Μάριου Αργυρίδη ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου, Αρ. Αγωγής: 2353/12, 28/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A185 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα Αρ. Αγωγής: 2353/12 Μεταξύ: Μάριου Αργυρίδη Ενάγοντα και Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Εναγομένων Ημερομηνία: 28/6/2013 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους / Αιτητές: κα Α. Ιωάννου (κα Ε. Ιωάννου για την απαγγελία της απόφασης) Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση: κα Πηλαβάκη (κ. Α. Κυπρίζογλου για την απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 7/11/12 οι εναγόμενοι/ αιτητές εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ο ενάγοντας/ καθ' ου η αίτηση να διατάζεται να δώσει περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες διαφόρων ισχυρισμών του που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.19 Θ.6 και 7, Δ.48 Θ.1-3, 9(
- i)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στις εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και δεν υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση, αφού και όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης, τα γεγονότα που την στηρίζουν εμφαίνονται στη δικογραφία. Όπως επίσης αναφέρεται στο σώμα της αίτησης, οι αιτούμενες να δοθούν λεπτομέρειες, που ας σημειωθεί είναι πάρα πολλές ζητήθηκαν με επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων προς τον δικηγόρο του ενάγοντα ημερομηνίας 16/10/12 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην αίτηση χωρίς όμως να ληφθεί απάντηση. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση του ενάγοντα ο οποίος και καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης, η οποία επίσης δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Η ακροαματική διαδικασία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις, τις οποίες οι συνήγοροι ετοίμασαν γραπτώς και παρέδωσαν στο Δικαστήριο και με τις οποίες υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Ο Δ.19 Θ. 6 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί και τη βάση της αίτησης προνοεί σε ελεύθερη μετάφραση τα ακόλουθα: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες δύναται να διαταχθεί σε όλες τις περιπτώσεις με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως ως ήθελε φανεί δίκαιο». Ο πιο πάνω κανονισμός είναι πανομοιότυπος με την Δ.19 Θ.7 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών και ως εκ τούτου η Αγγλική νομολογία είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Είναι πάγια καθιερωμένη νομολογιακή αρχή ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τους διαδίκους. Από την άλλη, η πρακτική στην σύνταξη δικογράφων απαιτεί όπως σε αυτά εκτίθενται όλα τα αναγκαία γεγονότα που προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα, έτσι ώστε ο αντίδικος να μην βρεθεί προ εκπλήξεως κατά τη διάρκεια της δίκης. Είναι γι' αυτό επιθυμητό όπως κάθε διάδικος δίδει στον αντίδικο του μέσω των δικογράφων του περίγραμμα των γεγονότων της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει εναντίον του στο Δικαστήριο (Βλ. Bullen & Leake, 12η έκδοση, σελ. 110). Μέσα στα πλαίσια αυτά και δυνάμει της Δ.19 το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή λεπτομερειών σε οποιοδήποτε δικόγραφο. Η παροχή λεπτομερειών θα διαταχθεί εάν οι αιτούμενες λεπτομέρειες κριθούν αναγκαίες με βάση βέβαια τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 718: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides ν. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απρόοπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427,432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Μηνά Χατζηκώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάσηφης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά». Στην υπόθεση Χριστοδούλου Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157 λέχθηκε, ότι η Δ.19 Θ.6 θα πρέπει να αντικρυσθεί υπό το πρίσμα της Δ.19 Θ.4 στην οποία καθορίζεται ότι τα δικόγραφα περιέχουν γεγονότα και όχι μαρτυρία. Με αυτή την έννοια περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με την μαρτυρία που θα προσκομισθεί για να αποδειχθούν. Επομένως, οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν επιτρέπεται να στοχεύουν στην εκμαίευση ή αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα (Βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157). Ούτε νομικά σημεία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο λεπτομερειών. Η αρχή αυτή εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις όπως π.χ. η εγκυρότητα μιας συμφωνίας. Όπου, όμως, το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε από την επενέργεια ορισμένου γεγονότος αυτό πρέπει να αναφέρεται στα δικόγραφα (Βλ. Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστράτιου Οικονομίδη
(1997)1 ΑΑΔ 669). Τέλος, στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1146 λέχθηκε ότι αν οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του αιτητή δεν εκδίδεται διάταγμα για παροχή λεπτομερειών. Στο στάδιο αυτό θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω μια συνοπτική εικόνα της αξίωσης και της υπεράσπισης, όπως διαγράφονται μέσα από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων. Ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγόμενους, αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1/3/10 που συνομολογήθηκε μεταξύ του ενάγοντα ως ενοικιαστή και των εναγομένων ως ιδιοκτητών καφεστιατορίου που βρίσκεται στο χωριό Πύργος Λεμεσού, αλλά και αποζημιώσεις λόγω δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων που σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του άσκησαν έναντι του οι εναγόμενοι σε σχέση με τη σύναψη του ενοικιαστηρίου αυτού εγγράφου, αλλά και άλλων ζητημάτων σχετικών με την ενοικίαση. Με την Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι δέχονται τη συνομολόγηση της συμφωνίας ενοικίασης και την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου και ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή εκδικητικά καθότι οι εναγόμενοι καταχώρησαν εναντίον του άλλη αγωγή, την 1789/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, με την οποία αξιώνουν εναντίον του διάταγμα ανάκτησης κατοχής του υπό αναφορά καφεστιατορίου, δεδουλευμένα και άλλα ενοίκια τα οποία θα καταστούν οφειλόμενα με την πάροδο του χρόνου ως ενδιάμεσα κέρδη λόγω της κατοχής του καφεστιατορίου από τον ενάγοντα και της άρνησης του να τους παραδώσει ελεύθερη κατοχή. Είναι η θέση τους ότι αντί ο ενάγοντας να καταχωρήσει Ανταπαίτηση στην αγωγή 1789/12, καταχώρησε την παρούσα αγωγή απλώς και μόνο για περιπλέξει τα πράγματα και να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής που οι εναγόμενοι καταχώρησαν εναντίον του. Ανταπαιτούν δε από τον ενάγοντα διάφορα ποσά ως αποζημιώσεις και/ή ειδικές ζημιές που υπέστησαν λόγω παράνομης όπως ισχυρίζονται επέμβασης που ο ενάγοντας έχει διαπράξει στο ακίνητο τους. Άξιο επίσης είναι να λεχθεί ότι οι εναγόμενοι εξασφάλισαν άδεια προσεπίκλησης ως τριτοδιάδικου, του πεθερού του ενάγοντα ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Πρόεδρος των εναγομένων και ο οποίος δεν καταχώρησε εμφάνιση στη διαδικασία. Με βάση λοιπόν όλα τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, ξεκινώντας πρώτα από τους ισχυρισμούς για τους οποίους οι εναγόμενοι αιτούνται την χορήγηση λεπτομερειών και αφορούν τις παραγράφους 1 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης στις οποίες ο ενάγοντας κάνει αναφορά στην ιδιότητα του ως ενοικιαστής του καφεστιατορίου δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1/3/
- Σε σχέση με τις παραγράφους αυτές, οι εναγόμενοι αιτούνται λεπτομέρειες για το πρόσωπο που εκ μέρους τότε των εναγομένων υπόγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο και ποια η σχέση του με τον ενάγοντα. Όπως είναι σαφές από τη νομολογία, ο σκοπός της έκδοσης διατάγματος της φύσης αυτής, είναι κυρίως όπως ο διάδικος που ζητά τις λεπτομέρειες να μην καταληφθεί εξ' απήνης. Κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση και σε σχέση με τους ισχυρισμούς αυτούς, δεν είναι δυνατό να συμβεί. Και αυτό γιατί και όπως προκύπτει και από την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των εναγομένων, αυτοί παραδέχονται την υπογραφή του υπό αναφορά ενοικιαστηρίου εγγράφου και την ιδιότητα του ενάγοντα ως ενοικιαστή του καφεστιατορίου. Από τη στιγμή λοιπόν που παραδέχονται την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ποιος υπέγραψε εκ μέρους τους το ενοικιαστήριο αυτό έγγραφο, είναι γεγονός που δεν μπορεί παρά να είναι σε γνώση τους και συνεπώς γι' αυτό δεν είναι δυνατό να διαταχθεί η παροχή λεπτομερειών. Περαιτέρω και όσον αφορά την απαίτηση τους να δοθούν λεπτομέρειες σε σχέση με τη συγγένεια του προσώπου αυτού με τον ενάγοντα, τούτο δεν αποτελεί ουσιώδες γεγονός το οποίο θα έπρεπε να αποκαλυφθεί και για το οποίο θα πρέπει να διαταχθούν λεπτομέρειες. Άλλα σημεία για τα οποία οι εναγόμενοι ζητούν τη χορήγηση λεπτομερειών είναι σε σχέση με ισχυρισμούς του ενάγοντα που εκτίθενται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης. Ζητούν συγκεκριμένα οι εναγόμενοι λεπτομέρειες για τα ακόλουθα. «α. Ποίος έδωσε την συγκατάθεση εκ μέρους των Εναγομένων για να παραλάβει την κατοχή του υποστατικού ο Ενάγων; β. Ποίες συγκεκριμένες εργασίες και/ή ανακαινίσεις και/ή κατασκευές δεν είχαν συμπληρωθεί και/ή ολοκληρωθεί από πλευράς των Εναγομένων και εις ποίον όρον του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 01.03.2010 αναφέρεται ότι ήτο ευθύνης των Εναγομένων των ισχυριζόμενων εργασιών; γ. Από ποίον πήρε ρητή διαβεβαίωση ο Ενάγων την 01.03.2010 ότι με την έναρξη της υποχρέωσης πληρωμής των ενοικίων από τον Ενάγοντα δηλαδή από 01.03.2010 το υποστατικό θα ήταν έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ως καφεστιατόριο νόμιμα;» Κρίνεται ότι οι υπό στοιχεία (α) και (γ) αιτούμενες να δοθούν λεπτομέρειες, ποια πρόσωπα δηλαδή εκ μέρους των εναγομένων έδωσαν την συγκατάθεση τους να παραλάβει ο ενάγοντας την κατοχή του υποστατικού και ποιος του έδωσε διαβεβαίωση ότι το υποστατικό θα ήταν έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ως καφεστιατόριο νόμιμα, δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα που θα έπρεπε να αποκαλυφθούν, αλλά είναι θέμα μαρτυρίας για την οποία δεν διατάζεται η χορήγηση λεπτομερειών. Σε σχέση τώρα με τα όσα ζητούνται με το πρώτο μέρος του υπό στοιχείου (β), ποιες δηλαδή συγκεκριμένες εργασίες και/ή ανακαινίσεις και/ή κατασκευές δεν είχαν συμπληρωθεί και/ή ολοκληρωθεί από πλευράς των εναγομένων, κρίνεται ότι αυτό είναι γεγονός για το οποίο θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών, έτσι ώστε οι εναγόμενοι να μην καταληφθούν προ εκπλήξεως κατά τη δίκη. Και αυτό σε αντίθεση με το δεύτερο μέρος του υπό στοιχείου (β), σε ποιο δηλαδή συγκεκριμένο όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου γίνεται αναφορά σε ευθύνη των εναγομένων και για το οποίο κρίνεται ότι δεν πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών. Και αυτό γιατί από τη στιγμή που οι εναγόμενοι δέχονται την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, είναι σε θέση και μπορούν να γνωρίζουν πολύ καλά τι αυτό προνοεί και τι όχι. Σε σχέση τώρα με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης οι εναγόμενοι ζητούν να τους δοθούν λεπτομέρειες ποιο πρόσωπο εκ μέρους των εναγομένων τους διαβεβαίωσε ότι το υποστατικό θα ήταν έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ως καφεστιατόριο. Κρίνεται ότι και αυτό δεν είναι ουσιώδες ζήτημα το οποίο θα έπρεπε να δικογραφηθεί, αλλά αποτελεί θέμα μαρτυρίας. Αιτούνται περαιτέρω οι εναγόμενοι λεπτομέρειες για ισχυρισμούς που εκτίθενται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης και ειδικότερα, «α. Πότε χρονικά οι Εναγόμενοι παρέβησαν την ισχυριζόμενη ρητή διαβεβαίωση; β. Πότε χρονικά οι Εναγόμενοι παρέβησαν την γραπτή συμφωνία ημερ. 01.03.2010 και ποίους συγκεκριμένους όρους παρέβηκαν; γ. Πότε οι Εναγόμενοι χρονικά ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν την αποπεράτωση των εργασιών; δ. Πότε οι Εναγόμενοι χρονικά ανέλαβαν να εξασφαλίσουν την άδεια λειτουργίας της επιχείρησης ως καφεστιατόριο;» Οι ισχυρισμοί που εκτίθενται σε μέρος κάποιου δικογράφου, δεν πρέπει να διαβάζονται αποσπασματικά από τους λοιπούς ισχυρισμούς που εκτίθενται στο δικόγραφο αυτό. Έτσι και στην παρούσα περίπτωση οι ισχυρισμοί της παραγράφου αυτής, δεν πρέπει να διαβάζονται απομονωμένες από τους λοιπούς ισχυρισμούς που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Αυτό που συνάγεται από τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που εκτίθενται στις παραγράφους 4, 9 και 11 της Έκθεσης Απαίτησης είναι ότι η ανάληψη όπως ισχυρίζεται ο ενάγοντας της υποχρέωσης των εναγομένων να ολοκληρώσουν τις εργασίες και να εξασφαλίσουν άδειες λειτουργίας, ήταν ενέργειες που σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, οι εναγόμενοι είχαν αναλάβει δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Άρα λοιπόν τίποτε δεν υπάρχει για το οποίο θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών όπως ζητείται από τους εναγόμενους με τα υπό στοιχεία (γ) και (δ). Σε σχέση δε με τις αιτούμενες να δοθούν λεπτομέρειες υπό στοιχεία (α) και (β) πιο πάνω, ούτε και γι' αυτά είναι δυνατό να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών αφού και πάλι και σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης οι εναγόμενοι ουδέποτε εκπλήρωσαν αυτές τις υποχρεώσεις που τους αποδίδει ο ενάγοντας. Γι' αυτό και ο ίδιος και σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του ολοκλήρωσε ο ίδιος τις εργασίες (παραγρ. 14) που ήταν απαραίτητο να ολοκληρωθούν για να μπορέσουν να εξασφαλισθούν οι αναγκαίες άδειες λειτουργίας. Σχετική επίσης είναι και η παράγραφος 17 στην οποία ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι «οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα αρνούνται και/ή αμελούν να προβούν στην εκτέλεση των αναγκαίων εργασιών, ετοιμασίας και υποβολών των αναγκαίων σχεδίων προς τον σκοπό έκδοσης της άδειας λειτουργίας». Επιζητούν περαιτέρω οι εναγόμενοι την χορήγηση λεπτομερειών σε σχέση με την παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης και ειδικότερα πότε ο ενάγοντας χρονικά και για πρώτη φορά έμαθε ότι το υποστατικό που είχε ενοικιάσει δεν είχε άδεια λειτουργίας και σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες προέβη ο ενάγοντας πριν την ενοικίαση, την 1/3/10 προκειμένου να πληροφορηθεί τι άδεια είχε το υποστατικό που θα ενοικίαζε. Σε σχέση με το πρώτο κρίνεται ότι ούτε και αυτό αποτελεί ουσιώδες γεγονός που θα έπρεπε να αποκαλυφθεί, αλλά είναι θέμα μαρτυρίας. Σε σχέση με το δεύτερο σημείο δεν προκύπτει πουθενά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα στη συγκεκριμένη παράγραφο ότι ο ίδιος προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες για να πληροφορηθεί τι άδεια είχε το υποστατικό, έτσι ώστε να διαταχθεί και η χορήγηση λεπτομερειών επί τέτοιου ισχυρισμού. Λεπτομέρειες διατάζεται να δοθούν μόνο όταν προβάλλονται συγκεκριμένοι ισχυρισμοί επί κάποιων σημείων οι οποίοι όμως δεν είναι πλήρεις και ικανοποιητικοί και θα θέσουν τον αντίδικο προ εκπλήξεως, κάτι που δεν συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση, στην οποία ούτε καν προβάλλονται ισχυρισμοί εκ μέρους του ενάγοντα ότι προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες έτσι ώστε να διαταχθεί και η χορήγηση λεπτομερειών. Όσον αφορά ισχυρισμούς του ενάγοντα που εκτίθενται στην παράγραφο της 11 της Έκθεσης Απαίτησης, οι εναγόμενοι ζητούν επίσης λεπτομέρειες για τα ακόλουθα. «α. Ποίοι ήταν οι κατηγορούμενοι 1 στην ποινική υπόθεση 8861/2011 Ε. Δ. Λεμεσού και υπό ποία ιδιότητα κατηγορείτο ο Ενάγων εις την εν λόγω υπόθεση; β. Οι ιδιοκτήτες του υποστατικού και οι Εναγόμενοι με τι αριθμό ήτο κατηγορούμενοι εις την εν λόγω ποινική υπόθεση; γ. Εις ποίο συγκεκριμένο όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου υπήρχε υποχρέωση των Εναγομένων ότι ως ιδιοκτήτες έπρεπε να είχαν μεριμνήσει δυνάμει του νόμου να υποβάλουν τις σχετικές αιτήσεις με υπογεγραμμένα από τους Εναγομένους συνοδευτικά σχέδια στις αρμόδιες αρχές για έκδοση της επίδικης άδειας; δ. Ποίο ουσιώδη όρο και/ή διευκρινιστική διαβεβαίωση (warranty) του ενοικιαστηρίου εγγράφου παρέβησαν οι Εναγόμενοι;» Κρίνεται ότι τα όσα ζητούνται υπό τα στοιχεία (α) και (β), δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα έπρεπε να δικογραφηθούν ενώ σε σχέση με τα (γ) και (δ), αυτά δεν είναι επίσης ζητήματα για τα οποία θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών γιατί και όπως και πιο αναφέρεται από τη στιγμή που οι εναγόμενοι παραδέχονται την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, γνωρίζουν πολύ καλά τι αυτό περιλαμβάνει και δεν είναι αναγκαίες οι λεπτομέρειες για να γνωρίσουν τις πρόνοιες και τους όρους που αυτό διαλαμβάνει. Όσον αφορά την παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης οι εναγόμενοι ζητούν τις ακόλουθες λεπτομέρειες. «α. Ποίο νομικό ή φυσικό πρόσωπο διέταττε το Δικαστήριο να μην χρησιμοποιεί το ενοικιασθέν επίδικο υποστατικό εις το ισχυριζόμενο διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα; β. Ποίες αναγκαίες εργασίες παρέλειψαν να εκτελέσουν οι Εναγόμενοι που εκκρεμούσαν βάσει σχεδίων; γ. Εις ποίο συγκεκριμένο όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου υπήρχε υποχρέωση των Εναγομένων ότι το ενοικιαζόμενο όφειλε να ανταποκρίνεται στον σκοπό ενοικίασης (fit for the purpose) και πότε και που οι Εναγόμενοι παρουσίασαν το υποστατικό κατ' αυτό τον τρόπο;» Στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης δικογραφείται ρητά ότι το απαγορευτικό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης ήταν εναντίον του ενάγοντα, συνεπώς τίποτε δεν υπάρχει για το οποίο θα ήταν δυνατό να διαταχθεί η παροχή λεπτομερειών σε σχέση με το στοιχείο (α). Ούτε και για το υπό στοιχείο (γ) είναι δυνατό να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών, για τους λόγους που και πιο πάνω σε άλλες περιπτώσεις αναφέρονται για όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου που οι εναγόμενοι δέχονται ότι συνομολόγησαν με τον ενάγοντα. Σε σχέση τώρα με το υπό στοιχείο (β) κρίνεται ότι αυτό είναι σημείο για το οποίο θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών καθότι σε αντίθετη περίπτωση οι εναγόμενοι θα καταλαμβάνονταν εξ' απήνης αφού δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν ποιες ήταν οι εργασίες που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα παρέλειψαν να εκτελέσουν. Σε σχέση με την παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης, οι εναγόμενοι ζητούν να τους δοθούν λεπτομέρειες πότε και σε ποιο πρόσωπο ο ενάγοντας προέβη σε προφορικές οχλήσεις, καθώς επίσης και εάν ο ενάγοντας προέβη ο ίδιος σε οποιαδήποτε γραπτή όχληση προς τους εναγόμενους. Ούτε για τα σημεία αυτά είναι δυνατό να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών γιατί τα όσα ζητούνται δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα έπρεπε να αποκαλυφθούν, αλλά αυτό που ουσιαστικά επιδιώκεται είναι η εκμαίευση μαρτυρίας, πράγμα που δεν επιτρέπεται. Λεπτομέρειες οι εναγόμενοι ζητούν και σε σχέση με την παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαίτησης. Ζητούν συγκεκριμένα, «α. Πλήρεις λεπτομέρειες των διορθώσεων και εργασιών που προέβηκε ο Ενάγων και που απαιτούνταν να ολοκληρωθούν και/ή διεξαχθούν για την έκδοση των αναγκαίων αδειών λειτουργίας του υποστατικού ως καφεστιατόριο. β. Τι λεπτομέρειες αντιπροσώπευε η ισχυριζόμενη καταβολή από τον Ενάγοντα του ποσού των Λ.Κ.60.000= και για ποιο συγκεκριμένο λόγο το πλήρωσε; Σε σχέση με τις «διορθώσεις και εργασίες» που ο ενάγοντας και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του διεξήγαγε κρίνεται ότι γι' αυτό θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών έτσι ώστε οι εναγόμενοι να γνωρίζουν και να μην βρεθούν προ εκπλήξεως κατά τη δίκη. Οφείλει επίσης να δώσει λεπτομέρειες για τα έξοδα που ισχυρίζεται ότι υπέστη και τι αφορούσε το ποσό που ισχυρίζεται ότι δαπάνησε αφού και όπως είναι νομολογημένο οι αξιούμενες ειδικές ζημιές πρέπει να εκτίθενται με ακρίβεια στα δικόγραφα, αρχή που δεν ικανοποιείται με τη γενική αυτή αναφορά. Περαιτέρω και σε σχέση με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που εκτίθενται στην παράγραφο 15 της Έκθεσης Απαίτησης, οι εναγόμενοι θέτουν προς απάντηση το ερώτημα αν ο ενάγοντας ειδοποίησε γραπτώς τους εναγομένους για την πρόθεση του να κατακρατήσει τα ενοίκια από τον Νοέμβρη του 2010 μέχρι σήμερα. Αυτό το οποίο ζητείται με την παράγραφο αυτή, δεν είναι η χορήγηση λεπτομερειών αλλά υποβάλλεται καθαρά μια ερώτηση που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με λεπτομέρεια που πρέπει να δοθεί σε σχέση με κάποια γεγονότα που ήδη εκτίθενται στα δικόγραφα. Είναι αυτό όπως και άλλα σημεία στα οποία γίνεται αναφορά πιο κάτω, για τα οποία οι εναγόμενοι θέτουν ερωτήσεις προς απάντηση και οι οποίες καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τη χορήγηση λεπτομερειών. Αυτό γίνεται σε πολλές περιπτώσεις και ως τέτοια δεν μπορούν να εγκριθούν. Η ευχέρεια που παρέχει η Δ.19 δεν δίδει σε διάδικο τη δυνατότητα να θέτει ερωτήσεις επί θεμάτων άλλων εκτός των δικογραφημένων, αλλά μόνο να ζητά λεπτομέρειες για ισχυρισμούς που έχουν μεν δικογραφηθεί αλλά χωρίς να διασαφηνίζονται επαρκώς. Όσον αφορά την παράγραφο 16 της Έκθεσης Απαίτησης ζητούν να τους προσδιορίσει ο ενάγοντας ποιους συγκεκριμένους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου έχουν αθετήσει οι εναγόμενοι και ποιες συγκεκριμένες ζημιές υπέστη ο ενάγοντας μέχρι σήμερα. Σε σχέση με τους όρους αυτούς για τους οποίους ζητούνται λεπτομέρειες ισχύουν τα ίδια που αναφέρθηκαν και πιο πάνω και θεωρώ αχρείαστο να επαναλάβω. Όσον αφορά τις λεπτομέρειες για τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη, κρίνεται ότι γι' αυτές θα πρέπει να διαταχθεί να δοθούν λεπτομέρειες έτσι οι εναγόμενοι να γνωρίζουν ποιες είναι οι ζημιές που ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι υπέστη για να μην βρεθούν προ εκπλήξεως κατά τη δίκη. Υπό τύπο ερώτησης και σε σχέση με την παράγραφο 18 της Έκθεσης Απαίτησης θέτει επίσης ο ενάγοντας, εάν στις 20/2/12 ήταν η πρώτη επιστολή που απέστειλε ο ενάγοντας μέσω του δικηγόρου του και εάν προηγουμένως απέστειλε και άλλες και ποιες. Ούτε βέβαια και για το σημείο αυτό είναι δυνατόν να διαταχθούν λεπτομέρειες, αφού αυτό που ζητείται δεν είναι λεπτομέρεια για κάποιο ισχυρισμό που τίθεται στο δικόγραφο, αλλά ερώτηση προς απάντηση. Συνεχίζει σε σχέση με την παράγραφο 19 και υποβάλλει το ερώτημα με ποιο συγκεκριμένο άτομο διαβουλεύθηκε ο ενάγοντας προκειμένου να υπογράψει το ενοικιαστήριο έγγραφο, ενώ επίσης ζητά να κατονομάσει ποιο πρόσωπο χρησιμοποίησε δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις και ποιος παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα και πότε. Εκτός του ότι και όπως η παράγραφος 19 είναι διατυπωμένη, φαίνεται να αποτελεί απλώς τον τίτλο κάτω από τον οποίο εκτίθεται στις υποπαραγράφους 19.1 έως 19.5, η κατά τον ενάγοντα δόλια συμπεριφορά των εναγομένων, αυτά για τα οποία ζητούνται λεπτομέρειες αποτελούν μαρτυρία και όχι ουσιώδη γεγονότα και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της παραγράφου 19.1 της Έκθεσης Απαίτησης, ζητούν οι εναγόμενοι να τους δοθούν λεπτομέρειες για το ποιος, που και πότε έπεισε τον ενάγοντα να συνάψει τη συμφωνία ημερομηνίας 1/3/10, ζητήματα επίσης που δεν είναι ουσιώδη αλλά αποτελούν μαρτυρία. Σε σχέση δε με την παράγραφο 19.2 σε ποιο συγκεκριμένο έγγραφο αναγράφεται η ισχυριζόμενη υποχρέωση των εναγομένων και αυτό τίθεται ως ερώτηση και δεν σχετίζεται με λεπτομέρεια ισχυρισμού που τίθεται στο δικόγραφο. Και τα όσα σχετίζονται με την παράγραφο 19.3 τίθενται και πάλι υπό μορφή ερωτήματος πράγμα ανεπίτρεπτο. Σε σχέση δε με την παράγραφο 19.4 της Έκθεσης Απαίτησης αιτούνται τα ακόλουθα. «α. Ποίο συγκεκριμένο όρο της συμφωνίας ενοικίασης παρέβηκαν οι Εναγόμενοι προκειμένου ο Ενάγων να υποστεί ειδικές ζημιές πέραν των Λ.Κ.60.000; β. Εις τι συνίστατο ο μερικός εξοπλισμός που ισχυρίζεται ότι αγόρασε ο Ενάγων και ποίο ήτο το κόστος του και από πού αγοράσθηκε; γ. Εις τι συνίσταντο οι αναγκαίες επιδιορθώσεις και εργασίες και από ποίους εκτελέσθηκαν;» Για τον ποιο όρο της συμφωνίας ενοικίασης παρέβησαν οι εναγόμενοι, τούτο και για τους λόγους που πιο πάνω αναφέρονται σε σχέση με άλλους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δεν μπορεί να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών. Θεωρώ όμως ότι θα πρέπει να διαταχθούν λεπτομέρειες για τα περιλαμβανόμενα στο στοιχείο (β), σε τι συνίστατο δηλαδή ο εξοπλισμός που ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι αγόρασε και ποιο ήταν το κόστος του, έτσι ώστε οι εναγόμενοι να μην βρεθούν προ εκπλήξεως κατά τη δίκη. Δεν πρέπει όμως να διαταχθούν λεπτομέρειες από πού αγοράσθηκε ο εξοπλισμός αυτός, αφού τούτο αποτελεί θέμα μαρτυρίας. Για τους ίδιους λόγους κρίνεται ότι θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών για το μέρος του στοιχείου (γ) με το οποίο ζητείται να δοθούν λεπτομέρειες για το που συνίσταντο οι αναγκαίες επιδιορθώσεις και εργασίες, όχι όμως από ποιους εκτελέσθηκαν. Επιδιώκουν επίσης οι εναγόμενοι λεπτομέρειες σε σχέση με την παράγραφο 19.5 της Έκθεσης Απαίτησης για «α. Το διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα εκδόθηκε προσωπικά εναντίον του Ενάγοντος ή υπό άλλη ιδιότητα; β. Το διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα εκδόθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ή την έκδοση τούτου συμφώνησαν και αποδέχθηκαν οι κατηγορούμενοι εις την εν λόγω υπόθεση;» Ούτε και αυτά αποτελούν ζητήματα για τα οποία θα πρέπει να διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών αφού δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα έπρεπε να αποκαλυφθούν. Σε σχέση τώρα με την παράγραφο 19.5 Β ζητούν οι ενάγοντες λεπτομέρειες για ποίους συγκεκριμένους όρους του ενοικιαστηρίου και ποιες συγκεκριμένες υποχρεώσεις του οι οποίες απέρρεαν από τη συμφωνία ημερομ. 1/3/10 παρέβησαν οι εναγόμενοι; Παρά το ότι οι ισχυρισμοί της παραγράφου αυτής, δεν εκτίθενται με καθαρότητα και σαφήνεια εν τούτοις αυτό που τελικά προκύπτει είναι ότι σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα οι εναγόμενοι ενεργώντας με απάτη και/ή δόλο και/ή αμελώντας να ενεργήσουν ως όφειλαν παρέλειψαν να εξασφαλίσουν άδεια λειτουργίας του υποστατικού. Όσον δε αφορά το πρώτο σκέλος του αιτήματος για υπόδειξη δηλαδή του όρου του ενοικιαστηρίου εγγράφου που επέβαλλε τέτοια υποχρέωση στους εναγόμενους, αυτό δεν μπορεί να εγκριθεί για τους ίδιους λόγους που πιο πάνω εκτίθεται σε σχέση με το ίδιο ζήτημα. Το ίδιο ισχύει και για τις λεπτομέρειες που ζητούνται σε σχέση με την παράγραφο 19.5 Γ της Έκθεσης Απαίτησης, καθώς επίσης και για την παράγραφο 19.5 Δ. Όπως προκύπτει από όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω η αίτηση θα έχει μερική επιτυχία, αφού για τα περισσότερα σημεία για τα οποία οι εναγόμενοι είχαν αιτηθεί λεπτομέρειες δεν κρίθηκε ότι αυτά θα πρέπει να εγκριθούν. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο ενάγοντας/καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να παραδώσει εντός 15 ημερών από σήμερα περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για τα ακόλουθα.
- Ποιες εργασίες και/ή ανακαινίσεις και/ή κατασκευές δεν είχαν συμπληρωθεί και/ή ολοκληρωθεί από τους εναγόμενους (παραγρ. 4 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Ποιες αναγκαίες εργασίες παρέλειψαν να εκτελέσουν οι εναγόμενοι που εκκρεμούσαν βάσει σχεδίων (παραγρ. 12 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Σε ποιες διορθώσεις και εργασίες προέβη ο ενάγοντας που απαιτούνταν να ολοκληρωθούν και/ή διεξαχθούν για την έκδοση των αναγκαίων αδειών λειτουργίας του υποστατικού ως καφεστιατορίου (παραγρ.14 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Τι αντιπροσώπευε η ισχυριζόμενη καταβολή από τον Ενάγοντα του ποσού των Λ.Κ.60.000= και για ποιο λόγο πληρώθηκε (παραγρ. 14 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Ποιες συγκεκριμένες ζημιές υπέστη ο ενάγοντας (παραγρ. 16 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Σε τι συνίστατο ο εξοπλισμός που ο ενάγοντας αγόρασε και ποιο ήταν το κόστος του (παραγρ.
- 4 της Έκθεσης Απαίτησης)
- Που συνίσταντο οι αναγκαίες επιδιορθώσεις και εργασίες (παραγρ. 19
(4)της Έκθεσης Απαίτησης) Τα έξοδα της αίτησης και λόγω της μερικής μόνο επιτυχίας της, θεωρώ ορθό όπως μόνο κατά το ήμισυ επιδικασθούν υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Συνακόλουθα αυτά, επιδικάζονται κατά το ήμισυ υπέρ των εναγομένων/ αιτητών και εναντίον του ενάγοντα/ καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) .......... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/interim subject: leptomeries cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο