Παυλίνας Γρηγορίου κ.α. ν. Δημήτρη Γρηγορίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 774/10, 9/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A96 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 774/10 Μεταξύ:
- Παυλίνας Γρηγορίου, εκ Λεμεσού
- Στέφανης Γρηγορίου, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- Δημήτρη Γρηγορίου, από τη Λεμεσό
- Νικόλα Γρηγορίου, από τη Λεμεσό
- Άννας Γρηγορίου, από τη Λεμεσό
- G. Gregory Real Estate Co Limited, με έδρα τους τη Λεμεσό
- Private Grammar & Modern Schools (Limassol) Limited με έδρα τους τη Λεμεσό
- P.E.J.S (Private English Junior School-Limassol) Limited με έδρα τους τη Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 19.11.2012 Ημερομηνία: 9 Απριλίου 2013 Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Γ. Κονναρής, για ν' ακούσει απόφαση κ. Λ. Κονναρής Για εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κ. Γ. Ανδρονίκου για Δρ. Α. Ποιητή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγουσες ζητούν παράταση χρόνου για καταχώριση έφεσης για περίοδο 15 ημερών. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ελευθέριου Κονναρή την οποία παραθέτω αυτούσια: «
- Είμαι Δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο των δικηγόρων της ενάγουσας γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
- Στις 09.10.2012 εκδόθηκε απόφαση με απόρριψη της αγωγής.
- Δυστυχώς λόγω φόρτου εργασίας και συνεχιζόμενων ακροάσεων στο Κακουργιοδικείο Λεμεσού στην υπόθεση υπ' αριθμόν 19560/12 και στην ποινική υπόθεση 16815/09, η οποία εκδικαζόταν καθημερινά ενώπιον της Δικαστού κας Παπαδήμα, προς ολοκλήρωση της ακροάσεως αφού η Δικαστής άλλαξε δικαιοδοσία, υπήρχε πραγματική αδυναμία να συνταχθεί και να καταχωρηθεί εγκαίρως η έφεση λόγω έλλειψης διαθέσιμου χρόνου.
- Ως εκ των ανωτέρω πιστεύω είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης για περίοδο 15 ημερών.» Δόθηκαν οδηγίες για επίδοση στην άλλη πλευρά η οποία καταχώρισε ένσταση που στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Η ένορκος δήλωση πρέπει να αγνοηθεί γιατί γίνεται από το δικηγόρο που παρουσιάζεται στην υπόθεση. (β) Τα παρόν Δικαστήριο δεν έχει τη δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση δεδομένου ότι η προθεσμία οποιασδήποτε εφέσεως ή και παρόμοιας αίτησης έχει παρέλθει. (γ) Ο επικαλούμενος λόγος δεν είναι λόγος για να δοθεί παράταση χρόνου για καταχώρηση εφέσεως. (δ) Δεν αναφέρει καθόλου τον λόγο απόρριψης της αγωγής ούτε και εάν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Κονναρή, υπαλλήλου στο Δικηγορικό Γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Οι συνήγοροι των δυο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Σημειώνεται ότι με την αγόρευση των καθ΄ ων η αίτηση εγκαταλείπεται ο δεύτερος λόγος ένστασης. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Ippodomia Hotels Ltd Πολ. Αίτηση 176/2012 ημερ. 4.3.2013 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι προθεσμίες οι οποίες τίθενται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς έχουν θεσπιστεί για να τηρούνται με αυστηρότητα και είναι με πολλή φειδώ που πρέπει να εγκρίνονται αιτήματα για παράταση του χρόνου μετά τη λήξη της τεταγμένης προθεσμίας και μόνο στις κατάλληλες περιπτώσεις. Οι αρχές που διέπουν τα της παροχής παράτασης χρόνου καταχώρησης έφεσης επεξηγήθηκαν με σαφήνεια, μεταξύ άλλων, και στην απόφαση στην υπόθεση Χόππης ν. Παναγή
(1993)1 ΑΑΔ 140, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: "Η διακριτική ευχέρεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αίτημα αυτής της φύσης (παράταση χρόνου) είναι πρωτογενής· επομένως συναρτάται αποκλειστικά με την κρίση για το βάσιμο του αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία έγινε εκτενής αναφορά η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σ' αυτό τον τομέα δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε όρους, δηλαδή δεν αποκλείεται εκ προοιμίου ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγονότος στην κρίση του αιτήματος. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 C.L.R. 1, Erini Costa HadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others
(1967)1 C.L.R. 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ. v. Χ"Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, Σολιάτης & Συνεργάται v. Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92]. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35 Θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.» Στην υπόθεση Βούρια ν. Δασκάλου
(1993)1 ΑΑΔ 808 που με παρέπεμψε ο συνήγορος των αιτητριών γίνεται αναφορά στις ίδιες αρχές. Τα γεγονότα βέβαια διαφοροποιούνται από την παρούσα αίτηση. Στην υπόθεση εκείνη αμέσως μετά την έκδοση απόφασης η αιτήτρια αποτάθηκε στο δικηγόρο της με οδηγίες όπως υποβάλει έφεση. Η εντολή δεν έγινε δεκτή οπόταν η αιτήτρια αποτάθηκε χωρίς χρονοτριβή σε άλλο δικηγόρο με τις ίδιες οδηγίες ο οποίος αποδέχθηκε την εντολή προκαταρκτικά αναλαμβάνοντας να της γνωστοποιήσει σε σύντομο χρόνο τη θέση του. Σε επανειλημμένα διαβήματα της αιτήτριας για την καθυστέρηση του δικηγόρου να επιληφθεί του θέματος ο εν λόγω δικηγόρος την καθησύχαζε ότι θα είχε σύντομα την απάντηση του τελικά αποτάθηκε σε τρίτο δικηγόρο οπόταν διαπιστώθηκε ότι η προθεσμία είχε εκπνεύσει. Αρχικά υπέβαλε αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παράταση της προθεσμίας η οποία απορρίφθηκε και υποβλήθηκε νέα αίτηση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου το αίτημα έγινε αποδεκτό αφού κρίθηκε ότι η καθυστέρηση της αιτήτριας να υποβάλει έφεση μέσα στα θεσμικά χρονικά πλαίσια δεν οφειλόταν σε αδιαφορία ή καταφρόνηση των θεσμών. Στην παρούσα υπόθεση δεν δίδεται οποιοδήποτε στοιχείο που να υποδηλεί ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αδιαφορία ή καταφρόνηση των θεσμών. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου στις 9.10.2012 απορρίφθηκε προφορικό αίτημα για αναβολή της ακρόασης της υπόθεσης με την απόφαση του Δικαστηρίου να καταλαμβάνει λιγότερο από μια σελίδα και στη συνέχεια απορρίφθηκε η ίδια η αγωγή. Ακολούθησε η παρούσα αίτηση η οποία υποβλήθηκε την τελευταία ημέρα εκπνοής της προθεσμίας των 6 εβδομάδων που προνοείται από τους θεσμούς για καταχώριση έφεσης σε τελική απόφαση. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση παρατίθεται αυτούσιο πιο πάνω. Δεν αναφέρεται σ΄ αυτήν καμία ενέργεια εκ μέρους των εναγουσών ούτε πότε δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να προβούν σε καταχώρηση έφεσης έτσι ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει τα περιστατικά της υπόθεσης. Περαιτέρω, όπως ορθά επισημαίνεται από το συνήγορο των καθ΄ ων η αίτηση δεν αναφέρεται καθόλου λόγος για απόρριψη της αγωγής ούτε και οι λόγοι έφεσης ή η πιθανότητα επιτυχίας αυτής. Βέβαια η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν αποτελεί παράγοντα καθοριστικής σημασίας για την έγκριση του αιτήματος, όμως το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης αιτήσεων όπως η παρούσα θα πρέπει να εξετάσει όλους τους σχετικούς παράγοντες. Μία απλή αναφορά του δικηγόρου ότι λόγω φόρτου εργασίας και ενασχόλησης του με δύο υποθέσεις δεν μπόρεσε να καταχωρήσει έγκαιρα έφεση σε απόφαση του Δικαστηρίου που αφορά απόρριψη αγωγής μετά από απόρριψη προφορικού αιτήματος για αναβολή της υπόθεσης δεν μπορεί να κριθεί επαρκής λόγος, όπως ορθά αναφέρθηκε από τους καθ΄ ων η αίτηση. Με βάση λοιπόν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου δεν μπορώ να διαπιστώσω πραγματική αδυναμία τήρησης των προθεσμιών. Συνακόλουθα ελλείπει το αναγκαίο υπόβαθρο από το οποίο να καταδεικνύεται η ύπαρξη ειδικών περιστάσεων οι οποίες θα δικαιολογούσαν την παρέκκλιση από την εφαρμογή του γενικού, αυστηρού κανόνα περί της αναγκαιότητας τήρησης των προθεσμιών που τίθενται από τους κανονισμούς. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητριών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Aίτηση για παράταση χρόνου έφεσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο