Ion George Petre ν. Αδελφοί Γ. Γιάγκου Λτδ (ΗΕ 151813), Αρ. Αγωγής: 2405/12, 11/4/2013

Ion George Petre ν. Αδελφοί Γ. Γιάγκου Λτδ (ΗΕ 151813), Αρ. Αγωγής: 2405/12, 11/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2405/12 Μεταξύ: Ion George Petre, εκ Ρουμανίας Ενάγοντα και Αδελφοί Γ. Γιάγκου Λτδ (ΗΕ 151813), εκ Λεμεσού Εναγόμενων --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.9.2012 Ημερομηνία: 11.4.2013 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους-αιτητές: κα Μιχαήλ Για ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση: κ. Κλεάνθους (για ν' ακούσει απόφαση κ. Λαφαζάνης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων, σύμφωνα με την αγωγή του πρώτου είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, έξοδα και απώλειες που υπέστη συνεπεία εργατικού ατυχήματος που συνέβηκε στον Ύψωνα στις 24.4.2012 ενώ ο βρισκόταν στην υπηρεσία των εναγόμενων και συνέλεγε σκουπίδια, ιστάμενος στο πίσω μέρος απορριμματοφόρου οχήματος, το οποίο οδηγούσε άλλο πρόσωπο που επίσης βρισκόταν στην υπηρεσία των εναγόμενων. Οι συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος αναφέρονται στην παράγραφο 4 της έκθεση απαίτησης, ενώ στις παραγράφους 5 και 6 εκτίθενται οι λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων των εναγόμενων και/ή των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων τους που οδήγησαν στην πρόκληση του ατυχήματος. Οι λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών καθώς και των ειδικών ζημιών που υπέστηκε ο ενάγοντας συνεπεία του ατυχήματος εκτίθενται στην παράγραφο 7 της έκθεσης απαίτησης. Η ουσία της υπεράσπισης των εναγόμενων για ό, τι μας αφορά έγκειται στον ισχυρισμό τους ότι το επίδικο ατύχημα καθώς και ο τραυματισμός του ενάγοντα συνεπεία αυτού οφείλονται σε δικές του ενέργειες, πράξεις και παραλείψεις. Στην παράγραφο 3 της υπεράσπισης δίδονται οι σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εργασιακών και/ή νομικών καθηκόντων του ενάγοντα που του καταλογίζονται από τους ενάγοντες. Ο ενάγοντας στις 14.9.2012 καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, με την οποία αρνείται όλους μαζί και καθένα χωριστά τους ισχυρισμούς των εναγόμενων που συνθέτουν την υπεράσπισή τους. Επειδή, όπως θα διαφανεί αργότερα έχει σημασία, το περιεχόμενο των παραγράφων 2, 10, 12, 13, 14, 15 και 17 του υπό αναφορά δικογράφου παρατίθεται αυτούσιο: «

1. Ο ενάγοντας αρνείται τις παραγράφους 2(α-γ) και 3(α-η) και υποπαραγράφους που περιγράφουν τις λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης εργασιακών και/ή νόμιμων καθηκόντων του ενάγοντα και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι όσα αναφέρουν οι εναγόμενοι δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια και είναι ισχυρισμοί κατόπιν δεύτερης σκέψης και/ή είναι κακόβουλοι ισχυρισμοί και/ή ισχυρισμοί που σίγουρα δεν ευσταθούν και/ή είναι παράλογοι ισχυρισμοί, λόγω του ότι κανένας μέσος άνθρωπος που εκτελεί τέτοιας φύσεως εργασία με τρόπο που να προκαλεί τον τραυματισμό του εαυτού του από μόνος του, έστω και αμελώς όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι με τα γεγονότα.
2. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι είχε τύχει εκμετάλλευσης από τους εναγόμενους διότι αυτοί παρέλειψαν να ενημερώσουν τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους για το εν λόγω εργατικό ατύχημα και περαιτέρω από τον γενικό χειρισμό του όλου θέματος φαίνεται η αδιαφορία τους σε σχέση με το εργασιακό προσωπικό τους αλλά και/ή διαφαίνεται έκδηλα η προβληματική διαχείριση του προσωπικού τους και/ή του όλου θέματος όπως είχε προκύψει από μέρους της εταιρείας και των διευθυντών της και από ότι φαίνεται τα πράγματα μιλούν από μόνα τους και δείχνουν ότι τα όσα ισχυρίζονται στην υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι δυστυχώς εκ των γεγονότων διαψεύδονται οι ισχυρισμοί συνέπειας και επαγγελματισμού και οι παραλείψεις τους είναι έκδηλες.
3. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι σε καμία περίπτωση δεν ενεργούσαν με τρόπο επαγγελματικό και φαίνεται εκ των πραγμάτων ότι αν ήταν σοβαρή εταιρεία θα προέβαινε στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να ενημερώσει τις αρμόδιες υπηρεσίες για το εν λόγω εργασιακό ατύχημα και περαιτέρω θα έπρεπε να εξοφλήσουν το τιμολόγιο του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού αρ. τιμολογίου 213580, ημ. 13/8/2012 αξίας €640,92 και που ο ενάγοντας προτίθεται να αξιώσει ως ειδικές αποζημιώσεις.
4. Λεπτομέρειες ειδικών αποζημιώσεων 1) Παραμονή 24/4/12-28/4/12 (4 ημέρες) €410,08 2) Φάρμακα €9,58 3) Χειρουργείο €153,77 4) x25% €38,44 5) x10% €15,38 6) Φυσιοθεραπεία €13,67 ΣΥΝΟΛΟ €640,92
5. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι εάν υποθέσουμε ότι έστω ευσταθεί ο ισχυρισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 3(γ) της υπεράσπισης τότε γίνεται αντιληπτό το πόσο σοβαρά και επαγγελματικά ενεργούσε η εταιρεία, οι εναγόμενοι.
6. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι διευθύνουν αμελώς τις δραστηριότητες τους και γενικά οι εναγόμενοι ενεργούσαν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δημιουργούνταν στους εργοδοτούμενους αυξημένοι εμφιλοχωρούντες ή άλλοι κίνδυνοι.
7. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι έτυχε εκμετάλλευσης οικονομικής και/ή άλλως πως από τους εναγόμενους όλο το διάστημα που εργοδοτείτο στην εταιρεία τους και αυτό το διαπίστωσε μετά τον τραυματισμό του στο ατύχημα και όταν ουσιαστικά είχε προβεί σε καταγγελία σε αρμόδιες αρχές του κράτους για το εργατικό ατύχημα και αφού διαπίστωσε ότι οι εργοδότες του ενώ τον βεβαίωναν ότι θα του κατέθεταν ποσό στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων αυτοί, στην ουσία σε καμία περίπτωση δεν προέβαιναν σε καμία τέτοια ενέργεια και φαίνεται ότι οι εναγόμενοι προσπαθούσαν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος του ενάγοντα με διάφορους τρόπους από ότι διεφάνει.» Οι εναγόμενοι, στις 25.9.2012 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν: «
8. Τη διαγραφή από την Απάντηση στην Υπεράσπιση του Ενάγοντα όλων των πιο κάτω παραγράφων, λέξεων, φράσεων ή προτάσεων, ως αχρήστων, σκανδαλωδών, ενοχλητικών, ασχέτων και προκαλούντων αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις και που τείνουν να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας και/ή τείνουν να επηρεάσουν και/ή προκαταβάλουν το Δικαστήριο. (α) Από την Παράγραφο 2 γραμμή 6, μέχρι τέλους, τα εξής: «λόγω του ότι κανένας μέσος άνθρωπος που εκτελεί τέτοιας φύσεως εργασία με τρόπο που να προκαλεί τον τραυματισμό του εαυτού του από μόνος του, έστω και αμελώς όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι με τα γεγονότα.» (β) Ολόκληρη την Παράγραφο
9. (γ) Από την Παράγραφο 12, γραμμή 2, - και δη από τις λέξεις και/ή φράσεις «και φαίνεται εκ των πραγμάτων» μέχρι τέλους. (δ) Ολόκληρη την Παράγραφο
10. (ε) Ολόκληρη την Παράγραφο
11. (στ) Ολόκληρη την Παράγραφο
12. (ζ) Ολόκληρη την Παράγραφο 17». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.Θ. 1, 2 και 3 και Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 3 και 9 (j). Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, όπως αναφέρεται στο σώμα της εμφαίνονται και περιέχονται στο φάκελο της υπόθεσης. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του ενάγοντα, η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «Α. Η διαγραφή των όσων αιτούνται οι Αιτητές, δεν ανταποκρίνονται η και υφίστανται στην πραγματικότητα και χρήζουν απόρριψης τους, αφού είναι σχετικοί προβλεπτοί, αναμενόμενοι και συναρτώμενοι λογικά, με τα επίδικα θέματα, της έκθεσης Απαίτησης του Αιτητή, και κυρίως της υπεράσπισης των Αιτητών. Β. Η αίτηση των Αιτητών είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Γ. Η αίτηση των Αιτητών είναι αντικανονική η και παράτυπη η και άνευ αιτιολογίας η και άνευ υποβάθρου για τον σκοπό που επιδιώκει. Δ. Στην βάση των ανωτέρω εγειρόμενων λόγων, κατά το ότι οι Αιτητές προσέρχονται στο δικαστήριο με κακή πίστη (mala fide). Ε. Τα όσα αναφέρει το Καθ' ου η Αίτηση στο δικόγραφο της Απάντησης του, αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία κατα την Ακρόαση και μπορούν να αποδεικτουν με την προσκόμιση ανάλογης μαρτυρίας. Ζ. Από τα αιτούμενα σε διαγραφή μέρη της απαντήσεως του Καθ' ου η Αίτηση, δεν επιρρεάζεται η ακροαματική διαδικασία και δεν περιπλέκονται οι διάδικοι σε διαφορές η και διαφωνίες οι οποίες είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα τα οποία εγείρονται. Η. Δια των αιτουμένων σε διαγραφή μερών της απαντήσεως του Καθ' ου η Αίτηση, πλήττεται το Συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση για δίκαιη διεξαγωγή της δίκης η και για διαπίστωση των εγειρόμενων υπ' αυτού ζητημάτων. Θ. Η Αίτηση των Αιτητών για διαγραφή, είναι γενική, αόριστη και ασύνδετη, κατά τρόπο ώστε να καθίσταται απλή ατεκμηρίωτη γνώμη, χωρίς ουσιώδες περιεχόμενο, και συνεπώς, που να μην ενδιαφέρει την παρούσα διαδικασία». Η ένσταση, μεταξύ αλλων βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.Θ.4, 11, 12, 13, 17, 19, 20, 26 και 27, Δ.21 Θ.Θ.7 και
13. 2, Δ.27 Θ.Θ.1 μέχρι 4 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 4, 6, 7, 8 και 9 και Δ.
14. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Χάρη Λαφαζάνη, δικηγόρου - συνεργάτη του δικηγόρου του ενάγοντα. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει του λόγους ένστασης. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι κα ποιες απορρίπτω. Στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης περιλαμβάνονται η Δ.19 Θ.26 καθώς και Δ.27 Θ.
15. Σύμφωνα με την πρώτη (Δ.19 Θ.26): «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Σύμφωνα με τη δεύτερη (Δ.27 Θ.3): «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Το υπό κρίση αίτημα, όπως είναι διατυπωμένο, κατά τη γνώμη μου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Δ.19 Θ.26, η οποία, μεταξύ άλλων, διέπει και το θέμα της διαγραφής μέρους δικογράφων για λόγους που αναφέρονται στο σχετικό θεσμό. Θεωρώ ότι η Δ.27 Θ.3 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή μας, επειδή, σε αντίθεση με την προηγούμενη, διέπει το θέμα της διαγραφής ολόκληρου του δικογράφου, για λόγους που επίσης αναφέρονται στο εν λόγω θεσμό. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση στην οποία θα ήθελα να προβώ. Απ' εκεί και πέρα, η Δ.19 Θ.4 προνοεί ότι: «κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπισή του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα ........................ .................................». Όπως αναφέρεται συναφώς με την παραπάνω διαταγή, στην εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου, Έφεση Αρ.18/2011, ημερομηνίας 26.7.2012: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ΄αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,