← Κύπρος

Κώστα Παπασάββα ν. Σαββούλας Κωνσταντίνου Παπασάββα, Αρ. Αγωγής: 4278/12, 19/6/2013

Κώστα Παπασάββα ν. Σαββούλας Κωνσταντίνου Παπασάββα, Αρ. Αγωγής: 4278/12, 19/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A170 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4278/12 Μεταξύ: Κώστα Παπασάββα Ενάγοντα και Σαββούλας Κωνσταντίνου Παπασάββα Εναγομένης Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 20.09.2012 Ημερομηνία: 19.6.2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Στ. Στυλιανού Για Εναγομένη-Καθ' ης η Αίτηση: κ. Θρασυβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την παρούσα Αίτηση ζητά εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση: "Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην Εναγομένη και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της ή οποιοδήποτε από αυτούς, από του να πωλήσουν, υποθηκεύσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν ολόκληρο το συμφέρον και/ή μερίδιο της επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/68876, Σχέδιο 1-2030-3415, τμήμα 5, τεμάχιο 159, που βρίσκεται στον Κάψαλο, Λεμεσού, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου". Η αίτηση βασίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου άρθρου 32, επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών Δ.48 Κ1, 2 και των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση του Κώστα Παπασάββα, Ενάγοντα. Λέγει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι πρόσφυγας από το Καπούτι, ηλικίας 68 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Χρυστάλλα Παπασάββα, η οποία απεβίωσε το έτος

  1. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, την Εναγομένη ηλικίας 32 ετών σήμερα και τον Μάριο Παπασάββα ηλικίας 36 ετών σήμερα. Η οικογένεια του διέμενε σε κατοικία στον προσφυγικό συνοικισμό Καψάλου, αρ. εγγραφής 0/68876, η οποία ενεγράφη στο όνομα του κατά ή περί τις 23.9.2008 επειδή είναι πρόσφυγας. Από το έτος 1961 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και διετέλεσε εσωτερικός ασθενής σε διάφορα νοσηλευτικά και ψυχιατρικά ιδρύματα. Από το 1974 πάσχει από συναισθηματική διαταραχή, νοητική στέρηση και επιληψία. Σαν αποτέλεσμα της υγείας του κατά τον Μάϊο του 2009 ήταν ανήμπορος και ανίκανος να φροντίζει και συντηρεί τον εαυτό του και ήταν και είναι τρόφιμος σε γηροκομείο. Η Εναγόμενη αντιμετωπίζει ψυχολογικά και ψυχικά προβλήματα και κατά το έτος 2006 εισήχθησαν και οι δύο στην ψυχιατρική πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Η Εναγόμενη παρέμεινε σε ιδιωτικό γηροκομείο μέχρι τον Σεπτέμβρη του
  2. Στην πιο πάνω οικία διαμένει ο γιός του με την οικογένεια του. Η Εναγομένη συνήψε, τον Ιούνιο του 2010, γάμο με τρόφιμο του γηροκομείου. Κατά την 4.5.2009 η Εναγομένη και ο σύζυγος της, δόλια, ψευδώς και αδικαιολόγητα κατάφεραν και τον παραπλάνησαν και τον παρότρυναν και τον εξανάγκασαν και εξαπάτησαν και τον μετέφεραν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για να μεταβιβάσει και μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην Εναγομένη ολόκληρο το συμφέρον του στην αναφερόμενη οικία. Όταν συνειδητοποίησε την εξαπάτηση πληροφόρησε την Εναγομένη ότι ανακαλεί και ανακάλεσε την πιο πάνω κατ' ισχυρισμό δωρεά και ζήτησε επιστροφή του ακινήτου. Αυτή αρνείται να επαναμεταβιβάσει το ακίνητο στο όνομα του. Η μεταβίβαση και/ή δωρεά του πιο πάνω ακινήτου και κατοικίας στο όνομα της Εναγομένης είναι άκυρη και ανίσχυρη. Η οικονομική κατάσταση της κόρης του δεν είναι καλή και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αποξενώσει, πωλήσει ή επιβαρύνει την κατοικία και να μην μπορεί να ικανοποιηθεί τυχόν εκδοθείσα υπέρ του απόφαση. Οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Η Εναγόμενη καταχώρησε ένσταση στην ειδοποίηση της οποίας καταγράφει τους εξής λόγους ένστασης: «
  3. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  4. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  5. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση και/ή το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει αυτήν είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  6. Ο Ενάγοντας κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (non disclosure) και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση του να ενεργεί με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith).
  7. Ο Ενάγοντας δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση και οριστικοποίηση του Αιτούμενου Διατάγματος.
  8. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  9. Η Αίτηση του Ενάγοντα είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή εξ υπαρχής άκυρη καθώς δεν αναφέρεται στους ορθούς σχετικούς κανονισμούς και/ή στα ορθά σχετικά άρθρα και/ή στις ορθές διατάξεις του σχετικού Νόμου και/ή εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρεται σε όλους τους σχετικούς κανονισμούς και/ή σε όλα τα σχετικά άρθρα και/ή σε όλες τις σχετικές διατάξεις του σχετικού Νόμου, σε σχέση και/ή αναφορικά με το υπό εξέταση θέμα.
  10. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
  11. Η Αίτηση του Ενάγοντα υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα και ουδείς λόγος και/ή ουδείς βάσιμος λόγος προβλήθηκε από τον Αιτητή που να δικαιολογεί την υπέρμετρη καθυστέρηση.
  12. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση του Ενάγοντα είναι αντικανονική και/ή παράτυπη καθώς αντιβαίνει τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και την Νομολογία και ως εκ τούτου πάσχει νομικά. » Η Ένσταση υποστηρίζεται από γεγονότα τα οποία περιέχονται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση της Φρόσως Χριστοδουλίδου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Εναγομένης και εξουσιοδοτημένη απ' αυτή να προβεί στην ένορκη δήλωση. Από τις 8.5.2009 η Εναγομένη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου μετά που ο πατέρας της της το μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς. Δεν υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης ένεκα όρου στο Τεκμήριο Α. Επίσης δεν εκκρεμεί εναντίον της οποιαδήποτε δικαστική απόφαση. Η Εναγομένη αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Την μέρα που έγινε η μεταβίβαση του ακινήτου, λειτουργός του Κτηματολογίου μετέφερε τον Ενάγοντα σε ξεχωριστό δωμάτιο από την Εναγομένη και ρώτησε τον Ενάγοντα διάφορες ερωτήσεις και κατά πόσο ήθελε πράγματι να μεταβιβάσει το ακίνητο διά δωρεάς στην Εναγομένη. Ο Ενάγων απάντησε καταφατικά. Ο Ενάγων απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και πληροφορίες. Δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Οι δικηγόροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσουν τα επιχειρήματα τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες να αντεξεταστεί. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης» Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι την έκθεση απαίτησης, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας, κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί μαζί με την δεύτερη προϋπόθεση προς αποφυγή επαναλήψεων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του Ενάγοντος έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο Ενάγων με την αγωγή του. Επίσης θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τέταρτος λόγος ένστασης, εξετάζεται από το Δικαστήριο σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος μονομερώς, που δεν είναι η παρούσα περίπτωση αφού δεν εξεδόθη μονομερώς διάταγμα. Σχετική είναι η απόφαση Αμβροσιάδου ν COWARD, Εφέσεις αρ. 3/2001 και 4/2001, ημερ. 15 Ιανουαρίου 2013: «Στην M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co of USA
(1997)1 AAΔ 1791, μάλιστα υπεδείχθη ότι (σελ. 1797 « .. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου.» Ο Αιτητής πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Η Απαίτηση του Ενάγοντα αφορά δόλια, ψευδή, αδικαιολόγητη ενέργεια και/ή παραπλάνηση, παρότρυνση και/ή εξαναγκασμό και/ή εξαπάτηση του Ενάγοντα για να μεταβιβάσει και μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην Εναγόμενη ολόκληρο το συμφέρον του στο ακίνητο αρ. εγγραφής Ο/68876 στον Κάψαλο Λεμεσού. Ο Ενάγοντας, όταν αντελήφθη την πράξη του και τον τρόπο που έγινε, ανακάλεσε την κατ΄ ισχυρισμό δωρεά και/ή μεταβίβαση και κάλεσε την Εναγόμενη να επαναμεταβιβάσει και εγγράψει το ακίνητο στο όνομα του. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Τούτο προκύπτει μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, περίληψη των οποίων παρέθεσα πιο πάνω. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Η πρόθεση αποξένωσης της περιουσίας της Εναγόμενης φαίνεται από την ίδια την ένορκη δήλωση του Αιτητή σε συνδυασμό και με την οικονομική κατάσταση της Εναγόμενης. Η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας είναι ορατή. Η Εναγόμενη επικαλείται και τον όρο που υπάρχει στο Τεκμήριο Α, ότι δηλαδή δεν μπορεί ένεκα του όρου αυτού να μεταβιβάσει το ακίνητο. Αποξένωση όμως δεν είναι μόνο η μεταβίβαση. Είναι και η επιβάρυνση. Στην προκειμένη περίπτωση ο όρος στο Τεκμήριο Α της ένστασης θα ισχύει μέχρι τις 8.5.
  2. Σε περίπτωση δικαστικής απόφασης εναντίον της Εναγόμενης για εκποίηση του ακινήτου και θανάτου της δεν ισχύει ο όρος αυτός. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσει ο Ενάγων τους καρπούς της επιτυχίας του σε περίπτωση έκδοσης υπέρ του απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος που να δεσμεύει την ακίνητη περιουσία που είναι το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Ενόψει των πιο πάνω και ειδικά της κατάληξης μου ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει όπως πιο πάνω. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη ή στους υπαλλήλους ή αντιπροσώπους της ή υπηρέτες της από του να πωλήσουν, υποθηκεύσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν, διαθέσουν και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν ολόκληρο το συμφέρον και/ή μερίδιο της επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής Ο/68876, Σχέδιο 1-2030-3415, τμήμα 5, τεμάχιο 159, που βρίσκεται στον Κάψαλο, Λεμεσού, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Αιτητή και εναντίον της Εναγόμενης - Καθ΄ ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.