Femp Yolanda Lingerie Ltd ν. Helen kassandra Georgiou (Χέλεν Κασσάνδρα Γεωργίου), Αρ. Αγωγής: 3649/12, 21/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A175 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3649/12 Μεταξύ: Femp Yolanda Lingerie Ltd Εναγόντων και Helen kassandra Georgiou (Χέλεν Κασσάνδρα Γεωργίου) Εναγομένης Ημερομηνία: 21/6/2013 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη/Αιτήτρια׃ κα Στ. Μαργώνη Για Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση: κα Α. Ευσταθίου (για την απαγγελία της απόφασης η κα Μ. Ευσταθίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για έκδοση της παρούσας απόφασης αποτέλεσε η αίτηση της εναγόμενης ημερομηνίας 22/1/13 για συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 3648/12 και η οποία καταχωρήθηκε χωρίς ένορκο δήλωση αφού όπως αναφέρεται σε αυτήν τα γεγονότα που την στηρίζουν είναι εμφανή στη δικογραφία. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση της ενάγουσας εταιρείας η οποία και καταχώρησε σχετική ειδοποίηση ένστασης η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωσης της Ιόλης Πολυκάρπου, διευθύντριας και μετόχου της. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και την ένορκη δήλωση που στηρίζει την τελευταία, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω. Η αίτηση εδράζεται στη Διαταγή 14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα (σε μετάφραση): «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις στις αγωγές αυτές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές συνενωθούν». Σύμφωνα με τα όσα αποφασίσθηκαν στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v. Apak Agro Industries
(1999)1 Γ ΑΑΔ 1771: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από την συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης η αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας την διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861.» Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Ττοφής Κυριάκου και Υιός Λτδ v. Δημοκρατίας, Yπόθεση Aρ. 1656/07 Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας, ημερομηνίας 4.6.2010: «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1876). Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. υπόθεση Lewis v. Faily Telegraph Ltd. (No. 2)
(1964)1 All E.R. 705).» Στην απόφαση Samata Entrerprises v. Σταύρου,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, επικροτήθηκε ως ορθή από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση της πρωτόδικου Δικαστού ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με την ερμηνεία την οποία έδωσε η πρωτόδικος Δικαστής ως προς τον κανονισμό 2 της Διαταγής 14 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών. Στην μεταγενέστερη απόφαση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, γίνεται αναφορά και στα ζητήματα που οι εναγόμενοι εγείρουν στις υπερασπίσεις τους και τονίζεται μεταξύ άλλων η σημασία της αποφυγής πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου ως παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου σε περίπτωση εξέτασης αιτήματος συνένωσης. Και σε αυτήν αναφέρεται ότι διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις εκείνες όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Αξίζει να αναφερθεί ότι και στη Μαρνέρος πιο πάνω, έγινε χρήση της έκθεσης υπεράσπισης και του ισχυρισμού σε αυτή για εξόφληση του τιμήματος, ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η συνένωση δεν θα βοηθούσε αλλά θα περιέπλεκε τη διαδικασία, αφού η μια αγωγή ήταν απλή με ένα μόνο επίδικο θέμα, ενώ η δεύτερη ήγειρε θέματα αποζημιώσεων. Συνοψίζοντας τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις προκύπτει ότι το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας την ευχέρεια του αυτή εξετάζει κατά πόσον θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση, αν αυτή θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου, είναι η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων και η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Εξετάζοντας τα γεγονότα των δύο υποθέσεων προκύπτει ότι και οι δύο αγωγές έχουν εγερθεί από τους ίδιους ενάγοντες εναντίον όμως δύο διαφορετικών φυσικών προσώπων. Οι δύο αυτές αγωγές βασίζονται σε δύο διαφορετικά ενοικιαστήρια συμβόλαια, διαφορετικής ημερομηνίας, που έχουν υπογραφεί και στις δύο περιπτώσεις μεταξύ των εναγόντων ως ενοικιαστών και του κάθε ενός διαφορετικού εναγομένου ως ιδιοκτήτη. Τόσο με το πρώτο όσο και με το δεύτερο ενοικιαστήριο συμβόλαιο ενοικιάσθηκαν στους ενάγοντες τέσσερα συνολικά καταστήματα, τα δύο από τα οποία ενοικιάσθηκαν από τον ένα εναγόμενο στη μία αγωγή και τα άλλα δύο από την άλλη εναγόμενη στην άλλη αγωγή. Και με τις δύο αγωγές οι οποίες έγιναν μετά τον τερματισμό της ενοικίασης και την παράδοση της κατοχής των καταστημάτων στους ιδιοκτήτες οι οποίοι το ενοικίασαν εκ νέου σε τρίτα πρόσωπα, αξιώνεται από τους ενάγοντες ενοικιαστές, επιστροφή κάποιου ποσού το οποίο σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, οι δύο εναγόμενοι ιδιοκτήτες, κατακρατούν παράνομα από το ντεπόζιτο που οι ενοικιαστές είχαν παραδώσει σε σχέση με την κάθε ενοικίαση ξεχωριστά, ενώ το ποσό που αξιώνεται με την κάθε αγωγή είναι διαφορετικό. Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω κρίνεται ότι η συνένωση των δύο αγωγών θα προκαλέσει πολυπλοκότητα στη διαδικασία, σύγχυση και ταλαιπωρία στη διαπίστωση των αξιούμενων σε κάθε περίπτωση ποσών και δεν θα είναι προς όφελος αποφυγής της πολλαπλότητας των διαδικασιών και εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Το γεγονός ότι τα καταστήματα που αφορούν και οι δύο αγωγές και όπως προκύπτει από τις κοινές περί τούτου θέσεις των διαδίκων είχαν σε παλαιότερο στάδιο ενοποιηθεί δεν μπορεί διαφοροποιήσει την κρίση του Δικαστηρίου, αφού το ουσιώδες ζήτημα είναι η ύπαρξη δύο ξεχωριστών ενοικιαστηρίων εγγράφων, για διαφορετικά καταστήματα και με διαφορετικούς ενοικιαστές και περιόδους ενοικίασης. Όπως είναι προφανές από όλα όσα πιο πάνω εκτίθενται η αίτηση θα έχει απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας/ εναγομένης και υπέρ των καθ' ων η αίτηση/εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία να είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ......... ..... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/ interim subject.sinenosi agogon cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο