Αναφορικά με τον Χαράλαμπο Αντωνίου από τη Λεμεσό, Αρ. Αιτ: 244/12, 4/7/2013

Αναφορικά με τον Χαράλαμπο Αντωνίου από τη Λεμεσό, Αρ. Αιτ: 244/12, 4/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A190 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αιτ: 244/12 Σε Πτώχευση: Αναφορικά με τον Χαράλαμπο Αντωνίου από τη Λεμεσό Ημερομηνία: 4/7/2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/πιστωτές׃ κα Σ. Τόκα Για καθ΄ου η Αίτηση/χρεώστη: κ. Π. Κλεοβούλου (για την απαγγελία της απόφασης ο κ. Λ. Νεοφύτου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2/6/2012 οι αιτητές/πιστωτές επέδωσαν προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση/χρεώστη, την ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 423/12 του Ε.Δ. Λεμεσού καλώντας τον όπως τους καταβάλει «το ποσό των €6.846.21 πλέον έξοδα και φ.π.α, πλέον τόκο και τα έξοδα της παρούσας ειδοποίησης πτώχευσης», δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή 3761/04 του Ε.Δ. Λεμεσού στις 8/6/2006 (Τεκμήριο 1). Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 7 ημερών και επειδή κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε, ούτε επίσης έγινε οποιοδήποτε διάβημα για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης και στις 2/8/2012 καταχωρήθηκε από τους πιστωτές η υπό κρίση αίτηση, στην οποία ο χρεώστης καταχώρησε ένσταση, προβάλλοντας διάφορους λόγους για απόρριψη της και οι οποίοι λεπτομερώς εκτίθενται στην ένσταση γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τους παραθέσω ένα προς ένα, αρκεί μόνο να αναφέρω ότι μεταξύ άλλων τίθενται ως τέτοιοι ότι ο χρεώστης δεν οφείλει το ισχυριζόμενο ποσό και ότι οι πιστωτές απαιτούν από αυτόν μεγαλύτερο ποσό από αυτό που πραγματικά οφείλει. Για τους πιστωτές, μαρτύρησαν ως Μ.Α.1 έως 3 αντίστοιχα, οι Άννα Στυλιανού, ο Χριστάκης Τσίγκης και ο Σταύρος Σταύρου. Και οι τρείς μάρτυρες των πιστωτών και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τη νομοθεσία κατάθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές δηλώσεις, τις οποίες υιοθέτησαν ως μέρος της κύριας τους εξέτασης (Τεκμήρια Α-Γ αντίστοιχα). Η Μ.Α.1 που είναι Πρωτοκολλητής στο Ε.Δ. Λεμεσού, παρουσίασε το φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης και την ένορκο δήλωση επίδοσης της (Τεκμήριο 1 και 2) και καθόλου δεν αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του χρεώστη. Οι Μ.Α.2 και 3 εργάζονται στους πιστωτές. Ο Μ.Α.2 είναι το πρόσωπο το οποίο ορκίζεται την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Αυτός κατάθεσε ως Τεκμήριο 3 την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου 1, χρεώστη στην αγωγή 3761/04, καθώς και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο δόθηκε άδεια για εκτέλεση της απόφασης (Τεκμήριο 4). Ως Τεκμήριο 5 κατάθεσε περαιτέρω αναλυτική κατάσταση των οφειλομένων ποσών, η οποία προήλθε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τμήματος επισφαλών χρεών. Το περιεχόμενο του τεκμηρίου αυτού που αποτελείται από τρεις σελίδες, εξήγησε ο Μ.Α.3, λέγοντας ότι στην 1η σελίδα καταγράφονται οι καθυστερημένες δόσεις οι οποίες τοκίζονται με 11.25% δυνάμει της απόφασης, στη 2η τα μη ληγμένα ποσά τα οποία τοκίζονται και πάλι δυνάμει της απόφασης με 8% και στην 3η σελίδα αναλύονται τα επιδικασθέντα έξοδα τα οποία τοκίζονται με 8%. Κατά την αντεξέταση επιδείχθηκε στο Μ.Α.2 και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 άλλη κατάσταση λογαριασμού που εκδόθηκε όπως ο μάρτυρας ανάφερε από το αρμόδιο τμήμα της τράπεζας και μετά από απαίτηση του χρεώστη. Ο ίδιος ο χρεώστης δεν έδωσε μαρτυρία και κάλεσε ένα μόνο μάρτυρα προς υποστήριξη της υπόθεσης του, τον πατέρα του Σωτήρη Αντωνίου ο οποίος υποστήριξε ότι ο χρεώστης είναι ικανός και μπορεί να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος και ο λόγος που δεν το έπραξε ήταν μόνο γιατί οι πιστωτές ζητούσαν να τους καταβάλει μεγαλύτερο ποσό από αυτό που πραγματικά οφείλει. Στη συνέχεια οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις όπου εκτίθενται οι θέσεις και τα επιχειρήματα τους ενώ περαιτέρω επιχειρηματολόγησαν και προφορικά. Ότι αμφισβητήθηκε έντονα στην παρούσα διαδικασία ήταν το ύφος του οφειλόμενου από τον χρεώστη ποσού, γι' αυτό και θα προχωρήσω να εξετάσω τι έχει προκύψει σε σχέση με αυτό. Στην ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 423/12 του Ε.Δ. Λεμεσού οι πιστωτές καλούν τον χρεώστη όπως τους καταβάλει «το ποσό των €6.846.21 πλέον έξοδα και φ.π.α, πλέον τόκο και τα έξοδα της παρούσας ειδοποίησης πτώχευσης». Στην αίτηση πτώχευσης αναφέρεται ότι ο χρεώστης οφείλει «Λ.Κ.4.006.91, ήτοι €6.846.21 πλέον τόκους προς 11.25 % ετησίως επί του ποσού των ΛΚ2.360.50, ήτοι €4.033.15 από 20/1/2004 μέχρι τελείας εξοφλήσεως και τόκους προς 8% επί του ποσού των ΛΚ1.493.02 ήτοι €2.550.98 από 24/6/2004 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον ΛΚ 237.50 ήτοι €405.79 έξοδα της αγωγής και απόφασης με τόκο επ' αυτού προς 8% ετησίως από 24/6/2004 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον φ.π.α και ΛΚ 6.00 ήτοι €10.25 έξοδα επίδοσης, βάσει απόφασης ημερομηνίας 8/6/2006 του Επαρχικαού Δικαστηρίου Λεμεσού στην Αγωγή υπ' αριθμό 3761/2004, πιστόν αντίγραφο επισυνάπτεται, καθώς και τα έξοδα της ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 423/12». Στο Τεκμήριο Β, που αποτελεί όπως προαναφέρεται τη γραπτή κατάθεση του Μ.Α.2, αναφέρει ότι το ποσό που οφειλόταν από τον καθ' ου η αίτηση στις 14/5/13, ημερομηνία όρκισης του, ήταν «€5.363.15 πλέον τα επιδικασμένα έξοδα που ανέρχονται σε €698,50 πλέον φ.π.α επί των εξόδων και έξοδα επίδοσης ως η απόφαση ημερ. 08/06/2006 πλέον τα έξοδα της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' αριθμό 423/2012 και ενδεχομένως τα έξοδα της παρούσας Αίτησης». Παρατηρούμε δηλαδή ότι ενώ στην ειδοποίηση και την αίτηση πτώχευσης καθορίζεται ως οφειλόμενο ποσό αυτό των €6.846.21 πλέον τόκοι και έξοδα, στο Τεκμήριο Β το ποσό αυτό να μειώνεται σε €5.363.15 χωρίς μάλιστα όπως προέκυψε από τη μαρτυρία να έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό μετά την 1/12/11, με αποτέλεσμα να δημιουργείται το ερώτημα πως είναι δυνατό ενώ δεν υπήρξε σύμφωνα με τους ίδιους τους πιστωτές οποιαδήποτε πληρωμή το οφειλόμενο ποσό να έχει μειωθεί; Πολλής λόγος έγινε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των αιτητών σε σχέση και με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6. Στο τεκμήριο αυτό, που αποτελεί όπως ανάφερε ο Μ.Α 2 κατάσταση λογαριασμού που εκδόθηκε από το αρμόδιο τμήμα της τράπεζας μετά από απαίτηση του χρεώστη, ως τελευταία ημερομηνία αναφοράς αναγράφεται η 7/2/13 και ως οφειλόμενο ποσό αυτό των €16.340.16 πλέον το ποσό των €3.493.83 και ένα συνολικό ποσό €19.833.99 πλέον δικηγορικά έξοδα. Η κατάσταση αυτή αφορά όπως υποστήριξαν τόσο ο Μ.Α.2 όσο και ο Μ.Α.3 όλους τους εναγομένους και όχι μόνο τον χρεώστη. Αντεξεταζόμενος όμως επί του τεκμηρίου αυτού δέχθηκε τελικά ο Μ.Α.2, ότι στο Τεκμήριο 6 αναφέρεται ως οφειλόμενο στις 22/4/13 από τον χρεώστη ποσό, αυτό των €6.685.43 πλέον €3.493.83, τόκοι καθυστερήσεων, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον φ.π.α. Και από αυτό λοιπόν προκύπτει διαφοροποίηση ως προς το οφειλόμενο σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των πιστωτών ποσό, χωρίς όπως προαναφέρεται να γίνει στο μεσοδιάστημα οποιαδήποτε πληρωμή. Αντεξεταζόμενος για το πως και γιατί σήμερα ο καθ' ου η αίτηση οφείλει ποσό € 5.363.15 πλέον €698.50, δέχθηκε ότι όντως υπάρχει μια διαφορά, για την οποία όμως δεν μπορούσε να προβάλει εξήγηση, προβάλλοντας ως λόγο για την αδυναμία του αυτή, ότι τη στιγμή εκείνη, δεν χρησιμοποιούσε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Σημαντικό επίσης να επισημανθεί είναι ότι ο Μ.Α. 2 δέχθηκε ότι στο Τεκμήριο 6, επί του οφειλομένου ποσού γινόταν κάθε τέλους του χρόνου ανατοκισμός και συγκεκριμένα στις 31/12. Αυτό είπε δεν συμβαίνει στο Τεκμήριο 5. Σε αντίθεση με τον Μ.Α. 2, ο Μ.Α. 3 υποστήριξε ότι ούτε στο Τεκμήριο 5, ούτε και στο Τεκμήριο 6 γίνεται ανατοκισμός. Σημαντικό είναι επίσης και θα πρέπει να λεχθεί ότι στην απόφαση που εκδόθηκε για τον χρεώστη και επισυνάπτεται στην κατατεθείσα ειδοποίηση πτώχευσης (Τεκμήριο 1) δεν προνοείται ανατοκισμός. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να καταγράψω ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στο Μ.Α.2 καθώς και τις απαντήσεις που έδωσε και οι οποίες είναι ενδεικτικές για την ασάφεια που επικρατεί σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό. «Ε.................................................................... 22/4/13 οφείλει ποσό 10.000 περίπου μόνος του, το υπόλοιπο το οφείλουν οι καθ' ου; Α. ναι Ε. Σήμερα λέτε οφείλει μόνο 5.363.15. Μπορείτε να μας δώσετε μια λογική εξήγηση γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά περίπου των 4.700; Α. Πιθανό στην παράγραφο 7 της δικής μου γραπτής δήλωσης το ποσό αυτό έπρεπε να εμπεριέχει και τους τόκους, συμπεριλαμβανομένων των τόκων, έπρεπε να είχαν γραφτεί και οι τόκοι. Ε. Και επειδή δεν γράφτηκαν τόκοι είναι περισσότερο 4.700; Α. Έπρεπε να συμπληρωθούν οι τόκοι 3.493.83». Εκτός όλων των πιο πάνω και όπως ο Μ.Α. 3 υπέδειξε, στο Τεκμήριο 5 εντοπίζεται κάποιο λάθος σε σχέση με κάποια διαφορά στον τόκο για € 88.41 τα οποία όπως είπε δεν απαιτούν από τον χρεώστη. Από όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι το ποσό που οι πιστωτές ισχυρίζονται ότι τους οφείλει ο χρεώστης παραμένει αδιευκρίνηστο και ασαφές ακόμα και για τους ίδιους. Στο άρθρο 6