ΝΙΚΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ν. ΝΙΚΟ Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 476/2008, 30/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A121 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 476/2008 Μεταξύ: ΝΙΚΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ, από Λεμεσό Ενάγοντα Και ΝΙΚΟ Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Χλώρακα Πάφου ΝΙΚΟ ΣΟΛΩΜΟΥ, από τη Χλώρακα Πάφου Εναγομένων ------------ Ημερομηνία: 30.4.13 Για Ενάγοντα: κ. Τσίκος με κα. Ιακώβου Για Εναγόμενο 2: κ. Χ. Φωτίου ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή ζητά απόφαση εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των €200.000 πλέον τόκους 8% από τις 30.1.2008 μέχρι εξοφλήσεως και τα έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης κατά ή περί την 6.1.2008 στη Λεμεσό ο Εναγόμενος αρ. 1 έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος υπέγραψε προς όφελος του Ενάγοντος γραμμάτιο υπό κοινή μορφή και/ή γραμμάτιο και/ή έγγραφο αναγνωρίσεως χρέους για το ποσό των €200.000 πληρωτέο εις διαταγή του Ενάγοντος στις 30.1.2008. Από τις 30.1.2008 οι Εναγόμενοι υποχρεούνται στην καταβολή τόκου 8% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού μέχρι εξοφλήσεως. Ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε αυθημερόν ήτοι στις 6.1.2008 το πιο πάνω γραμμάτιο υπό κοινή μορφή και/ή γραμμάτιο και/ή έγγραφο αναγνωρίσεως χρέους ως αλληλέγγυος εγγυητής του Εναγόμενου αρ. 1 για την εκπλήρωση των όρων του ρηθέντος γραμματίου ως αναφέρεται πιο πάνω. Οι Εναγόμενοι κλήθησαν επανειλημμένα από τον Ενάγοντα όπως πληρώσουν το πιο πάνω ποσό αλλά αυτοί αρνήθηκαν και/ή αμέλησαν να πράξουν τούτο. Εναντίον του Εναγόμενου 1 εκδόθηκε στις 26.3.2008 απόφαση για το πιο πάνω ποσό, τους τόκους και τα έξοδα. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε υπεράσπιση και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Με την αγόρευση του ο Εναγόμενος 2 επικαλέστηκε το άρθρο 80 του Περί Συμβάσεων Νόμου και ισχυριζόμενος ότι το περιεχόμενο του αποτελεί αμάχητη απόδειξη, των γεγονότων που εκτίθενται σε αυτό, υποστήριξε την θέση ότι δεν μπορεί να δοθεί καμία μαρτυρία εναντίον των γεγονότων που αναφέρονται στο γραμμάτιο και το Δικαστήριο θα πρέπει να μην λάβει υπόψη και να απορρίψει οποιαδήποτε μαρτυρία που αντίκειται στο περιεχόμενο του γραμματίου. Η μαρτυρία η οποία αντικρούει το περιεχόμενο του επίδικου γραμματίου είναι αυτή που περιστρέφεται γύρω από τον ισχυρισμό ως προς τον τόπο υπογραφής του γραμματίου. Θα πρέπει το Δικαστήριο να απορρίψει όλη την μαρτυρία του Ενάγοντα που αφορά τον τόπο και τις συνθήκες αφού είναι άμεσα συνηφασμένες κάτω από τις οποίες υπογράφτηκε το επίδικο γραμμάτιο. Είναι ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι υπέγραψε το επίδικο γραμμάτιο κάτω από ψυχική πίεση. Ο Εναγόμενος 1 ήταν νυμφευμένος με την θυγατέρα του Εναγόμενου 2, είχε δηλαδή ειδική σχέση την οποία ήθελε ο Εναγόμενος 2 να προστατεύσει. Ο Εναγόμενος 2 απέδειξε την ψυχική πίεση στην οποία υποβλήθηκε για να υπογράψει το επίδικο γραμμάτιο και για τον λόγο τούτο ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα. Στο στάδιο αυτό δεν θα προβώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας επειδή κρίνω ότι τούτο δεν είναι αναγκαίο. Θα κάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας όταν θα εξετάζεται το θέμα της ψυχικής πίεσης από τον Εναγόμενο 1 προς τον Εναγόμενο 2 για υπογραφή του επίδικου γραμματίου, εάν χρειαστεί. Σύμφωνα με το άρθρο 78 του Κεφ. 149, γραμμάτιο συνήθους τύπου είναι γραπτή υπόσχεση που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλεσθαι, για πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο, ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, ποσού χρημάτων, πλέον τόκο που ορίζεται σ΄ αυτό κατά ανώτατο όριο προς 9% κατά έτος και σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ΄ αυτού τα συναφή έξοδα και να αναφέρει την αντιπαροχή για την οποία παρέχεται η υπόσχεση. Το γραμμάτιο συνήθους τύπου έχει πολλά πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα σε κάθε δικαστική διαδικασία το περιεχόμενο του αποτελεί αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που αναφέρονται σε αυτό. Αυτό το πλεονέκτημα όπως και το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ισχύος για σκοπούς αγωγής πάνω σε αυτό, παρά στα συνήθη γραμμάτια, το οποίο παρέχεται από τον περί παραγραφής νόμο, είναι πλεονεκτήματα τα οποία έφεραν την ανάγκη όπως οι τυπικότητες που αφορούν την έκδοση γραμματίου συνήθους τύπου να τηρούνται απόλυτα. (Άρθρα 79 και 80 του Κεφ. 149, και απόφαση Φουλή ν Μιχαήλ
(2005)1ΑΑΔ 1144). Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Καμία από τις προϋποθέσεις αυτού του άρθρου, 78 του Κεφ. 149, αμφισβητήθηκε από μέρους του Εναγόμενου 2. Συνεπώς το Τεκμήριο Α1 είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου. Το μόνο που αμφισβητήθηκε έντονα και από τις δύο πλευρές είναι ο τόπος υπογραφής του γραμματίου. Στο γραμμάτιο δηλώνεται ως τόπος υπογραφής η Πάφος, ενώ ο Ενάγοντας υποστήριξε ότι ο τόπος υπογραφής του γραμματίου είναι η Λεμεσός. Στο ίδιο το γραμμάτιο δεν καθορίζεται ο τόπος εξόφλησης του γραμματίου. Θα είχε σημασία εάν εδηλώνετο ως τόπος πληρωμής ή εξόφλησης του γραμματίου η Πάφος. Σε μια τέτοια περίπτωση θα τίθετο θέμα αναρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα άρθρα 21
(1)(α) (β) και 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 (ορισμός του όρου «βάσις αγωγής») έχουν ως εξής: «21.
(1)Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις - (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ΄ ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριον καθιδρύθη (β) ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριον καθιδρύθη
(2)«βάσις της αγωγής» περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμο δικαίωμα περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού.» Στην απόφαση Χριστοφόρου κ.α. ν. Paneuropean Insurance
(2002)1 AAΔ.1648 λέθχηκαν τα εξής: «Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει καθορισθεί ο τόπος πληρωμής της οφειλής στο επίδικο γραμμάτιο. Σε τέτοια περίπτωση ο οφειλέτης υπέχει υποχρέωση ν΄ αναζητήσει τον πιστωτή για να τον πληρώσει στον τόπο της εργασίας του ή της διαμονής του. Αυτός ο κανόνας έχει διατυπωθεί αρχικά στην Theofanous v Georghiou
(1969)1 CLR 203, 205, 206 και υιοθετηθεί στην Stefanidou v. Pirgoti
(1975)1 CLR 100, 102. Έχει, επίσης υιοθετηθεί στην C&K Kyriakou και Α/φοί Λτδ ν. Ιωάννου
(1990)1 ΑΑΔ 479, 481, 482 στην οποία λέχθηκαν και τα εξής: «Ο τόπος στον οποίο εκδηλώθηκε (η διάρρηξη), η Λευκωσία, προσδιορίζει και το δικαστήριο που είναι τοπικά αρμόδιο να επιληφθεί της διαφοράς βάσει του άρθρου 21
(1)του Ν 14/
- Στον όρο «βάσις της αγωγής», όπως ερμηνεύεται στο εισαγωγικό μέρος του Ν.14/60 - άρθρο 2 - μνημονεύεται ότι όταν η διάρρηξη συμφωνίας αποτελεί τη βάση της αγωγής, αρμοδιότητα για την επίλυση της διαφοράς έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο της περιοχής όπου η διάρρηξη εκδηλώθηκε» Στην παρούσα υπόθεση αποτελούσε κοινό έδαφος ότι ο τόπος εργασίας των εφεσιβλήτων ήταν η Λευκωσία. Και εφόσον δεν είχε καθορισθεί τόπος πληρωμής στην επίδικη συμφωνία οι εφεσείοντες υπέχουν υποχρέωση να αναζητήσουν τους πιστωτές τους - τους εφεσίβλητους - στον τόπο εργασίας τους στη Λευκωσία για να τους πληρώσουν. Ακολουθεί πως εν όψει της μη πληρωμής η διάρρηξη της σύμβασης έχει λάβει χώραν στην Λευκωσία. Κατά συνέπεια η εισήγηση περί έλλειψης δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν ευσταθεί». Στην παρούσα υπόθεση ο τόπος εργασίας και διαμονής του Ενάγοντα, η Λεμεσός, δεν αμφισβητήθηκε από μέρους του Εναγόμενου
- Με το επίδικο γραμμάτιο, Τεκμήριο Α1, δεν έχει καθορισθεί ο τόπος πληρωμής της οφειλής. Ο Εναγόμενος 2 υπείχε υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή του, τον Ενάγοντα, στο τόπο εργασίας του στη Λεμεσό για να τον πληρώσει. Η διάρρηξη της συμφωνίας έγινε στην Λεμεσό και αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Η οποιαδήποτε συζήτηση για το πού υπεγράφει το επίδικο γραμμάτιο καμία σημασία είχε ή έχει. Ψυχική Πίεση από Εναγόμενο 1 προς τον Εναγόμενο 2 Ο Εναγόμενος 2, ήγειρε με την υπεράσπιση του και ο δικηγόρος του, ανέπτυξε με την αγόρευση του την εξής υπεράσπιση: Ο αποκλειστικός λόγος που υπέγραψε ο Εναγόμενος 2 ως εγγυητής το περιγραφόμενο στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης έγγραφο, ήταν για να σώσει τον γάμο της κόρης του και τον ίδιο τον Εναγόμενο 1 από την αυτοκτονία και αν δεν διαμεσολαβουσε αυτή η ψυχική πίεση ποτέ δεν θα υπέγραφε. Στην υπεράσπιση του ο Εναγόμενος 2 αναφέρει τα εξής: Πριν την υπογραφή ως εγγυητής, του αναφερόμενου εγγράφου, στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, εκ μέρους του Εναγόμενου 2, ο Εναγόμενος 1 τον είχε διαβεβαιώσει, ότι είχε προβεί σε αίτηση δανείου, από την ΣΠΕ Χλώρακας, για το ποσό πέραν των €150.000 για να αντιμετωπίσει τις επιχειρηματικές του υποχρεώσεις και ότι είχε και πληροφορίες από την επιτροπή, ότι θα εγκρινόταν γρήγορα. Μάλιστα, είχε δείξει και σχετικά έγγραφα ο Εναγόμενος 1 στον Εναγόμενο 2, σύμφωνα με τα οποία, είχε βάλει, με όσα τον διαβεβαίωνε και δεύτερη υποθήκη, ένα ακίνητο που ήταν εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του, στην ΣΠΕ Χλώρακας, προς τον σκοπό εξασφάλισης πάλι του αναφερομένου δανείου των €150.
- Είναι η θέση του Εναγόμενου 2, ότι τούτος, δεν είχε κανένα λόγο, να μην πιστέψει, όσα ο Εναγόμενος 1 τον διαβεβαίωνε, λόγω της σχέσης του, μαζί του, ως επί θυγατρί γαμπρός του. Μέχρι τότε ο Εναγόμενος 1 δεν είχε δείξει, αλλ΄ ούτε και ο Εναγόμενος 2, είχε διαπιστώσει οτιδήποτε το μεπτόν, στην συμπεριφορά του, που να οδηγούσε τον Εναγόμενο 2, σε αντίθετο συμπέρασμα ή υποψίαν. Τελικά, όπως ο Εναγόμενος 2, πληροφορήθηκε εκ των υστέρων, η αίτηση δανείου, στην οποία προέβηκε ο Εναγόμενος 1, στην ΣΠΕ Χλώρακας, ήταν για το ποσό των €30.000 περίπου, και όχι για το ποσό των πέραν των €150.000, όπως τον είχε διαβεβαιώσει, ο Εναγόμενος
- Ακόμα με βάση τις ίδιες πιο πάνω πληροφορίες, ο σκοπός που η ΣΠΕ Χλώρακας, είχε χορηγήσει στον Εναγόμενο 1, ως δάνειο το ποσό των €30.000 μόνον, ήταν προς τον σκοπό εξόφλησης μελών της Επιτροπής της ΣΠΕ Χλώρακας, στους οποίους ο Εναγόμενος 1, όφειλε ποσό χρημάτων, από δάνειο, που είχε κάμει, απ' αυτούς προσωπικά. Η συγκατάθεση του Εναγόμενου 2, στο να εγγυηθεί τον Εναγόμενο 1, με την υπογραφή του, στο έγγραφο που περιγράφεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω, δόθηκε υπό το κράτος αφόρητης ψυχικής πίεσης. Αναφέρει λεπτομέρειες της ψυχικής πίεσης που ασκήθηκε από τον Εναγόμενο 1 σε βάρος του για υπογραφή από αυτόν, του γραμματίου κοινής μορφής και/ή γραμματίου και/ή εγγράφου αναγνώρισης χρέους ημερομηνίας 6.1.
- Κάτω από τις συνθήκες που περιγράφει ο Εναγόμενος 2 κάτω από τον τίτλο «λεπτομέρειες ψυχικής πίεσης», εν τέλει ο Εναγόμενος 2, υπό το κράτος της αφόρητης ψυχικής πίεσης που του ασκήθηκε από τον Εναγόμενο 1, με διακύβευση και μέσω εκβιασμού, το γάμο και την ευτυχία της θυγατέρας του Εναγόμενου 2, ο τελευταίος υπέκυψε, υπογράφοντας, το αναφερόμενο έγγραφο, στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης, ως εγγυητής. Όπως τονίστηκε χαρακτηριστικά στην Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 «.οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία. Δηλαδή, την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση, όπου υπάρχει.» Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1718 αποφασίστηκε ότι: «Μαρτυρία που προσάγεται για θέματα που δεν καλύπτονται από τα δικόγραφα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τα επίδικα θέματα επί των οποίων το δικαστήριο καλείται να βασίσει την απόφαση του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων. (Πουρίκκος ν. Σάββα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507, 517)....... .................................Η εκδίκαση κάθε υπόθεσης γίνεται, όχι με βάση τα γεγονότα που είναι γνωστά στους διαδίκους, αλλά με βάση τα θέματα που εγείρονται στα δικόγραφα.» Έχω βρει, αναφορικά με το ουσιαστικό μέρος, ότι το επίδικο γραμμάτιο είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου εντός της έννοιας των άρθρων 78-81 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Το άρθρο 80 του Κεφ. 149 προβλέπει τα εξής: «
- Σε κάθε δικαστικό μέτρο που λήφθηκε βάσει γραμματίου συνήθους τύπου, το περιεχόμενο του εν λόγω γραμματίου συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται σε αυτό: Νοείται ότι σε οποιοδήποτε τέτοιο δικαστικό μέτρο, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση το γεγονός ότι η υπογραφή του οφειλέτη χρέους ή άλλου που υπόγραψε το γραμμάτιο δεν είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή του, ή ότι η έκδοση του γραμματίου επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού ή απάτης ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη.» Ο Εναγόμενος 2 στην υπεράσπιση του και συγκεκριμένα στην παράγραφο με αριθμό 11 αυτής, προβάλλει ότι δέχθηκε ψυχική πίεση από τον Εναγόμενο 1 για να υπογράψει το επίδικο γραμμάτιο. Στα σημεία α-ε, δίνει λεπτομέρειες της ψυχικής πίεσης που κατά τη θέση του δέχτηκε από τον Εναγόμενο
- Το γεγονός ότι στη γραπτή του κατάθεση ισχυρίστηκε ότι ψυχική πίεση δέχθηκε από τον Εναγόμενο 1 στην παρουσία του Ενάγοντα, είναι ισχυρισμός που δεν είναι δικογραφημένος και επομένως ο εν λόγω ισχυρισμός, σύμφωνα και με την πιο πάνω νομολογία, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού δεν είναι δικογραφημένος. Στην Πολιτική Έφεση 11020 Σ.Π.Ε. Αγίας Φυλάξεως ν. Πουλλά κ.ά. (2004 1(Β) Α.Α.Δ. 961, λέχθηκαν τα πιο κάτω (παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα): «Όπου διάδικος προσπαθεί να αποφύγει τις συνέπειες σύμβασης λόγω ψυχικής πίεσης, που ασκήθηκε από τρίτο πρόσωπο, θα πρέπει να αποδειχθεί είτε ότι το τρίτο πρόσωπο ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του συμβαλλόμενου ή ότι ο συμβαλλόμενος είχε πραγματική ή τεκμαρτή γνώση της ψυχικής πίεσης.» Στην περίπτωση όπου δεν υπάρχει ειδική σχέση μεταξύ των μερών, όπως στην παρούσα αγωγή, η ψυχική πίεση θα πρέπει να αποδειχθεί με το να καταδειχθεί ότι ο Ενάγοντας άσκησε πραγματικό εξαναγκασμό ή ότι ο τελευταίος άσκησε επί του Εναγόμενου 2 τέτοιο βαθμό γενικής κυριαρχίας ή ελέγχου, ούτως ώστε να είχε υπονομευθεί ουσιωδώς η δυνατότητα του να καταλήξει σε ανεξάρτητη απόφαση. Αυτό μπορεί να γίνει αποδεικνύοντας είτε ότι υπήρξε πραγματική πίεση από τον Ενάγοντα ή ότι αυτός άσκησε επί του μυαλού του Εναγόμενου 2 τέτοιου βαθμού γενική επιβολή ή έλεγχο, με τρόπο ώστε η ανεξαρτησία στη λήψη της απόφασης να είχε ουσιαστικά υπονομευθεί. Ο Εναγόμενος 2, ο οποίος επιδιώκει να αποφύγει τη συναλλαγή έχει το βάρος να αποδείξει τη ψυχική πίεση. Δεν έχει αποδείξει ότι ο Ενάγοντας και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του Ενάγοντα ή αντιπρόσωπο προς τον Ενάγοντα, του έχει ασκήσει τέτοιας μορφής ψυχική πίεση. Ο Ενάγοντας θα πρέπει να γνωρίζει τη ψυχική πίεση που ασκήθηκε στον αντισυμβαλλόμενο του, εν προκειμένω τον Εναγόμενο
- Τέτοιος ισχυρισμός εκ μέρους του Εναγόμενου 2 δεν είναι δικογραφημένος. Ο Εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε στα δικόγραφα του, ότι είναι ο Εναγόμενος 1 που του άσκησε ψυχική πίεση. Η ψυχική πίεση όμως, όπως την επικαλείται και αντιλαμβάνεται ο Εναγόμενος 2 θα μπορούσε να την επικαλεστεί ο κάθε Εναγόμενος εγγυητής σε οποιαδήποτε αγωγή εναντίον του, επικαλούμενος ακόμα και τη φιλία ένεκα της οποίας υπόγραψε ως εγγυητής, ότι αποτελεί ψυχική πίεση. Ο Ενάγοντας απέδειξε την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου 2, για το ποσό των €200.000 με τόκο 8% από τις 30.1.2008 μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./K.K. Αναφορά: Τελική/ Γραμμάτιο Συνήθους Τύπου Subject: Civil Action/Final/ Grammatio Sinithous typou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο