Ελένη Μαυροκωνσταντή κ.α. ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΒΡΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής 4717/09, 26/7/2013

(1)(ee), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.39, Δ.40, ΘΘ7,11,Δ.48 Θ.1 - 9 και Δ.64 και επί της εγγενούς εξουσίας, διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς, Δ.4, 9 περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4,5,7,

1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από γεγονότα που εκτίθενται στις δύο ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου προς υποστήριξη του αιτήματος της Εναγομένης. Στις 3.7.13 καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης ημερ. 21.6.13 και υπάρχουν βάσιμοι λόγοι και καλές πιθανότητες να επιτύχει η έφεση της Αιτήτριας. Ζητείται η αναστολή της απόφασης επειδή εναντίον της Εναγομένης 2 καταχωρήθηκε εγγραπτέα πράξη επί της περιουσίας της από το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων το οποίο επικύρωσε την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αγωγή 4717/
2. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα καταστεί άνευ αντικειμένου η εκδίκαση της έφεσης και θα δημιουργηθούν μη αναστρέψιμες και καταστροφικές καταστάσεις εις βάρος της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας και ειδικότερα η διαδικασία που εκκρεμεί στην Ελλάδα στο στάδιο που βρισκεται είναι διαδικασία άμεσης εκτέλεσης και αυτό σημαίνει ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εντός 15 ημερών η οικία θα τεθεί σε πλειστηριασμό οπότε τυχόν επιτυχία της Αιτήτριας στην έφεση θα είναι άνευ αντικειμένου γιατί το σπίτι θα περάσει σε χέρια τρίτων. Η παρούσα αίτηση δεν μπορούσε να καταχωρηθεί προηγουμένως γιατί δεν είχε δοθεί αριθμός στην έφεση που καταχωρήθηκε. Στις 29.7.13 η ώρα 10:00 είναι ορισμένη σχετική αίτηση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων με βάσει την οποία θα συζητηθεί η αναγκαστική κατάσχεση του ακινήτου της Αιτήτριας. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα το αρμόδιο Ελληνικό Δικαστήριο στις 29.7.13 θα προχωρήσει στην επιβολή αναγκαστικής κατάσχεσης της περιουσίας της Αιτήτριας και σε έκδοση προγράμματος αναγκαστικού πλειστηριασμού της περιουσίας της. Στην ενδιάμεση απόφαση που δόθηκε στην πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή στις 21.6.13, απόφαση της οποίας ζητείται η αναστολή, το Δικαστήριο καταγράφοντας τα γεγονότα καθώς και την πορεία της υπόθεσης είπε τα εξής: « Στην παρούσα υπόθεση η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.11.
3. Με αίτηση ημερομηνίας 4.11.09 οι Ενάγοντες στις 11.11.09 πέτυχαν διάταγμα με το οποίο επιτρέπετο η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου. Η αγωγή επιδόθηκε στην Εναγομένη 2 στις 24.11.
4. Με το διάταγμα καθορίζετο ο χρόνος εμφάνισης 40 ημερών από την επίδοση στους Εναγομένους. Η Εναγόμενη 2 δεν καταχώρισε εμφάνιση και στις 4.1.10 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση εναντίον της η οποία απόφαση εκδόθηκε στις 19.1.
5. Στις 4.6.10 η Εναγομένη καταχώρισε αίτηση για ακύρωση ή παραμερισμό της απόφασης και μετά από ακροαματική διαδικασία στις 7.7.11 το Δικαστήριο έκδωσε διάταγμα παραμερισμού της απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας. Επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των Εναγόντων τα οποία η Εναγομένη κατέβαλε σ' αυτούς. Στις 20.7.11, δηλαδή 13 μέρες μετά τον παραμερισμό της απόφασης, καταχωρήθηκε από μέρους των Εναγόντων έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Η Εναγομένη 2 δεν καταχώρησε εμφάνιση και στις 6.2.12 παρόλο που εκκρεμούσε η πιο πάνω έφεση οι Ενάγοντες καταχώρισαν νέα αίτηση για απόφαση εναντίον της Εναγόμενης
6. Είχε προηγηθεί ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή ημερομηνίας 24.1.12 με την οποία κοινοποιείτο εντολή του Δικαστηρίου να απαιτήσει από τους Ενάγοντες όπως μέσα σε 14 μέρες από την επίδοση ή ταχυδρόμηση της ειδοποίησης να υποβάλουν αίτηση για έκδοση απόφασης επειδή η Εναγομένη 2 παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση. Την πληροφορούσε ακόμη ότι εάν παραλείψει να συμμορφωθεί μέσα στην αναφερόμενη προθεσμία η αγωγή θα απορριφθεί για την παράλειψη της να λάβει τα αναγκαία διαβήματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις 6.2.12 οι Ενάγοντες καταχώρησαν Αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης της Εναγομένης 2 να καταχωρήσει εμφάνιση. Στις 20.2.12 το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγομένης 2 και στις 21.3.12 οι Ενάγοντες απέσυραν την έφεση η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της πρώτης απόφασης του Δικαστηρίου για παραμερισμό της. Η απόσυρση της έφεσης ήταν σε γνώση της Εναγομένης 2 αφού στην συγκεκριμένη ημερομηνία δηλαδή στις 21.3.12 εκπροσωπήθηκε ενώπιον του Εφετείου από δικηγόρο για την απόσυρση της έφεσης και δεν ζήτησε ούτε και έξοδα. Στις 9.7.12 καταχώρησε νέα αίτηση για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 20.2.12 και παράλληλα καταχώρησε και αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της αίτησης για παραμερισμό. Με απόφαση του το Δικαστήριο στις 6.8.12 η αίτηση για αναστολή της απόφασης απορρίφθηκε και στις 7.8.12 αποσύρθηκε και η αίτηση για παραμερισμό. Την ημερομηνία αυτή καταχωρήθηκε νέα αίτηση, η τρίτη στη σειρά, για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 20.2.12 και παράλληλα καταχωρήθηκε και αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης αυτής. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και ακολούθησαν διαδικασίες ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Η Εναγόμενη 2 δεν καταχώρησε εμφάνιση ούτε μετά που αποσύρθηκε η Έφεση. Το μόνο που μπορεί να λεχθεί στην παρούσα υπόθεση είναι ότι η Εναγομένη 2 επέδειξε παντελή αδιαφορία για την υπόθεση. Παραμερίστηκε η πρώτη απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της. Αντί να δείξει ενδιαφέρον για την υπόθεση της, αδιαφόρησε εντελώς. Η καταχώρηση Έφεσης δεν ανέστειλε οποιαδήποτε διαδικασία. Αλλά και μετά που αποσύρθηκε η Έφεση δεν καταχώρησε εμφάνιση, αφού δεν γνώριζε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον της, για δεύτερη φορά. Ουδεμία δικαιολογία προβλήθηκε. Η Εναγόμενη 2 όφειλε να είναι προσεκτική, ιδιαίτερα εν όψει του ότι ακυρώθηκε μετά από ακρόαση η απόφαση που εξασφαλίστηκε εναντίον της την πρώτη φορά. Η αδράνεια της Εναγόμενης 2 δεν μπορεί να εξηγηθεί με κανένα τρόπο ή λόγο. Τυχόν ακύρωση της απόφασης που εξασφαλίστηκε στις 20.2.12, για δεύτερη φορά, θα παραβίαζε το συνταγματικό δικαίωμα των Εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης τους μέσα σε εύλογο χρόνο και θα έθετε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία των Θεσμών (Μουγής ν. Σπανούδη

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 997, και F.P.P. Fish Process Ltd v Nicolaou Cult. Ltd ανωτέρω). Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται.» Σύμφωνα με την Δ.35 Θ.18 μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτέλεσης απόφασης που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου του οποίου η απόφαση εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου του οποίου η απόφαση εφεσιβάλλεται. Προτού διαταχθεί η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, πριν δηλαδή εκδοθεί το σχετικό διάταγμα, το πρόσωπο που ζητά το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση που θα διαταχθεί από το Δικαστήριο. Είναι συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών πριν διαγνωστούν από το Δικαστήριο τα αστικά τους δικαιώματα να ακούουνται από το Δικαστήριο. Στην παρούσα υπόθεση τυχόν αναστολή της εκδοθείσας απόφασης επηρεάζονται τα δικαιώματα, που απορρέουν από την απόφαση αυτή, των εναγόντων. Είναι δικαίωμα τους πριν εκδοθεί οποιονδήποτε διάταγμα να ακουστούν. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας θεσπίστηκε μετά τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Εκτός τούτου το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας υπερτερεί των Νόμων και Κανονισμών. Η έφεση καταχωρήθηκε στις 3.7.13 και η δικαιολογία που δόθηκε από την πλευρά της Εναγομένης για το ότι δεν καταχωρήθηκε ενωρίτερα αίτηση για αναστολή της απόφασης είναι επειδή δεν είχε αριθμό έφεσης, δεν γίνεται αποδεκτή. Έπρεπε με την καταχώρηση της έφεσης να καταχωρηθεί και αίτηση για αναστολή της απόφασης ούτως ώστε το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα ετίθετο η αίτηση για αναστολή να έχει το χρόνο για να διατάξει την επίδοση της αίτησης. Το χρονικό διάστημα των 21 ημερών λαμβανομένης υπόψη της παράλειψης της Εναγομένης θεωρείται ως μεγάλο χρονικό διάστημα. Είχε το χρόνο να καταχωρήσει Αίτηση αναστολής διά κλήσεως. Ήρθε σήμερα με καθυστέρηση 21 ημερών να καταχωρήσει μονομερή Αίτηση. Η παράλειψη αυτή της Αιτήτριας δεν θα πρέπει να μετρήσει προς όφελος της. Η Αιτήτρια αφού είχε υπόψη της την πορεία της υπόθεσης της, το ότι και στο παρελθόν έγινε προσπάθεια πώλησης της περιουσίας της κάτω από απόφαση που εκδόθηκε στην ίδια υπόθεση, έπρεπε να είναι πιο προσεκτική και να μην επιδεικνύει την παραμικρή καθυστέρηση. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, την πορεία της υπόθεσης, το γεγονός ότι η έφεση καταχωρήθηκε στις 3.7.13 και το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην όλη υπόθεση και τα όσα το Δικαστήριο είπε στην απόφαση του ημερ. 21.6.13, απόσπασμα της οποίας παρατίθεται πιο πάνω, κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους Ενάγοντες να ακουστούν στην παρούσα Αίτηση. Η παρούσα αίτηση να επιδοθεί στους ενάγοντες. Ορίζεται για επίδοση στις 2.8.13 η ώρα 9:00πμ. (Υπ.) .......... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο