταξύ της Μαρίας Γεωργίου ως Διαχειρίστριας του Roger Ν. Γεωργίου από τη Λεμεσό και Zith Stainless Steel Construction Ltd από την Πάφο Ημερομηνία:7/3/2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές׃ κα Δαμιανού Για Καθ' ης η Αίτηση: κα Χ΄ Πάπα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ημερομ. 24/1/13 οι αιτητές Zith Stainless Steel Construction Ltd, επιζητούν την έκδοση διατάγματος για αντεξέταση της καθ' ης η αίτηση Μαρίας Γεωργίου επί της ένορκης της δήλωσης που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε από αυτήν στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης αίτησης που καταχωρήθηκε από τους αιτητές στις 30/11/12 για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο επιδιώκονται διάφορες θεραπείες που σχετίζονται με εκκρεμούσα διαδικασία διαιτησίας μεταξύ των μερών μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Η αίτηση αυτή για αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας, συνάντησε την ένσταση της καθ' ης η αίτηση και έτσι αυτή οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία η οποία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις οι οποίες ετοιμάσθηκαν γραπτώς από τους ευπαίδευτους συνηγόρους. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τα παραθέσω. Η δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα, παρέχεται από τη Δ.39 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα׃ «Κατόπιν αιτήσεως μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο κατάθεση (δήλωση), αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί κατόπιν παρακλήσεως οιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση». Όπως προκύπτει από το λεκτικό της διάταξης αυτής η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο οποίο παρέχεται η ευχέρεια να εγκρίνει ή να απορρίψει το αίτημα, ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης. Τούτο επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αίτηση του Rana Wahed Ali (Aρ.1)
(2004)1 ΑΑΔ 1660 όπου λέχθηκε ότι׃ «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον Θ.1 της Δ.39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών σύμφωνα με το οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Η ευρύτητα της ευχέρειας αυτής προκύπτει από τα όσα αποφασίσθηκαν στην Αίτηση των Λευτέρη Μήλιου κ.α.
(2008)1 Α ΑΑΔ 280 όπου λέχθηκαν κατά λέξη τα ακόλουθα׃ «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 Halsbury' s Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878). Καθοδηγητικά για τον τρόπο που θα πρέπει να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι και τα όσα αποφασίσθηκαν σε ενδιάμεση απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας στην Αγωγή 7123/08 ημερομ.9/4/2009, όπου ο Δικαστής κ. Κληρίδης, Πρόεδρος τότε του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Λευκωσίας ανάφερε τα ακόλουθα ׃ «Υπενθυμίζεται το ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.39 Θ.1, το Δικαστήριο μπορεί μόνο κατόπιν αιτήματος διαδίκου να διατάξει την παρουσία ενός ομνύοντα για αντεξέταση. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρξει διαφωνία ή αμφισβήτησης μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου». Είναι επίσης κατά την άποψη μου αναγκαίο όπως η ευχέρεια αυτή ασκείται με φειδώ και σε περιπτώσεις όπου καθίσταται πασιφανής η αναγκαιότητα έκδοσης του διατάγματος αντεξέτασης, έτσι ώστε να μην παρακάπτεται η αρχή ότι η διαδικασία σε ενδιάμεσες αιτήσεις διεξάγεται στη βάση της μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών. Με βάση όλα τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση. Παρά το ότι δεν καταγράφεται ξεκάθαρα στο αιτητικό της αίτησης επί ποιων σημείων οι αιτητές επιδιώκουν να αντεξετάσουν την καθ' ης η αίτηση, τούτο προκύπτει από την ένορκο τους δήλωση όπου προσδιορίζουν ότι τούτο επιδιώκεται σε σχέση με τους ισχυρισμούς της που εκτίθενται στις παραγράφους 19 και 26 της ένορκης της δήλωσης και τους οποίους για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης της απόφασης θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους, ξεκινώντας από αυτούς της παραγράφου
- «
- Εκ της παραγράφου 17 της Ένορκης Δήλωσης δεν παραδέχομαι τους ισχυρισμούς του Ενόρκως Δηλούντος ότι η Κυρίως Εξέταση του ήταν το Τεκμήριο 10 που επισύναψε στην Ένορκη Δήλωση του. Ο Ενόρκως Δηλών για άλλη μια φορά είπε ψέματα και απέκρυψε από το Δικαστήριο στην Γραπτή Δήλωση του η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 16 στη διαιτητική διαδικασία και είναι αυτή που αποτέλεσε την Κυρίως Εξέταση του, επί της οποίας ο Ενόρκως Δηλών αντεξετάσθηκε. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Ν αντίγραφο της Γραπτής Δήλωσης του Ενόρκως Δηλούντα που κατατέθηκε ως Τεκμήριο στη Διαιτητική Διαδικασία. Είναι προφανές ότι με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ο Ενόρκως Δηλών επισύναψε ως Τεκμήριο 10 Δήλωση στην οποία εγείρονται για πρώτη φορά ισχυρισμοί δόλου και πλαστογράφησης. Συμπεριφορά που δεικνύει την τακτική που οι Αιτητές ακολουθούν στο να κατασκευάζουν ισχυρισμούς ανάλογα με την εξέλιξη της διαδικασίας». Όπως οι αιτητές καταγράφουν στην αίτηση τους, ζητούν να την αντεξετάσουν, «5.1 Επί του περιεχομένου της παραγράφου 19 που εμμέσως αλλά σαφώς διατείνεται ότι η συμπληρωματική Υπεράσπιση στην Απαίτηση που επισυνάπτεται στην ένορκη μου δήλωση ημερ. 30.11.2012 ως Τεκμήριο 8 δεν έχει τεθεί ενώπιον του Διαιτητή». Όπως συνάγεται από το λεκτικό που οι αιτητές επέλεξαν και χρησιμοποιούν, δεν ισχυρίζονται ούτε και οι ίδιοι ότι η καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην ένορκο της δήλωση τους ισχυρισμούς για τους οποίους αιτούνται την αντεξέταση ευθέως και με καθαρότητα, αλλά όπως οι ίδιοι καταγράφουν, το πράττει «εμμέσως αλλά σαφώς». Όπως δεν μπορώ να συμφωνήσω με την θέση τους ότι πράγματι συνάγεται από τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης της καθ' ης η αίτηση αυτά που οι ίδιοι αναφέρουν, αλλά η ενόρκως δηλούσα δεν κάμνει καμία απολύτως αναφορά στα όσα οι αιτητές ισχυρίζονται ότι προκύπτουν από αυτήν. Παρά την προσπάθεια που κατέβαλα δεν έχω διακρίνει να προκύπτει από τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας αυτά που οι αιτητές αναφέρουν και για τα οποία επιδιώκουν την αντεξέταση. Οι ισχυρισμοί της περιστρέφονται γύρω από εντελώς διαφορετικά θέματα και όχι αυτά που αναφέρουν οι αιτητές. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και επί των ισχυρισμών της καθ' ης η αίτηση που προβάλλονται στην παράγραφο 26 της ένορκης της δήλωσης και είναι κατά λέξη οι ακόλουθοι: «
- Εκτός του ότι η Διαιτησία ήταν ορισμένη στις 5/12/2012 απορρίπτω τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 24-26 της Ένορκης Δήλωσης, επαναλαμβάνω τα όσα πιο πάνω αναφέρω και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι οι Αιτητές δεν κατέδειξαν με ικανοποιητική και αποδεκτή μαρτυρία ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ως επίσης δεν κατέδειξαν και ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα». Ο ισχυρισμός για τον οποίο οι αιτητές επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης της καθ' ης η αίτησης, είναι όπως οι ίδιοι αναφέρουν ότι δεν θα υποστούν (ο ενόρκως δηλών) ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όμως ούτε και στους ισχυρισμούς αυτούς της καθ' ης η αίτηση έχω καταφέρει να εντοπίσω πουθενά να αναφέρει ότι, ο ενόρκως δηλών στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, αλλά μόνο ότι οι αιτητές δεν πέτυχαν να καταδείξουν με ικανοποιητική και αποδεκτή μαρτυρία κάτι τέτοιο, που είναι βέβαια κάτι εντελώς διαφορετικό. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, προκύπτει ότι αυτό που επιδιώκεται ουσιαστικά από τους αιτητές είναι να τους δοθεί άδεια για να αντεξετάσουν επί κάποιων ισχυρισμών της καθ' ης η αίτηση που στην πραγματικότητα δεν προβάλλονται στην ένορκο της δήλωση. Είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να επιτραπεί και θα ήταν εντελώς αντίθετο με τις πρόνοιες αλλά και τον σκοπό της Δ.39 Θ.
- Είναι γι' αυτό τον λόγο προφανές ότι η αίτηση θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής δεν συντρέχει λόγος εξέτασης οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία να είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............ Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Aντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/interim subject: antexetasi enorkos dilounta cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο