ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Νίκος Δημοσθένους, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 371/12, 31/7/2013

(1)(ee) (ss), 9, στην Δ.35, θθ.2, 18 και 19 και Δ.64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, όπως τροποποιήθηκε, 3-6, 11, 87, 90, 93

(2)και 97, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, Κανονισμοί 2, 4, 6-8, 16, 44, 46, 47, 50, 60, 63, 71, 187 και 188, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 4 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 31, 32 και 47, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 30, και στις συμφυείς εξουσίες, την γενική πρακτική και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή. Στην ένορκό του δήλωση ο Αιτητής αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 22.3.11 εκδόθηκε κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 14.3.11 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης με αριθμό Ε.15/11 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως, από τώρα και στο εξής «η κυρίως αίτηση», απόφαση εναντίον του Αιτητή καθώς και εναντίον του Ηλία Αυγουστή, που ήταν ο καθ' ου η αίτηση 2 στην κυρίως αίτηση, από τώρα και στο εξής «ο Ηλίας Αυγουστή», αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για τα ακόλουθα ποσά: Ευρώ 4.070,00 σεντ με τόκο προς 5,5% ετησίως από 17.1.11 μέχρι εξόφλησης ως καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο από 1.8.10 μέχρι 31.1.11 Ευρώ 845,00 σεντ μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.2.11 μέχρι παράδοσης της κατοχής της αποθήκης που αναφέρεται στην πιο κάτω παράγραφο Ευρώ 761,00 δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον Ευρώ 22,00 σεντ έξοδα επίδοσης. Περαιτέρω εναντίον του Ηλία Αυγουστή και/ή των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων του εκδόθηκε με την πιο πάνω απόφαση και διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης στους Καθ' ων η αίτηση κενής και ελεύθερης κατοχής της εν λόγω αποθήκης, τα στοιχεία της οποίας αναφέρονται στην εκκαλούμενη απόφαση, από τώρα και στο εξής «η αποθήκη», εντός 15 ημερών από της επίδοσης του διατάγματος. Σημειώνεται ότι στην βάση της πιο πάνω απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερομηνίας 22.3.11 καταχωρήθηκε η κυρίως αίτηση στην παρούσα υπόθεση με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον του Αιτητή, από τώρα και στο εξής «η αίτηση πτώχευσης». Είναι αυτής της αίτησης που ο Αιτητής με την παράγραφο 2 της υπό κρίση αίτησης επιζητεί την αναστολή μέχρι εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού της πιο πάνω απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικάσεως ημερομηνίας 22.3.11 που καταχώρησε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικάσεων στις 28.11.12 και η οποία έλαβε αριθμό Κ.67/12, από τώρα και στο εξής «η αίτηση παραμερισμού». Σύμφωνα με τον Αιτητή η κυρίως αίτηση ουδέποτε έχει επιδοθεί σε αυτόν. Ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν έλαβε γνώση των διαδικασιών που έλαβαν χώρα στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Λεπτομέρειες των λόγων για τους οποίους ζητείται ο παραμερισμός της πιο πάνω απόφασης δίδονται στην αίτηση παραμερισμού, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Σε γενικές γραμμές είναι η θέση του Αιτητή ότι η απόφαση ημερομηνίας 22.3.11 εκδόθηκε παράνομα και αντινομικά, αποτελεί προϊόν εξαπάτησης και/ή κατάχρησης της διαδικασίας και/ή είναι καταχρηστική και παραβιάζει τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. Επίσης, οι Καθ' ων η αίτηση για να εξασφαλίσουν την πιο πάνω απόφαση ενήργησαν δόλια και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Από το αντίγραφο της αίτησης παραμερισμού που επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση προκύπτει ότι στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης εκτός από τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 22.3.11 επιζητείται επιπλέον από τον Αιτητή και ο παραμερισμός διατάγματος ημερομηνίας 6.7.11 το οποίο, επίσης, εκδόθηκε εναντίον του στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Με το εν λόγω διάταγμα ο Αιτητής καθώς και οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι του διατάσσονται να εκκενώσουν και παραδώσουν στους Καθ' ων η αίτηση κενή και ελεύθερη την κατοχή της αποθήκης εντός 15 ημερών από της επίδοσης του διατάγματος. Το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 20.6.11 που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού ο Αιτητής καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία ζητεί την αναστολή εκτέλεσης τόσο της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ημερομηνίας 22.3.11 όσο και του διατάγματος ημερομηνίας 6.7.11 μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της αίτησης παραμερισμού. Εξ' όσων ο δικηγόρος του τον έχει συμβουλεύσει είναι δίκαιο και ορθό και προς την ορθή απονομή της δικαιοσύνης όπως η απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερομηνίας 22.3.11 παραμερισθεί και/ή ακυρωθεί. Και ότι είναι, επίσης, προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα στην υπό κρίση αίτηση διατάγματα. Θα ήταν κατάφωρα άδικο να υποστεί τις καταστροφικές συνέπειες που συνεπάγεται η πτώχευση πριν εκδικασθεί η αίτηση παραμερισμού, η οποία εξ' όσων ο δικηγόρος του τον έχει συμβουλεύσει είναι καλόπιστη και έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας, σε αντίθεση με την αίτηση πτώχευσης η οποία καταχωρήθηκε κακόπιστα, εκβιαστικά και καταπιεστικά από τους Καθ' ων η αίτηση με σκοπό οι Καθ' ων η αίτηση να τον εξαναγκάσουν να ικανοποιήσει την απόφαση ημερομηνίας 22.3.11 και να ασκήσουν πίεση σε αυτόν ώστε να εισπράξουν το εξ' αποφάσεως χρέος. Συν τοις άλλοις, αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η αίτηση παραμερισμού η οποία εκκρεμεί θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Εξ' όσων τον έχει συμβουλεύσει ο δικηγόρος του υπάρχει επαρκής λόγος και συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων θεραπειών. Στην ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής επισυνάπτει τα ακόλουθα έγγραφα ως τεκμήρια: Φωτοαντίγραφο της συνταγμένης απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερομηνίας 22.3.11 - Τεκμήριο 1 Φωτοαντίγραφο της αίτησης παραμερισμού - Τεκμήριο 2 Φωτοαντίγραφο της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.11.12 μετά της συνοδευτικής ένορκης και των επισυναπτόμενων σε αυτήν τεκμηρίων - Τεκμήριο 3 Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Με 5 λόγους ένστασης οι οποίοι εξειδικεύονται στην Ειδοποίηση Ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η Ειδοποίηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Παναγιώτη Μακεδόνα ο οποίος είναι ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτούς όπως προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Με την Ειδοποίηση Πτώχευσης που καταχωρήθηκε και επιδόθηκε στις 21.12.12 εναντίον του Αιτητή έχει θεμελιωθεί πράξη πτώχευσης Η Ειδοποίηση Πτώχευσης πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να θεμελιωθεί πράξη πτώχευσης όπως προνοείται από το άρθρο 3(g) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, όπως τροποποιήθηκε, και των Κανονισμών 40 και 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών Η πράξη πτώχευσης συντελείται όταν το χρέος αφορά δικαστική απόφαση ή διαταγή για οποιοδήποτε ποσό. Η παρούσα περίπτωση αφορά απόφαση στην υπ' αριθμό Ε. 15/11 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να αμφισβητηθεί η πράξη πτώχευσης είναι η ύπαρξη ανταξίωσης όπως προνοείται από τον Νόμο και τους Κανονισμούς. Ο Αιτητής δεν έχει προβάλει οτιδήποτε σε σχέση με ανταξίωση και ούτε έχει προβάλει οποιαδήποτε γεγονότα προς αυτή την κατεύθυνση Η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή παράνομη και νόμω και ουσία αβάσιμη καθότι έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και/ή δεν προβλέπεται και/ή δεν στηρίζεται από τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο και/ή τους σχετικούς Κανονισμούς. Θα πρέπει ευθύς εξ' αρχής να λεχθεί ότι οι πρώτοι τέσσερεις λόγοι ένστασης δεν άπτονται της ουσίας του πράγματος και θα πρέπει να απορριφθούν χωρίς ανάλυση. Αναφορικά με τον πέμπτο λόγο ένστασης σημειώνεται ότι το μέρος του λόγου αυτού που άπτεται του εκπρόθεσμου της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης δεν υποστηρίζεται από ένορκο μαρτυρία, γι' αυτό και δεν προτίθεμαι να το εξετάσω. Αισθάνομαι, όμως, την ανάγκη να πω πως το άρθρο 97 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, όπως τροποποιήθηκε, επί του οποίου, μεταξύ άλλων, στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, δεν καθορίζει χρονικό πλαίσιο για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την Ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν υποστηρίζοντας τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή επικέντρωσε την επιχειρηματολογία του στο άρθρο 6

(3)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», καθώς και στο άρθρο 97 του Νόμου. Το άρθρο 6

(3)του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο δύναται να αναβάλει την ακρόαση της αίτησης είτε με όρους είτε χωρίς όρους για εξασφάλιση περαιτέρω αποδεικτικών στοιχείων ή για οποιαδήποτε άλλη νόμιμη αιτία ή δύναται να απορρίψει την αίτηση με έξοδα ή χωρίς έξοδα όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο». Κρίνω πως η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω εδάφιο για απόρριψη αίτησης πτώχευσης αφορά στην περίπτωση που το Δικαστήριο υπό το φως της ενώπιόν του στα πλαίσια της εκδίκασης της αίτησης τπώχευσης προσαχθείσας μαρτυρίας κρίνει ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής. Στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο έχει την εξουσία να απορρίψει την αίτηση πτώχευσης. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνεται ότι το πιο πάνω εδάφιο δεν έχει εφαρμογή στην υπό εξέταση περίπτωση. Το άρθρο 97 του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Στο στάδιο αυτό και προτού ασχοληθώ με το πιο πάνω άρθρο θεωρώ σκόπιμο να κάνω σύντομη αναφορά στα εδάφια 4 και 6 του άρθρου 6 του Νόμου. Το άρθρο 6

(4)του Νόμου προνοεί ως ακολούθως: «Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ' αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται αν το θεωρεί ορθό να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με την δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος». Σύμφωνα με το Αγγλικό σύγγραμμα William's on Bankruptcy, 18η έκδοση, των Muir Hunter και David Graham, σελίδα 75, η απόφαση ή το διάταγμα που αναφέρεται στο πιο πάνω εδάφιο αλλά και στο άρθρο 5

(4)του Αγγλικού Bankruptcy Act του 1914, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 6

(4)του Νόμου, είναι η απόφαση ή το διάταγμα επί του οποίου βασίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Ό,τι μεταξύ άλλων, επιζητείται με την υπό κρίση αίτηση είναι η αναστολή της αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού και όχι μέχρι εκδίκασης οποιασδήποτε έφεσης και/ή έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερομηνίας 22.3.11. Καθίσταται, λοιπόν, έκδηλο από το λεκτικό του πιο πάνω εδαφίου ότι αυτό δεν καλύπτει την υπό εξέταση περίπτωση. Ορθά, λοιπόν, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή στην αγόρευσή του δεν συσχέτισε το πιο πάνω εδάφιο με την προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Το άρθρο 6

(6)του Νόμου προνοεί ως ακολούθως: «Όταν ο χρεώστης εμφανισθεί κατά την ακρόαση της αίτησης και αρνηθεί ότι οφείλει στον αιτητή ή ότι οφείλει ποσό τέτοιο που θα νομιμοποιούσε τον αιτητή στην υποβολή αίτησης πτώχευσης εναντίον του, το Δικαστήριο με την παροχή τέτοιας ασφάλειας (αν υπάρχει) την οποία το Δικαστήριο δυνατό να απαιτήσει για την πληρωμή στον αιτητή κάθε χρέους το οποίο μπορεί να αποδειχθεί εναντίον του σε νόμιμη διαδικασία, και των εξόδων για την απόδειξη του χρέους, δύναται αντί να απορρίψει την αίτηση, να αναστείλει κάθε διαδικασία που αφορά την αίτηση για όσο χρόνο δυνατό να απαιτηθεί για εκδίκαση του ζητήματος αναφορικά με το χρέος». Πασιφανώς, ούτε και αυτή η πρόνοια τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Το άρθρο 97 του Νόμου επιτρέπει την έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας πτώχευσης νοουμένου ότι καταδειχθεί επαρκής λόγος προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Από το λεκτικό του άρθρου προκύπτει ότι το βάρος είναι στους ώμους του προσώπου που εξαιτείται διατάγματος αναστολής της διαδικασίας της αίτησης πτώχευσης να καταδείξει επαρκή λόγο για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Η κρίση κατά πόσο ο λόγος που προβάλλεται μπορεί να θεωρηθεί επαρκής επαφίεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το άρθρο 97 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 113 του Αγγλικού Bankruptcy Act

1. Στο σύγγραμμα William's on Bankruptcy, 18η έκδοση, των Muir Hunter και David Graham, σελίδα 75, αναφέρεται ότι το άρθρο 113 εκλαμβάνεται ότι έχει εφαρμογή σε αναστολή διαδικασιών μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής (this section is presumably meant to stay proceedings after receiving order), σε αντίθεση με τα εδάφια 4 και 5 του άρθρου 5 του Αγγλικού Bankruptcy Act 1914, τα οποία είναι πανομοιότυπα με τα εδάφια 4 και 6 του άρθρου 6 του Νόμου αντίστοιχα, τα οποία παρέχουν την εξουσία στο Δικαστήριο να αναστείλει την διαδικασία αίτησης πτώχευσης πριν την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Θα πρέπει να λεχθεί ότι από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου διαπιστώνεται μια γενικότητα στην διατύπωση από την οποία δεν διαφαίνεται να προκύπτει οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός ή να καθορίζεται συγκεκριμένο στάδιο στην πορεία της διαδικασίας της αίτησης πτώχευσης εντός του οποίου να δύναται να ασκηθεί η πιο πάνω εξουσία. Υπό το φως τούτου δεν θεωρώ ότι είναι ορθό όπως το πιο πάνω άρθρο εκλαμβάνεται δίχως άλλο ως αυτό να έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις που υποδεικνύουν οι συγγραφείς του πιο πάνω συγγράμματος. Άλλωστε, τα εδάφια 4 και 6 του άρθρου 6 του Νόμου προνοούν για αναστολή της διαδικασίας αίτησης πτώχευσης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Το εδάφιο 4, όταν εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος επί του οποίου βασίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης, το εδάφιο 5 όταν ο χρεώστης αρνηθεί στα πλαίσια της αίτησης πτώχευσης ότι οφείλει στον πιστωτή ή ότι οφείλει ποσό τέτοιο που θα νομιμοποιούσε τον πιστωτή στην υποβολή αίτησης πτώχευσης εναντίον του. Το άρθρο 97 παρέχει στο Δικαστήριο μια γενικότερη εξουσία αναστολής της διαδικασίας της αίτησης τπώχευσης όταν ικανοποιηθεί ότι συντρέχει επαρκής λόγος για κάτι τέτοιο. Τα πιο πάνω απαντούν και στο επιχείρημα το οποίο θα μπορούσε να προβληθεί προς υποστήριξη της αντίθετης θέσης. Ότι αφ' ης στιγμής τα εδάφια 4 και 6 του άρθρου 6 του Νόμου έχουν εφαρμογή σε περιτπώσεις πριν την έκδοση διατάγματος παραλαβής, το άρθρο 97 του Νόμου έχει εφαρμογή σε περιτπώσεις μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Όπως και πιο πάνω λέχθηκε θεωρώ ότι το εν λόγω άρθρο είναι τόσο γενικά διατυπωμένο που παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να αναστείλει την διαδικασία αίτησης πτώχευσης και πριν την έκδοση του αιτουμένου με αυτήν διατάγματος παραλαβής νοουμένου ότι καταδειχθεί επαρκής λόγος. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω πως στην βάση του πιο πάνω άρθρου παρέχεται στο Δικαστήριο η εξουσία στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης να αναστείλει την διαδικασία της αίτησης τπώχευσης μέχρι της εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού νοουμένου ότι καταδειχθεί επαρκής λόγος. Στην αίτηση παραμερισμού - Τεκμήριο 2 - ο Αιτητής προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς τους οποίους με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση υιοθετεί. Ο λόγος που δεν εμφανίσθηκε στην κυρίως αίτηση είναι γιατί η εν λόγω αίτηση ουδέποτε του έχει επιδοθεί. Αυτή επιδόθηκε στον Ηλία Αυγουστή, κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται και μέσα από την σχετική ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη ημερομηνίας 23.2.11, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην μονομερή αίτηση ημερομηνίας 22.3.11, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ως Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με την εν λόγω ένορκη δήλωση επίδοσης ο ιδιώτης επιδότης επέδωσε την αίτηση στον Ηλία Αυγουστή για τον Αιτητή υπό την ιδιότητα του κουνιάδου και συνεταίρου του Αιτητή. Ο Ηλίας Αυγουστής, όμως, ουδέποτε ενημέρωσε τον Αιτητή γι' αυτήν την επίδοση με αποτέλεσμα ο Αιτητής να μην είχε λάβει γνώση της πιο πάνω διαδικασίας, ούτε και της απόφασης ημερομηνίας 22.3.11 παρά μόνο όταν πρόσφατα του επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αριθμό 894/
3. Τότε προέβη σε έρευνα του φακέλου της κυρίως αίτησης και διαπίστωσε για πρώτη φορά την εναντίον του πιο πάνω αναφερθείσα διαδικασία καθώς και την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του ημερομηνίας 22.3.
4. Είναι, επίσης, η θέση του Αιτητή ότι η επίδοση της αίτησης είναι κακή και αντικανονική. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είναι η θέση του ότι η απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερομηνίας 22.3.11 είναι αντικανονική και/ή άκυρη και πρέπει να παραμερισθεί. Ο λόγος που ο Αιτητής δεν εμφανίσθηκε στην κυρίως αίτηση δεν είναι γιατί είχε αδιαφορήσει ή περιφρονήσει το Δικαστήριο ή γιατί ήταν αμελής, αλλά γιατί όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε δεν γνώριζε για την εναντίον του εγερθείσα διαδικασία. Η μη εμφάνισή του στην κυρίας αίτηση ήταν, επομένως, δικαιολογημένη. Ο Αιτητής έχει, επίσης, υπεράσπιση στην αίτηση των Καθ' ων η αίτηση. Η υπεράσπισή του συνίσταται στο ότι αυτός ουδέποτε σύναψε οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης με τους Καθ' ων η αίτηση και ουδέποτε ενοικίασε την αποθήκη από τους Καθ' ων η αίτηση. Ούτε και παραχωρήθηκε οποτεδήποτε στον Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση άδεια χρήσης και/ή κατοχής της αποθήκης ή οποιουδήποτε άλλου υποστατικού με αντάλλαγμα ή με οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο. Άλλωστε, ο Αιτητής δεν γνωρίζει καν τους Καθ' ων η αίτηση. Ως εκ των ανωτέρω ουδέν ποσό οφείλει σε αυτούς. Η συμφωνία ενοικίασης που οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν στο Δικαστήριο ημερομηνίας 31.12.07 για να πετύχουν την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 22.3.11 και με την οποία ο Αιτητής φέρεται ότι υπέγραψε ως εγγυητής είναι πλαστή και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όπως πλαστή είναι και η δήθεν συμπληρωματική συμφωνία ημερομηνίας 31.12.07 που οι Καθ' ων η αίτηση, επίσης, παρουσίασαν στο Δικαστήριο για να πετύχουν την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 6.7.
5. Οι Καθ' ων η αίτηση παρουσιάζοντας τις πιο πάνω συμφωνίες στο Δικαστήριο παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Ουδέποτε ο Αιτητής εγγυήθηκε τον Ηλία Αυγουστή με την συμφωνία ημερομηνίας 31.12.07 και/ή με συμπληρωματική συμφωνία ίδιας ημερομηνίας. Ούτε και καθ' οιονδήποτε χρόνο ενημερώθηκε ο Αιτητής ότι μεταξύ του Ηλία Αυγουστή και των Καθ' ων η αίτηση συνήφθηκε συμφωνία ενοικίασης. Ουδέποτε ενημερώθηκε ο Αιτητής ότι ο Ηλίας Αυγουστής ενοικίασε από τους Καθ' ων η αίτηση την αποθήκη έναντι ενοικίου και ουδέποτε γνώριζε ότι αυτός καθυστερούσε ενοίκια. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ο Αιτητής ότι δεν δεσμεύεται από τις συμφωνίες που οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν στο Δικαστήριο καθότι οι τελευταίοι μετέβαλαν τους όρους των πιο πάνω συμφωνιών χωρίς την συναίνεσή του και τέλεσαν πράξεις ασυμβίβαστες προς τα δικαιώματά του. Είναι η θέση του Αιτητή ότι υπό το φως των πιο πάνω η απόφαση ημερομηνίας 22.3.11 - επί της οποίας βασίζεται η αίτηση πτώχευσης - θα πρέπει να ακυρωθεί και/ή παραμερισθεί και, έτσι, να δοθεί η ευκαιρία και η δυνατότητα στον Αιτητή να υπερασπισθεί. Η εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίσει απόφαση η οποία εκδόθηκε ερήμην διαδίκου είναι καλά θεμελιωμένη, οι αρχές δε που διέπουν τον τρόπο άσκησής της έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. Μilouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1 ΑΑΔ 941, Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Co.

(1961)1 CLR 317 και Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 736). Δεν είναι πρόθεση του παρόντος Δικαστηρίου να αποφασίσει το ζήτημα του παραμερισμού καθότι αυτό θα αποτελέσει ζήτημα για απόφανση από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού. Θα προσπαθήσω, όμως, πιο κάτω να εξετάσω τους ισχυρισμούς που πρόβαλε ο Αιτητής με σκοπό και μόνο να αποφασίσω αν αυτός κατέδειξε ότι συντρέχει επαρκής λόγος σύμφωνα με το άρθρο 97 για την έκδοση διατάγματος αναστολής της αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού. Στο στάδιο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι με την ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ο Παναγιώτης Μακεδόνας, μεταξύ άλλων, προβαίνει σε άρνηση των ισχυρισμών του Αιτητή που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Πρόκειται, όμως, περί μιας γενικόλογης άρνησης η οποία δεν συνοδεύεται από οποιουσδήποτε θετικούς ισχυρισμούς από μέρους του. Υπό το φως των πιο πάνω είμαι διατεθειμένος να δώσω πλήρη βαρύτητα στους υπό του Αιτητή με την ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση προβληθέντες ισχυρισμούς. Σύμφωνα με την Δ.5, θ.2

(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας όταν ο εναγόμενος δεν ανευρίσκεται στην οικία του ή στον σύνηθη τόπο εργασίας του η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος θεωρείται καλή όταν αυτό επιδοθεί: σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του που φαίνεται να είναι 16 ετών και άνω και το οποίο κατά τον χρόνο εκείνο ευρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό του ή εντός της περιοχής του - υποπαράγραφος (

1. i)ή στον υπεύθυνο του χώρους εργασίας του ο οποίος φαίνεται να είναι 16 ετών και άνω - υποπαράγραφος (
2. ii)ή στον αφέντη του στην περίπτωση που ο εναγόμενος είναι υπηρέτης και διαμένει με τον αφέντη του - υποπαράγραφος (iii). Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση επίδοσης ο Αιτητής δεν είχε ανευρεθεί στην οικία ή στον σύνηθη τόπο εργασίας του. Επιδόθηκε στον Ηλία Αυγουστή ο οποίος είναι κουνιάδος και συνέταιρος του Αιτητή. Θεωρώ ότι τίθενται δύο ζητήματα προς εξέταση: (α) αν ο Ηλίας Αυγουστή όντας κουνιάδος του Αιτητή - ο Αιτητής δεν αρνείται ότι ο Ηλίας Αυγουστή είναι κουνιάδος του - δύναται να θεωρηθεί ως μέλος της οικογένειάς του και (β) αν ο Ηλίας Αυγουστή όντας συνέταιρος με τον Αιτητή δύναται να θεωρηθεί υπεύθυνος του χώρου εργασίας του Αιτητή. Δεν προτίθεμαι να αποφασίσω τα πιο πάνω ζητήματα καθότι γι' αυτά ενδεχομένως να κληθεί να αποφασίσει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού. Αυτό που έχω να πω χωρίς να αποφαίνομαι επί του προκειμένου είναι ό,τι από τα πιο πάνω καθίσταται συζητήσιμο, ότι, δηλαδή, από την ένορκο δήλωση επίδοσης της κυρίως αίτησης εγείρονται ζητήματα προς συζήτηση όσον αφορά το έγκυρο της επίδοσης. Ανεξαρτήτως, όμως, αν η επίδοση της κυρίως αίτησης είναι καλή ή κακή παραμένει το γεγονός ότι σύμφωνα με τον Αιτητή αυτός σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του δεν έλαβε γνώση της κυρίως αίτησης αφού ο Ηλίας Αυγουστή στον οποίο διενεργήθηκε η επίδοση δεν κοινοποίησε την επίδοση στον Αιτητή με αποτέλεσμα ο Αιτητής πριν την έκδοση της εναντίον του απόφασης ημερομηνίας 22.3.11 να μην είχε λάβει γνώση της κυρίως αίτησης. Εξ' ου και ο λόγος που σύμφωνα με τον ίδιο άφησε να εκδοθεί η εναντίον του εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 22.3.11 χωρίς να καταχωρήσει εμφάνιση. Επίσης, η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αριθμό 894/12, κατά την επίδοση της οποίας ο Αιτητής έλαβε γνώση για την εναντίον του εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 22.3.11, καταχωρήθηκε στις 8.11.12 και η αίτηση παραμερισμού στις 28.11.12, ήτοι 20 ημέρες μετά. Αν λάβομε υπόψη ότι παρήλθε και κάποιο χρονικό διάστημα για να επιτευχθεί η επίδοσή της προκύπτει ότι δεν διαβλέπεται οποιαδήποτε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης παραμερισμού. Τέλος, όσον αφορά την υπό του Αιτητή αποκαλυφθείσα υπεράσπιση έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Αποτελεί θέση του Αιτητή ότι ουδέποτε σύναψε οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης με τους Καθ' ων η αίτηση και ότι ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία εγγύησης για τον Ηλία Αυγουστή. Τα όσα πιο πάνω υποστηρίζει ο Αιτητής συνηγορούν με αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. Δεν μου διαφεύγει ότι σε κάποιο σημείο της αίτησης παραμερισμού ο Αιτητής αναφέρει και κάτι άλλο που τείνει να διασαλεύσει την πιο πάνω υπό αυτού αποκαλυφθείσα υπεράσπιση. Ότι, δηλαδή, οι Καθ' ων η αίτηση μετέβαλαν τους όρους των συμφωνιών που παρουσίασαν στο Δικαστήριο χωρίς την συναίνεσή του και τέλεσαν πράξεις ασυμβίβαστες προς τα δικαιώματά του. Εναπόκειται στο ίδιο το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικασθεί η αίτηση παραμερισμού πώς θα αξιολογήσει τους τελευταίους ισχυρισμούς του Αιτητή είτε μόνους τους είτε υπό το φως των υπόλοιπων ισχυρισμών που αυτός προβάλλει αναφορικά με την υπεράσπισή του. Πάντως, δεν θα μπορούσα να αποκλείσω ότι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικασθεί η αίτηση παραμερισμού θα κατέληγε οπωσδήποτε σε αρνητικό συμπέρασμα αναφορικά με την εν λόγω παράμετρο. Συν τοις άλλοις, αξίζει να αναφερθεί ότι στην βάση του ότι το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση της δικαστικής διαδικασίας που τον αφορά και να ακούεται σε αυτήν είναι αυτονόητο και αυτόδηλο αποφασίσθηκε στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Ανδρέα Μιχαήλ

(2003)1 ΑΑΔ 1044 ότι αν ο εναγόμενος δεν έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας που κινήθηκε εναντίον του, τότε, έχει καθαρό δικαίωμα παραμερισμού της απόφασης για να προβάλει την όποια υπεράσπισή του. Στην πιο πάνω υπόθεση η πλευρά της ενάγουσας / εφεσείουσας παρουσίασε την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με την οποία αυτός είχε επιδώσει το κλητήριο ένταλμα παραδίδοντας το στην σύζυγο του εναγόμενου 2 / εφεσίβλητου στην διεύθυνση της κατοικίας τους. Ήταν ισχυρισμός του εφεσίβλητου στην ένορκο δήλωσή του, ότι την ημέρα της επίδοσης και για μεγάλη χρονική περίοδο πριν και μετά την ημερομηνία αυτή βρισκόταν σε διάσταση με την σύζυγό του και δεν συγκατοικούσε με αυτήν. Για τον λόγο αυτό δεν είχε λάβει γνώση της αγωγής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε ως πραγματικό γεγονός, ότι ο εφεσίβλητος δεν είχε λάβει γνώση του κλητηρίου εντάλματος για τον λόγο που είχε προβάλει στην ένορκο του δήλωση και, κατά συνέπεια, διέταξε τον παραμερισμό της απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον του. Διαπίστωσε, επίσης, ότι ο εφεσίβλητος είχε δείξει και καλή βάση υπεράσπισης. Το Εφετείο αποφάσισε, ότι εφόσον ο εφεσίβλητος είχε προβάλει στην ένορκό του δήλωση πειστικό λόγο γιατί δεν έλαβε γνώση του κλητηρίου εντάλματος εναπόκειτο στην εφεσείουσα να αντικρούσει τον ισχυρισμό αυτό, κάτι το οποίο δεν είχε γίνει. Επομένως, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε τον λόγο που ο εφεσίβλητος είχε προβάλει για να δικαιολογήσει την μη εμφάνισή του στην διαδικασία. Εν' όψει δε της αιτιολογίας επί της οποίας εδραζόταν ο λόγος της απόφασης του Εφετείου, το Εφετείο έκρινε, πως δεν θα έπρεπε να το απασχολήσει το δεύτερο σκέλος της πρωτόδικης απόφασης, αν, δηλαδή, είχε καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω πως ο Αιτητής κατέδειξε επαρκή λόγο για την έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας της αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδίκασης και έκδοσης απόφασης στην αίτηση με αριθμό Κ.67/12 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων δεν θα ήταν ορθό, τουναντίον, θα ήταν άδικο να εκδικασθεί η αίτηση πτώχευσης προτού εκδικασθεί η αίτηση παραμερισμού. Η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας της αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδίκασης και έκδοσης απόφασης στην αίτηση με αριθμό Κ.67/12 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή / Καθ' ου η αίτηση στην αίτηση πτώχευσης και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση / Αιτητών στην αίτηση πτώχευσης και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αίτηση πτώχευσης. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Αναστολή διαδικασίας αίτησης πτώχευσης Subject: Civil / Bankruptcy Jurisdiction / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο