Viliana Petrova ν. Στίβεν Νικόλας Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 746/13, 29/7/2013

(1)Την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο 1 (στο εξής ο 'Καθ' ου η αίτηση 1') και/ή τους πληρεξούσιους αντιπροσώπους του και/ή υπαλλήλων του από το να - (α) πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν και/ή αποξενώσουν και/ή ενεχυριάσουν και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο (είτε άμεσο είτε έμμεσο) όλες και/ή οποιεσδήποτε από τις μετοχές που ο Καθ' ου η αίτηση 1 εμφανίζεται να κατέχει στην εταιρεία LC MERCURY LIMITED (HE 176627) μέχρι της ακρόασης της υπό με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, (β) συνέρχεται και/ή συγκαλεί ετήσιες και/ή έκτακτες γενικές συνελεύσεις και/ή συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας LC MERCURY LIMITED και/ή λαμβάνει και/ή να εγκρίνει οποιοδήποτε ψήφισμα και/ή απόφαση αναφορικά με την εταιρεία LC MERCURY LIMITED, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της Ενάγουσας, μέχρι την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου για την ουσία της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.

(2)Την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η αίτηση 1 από του να παρουσιάζει ότι διαθέτει συμφέρον επί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και μετοχών της εταιρείας LC MERCURY LIMITED μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, με την ίδια αίτηση της η Αιτήτρια ζήτησε και εξασφάλισε στις 19.02.13 διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal με το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 (στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση') διατάζονταν όπως εντός πέντε

(5)ημερών από την επίδοση του εν λόγω διατάγματος καταχωρήσουν και επιδώσουν στους δικηγόρους της Αιτήτριας ένορκη δήλωση στην οποία: (α) να παρουσιάζουν οποιοδήποτε πρότυπο και/ή αντίγραφο οποιουδήποτε εγγράφου σχετίζεται με την μεταβίβαση του 100% των μετοχών της εταιρείας LC MERCURY LIMITED που έγινε κατά ή περί την 23.05.12 με ημερομηνία εγγράφου 13.05.06 στο όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1, τις οποίες κατείχε ο Καθ' ου η αίτηση 2 συμπεριλαμβανομένης της φόρμας ΗΕ57 και/ή της φόρμας μεταβίβασης (instrument of transfer) και/ή της δήλωσης καταπιστεύματος (declaration of trust) και (β) να δηλώσουν το πρόσωπο και/ή τα πρόσωπα τα οποία ενέργησαν για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση στην μεταβίβαση των μετοχών που ο Καθ' ου η αίτηση 2 κατείχε ονομαστικά και για λογαριασμό της Αιτήτριας στην εταιρεία LC MERCURY LIMITED στο όνομα του Καθ' ου η αίτηση

1. Την ίδια ημέρα που προωθήθηκε η υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια καταχώρησε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνει εναντίον των Καθ' ων η αίτηση διάφορες θεραπείες, μεταξύ των οποίων, δηλώσεις, διατάγματα, αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό δόλο και/ή συνομωσία και/ή παράβαση εμπιστευτικής σχέσης και/ή καταπιστευματικών υποχρεώσεων και/ή παράβαση συμφωνιών που υπήρχαν μεταξύ των διαδίκων και/ή αμέλειας καθώς επίσης τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό δόλο και/ή συνομωσία και/ή απάτη λόγω ισχυρισμού της για ενέργεια των Καθ' ων η αίτηση να μεταβιβάσουν τις μετοχές της εταιρείας LC MERCURY LIMITED στο όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 παράνομα και/ή δόλια και/ή χωρίς την έγκριση και/ή συγκατάθεση της. Στις 26.02.13 ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία δια δικηγόρου. Τα πιο πάνω διατάγματα μαζί με την υπό εξέταση αίτηση, ένορκο δήλωση και τα επισυνημμένα σ' αυτή έγγραφα επιδόθηκαν στο μεν Καθ' ου η αίτηση 1 στις 26.02.13 και στο δε Καθ' ου η αίτηση 2 στις 01.03.13, οι οποίοι στα πλαίσια συμμόρφωσης τους με το περιεχόμενο του διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal καταχώρησαν σχετικές ενόρκους δηλώσεις ημερομηνίας 06.03.13 συνοδευόμενες από διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1, 2, 3, 7 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στο κοινοδίκαιο και στις αρχές επιείκειας, στις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal καθώς και στην διακριτική εξουσία, στις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Αιτήτρια δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων, περιέχονται σε πολυσέλιδη ένορκο δήλωση της ιδίας ημερομηνίας 18.02.13 όπου επισυνάπτονται πληθώρα εγγράφων ως τεκμήρια, τα οποία όμως γεγονότα δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε λόγο. Ωστόσο το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης, όπως και όλη η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, μελετήθηκε και εξετάστηκε, πάντοτε για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Τα προσωρινά διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα στις 26.02.13 και στη συνέχεια στις 27.02.13 όπου εκείνη την ημέρα οι Kαθ' ων η αίτηση δια του δικηγόρου τους ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση. Ως αποτέλεσμα αυτού, το θέμα της οριστικοποίησης ή όχι των ενδιάμεσων διαταγμάτων με ισχύ μέχρι το τέλος της εκδίκασης της αγωγής, μετά από αλλεπάλληλα δικονομικά διαβήματα και αιτήματα από αμφότερες τις πλευρές που προσέκρουσαν σε αντίστοιχες ενστάσεις της άλλης πλευράς και αναπόφευκτα οδήγησαν στην εκδίκαση τους και στην έκδοση ενδιάμεσων αποφάσεων, ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 03.07.13 και κατά συνέπεια αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Κατόπιν επανειλημμένων αιτημάτων των Καθ' ων η αίτηση για χορήγηση περισσότερου χρόνου στην καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης από μέρους τους λόγω ανάγκης έκθεσης πολλών γεγονότων και προσκόμισης σωρείας εγγράφων ως τεκμηρίων, με τη συγκατάθεση της Αιτήτριας, οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν τελικά ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 15.04.13 επί των ακόλουθων λόγων:
2. Τα εκδοθέντα διατάγματα και/ή οποιαδήποτε από αυτά, ως αυτά διαλαμβάνονται στο Διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2013 το οποίο εκδόθηκε μονομερώς συνεπεία της αίτησης της Αιτήτριας ημερομηνίας 18/02/2013, και/ή το Διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2013 θα πρέπει να ακυρωθούν και/ή να παραμεριστούν και/ή να παύσουν να συνεχίσουν να ισχύουν, μεταξύ άλλων και για τους πιο κάτω λόγους:
3. Το διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2013 κακώς εκδόθηκε και/ή έχει εκδοθεί καθ' υπέρβαση εξουσίας και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να εκδοθεί αφού μεταξύ άλλων η Αιτήτρια στην αίτηση της και στην ένορκη δήλωση η οποία τη συνοδεύει απέτυχε να αποδείξει ότι πληρούνται οι απαραίτητες εκ του Νόμου προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών προϋποθέσεων που θέτει ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και Κανονισμοί και/ή ο Περί Δικαστηρίων Νόμος (ειδικότερα το άρθρο 32) αλλά και γενικότερα οι σχετικές προϋποθέσεις που τίθενται επί του θέματος από τη Νομολογία των Δικαστηρίων.
4. Τόσο οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας στην ένορκη της δήλωση, όσο και τα επισυναφθέντα σε αυτή τεκμήρια, σε καμία περίπτωση, δεν στοιχειοθετούν κατ' επείγον ζήτημα. Αντίθετα υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση και η Αιτήτρια επέδειξε πλήρη αδιαφορία για τα θέματα που εγείρει τώρα με την παρούσα διαδικασία και ενώ τα θέματα αυτά μπορούσε να τα προωθήσει και να τα εγείρει εδώ και πάρα πολύ καιρό.
5. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας είναι γενικοί και αόριστοι και σαν τέτοιοι, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο ως μη δυνάμενοι να αποτελέσουν μαρτυρία. Η Αιτήτρια πέραν των γενικών και αόριστων ισχυρισμών ως προαναφέρεται, δεν παρουσίασε οποιαδήποτε και/ή συγκεκριμένη μαρτυρία ότι υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης των μετοχών από τον Καθ' ου η αίτηση 1 όπως και ότι υπάρχει κατ' επείγον ζήτημα είτε λόγο του κινδύνου αποξένωσης των μετοχών είτε για τους υπόλοιπους λόγους που προβάλλει στην ένορκη της δήλωση.
6. Η Αιτήτρια εκτός από γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να επεξηγεί, τους λόγους για τους οποίους θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν συνεχιστεί η ισχύς του εκδοθέντος διατάγματος και πολύ περισσότερο δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία και δεν έχει δώσει καμία εξήγηση που να επεξηγεί τους λόγους γιατί η ζημιά που θα υποστεί θα είναι ανεπανόρθωτη, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι καμία αναφορά δεν γίνεται για αδυναμία των Καθ' ων η αίτηση να επανορθώσουν την οποιαδήποτε ζημιά που τυχόν ήθελε υποστεί.
7. Το εκδοθέν διάταγμα έχει εκδοθεί καθ' υπέρβαση εξουσίας, αντίκεται στο Σύνταγμα, στους κανόνες δίκαιης δίκης, στην ελεύθερη πρόσβαση στα Δικαστήρια, στη Σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά παραβιάζει και κάθε κανόνα δικαίου (Rule of Law).
8. Η Αιτήτρια δεν έχει προβεί σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων αλλά υπάρχει εσκεμμένη απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
9. Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού, μεταξύ άλλων, έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και έχει παραπλανήσει ως εκ τούτου το Δικαστήριο, ενέργειες που από μόνες τους οδηγούν σε ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.
10. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει με την ενδεδειγμένη υπό τις περιστάσεις μαρτυρία ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος όπως και το άρθρο.
11. Οι ενέργειες της Αιτήτριας αποτελούν κατάχρηση δικαστικών διαδικασιών (abuse of process) και προσπάθεια εξεύρεσης από την ίδια φόρουμ και/ή δικαστικής δικαιοδοσίας που να την εξυπηρετεί (forum shopping) αφού, μεταξύ άλλων, εγείρει τα ίδια και/ή παρόμοια και/ή ταυτόσημα θέματα τόσο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας όσο και στα πλαίσια των διαδικασιών στο Ισραήλ που έλαβαν χώρα όπως και της αγωγής που βρίσκεται σε εξέλιξη τώρα στο Ισραήλ στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό C.A.30467-12-
13. Η Αιτήτρια αποτάθηκε για να λάβει θεραπείες τις οποίες είχε ήδη εξασφαλίσει και/ή τις οποίες δεν είχε υπό τις περιστάσεις ανάγκη, ενόψει και της δικαστικής διαδικασίας στο Ισραήλ.
14. Δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμείνει σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Διάταξη 16 Κανονισμό 9, στη Διάταξη 27, στη Διάταξη 28, στη Διάταξη 33 Κανονισμούς 5, 6 και 15, στη Διάταξη 39, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 8

(1),

(2),

(3)και

(4), στη Διάταξη 57 και στη Διάταξη 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4, 5, 7, 8 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στον Περί Δικηγόρων Νόμο, στα άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στο άρθρο 31 του Περί Ερμηνείας Νόμου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών που στην Κύπρο έχει κυρωθεί με τον Ν.39/62, στις γενικές αρχές του νόμου, της δίκαιης δίκης, της νομολογίας, των κανόνων της επιεικείας, στις αρχές του Νόμου που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, επί της πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας των Δικαστηρίων. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από: (α) την εξασέλιδη ένορκο δήλωση ημερομηνίας 14.03.13 της κυρίας Αμάντας Βασιλειάδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Σ.Α. Ευαγγέλου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. που ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εγγραφή εταιρειών και την κατάρτιση διαφόρων νομικών εγγράφων συμπεριλαμβανομένων και εγγράφων εμπιστεύματος και άλλων συναφών εγγράφων, στην οποία ένορκο δήλωση επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια και (β) από την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 15.04.13 της κυρίας Σιμόνης Μακρή, υπαλλήλου της εταιρείας Ex Turpi Causa στη Λεμεσό, η οποία διαχειρίζεται την επιχείρηση μετάφρασης και διερμηνείας με την επωνυμία I-lingua translation Services Ltd, στην οποία ένορκο δήλωση επισυνάπτονται δύο έγγραφα ως τεκμήρια και (γ) από την πολυσέλιδη ένορκο δήλωση ημερομηνίας 15.04.13 της κυρίας Λούντας Ζερβού, ασκούμενης δικηγόρου και συνεργάτιδας στο δικηγορικό γραφείο κ.κ. Λάμπρου Κολατσή & Συνεργάτες που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση που σύμφωνα με την ίδια προέβηκε στην εν λόγω ένορκο δήλωση με βάση αυτά που ρητά της είχαν αναφέρει οι Καθ' ων η αίτηση καθώς επίσης και από πληροφορίες και έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον της, στην οποία ένορκο δήλωση επισυνάπτονται πληθώρα εγγράφων ως τεκμήρια. Ούτε εδώ κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τα γεγονότα που περιέχονται στις προαναφερόμενες ένορκες δηλώσεις καθότι κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί οποιαδήποτε χρησιμότητα, πλην όμως το περιεχόμενο τους μελετήθηκε και εξετάστηκε μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, πάντοτε για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Στις 31.05.13, κατόπιν εξέτασης σχετικής αίτησης ημερομηνίας 29.05.13, εκδόθηκε διάταγμα αντεξέτασης της κυρίας Λούντας Ζερβού το οποίο όμως περιόριζε την έκταση της αντεξέτασης της στο πως και από ποιους η εν λόγω ενόρκως δηλούσα έλαβε γνώση για τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που αναφέρει στο περιεχόμενο της. Η δε μαρτυρία που εξασφαλίστηκε μέσα από την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας έχει σημειωθεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου, έχει μελετηθεί και εξεταστεί μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο πάντοτε για σκοπούς της παρούσας αίτησης, χωρίς όμως να κρίνεται αναγκαία ή χρήσιμη η εκ νέου καταγραφή της μέσα από το κείμενο της παρούσας απόφασης. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης και ειδικότερα στην εξέταση του θέματος κατά πόσο θα οριστικοποιηθούν ή όχι η ισχύς των προσωρινών διαταγμάτων που ήδη εκδόθηκαν, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, στα πλαίσια υποστήριξης των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, ανέπτυξαν τις νομικές επιχειρηματολογίες τους παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Προχωρώ ευθύς στην εξέταση των λόγων ένστασης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι ο πρώτος λόγος ένστασης δεν θεωρείται ως τέτοιος αφού απλά παραπέμπει στους υπόλοιπους λόγους τους οποίους και χρίζει ως τις αιτίες για τις οποίες τα προσωρινά διατάγματα, κατά την άποψη των Καθ' ων η αίτηση, θα πρέπει να ακυρωθούν. Θα ασχοληθώ πρώτα με τον τρίτο και τέταρτο λόγο ένστασης που και οι δύο αφορούν το στοιχείο του κατεπείγοντος. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν στοιχειοθετείται το ζήτημα του κατεπείγοντος και ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση από μέρους της Αιτήτριας, η οποία επέδειξε πλήρη αδιαφορία για τα θέματα που εγείρει τώρα, τα οποία θα μπορούσε να τα είχε προωθήσει στην Κύπρο εδώ και πάρα πολύ καιρό. Σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση, από τον Νοέμβριο 2011 που βρισκόταν σε εξέλιξη η διαιτητική διαδικασία στο Ισραηλινό Χρηματιστήριο Διαμαντιών για την κυριότητα του πολύτιμου λίθου (διαμάντι) ο Καθ' ου η αίτηση 1 είχε θέσει με σαφήνεια τη θέση του ότι είναι αυτός ο πραγματικός δικαιούχος των μετοχών της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd καταθέτοντας σχετική επιστολή του ελεγκτή της εν λόγω εταιρείας ημερομηνίας 21.10.11 (Τεκμήριο ΛΖ3 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού). Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι η ίδια η Αιτήτρια περί το Δεκέμβριο 2011, στα πλαίσια εκκρεμούσας αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ, έθεσε θέμα ιδιοκτησίας της προαναφερόμενης εταιρείας μέσα από την παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης της με τον Καθ' ου η αίτηση 1 όμως να απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό κατά την καταχώρηση της υπεράσπισης του τον Απρίλιο 2012 επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι η εταιρεία αυτή και οι μετοχές της ανήκουν σ' αυτόν. Ούτε όμως, σύμφωνα πάντοτε με τους Καθ' ων η αίτηση, για πολλά χρόνια μέχρι σήμερα, η Αιτήτρια επέδειξε οποιοδήποτε ενδιαφέρον για την εταιρεία προβαίνοντας σε οποιαδήποτε κίνηση είτε σε επίπεδο γενικών συνελεύσεων είτε προς τον Καθ' ου η αίτηση 2 είτε προς τους ελεγκτές της εταιρείας. Το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6 μετά των συναφών τροποποιήσεων, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να χορηγεί μονομερώς διάταγμα όταν αποδεικνύεται το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις (βλέπε Quality Furniture G.S. Siakola Limited v. Αντωνιάδη και άλλου

(2003)1Α Α.Α.Δ. 327). Το κατεπείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία ενός μέρους. Μόνο τότε δύναται να συγχωρηθεί παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που είναι να δίδεται η ευκαιρία και στα δύο μέρη να ακουστούν προτού το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλέπε Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598 και Luis Vitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Το υπαρκτό του κατεπείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ.6 (βλέπε In Re Stavrou Hotel Apartments Ltd, Aίτηση Αρ. 76/94 - 29/12/94 και In Re B.P. CYPRUS LTD, Αίτηση Αρ. 143/96 - 1/8/96). Στην υπόθεση Χατζηβασιλείου v. White Knight Holdings Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 203 δόθηκε ο ορισμός του 'κατεπείγοντος' όπου σύμφωνα με αυτόν θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Δηλαδή η ανάγκη να είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται (βλέπε Αμβροσιάδου v. Martin Coward, Εφέσεις Αρ. 3/201 και 04/2011, ημερομηνίας 15.01.13). Το δε κατεπείγον του θέματος μπορεί να προκύψει και μετά τη γένεση της βάσης της αγωγής (βλέπε Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Limited και άλλοι

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 και Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Limited

(2001)1 Α.Α.Δ. 2029). Ωστόσο, στην υπόθεση Κυρισάββα και άλλου v. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 τονίστηκε ότι με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.6 το στοιχείο του χρόνου δεν είναι και ο μόνος παράγοντας που μπορεί να επιδράσει θετικά για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο και όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω, η εξουσία του Δικαστηρίου εδράζεται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Στην προκειμένη περίπτωση το γεγονός ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd αποτελούσε, ανάμεσα σ' άλλα, θέμα διαφορετικής εκτίμησης μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ' ου η αίτηση 1 σε μεταξύ τους διαιτητική διαδικασία στο Ισραήλ αλλά και σε μεταξύ τους εκκρεμούσα αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ που είχαν ως αντικείμενο εκδίκασης την κυριότητα ενός πολύτιμου λίθου (διαμαντιού) δεν σημαίνει ότι δικαιολογούσε την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης σε προγενέστερο χρονικό διάστημα στο Δικαστήριο που φαινομενικά έχει δικαιοδοσία να κρίνει ένα τέτοιο ζήτημα. Η απλή διαφωνία ως προς την κυριότητα των μετοχών της πιο πάνω εταιρείας και η μέσα από την υπεράσπιση καταγραφή της αντίθετης, με της Αιτήτριας, θέσης του Καθ' ου η αίτηση 1 ως παρεμφερές θέμα στα πλαίσια διαδικασιών όπου το βασικό αντικείμενο διαμάχης ήταν διαφορετικό δεν δημιουργούν αυτόματα συνθήκες για την επιτυχή επίκληση τέτοιων διαταγμάτων, τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει μαρτυρία που να διαφωτίζει κατά πόσο η πιο πάνω διαφωνία χρήζει σχετικού ευρήματος του Δικαστηρίου στο Ισραήλ προκειμένου να αποφασιστεί το θέμα της κατοχής και κυριότητας του διαμαντιού. Η μέχρι τότε γνωστή στην Αιτήτρια συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 1 δεν φαίνεται να αιτιολογούσε τέτοιο διάβημα. Ομοίως και για την προσκόμιση από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 της επιστολής του ελεγκτή της εταιρείας ημερομηνίας 21.10.11 στη διαιτητική διαδικασία (Τεκμήριο ΛΖ3 της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού) αφού η ονομαστική αναφορά του Καθ' ου η αίτηση 1 ως δυνητικά ιδιοκτήτη της LC Mercury Ltd κατά το δίκαιο της επιείκειας (beneficial owner) σ' ένα μη νομικό έγγραφο δεν ισοδυναμεί με και δεν προδίκαζε την συμπεριφορά που ο Καθ' ου η αίτηση 1 εκδήλωσε μεταγενέστερα καθιστώντας τον εαυτό του μοναδικό και απόλυτο νόμιμο ιδιοκτήτη της εταιρείας περιλαμβάνοντας τον καταρτισμό και την υπογραφή νομικών εγγράφων και κοινοποίηση τους στο τμήμα Εφόρου Εταιρειών εν αγνοία της Αιτήτριας (βλέπε Τεκμήρια ΛΖ9 και ΛΖ10 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού). Ούτε η μη επίδειξη ενδιαφέροντος από μέρους της Αιτήτριας, έστω για μεγάλη χρονική περίοδο όπως ο Καθ' ου η αίτηση 1 ισχυρίζεται, προς την προαναφερόμενη εταιρεία και υπό τη μορφή που αποδίδεται σημαίνει ολιγωρία ή καθυστέρηση από μέρους της Αιτήτριας στο να προωθήσει αίτηση, όπως την παρούσα. Η κατάσταση αδράνειας και η επιχειρηματική στασιμότητα στην οποία βρισκόταν λειτουργικά η εταιρεία χωρίς κύκλο εργασιών και δίχως οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία (βλέπε Τεκμήριο ΛΖ11 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού) σε συνδυασμό με την προαναφερόμενη γνωστή στάση του Καθ' ου η αίτηση 1, η οποία όπως λέχθηκε πιο πάνω περιορίστηκε σε δικογράφηση διαφορετικής εκδοχής ως προς την κυριότητα της, δεν απαιτούσε αλλά ούτε και δικαιολογούσε την λήψη οποιονδήποτε επειγόντων μέτρων. Μόνο όταν περιήλθε εις γνώση της έγγραφα που έδειχναν μεταβίβαση όλων των μετοχών της εταιρείας LC Mercury Ltd, η οποία ας σημειωθεί ότι συστάθηκε και εγγράφηκε στην Κύπρο σύμφωνα με την ισχύουσα κυπριακή νομοθεσία (βλέπε Τεκμήρια 1, 6 και 8 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας), από τον Καθ' ου η αίτηση 2 στον Καθ' ου η αίτηση 1 καθώς και η απόκτηση της κυριότητας των μετοχών αυτών από τον τελευταίο καθιστώντας τον νόμιμο ιδιοκτήτη της εν λόγω εταιρείας και αφού το επιβεβαίωσε αυτό από το τμήμα Εφόρου Εταιρειών (βλέπε Τεκμήρια 10, 11, 12 και 13 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας), η Αιτήτρια προχώρησε ευθύς στην καταχώρηση αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην οποία το κύριο αντικείμενο είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της πιο πάνω κυπριακής εταιρείας και η νόμιμη κυριότητα των μετοχών αυτής μαζί με τις αποδιδόμενες παράνομες συμπεριφορές και ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία, ενώ ταυτόχρονα μερίμνησε και για την αυθημερόν προώθηση της παρούσας αίτησης. Όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία, παρόλο που η πιο πάνω μεταβίβαση μετοχών στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών πραγματοποιήθηκε περί τις 23.05.12 (βλέπε Τεκμήριο 12 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας), η Αιτήτρια αντιλήφθηκε το γεγονός αυτό στις 29.01.13 όταν υπήρξε από αμφότερες τις πλευρές αποκάλυψη εγγράφων στα πλαίσια της εκκρεμούσας αγωγής στο Ισραήλ. Αμέσως η Αιτήτρια ήλθε στην Κύπρο και επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό από το τμήμα Εφόρου Εταιρειών μέσω της δικηγόρου Αμάντας Βασιλειάδου την οποία συνάντησε στις 07.02.

1. Ακόμη στις 08.02.13 η Αιτήτρια προχώρησε στην υποβολή καταγγελίας στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λεμεσού για πλαστογραφία εγγράφου και παράνομης μεταβίβασης μετοχών της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd εις το όνομα άλλου προσώπου, τις οποίες όπως ισχυρίστηκε κατείχε τρίτο πρόσωπο προς όφελος και για λογαριασμό της (βλέπε μέρος του Τεκμηρίου ΛΖ4-Γραπτή Βεβαίωση Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού ημερομηνίας 20.02.13 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού). Με γνώμονα ότι η συμπεριφορά που ο Καθ' ου η αίτηση 1, παρόλο ότι εκδηλώθηκε και ολοκληρώθηκε στις 23.05.12, εντούτοις έγινε γνωστή στην Αιτήτρια στις 29.01.13 και ακολούθως επιβεβαιώθηκε από το τμήμα του Εφόρου Εταιρειών και με δεδομένο ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης έγινε στις 18.02.13 αλλά και υπό το φως της συνολικής αντίδρασης της Αιτήτριας στο χρόνο, με τον τρόπο αλλά και κάτω από τις συνθήκες που έγινε, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ολιγωρία ή αδράνεια ή καθυστέρηση από μέρους της Αιτήτριας στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Παράλληλα, μελέτη των θέσεων και ισχυρισμών των μερών υπό το φως της προσκομισθείσας μαρτυρίας αποκαλύπτουν θέμα κατεπείγοντος που επιτρέπει παρέκκλιση από τον κανόνα φυσικής δικαιοσύνης να ακουστούν και οι δύο πλευρές πριν από την έκδοση των διαταγμάτων. Ο δε συλλογισμός του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση ότι διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δεν εκδίδονται μονομερώς δεν φαίνεται να συνοδεύεται από απόλυτο και απαράβατο κανόνα για κάτι τέτοιο. Εν πάσει περιπτώσει, το κατεπείγον του ζητήματος εντοπίζεται στους ακόλουθους ισχυρισμούς της Αιτήτριας: (α) Η ίδια προχώρησε στην σύσταση και εγγραφή της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd στις 12.05.06 για τους λόγους που εξηγεί στην παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως της. (β) Ο Καθ' ου η αίτηση 2 κρατούσε το 100% των μετοχών της εταιρείας αυτής εις το όνομα του, εκ μέρους όμως και για λογαριασμό της Αιτήτριας ως καταπιστευματοδόχος, υπογράφοντας γι' αυτό μεταβιβαστήριο έγγραφο χωρίς ημερομηνία για τη μεταβίβαση των μετοχών στο όνομα της καθώς επίσης τη δήλωση καταπιστεύματος στα οποία σημειωνόταν το όνομα της Αιτήτριας ως ιδιοκτήτριας της εν λόγω εταιρείας (βλέπε Τεκμήρια 2, 3 και 7 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας). (γ) Χωρίς την έγκριση και/ή συγκατάθεση της Αιτήτριας και κατά παράβαση των προνοιών της δήλωσης καταπιστεύματος, ο Καθ' ου η αίτηση 2 μεταβίβασε το 100% των μετοχών της εταιρείας LC Mercury Ltd εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 αφού πρώτα συνομολόγησαν και υπέγραψαν πλαστά έγγραφα, προβαίνοντας παράλληλα σε γραπτή γνωστοποίηση του μητρώου του Εφόρου Εταιρειών, καθιστώντας έτσι τον τελευταίο νόμιμο ιδιοκτήτη της εν λόγω εταιρείας (βλέπε Τεκμήρια 10 και 11 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας). (δ) Η Αιτήτρια έχει εκτοπιστεί από την ιδιοκτησία της πιο πάνω εταιρείας από τον Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος τώρα, εκκρεμούσας της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με βασικό επίδικο θέμα το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εν λόγω εταιρείας και τη νόμιμη κυριότητα των μετοχών αυτής μαζί με τις αποδιδόμενες παράνομες συμπεριφορές και ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την εταιρεία αυτή, μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκμεταλλευτεί την εταιρεία καθ' οιονδήποτε τρόπο επιθυμεί υπό την ιδιότητα του ιδιοκτήτη αποκομίζοντας πλεονεκτήματα και οφέλη, χρηματικά ή άλλα, εις βάρος της Αιτήτριας, μη αποκλειομένου του ενδεχομένου μεταβίβασης ή καθ' οιονδήποτε μορφής επιβάρυνσης των μετοχών της εταιρείας αυτής, καθιστώντας έτσι την ουσία της αγωγής άνευ αντικειμένου. (ε) Ο Καθ' ου η αίτηση 1 εκδήλωσε την προαναφερόμενη συμπεριφορά, η οποία όπως λέχθηκε έγινε γνωστή από την Αιτήτρια μόλις στις 29.01.13, λόγω κινήτρου που φαίνεται ότι απέκτησε στα πλαίσια διεκδίκησης της κατοχής και κυριότητας ενός διαμαντιού μεγάλης αξίας, τα οποία επίσης αξιώνει η Αιτήτρια με τη διαφωνία τους αυτή να έχει αποτελέσει αντικείμενο εκδίκασης σε ισραηλινό διαιτητικό δικαστήριο στο οποίο κατέφυγε ο Καθ' ου η αίτηση 1 και την εκτέλεση της απόφασης του δευτεροβάθμιου διαιτητικού δικαστηρίου να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση αγωγής ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου του Τελ Αβίβ, την οποία αυτή τη φορά καταχώρησε η Αιτήτρια. (στ) Ο Καθ' ου η αίτηση 1, με τη συμμετοχή και βοήθεια του Καθ' ου η αίτηση 2, παράνομα κατακρατεί και οικειοποιείται περιουσιακά στοιχεία της Αιτήτριας εις βάρος της τελευταίας και συνεχίζει να το πράττει. Το γεγονός ότι δεν έχει προσκομιστεί από μέρους της Αιτήτριας συγκεκριμένη μαρτυρία περί κινδύνου αποξένωσης μετοχών, ως ορθά ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση, είναι άνευ σημασίας. Ο τρόπος και ο χρόνος εκδήλωσης της συμπεριφοράς του Καθ' ου η αίτηση 1, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή έγινε, η μη αναστρέψιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε και η ανά πάσα στιγμή δυνατότητα διάθεσης των μετοχών με οποιοδήποτε τρόπο και υπό οποιαδήποτε μορφή από τον Καθ' ου η αίτηση 1 σε συνδυασμό με όλα τα προαναφερόμενα υπό το φως του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, δημιουργούν θέμα 'κατεπείγοντος'. Περαιτέρω, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το σημείο (στ) δύναται εναλλακτικά να εμπίπτει στο πεδίο της 'ιδιαίτερης περίστασης', που είναι η δεύτερη προϋπόθεση που επιτρέπει στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 9 του Κεφ.6 να εκδίδει μονομερώς διάταγμα κατά παρέκκλιση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης, αφού θα μπορούσε να λεχθεί ότι, υπό τις περιγραφόμενες συνθήκες, δεν αφέθηκε άλλο περιθώριο προς την Αιτήτρια παρά να προχωρήσει και να ζητήσει την προστασία του Δικαστηρίου προκειμένου, σε σχέση με το δικαίωμα της για απόκτηση και απόλαυση περιουσίας, να αναχαιτίσει τη συνέχιση και διαιώνιση μιας κατ' ισχυρισμό παράνομης και αυθαίρετης πράξης του Καθ' ου η αίτηση 1 με τη συμμετοχή και βοήθεια του Καθ' ου η αίτηση
2. Στη βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογούνται οι παράγοντες για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 9 του Κεφ.6 και ως εκ τούτου τόσο ο τρίτος όσο και ο τέταρτος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Ακολούθως, θα εξετάσω μαζί τον έβδομο και όγδοο λόγο ένστασης, οι οποίοι ασχολούνται με τη θέση ότι η Αιτήτρια δεν έχει προβεί σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων αλλά υπάρχει εσκεμμένη απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου από μέρους της με αποτέλεσμα να μην προσέρχεται στο Δικαστήριο με 'καθαρά χέρια'. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε και/ή απέκρυψε στο Δικαστήριο τα πιο κάτω:
3. Οι διαδικασίες ενώπιον πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου διαιτητικού δικαστηρίου στο Ισραήλ καθώς και η απόφαση του δευτεροβάθμιου διαιτητικού δικαστηρίου υπέρ του Καθ' ου η αίτηση 1 αναφορικά με την κατοχή ενός διαμαντιού μεγάλης αξίας, το οποίο βρισκόταν στα χέρια ισραηλινού μεσάζοντα πολύτιμων λίθων.
4. Η μη εμπλοκή της Αιτήτριας στις καθημερινές δραστηριότητες, δρώμενα και τη διαχείριση της εταιρείας.
5. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα ως τεκμήριο στην υπό κρίση αίτηση, τα οποία επισυνάφθηκαν στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση (Συνημμένο 8 Τεκμηρίου ΛΖ7 της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού).
6. Το έγγραφο που η Αιτήτρια επικαλέστηκε αλλά επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΛΖ21 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού και αφορά την κατ' ισχυρισμό αποποίηση όλων των δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση 1 επί της βουλγάρικης εταιρείας Luxury Collection International Ltd και επί της δικής της περιουσίας που όπως η ίδια ισχυρίζεται ήταν δύο αυτοκίνητα και το επίμαχο διαμάντι καθώς επίσης η απόκρυψη του κατ' ισχυρισμό γεγονότος ότι το εν λόγω έγγραφο υπεβλήθηκε σε εξέταση από δύο εμπειρογνώμονες οι οποίοι, σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1, αποφάσισαν ότι η φερόμενη ως υπογραφή του ήταν πλαστή και έτσι το έγγραφο πλαστογραφημένο.
7. Η παρουσίαση τεσσάρων διαφορετικών εκδοχών εντύπου δήλωσης εμπιστεύματος (declaration of trust) και εντύπου μεταβίβασης μετοχών (instrument of transfer of shares) [Τεκμήρια 2 και 3 στην ένορκο δήλωση της] χωρίς ποτέ να παρουσιάσει τα σχετικά πρωτότυπα έγγραφα.
8. Το περιεχόμενο του εγγράφου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΛΖ18 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού και παρουσιάζει συμφωνία μεταξύ του Καθ' ου η αίτηση 1 και της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd.
9. Το περιεχόμενο του εγγράφου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΛΖ19 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού και παρουσιάζει συμφωνία μεταβίβασης μετοχών ημερομηνίας 30.07.
11. Το περιεχόμενο του εγγράφου ημερομηνίας 23.07.09 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΛΖ20 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού και παρουσιάζει απογραφή του διαθέσιμου εμπορεύματος της βουλγάρικης εταιρείας Luxury Collection International Ltd και αναγνώρισης ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι ο ιδιοκτήτης του επίμαχου διαμαντιού.
12. Το γεγονός ότι η Αιτήτρια είχε ήδη θεραπεία γι' αυτά που ζητεί με την παράγραφο Γ της υπό κρίση αίτησης και με αυτά που έλαβε με την παράγραφο 3 του ενδιάμεσου διατάγματος καθώς επίσης και το γεγονός ότι υπήρχε σε εξέλιξη διαδικασία αποκάλυψης στο Ισραήλ με την οποία θα λάμβανε τα στοιχεία που ζητεί στην Κύπρο.
13. Το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd τελούσε υπό αμφισβήτηση από τον Νοέμβριο του
15. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 και οι ελεγκτές της εν λόγω εταιρείας παρουσίαζαν τον Καθ' ου η αίτηση 1 ως τον ιδιοκτήτη και δικαιούχο της LC Mercury Ltd.
16. Το περιεχόμενο του εγγράφου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΛΖ3 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού και είναι επιστολή ημερομηνίας 21.10.11 του ελεγκτή της εταιρείας LC Mercury Ltd, η οποία παρουσιάζει τον Καθ' ου η αίτηση 1 δυνητικά ιδιοκτήτη της εν λόγω εταιρείας κατά το δίκαιο της επιείκειας (beneficial owner) καθώς επίσης και το γεγονός ότι η Αιτήτρια διαμαρτυρήθηκε προς τον ελεγκτή για την προαναφερόμενη επιστολή αμέσως μετά την καταχώρηση της όπως ανάφεραν οι δικηγόροι της στο Δικαστήριο.
17. Το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της εταιρείας ήταν επίδικο και στην αγωγή στο Ισραήλ.
18. Το γεγονός των δικογραφημένων θέσεων των δύο πλευρών στο Ισραήλ αναφορικά με την κυπριακή εταιρεία LC Mercury Ltd.
19. Το γεγονός ότι η Αιτήτρια παραβίασε την οικία και την τραπεζική θυρίδα του Καθ' ου η αίτηση 1 παίρνοντας από αυτή έγγραφα και αντικείμενα και πιθανότατα τα έγγραφα που η Αιτήτρια προσπαθεί να παρουσιάσει με τον τρόπο που επιθυμεί στην παρούσα διαδικασία. Η νομολογία υποδεικνύει ότι σε μονομερείς αιτήσεις όπου ένας διάδικος ζητά τη χορήγηση θεραπείας αυτός πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία. Τυχόν παράβαση αυτού του καθήκοντος επιφέρει την ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογήσει όλα αυτά τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και δεν έχει άλλη επιλογή παρά να στηριχθεί στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή. Στη Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 αναφέρεται στις σελ. 265-266 πως: "Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση." Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης, η δε πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η απόκρυψη για να επιφέρει ακυρότητα θα πρέπει να αφορά ένα ουσιώδες γεγονός της υπόθεσης γιατί δεν είναι λογικά αναμενόμενο από τον αιτητή να περιλάβει στην αίτηση κάθε γεγονός που γνωρίζει, αν αυτό είναι άσχετο ή ασύνδετο με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη θεραπεία την οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει μονομερώς. Έτσι το καθήκον του Αιτητή είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστήριο όταν αποφάσιζε κατά πόσο να εγκρίνει την αίτηση. Σχετικές είναι οι υπόθεσεις Castoral v Daventree Resources Ltd και άλλοι

(2008)1Β Α.Α.Δ. 801, United Perlite Industries Ltd v Sayakhat Air Company

(2002)1 Α.Α.Δ. 938 και Χαραλάμπους v Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.

(2004)1 Α.Α.Δ. 1953. Στην υπόθεση The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, σελ. 1186 γίνεται επίκληση της Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και αναφέρεται πως: ".η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις εξ΄ αντικειμένου συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου." Επίσης, στην υπόθεση Δήμος Πάφου v. Βοσκού

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1168, αναφέρεται πως: "Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξ πάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. .. εναπόκειται στο Δικαστή, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκτιμήσει τη σημασία τέτοιων στοιχείων." Στη δε υπόθεση Luis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι: "Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσο παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί." Στην προκειμένη περίπτωση και σε σχέση με το σημείο 1 πιο πάνω, παρόλο ότι η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκο δήλωση της την ενέργεια του Καθ' ου η αίτηση 1 να προωθήσει περί το έτος 2010 διαδικασία διαιτησίας ενώπιον του Ισραηλινού Χρηματιστηρίου Διαμαντιών στο Τελ Αβίβ στην οποία αξίωσε να λάβει την κατοχή διαμαντιού μεγάλης αξίας αλλά και τη δική της πράξη να καταχωρήσει περί τις 15.12.11 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ με την οποία να ζητεί, μεταξύ άλλων, αναγνωριστική απόφαση ότι αυτή είναι η ιδιοκτήτρια του πολύτιμου αυτού λίθου (παράγραφοι 22 και 23 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας), εντούτοις όντως δεν γίνεται αναφορά σε απόφαση δευτεροβάθμιου διαιτητικού δικαστηρίου σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Ωστόσο, η παρούσα αγωγή δεν στρέφεται κατά της κυριότητας και της κατοχής του διαμαντιού αλλά έχει ως αντικείμενο το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd μαζί με τις αποδιδόμενες παράνομες συμπεριφορές και ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία. Εξάλλου, εκ πρώτης όψεως, η πολύ μεγάλη αξία του διαμαντιού, είτε αυτή είναι $650.000,00 όπως αυτή εκτιμήθηκε από την Αιτήτρια είτε αυτή είναι $2.000.000,00 όπως αυτή εκτιμήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση 1, αλλά και το γεγονός ότι η κυριότητα και κατοχή του εν λόγω διαμαντιού διεκδικείται τόσο από την Αιτήτρια όσο και από τον Καθ' ου η αίτηση 1 και αποτελεί αντικείμενο εξέτασης σε ισραηλινό διαιτητικό δικαστήριο αλλά και σε αγωγή στο Ισραήλ, δεν προδιαγράφει εκ νέου εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Εν πάσει περιπτώσει, το ζήτημα της κυριότητας και κατοχής του διαμαντιού και η όποια εξέλιξη υπάρχει στη διαδικασία εκδίκασης του στο Ισραήλ δεν αποτελεί εδώ ουσιώδες γεγονός όπου το αντικείμενο εκδίκασης της αγωγής είναι εντελώς διαφορετικό και αφορά, όπως έχει ήδη σημειωθεί, το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας μαζί με τις αποδιδόμενες παράνομες συμπεριφορές και ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία και συνεπώς η παράλειψη αναφοράς του δεν οδηγεί σε παραβίαση του καθήκοντος για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. Οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση, μέσα από την παράγραφο 27.2 της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού αναγνωρίζουν και παραδέχονται ότι το ζήτημα του διαμαντιού δεν πρέπει να συνδέεται με το θέμα των μετοχών της LC Mercury Ltd και ότι ο οποιοσδήποτε συσχετισμός τους είναι άνευ σημασίας. Ομοίως ζητήματα που άπτονται της βουλγάρικης εταιρείας Luxury Collection International Ltd, όπως τα προαναφερόμενα σημεία 4, 6, 7 και 8, επίσης δεν θεωρούνται ουσιώδες και σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της LC Mercury Ltd και συνεπώς η μη αναφορά τους δεν συνδέεται με την υποχρέωση της αποκάλυψης. Το ίδιο πιο πάνω σκεπτικό εφαρμόζεται ακόμη στη θέση των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με το προαναφερόμενο σημείο 2. Η όποια εμπλοκή ή μη της Αιτήτριας στα καθημερινά δρώμενα και τη διαχείριση της εταιρείας LC Mercury Ltd δεν αποτελεί ουσιώδες γεγονός σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό δόλια μεταβίβαση των μετοχών της εν λόγω εταιρείας και παράβαση σχέσης εμπιστεύματος, στη βάση των οποίων έχει καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή. Σε σχέση με το προαναφερόμενο σημείο 3, δεν αναμένεται από την Αιτήτρια να αποκαλύψει εμπιστευτικής φύσεως αλληλογραφία που είχε με το δικηγόρο της, όπως φαίνεται να είναι το Συνημμένο 8 του Τεκμηρίου ΛΖ7 της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, η ουσία του περιεχομένων των εν λόγω ηλεκτρονικών μηνυμάτων καλύπτεται από τις παραγράφους 32 μέχρι 35 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας και συνεπώς δεν τίθεται θέμα απόκρυψης του από μέρους της. Αναφορικά με το πιο πάνω σημείο 9, θεωρώ ότι η όποια διαδικασία αποκάλυψης που ενδεχομένως να βρισκόταν σε εξέλιξη στο Ισραήλ είχε ως σκοπό να εξυπηρετήσει το επίδικο ζήτημα της κυριότητας και κατοχής του επίμαχου διαμαντιού. Εδώ όμως το διάταγμα σχετίζεται με την κυπριακή εταιρεία LC Mercury Ltd, το ιδιοκτησιακό καθεστώς της οποίας, με βάση την αγωγή που καταχωρήθηκε, διεκδικείται από την Αιτήτρια. Συνεπώς, με γνώμονα το σκοπό που εξυπηρετεί ένα διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal, την πλήρη και σαφή διαμόρφωση του σκηνικού της υπόθεσης αυτής, δηλαδή γύρω από τις μετοχές της LC Mercury Ltd, υπό το φως του περιεχομένου του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, η Αιτήτρια δεν κωλυόταν από του να προβεί στο αίτημα του σημείου Γ της παρούσας αίτησης της. Ούτε και η μη αναφορά στη διαδικασία αποκάλυψης γύρω από την κυριότητα και κατοχή του διαμαντιού στο Ισραήλ θέτει θέμα απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος που άπτεται του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd. Σχετικά με τα πιο πάνω σημεία 10, 11, 12, 13 και 14, η ενέργεια του Καθ' ου η αίτηση 1 να εκφράσει και/ή δικογραφήσει μέσα από τις διαδικασίες στο Ισραήλ τη θέση ότι αυτός είναι ο ιδιοκτήτης και δικαιούχος της LC Mercury Ltd παραπέμπει σε σχετική θέση του Καθ' ου η αίτηση 1, η οποία γίνεται αντιληπτή μέσα από τα γεγονότα που η Αιτήτρια περιγράφει στην ένορκο δήλωση της. Όσον αφορά το πιο πάνω σημείο 15, αρκεί να αναφέρω ότι δεν φαίνεται να ήταν ποτέ η θέση της Αιτήτριας ότι παραβίασε την οικία και την τραπεζική θυρίδα του Καθ' ου η αίτηση 1 αφού, σύμφωνα με το Τεκμήριο ΛΖ17 της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού, η Αιτήτρια εισήλθε στην οικία χρησιμοποιώντας κλειδιά που είχε στην κατοχή της δείχνοντας έτσι εκ πρώτης όψεως ότι είχε άδεια πρόσβασης από την οποία βρήκε και πήρε τα κλειδιά της τραπεζικής θυρίδας που η ίδια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 είχε κλέψει από το πορτοφόλι της. Πέραν αυτού, ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν είναι ούτε απόλυτα σίγουρος εάν τα πρωτότυπα των εγγράφων του εντύπου δήλωσης εμπιστεύματος (declaration of trust) και του εντύπου μεταβίβασης μετοχών (instrument of transfer of shares) της LC Mercury Ltd όντως φυλάγονταν εντός της τραπεζικής θυρίδας και ότι η Αιτήτρια τα πήρε από αυτή, σε αντίθεση με τη θέση της τελευταίας ότι τα πρωτότυπα των εγγράφων αυτών βρίσκονταν από την αρχή στην κατοχή της. Συνεπώς, πρόκειται για ένα αμφισβητούμενο θέμα που δύναται να ξεκαθαρίσει κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και όχι για ένα γεγονός που απλά δεν αναφέρθηκε. Όσον αφορά το πιο πάνω σημείο 5 που απευθύνεται στη θέση των Καθ' ων η αίτηση για παρουσίαση τεσσάρων διαφορετικών εκδοχών εντύπου δήλωσης εμπιστεύματος και εντύπου μεταβίβασης μετοχών αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να τεθεί στο στάδιο εκδίκασης της ουσίας της αγωγής και να αξιολογηθεί ανάλογα. Το Δικαστήριο αποφεύγει στο στάδιο αυτό να εξετάζει την αξιοπιστία των εκδοχών των διαδίκων και αξιολογώντας μαρτυρία να προβαίνει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης. Τυχόν ενασχόληση με το θέμα αυτό θα οδηγούσε στο πιο πάνω ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, πράγμα που θα ήταν αντίθετο με τις αρχές που η νομολογία υποδεικνύει ότι εφαρμόζονται σε ενδιάμεσα διατάγματα. Ένα άλλο θέμα το οποίο επίσης δεν δύναται να εξεταστεί στο παρόν στάδιο αλλά μόνο κατά την ακρόαση της αγωγής είναι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση για πλαστογραφία εγγράφων και/ή παρουσίαση παραποιημένων και/ή μη αυθεντικών εγγράφων από την Αιτήτρια, μεταξύ των οποίων τα Τεκμήρια 2 και 3 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας. Συνεπώς, το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν εξετάζει και δεν ασχολείται με τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση. Σε σχέση με τη θέση των Καθ' ων η αίτηση για μη επισύναψη του εγγράφου που συνοδεύει την ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού ως Τεκμήριο ΛΖ21 ανάμεσα σ' αυτά που υποστηρίζουν την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπάρχει ζήτημα απόκρυψης γεγονότων αφού το περιεχόμενο του αποκαλύπτεται μέσα από τις παραγράφους 15 και 17 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου είναι ορθό ή ψευδές ή ότι το έγγραφο στη μορφή του είναι γνήσιο ή πλαστό ή παραποιημένο και δίχως ασφαλώς καθ' οιονδήποτε τρόπο να αξιολογείται. Πέραν του γεγονότος ότι το επίμαχο έγγραφο ουδεμία σχέση έχει με την κυπριακή εταιρεία LC Mercury Ltd και το αντικείμενο εξέτασης της αγωγής αυτής και συνεπώς και μη αναφορά να υπήρχε δεν θα αφορούσε ουσιώδες γεγονός, αφού το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση εστιάζεται στον ισχυρισμό ότι σκόπιμα το εν λόγω έγγραφο δεν αποκαλύφθηκε επειδή, κατά την άποψη τους, η φερόμενη υπογραφή του Καθ' ου η αίτηση 1 (προφανώς η αναφορά σε 'Καθ' ου η αίτηση 2' είναι απλά τυπογραφικό λάθος) είναι πλαστή, θέμα που μαζί με τις γραφολογικές εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων και οτιδήποτε άλλο συναφές, όπως έχει ήδη λεχθεί, εξετάζεται στο στάδιο εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Στη βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει οποιαδήποτε απόκρυψη και/ή παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια και ως εκ τούτου ο έβδομος και όγδοος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Αναφορικά με τον δέκατο και ενδέκατο λόγο ένστασης που αφορούν ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση περί κατάχρησης της διαδικασίας (abuse of process) λόγω καταχώρησης της παρούσας αγωγής τη στιγμή που το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της εταιρείας LC Mercury Ltd είναι επίδικο και στην αγωγή στο Ισραήλ καθώς επίσης για προσπάθεια εξεύρεσης βολικού φόρουμ (forum shopping), όπως αυτοί εκτίθενται στην παράγραφο 26 αλλά και σε άλλες συναφείς παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Ζερβού, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ζητήματα που είτε θα εξεταστούν προδικαστικά ως αμιγώς νομικά θέματα εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο είτε θα εξεταστούν κατά την ακρόαση της ουσίας της παρούσας αγωγής στη βάση των έγγραφων προτάσεων περιλαμβανομένου της υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση που μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρηθεί και υπό το φως της μαρτυρίας που θα τεθεί τότε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επομένως, πρόκειται για θέματα που εξετάζονται σε μεταγενέστερο στάδιο όταν ξεκαθαρίσει και διαμορφωθεί όλο το σκηνικό της υπόθεσης με τον ακριβή και πλήρη προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων μέσα από τη συμπλήρωση των δικογράφων και, ανάλογα με την περίπτωση, με την προσκόμιση του μαρτυρικού υλικού επί των εκδοχών και θέσεων έκαστου διαδίκου. Εν πάσει περιπτώσει, στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επιλογή της Αιτήτριας να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά και ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση που άπτονταν του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd, τη στιγμή που υπάρχει παράλληλη εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ αλλά και διαιτητική διαδικασία στο Ισραηλινό Χρηματιστήριο Διαμαντιών που ήδη διεξήχθηκε και που οδήγησε στην έκδοση διαιτητικής απόφασης από δευτεροβάθμιο ισραηλινό διαιτητικό δικαστήριο αναφορικά με την κατοχή και κυριότητα του επίμαχου διαμαντιού, αποτελεί άγρα Δικαστηρίου και κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Ειδικότερα από τα ενώπιον μου δεδομένα δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία που να φανερώνει ότι το αντικείμενο εξέτασης στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αποτέλεσε ή αποτελεί ζήτημα εκδίκασης και κατάληξης σε σχετικού ευρήματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ στην εκεί εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία ή έστω στη διαιτητική διαδικασία στο Ισραηλινό Χρηματιστήριο Διαμαντιών. Το γεγονός ότι κατά τη διαιτητική διαδικασία στο Ισραήλ που σκοπό φαίνεται να είχε να αποφασίσει επί της κατοχής και κυριότητας του διαμαντιού ζητήθηκε από την Αιτήτρια να προσκομίσει στοιχεία ότι ήταν η ιδιοκτήτρια της εταιρείας LC Mercury Ltd (παράγραφος 26 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας) είναι άνευ σημασίας και συνεπώς δεν θέτει ζήτημα κατάχρησης διαδικασίας και/ή άγρα Δικαστηρίου-προσπάθεια εξεύρεσης βολικού κέντρου εκδίκασης (forum shopping). Το ίδιο ισχύει και για την διαφορετική δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας από αυτή του Καθ' ου η αίτηση 1 αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας LC Mercury Ltd στα πλαίσια της εκκρεμούσας δικαστικής διαδικασίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ που αφορά την κυριότητα και κατοχή του διαμαντιού (παράγραφος 26 και Τεκμήριο ΛΖ2 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού). Δεν υπάρχει μαρτυρία που να θέτει το ζήτημα αυτό μεταξύ αυτών που χρήζουν εκδίκασης και για το οποίο το Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ θα πρέπει να καταλήξει σε εύρημα επ' αυτού προκειμένου να αποφασίσει για την κυριότητα και κατοχή του πολύτιμου λίθου. Ούτε ενώπιον μου υπάρχει μαρτυρία που εκ πρώτης όψεως να φανερώνει ότι η κατοχή και κυριότητα του πολύτιμου λίθου που διεκδικείται τόσο από την Αιτήτρια όσο και από τον Καθ' ου η αίτηση 1 συνδέεται άμεσα με την εταιρεία LC Mercury Ltd, όπως π.χ. το να είναι περιουσιακό στοιχείο της. Αντίθετα, αυτό που υπάρχει είναι το αμφισβητούμενο έγγραφο ημερομηνίας 30.07.09 (βλέπε Τεκμήριο ΛΖ21 στην ένορκο δήλωση της κυρίας Ζερβού) το οποίο κατατάσσει το διαμάντι ως μέρος των περιουσιακών στοιχείων της βουλγάρικης εταιρείας Luxury Collection International Ltd. Από την άλλη επίσης, χωρίς να προχωρώ σε αξιολόγηση επί της ουσίας της υπόθεσης ή να καταλήγω σε ευρήματα και/ή συμπεράσματα σε σχέση με αυτή, αυτό που μέχρι τώρα φαίνεται αβίαστα μέσα από αδιαμφισβήτητα γεγονότα είναι ότι: (α) η εταιρεία LC Mercury Ltd έχει συσταθεί και εγγραφεί στην Κύπρο σύμφωνα με την ισχύουσα κυπριακή νομοθεσία, (β) το εγγεγραμμένο γραφείο της εν λόγω εταιρείας βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, (γ) Οι Καθ' ων η αίτηση διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο, (δ) τα επίμαχα έγγραφα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας ετοιμάστηκαν στην Κύπρο, (ε) η μεταβίβαση των μετοχών της πιο πάνω κυπριακής εταιρείας καθώς και όλες οι ενέργειες και συμπεριφορές που αποδίδονται στους Καθ' ων η αίτηση διαδραματίστηκαν στην Κύπρο. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι η βάση της αγωγής αλλά και οι θεραπείες που αξιώνονται στην παρούσα υπόθεση διαφέρουν από αυτά που εκκρεμούν στην δικαστική διαδικασία του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ αλλά και στη διαιτητική διαδικασία που διεξήχθηκε στο Ισραηλινό Χρηματιστήριο Διαμαντιών και οδήγησε στην έκδοση διαιτητικής απόφασης από το δευτεροβάθμιο ισραηλινό διαιτητικό δικαστήριο. Μπροστά στα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, οι πιο πάνω λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως ανεδαφικοί. Στη συνέχεια εξετάζω μαζί τον πέμπτο, ένατο και δωδέκατο λόγο ένστασης, οι οποίοι άπτονται των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.

(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας. Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση / δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (βλέπε Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία στις ένορκες δηλώσεις σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων εδράζονται οι αξιώσεις των διαδίκων ούτε και να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αυτή συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλέπε Παναγίδης v. Παναγίδης

(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση των πιο πάνω χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το νομικό σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee Q.C., 5η έκδοση, σελίδα 44, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The first question is whether if the claimant were correct at trial, an award of damages would be an adequate remedy. If damages in the measure awarded at common law would be an adequate remedy, and the defendant would be in a financial position to pay them, then, however strong the claimant's case appeared to be, no injunction should 'normally' be granted." Επίσης, στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)

(1983)1 W.L.R. 1412, 1422, τονίστηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Δεν είναι απαραίτητο να επιδειχθεί άνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. H απουσία πρόθεσης για αποξένωση περιουσίας έχει αναγνωρισθεί επανειλημμένα από τη δική μας νομολογία. Στην C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λτδ,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, η οποία αφορούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος απαγορευτικού της αποξένωσης ακινήτου, το οποίο δεν αποτελούσε το αντικείμενο της αγωγής, έγινε επισκόπηση της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. Αναφέρεται στις σελίδες 789-790: "Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis, ανωτέρω, στη σελ. 525) ... Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου, Π. στη Ζεμενίδης v. Ζεμενίδου (Αρ. 1),

(1992)1 Α.Α.Δ. 54 εκδίδεται το διάταγμα ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων. Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη v. Στυλιανίδη

(1992)1 Α.Α.Δ. 782. Όπως αναφέρεται στην απόφαση του κ. Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 785, εκείνο που απαιτείται είναι 'η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» «Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, εναπόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη κατά τη γνώμη μας το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί. Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. θα το θεωρούσαμε δε αδιανόητο να ήταν αλλιώς." Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Εκτός από το θέμα του υπολογισμού της ζημιάς και του κινδύνου να παραμείνει ανικανοποίητη απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ του αιτητή, η νομολογία αναγνωρίζει ότι η έννοια της δικαιοσύνης και η δυσκολία ή η αδυναμία της πλήρους απονομής της σε μεταγενέστερο στάδιο δεν περιορίζεται στην αποτίμηση υλικής ζημιάς αλλά συνδέεται επίσης με την προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Στη υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791 αναφέρονται τα εξής: "Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v Petrides

(1979)1 C.L.R. 231 240 το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία." Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Παπαστράτης ν. Πιερίδης

(1979)1 Α.Α.Δ. 231 και υιοθετήθηκε στην υπόθεση Κυρισάββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245: 'η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.' Στην υπόθεση Κυρισάββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 όπου ο Εναγόμενος είχε ανεγείρει περίπτερο σε ακίνητο το οποίο διεκδικούσε και ο Ενάγοντας, θεωρήθηκε ότι θα ήταν δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν η οικοδομή αφηνόταν να ολοκληρωθεί διότι θα αλλοιωνόταν ο χαρακτήρας του ακινήτου με την κατασκευή πεζοδρομίων, χώρων στάθμευσης, πρέμιξ κ.λ.π. Το θέμα όμως δεν ολοκληρώνεται με την σωρευτική εκπλήρωση των πιο πάνω κριτηρίων. Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι διάφοροι. Μέσα στο προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο εντάσσεται η εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, στην οποία προχωρώ ευθύς σε σχέση με την προκείμενη περίπτωση. Πρώτη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Μελετώντας την καταχωρημένη αγωγή παρατηρώ ότι η Αιτήτρια επικαλείται παράβαση καταπιστευματικής σχέσης και καθήκοντος εμπιστοσύνης από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 2 καθώς και δόλια μεταβίβαση όλων των μετοχών της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd από τον Καθ' ου η αίτηση 2 εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1, που ο πρώτος κρατούσε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ως καταπιστευματοδόχος για λογαριασμό της Αιτήτριας, μετά από κατ' ισχυρισμό συνομωσία των Καθ' ων η αίτηση. Ως αποτέλεσμα των βάσεων αγωγής που προβάλλονται, η Αιτήτρια αξιώνει διάφορες θεραπείες, ανάμεσα σ' άλλα, την επιδίκαση γενικών, τιμωρητικών και παραδειγματικών αποζημιώσεων, την έκδοση δικαστικού διατάγματος ότι η ίδια είναι η πραγματική τελική ιδιοκτήτρια του 100% εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας LC Mercury Ltd και δήλωση Δικαστηρίου ότι όσες αλλαγές έγιναν στη μετοχική δομή της εν λόγω εταιρείας είναι άκυρες και/ή παράνομες. Συνεπώς, με βάση αυτά κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Υπάρχουν συνεπώς σοβαρά ζητήματα που θα πρέπει να εξεταστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση που είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, παρατηρώ ότι οι διάδικοι μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις τους προβάλουν εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές και θέσεις. Συνοπτικά, η Αιτήτρια ισχυρίζεται στη βάση εγγράφων που επισυνάπτει ως τεκμήρια ότι η ίδια ήταν η πραγματική, μοναδική και απόλυτη ιδιοκτήτρια της κυπριακής εταιρείας LC Mercury Ltd διαθέτοντας το 100% των μετοχών της μέσω του Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος τις κατείχε εκ μέρους και για λογαριασμό της ως καταπιστευματοδόχος. Επ' αυτού η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι αυτή είναι που δημιούργησε την εταιρεία LC Mercury Ltd και παρουσίασε έγγραφα που εμφανίζουν το όνομα της ως αυτό πίσω από την κυριότητα των μετοχών. Σύμφωνα με την Αιτήτρια τα έγγραφα αυτά ήταν συμπληρωμένα με το όνομα της από την αρχή της συνομολόγησης τους. Είναι ακόμη η θέση της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας εμπιστεύματος και εν αγνοία της και χωρίς τη συγκατάθεση ή τις οδηγίες της, προχώρησε μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 1 στη δόλια μεταβίβαση των μετοχών της πιο πάνω εταιρείας εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 καταρτίζοντας και υπογράφοντας προς το σκοπό αυτό άλλα συναφή έγγραφα που εμφάνιζαν τον Καθ' ου η αίτηση 1 ως το μοναδικό ιδιοκτήτη των μετοχών της εν λόγω εταιρείας. Αντίθετα, η εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση περιληπτικά είναι ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι αυτός που προέβηκε στη σύσταση της εν λόγω εταιρείας με το φίλο του, Καθ' ου η αίτηση 2, να αποδέχεται να κατέχει τις εν λόγω μετοχές εκ μέρους και για λογαριασμό του στη βάση εγγράφων που είχαν κενό το όνομα του πραγματικού δικαιούχου με σκοπό να συμπληρωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Επειδή, όπως οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται, τα έγγραφα αυτά έχουν προφανώς κλαπεί από την Αιτήτρια, καταρτίστηκαν και υπογράφτηκαν νέα έγγραφα με το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1. Είναι επίσης η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι τα έγγραφα που παρουσίασε η Αιτήτρια για να πείσει ότι η ίδια είναι η πραγματική δικαιούχος της εταιρείας LC Mercury Ltd, ήτοι το έντυπο δήλωσης εμπιστεύματος (declaration of trust) και το έντυπο μεταβίβασης μετοχών (instrument of transfer of shares), έχουν παραποιηθεί από αυτή με την εκ των υστέρων πρόσθεση του ονόματος της σ' αυτά. Μπροστά στις εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές των διαδίκων, θα πρέπει να επαναλάβω ότι στο αρχικό αυτό στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο δεν καλείται να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία (βλέπε Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Ωστόσο από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό και χωρίς καθ' οιονδήποτε τρόπο να αξιολογώ τις εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές των διαδίκων και δίχως να καταλήγω σε οποιαδήποτε ευρήματα και συμπεράσματα επί της αξιοπιστίας τους, κρίνω ότι η εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση δεν έχει καταφέρει να καταρρίψει την σημασία και αξία της εκδοχής της Αιτήτριας, στοιχεία τα οποία και παραμένουν. Παρά τις ενόρκους δηλώσεις και τα έγγραφα που οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν, η εκδοχή της Αιτήτριας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από το στοιχείο της λογικοφάνειας σε βαθμό που να καθιστά την πιθανότητα επιτυχίας της ορατή, χωρίς επαναλαμβάνω οι εκδοχές των διαδίκων να αξιολογούνται καθ' οιονδήποτε τρόπο ή να προβαίνω στην εξαγωγή οποιονδήποτε συμπερασμάτων σε σχέση με αυτές. Με αυτό το δεδομένο και πάντοτε για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, η εκδοχή της Αιτήτριας και κατ' επέκταση η αγωγή διαπνέεται από ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ως εκ τούτου, η δεύτερη προϋπόθεση δικαιολογείται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το Δικαστήριο κρίνει πως αν δεν προστατευθεί και διασφαλιστεί το προβαλλόμενο δικαίωμα ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, το οποίο κατοχυρώνεται συνταγματικά από το άρθρο 23 του Συντάγματος και συγκεκριμένα, ανάμεσα σ' άλλα, να χρησιμοποιεί, απολαμβάνει και διαθέτει την περιουσία που απέκτησε, όπως είναι η διεκδικούμενη κυριότητα των μετοχών της εταιρείας LC Mercury Ltd που σήμερα αντίς να βρίσκονται στο όνομα της έχουν μεταβιβαστεί και εγγραφεί εις το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 με ανάλογη γνωστοποίηση στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, μέσω της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος που να απαγορεύει την πώληση, διάθεση και οποιασδήποτε μορφής επιβάρυνσης των μετοχών αυτών, δεν θα μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Στην απουσία ενός τέτοιου διατάγματος, η Αιτήτρια ενδέχεται από την μια να πετύχει την εξασφάλιση δήλωσης Δικαστηρίου ότι η ίδια είναι η πραγματική ιδιοκτήτρια όλων των μετοχών της εταιρείας LC Mercury Ltd καθώς και να εξασφαλίσει την έκδοση δικαστικού διατάγματος για μεταβίβαση των εν λόγω μετοχών από το όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 σ' αυτό της Αιτήτριας αλλά από την άλλη αυτές οι θεραπείες να μην μπορούν να εκτελεστούν εάν στο μεταξύ ο Καθ' ου η αίτηση 1 πωλήσει, διαθέσει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνει τις μετοχές αυτές προς όφελος καλόπιστου τρίτου προσώπου. Αυτό θα σημαίνει αδυναμία πλήρους απονομής δικαιοσύνης. Από αυτή την οπτική γωνία δικαιολογείται και η τρίτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας το ισοζύγιο της ευχέρειας, θεωρώ ότι το ενδεχόμενο να μην απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αποφεύγεται μόνο με την παραμονή σε ισχύ του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος υπό το σημείο 1(

1. i)και (
2. ii)που εκδόθηκε στις 19.02.13. Κατ' επέκταση και στα πλαίσια αναχαίτισης ενεργειών και συμπεριφορών που θα οδηγούσαν στην εδραίωση τετελεσμένων συνθηκών, η παράμετρος αυτή κλείνει υπέρ της διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων (status quo) και συγκεκριμένα υπέρ της παραμονής σε ισχύ του πιο πάνω διατάγματος. Παράλληλα, η συμμόρφωση των Καθ' ων η αίτηση με το διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal υπό το σημείο 3(
3. i)και (
4. ii)που επίσης εκδόθηκε στις 19.02.13 καθιστά τη συνέχιση της ισχύος του ένα τυπικό θέμα. Αντίθετα, μετά που το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει την εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση και λαμβάνοντας υπόψη τις εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες τόσο στο Ισραήλ όσο και στην Κύπρο με την παρούσα αγωγή, κρίνω ότι τυχόν συνέχιση της ισχύος του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος υπό το σημείο 2 που επίσης εκδόθηκε στις 19.02.13 θα εμποδίσει τους Καθ' ων η αίτηση από του να ετοιμάσουν και να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους προκειμένου να υποστηρίξουν την εκ διαμέτρου αντίθετη με της Αιτήτριας εκδοχή τους που εμφανώς αναμένεται να είναι ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι ο πραγματικός δικαιούχος των μετοχών της εταιρείας LC Mercury Ltd στο βαθμό και την έκταση αλλά και με τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυμούν. Δεν αποκλείεται ακόμη να επηρεάσει δυσμενώς την προσπάθεια του Καθ' ου η αίτηση 1 να πείσει το Επαρχιακό Δικαστήριο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ ότι δικαιούται την κυριότητα και κατοχή του επίμαχου διαμαντιού που επίσης διεκδικείται από την Αιτήτρια. Κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ούτως ή άλλως, το προαναφερόμενο προβαλλόμενο δικαίωμα της Αιτήτριας προστατεύεται και διασφαλίζεται μέχρι την εκδίκαση της αγωγής αυτής μέσω της συνέχισης της ισχύος του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος υπό το σημείο 1(
5. i)και (ii). Συνεπώς, ο πέμπτος, ένατος και δωδέκατος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως ανυπόστατοι, πάντοτε σε σχέση με τα διατάγματα υπό τα σημεία 1(
6. i)και (
7. ii)και 3(
8. i)και (ii), ενώ επιτυγχάνουν αναφορικά με το διάταγμα υπό το σημείο 2. Σχετικά με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, ήτοι τον δεύτερο και έκτο λόγο ένστασης, το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί μαζί τους μέσω προηγούμενων αναφορών του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση περί έκδοσης διατάγματος καθ' υπέρβαση εξουσίας, το Δικαστήριο απλά περιορίζεται να αναφέρει ότι δεν είναι το καθ' ύλη αρμόδιο σώμα για να κρίνει κάτι τέτοιο. Υπό το φως των πιο πάνω αρχών νομολογίας αλλά και παραμέτρων και περιστατικών που περιβάλλουν την παρούσα περίπτωση καθώς και στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, αλλά και για όλους τους λόγους που εξηγήθηκαν και έχοντας παράλληλα συνεκτιμήσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και ιδιαίτερα το συμφέρον της απονομής δικαιοσύνης, το Δικαστήριο κρίνει πως, υπό τις περιστάσεις, θα πρέπει να εξασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του: (α) υπέρ της συνέχισης της ισχύος των ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 19.02.13 υπό τα σημεία 1(
9. i)και (
10. ii)και 3(
11. i)και (
12. ii)που εκδόθηκαν μονομερώς, τα οποία καθίστανται απόλυτα και κατ' επέκταση οριστικοποιούνται ως έχουν με ισχύ μέχρι το τέλος εκδίκασης της παρούσας αγωγής και ταυτόχρονα (β) εναντίον της συνέχισης της ισχύος του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 19.02.13 υπό το σημείο 2 που εκδόθηκε μονομερώς, το οποίο και ακυρώνεται. Τα έξοδα που προέκυψαν σε σχέση με την αίτηση αυτή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μειωμένα όμως κατά το ήμισυ, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για επιδίκαση των εξόδων λήφθηκε υπόψη η τυπικότητα της συνέχισης σε ισχύ του διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal καθώς και η αποτυχία της Αιτήτριας να πείσει το Δικαστήριο για την οριστικοποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος υπό το σημείο 2. (Υπ.) .............................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για έκδοση-συνέχιση σε ισχύ προσωρινού διατάγματος/ Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο