Άννα Γιωργαλλίδου ν. Α. Ζορπάς Υιοί Δημόσια Λτδ, Αρ. Αγωγής ? 784/13, 28/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A184 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής ׃ 784/13 Μεταξύ: Άννα Γιωργαλλίδου Eνάγουσας και Α. Ζορπάς & Υιοί Δημόσια Λτδ Εναγομένων Ημερομηνία: 28/6/2013 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια ׃ κα Σαββίδου Για Εναγομένους/Καθ' ων η Αίτηση ׃ καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για έγερση της παρούσας αγωγής αποτέλεσε το ατύχημα που είχε η ενάγουσα στις 28/9/2012, ενώ βρισκόταν στα υποστατικά των εναγομένων, στην οδό Λεοντίου Α΄ 187 στη Λεμεσό στο Τσάκον Κωρτ και το οποίο σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης προκλήθηκε ένεκα της αμέλειας και/ή της παράβασης των νομίμων καθηκόντων των εναγομένων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας όπως δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης το ατύχημα επισυνέβη ενώ η ενάγουσα είχε μεταβεί στο κατάστημα των εναγομένων για να αγοράσει τρόφιμα. Στην προσπάθεια της να εξέλθει από το κατάστημα, χτυπήθηκε από τις αυτόματες πόρτες που υπήρχαν σε αυτό και οι οποίες ενώ είχαν ανοίξει για να εξέλθει, έκλεισαν προτού η ενάγουσα προλάβει να το πράξει με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από αυτές και να εκτιναχθεί σε απόσταση 2 ½ μέτρων στο εσωτερικό του καταστήματος. Ως αποτέλεσμα ισχυρίζεται ότι υπέστη σωματικές βλάβες, αλλά και ειδικές ζημιές για τις οποίες αξιώνει αποζημιώσεις από τους εναγόμενους. Μετά την παράλειψη των τελευταίων να εμφανισθούν στη διαδικασία, η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον τους λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης και προχώρησε σε απόδειξη της υπόθεσης της, καταχωρώντας προς τούτο ένορκη δήλωση της ίδιας και του Δρ. Κυριάκου Ανδρέου. Μετά δε από άδεια του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκαν στις 31/5/2013 και 13/6/2103 άλλες δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις της ενάγουσας. Η αμέλεια που αποδίδεται στους εναγόμενους, βασίζεται στην ιδιότητα τους ως κατόχων του υποστατικού, οι οποίοι και σύμφωνα με το άρθρο 51
(2)(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, έχουν υποχρέωση να μην επιδεικνύουν αμέλεια έναντι κάθε προσώπου που βρίσκεται νόμιμα, εντός, επί ή τόσο κοντά στην ακίνητη ιδιοκτησία τους ώστε, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, να επηρεάζεται από την αμέλεια τους. Είναι καλά θεμελιωμένο ότι ένας κάτοχος υποστατικού έχει έναντι όλων όσων νόμιμα βρίσκονται στο υποστατικό του, το κοινό καθήκον φροντίδας το οποίο εξυπακούει ότι ο κάτοχος θα πρέπει να επιδεικνύει τέτοια φροντίδα όση υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης είναι εύλογη, ώστε να διασφαλίζει ότι το οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται νόμιμα στο υποστατικό θα είναι εύλογα ασφαλές κατά τη χρήση του υποστατικού, για τους σκοπούς για τους οποίους ευρίσκεται νόμιμα στο χώρο. Στην υπό κρίση υπόθεση και όπως διαφάνηκε από τη μαρτυρία που έχει προσκομισθεί και η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, οι εναγόμενοι διατηρούν αλυσίδα καταστημάτων πώλησης τροφίμων στην Κύπρο και ήταν οι κάτοχοι του υποστατικού στο οποίο εισήλθε η ενάγουσα και εντός του οποίου οι εναγόμενοι ασκούσαν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Ενώ η εναγόμενη βρισκόταν νόμιμα μέσα σε αυτό και αφού ολοκλήρωσε το ψώνισμα της, προσπαθώντας να εξέλθει από το κατάστημα κτυπήθηκε από τις αυτόματες πόρτες που οι εναγόμενοι είχαν τοποθετημένες στο υποστατικό τους. Από τη στιγμή που οι εναγόμενοι ως κάτοχοι του υποστατικού επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν αυτού του είδους τις θύρες, όφειλαν να φροντίσουν για την ασφαλή λειτουργία τους έτσι ώστε αυτές να ανοιγοκλείνουν σύμφωνα με την είσοδο και έξοδο των ατόμων που τις χρησιμοποιούσαν αφήνοντας σε αυτούς επαρκή και ικανοποιητικό χρόνο, έτσι ώστε να διασφαλίζουν την ομαλή και με πλήρη ασφάλεια είσοδο και έξοδο από τα υποστατικά τους. Αυτό είναι εύλογα αναμενόμενο για οποιοδήποτε ο οποίος κατέχει ένα υποστατικό ως επαγγελματική στέγη η οποία χρησιμοποιείται από το κοινό. Αντί αυτού οι αυτόματες πόρτες δεν λειτούργησαν με τον τρόπο αυτό και οι εναγόμενοι δεν φρόντισαν και δεν επέδειξαν την απαιτούμενη φροντίδα ώστε αυτές να λειτουργούν ομαλά, αλλά αντίθετα και πριν η ενάγουσα προλάβει να εξέλθει του καταστήματος οι πόρτες έκλεισαν, κτύπησαν την ενάγουσα και την εκτίναξαν σε απόσταση 2 ½ μέτρων. Η αμέλεια των εναγομένων έγκειται ακριβώς στο σημείο αυτό, αφού ως κάτοχοι του υποστατικού παρέλειψαν να λάβουν όλα τα αναγκαία και επαρκή μέτρα για να διασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία των αυτόματων πόρτων και την συνεπακόλουθη ασφαλή είσοδο και έξοδο όσων εισέρχονταν στο κατάστημα τους και ειδικότερα της ενάγουσας να εξέλθει από αυτό, με αποτέλεσμα να φέρουν την αποκλειστική ευθύνη. Προς απόδειξη των σωματικών βλαβών που αυτή υπέστη, σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στις δικές της ένορκες δηλώσεις αλλά και αυτή του Δρ Κυριάκου Ανδρέου όπως και στα δύο ιατρικά πιστοποιητικά που ετοιμάσθηκαν από τον γιατρό και των οποίων αντίγραφα επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένορκο του δήλωση και τα πρωτότυπα στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση της ενάγουσας ημερομηνίας 13/6/13. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία αυτή που επίσης παρέμεινε αναντίλεκτη η ενάγουσα υπέστη υποκεφαλικό κάταγμα του αριστερού μηριαίου οστού και την επομένη του ατυχήματος, δηλαδή στις 29/9/12 υποβλήθηκε κάτω από ολική νάρκωση σε αρθροπλαστική του αριστερού ισχύου. Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε ικανοποιητική. Της χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως αντιβιοτικά, αντιπηκτικά και αναλγητικά φάρμακα και ακολούθησε και φυσιοθεραπεία. Παρέμεινε στην κλινική μέχρι τις 10/10/12 οπόταν και αφού της αφαιρέθηκαν οι ραφές εξήλθε από την κλινική. Ήταν ικανή να περπατά χρησιμοποιώντας τη βοήθεια ειδικής περπατούσας. Καθόλη τη διάρκεια της παραμονής της στην κλινική παρακολουθείτο από ειδικό παθολόγο- καρδιολόγο και φυσιοθεραπευτή. Σήμερα η αρθροπλαστική του αριστερού ισχύου βρίσκεται σε ικανοποιητική θέση και η ενάγουσα μπορεί και βαδίζει με εμφανή όμως χωλότητα και τη χρήση μπαστουνιού. Οι κινήσεις του αριστερού ισχύου είναι ικανοποιητικές αλλά επώδυνες στις τελευταίες μοίρες της κίνησης. Υπάρχει χειρουργική ουλή στην έξω επιφάνεια του αριστερού τροχαντήρος 23 εκατοστών. Υπάρχει ακόμα και μυϊκή ατροφία 2 εκατοστών του αριστερού μηρού σε σύγκριση με το δεξιό και 1 ½ εκατοστό οίδημα της αριστερής γαστροκνημίας. Στο μέλλον η ενάγουσα θα παρουσιάζει πόνο, δυσκαμψία, αδυναμία του αριστερού κάτω άκρου, ενοχλήματα τα οποία θα επιδεινώνονται μετά από παρατεταμένη ορθοστασία και βάδιση. Θα εξακολουθήσει να χρειάζεται τη βοήθεια μπαστουνιού καθώς και φυσιοθεραπεία. Με την πάροδο του χρόνου υπάρχει η πιθανότητα να παρουσιασθεί χαλάρωση της αρθροπλαστικής με αποτέλεσμα να χρειασθεί όπως η ενάγουσα υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση για αλλαγή της αρθροπλαστικής. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι το τελευταίο παρουσιάζεται όχι ως βεβαιότητα, αλλά ως μια απλή πιθανότητα που μπορεί να προκύψει σε αόριστο χρόνο, με την πάροδο των χρόνων όπως αναφέρεται και η οποία παρέμεινε εντελώς αόριστη και μετέωρη και γι' αυτό δεν μπορεί να αποτιμηθεί. Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η τάση της νομολογίας για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάζονταν στο παρελθόν (βλ. Paraskevaides (Oversas) Ltd v. Aristoph
(1982)1CLR), τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία και την ταλαιπωρία (Μαυροπετρής v. Λούκα
(1995)1 ΑΑΔ 66). Όπως και όμως επαναλήφθηκε στην Γεώργιος Σωτηρίου v. Chapo (Investments) Ltd κ.α.
(2007)1 Α ΑΑΔ 491, «Ο καθορισμός και η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα αλλά αποσκοπεί στην προσπάθεια επαναφοράς του θύματος στη κατάσταση του πριν από το ατύχημα». Η ευπαίδευτη συνήγορος της ενάγουσας έχει παρουσιάσει δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να υποστηρίξει ότι η δίκαιη και εύλογη αποζημίωση που πρέπει να επιδικασθεί στην πελάτιδα της είναι της τάξης των €30.000=, αποφάσεις όμως που δεν είναι ενδεικτικές καθότι είτε αφορούν άλλες, είτε πιο σοβαρές σωματικές βλάβες από αυτές που υπέστη η ενάγουσα. Παρά την προσπάθεια που έχω καταβάλει δεν έχω εντοπίσει απόφαση για παρόμοιες σωματικές βλάβες όπως αυτές της ενάγουσας έτσι ώστε να αντλήσω από αυτές καθοδήγηση. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τους τραυματισμούς της ενάγουσας, τους πόνους και την ταλαιπωρία που αυτή υπέστη, θεωρώ ως δίκαιο ποσό γενικών αποζημιώσεων, αυτό των €25.000=. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω τις αξιούμενες από την ενάγουσα ειδικές ζημιές. Είναι νομολογημένο ότι αυτές πρέπει να εκτίθενται με ακρίβεια στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Ηρακλέους v. Ταχύπλοου Σκάφους Νίκη
(1994)1 ΑΑΔ 510, Ηρακλέους v. Πέτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239). Η Ενάγουσα με την Έκθεση Απαίτησης της αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις ύψους €20.980= και προς απόδειξη αυτών επεσύναψε αρχικά αντίγραφα αποδείξεων και στη συνέχεια και μετά από άδεια του Δικαστηρίου πρωτότυπα αυτών, με συμπληρωματική ένορκο δήλωση, εκτός μόνο της απόδειξης των εξόδων της Πολυκλινικής για το ποσό των €3.000= για το οποίο δεν επισυνάφθηκε το πρωτότυπο καθότι όπως η ενάγουσα αναφέρει αυτό έχει απολεσθεί. Επισύναψε συγκεκριμένα αποδείξεις της Πολυκλινικής Υγείας, του Δρ Κυριάκου Ανδρέου, του Δρ Α. Καζαντζή, της Δρ Μ. Ταβελίδου, της A& S Orthodynamiki Ltd και της Φυσικοκίνησης (Κέντρο φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης) για τα ποσά των €7.410=, €2.500=, €500=, €390=, €230= και €960= αντίστοιχα. Σύμφωνα με το άρθρο 34
(1)(β) του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως έχει τροποποιηθεί, «Δήλωση που περιέχεται σε έγγραφο και είναι αποδεκτή μαρτυρία, είναι δυνατό να αποδειχθεί ως προς το περιεχόμενο της, (α)........................ (β) ανεξάρτητα από το κατά πόσο το πρωτότυπο έγγραφο εξακολουθεί να υφίσταται ή όχι, με την προσαγωγή αντιγράφου του πρωτοτύπου εγγράφου, νοουμένου ότι δίδεται επαρκής δικαιολογία για τη μη προσαγωγή του πρωτοτύπου». Στην προκειμένη περίπτωση, έχει δοθεί επαρκής δικαιολογία για τη μη παρουσίαση της πρωτότυπης απόδειξης της Πολυκλινικής για το ποσό των €3.000= και κρίνεται συνεπώς ότι τα πιο πάνω διεκδικούμενα κονδύλια που ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €11.990= έχουν αποδειχθεί. Έχει επισυναφθεί περαιτέρω ακόμα μία απόδειξη του Δρ Κ. Ανδρέου για το ποσό των €200=. Όμως το ποσό αυτό δεν είναι δυνατό να επιδικασθεί υπέρ της ενάγουσας καθότι το συγκεκριμένο κονδύλι δεν δικογραφείται. Άλλο επίσης ποσό το οποίο αξιώνεται αλλά δεν έχει αποδειχθεί είναι αυτό των €8.990= για εγκατάσταση όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης καρέκλας-ανελκυστήρα στην οικία της ενάγουσας. Ούτε αυτό μπορεί να επιδικασθεί υπέρ της ενάγουσας και ο λόγος είναι γιατί καμία απολύτως μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί που να δικαιολογεί την επιδίκαση του αφού περί τούτου τίποτε απολύτως δεν αναφέρεται, ότι δηλαδή η ενάγουσα έχει υποβληθεί σε αυτή τη δαπάνη, ούτε ότι αυτή προήλθε ένεκα του ατυχήματος, ούτε ακόμα οποιαδήποτε απόδειξη για την καταβολή του έχει προσκομισθεί. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης δεν διεκδικείται κανένα ποσό τόκου. Για τον λόγο αυτό και εφόσον δεν αξιώνεται οποιοσδήποτε άλλος τόκος θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως ο τόκος που θα φέρουν τα πιο πάνω ποσά, να είναι ο νόμιμος. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των € 36.990= πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ...... ...... ..... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Civii/final Subject :efthini katohou ipostastikou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο