Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Μιχάλη Παλαόντα, Αρ. Αγωγής: 5567/07, 8/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5567/07 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα Και Μιχάλη Παλαόντα, εκ Λεμεσού Εναγόμενου -------------- Αίτηση Ημερομηνίας 14.12.12 για Τροποποίηση της Υπεράσπισης Ημερομηνία:8 Ιουλίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: κα Μιχαήλ Για Καθ΄ου η Αίτηση: κα Αιμιλίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος / Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Α. Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται και/ή να δίδεται άδεια για τροποποίηση της Εκθεσης Υπεράσπισης και/ή να προστεθούν σε αυτήν ως νέες παράγραφοι αρ. 1 και 2 τα πιο κάτω:
- Ο Εναγόμενος δια της παρούσης εγείρει προδικαστική ένσταση και θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου καθ' ότι βάσει του επίδικου Συμβολαίου η επίδικη Συμφωνία θεωρείται ως ενοικίασης και όχι ως άδεια χρήσης του επίδικου ακινήτου και άρα το παρόν Δικαστήριο θεωρείται αναρμόδιο να επιληφθεί της υπόθεσης και το πλέον αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων.
- Άνευ βλάβης της ως άνω προδικαστικής ένστασης και προς περαιτέρω υπεράσπιση του ο Εναγόμενος αναφέρει τα ακόλουθα: Β. Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται να προστεθεί σε όποια παράγραφο υπάρχει η λέξη «χρήστης» και η φράση «και/ή ενοικίασης». Γ. Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται να αλλάξει η αναρίθμηση των παρ. 1-10 (Α-Ζ) σε 3-12(Α-Ζ).» Η Αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.1-13, Δ.25 θ1-5, Δ.48 θ1,2,3 και 9, Δ.63 θ.1 και 2 καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκη δήλωση του Μιχάλη Παλάοντα, Εναγόμενου στην παρούσα αγωγή. Λέγει ότι πρόσφατα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης με το δικηγόρο του διαπίστωσαν ότι στην επίδικη συμφωνία και από τον όρο 2(μ) αυτής, προκύπτει ότι η συμφωνία με τον Ενάγοντα αφορά ενοικίαση και όχι χρήση του αναφερόμενου ακίνητου. Επομένως με τα δεδομένα αυτά το παρόν Δικαστήριο θεωρείται αναρμόδιο καθ' ύλη να επιληφθεί της πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγής. Θα ήταν άδικο να μην εκδικαστεί το προβαλλόμενο θέμα της αναρμοδιότητας. Είναι απαραίτητη η τροποποίηση για την ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης του ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε αντίθετη περίπτωση θα περιέλθει ο Εναγόμενος σε δύσκολη θέση από απόψεως αποδεικτικής δυνατότητας των προβαλλόμενων από αυτόν ισχυρισμών και επίδικων θεμάτων. Ο Ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψε αριθμό λόγων ένστασης μεταξύ των οποίων ισχυρισμούς για μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ότι παρέλειψε να παραθέσει και/ή να αναφέρει επαρκείς και/ή ικανοποιητικές εξηγήσεις και/ή λόγους που να δικαιολογούν την αρχική του παράλειψη να συμπεριλάβει τις επιδιωκόμενες τροποποιήσεις στο Δικόγραφο του. Η Αίτηση είναι κακόπιστη, αχρείαστη, αδικαιολόγητη και σκοπό έχει να εκτροχιάσει την αγωγή και να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα περιληφθούν στην έκθεση υπεράσπισης γεγονότα που άπτονται της ουσίας της υπεράσπισης αλλά νομικά θέματα τα οποία μπορούν να εξεταστούν και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκη δήλωση του Βάσου Χαριτωνίδη, υπεύθυνου των Κυβερνητικών Οικισμών Λεμεσού στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Λέει ότι ο Εναγόμενος δεν διευκρινίζει σε ποια συμφωνία αναφέρεται, ούτως ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε αυτήν. Στη συμφωνία ημερομηνίας 12.2.1981, δεν υπάρχει οποιοσδήποτε όρος από τον οποίο να προκύπτει ότι η εν λόγω συμφωνία αφορά ενοικίαση. Η παρούσα υπόθεση αποτελεί κλασσική περίπτωση παραχώρησης άδειας χρήσης ακινήτου σε εκτοπισθέντα. Νομική Πτυχή: Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
- Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράλειψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
- Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005. Στην παρούσα υπόθεση, η πορεία της δείχνει ότι η καθυστέρηση δεν θα πρέπει να αποτελέσει καθοριστικό ρόλο στην μη έγκριση του αιτήματος. Ο Καθ' ου μπορεί να αποζημιωθεί με διαταγή ως προς τα έξοδα. Με την προσθήκη της νέας παραγράφου θα δοθεί η ευκαιρία στον Εναγόμενο να εγείρει τα θέμα και να εξεταστεί είτε προδικαστικά είτε στο στάδιο της δίκης κατά την εξέταση της ουσίας της διαφοράς. Έχοντας υπόψη τις αρχές που έχουν εκτεθεί πιο πάνω μέσα από τη Νομολογία σχετικά με την τροποποίηση δικογράφων, κρίνω ότι θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης του Εναγόμενου με την προσθήκη των παραγράφων για τις οποίες υπεβλήθη το σχετικό αίτημα και συνακόλουθα να γίνει αναρίθμηση των υπολοίπων παραγράφων. Θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που έχουν σχέση με την επίλυση της διαφοράς. Η επιδίκαση εξόδων αποζημιώνει του Ενάγοντα. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης του Εναγόμενου ως η πιο πάνω Αίτηση. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση, εάν υπάρχει, να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από της παράδοσης της τροποποιημένης Υπεράσπισης, στον Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος - Αιτητής να καταβάλει στον Καθ'ου η Αίτηση-Ενάγοντα τόσο τα έξοδα της Αίτησης, για τροποποίηση, όσο και τα έξοδα που δημιουργούνται συνεπεία της τροποποίησης, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Appl. Anafora: Aitisi tropopoihshs cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο