ΑΝΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ν. CHRIGESA CONSTRUCTIONS AND DEVELOPENTS LIMITED, Αρ. Αγωγής 657/13, 7/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A159 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 657/13 Μεταξύ: ΑΝΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ, εκ Λεμεσού Ενάγουσα Και CHRIGESA CONSTRUCTIONS AND DEVELOPENTS LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------ Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερ.13.2.13 Ημερομηνία: 7 Ιουνίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για Ενάγουσα: κ. Αλ. Σαουρής Για Εναγόμενη: κ. Μ. Οικονομίδης για Φ. Τσαγκαρίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με τη παρούσα αίτηση η Ενάγουσα ζητά εναντίον των Εναγομένων / Καθ΄ ων η Αίτηση: «Α. Προσωρινό Διάταγμα υπό του Σεβαστού Δικαστηρίου, απαγορεύον εις τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση και/ή εις οιονδήποτε πρόσωπο, το οποίο ενεργεί για λογαριασμό και/ή εκ μέρους τους, όπως μεταβιβάσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν, διαθέσουν και/ή με οποιονδήποτε τρόπο αποξενωθεί από την κάτωθι περιγραφόμενη ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι των Εναγόμενων - Καθ΄ ων η Αίτηση μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου ήτοι: Τα κτήματα που βρίσκονται στην τοποθεσία Πραστιά στον Ύψωνα, της Επαρχίας Λεμεσού με αρ. εγγραφής 0/18925, τεμ. 386, Φ/Σ 53/54, αρ. 0/18926, τεμ. 1889, Φ/Σ 53/55, αρ. 0/18836, τεμ. 387, Φ/Σ 53/54, αρ. 0/19029, τεμ. 388, Φ/Σ 53/54. Β. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την παγοποίηση από τα υφιστάμενα κεφάλαια των Εναγομένων -Καθ΄ ων η Αίτηση, τα οποία είναι κατατεθειμένα στον τραπεζικό λογαριασμό με αριθμό 037611000775 στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στη Λεμεσό, και/ή σε οποιοδήποτε άλλο παράρτημα της στην Κύπρο και/ή σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και/ή σε οποιαδήποτε άλλη τράπεζα στην Κυπριακή Δημοκρατία, ποσού ανερχομένου σε €151.935 και/ή τη μη αποξένωση και/ή άλλως πως διάθεση και/ή μεταφορά του ως άνω ποσού μέχρι την πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον και/ή εμποδίζον τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση και/ή τους διευθυντές και/ή υπαλλήλους τους και/ή οποιαδήποτε πρόσωπα ενεργούν με βάση οδηγίες τους από του να αποξενώσουν και/ή δανείσουν και/ή άλως πως διαθέσουν και/ή μεταφέρουν και/ή αποστείλουν τέτοια ποσά ούτως ώστε οι Καθ΄ ων η Αίτηση να μην έχουν διαθέσιμα μετρητά κεφάλαια λιγότερα των €151.935, μέχρι την πλήρη και τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. » Η αιτήτρια βασίζει την αίτηση της στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Άρθρα 4 έως 9 επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, άρθρα 29 - 31 και 32, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.Δ.39, Κ.Κ.1-2, Δ.48, Κ.Κ.1-4,8,9 και επί της Νομολογίας. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση. Λέει στην ένορκη της δήλωση ότι στις 13.2.13 καταχώρησε την πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία απαιτεί από τους Εναγόμενους μεταξύ άλλων ποσό €128.435,00 το οποίο έχει καταβάλει στους Εναγόμενους ως μέρος του τιμήματος πωλήσεως της επίδικης κατοικίας δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 10.9.10 και ποσό €23.500 το οποίο έχει καταβληθεί από αυτήν σε διάφορες ημερομηνίες ως προκαταβολή στους διάφορους υπεργολάβους κάτω από την ίδια συμφωνία. Με την πιο πάνω συμφωνία αγόρασε μια υπό ανέγερση κατοικία 3 υπνοδωματίων η οποία αποτελεί μέρος κτιριακού συγκροτήματος, IPSONAS GARDEN, το οποίο θα ανεγείρετο από τους Εναγόμενους μέσα στα κτήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος ως η παράγραφος Α της αίτησης. Οι Εναγόμενοι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των κτημάτων και ανέλαβαν την ανέγερση και αποπεράτωση του κτιριακού συγκροτήματος. Συμφωνήθηκε όπως η αποπεράτωση της ανέγερσης της κατοικίας και η παράδοση γίνει μέσα σε 24 μήνες μετά από την έκδοση της άδειας οικοδομής. Στις 14.9.10 κατέθεσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Με νέα συμφωνία ημερ. 13.7.12 συμφωνήθη ως χρόνος παράδοσης της κατοικίας μέχρι τις 23.12.12. Στις 27.9.12 υπεγράφη νέα συμφωνία συμπληρωματική με βάση την οποία συνεφωνήθη όπως αφαιρεθεί από το αγοραπωλητήριο έγγραφο από το ποσό των €50.000 το ποσό των €23.500 το οποίο έδωσε προσωπικά σε διάφορους υπεργολάβους. Συνεφωνήθη επιπρόσθετα όπως ένα διαμέρισμα το οποίο της ανήκει η αξία του οποίου καλύπτει τα ποσά των €102.065,00 και €50.000 παραχωρηθεί στους Εναγόμενους. Μέχρι σήμερα κατέβαλε στους Εναγόμενους το συνολικό ποσό των €128,435 και δυνάμει της συμπληρωματικής συμφωνίας ημερ. 27.9.12 κατέβαλε το ποσό των €23.500. Επίσης οι Εναγόμενοι αποδέχθηκαν να μεταβιβαστεί στο όνομα τους το διαμέρισμα που περιγράφεται πιο πάνω. Οφείλει στους Εναγόμενους το ποσό των €21.500. Οι Εναγόμενοι κατά παράβαση των συμφωνιών καθυστέρησαν και/ή παρέλειψαν να συμπληρώσουν τις εργασίες τους στην κατοικία με αποτέλεσμα μέχρι την καταχώρηση της αγωγής η κατοικία να παραμένει ατέλειωτη. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 14.1.13 η οποία επιδόθη στους Εναγόμενους στις 18.1.13 κατήγγειλαν και τερμάτισαν τις πιο πάνω συμφωνίες και κάλεσαν τους Εναγόμενους όπως εντός 7 ημερών επιστρέψουν το συνολικό καταβληθέν ποσό των €151.935 πλέον τόκους διαφορετικά θα εγείρει δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Επειδή ο κίνδυνος άμεσης αποξένωσης των κτημάτων από τους Εναγόμενους με κίνδυνο να μείνει χωρίς οποιαδήποτε εξασφάλιση των οφειλών των εναγομένων προς αυτήν είναι κατ΄ επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισαν στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4,5,7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48, Θ.4 και επί της γενικής πρακτικής και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από γεγονότα τα οποία περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Σταύρου Χρίστου, διευθυντή των Εναγομένων, γνώστη των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις, λέγει, για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα. Η Ενάγουσα μαζί με κάποιο Κώστα Αντωνίου στις 10.9.10 αγόρασαν την επίδικη κατοικία έναντι του ποσού που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Η αιτήτρια αυθαίρετα, κακόπιστα και παράνομα επέλεξε να τερματίσει την συμφωνία ημερ. 10.9.10 καθώς και τις δύο συμπληρωματικές συμφωνίες. Οι επιστολές τερματισμού στάληκαν αποκλειστικά από την Ενάγουσα και όχι και από το άλλο συμβαλλόμενο μέρος, τον Κώστα Αντωνίου, ο οποίος ήταν συμβαλλόμενος και στις τρεις συμφωνίες. Συνεπώς δεν μπορεί να επέλθη ο ισχυριζόμενος τερματισμός από το ένα μέρος της συμφωνίας, από την πλευρά των αγοραστών. Η Ενάγουσα δεν συνεργαζόταν με τους προμηθευτές ούτε έδιδε οδηγίες προς τους Εναγόμενους για την ολοκλήρωση του έργου και ούτε κατέβαλλε τα συγκεκριμένα χρηματικά ποσά που προβλέπονται από τις συμφωνίες. Υπήρχε καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου από υπεργολάβους διορισμένους από την Ενάγουσα, όπως για παράδειγμα υπεργολάβοι αναφορικά με τα υδραυλικά και τα αλουμίνια. Η Ενάγουσα παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των €50.000 όπως προβλέπει ο όρος 3(
- d)της συμφωνίας. Η οικονομική κατάσταση των Εναγόντων είναι τέτοια ώστε η οποιαδήποτε διεκδίκηση αποζημιώσεων από την Ενάγουσα να είναι δυνατή. Δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για αποξένωση περιουσίας από τους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι είναι αξιόχρεα εταιρεία η οποία διαθέτει σημαντικό αριθμό περιουσιακών στοιχείων. Για τα ακίνητα των οποίων ζητείται η δέσμευση οι Εναγόμενοι έχουν εξασφαλίσει σχετικές άδειες για ανέγερση 30 κατοικιών και 36 διαμερισμάτων οι οποίες μονάδες βρίσκονται υπό ανέγερση. Η αγοραία αξία των ακινήτων όταν θα ολοκληρωθεί το έργο θα ξεπερνά τα 16 εκατομμύρια. Η αξία τους ξεπερνά κατά πολύ την οποιαδήποτε τυχόν απαίτηση της Ενάγουσας. Ζητά την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων πολλαπλάσιας αξίας από την ισχυριζόμενη απαίτηση της. Οι λόγοι για τους οποίους ενίσταται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων καταγράφονται στην ίδια την ειδοποίηση και είναι οι ακόλουθοι: «(α) Δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος, δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, ούτε αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας/Αιτήτριας και η Ενάγουσα/Αιτήτρια δεν παρουσίασε στοιχεία ανεπανόρθωτης ζημίας. (β) Δεν νομιμοποιείται η Ενάγουσα/Αιτήτρια να εγείρει την παρούσα αγωγή και να απαιτεί όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. (γ) Δεν τεκμηριώνεται ούτε στοιχειοθετείτε το κατεπείγον της υπόθεσης που παρουσιάζει η Ενάγουσα/Αιτήτρια. (δ) Η Ενάγουσα/Αιτήτρια έχει αποκρύψει και/ή δεν έχει αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση όπως είχε υποχρέωση με αποτέλεσμα να μην έχει το Δικαστήριο ενώπιον του τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. (ε) Η Ενάγουσα/Αιτήτρια καταχρηστικά και/ή αυθαίρετα αιτείται την δέσμευση και/ή παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων πολλαπλάσιων από την οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απαίτηση της. (στ) Οι Εναγόμενοι/Καθ΄ων η Αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης ιδιοκτησίας μεγάλης αξίας και είναι αξιόχρεη εταιρεία.» Οι δικηγόροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσουν τα επιχειρήματα τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες να αντεξεταστεί. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης» Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι την έκθεση απαίτησης, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας, κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί μαζί με την δεύτερη προϋπόθεση προς αποφυγή επαναλήψεων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή της ενάγουσας έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Ενάγουσα με την αγωγή της. Αναφορικά με τον ισχυρισμό, δεύτερο λόγο ένστασης, ότι η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας αγωγής επειδή είναι αγοράστρια, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, μαζί με κάποιο Κώστα Αντωνίου και συνεπώς ο τερματισμός έπρεπε να γίνει και από τους δύο και η αγωγή να καταχωρηθεί και πάλιν και από τους δύο βρίσκω ότι είναι θέμα το οποίο θα πρέπει να κριθεί στα πλαίσια της δίκης της αγωγής, δηλαδή όταν θα κρίνεται η ουσία της αγωγής. Επίσης θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τέταρτος λόγος ένστασης, εξετάζεται από το Δικαστήριο σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος μονομερώς, που δεν είναι η παρούσα περίπτωση αφού δεν εξεδόθη μονομερώς διάταγμα. Σχετική είναι η απόφαση Αμβροσιάδου ν COWARD, Εφέσεις αρ. 3/2001 και 4/2001, ημερ. 15 Ιανουαρίου 2013: «Στην M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co of USA
(1997)1 AAΔ 1791, μάλιστα υπεδείχθη ότι (σελ. 1797 « .. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου.» Η Αιτήτρια πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Η απαίτηση της Ενάγουσας αφορά επιστροφή ποσών που κατέβαλε δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 10.9.10 για αγορά οικίας η οποία θα ανεγείρετο σε κτήματα των Εναγομένων. Επειδή η κατοικία δεν συμπληρώθηκε και δεν παραδόθηκε στην Ενάγουσα στη συμφωνηθείσα ημερομηνία, η Ενάγουσα κατήγγειλε και τερμάτισε τη συμφωνία και καταχώρισε την πιο πάνω αγωγή. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.99. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Η πρόθεση αποξένωσης της περιουσίας της Εναγόμενης φαίνεται από την ίδια την ένορκη δήλωση του Σταύρου Χρίστου. Πάνω στα ακίνητα είπε κτίζονται 30 οικίες και 36 διαμερίσματα. Η Εναγόμενη ασχολείται επαγγελματικά με την ανέγερση τέτοιων έργων τα οποία πωλεί. Η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας είναι ορατή. Στην παρούσα υπόθεση, ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η Αιτήτρια καταχρηστικά και/ή αυθαίρετα αιτείται την δέσμευση και/ή παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων πολλαπλάσιων από την οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απαίτηση της. Η Απαίτηση της Αιτήτριας είναι για το συνολικό ποσό των €151.935 περίπου, πλέον τόκους. Με την παρούσα Αίτηση, ζητείται η δέσμευση ισόποσων χρημάτων, ως η απαίτηση, από λογαριασμό της Εναγομένης και ακόμα, η δέσμευση ακίνητης περιουσίας της Εναγομενης αξίας περίπου €16.000.000 όπως είναι η μαρτυρία της Εναγομένης η οποία δεν αντεκρούσθη. Δεν προσκομίστηκε αντίθετη μαρτυρία ούτε αντεξετάσθη ο ενόρκως δηλών. Το Δικαστήριο θα διατάξει να δεσμευτεί ανάλογο μέρος της ακίνητης περιουσίας της Εναγομένης, μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 6 αναφέρεται σε μη αποξένωση τόσης ακίνητης περιουσίας ώστε να αποφεύγεται η δέσμευση περιουσίας πέραν εκείνης που, εφόσον δεσμευτεί, θα απομακρύνει τον κίνδυνο. (βλ. C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE LIMITED v ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΙΜΙΤΕΔ (ανωτέρω), και Reckendorfer v Reckendorfer
(2004), 1 B AAΔ σελ. 1131. Για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει πόσο μέρος της εν λόγω ακίνητης περιουσίας (που στην υπό κρίση περίπτωση αφορά αριθμό ακινήτων, 30 κατοικίες και 36 διαμερίσματα, τα οποία ανεγείρονται μέσα στα κτήματα των οποίων ζητείται η δέσμευση, αξίας €16.000.000) θα πρέπει να δεσμεύσει, θα πρέπει να έχει μαρτυρία για τη φύση και αξία του καθενός, πέραν της γενικής αναφοράς στη τιμή όλων, έτσι ώστε το Δικαστήριο να αποφύγει τον κίνδυνο δέσμευσης περιουσίας πέραν αυτής που είναι αναγκαία για να ικανοποήσει την Ενάγουσα. Είναι ασφαλές όμως στην παρούσα υπόθεση να προχωρήσει το Δικαστήριο να εκδόσει διάταγμα με το οποίο να δεσμεύεται η ανάλογη περιουσία της Εναγόμενης, όπως είναι η επίδικη οικία η οποία αποτελεί μέρος του πιο πάνω οικοδομικού έργου. Η οικία αυτή περιγράφεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, ως η υπ΄ αριθμό 4, σημειούμενη στα επισυναπτόμενα στη συμφωνία αρχιτεκτονικά σχέδια με χρώμα κόκκινο και η οποία αποτελεί μέρος του κτιριακού συγκροτήματος IPSONAS GARDENS η οποία ανεγείρεται στα κτήματα που περιγράφονται στην παράγραφο Α της Αίτησης. Η αξία της κατοικίας αυτής σύμφωνα με το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης είναι €289.000, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Η τιμή αυτή φαίνεται και στο αγοραπωλητήριο έγγραφο, επισυνημμένο Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσει η Ενάγουσα τους καρπούς της επιτυχίας της σε περίπτωση έκδοσης υπέρ της απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος που να δεσμεύει ακίνητη περιουσία που να καλύπτει την απαίτηση. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Ενόψει των πιο πάνω και ειδικά της κατάληξης μου ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει όπως πιο πάνω. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη ή στους υπαλλήλους ή αντιπροσώπους της να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη πώλησης, αποξένωσης ή μεταβίβασης της επίδικης οικίας αρ. 4, η οποία σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάπτονται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 10.9.10 του κτιριακού συγκροτήματος IPSONAS GARDENS και η οποία ανεγείρεται στα τεμάχια που περιγράφονται στην παράγραφο Α της παρούσας Αίτησης, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην παρούσα Αγωγή ή μέχρι έκδοσης άλλης ή διαφορετικής απόφασης του Δικαστηρίου. Επειδή η αίτηση δεν έχει πετύχει ως ήτο συνταγμένο το Αιτητικό της, παράγραφοι Α, Β και Γ, δεν θα επιδικάσω έξοδα υπέρ της Αιτήτριας ούτε η κάθε πλευρά τα έξοδα της. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα κριθούν το τέλος, από το αποτέλεσμα στην αγωγή. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Κ.Κ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο