Γεωργία Θεοδούλου κ.α. ν. Παναή Κολώνα, Αρ. Αγωγής: 4706/12, 10/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A99 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4706/12 Μεταξύ:
- Γεωργία Θεοδούλου, από την Λεμεσό
- Φίλιππος Φιλίππου, από την Λεμεσό Εναγόντων και Παναή Κολώνα, από την Λεμεσό Εναγόμενου ........................... Ημερομηνία: 10.4.13 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Λ. Κονναρής για κ. Γ. Κονναρή (για να ακούσει την απόφαση η κα Χρ. Κάντου) ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες / Αιτητές με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνουν από τον Εναγόμενο, μεταξύ άλλων, το ποσό των Ευρώ 303,80 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LAA 193 μάρκας Toyota ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1 συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επισυνέβη στις 27.10.11 με δεύτερο ενεχόμενο όχημα το όχημα με αριθμούς εγγραφής KQR 202, επίσης, μάρκας Toyota, το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγείτο από τον Εναγόμενο, στην οδό Τροόδους στο χωριό Καντού με βόρεια κατεύθυνση, ήτοι προς το χωριό Σούνι - Ζανατζιά. Αξιώνουν, επίσης, υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων το ποσό των Ευρώ 85,00 σεντ για αστυνομική έκθεση καθώς και τόκο προς 5,5% ετησίως επί του συνολικού ποσού των Ευρώ 388,80 σεντ από την ημέρα του δυστυχήματος, ήτοι από 27.10.11, μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα και ΦΠΑ. Αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 13.1.13 πλην όμως ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Με το κλητήριο ένταλμα καταλογίζεται στον Εναγόμενο αμέλεια ως αποτέλεσμα της οποίας ήταν, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, η πρόκληση στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LAA 193 ζημιών ύψους Ευρώ 303,80 σεντ. Συνεπεία της πιο πάνω παράλειψης οι Αιτητές στις 24.1.13 προχώρησαν εναντίον του Εναγομένου με αίτηση για έκδοση απόφασης. Η εν λόγω αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.17 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Για σκοπούς απόδειξης παρουσιάσθηκαν στο Δικαστήριο δύο ένορκες δηλώσεις, μια, του δεύτερου Ενάγοντα, από τώρα και στο εξής «ο Ενάγων», ημερομηνίας 7.2.13 και μια δεύτερη, της πρώτης Ενάγουσας, από τώρα και στο εξής «η Ενάγουσα», ημερομηνίας 28.3.
- Σύμφωνα με τις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Ενάγων ήταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής LAA 193 και η Ενάγουσα συνεπιβάτης. Και στις δύο ένορκες δηλώσεις γίνεται περιγραφή του επίδικου δυστυχήματος και επισυνάπτονται ως τεκμήρια αντίγραφα της αστυνομικής έκθεσης, από τώρα και στο εξής «η αστυνομική έκθεση», (Τεκμήρια 1 και 2 στις ένορκες δηλώσεις του Ενάγοντα και της Ενάγουσας αντίστοιχα) και του σχετικού τιμολογίου που εκδόθηκε στις 24.1.12, από τώρα και στο εξής «το τιμολόγιο», (Τεκμήρια 2 και 3 στις ένορκες δηλώσεις του Ενάγοντα και της Ενάγουσας αντίστοιχα). Στην ένορκο δήλωση της Ενάγουσας επισυνάπτεται, επίσης, αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής LAA 193 (Τεκμήριο 1) σύμφωνα με το οποίο εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του εν λόγω οχήματος είναι η Ενάγουσα. Σύμφωνα με το τιμολόγιο για την αποκατάσταση της ζημίας χρειάσθηκαν ανταλλακτικά, το συνολικό κόστος των οποίων ανήλθε στο ποσό των Ευρώ 303,80 σεντ. Το εν λόγω τιμολόγιο εκδόθηκε στο όνομα του Ενάγοντα. Σύμφωνα επίσης με την αστυνομική έκθεση για την έκδοσή της πληρώθηκε το ποσό των Ευρώ 85,00 σεντ. Συνεπεία της παράλειψης του Εναγόμενου να εμφανισθεί στην διαδικασία η υπό των Αιτητών προσκομισθείσα μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτη. Αυτή ήταν σαφής και θετική και γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Ακολούθως καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά την 27.10.11 και περί ώρα 20:30 ο Ενάγων οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LAA 193, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας, επί της οδού Τροόδους στο χωριό Καντού της επαρχίας Λεμεσού με βόρεια κατεύθυνση, ήτοι προς το χωριό Σούνι - Ζανατζιά. Κατά τον ίδιο χρόνο το πιο πάνω αυτοκίνητο ακολουθείτο από το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KQR 202, το οποίο οδηγείτο από τον Εναγόμενο. Στην προσπάθειά του ο Εναγόμενος να προσπεράσει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LAA 193 από τα δεξιά συγκρούσθηκε με το δεξιό εξωτερικό καθρεφτάκι του οδηγού του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής LAA 193 προκαλώντας σε αυτό ζημία. Σύμφωνα με τιμολόγιο που εκδόθηκε από τους Dickran Ouzounian & Co Ltd ημερομηνίας 24.1.12, το οποίο εκδόθηκε στο όνομα του Ενάγοντα, για την αποκατάσταση της ζημίας χρειάσθηκαν ανταλλακτικά, το συνολικό κόστος των οποίων ανήλθε στο ποσό των Ευρώ 303,80 σεντ. Το πιο πάνω ποσό πληρώθηκε από τον Ενάγοντα. Το όχημα της Ενάγουσας επιθεωρήθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής και ετοιμάσθηκε αστυνομική έκθεση. Για την έκδοση της αστυνομικής έκθεσης πληρώθηκε το ποσό των Ευρώ 85,00 σεντ. Η έννοια της αμέλειας, όπως καθορίσθηκε από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στη απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475 ως πραγματικού γεγονότος συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή, με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (Βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 CLR 387) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 ΑΑΔ 420 ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ Γ. Πικής, όπως ήταν τότε, εισήγαγε ένα ευρύτερο καθήκον αυτών που χρησιμοποιούν τον δρόμο, ήτοι το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια: «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ' αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί τον δρόμο την λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους». Αναφερόμενος στο κριτήριο της αμέλειας ανέφερε τα εξής: « . το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο». Η πορεία που ακολούθησε το όχημα του Εναγόμενου κατά την προσπέραση ήταν ανορθόδοξη και αντικανονική. Ενώ κατά την προσπέραση ο Εναγόμενος όφειλε να τηρεί ασφαλή απόσταση από το όχημα με αριθμούς εγγραφής LAA 193 αυτός, προδήλως, παρέλειψε να πράξει τούτο με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με το δεξιό εξωτερικό καθρεφτάκι του οδηγού πιο πάνω αυτοκινήτου προκαλώντας σε αυτό ζημιές. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο Εναγόμενος δεν οδηγούσε ως ένας σώφρων και συνετός οδηγός. Κρίνω, πως αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα φέρει ο Εναγόμενος. Η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Η Νομολογία επιβάλλει σε διάδικο την υποχρέωση να αποδεικνύει την ζημία του με θετική μαρτυρία (Βλ. Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Ανδρέας Σπύρου ν. Άριστου Χ΄΄ Χαραλάμπους
(1989)1Ε ΑΑΔ 298, Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Θεμιστοκλέους ν. Παρασκευά
(1992)1 ΑΑΔ 498, Aloupou and Another v. Hadjigeorghiou and Another
(1984)1 CLR 475 και Mc Gregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 23, σελ. 15). Στην υπόθεση Κούνουνα κ.α. ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 2126 έγινε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Goddard στην Αγγλική υπόθεση Bonham-Carter v. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 TLR 177, 178: «Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars and, so to speak, throw them at the head of the court, saying "this is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι ενάγοντες πρέπει να αντιληφθούν, ότι όταν κινούν αγωγές για αποζημιώσεις για ζημίες εναπόκειται σε αυτούς να αποδεικνύουν τις ζημίες τους. Δεν είναι αρκετό να εκθέτουν (στα δικόγραφά τους) τις λεπτομέρειες (ζημιών) και να ρίχνουν το βάρος, ας το πούμε έτσι, στο Δικαστήριο λέγοντας "αυτό είναι που έχω ζημιωθεί, ζητώ να μου επιδικάσεις αυτές τις ζημίες". Οφείλουν να τις αποδεικνύουν». Κρίνω πως τα έξοδα επιδιόρθωσης αποδείχθηκαν με την απαιτούμενη από την Νομολογία αυστηρότητα. Συνακόλουθα επιδικάζω εναντίον του Εναγόμενου το ποσό των Ευρώ 303,80 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής LAA 193. Κρίνω, επίσης, ότι με την απαιτούμενη από την Νομολογία αυστηρότητα αποδείχθηκε το ποσό των Ευρώ 85,00 σεντ για την αστυνομική έκθεση. Συνακόλουθα επιδικάζω εναντίον του Εναγόμενου το ποσό των Ευρώ 85,00 σεντ για την αστυνομική έκθεση. Συνακόλουθα επιδικάζω εναντίον του Εναγόμενου το συνολικό ποσό των Ευρώ 388,80 σεντ υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων. Αναφορικά με την επιδίκαση τόκου θα πρέπει να λεχθεί ότι παρατηρείται καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας. Και αυτό γιατί ενώ το επίδικο δυστύχημα επισυνέβη στις 27.10.11 το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 18.10.12, ήτοι ένα σχεδόν χρόνο αργότερα, χωρίς γι' αυτό να έχει δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία από πλευράς των Αιτητών. Σημειώνεται ότι και το τιμολόγιο εκδόθηκε στις 24.1.12, ήτοι 3 μόνο μήνες μετά το επίδικο δυστύχημα. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω πως υπάρχει καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης της τάξης των 7 μηνών. Συνακόλουθα κρίνω ορθό και σκόπιμο να επιδικάσω τόκο επί του επιδικασθέντος ποσού των Ευρώ 388,80 σεντ ο οποίος θα αρχίζει 7 μήνες μετά το επίδικο δυστύχημα, ήτοι από 27.5.12 μέχρι εξόφλησης. Σημειώνεται, επίσης, και τούτο. Η αγωγή καταχωρήθηκε και υπό των δύο Αιτητών. Δεν βλέπω, όμως, από πού προκύπτει το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα αφ' ης στιγμής εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής LAA 193 είναι η Ενάγουσα και όχι ο Ενάγων. Το ότι ο Ενάγων κατέβαλε τα έξοδα για την αποκατάσταση της ζημιάς, αυτό δεν του δίνει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου. Αυτά είναι χρήματα τα οποία αξιώνει η Ενάγουσα ως οφειλόμενα, προδήλως, από αυτήν προς τον σύζυγό της. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση του Ενάγοντα είναι έκθετη σε απόρριψη. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της πρώτης Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των Ευρώ 388,80 σεντ με τόκο προς 5,5% ετησίως επ' αυτού από 27.5.12 μέχρι εξόφλησης πλέον Ευρώ 160,00 σεντ δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον Ευρώ 21,00 σεντ έξοδα επίδοσης. Αναφορικά με τον δεύτερο Ενάγοντα η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Τροχαίο Δυστύχημα Subject: Civil / Other Actions / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο