ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FIRST UKRANIAN DEVELOPMENT LIMITED, Αιτ. Εταιρείας: 6/08, 11/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A100 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αιτ. Εταιρείας: 6/08 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113, Άρθρα 209, 210, 211(ε), 212, 213 και 214 και ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FIRST UKRANIAN DEVELOPMENT LIMITED Ημερομηνία: 11.4.13 Εμφανίσεις: Για την Delincyp Company Limited / Αιτήτρια: κκ Τ. Πιριλλίδης και Α. Ερωτοκρίτου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Άθως Δημητρίου -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε στις 8.3.13 από την εταιρεία Delincyp Company Limited, από τώρα και στο εξής «η Αιτήτρια», με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία του κύριου Χριστάκη Ιακωβίδη, από τώρα και στο εξής «ο ενόρκως δηλών», ο οποίος στις 5.3.13 ορκίσθηκε την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 9.8.12, από τώρα και στο εξής «η ένορκη δήλωση». Αν και στο αιτητικό δεν αναφέρεται ρητά ότι η παρουσία του ενόρκως δηλούντα επιζητείται για σκοπούς αντεξέτασής του αυτό είναι που με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται, κάτι το οποίο καθίσταται έκδηλο τόσο από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση όσο και από τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Η αντεξέταση δε επιζητείται σύμφωνα με το αιτητικό ειδικότερα επί των παραγράφων 9 και 12 της ένορκης δήλωσης. Η αίτηση ημερομηνίας 9.8.12 ήταν ορισμένη για ακρόαση, αρχικά, στις 11.3.13 πλην όμως εν' όψει της υπό κρίση αίτησης αναβλήθηκε για ακρόαση σήμερα. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος που να διατάσσει την παρουσία του ενόρκως δηλούντα στις 11.3.13 ή σε οποιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία που η αίτηση ημερομηνίας 9.8.12 ήθελε ορισθεί για ακρόαση από το Δικαστήριο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση σε προηγούμενη δικάσιμο δήλωσε στο Δικαστήριο ότι σε περίπτωση που σήμερα εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο ενόρκως δηλών θα είναι παρών για να αντεξετασθεί για να μην καθυστερεί η διαδικασία. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.39, θ.1 και Δ.48, θθ1-3 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, επί των αρχών του κοινοδικαίου και της επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο της κυρίας Κωνσταντίνας Κωνσταντίνου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας. Η κυρία Κωνσταντίνου είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από το διοικητικό συμβούλιο της Αιτήτριας να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, αυτή δε γνωρίζει τα γεγονότα τόσο από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης όσο και από πληροφορίες που έλαβε από την Αιτήτρια. Έναυσμα για την υποβολή της υπό κρίση αίτησης αποτέλεσε, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντος στην ένορκη δήλωση ότι ο λόγος που αυτός αποδέχθηκε την επαλήθευση χρέους είναι γιατί παραπλανήθηκε και/ή δέχθηκε αφόρητες πιέσεις προς την πιο πάνω κατεύθυνση από τους δικηγόρους της Αιτήτριας. Σύμφωνα με την κυρία Κωνσταντίνου προβάλλοντας την πιο πάνω δικαιολογία ο ενόρκως δηλών διατείνεται ότι η αποδοχή από μέρους του της επαλήθευσης δεν είχε γίνει αντικανονικά και, επομένως, μπορούσε να προβεί στην ανάκλησή της, όπως και έπραξε, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Οι ισχυρισμοί περί παραπλάνησης και πιέσεων είναι ψευδείς και εκ των υστέρων σκέψεις και η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επιζητείται με σκοπό να καταδειχθεί ότι ουδέποτε επιχειρήθηκε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας η παραπλάνησή του. Το σημείο αυτό είναι καίριο και ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξετασθεί επί τούτου αφού και ο ίδιος ο ενόρκως δηλών με την ένορκη δήλωση αποδέχεται ότι αν δεν ήταν η παραπλάνηση δεν θα δικαιούτο να ανακαλέσει την επαλήθευση. Η κατάρριψη του πιο πάνω ισχυρισμού του ενόρκως δηλούντος θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάρριψη ολόκληρης της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση και θα είναι καθοριστική για την τύχη της αίτησης ημερομηνίας 9.8.12. Με την επιζητούμενη αντεξέταση θα αποσαφηνισθεί το αμφισβητούμενο γεγονός της δήθεν παραπλάνησης ή άσκησης πίεσης του ενόρκως δηλούντα από τους δικηγόρους της Αιτήτριας και έτσι το Δικαστήριο θα έχει ενώπιόν του ολοκληρωμένη εικόνα της μαρτυρίας και των πραγματικών και αληθινών γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση ημερομηνίας 9.8.12. Εν' όψει δε της μεγάλης σημασίας που η αντεξέταση θα ενέχει στην τύχη της αίτησης ημερομηνίας 9.8.12, όπως πιο πάνω υποδείχθηκε, αυτή θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια εξαιρετική περίπτωση. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Με την Ειδοποίηση Ένστασης προβάλλονται 6 λόγοι ένστασης. Η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, προδήλως, γιατί «τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα ένσταση εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στο σώμα της παρούσας αίτησης», κάτι που αναφέρεται ρητά στο σώμα της Ειδοποίησης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος παρέχεται από την Δ.39, θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κατόπιν αίτησης μαρτυρία δύναται να δοθεί με ένορκο δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται κατόπιν παράκλησης οιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση». Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω θεσμού η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τούτο επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αίτηση 142/04 του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 ΑΑΔ 1660 στην σελίδα 1661 της οποίας λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών σύμφωνα με το οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Στην Ετήσια Πρακτική του 1958 (Annual Practice) υποδεικνύεται στην σελίδα 865 με αναφορά στην αντίστοιχη Αγγλική Διάταξη 38 των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών ότι κατά την άσκηση της δικαστικής εξουσίας δεν υπάρχει υποχρέωση για έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Ανάλογη θέση απαντάται και στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τομ. 21, παρ. 878, σελ. 418-419 όπου αναγράφονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να ενεργήσει στην βάση τέτοιας μαρτυρίας η οποία δύναται να βρίσκεται ενώπιόν του κατά την δίκη και δεν θα επιτρέψει όπως μια αίτηση (motion) εκκρεμεί για να υποβοηθήσει διάδικο να εξετάσει προφορικά έναν μάρτυρα αν είναι της άποψης ότι η αίτηση (για αντεξέταση) γίνεται για να προκαλέσει καθυστέρηση ή αν υπάρχει επαρκής μαρτυρία ενώπιον του για να αποφασίσει την αίτηση (motion)». Στην Αίτηση 18/08 του Λ. Μήλιου κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 280 το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας πως η αίτηση που στηριζόταν στη Δ.39 θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, παρείχε την διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να την εγκρίνει ή να την απορρίψει ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επομένως, σημαντικοί παράμετροι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελούν το είδος της αίτησης και, κυρίως, κατά πόσο η αντεξέταση θα είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης υπό την έννοια ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση και διασαφήνιση των ζητημάτων που θα πρέπει να απαφασισθούν στην διαδικασία στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η ένορκος δήλωση επί της οποίας ζητείται η αντεξέταση του καταθέτη της. Η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Σύμφωνα με την Δ.48, θ.4
(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας η Ειδοποίηση Ένστασης θα πρέπει να συνοδεύεται από μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις νοουμένου ότι τα γεγονότα στα οποία η ένσταση στηρίζεται δεν είναι εμφανή από τον φάκελο της δικογραφίας. Αν τα γεγονότα αυτά είναι εμφανή από τον φάκελο της δικογραφίας, τότε, η ένσταση δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε η ένσταση στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία εμφαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Επί του σημείου τούτου διαφωνώ. Κανένας εκ των λόγων ένστασης δεν προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας και αναπόφευκτα αυτοί δεν δύνανται να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Για να μπορούσαν να εξετασθούν από το Δικαστήριο έπρεπε να υποστηρίζονται από ένορκο μαρτυρία κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην υπό εξέταση περίπτωση. Σημειώνεται, επίσης, ότι η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνήγορου του Αιτητή δεν ισοδυναμεί με ένορκο μαρτυρία και έτσι αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει έρεισμα για τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Για τους πιο πάνω λόγους οι λόγοι ένστασης παρέμειναν μετέωροι και ως αποτέλεσμα η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Αυτό, όμως, δεν απαλλάσσει την Αιτήτρια από το βάρος να αποδείξει το δικαιολογημένο της αίτησής της. Αν και αποτελεί κοινή θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων ότι η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δεν εντόπισα οποιαδήποτε απόφαση, είτε από αυτές που αναφέρθηκαν στο Δικαστήριο κατά το στάδιο των αγορεύσεων, είτε από την δική μου προσωπική έρευνα που να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο. Σαφώς δεν εντόπισα οτιδήποτε που να συνηγορεί με την πιο πάνω θέση από την Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) ή τους Halsbury's Laws of England. Επιβεβαίωση τούτου αποτελεί η νομική πτυχή που ενωρίτερα παρέθεσα. Σύφωνα με αυτήν το θέμα επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία πρέπει να ασκείται δικαστικά και με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Δεν μου διαφεύγει η απόφαση του Εφετείου υπό την μονομελή του σύνθεση στην Αίτηση 142/04 του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 ΑΑΔ 1660, που πιο πάνω μνημονεύεται. Εκεί λέχθηκε ότι η αντεξέταση επί των ενόρκων δηλώσεων πολύ σπάνια επιτρέπεται. Μόνο που τα όσα στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν αφορούσαν σε αιτήσεις για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, στην προκείμενη περίπτωση ένταλμα για habeas corpus, και η αρχή που στην πιο πάνω απόφαση διακηρύχθηκε δεν κρίνω, εξ' όσων προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση, να τυγχάνει εφαρμογής σε αιτήσεις εκτός από αυτές για τις οποίες γίνεται λόγος. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα όπως αυτή εκφράζεται στην ένορκο δήλωση ότι η επαλήθευση δεν έγινε αντικανονικά ώστε να χρειάζεται η άδεια του Δικαστηρίου για την ανάκλησή της αλλά κατόπιν παραπλάνησης και άσκησης πίεσης στον ενόρκως δηλούντα από τους δικηγόρους της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια διαφωνεί με την πιο πάνω θέση, είναι δε η δική της θέση ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Με την αιτούμενη αντεξέταση επιδιώκεται η ανατροπή αυτού του ισχυρισμού. Η ανατροπή αυτού του ισχυρισμού είναι σύμφωνα με την Αιτήτρια ύψιστης σημασίας για την τύχη της αίτησης ημερομηνίας 9.8.12 καθότι θα καταρρίψει όλη την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Δεν μου διαφεύγει ότι η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση δεν στηρίζεται αποκλειστικά στην υπό αυτού προβληθείσα υπό συζήτηση θέση. Συνεπώς, δεν μπορώ να δεχθώ ότι κατάρριψη αυτού του ισχυρισμού θα έχει τις συνέπειες που διατείνεται η πλευρά της Αιτήτριας. Είναι, όμως, μια θέση στην οποία στηρίζεται η ένσταση και ως τέτοια θα πρέπει πιστεύω να τύχει της διευκρίνισης που ζητεί η πλευρά της Αιτήτριας αφ' ης στιγμής θέση του Καθ' ου η αίτηση είναι ότι η άδεια του Δικαστηρίου δεν χρειαζόταν γιατί η αποδοχή της επαλήθευσης δεν είχε γίνει αντικανονικά αλλά κατόπιν παραπλάνησης ή άσκησης πίεσης, ενώ θέση της Αιτήτριας είναι ότι της ανάκλησης της αποδοχής της επαλήθευσης έπρεπε να προηγηθεί η άδεια του Δικαστηρίου οπότε η αποδοχή της επαλήθευσης από μέρους του Καθ' ου η αίτηση εξακολουθεί να ισχύει. Πρόκειται περί ενός σημαντικού για την αίτηση ημερομηνίας 9.8.12, όπως και ο κύριος Ερωτοκρίτου το χαρακτήρισε, σημείου το οποίο κρίνω σκόπιμο να διασαφηνισθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η παρουσία του κύριου Χριστάκη Ιακωβίδη στο Δικαστήριο σήμερα και/ή σε οποιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε ορισθεί η αίτηση ημερομηνίας 9.8.12 για ακρόαση από το Δικαστήριο ώστε ο πιο πάνω Χριστάκης Ιακωβίδης να αντεξετασθεί επί των παραγράφων 9 και 12 της ένορκής του δήλωσης ημερομηνίας 5.3.13 που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 9.8.12. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης ημερομηνίας 9.8.12. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Αντεξέταση ενόρκως δηλούντα Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο