Μαίρης Κουτσοκούμνη ν. Γιώργου Οικονόμου κ.α., Αγωγή Αρ.: 2635/06, 6/6/2013

(2), στη Δ.39, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Οικονόμου ο οποίος παραθέτει διάφορους ισχυρισμούς στους οποίους θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά της Καθ' ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή, ότι δηλαδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι οι Αιτητές δεν έχουν δείξει την ύπαρξη καλού λόγου ή και δεν προκύπτει καλός λόγος για να επιτραπεί στους Αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ότι το Δικαστήριο έχει ενώπιον του όλο το υλικό που είναι απαραίτητο για να εξετάσει την αίτηση ημερομηνίας 10.1.2013, τα στοιχεία που επιθυμούν οι Αιτητές να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι στοιχεία που επαναλαμβάνουν τους αρχικούς τους ισχυρισμούς όπως αυτοί προβάλλονται στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του Γιώργου Οικονόμου ημερομηνίας 10.1.2013, ότι οι Αιτητές επιχειρούν να εισαγάγουν μαρτυρία που ήταν σε γνώση τους κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αρχικής ένορκης δήλωσης του Γιώργου Οικονόμου ημερομηνίας 10.1.2013, ότι η μαρτυρία που επιχειρεί να εισαγάγει η πλευρά των Αιτητών μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι άσχετη με την αίτηση ημερομηνίας 10.1.2013, ότι με τη μαρτυρία που επιδιώκεται να εισαχθεί δεν αποδεικνύεται η αξία των μετοχών του Γιώργου Οικονόμου, την πώληση των οποίων διέταξε το Δικαστήριο, αλλά η αξία της ακίνητης περιουσίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της Τ & Μ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ, η οποία ωστόσο δεν είναι ο εξ αποφάσεως χρεώστης εναντίον του οποίου επιχειρείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, ότι τα γεγονότα και περιστατικά της παρούσας υπόθεσης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια εναντίον των Αιτητών και να απορρίψει την αίτηση, καθ' ότι δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και τέλος ότι η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 2, 29, 32, 43 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)στη Δ.2, Δ.39, Δ.48 θ.θ.2, 3, 4

(2)και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 27, 71, 215 και 216 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 στις αρχές της επιείκειας, στη σχετική δεσμευτική και/ή καθοδηγητική νομολογία, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μαίρης Κουτσοκούμνη στην οποία προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς στους οποίους θα γίνει αναφορά εφόσον κριθεί αναγκαίο. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση φαίνονται επίσης και από το φάκελο της υπόθεσης. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να προηγηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και στην ένσταση. Το αίτημα παραχώρησης αδείας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ. κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4

(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι' αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α

(2008)1(Α) ΑΑΔ 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Χρήσιμα είναι και τα όσα λέχθηκαν από τον τότε Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Παμπαλλή στα πλαίσια παρόμοιας αίτησης στην αγωγή 6710/97 απόφαση ημερ. 16.1.04 σε σχέση με την παράγραφο 2 του Θ.4 της Δ.48: «Είναι πιστεύω κατάλληλο στάδιο να εξετασθεί η φιλοσοφία πίσω από αυτή την τροποποίηση που έγινε το 1999. Κατά την άποψη μου είναι η αποφυγή επέκτασης, της ενδεχόμενα προσαχθείσας σ' αίτηση, προφορικής μαρτυρίας. Ορθά επίσης πιστεύω ότι απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ολοκλήρωση παράθεσης του πραγματικού πλαισίου εκδίκασης μιας αίτησης και ν' αποφεύγεται η ατέρμονη ή ανεξήγητη καταχώριση ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται συνεπώς η παράθεση «καλού λόγου» για την έγκριση τέτοιου αιτήματος. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο, το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό, ή επιθυμητό υπόβαθρο πριν την ακρόαση της αίτησης. Η ασφαλιστική δικλείδα της παροχής ευχέρειας αντεξέτασης δεν τέθηκε κατά την άποψη μου τυχαία. Θα ήταν πιστεύω άδικο να τεθεί υψηλό εμπόδιο σε έναν αιτητή που επιθυμεί την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Αυτό σ' αντιδιαστολή με την παρεχόμενη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ακόμα και όταν καταδειχθεί αμέλεια, στην έγκαιρη παρουσίαση των γεγονότων. Το τι πρέπει να καταδείξει κατά την άποψη μου ο αιτητής, για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι το αίτημα του εδράζεται σε καλό λόγο είναι η γνωστοποίηση της αναγκαιότητας απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς, ή ακόμη η παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα.» Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των δυο πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει η πλευρά των Αιτητών για να της επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δηλαδή η αναγκαιότητα απάντησης σε γεγονότα και ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγραφο 13 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση τα οποία η πλευρά των Αιτητών θεωρεί ότι δεν ευσταθούν και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ότι τα γεγονότα και ισχυρισμοί που θα περιληφθούν στην αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να έχει μία ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων αναφορικά με την ενώπιόν του διαδικασία και ότι η μαρτυρία η οποία θα περιέχεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι ανεπίτρεπτη ούτε αποτελεί επανάληψη αρχικών ισχυρισμών αλλά διευκρινίσεις, απάντηση και αντίκρουση στα όσα αναφέρει η ενόρκως δηλούσα στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, αποτελούν καλούς λόγους για τους οποίους η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Αιτητών. [A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)

(2010)1 (Α) ΑΑΔ 195]. Καταλήγω επομένως ότι όλα τα πιο πάνω εξεταζόμενα σωρευτικά μπορούν να αποτελέσουν καλό λόγο για να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ως εκ τούτου κρίνω το αίτημα δικαιολογημένο. Συνεπεία των πιο πάνω δίδεται άδεια στους Αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο να δοθεί στους δικηγόρους της καθ' ής η αίτηση εντός πέντε ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) .............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Δ.48 Κ.4

(2)- ΄Αδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο