Κόκος Παναγιώτη Κουφού ν.
- Ανδρούλλα Παναγιώτου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου, Αγωγή αρ. 1761/2009, 3/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A188 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1761/2009 Μεταξύ: Kόκος Παναγιώτη Κουφού Ενάγοντα - και - Γιαννάκη Παναγιώτου Εναγομένου Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 3.3.11 Μεταξύ: Κόκος Παναγιώτη Κουφού Ενάγοντα - και - Ανδρούλλας Παναγιώτου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου, αποβιώσαντα τέως εκ Λεμεσού Εναγόμενης Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 26.2.13 Μεταξύ: Κόκος Παναγιώτη Κουφού Ενάγοντα - και -
- Ανδρούλλα Παναγιώτου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου, αποβιώσαντα τέως εκ Λεμεσού
- Νεόφυτου Γιαννάκη Παναγιώτου
- Μάριου Γιαννάκη Παναγιώτου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 13.3.13 Ημερομηνία: 3 Ιουλίου, 2013 Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Άγις Θουκυδίδης Για τους Εναγόμενους 2 και 3/καθ' ων η αίτηση: κ. Κ. Καρατσής για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη, Ν. Πιριλίδη & Συνεργάτες (για ν' ακούσει απόφαση η κα Γιαννακίδου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 13.3.13 ο ενάγοντας καταχώρησε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο όπως αυτό τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 26.2.13 με το οποίο αξιώνει εναντίον των εναγομένων: «A. Ποσό εκ €3.450,000= ως αποζημίωση και/ή ζημιά και/ή απώλεια και/ή άλλως πως συνεπεία της υπό του Εναγομένου επιδιχθείσης συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άλλως πως και/ή ως διαφυγόν κέρδος και/ή συνεπεία της άνευ της συγκατάθεσης του ενάγοντος απόσπασης της περιουσίας του υπό του αποβιώσαντα ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Α
- Ποσό εκ €137.542.42 ως χρήματα εισπραχθέντα και/ή πληρωθέντα στον αποβιώσαντα για λογαριασμό και/ή προς όφελος του ενάγοντα και/ή ως χρήματα ληφθέντα και κατακρατηθέντα παρ αυτού και/ή ως αδικαιολόγητο πλουτισμό τα οποία δεν πληρώθηκαν στον ενάγοντα ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Α
- Αναγνωριστικό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι πράξεις δωρεάς των ακινήτων που περιγράφονται στην παράγραφο 1 της Εκθέσεως Απαιτήσεως, στο όνομα του αποβιώσαντος είναι άκυρες συνεπεία της υπό του αποβιώσαντος και/ή της Εναγομένης 1 επιδειχθείσης συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άνευ ανταλλάγματος και/ή άλλως πως ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Α
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι πράξεις δωρεάς των ακινήτων που περιγράφονται στην παράγραφο 1 της Εκθέσεως Απαιτήσεως που έγιναν από τον αποβιώσαντα προς τους εναγόμενους 2 και 3 είναι άκυρες συνεπεία της υπό του αποβιώσαντος και/ή της εναγομένης 1 επιδειχθείσης συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άνευ ανταλλάγματος και/ή άλλως πως, ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Α
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττεται όπως οι πράξεις δωρεάς προς τον αποβιώσαντα και ακολούθως οι πράξεις δωρεάς προς του εναγόμενους 2 και 3 των ως άνω ακινήτων είναι εξ υπαρχής άκυρες λόγω συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδής παραστάσεων και/ή άνευ ανταλλάγματος και/ή άλλως πως ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Α
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγομένη 1 υπό την ως άνω ιδιότητα της και/ή τους εναγόμενους 2 και 3 όπως μεταβιβάσουν και/ή εγγράψουν επ' ονόματι του ενάγοντα την ακίνητη περιουσία η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1 της εκθέσεως απαιτήσεως, συνεπεία της επιδειχθείσης υπό του αποβιώσαντος και/ή της εναγομένης 1 και/ή τους εναγομένους 2 και 3 συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άνευ ανταλλάγματος και/ή άλλως πως ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Β. Νόμιμους τόκους. Γ. Έξοδα. Δ. ΦΠΑ.» Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου ο ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους εναγομένους 2 και 3 από του να πωλήσουν και/ή να υποθηκεύσουν και/ή διαθέσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή αποξενώσουν καθ οιονδήποτε τρόπο την πιο κάτω ακίνητη περιουσία η οποία αποκτήθηκε δυνάμει δωρεάς από τον αποβιώσαντα εναγόμενο 1 στην πιο πάνω υπ' αριθμό και τίτλο αγωγή.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 13378, Φ/ΣX LIV/34, τεμάχιο 19, τοποθεσία Πέρα Κάμπος, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 14107, Φ/ΣX LIV/18, τεμάχιο 332, τοποθεσία Σκάσμα, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 12191, Φ/ΣX LIV 54/18, τεμάχιο 331, τοποθεσία Πιρόγες, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 13107, Φ/ΣX 54/17, τεμάχιο 210, τοποθεσία Πιρόγες, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 14102, Φ/ΣX 54/17, τεμάχιο 339, τοποθεσία Πιρόγες, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός.
- Χωράφι υπ' αρ. εγγραφής 14080, Φ/ΣX 54/18, τεμάχιο 327, τοποθεσία Σκασμάδα, κείμενο στο χωριό Φασούλα, Λεμεσός. Β. Οιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και δικαία υπό τας περιστάσεις.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4,5,7 και 9 στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ1, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο
- Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Ο ενάγοντας αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι η απαίτηση του εναντίον των εναγομένων είναι για αποζημιώσεις καθώς και για ζημιά που υπέστηκε ως επίσης την έκδοση διαταγμάτων για ακύρωση μεταβιβάσεων της ακίνητης του περιουσίας δυνάμει δωρεών λόγω επιδειχθείσας συμπαιγνίας ή και δόλου ή απάτης ή και ψευδών παραστάσεων ή και ως διαφυγόν κέρδος ή και συνεπεία της άνευ συγκαταθέσεως του απόσπασης της περιουσίας του ως λεπτομερώς αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης. Έχει καλή βάση αγωγής τόσο εναντίον του αποβιώσαντος όσο και εναντίον των εναγομένων 2 και 3 τα οποία είναι παιδιά του αποβιώσαντος και είναι τα πρόσωπα στα οποία έχει μεταβιβασθεί η αναφερόμενη στην αίτηση του και στην έκθεση απαίτησης ακίνητη του περιουσία δυνάμει δωρεάς από τον αποβιώσαντα. Μετά την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης και της προσθήκης ως διαδίκων των εναγομένων 2 και 3, συνεχίζει ο ενάγων, υπάρχει ορατός πλέον ο κίνδυνος οι εναγόμενοι 2 και 3 να προχωρήσουν σε αποξένωση της αναφερόμενης στην αίτηση περιουσίας με αποτέλεσμα να εμποδιστεί ο ίδιος από του να ικανοποιήσει τυχόν υπέρ του απόφαση. Ο ενάγων αναφέρει στη συνέχεια ότι από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού τα κτήματα αυτά θα παραμείνουν στην κατοχή τους και θα τα διαχειρίζονται. Σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων ο ίδιος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει την απαίτηση του με άλλο τρόπο στο μέλλον λόγω του ότι η εναγόμενη 1 υπό την αναφερόμενη ιδιότητα της δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία στην οποία να είναι ιδιοκτήτρια ή να διαχειρίζεται για τον αποβιώσαντα καθότι η οποιαδήποτε περιουσία η οποία αποκτήθηκε από τον αποβιώσαντα και η οποία του ανήκε έχει μεταβιβαστεί στους εναγόμενους 2 και 3 δυνάμει δωρεάς με αποκλειστικό και μοναδικό σκοπό να αποστερηθεί της περιουσίας του. Τέλος ο ενάγων αναφέρει ότι μετά την επίδοση της αγωγής στους εναγόμενους 2 και 3 υπάρχει ορατός κίνδυνος και μεγάλη πιθανότητα να πουλήσουν ή και να μεταβιβάσουν ή και να αποξενώσουν σε τρίτους τη ρηθείσα περιουσία. Οι καθ' ων η αίτηση-εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, άρθρο 32, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4 και 5 και επί της συμφυούς εξουσίας, Νομολογίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/1960, ούτε αυτές που τίθενται δυνάμει των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Ο ενάγων δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια».
- Ο Ενάγων απέτυχε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, οι σχετικοί κανονισμοί και νομολογία για την ενεργοποίηση της εξουσίας του Δικαστηρίου προς το σκοπό έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων.
- Ο ενάγων προσήλθε στο Δικαστήριο ενεργώντας κακόπιστα και/ή εκδικητικά και/ή παραπλανητικά για να αποκομίσει διαδικαστικά οφέλη σε βάρος των εναγομένων.
- Ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι υπάρχει κίνδυνος για αποξένωση εκ μέρους των εναγομένων των περιουσιακών στοιχείων που περιγράφονται στην αίτηση.
- Ο ενάγων δεν έχει ικανοποιήσει ή καταδείξει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από τη μη έκδοση του προσωρινού διατάγματος.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 3 ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον αδελφό του - εναγόμενο 2 να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι απορρίπτει τους ισχυρισμούς και τα γεγονότα που περιέχονται τόσο στην αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα που τη συνοδεύει χαρακτηρίζοντας τα ως παραπλανητικά με τον τρόπο που έχουν εκτεθεί. Ο ίδιος συμφωνεί με τους λόγους ένστασης στο σώμα της ένστασης και τους οποίους υιοθετεί πλήρως. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην συνέχεια ότι οποιαδήποτε πράξη διαχείρισης, διάθεσης, ιδιοποίησης ή και αποξένωσης περιουσίας του ενάγοντα έγινε με την ενημέρωση του και με την εξασφάλιση ειδικής συγκατάθεσης πριν από κάθε πράξη και με καλή πίστη αλλά προς διασφάλιση των καλώς νοούμενων συμφερόντων του ενάγοντα και των ανήλικων τέκνων του με πρωτοβουλία του ενάγοντα και του αποβιώσαντα πατέρα τους. Πλην του ότι το κτήμα υπ' αρ. 14080 είναι επίδικο κτήμα, συνεχίζει, αφού δεν διεκδικείται από τον ενάγοντα, παραδέχεται ότι ο ίδιος και ο εναγόμενος 2 είναι παιδιά του αποβιώσαντος στα οποία έχει μεταβιβαστεί η αναφερόμενη στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση ακίνητη περιουσία. Αναφέρει επίσης ότι όλα τα επίδικα κτήματα εγγράφηκαν επ' ονόματι του ιδίου και του αδελφού του από την 25.9.08 δια δωρεάς από τον πατέρα τους, κάτι που ήταν σε γνώση του ενάγοντα από την πιο πάνω ημερομηνία ή έστω από την 16.10.09 όταν κάτι τέτοιο δικογραφήθηκε ρητά στην υπεράσπιση και σε ένορκη δήλωση της μητέρας τους - εναγόμενης 1 που συνόδευε ένσταση σε προηγούμενη αίτηση του ενάγοντα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα ότι ούτε ο ίδιος, ούτε ο αδελφός του- εναγόμενος 2 είχαν ή έχουν οποιαδήποτε πρόθεση να πωλήσουν ή να αποξενώσουν την ως άνω περιουσία της οποίας επιδιώκεται η δέσμευση πλην ασφαλώς του κτήματος υπ' αριθμό εγγραφής 14080 που δεν είναι επίδικο και ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί του ενάγοντα γίνονται κακόπιστα, εκδικητικά και σε μια προσπάθεια του ενάγοντα να αποκομίσει διαδικαστικά οφέλη εις βάρος τους άνευ λόγου. Ο ενάγων την 24.6.11 προώθησε εναντίον της εναγόμενης 1 αίτηση με την οποία επιδίωκε τις ίδιες θεραπείες με την παρούσα, η οποία απορρίφθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 14.10.
- Τόσο με την υπεράσπιση της εναγόμενης 1 όσο και στα πλαίσια της εν λόγω προγενέστερης διαδικασίας, αποκαλύφθηκε ότι η εν λόγω ακίνητη περιουσία δεν ήταν εγγεγραμμένη επ' ονόματι του αποβιώσαντα πατέρα τους καθότι είχε μεταβιβαστεί το έτος 2008 επ' ονόματι τους δια δωρεάς. Αυτό φαίνεται και στο πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου Λεμεσού που επισυνάπτεται στην αίτηση και φέρει ημερομηνία 1.3.12 γεγονός που καταδεικνύει ότι εδώ και ένα τουλάχιστον χρόνο ο ενάγων γνώριζε ότι τα ως άνω κτήματα βρίσκονταν επ' ονόματι τους. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποδεικνύεται ότι υπάρχει κίνδυνος για αποξένωση της εν λόγω ακίνητης περιουσίας εκ μέρους του ιδίου και του εναγόμενου
- Το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο εναγόμενος 2 γνώριζαν για την έγερση της παρούσας αγωγής από το έτος 2009 αλλά και η αποκάλυψη από την εναγόμενη 1 μητέρα τους ότι η εν λόγω ακίνητη περιουσία είχε μεταβιβαστεί επ' ονόματι τους πριν από την έγερση της αγωγής καταδεικνύει ότι δεν είχαν ούτε και έχουν πρόθεση να αποξενώσουν την εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία και συνεπώς δεν υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος αποξένωσης της. Εξάλλου πέραν της πιο πάνω περιουσίας ο ίδιος και ο αδελφός του διαθέτουν και άλλη σημαντική περιουσία επ' ονόματι τους που είναι ικανή να ικανοποιήσει οποιαδήποτε απόφαση τυχόν ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα και εναντίον τους. Το κατά πόσο η μητέρα τους, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, έχει ή δεν έχει υπό την εν λόγω ιδιότητας της οποιαδήποτε περιουσία δεν μπορεί αφ' εαυτού να δικαιολογήσει την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος εναντίον τους ιδιαίτερα όταν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος δεν ικανοποιούνται καθ' όσον αφορά τους ίδιους. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι τα πραγματικά γεγονότα, έχουν ως ακολούθως: «
- Η μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας επ' ονόματι του πατέρα μου είχε γίνει δυνάμει του πληρεξουσίου το οποίο ασφαλώς δεν είχε εκδοθεί αποκλειστικά για την πληρωμή της δικηγορικής αμοιβής, όπως ο ενάγων ισχυρίζεται, έχοντας εκδοθεί για την ρευστοποίηση περιουσίας του ενάγοντα για τη συντήρηση των ανήλικων τέκνων του, τόσο από τον παππού τους όσο και από την εναγόμενη 1 που την είχε διορίσει ο παππούς των ανηλίκων, για να εκπληρώσει τις εν λόγω υποχρεώσεις, έναντι της εγγραφής και μεταβίβασης των διαφόρων κτημάτων στο όνομα του.
- Οποιαδήποτε πράξη διαχείρισης και/ή διάθεσης περιουσίας του ενάγοντα έγινε με την ενημέρωσή του και με την εξασφάλιση ειδικής συγκατάθεσης πριν από κάθε πράξη, με καλή πίστη και προς διασφάλιση των καλώς νοουμένων συμφερόντων του ενάγοντα και των ανηλίκων τέκνων του, με πρωτοβουλία του πατέρα του αποβιώσαντα πατέρα μας.
- Ο πατέρας μου δεν αποδέχθηκε την εγγραφή και μεταβίβαση κτημάτων στο όνομά του, χωρίς να του οφείλει οτιδήποτε ο ενάγων. Η εγγραφή και μεταβίβαση έγινε έναντι νόμιμου ανταλλάγματος, δηλαδή της εκ μέρους του πληρωμής δυο δικηγόρων για την υπεράσπιση του ενάγοντα στο κακουργιοδικείο, καθώς και για την ανάληψη υποχρέωσης από αυτόν όπως φροντίζει και συντηρεί τα ανήλικα τέκνα του ενάγοντα.
- Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, ο ενάγων ανέκαθεν ήταν σύμφωνος με τις πράξεις που έγιναν σχετικά με την περιουσία του και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε.» Τέλος ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους λόγους που αναφέρονται στο σώμα της ένστασης τους οποίους υιοθετεί. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και την ένσταση. Η μελέτη των δικογράφων ως επίσης της αίτησης και της ένστασης στην παρούσα υπόθεση καταδεικνύει ότι η ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία αναφέρεται η παρούσα αίτηση αποτελεί αντικείμενο της αγωγής (συμπεριλαμβανομένου και του ακίνητου υπ' αρ. εγγραφής 14080). Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση με διάταγμα συνιστά αντικείμενο της αγωγής: «4.-
(1)Το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης.» Το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει προσωρινό διάταγμα που αφορά σε περιουσία η οποία είναι αντικείμενο της αγωγής δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 6 ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 (Papastratis v. Petrides
(1979)1 ΑΑΔ 231). Το Δικαστήριο βέβαια ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα καθοδηγηθεί από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 το οποίο ενδεικτικά ενσωματώνει τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1217) Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). H πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Οι δυο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι ο ενάγοντας στηρίζει τις αξιώσεις του εναντίον της εναγόμενης 1 σε ισχυριζόμενη επιδειχθείσα συμπαιγνία ή και δόλο ή και απάτη ή και ψευδείς παραστάσεις ή και ως διαφυγόν κέρδος ή και συνεπεία της άνευ της συγκατάθεσης του ενάγοντα απόσπασης της περιουσίας του ή ακόμα και επί των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και παρατίθενται λεπτομέρειες των εν λόγω ισχυρισμών. Οι αξιώσεις εναντίον των εναγομένων 2 και 3 στηρίζονται στον ισχυρισμό ότι είναι τα πρόσωπα τα οποία την 25.9.08 εγγράφηκαν ως ιδιοκτήτες των πιο πάνω ακινήτων κατά ½ έκαστος και τα οποία απέκτησαν δυνάμει δωρεάς από τον αποβιώσαντα, εν γνώσει τους ότι αυτά δεν ανήκαν στον αποβιώσαντα. Κρίνω επομένως ότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιούνται αφού καταδεικνύεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση αλλά και η πιθανότητα επιτυχίας. Οι εναγόμενοι με το να καταστούν ιδιοκτήτες των ως άνω ακινήτων που είναι αντικείμενα της αγωγής έχουν καταστεί αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή ενώ λόγω της φύσης της υπόθεσης σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί του ενάγοντα αποδειχθούν βάσιμοι τότε αυτός θα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή ικανοποιείται. Οι εναγόμενοι μόλις πρόσφατα έχουν καταστεί διάδικοι στην αγωγή. Επομένως δεν έχει σημασία αν έγιναν ιδιοκτήτες των ως άνω ακινήτων από την 25.9.08. Από τη στιγμή που έχουν πλέον καταστεί διάδικοι στην αγωγή τότε αρχίζει να γίνεται ορατός ο κίνδυνος αποξένωσης ή επιβάρυνσης των ακινήτων και επομένως δεν έχει σημασία αν μέχρι σήμερα δεν αποξένωσαν ή επιβάρυναν την εν λόγω ακίνητη περιουσία. Εφόσον δεν αμφισβητείται ότι η εναγόμενη 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου δεν έχει οποιανδήποτε περιουσία, σε περίπτωση αποξένωσης ή επιβάρυνσης των εν λόγω ακινήτων θα δημιουργηθεί ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Όπως έχει λεχθεί στην C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd . v. Σκυρ. "Λεωνίκ" Λτδ.
(2001)1 ΑΑΔ 785, 789, 790: "Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). 'Εχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου Πολιτική Έφεση 10274 ημερομηνίας 10.9.99. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Οπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Tσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος". Κρίνω επομένως ότι η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Ο ισχυρισμός της πλευράς των εναγομένων 2 και 3- καθ' ων η αίτηση ότι αυτοί είναι ιδιοκτήτες και άλλης περιουσίας εκτός από αόριστος δεν είναι ούτε πειστικός αφού ο κίνδυνος αποξένωσης ή επιβάρυνσης της είναι ορατός. Στην υπόθεση Νικόλα ν. Κεφάλα κ.α.
(1998)1 (Γ) ΑΑΔ 1400, 1404, 1405 λέχθηκε ότι οι οικονομικές δυνατότητες των εφεσιβλήτων-εναγομένων τις οποίες έλαβε υπόψη του το πρωτόδικο δικαστήριο συνιστούσε αυτοτελές θέμα, ασύνδετο προς τα επίδικα θέματα και η σημασία του εξαντλείτο σε ότι οι εναγόμενοι θεωρούσαν ως παράγοντα για αποτροπή της διατήρησης του προσωρινού διατάγματος. Δεν παρείχε αφ' εαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης πιθανής απόφασης εναντίον των εναγομένων. Στην παρούσα όμως περίπτωση ζητείται η δέσμευση μέσω διατάγματος ακινήτων που είναι αντικείμενο της αγωγής για τα οποία ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η εγγραφή επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 έγινε με δόλιο τρόπο και η μοναδική αποκατάσταση της ζημιάς του στην περίπτωση που η υπόθεση του επιτύχει είναι η επιστροφή στον ίδιο των κτημάτων. Οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση ότι ο ενάγοντας δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια δεν έχουν συγκεκριμενοποιηθεί, παρέμειναν αόριστοι και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Το γεγονός ότι πριν από την τροποποίηση ο ενάγοντας-αιτητής είχε αποταθεί στο Δικαστήριο με παρόμοια αίτηση του ημερομηνίας 26.4.11 εναντίον της εναγόμενης 1 διαφαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης. Αυτό που έχει αποφασιστική σημασία είναι ότι ο κίνδυνος αποξένωσης ή επιβάρυνσης της ως άνω περιουσίας έχει γίνει ορατός από τη στιγμή που οι εναγόμενοι 2 και 3 έχουν καταστεί διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Τέλος το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει υπέρ του ενάγοντα-αιτητή αφού τυχόν έκδοση του διατάγματος θα δεσμεύσει ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο της αγωγής ενώ η πλευρά των εναγομένων 2 και 3-καθ' ων η αίτηση θα συνεχίσει να τα κατέχει και να τα νέμεται δηλαδή δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ή δυσανάλογη ζημιά. Συνεπεία των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-αιτητή και σε βάρος των εναγομένων 2 και 3 - καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: etisi gia prosorino diatagma) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο