ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ « XΡΙΓΕΣΑ» ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ASTRA IMMOVABLE PROPERTY TRADERS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3026/13, 15/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A202 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3026/13 Μεταξύ: ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ « XΡΙΓΕΣΑ» ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λεμεσό Εναγόντων Και ASTRA IMMOVABLE PROPERTY TRADERS LIMITED, από την Λεμεσό ------------------ Μονομερής Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 12.7.13 Ημερομηνία: 15.7.13 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γρηγορίου Ενδιάμεση Απόφαση Οι Ενάγοντες με την παρούσα Αίτηση ζητούν όπως εκδοθούν μονομερώς τα εξής δύο διατάγματα: "Α. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους και/ή πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό τους και/ή πρόσωπα που είναι διορισμένα ή εξουσιοδοτημένα από τους Εναγόμενους από το να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο και/ή να εισέρχονται και/ή να τοποθετούν οποιαδήποτε υλικά και/ή αντικείμενα και/ή να διεξάγουν οποιεσδήποτε εργασίες και/ή να απομακρύνουν οποιαδήποτε υλικά και/ή εργαλεία και/ή σύνεργα των Εναγόντων εις την υπό ανέγερση οικία η οποία βρίσκεται εντός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/23098, Φύλλο/Σχέδιο 2-207-341, Τεμάχιο 418 το όλο μερίδιο, το οποίο βρίσκεται στον Δήμο Γερμασόγειας, στην τοποθεσία «Κοκκινογή» στη Λεμεσό μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους και/ή πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό τους από το να πωλήσουν, επιβαρύνουν, αποξενώσουν, δωρίσουν ή διαθέσουν και επιβαρύνουν με οποιονδήποτε τρόπο το ακόλουθο ακίνητο το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα τους μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και την πλήρη ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης που πιθανό να εκδοθεί υπέρ των Εναγόντων ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου." Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 στα άρθρα 3,4,5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 στην Δ.48, Θ.1,2 και 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στην διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση περιέχονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του Σταύρου Χρίστου, διευθυντή των Εναγόντων. Θα καταγράψω μόνο τα γεγονότα που έχουν σχέση με το κατ΄ επείγον της υπόθεσης. Ο Ενόρκως Δηλών λέγει ότι οι Ενάγοντες στις 25.1.12 κατάρτησαν και υπέγραψαν γραπτή συμφωνία εργολαβίας μετά των Εναγομένων με βάση την οποία οι Ενάγοντες ανέλαβαν την ανέγερση μιας οικίας 4 υπνοδωματίων σε ακίνητο των Εναγομένων έναντι του ποσού των €690.000 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. ΟΙ Ενάγοντες ξεκίνησαν άμεσα την εκτέλεση των εργασιών της οικίας και στις 8.5.12 άρχισε η αμφισβήτηση ως προς την καθυστέρηση στην εκτέλεση των εργασιών. Εδόθη σχετική παράταση από μέρους του αρχιτέκτονα, ακολούθως οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν προς τους Ενάγοντες ποσό ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής ημερ. 30.5.12 και οι Ενάγοντες ειδοποίησαν τον αρχιτέκτονα ότι προτίθενται να διακόψουν προσωρινά τις εργασίες μέχρι πληρωμής του συγκεκριμένου ποσού. Στις 26.7.12 ο αρχιτέκτονας με επιστολή του ανέφερε στους Ενάγοντες ότι δεν είχαν γίνει εντός των συγκεκριμένων προθεσμιών οι εργασίες αποπεράτωσης του σκελετού της οικοδομής και της περίφραξης και κάλεσαν τους Ενάγοντες όπως εγκαταλείψουν τον χώρο των εργασιών μέχρι τις 6.8.
- Περαιτέρω την 1.8.12 οι Εναγόμενοι ειδοποίησαν τους Εναγόντες ότι επιθυμούν όπως τερματίσουν την συμφωνία και αποχωρήσουν από το χώρο εργασιών και οι Ενάγοντες με επιστολή ιδίας ημερομηνίας ειδοποιούσαν τον αρχιτέκτονα ότι θα έπρατταν σύμφωνα με την επιθυμία των Εναγομένων εάν και όταν πληρώνονταν το ποσό του τελικού λογαριασμού. Την 5.9.12 οι Ενάγοντες με νέα επιστολή τους προς τον αρχιτέκτονα επανέλαβαν την θέση τους ότι θα αποχωρήσουν σύμφωνα με τις οδηγίες του εργοδότη από τον χώρο εργασιών όταν πληρωνόταν ο τελικός λογαριασμός τον οποίο τους απέστειλε. Οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημερ. 17.9.12 ενημέρωναν τους Ενάγοντες ότι διαφωνούσαν με τον τελικό λογαριασμό και τους ενημέρωναν περαιτέρω ότι θα ανελάμβανε την συνέχιση του έργου άλλη εταιρεία. Οι Εναγόμενοι τερμάτισαν την συνεργασία τους και με τον συγκεκριμένο αρχιτέκτονα στις 8.11.12, ο αρχιτέκτονας και ο επιμετρητής ενέκριναν τον τελικό λογαριασμό των Εναγομένων για ποσό €16.895,21 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και επιπλέον ποσό €111.060,11 ως αποζημίωση εξαιτίας του τερματισμού. Οι Εναγόμενοι είχαν καταβάλει από την σύναψη της συμφωνίας μέχρι και την έγκριση του τελικού λογαριασμού συνολικά ποσό €124.202,40 και έκτοτε δεν έχουν καταβάλει οποιονδήποτε άλλο ποσό προς τους Ενάγοντες. Στις 5.3.13 διορίστηκε νέα αρχιτέκτονας η Έλενα Κολοκασίδου σε αντικατάσταση του προηγούμενου αρχιτέκτονα. Καλούσε δε τους Ενάγοντες να επιστρέψουν στους Εναγόμενους το ποσό των €2.525,20 πλέον ΦΠΑ. Στις 4.6.13 έγινε συνάντηση των δύο πλευρών στο γραφείο της πιο πάνω αρχιτέκτονα με σκοπό την επίλυση των διαφορών των διαδίκων αλλά δεν υπήρξε οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Κατά ή περί τα τέλη Ιουνίου 2013 οι Εναγόμενοι έχουν προχωρήσει στον διορισμό νέων εργολάβων χωρίς να γνωρίζουν ποιοι είναι καθώς και έχουν μετακινήσει όλο των εξοπλισμό και μηχανήματα των Εναγόντων από το έργο και τα έχουν τοποθετήσει αφύλαχτα σε ανοικτό παρακείμενο χώρο. Τούτο παρατήρησε και επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο ενόρκως δηλών περνώντας από το χώρο του έργου. Όμως παρατήρησε ότι οι εργασίες από τους νέους εργολάβους δεν έχουν προχωρήσει. Οι Ενάγοντες δεν μπορούν να προχωρήσουν στην καταμέτρηση και έλεγχο της εκτελεσθείσας από τους Ενάγοντες εργασία για να μπορεί τυχόν διορισμένος διαιτητής να εκδώσει ορθή απόφαση προς επίλυση διαφορών των διαδίκων, ενώ θα είναι πολύ πιθανή η καταστροφή ή κλοπή υλικών των Εναγόντων. Επίσης οι Ενάγοντες είναι δηλωμένοι στις αρμόδιες αρχές ως οι εργολάβοι του έργου και έτσι τίθενται θέματα ασφάλειας και ευθύνης στο έργο έναντι οποιωνδήποτε τρίτων. Είναι εισήγηση του ενόρκως δηλούντα ότι τα πιο πάνω δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Α. Όσον αφορά την παράγραφο Β της αίτησης σύμφωνα με πληροφορίες που έχει ο ενόρκως δηλών από συνεργάτες των Εναγομένων, οι Εναγόμενοι επιθυμούν όπως προχωρήσουν άμεσα και το συντομότερο δυνατό στην αποπεράτωση των εργασιών με σκοπό να πωλήσουν την κατοικία το συντομότερο δυνατό και το τίμημα πώλησης να χρησιμοποιηθεί προς εξόφληση των χρεών και άλλων υποχρεώσεων τους και σε τέτοια περίπτωση οι Εναγόμενοι θα απομείνουν χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική περιουσία, αφού η μόνη ουσιαστική τους περιουσία είναι το επίδικο ακίνητο. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος (ex-parte), συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής Δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. Δεν αποφασίζεται πρώτα αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται και έπειτα αν συντρέχει το κατ΄ επείγον. Το κατ΄ επείγον εξετάζεται πρώτον, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών εκείνων προϋποθέσεων. Στην απόφαση Έλενα Αμβροσιάδου ν Martin Coward, Έφεση αρ. 3/2001 και 4/2001 ημερ. 15.1.13 το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «Είναι σαφές στη νομολογία ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αίτησης. Η παροχή θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται. Εξ ου και η αναφορά σε «κατεπείγον». Επανειλημμένα το Εφετείο έχει κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος, έτσι που να παραγνωρίζεται η θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Η τακτική αυτή μάλιστα απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού, με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte, η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως, όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση που, ενώ το διάταγμα εξεδόθη ex parte την 19.1.2010, η τελική κρίση επήλθε την 21.1.2011, δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά. Και δεν είναι δικαιολογία το ότι η καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται σε ανετοιμότητα των δικηγόρων, αφού το δικαστήριο έχει τον έλεγχο και τη διαρκή υποχρέωση της ταχείας διεκπεραίωσης που δεν μπορεί να μεταθέτει. Επαναλαμβάνουμε το τι υποδείξαμε επανειλημμένως, ότι σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση. Αυτό θα αποφεύγει και την ανάγκη εκ των υστέρων κρίσης επί του κατεπείγοντος αλλά και θα διασφαλίζει ότι το δικαστήριο θα είναι πιο πληροφορημένο και ως προς ενδεχόμενη παράλειψη πλήρους αποκάλυψης (που και πάλι αν άλλως διεφαίνετο εκ των υστέρων θα καταργούσε το διάταγμα του) και ως προς την όλη εικόνα της υπόθεσης. Η απόφαση του δικαστηρίου, εκδιδόμενη έτσι και τελικώς και οριστικώς, αλλά και συντόμως ως θα όφειλε, θα εξυπηρετούσε ορθώς τις ανάγκες της δικαιοσύνης.» Η παράγραφο Α του αιτητικού είναι δισκελής. Το πρώτο σκέλος αφορά διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους από το να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο και να εισέρχονται και να τοποθετούν οποιαδήποτε υλικά και ή αντικείμενα ή να διεξάγουν οποιεσδήποτε εργασίες στο ακίνητο τους για το οποίο είχαν συμβληθεί με τους Ενάγοντες για ανέγερση της επιδίκου οικίας. Οι Ενάγοντες είχαν κληθεί από τον αρχιτέκτονα από τις 26.7.12 να εγκαταλείψουν τον χώρο τον εργασιών μέχρι τις 6.8.
- Η συμφωνία τερματίστηκε από τους Εναγόμενους από την 1.8.
- Στις 5.9.12 οι Ενάγοντες δήλωναν ότι θα αποχωρήσουν σύμφωνα με τις οδηγίες του εργοδότη από το χώρο των εργασιών όταν θα πληρωνόταν ο τελικός λογαριασμός τον οποίο τους απέστειλε. Η έκδοση του επιδίκου διατάγματος ζητείται στις 12.7.13 μετά από ένα χρόνο. Βρίσκω ότι με αυτά τα δεδομένα δεν δικαιολογείται το επείγον για την έκδοση του ενδιάμεσου αυτού απαγορευτικού διατάγματος. Το δεύτερο σκέλος της παραγράφου Α αφορά την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους να απομακρύνουν οποιαδήποτε υλικά και/ή εργαλεία και/ή σύνεργα των Εναγόντων στην υπό ανέγερση κατοικία μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Στην ίδια την ένορκη του δήλωση ο διευθυντής των Εναγόντων αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι έχουν προχωρήσει στον διορισμό νέων εργολάβων και έχουν μετακινήσει όλο των εξοπλισμό και μηχανήματα των Εναγόντων από το έργο και τα έχουν τοποθετήσει σε ανοικτό παρακείμενο χώρο. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα διατηρήσει τα πράγματα ως έχουν, αφού τα αντικείμενα και εξοπλισμός που ανήκουν στους Ενάγοντες έχουν μετακινηθεί από το επίδικο έργο. Συνεπώς δεν θα μπορεί με αυτά τα δεδομένα να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού δεν υφίσταται το επείγον ούτε στην περίπτωση αυτή. Όσον αφορά το αιτούμενο διάταγμα στην παράγραφο Β, η οικοδομή ευρίσκεται στα αρχικά στάδια. Λαμβανομένου υπόψη του έργου που θα γίνει στο ακίνητο των εναγομένων με βάση την επίδικη συμφωνία και τον σκοπό και τον τρόπο που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ότι θα αποξενωθούν οι Εναγόμενοι της περιουσίας τους που είναι δηλαδή η αποπεράτωση των εργασιών με σκοπό να πωλήσουν την κατοικία το συντομότερο δυνατό και το τίμημα πώλησης να χρησιμοποιηθεί προς εξόφληση των χρεών και άλλων υποχρεώσεων τους και ότι σε τέτοια περίπτωση οι Εναγόμενοι θα απομείνουν χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική περιουσία, βρίσκω ότι και πάλι δεν δικαιολογείται το επείγον της έκδοσης μονομερώς του αιτουμένου διατάγματος. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες θα αποξενωθούν της περιουσίας τους οι Εναγόμενοι και ο χρόνος που απαιτείται για τον σκοπό αυτό που είναι η αποπεράτωση πρώτα του έργου και μετά η αποξένωση, όπως είναι ο ισχυρισμός των Εναγόντων, δεν είναι τέτοιος που να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος επειγόντως. Μπορεί να ζητηθεί η έκδοση τέτοιου διατάγματος κατόπιν ειδοποίησης προς την άλλη πλευρά. Ενόψει όλων των πιο πάνω βρίσκω ότι δεν δικαιολογείται το επείγον στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η Αίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. Subject: Civil/Interim Application -Ex-parte Αναφορά: Μονομερής αίτηση -Απαγορευτικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο