← Κύπρος

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aρ. Αγωγής: 5467/2009, 14/5/2013

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aρ. Αγωγής: 5467/2009, 14/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 5467/2009 Μεταξύ: IKOS CIF LTD Ενάγουσας και Martin Coward Εναγόμενου Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 6.5.2011 Μεταξύ: IKOS CIF LTD Ενάγουσας και

  1. Martin Coward
  2. George Dowdye
  3. David Anthony Francis Burns
  4. Eric Westphal
  5. Hans Drescher
  6. Vincent Pfister
  7. Sam Gover
  8. Peter Ho
  9. Simon Jones
  10. Dan Bower
  11. Nathalie Pratico
  12. Zoe Efford
  13. Marmidons (Cyprus) Ltd Εναγομένων Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερ. 23.4.2013 Ημερομηνία: 14 Μαΐου 2013 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 6 - Αιτητή: κ. Κ. Κυριακόπουλος και για κκ. LC LAW ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ & ΔΡΑΚΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Λ. Παπαφιλίππου για κκ. Λ. Παπαφιλίππου & Σία και κα Παπαγιάννη για κκ. Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά την τροποποίηση του τίτλου της παρούσας αγωγής με την προσθήκη των εναγομένων 2-13, ακολούθησε η καταχώρηση αίτησης από την ενάγουσα για την τροποποίηση της οπισθογράφησης του κλητήριου εντάλματος. Ο εναγόμενος 6, όπως και άλλοι εναγόμενοι, καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση τροποποίησης. Ειδικότερα, ένας από τους λόγους ένστασης του εναγόμενου 6 στην αίτηση τροποποίησης είναι ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή στο αιτητικό της παρούσας αγωγής αιτημάτων τα οποία είναι ουσιαστικά ταυτόσημα με αιτήματα που περιλαμβάνονται στο αιτητικό της αγωγής αρ. 3200/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού την οποία η ενάγουσα έχει εγείρει εναντίον του εναγόμενου 6 και η οποία εκκρεμεί, με αποτέλεσμα να δημιουργείται καταχρηστικά παράλληλη διαδικασία εναντίον του εναγόμενου 6 κατά παράβαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων. Επιπρόσθετος λόγος ένστασης είναι ότι η αιτούμενη τροποποίηση επιχειρεί την εισαγωγή αιτημάτων για τα οποία το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει στα πλαίσια διαδικασίας παρακοής διατάγματος στην αγωγή αρ. 3200/
  14. Αυτοί οι λόγοι ένστασης αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση της κας Παναγιώτας Σάββα, δικηγόρου σε ένα εκ των δικηγορικών γραφείων που εκπροσωπούν τον εναγόμενο 6, που συνοδεύει την ένσταση. Η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία έγινε δεκτή από την πλευρά του εναγόμενου
  15. Έτσι, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, η πλευρά της ενάγουσας καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε αυτή η κα Αγγέλοβα, δικηγόρος συνεργάτης του δικηγορικού γραφείου Λ. Παπαφιλίππου & Σία που εκπροσωπεί την ενάγουσα, αρνείται τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της κας Σάββα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση του εναγόμενου
  16. Επίσης η κα Αγγέλοβα αναφέρει ότι η αγωγή αρ. 3200/2010 αφορά παράβαση σύμβασης μόνο και υπάρχει ρητή επιφύλαξη των δικαιωμάτων της ενάγουσας στην παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή αρ. 3200/2010, την οποία και παραθέτει αυτούσια, αναφορικά με απαίτηση της για συνομωσία εκ μέρους του εναγόμενου 6 ξεχωριστά ή μαζί με άλλους συναδικοπραγούντες. Παρόλο που αρχικά ο δικηγόρος της ενάγουσας είχε δηλώσει ότι δεν έφερε ένσταση στην καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης από την πλευρά του εναγόμενου 6 μετά την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της ενάγουσας, εν τούτοις, όταν του δόθηκε αντίγραφο αυτής, έφερε ένσταση στην καταχώρηση της καθότι δήλωσε ότι αυτή δεν είναι απαντητική και δεν συνάδει με τις δικονομικές πρόνοιες. Έτσι ο εναγόμενος 6 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά την άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του, και η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στη Δ.48 Θθ.1-3, 4

(1)και
(2)και 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση της κας Χριστίνας Δράκου, δικηγόρου που συνεργάζεται με τους δικηγόρους του εναγόμενου 6 στην παρούσα αγωγή. Η κα Δράκου αναφέρει ότι ο σκοπός της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι για να απαντηθούν οι αόριστοι και αποσπασματικοί ισχυρισμοί της κας Αγγελόβα που περιέχονται στη δική της συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για να δοθεί η πλήρης εικόνα στο Δικαστήριο αναφορικά με τη διαδικασία στην αγωγή αρ. 3200/2010 με την παράθεση ως τεκμηρίων ολόκληρων των σχετικών εγγράφων. Η κα Δράκου επισυνάπτει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, στην οποία γίνεται ρητή αναφορά στις παραγράφους των αιτητικών των δύο αγωγών για να καταδειχθεί ότι «. έχουν περιεχόμενο ταυτόσημο και/ή κατ΄ουσίαν ίδιο και/ή παρεμφερές και/ή αλληλοκαλυπτόμενο και/ή εξ ολοκλήρου ή εν μέρει συμπίπτον οι ακόλουθες παράγραφοι και/ή υπάρχει ταύτιση και/ή αλληλοεπικάλυψη και/ή συμπίπτουν κατ΄ουσίαν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει οι θεραπείες που επιζητούνται στις ακόλουθες παραγράφους .». Επίσης, στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, αναφέρεται ότι το περιεχόμενο συγκεκριμένων παραγράφων του αιτητικού της έκθεσης απαίτησης στην παρούσα αγωγή αντίκειται στο εύρημα του Δικαστηρίου στην απόφαση του στην αίτηση παρακοής στην αγωγή αρ. 3200/2010 ότι ο εναγόμενος 6 δεν διατηρεί στην κατοχή του οτιδήποτε από αυτά που αναφέρονται στις συγκεκριμένες παραγράφους του αιτητικού της έκθεσης απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Η κα Σάββα επισυνάπτει αντίγραφα της έκθεσης απαίτησης της αγωγής αρ. 3200/2010 και της εν λόγω απόφασης στην αίτηση παρακοής. Οι λόγοι ένστασης της ενάγουσας είναι ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα, με κακή πίστη και με μοναδικό σκοπό την παρακώλυση της διαδικασίας, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιχειρείται να καταχωρηθεί περιλαμβάνει διαζευκτικούς ισχυρισμούς και συντάχθηκε υπό τη μορφή δικογράφου, αυτή περιλαμβάνει την παρουσίαση τεκμηρίων τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή του εναγόμενου 6 πολύ πριν την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα και επομένως η πλευρά του όφειλε να τα παρουσιάσει με την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα, τα τεκμήρια που επιχειρούνται να παρουσιαστούν αποτελούν μέρος των δικογράφων και όχι το σύνολο της δικογραφίας στην αγωγή αρ. 3200/2010, και τα στοιχεία που αφορούν την αίτηση παρακοής είναι παντελώς άσχετα με την αίτηση τροποποίησης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Αγγέλοβα, στην οποία ουσιαστικά υιοθετεί τους λόγους ένστασης και προσθέτει ότι η πλευρά του εναγόμενου 6 είναι αυτή που ήγειρε τα θέματα που αφορούν την αγωγή αρ. 3200/2010 στην αρχική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, και όχι η ενάγουσα, και ότι η αίτηση παρακοής στην αγωγή αρ. 3200/2010 αφορά άλλη διαδικασία με διαφορετικά γεγονότα και διαφορετικές θεραπείες και επομένως η εν λόγω απόφαση δεν μπορεί να αποτελεί κώλυμα ή δεδικασμένο ή ακόμα υπεράσπιση στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Κατά την αγόρευση του ο δικηγόρος του εναγόμενου 6 αρχικά εισηγήθηκε ότι η ενάγουσα παρέλειψε, ως όφειλε, να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι εκκρεμεί η αγωγή αρ. 3200/2010 στο πλαίσιο της οποίας ζητά διάφορες θεραπείες που προκύπτουν από τα ίδια κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα με αυτά της παρούσας αγωγής, και υιοθέτησε και ανέλυσε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κας Δράκου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση στην οποία παρατίθενται οι λόγοι που στηρίζουν το αίτημα του εναγόμενου 6 για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο κ. Κυριακόπουλος εξέφρασε τη θέση ότι η Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιτρέπει την καταχώρηση όχι μόνο απαντητικής αλλά και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εισηγήθηκε ακόμα ότι η πλευρά της ενάγουσας δεν μπορεί να επικαλείται το θέμα της καθυστέρησης από τη στιγμή που η ίδια καθυστέρησε στην καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης, και ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν περιέχει διαζευκτικούς ή αντιφατικούς ισχυρισμούς αλλά γίνεται διαζευκτικά η εκτίμηση της ταύτισης και η έκταση της επί των θεραπειών που ζητούνται στις δύο αγωγές. Τέλος, ήταν η θέση του κ. Κυριακόπουλου ότι με την έγκριση της υπό κρίση αίτησης η πλευρά της ενάγουσας δεν θα υποστεί οποιονδήποτε δυσμενή επηρεασμό και ότι η έγκριση αυτής είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων του εναγόμενου 6 για δίκαιη δίκη. Κατά την αγόρευση του ο δικηγόρος της ενάγουσας ουσιαστικά ανέλυσε τους λόγους ένστασης με παραπομπή στη σχετική νομολογία και ισχυρίστηκε ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.39, και ακόμα ότι οι ισχυρισμοί αναφορικά με την απόφαση στην αίτηση παρακοής στην αγωγή αρ. 2300/2010 είναι παντελώς άσχετοι με την παρούσα αγωγή. Ως εκ τούτου ο κ. Παπαφιλίππου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. Η Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κας Δράκου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, η πλευρά του εναγόμενου 6 επιθυμεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντήσει στους ισχυρισμούς της κας Αγγέλοβα που περιέχονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της και να παραθέσει συγκεκριμένα στοιχεία αναφορικά με τη θέση της κας Σάββα στην αρχική της ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του εναγόμενου 6 ότι αποσπάσματα της έκθεσης απαίτησης των δύο αγωγών συμπίπτουν, καθώς επίσης να παραθέσει αντίγραφα ολόκληρων των σχετικών εγγράφων, ούτως ώστε να δοθεί η πλήρης εικόνα της διαδικασίας της αγωγής αρ. 3200/2010 στο Δικαστήριο στο πλαίσιο εξέτασης της αίτησης τροποποίησης. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου, η πλευρά του εναγόμενου 6, μέσω της ένστασης του στην αίτηση τροποποίησης και της ένορκης δήλωσης της κας Σάββα που τη συνοδεύει, πρόβαλε τον ισχυρισμό για την ουσιαστική ταυτοσημία αιτημάτων της παρούσας αγωγής και της αγωγής αρ. 3200/2010, καθώς επίσης για την ύπαρξη απόφασης του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της αίτησης παρακοής στην αγωγή αρ. 3200/2010, επί κάποιων θεμάτων που επιχειρούνται να περιληφθούν στην παρούσα αγωγή. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η κα Αγγέλοβα αρνείται τους ισχυρισμούς της κας Σάββα, και παραθέτει την παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης της αγωγής αρ. 3200/2010 και την αίτηση διαγραφής του εναγόμενου 6 στο πλαίσιο της εν λόγω αγωγής. Με την υπό κρίση αίτηση η πλευρά του εναγόμενου 6 επιχειρεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να παραθέσει, με ειδική αναφορά, τις παραγράφους των αιτητικών των δύο αγωγών που κατά τον δικό του ισχυρισμό είναι ουσιαστικά ταυτόσημα, και ακόμα να παρουσιάσει αντίγραφο ολόκληρης της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή αρ. 3200/2010 και της απόφασης στην αίτηση παρακοής στην αγωγή αρ. 3200/2010 για να καταδειχθεί το βάσιμο των ισχυρισμών εκ μέρους του και εν πάση περιπτώσει να υπάρχει η πλήρης εικόνα των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του εναγόμενου 6 δεν αφορά την επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών της κας Σάββα, αλλά την απάντηση στις θέσεις της κας Αγγέλοβα επί τούτων, προβάλλοντας επιπρόσθετους και συγκεκριμένους ισχυρισμούς και με λεπτομερή αναφορά στις θέσεις του, και παραθέτοντας ολόκληρο το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων, και ειδικότερα της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή αρ. 2300/2010, εφόσον η κα Αγγέλοβα παρέθεσε μόνο ένα απόσπασμα αυτής. Δεν μου διαφεύγει ότι τα έγγραφα τα οποία η πλευρά του εναγόμενου 6 επιθυμεί να παρουσιάσει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, ήταν σε γνώση του εναγόμενου 6 κατά τον χρόνο καταχώρησης της ένστασης του και της ένορκης δήλωσης της κας Σάββα που τη συνοδεύει. Αυτό το γεγονός αφορά ένα από τους λόγους ένστασης της ενάγουσας, ότι δηλαδή η πλευρά του εναγόμενου 6 όφειλε να παρουσιάσει τα εν λόγω έγγραφα στο πλαίσιο της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα που συνοδεύει την ένσταση του στην αίτηση τροποποίησης. Επί τούτου αναφέρω ότι στην ένσταση του εναγόμενου 6 στην αίτηση τροποποίησης και στην ένορκη δήλωση της κας Σάββα που τη συνοδεύει, γίνεται αναφορά στους ισχυρισμούς σχετικά με το αιτητικό της αγωγής αρ. 2300/2010 και την απόφαση του Δικαστηρίου στην αίτηση παρακοής στην ίδια αγωγή, χωρίς να δίνονται οποιαδήποτε επιπρόσθετα στοιχεία. Μόνο όταν η πλευρά της ενάγουσας αντέκρουσε αυτά μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Αγγέλοβα, αρνούμενη τις θέσεις της κας Σάββα και παρουσιάζοντας μέρος των εγγράφων (την παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης και την αίτηση διαγραφής στην αγωγή αρ. 2300/2010) η πλευρά του εναγόμενου 6 θεώρησε αναγκαίο να δώσει την απάντηση του στις θέσεις της κας Αγγέλοβα και να παρουσιάσει ολόκληρο το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων για σκοπούς πληρότητας της εικόνας της διαδικασίας στην αγωγή αρ. 3200/2010. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι η πλευρά του εναγόμενου 6 αποκαλύπτει καλό λόγο για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα, καθότι με αυτή δίνεται η ευκαιρία στην πλευρά του να παραθέσει τις δικές του απαντήσεις, θέσεις και διευκρινίσεις επί του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Αγγέλοβα, και έτσι το Δικαστήριο να έχει την πλήρη εικόνα των θέσεων των δύο πλευρών και των γεγονότων που αφορούν την αίτηση τροποποίησης. Άλλωστε, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η ακρόαση της αίτησης τροποποίησης θα διεξαχθεί στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Η εισήγηση του δικηγόρου της ενάγουσας ότι η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας δεν είναι επιτρεπτή, με παραπομπή στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η προαναφερόμενη υπόθεση αφορά διαφορετικό θέμα, και συγκεκριμένα την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ μέρους του αιτητή σε ενδιάμεση αίτηση για προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς. Στην εν λόγω υπόθεση αποφασίστηκε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας μονομερώς αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, και έτσι τα γεγονότα που θεμελιώνουν την αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται στην αίτηση, και γι΄ αυτό τον λόγο δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή. Εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προνοείται ρητά από τη Δ.48 Θ.4
(2), η οποία εκτίθεται αυτούσια πιο πάνω, και στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του εναγόμενου 6. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου βρίσκει έρεισμα από την υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 και το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εναγόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Άλλος λόγος ένστασης είναι ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου, η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα ήταν έτοιμη και δόθηκε στην πλευρά της ενάγουσας την ημερομηνία ορισμού της αίτησης της ενάγουσας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για ακρόαση, όταν ο δικηγόρος του εναγόμενου 6 δήλωσε ότι δεν έφερε ένσταση στην εν λόγω αίτηση και έτσι το Δικαστήριο έδωσε άδεια για την καταχώρηση αυτής. Με βάση τη δήλωση του δικηγόρου της ενάγουσας ότι δεν είχε ένσταση στην καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης από την πλευρά του εναγόμενου 6, την ίδια μέρα ο δικηγόρος του εναγόμενου 6 παρέδωσε αντίγραφο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα στον δικηγόρο της ενάγουσας. Τότε ο δικηγόρος της ενάγουσας δήλωσε ότι φέρει ένσταση στην καταχώρηση αυτής, και δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για την καταχώρηση γραπτής αίτησης προς τούτο, η οποία καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας που καθόρισε το Δικαστήριο. Επομένως, το Δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει ότι υπάρχει καθυστέρηση από την πλευρά του εναγόμενου 6 στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, και λαμβάνοντας υπόψη όσα αναφέρονται πιο πάνω, αδυνατεί να καταλήξει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη ή ότι γίνεται με σκοπό την παρακώλυση της διαδικασίας. Αντίθετα, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση εκ μέρους του εναγόμενου 6 σε μία γνήσια προσπάθεια του να παρουσιάσει ολοκληρωμένες τις θέσεις του επί της αίτησης τροποποίησης. Στην ένσταση της η ενάγουσα προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς και συντάχθηκε υπό τη μορφή δικογράφου. Ο δικηγόρος της ενάγουσας, κατά την αγόρευση του, εισηγήθηκε ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα δεν συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.39 αναφορικά με τον τρόπο σύνταξης της και το περιεχόμενο αυτής. Με μίαν ανάγνωση του περιεχόμενου της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Σάββα και της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της, διαφαίνονται τα ακόλουθα. Στην αρχική ένορκη της δήλωση η κα Σάββα αναφέρει ότι «με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή στο αιτητικό της παρούσας αγωγής, αιτημάτων ουσιαστικά ταυτόσημων με αιτήματα που περιλαμβάνονται στο αιτητικό της αγωγής 3200/2010 πιο πάνω, με αποτέλεσμα να δημιουργείται καταχρηστικά παράλληλη διαδικασία .» Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της, η κα Σάββα αναφέρει και πάλι ότι «. με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή στο αιτητικό της παρούσας αγωγής, αιτημάτων ουσιαστικά ταυτόσημων με αιτήματα που περιλαμβάνονται στο αιτητικό της αγωγής 3200/2010 .» Ακολουθεί το απόσπασμα που παρατίθεται αυτούσιο πιο πάνω και μία αναφορά στις συγκεκριμένες παραγράφους του αιτητικού της έκθεσης απαίτησης της αγωγής αρ. 3200/2010 και του αιτητικού της έκθεσης απαίτησης της παρούσας αγωγής ως θα διαμορφωθεί αν εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση, για να καταδειχθεί η ταυτοσημία τους. Θεωρώ ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα δεν περιέχει διαζευκτικούς και αντιφατικούς ισχυρισμούς, κάτι το οποίο δεν είναι επιτρεπτό σε μία ένορκη δήλωση. Αυτή επαναλαμβάνει την αρχική βασική θέση ότι με την αιτούμενη τροποποίηση στην παρούσα αγωγή επιχειρείται η εισαγωγή ουσιαστικά ταυτόσημων αιτητικών με αυτά που περιέχονται στην αγωγή αρ. 2300/2010, και συνεχίζει με μία συγκεκριμένη αναφορά για το θέμα, δίνοντας λεπτομέρειες, στοιχεία και επεξηγήσεις με παραπομπή και αντιπαραβολή των παραγράφων των δύο αγωγών για να υποστηρίξει τη θέση της. Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η κα Σάββα χρησιμοποιεί διαζευκτικό τρόπο διατύπωσης της θέσης της αναφορικά με τον ισχυρισμό του εναγόμενου 6 για ουσιαστική ταυτοσημία, χωρίς να προβάλλει αντικρουόμενους και αντιφατικούς ισχυρισμούς αλλά επεξηγώντας με διαζευκτικό τρόπο τη θέση της για το εν λόγω νομικό θέμα. Θεωρώ ότι αυτό είναι επιτρεπτό και ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι νομότυπη. Η απόφαση στην υπόθεση El Faith Co. for International Trade S.A.E. v. EDT Shipping Ltd κ.ά
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1255, την οποία επικαλέστηκε ο δικηγόρος της ενάγουσας, επιβεβαιώνει αυτή την κατάληξη του Δικαστηρίου. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το ακόλουθο απόσπασμα: «Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι πραγματικά ανεπαρκής και οπωσδήποτε ασαφής. Πρώτα είναι το θέμα της υποβολής του διαζευκτικού ισχυρισμού ότι οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες ή οι ναυλομισθωτές του πλοίου. Αυτή η τοποθέτηση, πριν απ΄ όλα, δεν εναρμονίζεται με το ίδιο το κλητήριο ένταλμα στο οποίο οι εναγόμενοι 1 αναφέρονται ως οι ιδιοκτήτες του πλοίου. Ανεξάρτητα από αυτό, η ένορκη δήλωση δεν είναι δικόγραφο. Περιέχει όσα κατά τον ενόρκως δηλούντα αποτελούν γεγονότα. Τα γεγονότα μπορούν να επιδέχονται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγονται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Διαζεύξεις όμως ως προς το τι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως η περιεχόμενη στην παρούσα ένορκη δήλωση, δεν χωρούν. Είτε οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες του πλοίου είτε δεν είναι και είναι κάτι άλλο.» Άλλος λόγος ένστασης είναι ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, επιχειρείται η παρουσίαση μόνο μέρους των δικογράφων της αγωγής αρ. 2300/2010 και όχι ολόκληρη η δικογραφία αυτής. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της κας Δράκου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα επιχειρείται η παρουσίαση ολόκληρων των εγγράφων που είναι σχετικά με τη διαδικασία της αγωγής αρ. 2300/2010 και που αφορούν τους ισχυρισμούς της κας Σάββα. Αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνη καθότι η πλευρά του εναγόμενου 6 επιχειρεί και επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μόνο το μέρος της δικογραφίας της αγωγής αρ. 2300/2010 που έχει σχέση με την αίτηση τροποποίησης και που είναι αρκετή για να δώσει την πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο και έτσι αυτό να μπορέσει με τη σειρά του να αποφασίσει επί της αίτησης τροποποίησης. Οποιαδήποτε επιπρόσθετη μαρτυρία, έστω και με τη μορφή εγγράφων, που είναι άσχετη για τον σκοπό εξέτασης της αίτησης τροποποίησης δεν έχει θέση στο πλαίσιο της αίτησης τροποποίησης. Τέλος, η πλευρά της ενάγουσας προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η απόφαση στην αίτηση παρακοής στην αγωγή αρ. 2300/2010 είναι παντελώς άσχετη με την αίτηση τροποποίησης. Στο στάδιο αυτό, και για τον σκοπό εξέτασης της υπό κρίση αίτησης, το Δικαστήριο περιορίζεται να αναφέρει ότι ο ισχυρισμός του εναγόμενου 6 για την ύπαρξη απόφασης στο πλαίσιο διαδικασίας για παρακοή διατάγματος στην αγωγή αρ. 2300/2010 επί θεμάτων που η πλευρά της ενάγουσας επιχειρεί να εισάγει στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, αποτελεί λόγο της ένστασης του στην αίτηση τροποποίησης, ο οποίος επαναλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση της κας Σάββα που συνοδεύει την ένσταση. Η ίδια θέση προωθείται με περισσότερη λεπτομέρεια στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σάββα, και επομένως θεωρώ ότι αυτή μπορεί να περιληφθεί στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση καθότι αφορά ισχυρισμό ο οποίος προβάλλεται ως λόγος ένστασης και στην αρχική ένορκη δήλωση της κας Σάββα. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό κρίση αίτηση πρέπει να πετύχει. Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται. Δίνεται άδεια στον εναγόμενο 6 για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Παναγιώτας Σάββα εκ μέρους του, ως το Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της κας Δράκου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης τροποποίησης αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου 6 - αιτητή. (Υπ.) ............. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Πολιτική / Ενδιάμεση Απόφαση Αναφορά: Συμπληρωματική ένορκη δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.