Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Φιόνα Νίκου Νικολάου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5180/2012, 15/7/2013

(2003)1 Α.Α.Δ. 472, Erimoudis Estates v Χριστοδουλίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 926 και Χριστοδούλου v Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718). Είναι ακόμη γνωστό ότι τα δικόγραφα προκαθορίζουν τις παραμέτρους μέσα στις οποίες η κάθε πλευρά θα δικαιούται να προσκομίσει τη δική της μαρτυρία (βλέπε Πολυκάρπου v Ederma Trading

(2000)1 Α.Α.Δ. 699). Είναι γι' αυτό που οι έγγραφες προτάσεις χαρακτηρίστηκαν ως οι σιδηροδρομικές γραμμές πάνω στις οποίες θα κινηθεί το τρένο της αγωγής. Τα δικόγραφα θα πρέπει να ετοιμάζονται και να συντάσσονται σύμφωνα με τους κανόνες που τίθενται στη Διάταξη 19 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών και ιδιαίτερα με τη συνδυασμένη εφαρμογή των Κανονισμών 4 και 6 αυτής, μέσα από τους οποίους, ανάμεσα σ' άλλα, προνοείται ρητώς πως κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει μόνο σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος στηρίζει την απαίτηση ή υπεράσπιση ή ανταπαίτηση του ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά όχι μαρτυρία η οποία θα αποδειχθεί με γεγονότα (βλέπε Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 157). Η λέξη 'ουσιώδη' (material) σημαίνει αναγκαία για το σκοπό διατύπωσης μιας πλήρης αιτίας αγωγής. Η παράθεση όλων των ουσιωδών γεγονότων αποτελεί όχι μόνο βασικό προαπαιτούμενο αλλά και υποχρέωση ώστε η αντίδικη πλευρά να γνωρίζει τι έχει να αντιμετωπίσει (βλέπε Athina Leathergoods Ltd v Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 787). Όταν οι προαναφερόμενοι θεμελιώδεις κανόνες δικογράφησης παραβιάζονται, η άλλη πλευρά δικαιούται να απευθυνθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την έκδοση δικαστικού διατάγματος που να διατάζει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες υπό τις περιστάσεις λεπτομέρειες. Το θέμα της παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών από ένα διάδικο σε σχέση με δικόγραφο που καταχώρησε διέπεται δικονομικά από τη Διάταξη 19 Κανονισμό 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι πανομοιότυπη με την παλαιά αγγλική διάταξη O.19 r.7. Η δυνατότητα να ζητήσει κάποιος την παροχή τέτοιων λεπτομερειών πριν από την καταχώρηση της υπεράσπισης του έτσι ώστε να μπορέσει να την καταχωρήσει περιέχεται στον Κανονισμό 8 της ίδιας Διάταξης. Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 7 αναφέρει κατά λέξη τα εξής: " A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just." Ο δε Κανονισμός 8 προνοεί επί λέξει τα πιο κάτω: "Particulars of a claim shall not be ordered under Rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court or Judge shall he of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered." Από το λεκτικό των πιο πάνω κανονισμών καθίσταται αντιληπτό ότι η έκδοση διατάγματος για παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Για παράδειγμα το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών στις περιπτώσεις εκείνες που κρίνει ότι απουσιάζουν τέτοιες λεπτομέρειες σε σχέση με ουσιώδη γεγονότα που είναι αναγκαίες και θα έπρεπε να περιέχονται σ' ένα δικόγραφο έτσι ώστε μέσα από αυτές να καθορίζονται με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα για να προσκομιστεί, κατά την ακρόαση, η σχετική μαρτυρία αλλά και για να σχηματίσει η άλλη πλευρά σαφή και πλήρη εικόνα της φύσης και έκτασης της υπόθεσης την οποία θα έχει να αντιμετωπίσει κατά τη δίκη και να μπορέσει έτσι να ετοιμάσει και παρουσιάσει τη δική της υπόθεση υπό τη μορφή υπεράσπισης, χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης και χωρίς να βρεθεί προς του φάσματος τετελεσμένων γεγονότων (βλέπε (βλέπε National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649). Το τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια καθορίζεται με βάση τα περιστατικά και δεδομένα της κάθε υπόθεσης με το βάρος απόδειξης να βαραίνει τον αιτητή. Από την άλλη, το Δικαστήριο δεν θα υποδείξει στα μέρη τον τρόπο σύνταξης των εγγράφων προτάσεων τους (βλέπε Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας v Μασόνου

(1980)1 C.L.R. 192). Επομένως, στα πλαίσια διεκπεραίωσης του έργου του, το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει την ανάγκη εξειδίκευσης των γεγονότων από τη μια και την αποφυγή αποκάλυψης μαρτυρίας από την άλλη και εκεί που φαίνεται ότι σκοπός του αιτητή είναι το τελευταίο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί ενάντια της αίτησης. Όπως έχει ήδη λεχθεί, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο σχετικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη τους. Η παροχή τέτοιων λεπτομερειών σκοπεύει στο να διευκρινίσει και εξειδικεύσει τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο στο να εκμαιεύσει ή να ιχνηλατήσει ή να αποκαλύψει την ίδια τη μαρτυρία με την οποίαν αυτά θα αποδειχθούν (βλέπε Θεμιστοκλέους v Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 157). Περαιτέρω, έχει νομολογηθεί ότι υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υπάρχει σε περιπτώσεις όπου το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου γεγονότος το φέρει η άλλη πλευρά (βλέπε Κουρσουμά v. Κοσμά

(1991)1 Α.Α.Δ. 973). Στην υπόθεση Χριστοδούλου v Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718 υποδείχτηκαν τα εξής: "Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v C.D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ' απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v Panayiota Neophytou and Others

(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο.Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις αιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για δίκη." Στη δε υπόθεση Ευδόκιος Σάββα v Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ.2)

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146 τονίστηκαν, ανάμεσα σ' άλλα, τα ακόλουθα: "Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται την διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα (Re Wells (Deceased)

(1962)1 All.E.R. 812). . Η μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων, ούτε μπορεί να διαταχθούν λεπτομέρειες του περιεχομένου της εφόσον αποκαλύπτεται (Temperton v Russell

(1893)9 T.L.R. 318)." Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο θα εξετάσω μαζί όλους τους λόγους ένστασης των Καθ' ων η αίτηση υπό το φως των θέσεων του Αιτητή καθότι αυτοί κοινά άπτονται της ουσίας της παρούσας αίτησης αφού βασικά παραπέμπουν στις προϋποθέσεις για την επιτυχία της. Εξ' όσον έχω καλύτερα αντιληφθεί, με το πρώτο αίτημα τους ο Αιτητής ζητεί από τους Καθ' ων η αίτηση να διευκρινίσουν υπό ποια μορφή έχουν παραχωρηθεί τα δάνεια και/ή τραπεζικές διευκολύνσεις δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 23.12.10, τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης τους. Δεν θεωρώ ότι το αίτημα αυτό του Αιτητή αποσκοπεί στο 'ψάρεμα' μαρτυρίας όπως οι Καθ' ων η αίτηση πιστεύουν. Ούτε και θεωρώ ότι αυτόματα δίδεται απάντηση στο ερώτημα τους μέσα από την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης τους, όπως επίσης πιστεύουν οι Καθ' ων η αίτηση, εκτός εάν οι Καθ' ων η αίτηση πρώτα ξεκαθαρίσουν κατά πόσο το κατ' ισχυρισμό καθεστώς παροχής δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1 δυνάμει της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας ημερομηνίας 23.12.10 ως περιγράφεται στην παράγραφο 2 και ειδικότερα στις σελίδες 1 μέχρι 7 της έκθεσης απαίτησης απλά επαναλαμβάνεται με τις παραγράφους 3 και 4 και συγκεκριμένα στις σελίδες 8 και 9 του ιδίου δικογράφου ή το ένα είναι προέκταση του άλλου ή μεταξύ τους είναι ξεχωριστά. Εάν όντως η παράγραφος 2 (σελίδες 1 μέχρι 7) και οι παράγραφοι 3 και 4 (σελίδες 8 και 9) παραπέμπουν στο ίδιο ακριβώς κατ' ισχυρισμό δάνειο και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις τότε θα πρέπει να διευκρινιστεί κατά πόσο το περιεχόμενο των σελίδων 8 και 9 είναι συμπληρωματικό του περιεχομένου των σελίδων 2 μέχρι 7 της έκθεσης απαίτησης ή είναι κάτι άλλο δίδοντας έτσι ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα του κατ' ισχυρισμό καθεστώτος παροχής δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων. Εάν όμως το πιο πάνω δεν ισχύει, τότε το τι απλά ο Αιτητής ζητεί είναι να διευκρινιστεί, με βάση την παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης, κατά πόσο το δάνειο και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δόθηκαν στον Εναγόμενο 1 στα πλαίσια συμφωνίας ημερομηνίας 23.12.10 είναι αποτέλεσμα γραπτής αλληλογραφίας ή κατόπιν μόνο προφορικών διαβουλεύσεων των ενδιαφερομένων μερών όπου υπήρξε συγκεκριμένο αίτημα που αφού εξετάστηκε εγκρίθηκε, όπως εξάλλου διευκρινίζεται μέσα από την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης. Σε κάθε περίπτωση και αναλόγως τι ισχύει από απόψεως δικογράφησης, η θέση των Καθ' ων η αίτηση χρήζει διευκρίνισης επειδή με αυτή θα αποκρυσταλλωθεί η εικόνα του κατ' ισχυρισμό καθεστώτος παροχής δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 23.12.10 με βάση την παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. Η συνύπαρξη των παραγράφων 2, 3 και 4 της έκθεσης απαίτησης με τον τρόπο που είναι διατυπωμένες προκαλεί ασάφεια και σύγχυση στον Αιτητή, ο οποίος καλείται να τοποθετηθεί επί ουσιωδών γεγονότων που περιέχονται σ' αυτές. Μόνο με την παροχή τέτοιας διευκρίνισης ο Αιτητής θα μπορέσει να προβάλει την υπεράσπιση του επί του σημείου αυτού. Υπό αυτή την έννοια το αίτημα αυτό του Αιτητή γίνεται δεχτό. Η ικανοποίηση του πιο πάνω αιτήματος στη βάση που έχω προαναφέρει θα βοηθήσει παράλληλα σε απάντηση του δεύτερου αιτήματος του Αιτητή που είναι να καθοριστεί εάν οι αναφερόμενοι όροι στην παράγραφο 2 είναι γραπτοί όροι της συμφωνίας ημερομηνίας 23.12.10 ή είναι μέρος άλλου εγγράφου. Το κατά πόσο οι κατ' ισχυρισμό όροι που αναφέρονται στις σελίδες 1 μέχρι 7 της έκθεσης απαίτησης είναι γραπτοί ή ρητοί ή εξυπακουόμενοι ή συνδυασμός αυτών ή κάτι άλλο είναι ασφαλώς ουσιώδες γεγονός, για το οποίο ουδεμία αναφορά γίνεται. Είναι οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση που επέλεξαν να συμπεριλάβουν αναλυτική καταγραφή των όρων της συμφωνίας που επικαλούνται ως μέρος των ουσιωδών γεγονότων και ο Αιτητής καλείται να τοποθετηθεί προβάλλοντας την υπεράσπιση του σ' αυτά. Προτού όμως γίνει αυτό οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν να δώσουν πλήρη και σαφή εικόνα της σχέσης που διέπει τους Καθ' ων η αίτηση με τον Εναγόμενο 1 και στην οποία, σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση, εμπλέκεται και ο Αιτητής. Αυτό με τη σειρά του θα διασαφηνίσει το είδος της συμφωνίας που οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης τους. Δεν θεωρώ ότι το αίτημα αυτό του Αιτητή αποσκοπεί στο 'ψάρεμα' μαρτυρίας όπως οι Καθ' ων η αίτηση πιστεύουν. Ούτε και θεωρώ ότι μια απλή ανάγνωση των σελίδων 1 έως 7 της έκθεσης απαίτησης απαντά στο πιο πάνω ερώτημα. Αντίθετα, ουδεμία παρόμοια με τα πιο πάνω ασάφεια παρουσιάζεται αναφορικά με το είδος της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας και τους κατ' ισχυρισμό όρους αυτής για τα οποία γίνεται αναφορά στις παραγράφους 3 και 4 της έκθεσης απαίτησης. Επομένως, οι Καθ' ων η αίτηση καλούνται να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους επί του επίμαχου αυτού θέματος προβαίνοντας στην ανάλογη διευκρίνιση. Αναλόγως της διευκρίνισης που θα λάβει, ο Αιτητής θα καθορίσει την υπεράσπιση του στο σημείο αυτό, διαφορετικά θα υποχρεωθεί στο να πιθανολογήσει με ενδεχόμενο να βρεθεί προ εκπλήξεως στο στάδιο εκδίκασης της αγωγής. Στη βάση αυτών εγκρίνεται και αυτό το αίτημα του Αιτητή. Το τελευταίο αίτημα του Αιτητή αφορά ανάλυση του ποσού των €19.113,96 έτσι ώστε να καθορίζονται ξεχωριστά το ποσό του κεφαλαίου, των τόκων, άλλων χρεώσεων, διαφόρων τύπων εξόδων, δικαιωμάτων, προμηθειών κ.λ.π. Μέσα από την παράγραφο 10 της έκθεσης απαίτησης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται οφειλόμενο ποσό ύψους €19.113,96 πλέον τόκο προς 14% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 24.07.12, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως. Δεν είναι όμως ξεκάθαρο αν μέχρι τις 23.07.12 στο εν λόγω ποσό περιλαμβάνονται οποιοδήποτε ποσό τόκου ή αν το εν λόγω ποσό αρχίζει να επιβαρύνεται με τόκο από τη δικογραφημένη περίοδο και μετέπειτα. Από τη στιγμή που μέσα από την έκθεση απαίτησης οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται, πέραν του τόκου, δικαιωματική χρέωση για προμήθειες, τραπεζικά δικαιώματα, φόροι, επιβαρύνσεις και άλλα έξοδα χωρίς όμως ταυτόχρονα να αναλύεται το ποσό καθώς και ποια είδη το συνθέτουν αλλά και ποιο το ύψος αυτών και με δεδομένη την υποχρέωση του Αιτητή, με βάση τον Κανονισμό 2 της Διάταξης 21, να μην αναφέρει απλά γενική άρνηση του κατ' ισχυρισμό χρέους αλλά εάν θεωρεί ότι οφείλει μικρότερο ποσό να το καθορίσει, η ανάλυση του ποσού αυτού καθίσταται ουσιώδης και αναγκαία. Μόνο έτσι ο Αιτητής θα μπορέσει να προβάλει την υπεράσπιση του στο βαθμό και την έκταση που επιθυμεί. Δεν είναι θέμα τρόπου υπολογισμού το αίτημα του Αιτητή και άρα θέμα απόδειξης στο στάδιο εκδίκασης της αγωγής, όπως λανθασμένα ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Δεν καλούνται οι Καθ' ων η αίτηση να υποδείξουν τον λογιστικό τρόπο και τη μαθηματική φόρμουλα που χρησιμοποίησαν για να υπολογίσουν κάθε είδος εξόδου που πιθανόν να υπάρχει, κάτι που αποτελεί θέμα απόδειξης στο στάδιο ακρόασης της υπόθεσης, αλλά απλώς χρειάζεται να καταγράψουν το κάθε κατ' αποκοπή ποσό που αφορά το κάθε είδος εξόδων που στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει υπό τη μορφή χρέωσης και που όλα μαζί τελικά συνθέτουν το συνολικό ύψος του κατ' ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού. Αν το ποσό δεν αναλυθεί πως θα μπορέσει ο Αιτητής να εξετάσει το ενδεχόμενο υπερχρέωσης ή διόγκωσης του ή μη συμφωνημένων χρεώσεων και να προβάλει έτσι την υπεράσπιση του επί του ουσιώδες αυτού ζητήματος επί του οποίου οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν εκκαθαρισμένη απαίτηση. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα το αίτημα αυτό του Αιτητή εγκρίνεται. Αντίθετα, όλοι οι λόγοι ένστασης των Καθ' ων η αίτηση κρίνονται αβάσιμοι και στερούμενοι πραγματικού υποβάθρου που θα τους υποστήριζε και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Έχοντας εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τις αιτούμενες λεπτομέρειες υπό το φως της νομολογίας αφενός και των δικογραφημένων θέσεων των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτές παρουσιάζονται μέσα από την έκθεση απαίτησης τους αφετέρου, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι και τα τρία επίμαχα αιτήματα του Αιτητή δικαιολογούνται καθιστώντας τα έτσι αναγκαία και επιθυμητά να ικανοποιηθούν για την ετοιμασία της υπεράσπισης του. Συνεπώς, στη βάση των πιο πάνω αρχών αλλά και παραμέτρων και περιστατικών που περιβάλλουν την παρούσα περίπτωση καθώς και στη βάση της νομικής επιχειρηματολογίας που τέθηκε ενώπιον μου και με κριτήριο το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, θεωρώ ορθό, λογικό και δίκαιο να εξασκήσω τη διακριτική εξουσία μου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με τα σημεία 1 και 2 σε σχέση με την παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης καθώς και το σημείο 2 σε σχέση με την παράγραφο 10 αυτής. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών σχετικά με τα πιο πάνω σημεία εντός 21 ημερών από σήμερα. Στην ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η διαταγή για λεπτομέρειες δεν θα συνεπάγεται στη διακοπή της διαδικασίας κάτω από τη Διάταξη 19 Κανονισμό 9, αλλά σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με το διάταγμα οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα μπορούν να οδηγήσουν μαρτυρία για υποστήριξη των σχετικών ισχυρισμών τους. Ως εκ τούτου, η αίτηση αυτή επιτυγχάνει στο βαθμό και την έκταση που έχει περιοριστεί. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου 2-Αιτητή και εναντίον των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση. Στην επιδίκαση των εξόδων λήφθηκε υπόψη η εκ των προτέρων αποστολή σχετικής επιστολής των δικηγόρων του Αιτητή στους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, αντίγραφο της οποίας που καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στις 08.01.13 συνοδεύει την ένορκο δήλωση του Αιτητή ως Τεκμήριο 'Α' (βλέπε Κανονισμό 7 Διάταξης 19). (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες/Δ.19 Κ.6, Κ.7 και Κ.8 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο