← Κύπρος

TIFFANY INVESTMENTS LTD κ.α. ν. AC INTEL LTD, Αρ. Αγωγής: 1030/11, 12/7/2013

TIFFANY INVESTMENTS LTD κ.α. ν. AC INTEL LTD, Αρ. Αγωγής: 1030/11, 12/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A201 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1030/11 Μεταξύ:

  1. TIFFANY INVESTMENTS LTD
  2. ΜΙΜ SERVICES LIMITED Εναγόντων και A.C. INTEL LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 7.1.13 Ημερομηνία: 12 Ιουλίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Π. Χριστοδουλίδης (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Λ. Κονναρής) Για Eνάγοντες- Καθ' ων η αίτηση: κ. Δ. Αραούζος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο αξιώνονται εναντίον των εναγομένων· Aπό τους ενάγοντες 1, οι οποίοι περιγράφονται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες του εμπορικού κέντρου γνωστού με την ονομασία MY MALL («το πολυκατάστημα») το οποίο βρίσκεται στο Ζακάκι της Επαρχίας Λεμεσού: «Α. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι Συμφωνίες Άδειας Χρήσης και/ή η Συμφωνία Διαχείρισης μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων και/ή οποιεσδήποτε συμπληρωματικές και/ή τροποποιητικές συμφωνίες αυτών τερματίστηκαν νόμιμα από τους Ενάγοντες κατά ή περί την 28.6.2010 με επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων με ισχύ από τις 5.7.
  3. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπαλλήλους τους από του να επεμβαίνουν και/ή να εισέρχονται και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο κατέχουν και/ή ελέγχουν στις Μονάδες. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους τους όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στους Ενάγοντες ελεύθερη κατοχή των Μονάδων. Στ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες 1 δικαιούνταν και/ή δικαιούνται με βάση τους όρους της Άδειας Χρήσης να σταματήσουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στη Μονάδα. Ζ. Αποζημιώσεις €77.238 πλέον Φ.Π.Α. και €93.135,47 πλέον Φ.Π.Α. που αντιπροσωπεύουν τα οφειλόμενα Δικαιώματα Άδειας και/ή ενδιάμεσα κέρδη σε σχέση με Δικαιώματα Άδειας μέχρι της καταχώρισης της Αγωγής. Η. Αποζημιώσεις ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή απώλεια εισοδημάτων, €6.500 πλέον Φ.Π.Α. και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο για κάθε μήνα από της καταχώρισης της Αγωγής μέχρι της παράδοσης της Μονάδας Αρ. 6 στους Ενάγοντες 1, του πρώτου αρχομένου τον Απρίλιο του
  4. Θ. Αποζημιώσεις ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή απώλεια εισοδημάτων, €6.500 πλέον Φ.Π.Α. και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο για κάθε μήνα από της καταχώρισης της Αγωγής μέχρι της παράδοσης της Μονάδας Αρ. 7 στους Ενάγοντες 1, του πρώτου αρχομένου τον Απρίλιο του
  5. Ι. Αποζημιώσεις εκ €478,73 και €478,73 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο για κάθε ημέρα καθυστέρησης παράδοσης ελεύθερης κατοχής των Μονάδων Αρ. 6 και 7 στους Ενάγοντες 1 από τις 5/7/2010 και/ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο, ως η παράγραφος 19.29 πιο πάνω. ΙΑ. Το ποσό των €3.000 πλέον Φ.Π.Α. που αντιπροσώπευε τα συμφωνημένα Δικαιώματα Ανοίγματος σε σχέση με τον Μονάδα Αρ.
  6. ΙΒ. Το συμφωνημένο ποσό των €3.000 πλέον Φ.Π.Α. για την τοποθέτηση υαλοπινάκων σε σχέση με τη Μονάδα Αρ.
  7. ΙΓ. Τόκο προς 4% πάνω στο οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο, ως η παράγραφος 19.23 πιο πάνω. ΙΔ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει δίκαιη και/ή εύλογη να δώσει υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που είναι οφειλόμενο σε σχέση με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος εντός των Μονάδων και/ή σε σχέση με το κεντρικό σύστημα κλιματισμού που αναλογεί στις Μονάδες από τον Μάρτιο 2011 μέχρι της παράδοσης ελεύθερης κατοχής των Μονάδων στους Ενάγοντες
  8. ΙΕ. Νόμιμο τόκο και/ή τόκο προς οποιοδήποτε ποσοστό από οποιαδήποτε ημερομηνία και επί οποιουδήποτε ποσού που το Δικαστήριο αποφασίσει να δώσει υπό τις περιστάσεις.» Aπό τους ενάγοντες 2 οι οποίοι περιγράφονται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο η οποία παρέχει έναντι αμοιβής διαχειριστικές υπηρεσίες καθαριότητας, συντήρησης, κλπ των κοινόχρηστων χώρων του πολυκαταστήματος: «Α. Αποζημιώσεις εκ €26.334 πλέον Φ.Π.Α. και εκ €26.334 πλέον Φ.Π.Α που αντιπροσωπεύουν τα οφειλόμενα Διαχειριστικά Δικαιώματα και/ή ενδιάμεσα κέρδη σε σχέση με Δικαιώματα Άδειας μέχρι της καταχώρισης της Αγωγής. Β. Αποζημιώσεις ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή απώλεια εισοδημάτων, εκ €3.762 πλέον Φ.Π.Α. ή οποιαδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο αποφασίσει για κάθε μήνα από της καταχώρισης της Αγωγής μέχρι της παράδοσης των Μονάδων στους Ενάγοντες 1, του πρώτου αρχομένου τον Απρίλιο του 2011, αναφορικά με τα Τέλη Διαχείρισης που αναλογούν στις Μονάδες Αρ. 6-7 με βάση τις επίδικες Συμφωνίες για οποιαδήποτε περίοδο μέχρι παράδοσης τους στους Ενάγοντες. Γ. Οποιαδήποτε θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει δίκαιη και/ή εύλογη να δώσει υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που είναι οφειλόμενο σε σχέση με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος εντός των Μονάδων και/ή σε σχέση με το κεντρικό σύστημα κλιματισμού που αναλογεί στις Μονάδες από τον Μάρτιο 2011 μέχρι της παράδοσης ελεύθερης κατοχής των Μονάδων στους Ενάγοντες
  9. Δ. Τόκο προς 4% πάνω στο οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο, ως η παράγραφος 19.23 πιο πάνω.» Από τους ενάγοντες 1 και 2: «A. Έξοδα και Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 10242111Q).» Oι εναγόμενοι οι οποίοι είναι επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ασχολούνταν, μεταξύ άλλων, με το λιανικό εμπόριο ειδών ρουχισμού καταχώρισαν την 12.4.11 εμφάνιση και την 12.9.11 υπεράσπιση και ανταπαίτηση δια της οποίας ανταπαιτούν εναντίον των εναγόντων 1 ή και 2: «(α) €840.000 υπό μορφή απωλεσθέντων εισοδημάτων ή και κερδών. (β) €200.000 υπό μορφή απωλεσθέντων εισοδημάτων ή και κερδών. (γ) Νόμιμο τόκο. (δ) Έξοδα και ΦΠΑ.» Οι ενάγοντες την 18.11.11 καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Την 4.9.12 οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση διαταγμάτων εναντίον των εναγόντων για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων που έχουν στην κατοχή τους και που ισχυρίζονται με τις δικογραφημένες θέσεις των εναγομένων η οποία ακόμη εκκρεμεί αφού οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ένσταση. Την 31.12.12 οι ενάγοντες με μονομερή αίτηση τους πέτυχαν την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Καθ' ων η Αίτηση και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους και/ή άλλα άτομα που ενεργούν με εντολές και οδηγίες των Καθ' ων η Αίτηση, από του να χρησιμοποιούν και/ή παρέχουν και/ή εγκαταστήσουν και/ή διατηρούν στις Μονάδες με αρ. 6 και 7, οι οποίες βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο «ΜΥ ΜΑLL», που βρίσκεται στο Ζακάκι της επαρχίας Λεμεσού και λειτουργούν από τους Καθ' ων η Αίτηση ως επιχειρήσεις εμπορίας ειδών ρουχισμού και μόδας με ονομασίες Cache-Cache και Naf-Naf, οποιαδήποτε ανεξάρτητη πηγή ενέργειας και/ή φορητές μπαταρίες για σκοπούς φωτισμού των Μονάδων καθώς και για σκοπούς παροχής ηλεκτρικού ρεύματος σ' αυτές.» Οι εναγόμενοι έφεραν ένσταση στην ως άνω αίτηση και στη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ και είναι ορισμένη για ακρόαση στις 12.7.
  10. Στις 8.1.2013 οι εναγόμενοι με μονομερή αίτηση τους ημερομηνίας 7.1.2013 πέτυχαν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «
  11. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο διατάττει τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 και 2 ή και τους υπαλλήλους τους ή και αντιπροσώπους τους ή και οποιαδήποτε άλλα άτομα που ενεργούν με εντολές ή και οδηγίες ή και εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 και 2, να επανασυνδέσουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες με αρ.6 και 7, οι οποίες βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο MY MALL, το οποίο ευρίσκεται στο Ζακάκι της Επαρχίας Λεμεσού, οι οποίες μονάδες κατέχονται από την Αιτήτρια και λειτουργούν ως επιχειρήσεις εμπορίας ειδών ρουχισμού και μόδας με τις επωνυμίες Cache-Cache και Naf-Naf.
  12. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 και 2 ή και τους υπαλλήλους τους ή και αντιπροσώπους τους ή και οποιαδήποτε άλλα άτομα που ενεργούν με εντολές ή και οδηγίες ή και εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 και 2, να διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες με αρ.6 και 7, οι οποίες βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο MY MALL, το οποίο ευρίσκεται στο Ζακάκι της Επαρχίας Λεμεσού, οι οποίες μονάδες κατέχονται από την Αιτήτρια και λειτουργούν ως επιχειρήσεις εμπορίας ειδών ρουχισμού και μόδας με τις επωνυμίες Cache-Cache και Naf-Naf, υπό την προϋπόθεση ότι η Αιτήτρια θα εξοφλεί τα τιμολόγια των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 και 2 τα οποία θα αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος εντός τις εν λόγω μονάδες ως οι ενδείξεις των μετρητών των μονάδων εντός 10 εργάσιμων ημερών από την επίδοση τους.» Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση και στη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Ακολούθησε η ακρόαση της παρούσας αίτησης κατά την οποία οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση. Κρίνω σκόπιμο όπως αναφερθώ στη συνέχεια στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που αφορούν την αίτηση και την ένσταση καθώς και των λόγων ένστασης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αντρέα Χρυσοστόμου, διευθυντή των εναγομένων-αιτητών ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από το διοικητικό συμβούλιο των εναγομένων να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι οι εναγόμενοι υπέγραψαν την 11.5.09 και 30.6.09 δυο συμφωνίες παραχώρησης άδειας χρήσης δυο καταστημάτων με αριθμούς 6 και 7 στο πολυκατάστημα το οποίο είναι γνωστό ως «MY MALL» και κατά το χρόνο των διαπραγματεύσεων διαφημιζόταν ή ονομαζόταν «TIFFANY» ή «TIFFANY MALL» με σκοπό να λειτουργήσει καταστήματα ειδών γυναικείας ένδυσης των γαλλικών επωνυμιών «Cache-Cache» και «Naf-Naf». Τα εν λόγω καταστήματα παραδόθηκαν στους εναγομένους το μεν υπ' αριθμό 6 τον Ιούλιο του έτους 2009, το δε υπ' αριθμό 7 το Σεπτέμβριο του 2009 και όταν αυτά παραδόθηκαν δεν είχαν ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις ούτε σύστημα φωτισμού ή κλιματισμού, παρά μόνο άδειοι χώροι χωρισμένοι με τσιμεντοσανίδες. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα ότι δέχτηκε να συνάψει τις πιο πάνω συμφωνίες ως ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγομένων στηριζόμενος στις διαβεβαιώσεις των εναγόντων υπ' αρ. 1 με γνώμονα το γεγονός ότι το εν λόγω εμπορικό κέντρο θα λειτουργούσε με την ονομασία «TIFFANY» ενώ στη συνέχεια διαφάνηκε ότι οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 ούτε τις απαιτούμενες άδειες είχαν, ούτε μπορούσαν να τις εξασφαλίσουν και μέχρι σήμερα να μην είναι σε θέση να εξασφαλίσουν άδεια λειτουργίας ενώ διαφάνηκε ότι δεν είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα «TIFFANY» και τελικά αναγκάστηκαν να το αλλάξουν σε «MY MALL» αφού η χρήση του εν λόγω ονόματος παραβίαζε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων προσώπων. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι αποδέχθηκε σαν διευθυντής των εναγομένων να συμβληθεί με τους ενάγοντες υπ' αρ. 1 στηριζόμενος στις ψευδείς δηλώσεις και ψευδείς παραστάσεις τους σε ό,τι αφορά μεταξύ άλλων και των εξής: «i. τον τρόπο που θα λειτουργούσε ή και που διαχειρίζονταν οι ενάγοντες το συγκεκριμένο πολυκατάστημα ως επίσης και την μακρόχρονη εμπειρία που υποστήριξαν ότι διέθεταν πάνω σε τέτοιου είδους πολυκαταστήματα το οποίο τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ψέματα αφού δεν έχουν καμία απολύτως εμπειρία ή και γνώσεις σε θέματα που αφορούν την κατασκευή ή και διαχείριση πολυκαταστημάτων (Mall), ii. τους επισκέπτες που θα έφερναν με διάφορους τρόπους στο εν λόγω πολυκατάστημα, iii. γενικότερα πολλές ψευδείς παραστάσεις ή και αναλήθειες και άλλους ισχυρισμούς προέβαλλαν οι ενάγοντες 1 και οι διευθυντές και υπάλληλοι και αντιπρόσωποι τους ως προς την βιωσιμότητα της λειτουργίας των καταστημάτων της εναγομένης εντός του πολυκαταστήματος..». Οι ενάγοντες υπ' αρ. 1, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, παρουσίασαν μια εξωπραγματική εικόνα για το πολυκατάστημα ως προς τον κόσμο που θα προσέλκυε και ως προς τον τρόπο που θα λειτουργούσε για να δικαιολογήσουν υπέρογκα ποσά που απαιτούνταν για την παραχώρηση άδειας χρήσης ενώ εκμεταλλεύτηκαν και τη δεσπόζουσα θέση που κατείχαν έναντι των εναγομένων επιβάλλοντας στον ίδιο να αποδεχτεί παράλογη συμφωνία διαχείρισης του πολυκαταστήματος. Δηλαδή οι εκπρόσωποι των εναγόντων υπ' αρ. 1 αρνήθηκαν να συνάψουν συμφωνία εκτός αν πρώτα δεν συμφωνούσε ο ίδιος να δεχτεί τους υπό σύσταση ενάγοντες υπ' αρ. 2 ως διαχειριστές του πολυκαταστήματος με όρους οι οποίοι αποδείχτηκαν δυσβάσταχτοι ενόψει του ότι τα όσα υποσχέθηκαν δεν έγιναν πραγματικότητα και του τρόπου που διαχειρίζονται το πολυκατάστημα. Πέραν τούτου διαφάνηκε στην πορεία ότι η συμφωνία διαχείρισης ήταν πολύ διαφορετική για κάθε κάτοχο καταστήματος (λαμβανομένου υπόψη της οικονομικής του δύναμης ως επίσης πόσο σημαντικός πελάτης θεωρείται από τους ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2) και έτσι ο κάθε κάτοχος καταστήματος έχει τη δική του συμφωνία με τους δικούς της ιδιαίτερους όρους με αποτέλεσμα σε κάποιους κατόχους καταστημάτων να προσφέρονται ευνοϊκότεροι όροι ενώ τα κοινόχρηστα έξοδα δεν μοιράζονται με δίκαιο τρόπο. Αποτελεί επίσης θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες υπ' αρ. 2 δεν μερίμνησαν ποτέ για τις ανάγκες των μικρότερων καταστημάτων εντός του πολυκαταστήματος και ειδικότερα των εναγομένων και συγκεκριμένα δεν μερίμνησαν ούτως ώστε να υπάρχει αδιάκοπη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα που ενοικιάζουν οι εναγόμενοι, δεν μερίμνησαν ώστε οι εναγόμενοι να επωφεληθούν από οποιαδήποτε διαφημιστική εκστρατεία που αναλάμβαναν ως μέρος των υποχρεώσεων τους, ούτε να προωθηθεί το άνοιγμα του εμπορικού κέντρου κατά τρόπο ορθό και ωφέλιμο για τα καταστήματα, ούτε για να προωθήσουν τα συμφέροντα καταστηματαρχών και ιδιαίτερα των εναγομένων, ενώ του υποσχέθηκαν και τον έπεισαν ότι η γενική συμφωνία διαχείρισης (management agreement) ήταν γενική, εντούτοις διαφάνηκε σε μεταγενέστερο στάδιο ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε, ενώ του υποσχέθηκαν ότι θα προωθούσαν το πολυκατάστημα με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργήσουν τεράστια κίνηση εντός του εμπορικού κέντρου, αυτό δεν έγινε ποτέ, υποσχέθηκαν ότι θα εξασφάλιζαν τουριστικό ωράριο και ότι το πολυκατάστημα θα λειτουργούσε Κυριακή και Τετάρτη απόγευμα πράγμα το οποίο θα αύξανε τον αριθμό των επισκεπτών κατά 20.000 εβδομαδιαίως, πράγμα που δεν υλοποίησαν και είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση σοβαρών οικονομικών ζημιών στους εναγόμενους αφού μέρος των υπολογισμών των εσόδων της επιχείρησης και της βιωσιμότητας (Business Plan) έγιναν με βάση το δεδομένο ότι θα εργάζονταν περισσότερες ώρες και έτσι οι εναγόμενοι για τα δυο καταστήματα για όλη τη διάρκεια της συμφωνίας απώλεσαν συνολικά €200.000, υποσχέθηκαν ότι θα υπήρχε καθημερινή μεταφορά τουριστών προς το εμπορικό κέντρο με λεωφορεία και άλλα μέσα μεταφοράς με ειδική έμφαση στους τουρίστες του λιμανιού Λεμεσού κάτι που δεν υλοποιήθηκε και απλώς σήμερα λειτουργεί μια απλή στάση λεωφορείου προς το λιμάνι, τον διαβεβαίωσαν και τον έπεισαν ότι το όνομα του πολυκαταστήματος θα ήταν TIFFANY κάτι που δεν υλοποίησαν, τον διαβεβαίωσαν και τον έπεισαν ότι θα προέβαιναν σε τεράστια διαφημιστική εκστρατεία και θα διοργάνωναν σπουδαίες και εντυπωσιακές εκδηλώσεις, πράγμα που δεν έπραξαν, ότι ενώ δήλωναν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι το πολυκατάστημα θα διέθετε 150 καταστήματα αυτό ξεκίνησε τη λειτουργία του με περίπου 50 ως επίσης ότι θα διέθετε 17 εστιατόρια και καφετερίες ενώ διαθέτει μόνο 12, ότι τον διαβεβαίωσαν και τον έπεισαν ότι θα υπήρχε υπεραγορά εντός του πολυκαταστήματος, πράγμα που δεν έγινε, ότι θα υπήρχε κατάλληλο μείγμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων/ καταστημάτων εντός του πολυκαταστήματος ενώ στη συνέχεια δημιούργησαν υπερπροσφορά στα γυναικεία είδη ένδυσης, κατηγορία στην οποία ανήκουν και οι εναγόμενοι, πράγμα το οποίο τους προκάλεσε πρόσθετες ζημιές, ενώ τον διαβεβαίωσαν και τον έπεισαν ότι θα χρησιμοποιούσαν ως πρότυπο άλλο πολυκατάστημα και εκτιμούσαν ότι η κίνηση στο πολυκατάστημα τους θα ήταν διπλάσια αυτό αποδείχτηκε ότι ήταν ψέμα ή και λάθος ή και παραπλανητικό και ότι ο αριθμός των τεσσάρων εκατομμυρίων επισκεπτών και των επιπλέον ενός εκατομμυρίου επισκεπτών τις Κυριακές και τα απογεύματα της Τετάρτης δεν ήταν αληθείς και είχαν ως συνέπεια οι εναγόμενοι να υποστούν τεράστιες ζημιές. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι αν γνώριζε ότι οι πιο πάνω υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις δεν θα τηρούνταν τότε ο ίδιος δεν θα δεχόταν τις παράλογες χρεώσεις που επιβάλλονταν στους εναγόμενους και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα δεχόταν να συμβληθεί μαζί τους ενώ σήμερα έχει διαφανεί ότι ο κύκλος εργασιών των εναγομένων είναι ελάχιστος και οι εναγόμενοι έχουν παραμείνει εγκλωβισμένοι στο εν λόγω πολυκατάστημα και αδυνατούν να το εγκαταλείψουν λόγω της μεγάλης επένδυσης που έγινε με τη δημιουργία των επίδικων καταστημάτων (πέραν των €500.000 χωρίς να ληφθεί υπόψη το κόστος εμπορευμάτων, διαφημίσεων και άλλων εμπορικών εξόδων). Όταν ο ίδιος διαπίστωσε τα πιο πάνω διαμαρτυρήθηκε στους ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 και έλαβε διαβεβαιώσεις από αυτούς ότι θα προέβαιναν σε διορθωτικές κινήσεις για να αυξηθεί ο αριθμός των επισκεπτών και να βελτιωθεί η γενική εικόνα του πολυκαταστήματος χωρίς και πάλι να υλοποιήσουν τις διαβεβαιώσεις τους. Ακόμα περιήλθαν σε γνώση του και άλλες περιπτώσεις άνισης μεταχείρισης των εναγομένων με άλλους κατόχους καταστημάτων από τους ενάγοντες. Ο ενόρκως δηλών χαρακτηρίζει την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών από τους ενάγοντες υπ' αρ. 2 ως ελλειπή με αποτέλεσμα να μην παρουσιάζεται καλή και καθαρή εικόνα του πολυκαταστήματος αναφέροντας λεπτομέρειες για τους ισχυρισμούς του αυτούς. Όσον αφορά τη διαχείριση του πολυκαταστήματος ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 έδειξαν αδυναμία και ανικανότητα στη διαχείριση του δίδοντας νέες λεπτομέρειες. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι οι ενάγοντες αντιλήφθησαν ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με την κίνηση και την εμπορευσιμότητα του εμπορικού κέντρου και προχώρησαν στην παροχή διευκολύνσεων εκπτώσεων αλλά το έκαναν επιλεκτικά για ορισμένους καταστηματάρχες μόνο, πράγμα που πράττουν μέχρι σήμερα και παραθέτει συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Ο ενόρκως δηλών παραθέτει και άλλους λόγους αναφορικά με την ισχυριζόμενη κακή διαχείριση του πολυκαταστήματος οι οποίοι δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους εναγόμενους όπως ότι λόγω του κακού σχεδιασμού του πολυκαστήματος ο πάνω όροφος δεν καλύπτεται επαρκώς από το σύστημα κλιματισμού με αποτέλεσμα να απογοητεύονται οι επισκέπτες και να μην επιστρέφουν ως επίσης δημιουργεί σημαντική αύξηση στο κόστος κλιματισμού το οποίο πληρώνουν οι καταστηματάρχες, πολλά από τα νέα καταστήματα που εισέρχονται κατά τους τελευταίους 18 μήνες στο πολυκατάστημα κατά το στάδιο δημιουργίας και κατασκευής τους δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των συμβολαίων τους με αποτέλεσμα να προκαλούν οχληρία και κακές συνθήκες διαβίωσης τόσο στους επισκέπτες όσο και στους εργαζόμενους στο πολυκατάστημα με συνέπεια να δημιουργείται κακή εικόνα, οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 ενοικιάζουν κατά καιρούς μέρος του χώρου στάθμευσης για τη διοργάνωση και εγκατάσταση Luna Park πράγμα το οποίο δημιουργεί προβλήματα στους επισκέπτες του πολυκαταστήματος. Οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 προωθούν και διαφημίζουν συγκεκριμένες μάρκες, εταιρείες και ιδιοκτήτες καταστημάτων σε βάρος άλλων ιδιοκτητών καταστημάτων και συγκεκριμένα των εναγομένων, η καθαριότητα δεν είναι τέτοια ούτως ώστε να παρουσιάζεται καλή και καθαρή εικόνα του πολυκαταστήματος, ενώ τα σκουπίδια και οι κάλαθοι αχρήστων δεν μαζεύονται πάνω σε τακτική βάση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια το συνολικό κόστος επένδυσης που πραγματοποίησαν οι εναγόμενοι (στηριζόμενοι στις διαβεβαιώσεις των εναγόντων υπ' αρ. 1 και 2) και στα δυο καταστήματα τους ξεπερνά το ποσό των €443.000 το οποίο θα έπρεπε να αποσβεστεί από τα κέρδη που θα πραγματοποιούσαν τα καταστήματα αν όλα όσα υποσχέθηκαν οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 πραγματοποιούνταν ή ήσαν αληθή. Παραπονείται ο ενόρκως δηλών για τις διάφορες χρεώσεις που επιβάλλουν οι ενάγοντες αναφέροντας συγκεκριμένα ότι για τους λογαριασμούς και τα τιμολόγια που αποστέλλουν τόσο οι ενάγοντες 1 όσο και οι ενάγοντες 2 ουδέποτε του δόθηκε ανάλυση ή επεξήγηση για τις οποιεσδήποτε χρεώσεις είτε αυτά αφορούσαν κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος είτε το σύστημα κλιματισμού τόσο των καταστημάτων όσο και των κοινοχρήστων χώρων και μέχρι σήμερα οι ενάγοντες υπ' αρ. 2 εξακολουθούν να αρνούνται να δώσουν δικαιολογητικά για τις χρεώσεις για τα διαχειριστικά έξοδα, για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και της αναλογίας του ρεύματος ή και της αναλογίας του ρεύματος για το σύστημα κλιματισμού. Χαρακτηρίζει αυτές τις χρεώσεις παράλογες και διογκωμένες και ότι δεν ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών αλλά εντούτοις οι εναγόμενοι πληρώνουν κανονικά τα τιμολόγια τους που αφορούν τα καταστήματα τους με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους να αμφισβητήσουν αυτά τα ποσά ή και χρεώσεις ή και τιμολόγια τονίζοντας ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε αρνήθηκαν να πληρώσουν το λογαριασμό του ρεύματος ή για τον κλιματισμό των καταστημάτων τους. Παραθέτει στη συνέχεια κάποια ενδεικτικά παραδείγματα για ενίσχυση των θέσεων του. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2 επειδή γνώριζαν εκ των προτέρων ότι θα υπήρχαν προβλήματα με τους καταστηματάρχες φρόντισαν ώστε να υπάρχουν στα συμβόλαια διάφορες ρήτρες οι οποίες αποσκοπούν στην παράκαμψη των Δικαστηρίων όπως η περίληψη όρου στη συμφωνία η οποία στην ουσία απαγορεύει στους εναγόμενους να υπερασπιστούν σε οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και ρητρών που αφορούν την αποσύνδεση της παροχής νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, κλιματισμού, θέρμανσης θέλοντας να επιβάλουν στρατιωτικό καθεστώς εντός του πολυκαταστήματος και με αντικειμενικό σκοπό να αποφύγουν τη δικαστική διαδικασία και τη δικαιοσύνη, στοιχεία που δείχνουν την περιφρόνηση τους προς τα Δικαστήρια. Ο ίδιος έχοντας αντιληφθεί αυτή την απαράδεκτη στρατηγική ζήτησε και πέτυχε όσον αφορά τους εναγόμενους συγκεκριμένη ρήτρα η οποία ενσωματώθηκε στην πρόσθετη συμφωνία (addendum) δια της οποίας οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα να διακόψουν την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος στα καταστήματα των εναγομένων παρά μόνο σε περιπτώσεις όπου ο λογαριασμός του ρεύματος παραμένει απλήρωτος πράγμα το οποίο ουδέποτε έγινε. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει ότι οι εναγόμενοι είναι εγκλωβισμένοι στο πολυκατάστημα, κάτι που γνωρίζουν οι ενάγοντες υπ' αρ. 1 και 2, αφού το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσης τους πραγματοποιήθηκε με δάνειο και έτσι είναι υποχρεωμένοι να παραμείνουν για να μετριάσουν τη ζημιά τους στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό ώστε να μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις τους στην τράπεζα και παράλληλα διεκδικούν αποζημιώσεις με ανταπαίτηση στην αγωγή ύψους €1.040.000 υπό μορφή απωλεσθέντων εισοδημάτων και κερδών ως περιγράφονται στην ανταπαίτηση. Είναι ακόμα θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες 1 και 2 θέλουν να εκδιώξουν τους εναγόμενους από το κατάστημα ώστε να μπορέσουν να επωφεληθούν της επένδυσης τους και να ενοικιάσουν τα καταστήματα σε τρίτους ετοιμοπαράδοτα με πλήρεις ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις, με εγκατεστημένο σύστημα κλιματισμού, δάπεδα, σκάλες, διαχωρισμένους χώρους αποθηκών και γραφείων, τουαλέτες, ταβάνια, βιτρίνες κλπ. που αποτελούν την επένδυση των εναγομένων στα εν λόγω καταστήματα. Η παρούσα αγωγή, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, όπως φαίνεται και από τον φάκελο της υπόθεσης, κινήθηκε από τους ενάγοντες 1 και 2 οι οποίοι ζητούν διάταγμα παράδοσης των επίδικων καταστημάτων και διάφορα ποσά τα οποία ισχυρίζονται ότι δικαιούνται ενώ από την πλευρά τους οι εναγόμενοι υπερασπίστηκαν τις απαιτήσεις αυτές και παράλληλα καταχώρησαν τη δική τους ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων με την οποία διεκδικούν αποζημιώσεις. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4/3/11 ενώ οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων έφτασαν στο σημείο οι εναγόμενοι να σταματήσουν να πληρώνουν τα ενοίκια και τα έξοδα διαχείρισης από τον Μάρτιο-Απρίλιο του έτους
  13. Οι εναγόμενοι πάντοτε πλήρωναν κανονικά το ρεύμα που κατανάλωναν στα καταστήματα τους και την αναλογία τους για την παραγωγή κρύου/ζεστού νερού για σκοπούς κλιματισμού. Μέχρι σήμερα δηλαδή σχεδόν μετά από 3 ολόκληρα χρόνια οι διάδικοι προώθησαν τις αξιώσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ οι εναγόμενοι αφού πλήρωναν το ρεύμα και τον κλιματισμό του καταστήματος τους συνέχιζαν να λειτουργούν το κατάστημα τους κανονικά χωρίς εμπόδια από τους ενάγοντες 1 ή 2 μέχρι να αποφασίσει το Δικαστήριο ποια δικαιώματα έχει η κάθε πλευρά εναντίον της άλλης. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια τα ακόλουθα: «
  14. Ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση, στις 14/12/2012 παραδόθηκε στην εναγόμενη επιστολή ημερομηνίας 13/12/2012 των εναγόντων 1 και 2, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 με την οποία με προειδοποιούσαν ότι αν δεν πλήρωνα τα ποσά που απαιτούν για ενοίκια και κοινόχρηστα τότε θα εφάρμοζαν τις διατάξεις των επίδικων συμφωνιών στις ρήτρες 22.4.3 του License Agreement και της 10.1.2 του Managenet Agreement. Αυτή η επιστολή κοινοποιήθηκε επίσης και στον δικηγόρο μου με e-mail.
  15. Στις 18/12/2012 ο δικηγόρος μου απάντησε με δική του επιστολή, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 με την οποία επεξήγησε στους ενάγοντες ότι η ρήτρα 22.4.
  16. σύμφωνα με τον όρο 35 του Annex της συμφωνίας προνοεί ότι το ρεύμα στα επίδικα καταστήματα μπορεί να διακοπεί μόνο σε περίπτωση που η εναγομένη δεν πληρώνει τον λογαριασμό, πράγμα το οποίο κάμνει ανελλιπώς από την πρώτη ημέρα που μπήκε στο εμπορικό κέντρο. Επίσης τους εξήγησε ότι η ρήτρα 10.1.2 του Management Agreement έχει καταργηθεί δυνάμει του όρου 47 του Annex που αφορά το Management Agreement.
  17. Ακολούθως στις 21/12/2012, οι δικηγόροι των εναγόντων έστειλαν νέα επιστολή στον δικηγόρο μου η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 με την οποία άλλαξαν τις θέσεις τους και για πρώτη φορά, διαχώρισαν από το Management Fee το ποσό το οποίο κατά τους δικούς τους ισχυρισμούς, αντιστοιχεί στο κοινόχρηστο ρεύμα.
  18. Χωρίς να δώσουν καμία άλλη εξήγηση απαίτησαν άμεση πληρωμή €37,403 με δύο μεταχρονολογημένες επιταγές πλέον μεταχρονολογημένες επιταγές για τους επόμενους 12 μήνες οι οποίες θα αποτελούν όπως είπαν το 50% του Management Fee για το 2013, διαφορετικά θα διέκοπταν την παροχή ηλεκτρισμού στα καταστήματα μου στις 22/12/2012 η ώρα 12:
  19. Ο δικηγόρος μου απάντησε στην εν λόγω επιστολή στις 22/12/2012, η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6, με την οποία τους προειδοποιούσε ότι η απόφαση τους να διακόψουν το ρεύμα στα καταστήματα μου παραμονές Χριστουγέννων είναι ύποπτη και κακόπιστη και τους ειδοποιούσε ότι λόγω του ότι θα έκλεινε το δικηγορικό του γραφείο μέχρι τις 3/1/2013 και ζητούσε λεπτομέρειες και αναλύσεις των χρεώσεων για το κοινόχρηστο ρεύμα για να μπορούν να τοποθετηθούν στο θέμα γενικότερα.
  20. Με την επιστολή αυτή ο δικηγόρος μου επίσης τους υπενθύμιζε ότι οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα να διακόψουν το ρεύμα στα καταστήματα μου παρά μόνο εάν δεν πληρώνω τα τιμολόγια για το ρεύμα του καταστήματος και επίσης ότι όλα τα τιμολόγια είναι πλήρως εξοφλημένα.
  21. Ακολούθως ο δικηγόρος μου είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση αυτή ο οποίος του ανέφερε ότι είναι στο εξωτερικό, επιστρέφει στην Κύπρο στις 3/1/2013 και του συνέστησε να επικοινωνήσει απευθείας με τον διαχειριστή του επίδικου εμπορικού κέντρου.
  22. Ακολούθως ο δικηγόρος μου επικοινώνησε με τον κ. Yoram Kedem, διαχειριστή του My Mall και του εξήγησε ότι το θέμα αυτό εκκρεμεί για 3 χρόνια τώρα και δεν μπορεί να διευθετηθεί μέσα σε λίγες ώρες αλλά εξέφρασε την προθυμία μας να συζητήσουμε το όλο θέμα χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων μας. Ο κ. Kedem αρκέστηκε να απαιτήσει άμεση πληρωμή του ποσού που θεωρούν οι ενάγοντες ότι δικαιούνται για κοινόχρηστο ρεύμα, ήτοι €37,304 πλέον μεταχρονολογημένες επιταγές για το ποσό των κοινοχρήστων για τους επόμενους 12 μήνες αλλιώς θα διέκοπτε το ρεύμα στα καταστήματα μου το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.
  23. Στη συνέχεια και επειδή ο δικηγόρος μου έπρεπε να αναχωρήσει για το εξωτερικό έστειλε απάντηση στον κ. Kedem αναφέροντας του ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει τη συζήτηση και ότι οποιαδήποτε ενέργεια για την διακοπή της παροχής ρεύματος στα καταστήματα μου την στιγμή που τα τιμολόγια για το ρεύμα και για την ηλεκτρική κατανάλωση για τον κλιματισμό είναι πλήρως εξοφλημένα.
  24. Η απάντηση του κ. Κedem ήταν απλά ότι θεωρεί μία τέτοια απάντηση ως άρνηση και ακολούθως προχώρησε και διέκοψε το ρεύμα στα καταστήματα μου.
  25. Αντίγραφο των e-mail που ανταλλάχθηκαν στη συνέχεια επισυνάπτονται ως ένα ενιαίο έγγραφο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7.» Είναι πεποίθηση του, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, ότι ο τρόπος με τον οποίο ενήργησαν οι ενάγοντες ήταν προμελετημένος ώστε να προκαλέσει στους εναγόμενους τη μέγιστη ζημιά και να μπορέσουν να πετύχουν τους εκβιασμούς τους λόγω του ότι η περίοδος πριν από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Θεοφάνεια είναι η πιο σημαντική περίοδος της χρονιάς για τις επιχειρήσεις, οι ενάγοντες γνώριζαν ότι αν κατάφερναν να κλείσουν την επιχείρηση των εναγομένων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τότε ολόκληρο το απόθεμα που αγοράστηκε θα έπρεπε μετά τις γιορτές να διατεθεί σε τιμές εκπτώσεων πράγμα το οποίο προκαλεί επιπρόσθετη ζημιά στην επιχείρηση τους και επειδή ο δικηγόρος τους θα απουσίαζε αυτή την περίοδο στο εξωτερικό και οι εναγόμενοι δεν θα είχαν τρόπο αντίδρασης. Τελικά οι ενάγοντες κατάφεραν εκδικητικά να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές στους εναγόμενους αφού λόγω των ενεργειών τους, ο εμπορικός κύκλος των εναγομένων από την 23/12/12 και μετά μειώθηκε στο 10%-20% του κανονικού γι' αυτή την περίοδο. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα ότι μη έχοντας άλλη επιλογή και γνωρίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες που θα ακολουθούσαν την επιχείρηση του αναγκάστηκε και αγόρασε επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες/φανάρια για χρήση σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους οι τεχνικές προδιαγραφές των οποίων περιέχονται στο Τεκμήριο
  26. Οι ενάγοντες βλέποντας ότι ο ίδιος βρήκε τρόπο να αντεπεξέλθει έστω και προσωρινά στους εκβιασμούς τους μέχρι να επιστρέψει ο δικηγόρος του προχώρησαν σε καταχώρηση μονομερούς αίτησης στο Δικαστήριο την 31/12/12 και προβάλλοντας ψευδείς ισχυρισμούς εξασφάλισαν διάταγμα για να τον αναγκάσουν να μην χρησιμοποιεί τα εν λόγω φανάρια ούτως ώστε να πετύχουν με αυτό τον τρόπο τους εκβιασμούς τους. Αυτή η πρακτική, συνεχίζει, είναι ενδεικτική της στάσης των εναγόντων οι οποίοι κάνουν τα πάντα για να πετύχουν αυτό που θέλουν με εκβιασμούς και ενέργειες που παρακάμπτουν τα Δικαστήρια και άλλοτε όταν τους συμφέρει αποτείνονται στα Δικαστήρια για εξασφάλιση διατάγματος. Αναφέρει στη συνέχεια ότι: «
  27. Είναι σημαντικό να ξεκινήσει ξανά η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος στα καταστήματα μου για τους εξής λόγους: i. Οι επίδικες συμφωνίες για τις άδειες χρήσης προνοούν ότι εφόσον πληρώνω τα τιμολόγια για το ρεύμα των καταστημάτων μου, οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα να διακόψουν την παροχή του ρεύματος. ii. Όλα τα τιμολόγια για την παροχή του ρεύματος που αφορούν το ρεύμα που καταναλώνει το κατάστημα είναι πλήρως εξοφλημένα. iii. Χωρίς ρεύμα η επιχείρηση μου θα καταστραφεί. iv. Οι διαφορές των διαδίκων που αφορούν τόσο τα ενοίκια όσο και τα κοινόχρηστα είναι αντικείμενο της αγωγής αυτής και είναι ενώπιον του Δικαστηρίου προς εκδίκαση. v. Η εναγομένη, σαν καταναλωτής ή χρήστης του ηλεκτρικού ρεύματος της Αρχής Ηλεκτρισμού έχει δικαίωμα να συνεχίσει να απολαμβάνει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος εφόσον πληρώνει για την συγκεκριμένη υπηρεσία. vi. Η εναγομένη, πριν τις 22/12/2012, λάμβανε ηλεκτρικό ρεύμα για 34 συνεχόμενους μήνες και οι ενάγοντες δεν έπραξαν οτιδήποτε μέσα σε αυτό το διάστημα για να εξασφαλίσουν το ισχυριζόμενο δικαίωμα τους να διακόψουν το ρεύμα, είτε με Διάταγμα του Δικαστηρίου ή αλλιώς. vii. Είναι επίσης θέση της εναγομένης ότι οι ενάγοντες μετά από 34 μήνες από τότε που ξεκίνησαν οι διαφορές των διαδίκων και αφού η αγωγή αυτή εκκρεμεί στο Δικαστήριο για σχεδόν 2 χρόνια δεν μπορούν από την μία μέρα στην άλλη να αποφασίζουν να διακόψουν την παροχή του ρεύματος, το οποίο είναι πληρωμένο, επειδή θέλουν να αναγκάσουν την εναγομένη να συμμορφωθεί με τις οποιεσδήποτε απαιτήσεις τους χωρίς απόφαση του Δικαστηρίου. viii. Κανένας δεν θα επωφεληθεί από το κλείσιμο της επιχείρησης αφού ούτως ή άλλως η κάθε πλευρά αξιώνει τις αποζημιώσεις που διεκδικεί αναδρομικά και επιπλέον με την καταστροφή της επιχείρησης της εναγομένης το μόνο που θα πετύχουν οι ενάγοντες είναι να μην είναι σε θέση η εναγομένη να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε τυχόν δικαστική απόφαση και επιπλέον θα χάσουν την εργασία τους 6 άτομα σε περίοδο οικονομικής ύφεσης όπου οι πιθανότητες εξεύρεσης εργασίας είναι μηδαμινές με αποτέλεσμα να επηρεαστούν 6 ανεξάρτητες οικογένειες απλά και μόνο επειδή οι ενάγοντες θέλουν να πετύχουν τους σκοπούς τους έξω από τα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
  28. Νοείται ότι η εναγομένη είναι πρόθυμη να δεχτεί όρο σε οποιοδήποτε Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι θα συνεχίσει να λαμβάνει ρεύμα και ρεύμα για κλιματισμό στα καταστήματα της εφόσον πληρώνει κανονικά τα σχετικά τιμολόγια που αφορούν την εν λόγω παροχή. Η εναγομένη ουδέποτε αρνήθηκε να πληρώνει για το ρεύμα που καταναλώνει στα καταστήματα της και ουδέποτε θα αρνηθεί να πληρώσει αυτά τα ποσά.» Όπως πληροφορείται, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, οι εναγόμενοι-αιτητές έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση και υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να πετύχουν πλήρως σε όλες τις αξιώσεις τους όπως αυτές προκύπτουν από την ανταπαίτηση τους και ότι αν οι εναγόμενοι συνεχίσουν να πληρώνουν για το ρεύμα που καταναλώνουν μέσα στα καταστήματα τους τότε καμιά ζημιά δεν θα προκληθεί στους ενάγοντες και θα λαμβάνουν πληρωμή γι' αυτό. Όπως ακόμα τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του οι ενάγοντες δεν είχαν κανένα δικαίωμα να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος εφόσον το ποσό για τα κοινόχρηστα είναι ποσό το οποίο διεκδικούν δικαστικώς με την αγωγή αυτή, μέσα σ' αυτό το ποσό περιλαμβάνεται και το ποσό που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι είναι η αναλογία του ρεύματος για τα κοινόχρηστα και ότι ο λόγος που επικαλούνται για να διακόψουν το ρεύμα φαίνεται καθαρά ότι είναι από τη μια διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους μέσω του Δικαστηρίου και από την άλλη ο εκβιασμός των εναγομένων να τους πληρώσουν τα ποσά τα οποία διεκδικούν δικαστικώς διακόπτοντας την παροχή του ρεύματος δηλαδή οι ενάγοντες από τη μια επικαλούνται τη δικαιοσύνη για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους και από την άλλη την παρακάμπτουν. Τέλος ο ενόρκως δηλών αναφέρει: «
  29. Είναι άμεση ανάγκη και επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για τους ακόλουθους λόγους: i. Εάν δεν αποκατασταθεί η παροχή του ρεύματος στα καταστήματα της εναγομένης η επιχείρηση της θα καταστραφεί. ii. Εάν καταστραφεί η επιχείρηση της εναγομένης τότε δεν θα μπορεί να πληρώσει οποιαδήποτε τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου αφού οι ίδιοι οι ενάγοντες θα της έχουν στερήσει αυτή τη δυνατότητα. iii. Ήδη τηλεφωνούν πελάτες των καταστημάτων της εναγομένης και ρωτούν γιατί είναι κλειστά τα καταστήματα, ήδη χάνουμε πελάτες εξ αιτίας των ενεργειών των εναγόντων και υφίσταται καθημερινά τεράστια ζημιά η φήμη της εναγομένης.
  30. Εάν καταστραφεί η επιχείρηση της εναγομένης, που είναι δεδομένο αν δεν επανασυνδεθεί η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος, τότε θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη μετά την εκδίκαση της αγωγής αφού η εναγομένη θα έχει ήδη καταστραφεί και δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση.
  31. Ο σκοπός αυτής της αίτησης είναι για να αποκατασταθεί η κατάσταση των πραγμάτων που επικρατούσε μέχρι τις 22/12/2012, δηλαδή, εάν και εφόσον η εναγομένη συνεχίσει να πληρώνει κανονικά τους λογαριασμούς για την παροχή ρεύματος και του ρεύματος για τον κλιματισμό των καταστημάτων της τότε η παροχή αυτών των υπηρεσιών να συνεχίσει κανονικά όπως και προηγουμένως, πριν διακοπεί το ρεύμα από τους ενάγοντες στην προσπάθεια του να παρακάμψουν την δικαιοσύνη εκβιάζοντας την εναγομένη να τους πληρώσει ποσά που αξιώνουν με την απαίτηση της αγωγής τους.» Οι λόγοι της ένστασης των Εναγόντων είναι οι ακόλουθοι: «
  32. Η αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική και/ή οι Αιτητές εξαπάτησαν το Δικαστήριο και δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια, δεδομένου ότι παρέλειψαν να αποκαλύψουν στοιχεία, γεγονότα και όρους ουσιώδους σημασίας, τα οποία αν αποκάλυπταν θα επηρέαζαν την εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων οι Αιτητές παρέλειψαν να αναφερθούν και/ή επικαλεστούν τους ακόλουθους όρους των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης και Διαχείρισης ημερομηνίας 30/6/2009 και 11/5/2009: 1.1 Τους όρους 26, 27, 35 και 36 των Παραρτημάτων Τροποποιήσεων (Annex of Amendments) οι οποίοι τροποποίησαν τους όρους 22.4.3 και 12.9.10.9 της Συμφωνίας Άδειας Χρήσης και τον όρο 10.1.2 της Συμφωνίας Διαχείρισης από τους οποίους προκύπτει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν και έχουν δικαίωμα διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στις Μονάδες εάν οφείλονται διαχειριστικά έξοδα όπως μεταξύ άλλων έξοδα κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. 1.2 Τους όρους 26 και 35.1 των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης από τους οποίους προκύπτει ότι οι Αιτητές εμποδίζονται να ισχυρίζονται πως οι επίδικες συμφωνίες υπογράφηκαν κατόπιν υποσχέσεων, παραστάσεων από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση. 1.3 Τον όρο 29 των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης από τον οποίο προκύπτει ότι οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα συμψηφισμού μεταξύ των ποσών που οφείλουν στους Καθ΄ ων η Αίτηση (τα οποία υποχρεούνται να καταβάλουν) και αυτών που ισχυρίζονται ότι αξιώνουν εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση. 1.4 Στον όρο 12.9.11 και 22.4.2 των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης από τους οποίους προκύπτει ρητά ότι οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αξιώνουν ή να αναφέρονται με οποιονδήποτε τρόπο στην επένδυση που έκαναν στα καταστήματα και/ή από τους οποίους προκύπτει ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται καμία πληρωμή ή αποζημίωση ή κάλυψη σε σχέση με τα έξοδα επένδυσης που οι ίδιοι έκαναν στα καταστήματα. 1.5 Στους όρους 15.1, 15.4 και 2.1.27 από τους οποίους προκύπτει ότι οι Αιτητές εμποδίζονται από του να αμφισβητούν την ιδιότητα των Καθ΄ ων η Αίτηση
  33. 1.6 Στους όρους 5.2.4 των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης και στους όρους 8.8 και 8.9 των Συμφωνιών Διαχείρισης, από τους οποίους προκύπτει πως οι Αιτητές εμποδίζονται από του να ισχυρίζονται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση συμφώνησαν με άλλους κατόχους καταστημάτων ευνοϊκότερους όρους.
  34. Οι Αιτητές είπαν ψέματα και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο και απέκρυψαν από αυτό ότι δεν κατέβαλαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση το ποσό για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος αναφορικά με τους κοινόχρηστους χώρους που τους αναλογούσε και αντιθέτως ισχυρίστηκαν ότι πλήρωσαν όλα τα τιμολόγια αναφορικά με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, εννοώντας την κατανάλωση ρεύματος εντός των Μονάδων. Η συμβατική υποχρέωση πληρωμής ενός αδειούχου για την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος δεν περιορίζεται μόνο στην κατανάλωση που γίνεται εντός του καταστήματος του, αλλά επεκτείνεται και αφορά την αναλογία του συγκεκριμένου καταστήματος σε σχέση με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους του εμπορικού κέντρου, με βάση την οποία επωφελείται ο κάθε αδειούχος καταστήματος.
  35. Οι Αιτητές παρέλειψαν να θέσουν στην προσοχή του Δικαστηρίου στους πιο πάνω όρους των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης και/ή δεν εστίασαν την προσοχή του Δικαστηρίου στις εν λόγω πρόνοιες των Συμφωνιών οι οποίες αμφισβητούσαν τις θέσεις τους, με αποτέλεσμα αυτό το γεγονός επηρέασε την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας.
  36. Οι Αιτητές σκόπιμα επιχείρησαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο μία πολύπλοκη υπόθεση για να το πείσουν να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα χωρίς ωστόσο να αποκαλύψουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Αντιθέτως αναφέρθηκαν σε εντελώς άσχετα γεγονότα ή ισχυρισμούς που δεν είχαν καμία σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα πλημυρίζοντας το Δικαστήριο με αχρείαστες πληροφορίες και ισχυρισμούς και προκαλώντας σύγχυση στο Δικαστήριο.
  37. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου καθώς και των άρθρων 4, 8 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
  38. Τα Τεκμήρια που επισύναψαν οι Αιτητές δεν φέρουν την ανάλογη βεβαίωση και/ή σφραγίδα και/ή πιστοποίηση σύμφωνα με την σχετική διαταγή Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Yoram Kedem, διευθυντή των Εναγόντων
  39. Η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι στην Αγγλική γλώσσα και η μετάφραση της στα Ελληνικά, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, περιέχεται στην ένορκη δήλωση του Θωμά Χριστοδούλου, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες. O Yoram Kedem στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι έχει προσωπική γνώση των θεμάτων που αφορούν την παρούσα αγωγή και η προσωπική του ανάμιξη με την παρούσα υπόθεση ξεκίνησε αμέσως μετά το άνοιγμα του πολυκαταστήματος στις 29.5.2009 όταν άρχισε να εργάζεται για τους Ενάγοντες 2 τον Ιούλιο του
  40. Είναι ακόμα εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες 1 και 2 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η αίτηση των Αιτητών και η επισυνημμένη ένορκη δήλωση ημερ. 7.1.2013 που τη συνοδεύει, ως επίσης τα δικόγραφα στην παρούσα αγωγή, του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά από δικηγόρο των Εναγόντων 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση. Ο ίδιος είναι γνώστης της Αγγλικής γλώσσας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο προηγούμενης ένορκης δήλωσης του ως επίσης το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης καθώς και της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι το Δικαστήριο στην απόφαση του (ruling) ημερ. 31.12.2012 αποδέχθηκε αίτηση των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου αναγνώρισε το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να διακόψουν το ηλεκτρικό ρεύμα ενώ περαιτέρω διέταξε τους Εναγόμενους-Αιτητές όπως μη χρησιμοποιούν ανεξάρτητο σύστημα παροχής ενέργειας ή μπαταρίες. Σημειώνει βεβαίως ότι το πιο πάνω ήτο επί μονομερούς βάσεως, το οποίο αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Οι Αιτητές, συνεχίζει, είναι παράνομοι επεμβασίες στο πολυκατάστημα των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 το οποίο λειτουργεί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και ότι στις 28.6.2010 στάληκε επιστολή τερματισμού στους Αιτητές την οποία ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αγωγής με την οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση αιτούνται από το Δικαστήριο μεταξύ άλλων, διάταγμα έξωσης εναντίον των Αιτητών. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι οι Αιτητές όφειλαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση από την 31.12.2012 ποσό που δεν είναι μικρότερο των €666.024,13 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. το οποίο δεν δύναται να αμφισβητηθεί σύμφωνα με τον όρο 29 των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης ημερ. 11.5.2009 και 30.6.2009 το οποίο προβλέπει ότι κάτοχοι άδειας χρήσης δεν έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα συμψηφισμού. Αυτός ο πολύ σημαντικός όρος δεν αποκαλύφθηκε από τους Αιτητές στην αίτηση τους με αποτέλεσμα οι Αιτητές να μην έχουν έρθει ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Οι Αιτητές παρέλειψαν να αναφερθούν και σε άλλες πρόνοιες εξίσου σημαντικές οι οποίες καταγράφονται στον πρώτο λόγο ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση. Όπως και να έχουν τα πράγματα, συνεχίζει, οι Αιτητές αποφάσισαν να μην πληρώσουν οτιδήποτε από τις αρχές του 2010, για πέραν των 34 μηνών, με αποτέλεσμα να εκμεταλλεύονται την κατάσταση, να εμπορεύονται, να κερδίζουν, χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό (εκτός από ένα μικρό ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος εντός των μονάδων) και να συνεχίζουν να κατέχουν τις μονάδες παράνομα, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα οι Αιτητές να χρησιμοποιούν κονδύλια (funds) των Καθ΄ ων η Αίτηση για να πληρώνουν για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ως επίσης για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος του κλιματιστικού τα οποία αναλογούν στις μονάδες των Αιτητών και τα οποία χρεώνονται κατά αναλογία ως οι πρόνοιες της Συμφωνίας Διαχείρισης. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια: «
  41. Ούτε οι Συμφωνίες Παραχώρησης Άδειας Χρήσης (License Agreements) ούτε οι Συμφωνίες Διαχείρισης επιβάλλουν υποχρέωση στους Καθ΄ ων η Αίτηση να λάβουν οποιοδήποτε δικαστικό διάταγμα πριν την διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Κατ΄ ακρίβεια καταδεικνύουν το αντίθετο. Επιτρέπεται στους Καθ΄ ων η Αίτηση να το πράξουν με συμφωνία και είναι αυτό που έχουν εξαναγκαστεί να πράξουν, ως αποτέλεσμα της κακοπιστίας των Αιτητών κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής, όταν αποφάσισαν ομόφωνα ότι δεν θα πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό για τα Τέλη Άδειας Χρήσης, τα Έξοδα Διαχείρισης και το Κλιματιστικό και στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος τα οποία κάνουν χρήση (enjoy) στις Μονάδες τους. Συνεπώς, για τους λόγους που εξηγούνται στην ένορκη δήλωση μου, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν δύνανται να παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα στις σχετικές μονάδες και να υφίστανται περαιτέρω έξοδα, τα οποία δημιουργούν τεράστια ζημιά.
  42. Περαιτέρω, εάν οι Αιτητές είχαν τουλάχιστον πληρώσει εκείνο το μέρος των τελών διαχείρισης, τα οποία χρησιμοποιούνται απευθείας για το ηλεκτρικό ρεύμα που χρησιμοποιείται από τις Μονάδες των Αιτητών, μία υποχρέωση την οποία δεν αμφισβήτησαν ποτέ, τότε ίσως να υπήρχαν κάποιοι ηθικοί λόγοι για το ότι οι Αιτητές βασίζονται παράνομα στην εξαίρεση του όρου 35 (και 36) των Παραρτημάτων της Τροποποίησης των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης (που εξηγείται κατωτέρω).
  43. Θα ήθελα να πληροφορήσω το Δικαστήριο ότι ποσό ουχί μικρότερου των €37.405 από τα απλήρωτα Τέλη Διαχείρισης αποδίδεται απευθείας στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, και η μη πληρωμή του ποσού αυτού δίδει δικαίωμα στους Καθ΄ ων η Αίτηση να προχωρήσουν με τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς καμία ανάγκη για οποιαδήποτε προειδοποίηση, όπως είχε ρητώς συμφωνηθεί από τους Αιτητές. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1, την ανάλυση ηλεκτρικού ρεύματος του MY MALL για το 2012, την οποία εξήγησα εγώ ο ίδιος λεπτομερώς στην ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 31/12/12, στην παράγραφο
  44. Περαιτέρω, είναι ξεκάθαρο ότι τα παραρτήματα των τροποποιήσεων ασχολούνται με όλους τους όρους τους οποίους τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν ρητώς να τροποποιήσουν. Δεν γίνεται αναφορά στον όρο 29, που σημαίνει ότι όταν υπέγραφαν την τελική συμφωνία, οι Αιτητές συμφώνησαν ότι δεν θα έχουν το δικαίωμα να συμψηφίσουν απολύτως κανένα ποσό, όμως το έχουν πράξει και συνεχίζουν να το πράττουν χωρίς να έχουν τέτοιο δικαίωμα.
  45. Ως αποτέλεσμα των ως άνω, λαμβάνοντας υπόψη: 13.1 το ασυνήθιστο υψηλό χρέος των Αιτητών ποσού των €666.024,13 το οποίο συνεχίζει να αυξάνεται, και 13.2 το γεγονός ότι το χρέος είναι σημαντικά υψηλότερο από τις ισχυριζόμενες επενδύσεις των Αιτητών, σύμφωνα με τις παραγράφους 31 και 32 της ένορκης δήλωσης του Α.Χ., και 13.3 την ομολογία των Αιτητών ότι είναι ανίκανοι να πληρώσουν το χρέος αυτό (παράγραφος 47 της ένορκης δήλωσης του Α.Χ.), και 13.4 την σαφή δήλωση τους ότι χρησιμοποιούν τις μονάδες για να ικανοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους προς την τράπεζα (παράγραφος 47 της ένορκης δήλωσης του Α.Χ.), και 13.5 ότι δεν έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο ή επαρκείς εξασφαλίσεις για να ικανοποιήσουν μια τελική απόφαση, αλλά αντιθέτως έχουν μόνο επιπρόσθετα χρέη στους δανειστές τους, τότε το μόνο λογικό βήμα το οποίο θα έπρεπε να λάβουν οι Αιτητές, ήταν να εκκενώσουν τις μονάδες εν όψει του καθήκοντος τους να περιορίσουν την ζημιά και να αφήσουν τη διαφορά να αποφασιστεί από το Δικαστήριο.» Αποτελεί ακόμα θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι Αιτητές αυξάνουν επί καθημερινής βάσεως τις υποχρεώσεις τους έναντι των Καθ' ων η Αίτηση χωρίς καμιά πιθανότητα να δυνηθούν να ικανοποιήσουν τέτοια υποχρέωση και αγνοούν ξεκάθαρα κάθε υποχρέωση την οποία έχουν δυνάμει των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης. Δυστυχώς μέχρι το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει εάν θα εκδώσει απόφαση εναντίον των Αιτητών είτε για το ποσό που αξιώνουν οι Καθ' ων η Αίτηση ή για το ποσό που δεν αμφισβητούν οι Αιτητές, θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα το οποίο θα προκαλέσει σημαντική αύξηση των ανεξόφλητων ποσών. Όσον αφορά τη διακοπή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες για τις οποίες δεν πληρώνουν οι Αιτητές και παρά το γεγονός ότι οι Αιτητές είναι παράνομοι επεμβασίες των μονάδων, οι τελευταίοι δεν δύνανται να κατέχουν δωρεάν τις μονάδες και να χρησιμοποιούν δωρεάν ηλεκτρισμό ο οποίος πληρώνεται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, σύμφωνα με τον όρο 22.4.3 των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης (Σ.Π.Α.Χ.) όπως έχει αυτός τροποποιηθεί με τις παραγράφους 35 και 36 του Παραρτήματος Τροποποιήσεων. Η αποτυχία των Αιτητών να πληρώσουν τον ηλεκτρισμό, συνεχίζει, δεν τους επιτρέπει να βασιστούν στην εξαίρεση των άρθρων 35 και 36 των Παραρτημάτων των Τροποποιήσεων και ότι θα πρέπει οι Αιτητές πρώτα να πληρώσουν για το ηλεκτρικό ρεύμα και μόνο τότε να ισχυριστούν ότι δύνανται να χρησιμοποιούν την προστασία του όρου. Αναφορικά με τους όρους 47 και 50, οι οποίοι προβλέπουν ότι το άρθρο 10.1.2 της Συμφωνίας Διαχείρισης θα διαγραφεί, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι οι Αιτητές ασχολήθηκαν όντως με το θέμα του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω δικηγόρου και διέγραψαν το άρθρο 10.1.2 της Συμφωνίας Διαχείρισης προχωρώντας περαιτέρω στην τροποποίηση του άρθρου 22.4.3 της Σ.Π.Α.Χ. με τα άρθρα 35 και 36 των Παραρτημάτων των Τροποποιήσεων, επιβεβαιώνοντας ξανά το δικαίωμα των Καθ΄ ων η Αίτηση να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Οι Αιτητές έχουν επίσης τροποποιήσει τον όρο 12.9.10.9 της Σ.Π.Α.Χ. με τα άρθρα 26 και 27 των Παραρτημάτων των Τροποποιήσεων που είναι σαφή και ξεκάθαρα και επιβεβαιώνει ότι δύναται να διακοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα αν τα τέλη της διαχείρισης δεν πληρωθούν. Προκύπτει από τα πιο πάνω ξεκάθαρα, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, ότι οι Αιτητές δεν ικανοποιούν την προϋπόθεση η οποία απαιτεί την πληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιείται από τις μονάδες ώστε να έχουν την προστασία των όρων 35 και 36 του Παραρτήματος των Τροποποιήσεων και δεν ικανοποιούν ξεκάθαρα την προϋπόθεση για να τύχουν προστασίας των όρων 26 και 27 αφού το ποσό που αφορά τα τέλη διαχείρισης και οφείλεται από τους Αιτητές ανέρχεται σε €149.218,
  46. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω τα τροποποιημένα άρθρα 35 και 36 των Παραρτημάτων των Τροποποιήσεων προβλέπουν ξεκάθαρα ότι σε περίπτωση που δεν πληρωθεί το ηλεκτρικό ρεύμα τότε οι Αιτητές συμφωνούν στη διακοπή της παροχής, τα άρθρα 26 και 27 επεκτείνουν τη συμφωνία ώστε να περιλαμβάνει περιπτώσεις που τα τέλη διαχείρισης και άδειας χρήσης δεν πληρωθούν και ο όρος 29 της Σ.Π.Α.Χ. απαγορεύει ξεκάθαρα το συμψηφισμό των τελών διαχείρισης. Ο ενόρκως δηλών διατυπώνει ακόμα τη θέση ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παρατίθεται αριθμός ισχυρισμών και θεμάτων τα οποία είναι παντελώς άσχετα και σε κάθε περίπτωση δεν σχετίζονται με τα αιτούμενα διατάγματα. Ο ενόρκως δηλών παραπέμπει στη συνέχεια σε διάφορες πρόνοιες της συμφωνίας για να διατυπώσει την άποψη ότι οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί υποσχέσεων ή διαβεβαιώσεων είτε δόθηκαν είτε όχι απορρίπτονται και ότι οι αιτητές κωλύονται από του να εγείρουν τέτοιους. Παραπέμπει ακόμα σε άλλες πρόνοιες της συμφωνίας ως απάντηση ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Οι αιτητές αντιπροσωπεύονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο από το νομικό τους σύμβουλο ο οποίος υπέγραψε και ως μάρτυρας στην τελική συμφωνία που υπογράφηκε. Παρατίθενται στη συνέχεια κάποια μέρη της ένορκης δήλωσης του Υoram Kedem: «22.
  47. Επιπρόσθετα, το εμπορικό κέντρο ανεγέρθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 1 με βάση την άδεια οικοδομής υπ' αρ. 929, ημερομηνίας 19.5.2005, αριθμό φακέλου ΔΜ 190/2009 και της πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΛΕΜ-091/2005, ημερομηνίας 12.3.
  48. Το θέμα των εν λόγω αδειών (ή οποιεσδήποτε άδειες) δεν ήταν ποτέ εμπόδιο στους Αιτητές να λειτουργήσουν τις Μονάδες τους για το σκοπό για τον οποίο δόθηκε η Άδεια χρήσης. Οι Αιτητές δεν έχουν ποτέ αντιμετωπίσει οποιαδήποτε προβλήματα στη λειτουργία των Μονάδων και ως εκ τούτου κωλύονται από του να εγείρουν τέτοιο θέμα ως δικαιολογία, ούτως ώστε να δικαιολογήσουν την παράλειψή τους να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Ταυτόχρονα, οι Αιτητές δεν δύνανται να εγείρουν τέτοιο θέμα ισχυριζόμενοι ότι οι Συμφωνίες Παροχής Άδειας Χρήσης, με βάση τις οποίες χρησιμοποιούν αμφότερες τις Μονάδες, είναι παράνομες και στον ίδιο χρόνο να λειτουργούν αμφότερες τις Μονάδες και να αποσκοπούν κέρδος. Οι Αιτητές κωλύονται επίσης από του να χρησιμοποιούν το επιχείρημα εν όψει της συμπεριφοράς τους. Ωστόσο, οι σχετικές συμφωνίες δεν προβλέπουν ότι η νομιμότητά τους εξαρτάται από το κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση θα εξασφάλιζαν τις σχετικές άδειες (licences and/or permissions) ή όχι. Σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν παραπονεθεί ποτέ για οποιοδήποτε τέτοιο ισχυρισμό, ο οποίος εγείρεται τώρα από αυτούς για προφανείς λόγους. 22.
  49. (.) Ο Α.Χ., ξεκάθαρα και αρκετά εύκολα μπορώ να πω, είπε ψέματα στο Δικαστήριο στην απεγνωσμένη προσπάθεια του να επιτύχει με την αίτηση. Προσπάθησε να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η αίτηση προσέφεραν στους Αιτητές παραχωρήσεις, γιατί ουσιαστικά φοβήθηκαν την αντίδραση των Αιτητών εξαιτίας του γεγονότος ότι ενήργησαν με τρόπο άδικο έναντι των Αιτητών και ότι τους έβαλαν σε μειονεκτική θέση όσον αφορά τον ανταγωνισμό. Είναι ψέμα να ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προσπάθησαν να κατευνάσουν την αντίδραση των Αιτητών και ως εκ τούτου τους έδωσαν παραχωρήσεις. Αυτή ήταν ξεκάθαρη παράβαση του καθήκοντος των Αιτητών να αποκαλύψουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα και να είναι ειλικρινείς έναντι του Δικαστηρίου. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2 μια επιστολή η οποία στάληκε από μένα, ημερομηνίας 25/1/2010, το περιεχόμενο της οποίας επιβεβαιώθηκε, μεταξύ άλλων, με την επιστολή του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 24/3/2010 η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 (.). 22.
  50. (.) οι Αιτητές παραβίασαν ξεκάθαρα το καθήκον τους να περιορίσουν (mitigate) τη ζημιά τους και αρνήθηκαν να εκκενώσουν τις Μονάδες μεταξύ άλλων εξαιτίας του γεγονότος ότι έχουν επενδύσει το ποσό των €500.000 στην κατασκευή των καταστημάτων (σύμφωνα με τον ισχυρισμό της παραγράφου 29) γεγονός που το καθιστά ασύμφορο για αυτούς να εγκαταλείψουν το MY MALL. 22.
  51. (.) οι Αιτητές (.) απέτυχαν να επιστήσουν την προσοχή του Δικαστηρίου στις πιο σημαντικές πρόνοιες των Συμφωνιών. Θα ήθελα να αναφερθώ στην πρόνοια (.) του όρου 22.4.2 η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: 22.4.
  52. Δικαίωμα Επίσχεσης. Ο Δικαιοπάροχος (Licensor) και/ή η Εταιρεία Διαχείρισης θα έχουν δικαίωμα επίσχεσης εφ' όλου του εξοπλισμού και των αποθεμάτων του Κατόχου Άδειας Χρήσης (Licensee) που θα ευρίσκονται στην Μονάδα, ως εξασφάλιση για την πληρωμή όλων και οποιωνδήποτε ποσών που οφείλονται από τον Κάτοχο Άδειας Χρήσης (Licensee) προς τον Δικαιοπάροχο (Licensor) και/ή την Εταιρεία Διαχείρισης δυνάμει των προνοιών της παρούσας Συμφωνίας και/ή της Συμφωνίας Διαχείρισης, και ή ως διευθέτηση οποιασδήποτε αποζημίωσης που τυχόν να οφείλεται στον Δικαιοπάροχο (Licensor) και/ή στην Εταιρεία Διαχείρισης κατά συνέπεια αθέτησης του Κατόχου Άδειας Χρήσης (Licensee) (.). 22.
  53. (.) οι Αιτητές δεν πλήρωσαν κανένα μέρος των τελών διαχείρισης για περισσότερο από 34 μήνες και επομένως φαίνεται ότι το ξαφνικό ενδιαφέρον στην κατανομή των τελών διαχείρισης που καταβάλλονται από άλλους και χρησιμοποιούνται από αυτούς δεν είναι λιγότερο από κυνικό. Οι Αιτητές δεν δύνανται να ισχυριστούν ότι δεν χρησιμοποιούσαν τις υπηρεσίες καθαρισμού, τις υπηρεσίες ασφαλείας, το φως στους διαδρόμους, τις τουαλέτες κτλ, τα οποία καλύπτονται από τα τέλη διαχείρισης, τα οποία δεν πληρώνουν και μέχρι σήμερα ανέρχονται περίπου στο ποσό των €150.
  54. 22.
  55. (.) με την παράλειψη πληρωμής των τελών διαχείρισης ή οποιοδήποτε μέρος αυτών, οι Αιτητές στην πραγματικότητα πληρώνουν μόνο ένα τμήμα του ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιούν. 22.
  56. (.) οι Καθ' ων η Αίτηση ποτέ δεν αρνήθηκαν να παράσχουν τις εν λόγω αναλυτικές καταστάσεις (breakdowns) και ο ισχυρισμός αυτός είναι απλά αναληθής. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 μια επιστολή ημερομηνίας 18/2/2010 η οποία μιλά από μόνη της (.). 22.
  57. (.) διευκρινίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 ενεργώντας ως εταιρεία διαχείρισης του εμπορικού κέντρου ετοιμάζουν τον προϋπολογισμό για κάθε ημερολογιακό έτος και στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας τον παρουσιάζουν στην επιτροπή των κατόχων άδειας χρήσης. Μετά την έγκριση του εν λόγω προϋπολογισμού από την επιτροπή, μοιράζεται σε όλους τους κατόχους άδειας χρήσης (licensees). Δεν αρνήθηκαν ποτέ στους Αιτητές την ευκαιρία να επανεξετάσουν τις πληροφορίες αυτές κάτι το οποίο τους γνωστοποιήθηκε σε άλλες περιπτώσεις και επίσης στις επιστολές μου ημερομηνίας 18/2/2010 και 10/2/11, τις οποίες επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 και Τεκμήριο
  58. Απλά διερωτώμαι γιατί οι κάτοχοι άδειας χρήσης (licensees) οι οποίοι πληρώνουν, οι οποίοι αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του εμπορικού κέντρου, αποδέχονται τον προϋπολογισμό και την ανάλυση του, συμπεριλαμβανομένων του υπολογισμού της ενέργειας και των έκτακτων εξόδων (contingency) και εξοφλούν πλήρως τις οφειλές τους, ενώ οι Αιτητές, που είναι παράνομοι επεμβασίες και που δεν πλήρωσαν τα Τέλη Διαχείρισης για πέραν των 34 μηνών, φαίνεται να έχουν ένσταση. 22.
  59. (.) Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δικαίωμα να παραπέμψουν την υπόθεση ενώπιον του Κυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου, στο οποίο οι Αιτητές είχαν συναινέσει (βλέπε όρο 31.
  60. των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης) και πράγματι άσκησαν τέτοιο δικαίωμα (βλέπε δυο επιστολές οι οποίες ομιλούν αφ' εαυτών και επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 6 και 7). Επιπρόσθετα, ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι καταχώρησαν την παρούσα αγωγή και επιδίωξαν την ανάμειξη του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου δεν είναι αλήθεια ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ήθελαν να αποφύγουν τη δικαστική διαδικασία και τη δικαιοσύνη. Το γεγονός ότι οι πρόνοιες για αποσύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος και της παροχής νερού, του κλιματιστικού και της θέρμανσης συμπεριλήφθηκαν στις συμφωνίες δεν μπορεί εν πάση περιπτώσει να θεωρηθεί ότι είναι εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Θα ήθελα να επαναλάβω ότι μετά από διαπραγματεύσεις και διάφορες τροποποιήσεις, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να υπογράψουν τις εν λόγω συμφωνίες με ελεύθερη βούληση και εκούσια δυνάμει της συμβουλής των δικηγόρων τους. Εάν οι Αιτητές θεώρησαν σε οποιοδήποτε στάδιο ότι οι εν λόγω πρόνοιες ήταν τόσο άδικες ή ότι δεν εδύναντο να γίνουν αποδεκτές, είχαν το δικαίωμα να απορρίψουν τις συμφωνίες και σίγουρα να αποφύγουν να τις υπογράψουν. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι μόνο τώρα θυμήθηκαν να εγείρουν τέτοιο επιχείρημα είναι ξεκάθαρο και σαφές ότι αυτό αποτελεί μεταγενέστερες σκέψεις και μια προσπάθεια να εξαπατήσουν το Δικαστήριο, για τους λόγους που έχουν ήδη επεξηγηθεί. Η πρόνοια για τη χρήση βίας δεν ασκήθηκε ποτέ από τους Καθ' ων η Αίτηση. 22.
  61. (.) Οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν ως επιχείρημα το γεγονός ότι χρωστούν χρήματα στις τράπεζες, κάτι το οποίο τους «αναγκάζει» να παραμείνουν στις μονάδες τους ούτως ώστε να περιορίσουν (mitigate) τη ζημιά τους. Αυτά είναι ψέματα που χρησιμοποιούνται από τους Αιτητές για να εξαπατήσουν, για ακόμη μια φορά, το Δικαστήριο. Πρώτα από όλα, υπενθυμίζω το Δικαστήριο ότι με βάση τον όρο 12.9.11, οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα να αξιώνουν αποζημίωση σχετικά με την επένδυση τους στις μονάδες. Δεύτερον, οι Αιτητές με βάση τον όρο 29 δεν έχουν δικαίωμα να συμψηφίσουν οποιαδήποτε προβαλλόμενη αξίωση έναντι του ποσών τα οποία οφείλουν στους Καθ' ων η Αίτηση. Τρίτο, οι Αιτητές πιστεύουν ξεκάθαρα ότι δεν έχουν καθήκον να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό στους Καθ' ων η αίτηση ως τέλη αδείας χρήσης και ως τέλη διαχείρισης, αφού δεν αναφέρουν καν τέτοια υποχρέωση. 22.
  62. (.) οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να συμψηφίσουν οποιαδήποτε αξίωση έχουν με την αξίωση των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου, οποιοσδήποτε ισχυρισμός, ο οποίος εγείρει το θέμα της ανταπαίτησης είναι αδικαιολόγητος και θα πρέπει να αγνοηθεί από το δικαστήριο. 22.
  63. (.) οι Αιτητές δεν είναι ορθοί να ισχυρίζονται ότι πλήρωναν πάντα για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και του ζεστού και κρύου νερού. Στην πραγματικότητα οι Αιτητές πλήρωναν συστηματικά μόνο ένα μέρος των υποχρεώσεων τους έναντι του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος. Η παράγραφος 12 της ένορκης μου δήλωσης αποδεικνύει το αντίθετο. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δίδουν καμία αξία στο επιχείρημα των Αιτητών εκτός από το ότι είναι μια απλή προσπάθεια να κρυφτούν κάτω από την προστασία του όρου 35 (και 36) του Παραρτήματος των Τροποποιήσεων. Υποβάλλω ότι δεν είναι λογικό να επιτραπεί στους Αιτητές να εμπορεύονται ελεύθερα στις μονάδες με το να πληρώνουν μόνο μέρος του ηλεκτρικού ρεύματος και τίποτα άλλο και να αναμένουν από τους Καθ' ων η Αίτηση να καλύψουν το υπόλοιπο ποσό που οφείλεται. 22.
  64. (.) Οι Καθ' ων η Αίτηση επέτρεψαν στους Αιτητές να εμπορεύονται ανενόχλητοι για όσο χρόνο θα μπορούσαν να αντέξουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβλεψαν ότι οι διαδικασίες θα είναι τόσο χρονοβόρες και σε αυτό το σημείο οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δύνανται πλέον να χρηματοδοτούν την παράνομη λειτουργία των Αιτητών με πραγματικό κίνδυνο στην επένδυση των Καθ' ων η Αίτηση. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, όταν οι Αιτητές δήλωσαν ξεκάθαρα και ρητά ότι δεν έχουν τα χρήματα να πληρώσουν τα οφειλόμενα ποσά και εν όψει της επιστολής της ΑΗΚ, οι Καθ' ων η Αίτηση καλούνται να λάβουν άμεσα μέτρα και να περιορίσουν την έκθεση (exposure) τους έναντι του χρέους των Αιτητών. 22.
  65. (.) θα ήθελα να επαναλάβω στο Δικαστήριο ότι ούτε οι Συμφωνίες Παροχής Άδειας Χρήσης ούτε οι Συμφωνίες Διαχείρισης επιβάλλουν υποχρέωση στους Καθ' ων η Αίτηση να λάβουν δικαστικό διάταγμα πριν την διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Στην πραγματικότητα τονίζουν το αντίθετο. Επιτρέπεται στους Καθ' ων η Αίτηση να το πράξουν δυνάμει της συμφωνίας και αυτό είναι που έχουν αναγκαστεί να πράξουν ως αποτέλεσμα της κακής πίστης των Αιτητών κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου όταν ομόφωνα αποφάσισαν ότι δεν θα πληρώσουν τίποτα έναντι των Τελών Άδειας Χρήσης, των Τελών Διαχείρισης και Κλιματιστικού και του ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιούν οι μονάδες τους. Ως εκ τούτου, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δύνανται να παρέχουν πλέον ηλεκτρισμό στις επίδικες μονάδες και να επιβαρύνονται με επιπρόσθετα έξοδα δημιουργώντας τεράστια ζημιά. 22.
  66. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι είχαν πάντα το δικαίωμα να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες και παρόλο που έδωσαν στους Αιτητές την ευκαιρία να πληρώσουν ΜΟΝΟ εκείνο το μέρος των τελών διαχείρισης που αντιπροσωπεύει την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος που αναλογεί στις μονάδες με δόσεις, ως αναφέρεται στην επιστολή των δικηγόρων μας ημερομηνίας 21/12/12 (Τεκμήριο 15 της ένορκης δήλωσης του Α.Χ) οι Αιτητές αρνήθηκαν αδικαιολόγητα να συμμορφωθούν. ccc. Ως έχει η κατάσταση για κάθε επιπρόσθετο μήνα για τον οποίο οι Αιτητές εμπορεύονται στις μονάδες, οι Καθ' ων η Αίτηση πρέπει να πληρώνουν €940,50 πλέον ΦΠΑ μόνο για τον ηλεκτρισμό σε σχέση με τους κοινόχρηστους χώρους που αναλογούν στις μονάδες των Αιτητών. 22.
  67. Η ανάγκη για άσκηση του δικαιώματος παροχής ηλεκτρικού ρεύματος κατέστη αναγκαία μετά την επιστολή που λήφθηκε από την Αρχή Ηλεκτρισμού στις 14.11.12 (βλέπε την ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 31/12/12 και τεκμήριο 16) όπου έγινε ξεκάθαρο ότι θα διεκόπτετο η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε όλο το εμπορικό κέντρο, εάν οι Καθ' ων η Αίτηση 1, που είναι προσωπικά υπεύθυνοι να πληρώσουν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, δεν πλήρωναν όλο το ποσό, μέρος του οποίου σχετίζεται με τους Αιτητές (.) . 22.
  68. Ως εκ τούτου στην προσπάθεια τους να περιορίσουν (mitigate) τη ζημιά τους, οι Καθ' ων η Αίτηση άσκησαν τα συμβατικά τους δικαιώματα να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες αλλά ενεργώντας με πλήρως δίκαιο τρόπο, έδωσαν την ευκαιρία στους Αιτητές να πληρώσουν μόνο τη κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος των Μονάδων (και όχι οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο οφείλεται ακόμα από αυτούς). 22.
  69. (.) Από τις 31/12/12, οι Αιτητές όφειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ουχί λιγότερο του ποσού των €666,024.13 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, το οποίο δεν δύναται να αμφισβητηθεί δυνάμει του όρου 29 των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης ημερομηνίας 11/5/09 και 30/6/
  70. Το χρέος αυξάνεται συνεχώς και οι Αιτητές δεν δεικνύουν καμία πρόθεση να πληρώσουν ούτε μέρος του ποσού που οφείλεται. Περαιτέρω, υπάρχει αληθινός και πραγματικός κίνδυνος όταν τελικά εκδοθεί απόφαση εναντίον των Αιτητών, αυτοί δεν θα έχουν πηγές για να την ικανοποιήσουν επειδή δεν θα έχουν τα κονδύλια να καλύψουν τα δικά τους έξοδα για το ηλεκτρικό ρεύμα που καταναλώνεται. Εφόσον οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος οδηγεί σε αναγκαστική έξωση, η οποία είναι εκτός των προνοιών του σχετικού νόμου, ως εάν οι Αιτητές ήσαν θέσμιοι ενοικιαστές, θα ήθελα να τονίσω ότι εάν τέτοια σχέση ρυθμιζόταν από μια κανονική συμφωνία μίσθωσης και οι Αιτητές δεν πλήρωναν την Αρχή Ηλεκτρισμού, δεν θα είχαν έγκυρη αξίωση σε περίπτωση που η Αρχή Ηλεκτρισμού αποσύνδεε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. 22.
  71. Οι Αιτητές (.) παραδέχθηκαν ότι παράνομα χρησιμοποίησαν «δωρεάν» ηλεκτρικό ρεύμα για τις μονάδες για 34 μήνες και εάν αυτό δεν είναι αρκετό, τώρα ερωτούν γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έλαβαν μέτρα για τους εμποδίσουν από του να το πράξουν. Θα πρέπει οι Αιτητές να αντιληφθούν ότι η φήμη του Εμπορικού Κέντρου πλήττεται επίσης όταν μια μονάδα εμπορεύεται χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και ως εκ τούτου η απόφαση αναβλήθηκε για όσο χρόνο οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούσαν να αντέξουν. Αναμένοντας δικαιοσύνη και την έξωση των Αιτητών, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν ποτέ αποποιηθεί των δικαιωμάτων τους εναντίον των Αιτητών και στην πραγματικότητα δεν δύνανται έστω για μια μέρα να επιτρέψουν την αύξηση του χρέους των Αιτητών, θέτοντας τους Καθ' ων η Αίτηση σε πραγματικό ρίσκο. 22.
  72. (.) Πρώτα, οι Αιτητές δεν ήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Οι Αιτητές αγνοούν τον όρο 29 των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης, απαγορεύοντας ρητά κάθε δικαίωμα συμψηφισμού. Οι Αιτητές, εάν πιστεύουν πραγματικά ότι έχουν δυνατή υπόθεση, θα πλήρωναν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με τους όρους των Συμφωνιών Παροχής Άδειας Χρήσης και μόνο τότε θα έρχονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και να υποστηρίξουν την υπόθεση τους. Αντ' αυτού, οι Αιτητές επέλεξαν να κάνουν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου ως επίσης και του συστήματος και επέβαλαν επιπρόσθετο βάρος στους Καθ' ων η Αίτηση γνωρίζοντας ότι στο τέλος της ημέρας τυχόν απόφαση εναντίον τους θα τους ήταν άχρηστη (useless). Έχοντας αναφέρει τούτο, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει στους Αιτητές να συνεχίσουν να εμπορεύονται στις μονάδες, εκτός εάν παράσχουν επαρκή εξασφάλιση για να πείσουν το Δικαστήριο ότι είναι σε θέση να ικανοποιήσουν την τελική απόφαση εναντίον τους, είτε για το συνολικό ποσό που αξιώνεται από τους Καθ' ων η Αίτηση είτε για το ποσό που δεν αμφισβητείται από τους Αιτητές. 22.
  73. (.) Τα αληθινά γεγονότα παραμένουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απαίτησαν μέρος του οφειλόμενου ποσού, το οποίο είναι ξεκαθαρισμένα αδιαμφισβήτητα έξοδα ηλεκτρικού ρεύματος που σχετίζονται με τις μονάδες, διαφορετικά οι Καθ' ων η Αίτηση θα έπρεπε να αξιώσουν το συνολικό ποσό των €149,218.40 και όχι μόνο το ποσό των €37.405 (.). 22.
  74. (.) Είναι στα χέρια των Αιτητών να πληρώσουν για το ηλεκτρικό ρεύμα και να αποφύγουν τις συνέπειες των παραλείψεων τους αλλά δεν δύνανται να αναμένουν από άλλους να πληρώσουν για αυτά τα έξοδα. Ζητώ από το Δικαστήριο να μην επιβάλλει στους Καθ' ων η Αίτηση να χρηματοδοτούν επίσης και για το ηλεκτρικό ρεύμα των Αιτητών, για το οποίο δεν πλήρωσαν ούτε και ένα ευρώ τους τελευταίους 34 μήνες έναντι της άδειας χρήσης και των τελών διαχείρισης, τα οποία από σήμερα υπολογίζονται ότι είναι €666,024.
  75. Εν' όψει των ως άνω, το ισοζύγιο της ευχέρειας υποστηρίζει την απόρριψη του διατάγματος δεδομένου ότι οι ως άνω λόγοι το δικαιολογούν.» Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  76. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων και είναι αχρείαστη οποιαδήποτε επανάληψη τους σε έκταση. Αρκεί μόνο να λεχθεί ότι πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέραν από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω) και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Περαιτέρω λόγω του ότι η διαδικασία έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος προέρχεται από το δίκαιο της επιείκειας το Δικαστήριο δύναται χωρίς να εξετάσει την ουσία του, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει (βλ. Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 WLR 1350 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου ανωτέρω.) Ο παράγων του χρόνου μπορεί επίσης να είναι σημαντικός και ο αιτητής θα πρέπει να δείξει κατά το μονομερές στάδιο το επείγον του θέματος, παρακάμπτοντας έτσι την συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του έτερου μέρους στην διαφορά, το δε Δικαστήριο μπορεί για τον λόγο αυτό να ακυρώσει το διάταγμα, λόγω του ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα πάνω σε μονομερή βάση (Stavros Hotel Apartments Ltd (No2)
(1994)1 AAΔ 836, Bαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 947). Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας (Βλ. Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ 169, Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578). Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση κρίνω σκόπιμο όπως εξεταστεί πρώτα το θέμα του κατά πόσον υπήρξε τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το μονομερές στάδιο ώστε το Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα χωρίς να προχωρήσει καν στην εξέταση της ουσίας του. Στην υπόθεση Pescara Inv. Ltd v. Πλοίου Ganza,
(1998)1 ΑΑΔ 1454 λέχθηκε ότι: "Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επιδρούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου για την παροχή ή μη της αιτούμενης θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται κατ΄ εξοχή στην περίπτωση τέτοιων αιτήσεων. Το στοιχείο της πρόθεσης εξαπάτησης είναι άσχετο. Εκείνο που έχει αποφασιστική σημασία είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εφ΄ όσον, στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (βλέπε, μεταξύ άλλων, Amathus Navigation Co. Ltd v. Concort Express Liners and others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλων
(1995)1 ΑΑΔ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α.,
(1996)1(Α) ΑΑΔ 597, Caspi Shipping Ltd και άλλοι v. Πλοίου SAPPHIRE SEAS, (Αρ.2)
(1997)1(Β) ΑΑΔ 833, The Timberland Co. of U.S.A. ν. Evans & Sons Limited και άλλοι,
(1998)1 ΑΑΔ 1179, The Andria,
(1984)1 All E.R. 1126 (C.A.)." Περαιτέρω στην υπόθεση Α. ΕLIA & CO LTD, (Αρ.2)
(1999)1 ΑΑΔ 428 λέχθηκε ότι: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Ιδε Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 ΑΑΔ 224). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Ιδε Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)
(1998)3 All E.R. 178).» Ομοίως στην υπόθεση Brink's (ανωτέρω) αναφέρεται ότι η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα που θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο στοιχεία, γεγονότα και όρους ουσιώδους σημασίας, τα οποία αν αποκαλύπτονταν θα επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κάτι που οι αιτητές απορρίπτουν. Οι περισσότερες εισηγήσεις των καθ' ων η αίτηση επί του ζητήματος αυτού αφορούν πρόνοιες των Σ.Π.Α.Χ. τις οποίες οι αιτητές επισυνάπτουν στην αίτηση τους (τεκμήρια 1 και 2) ως επίσης σε άλλα έγγραφα ενώ οι θέσεις των δυο πλευρών αποκρυσταλλώνονται με σαφήνεια στα Δικόγραφα της παρούσας αγωγής τα οποία ήρθαν σε γνώση του Δικαστηρίου από την 7.1.13 όταν επιλήφθηκε της παρούσας αίτησης. Kαταλήγω επομένως ότι οι εναγόμενοι - αιτητές έχουν σε γενικές γραμμές συμμορφωθεί με την αρχή αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Θα πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι με την τροποποίηση του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 με τον Νόμο 17
(1)/2004 η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος καλύπτει και εναγόμενο ο οποίος προβάλει δι' ανταπαιτήσεως αξιώσεις. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται σύμφωνα με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο, ότι με δυο ξεχωριστές ταυτόσημες Συμφωνίες Παροχής Αδειών Χρήσης (Σ.Π.Α.Χ.) οι εναγόμενοι συμφώνησαν όπως, έναντι ανταλλαγμάτων που αναφέρονται στις συμφωνίες αυτές, χρησιμοποιούν ως αδειούχοι τις μονάδες 6 και 7 για να διεξάγουν από τις μονάδες αυτές δυο επιχειρήσεις εμπορίας ειδών ρουχισμού και μόδας κάτω από τις ονομασίες «Cache-Cache» και «Naf-Naf». Οι επίδικες συμφωνίες αδειών χρήσης τροποποιήθηκαν με έγγραφες συμφωνίες που αναφέρονται ως παραρτήματα τροποποιήσεων (Annex of Amendments to License Agreement) ενώ η συμφωνία διαχείρισης επίσης τροποποιήθηκε με τις αντίστοιχες τροποποιητικές συμφωνίες της συμφωνίας διαχείρισης (Annex of Amendments to Management Agreement). Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι οι εναγόμενοι παραβίασαν τους όρους της συμφωνίας άδειας χρήσης, όπως τροποποιήθηκε, αλλά και της συμφωνίας διαχείρισης. Αξιώνουν τις θεραπείες που αναφέρονται με λεπτομέρεια πιο πάνω που πηγάζουν από το νόμιμο τερματισμό των πιο πάνω συμφωνιών. Η πλευρά των εναγομένων στην υπεράσπιση τους εγείρει προδικαστικά ότι οι ενάγοντες 1 δεν έχουν οποιαδήποτε άδεια για ανέγερση ή για χρήση ή και εκμετάλλευση ή και λειτουργία του πολυκαταστήματος και ως εκ τούτου οποιαδήποτε χρήση ή εκμετάλλευση ή και παραχώρηση άδειας χρήσης προς τρίτους ή και ενοικίαση κτιρίου ή μέρους αυτού είναι παράνομη και επομένως οποιαδήποτε συμφωνία για παραχώρηση άδειας χρήσης του πολυκαταστήματος ή μέρους του είναι παράνομη ή και άκυρη ή και ανύπαρκτη ή και μη εκτελεστέα και επομένως οι ενάγοντες εμποδίζονται να εγείρουν την παρούσα αγωγή εναντίον των εναγομένων. Ακόμα ισχυρίζονται ότι λόγω των παράνομων πράξεων ή και παραλείψεων των εναγόντων οι επίδικες συμφωνίες είναι παράνομες ή άκυρες ή και ανύπαρκτες ή και μη εκτελεστέες. Άνευ βλάβης των πιο πάνω η πλευρά των εναγομένων υποστηρίζει ότι αποδέχθηκε να συμβληθεί με τους ενάγοντες 1 στηριζόμενη σε ψευδείς δηλώσεις ή και ψευδείς παραστάσεις των εναγόντων 1 ή και των εναγόντων 2 σε ό,τι αφορά: (α) τον τρόπο που θα λειτουργούσε ή και που διαχειρίζονταν οι ενάγοντες το συγκεκριμένο πολυκατάστημα ως επίσης και την μακρόχρονη εμπειρία που υποστήριξαν ότι διέθεταν πάνω σε τέτοιου είδους πολυκαταστήματα το οποίο τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ψέματα αφού δεν έχουν καμία απολύτως εμπειρία ή και γνώσεις σε θέματα που αφορούν την κατασκευή ή και διαχείριση πολυκαταστημάτων (Mall), (β) τους επισκέπτες που θα έφερναν με διάφορους τρόπους στο εν λόγω πολυκατάστημα, (γ) γενικότερα πολλές ψευδείς παραστάσεις ή και αναλήθειες και άλλους ισχυρισμούς που προέβαλλαν οι ενάγοντες 1 ή και 2 ή και οι διευθυντές ή και υπάλληλοι ή και αντιπρόσωποι τους ως προς την βιωσιμότητα της λειτουργίας των καταστημάτων της εναγόμενης εντός του πολυκαταστήματος. Οι εναγόμενοι παραθέτουν στην υπεράσπιση τους λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων ή και διαβεβαιώσεων ή και δηλώσεων ή και παραλείψεων των εναγόντων 1 ή και 2 προς τους εναγόμενους προ και μετά τη σύναψη των επίδικων συμφωνιών. Ισχυρίζεται ακόμα η πλευρά των εναγομένων ότι οι ενάγοντες λόγω των δικών τους παραβάσεων δεν είχαν δικαίωμα να τερματίσουν τις συμφωνίες. Αναφέρεται σε διάφορους όρους της συμφωνίας όπως το δικαίωμα διακοπής παροχής ηλεκτρικού ρεύματος λέγοντας ότι δεν είναι νόμιμοι ή εφαρμόσιμοι όμως επικαλείται όρους και τα παραρτήματα των τροποποιήσεων για να ισχυρισθεί ότι οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα να διακόψουν την παροχή ρεύματος. Επίσης ισχυρίζεται ότι διάφορες ποινικές ρήτρες στις συμφωνίες έρχονται σε αντίθεση με τη σχετική νομοθεσία και ως εκ τούτου είναι παράνομες ή μη εφαρμόσιμες ή και μη εισπρακτέες. Αρνείται τις διάφορες χρεώσεις των εναγόντων. Αρνείται ότι οφείλει στους ενάγοντες δικαιώματα αδειών, τέλη διαχείρισης και άλλα ποσά τα οποία αξιώνουν οι ενάγοντες. Ισχυρίζεται ότι λόγω της μεγάλης επένδυσης της η οποία πραγματοποιήθηκε με δάνειο είναι υποχρεωμένη να παραμείνει στο πολυκατάστημα για να μετριάσει τις ζημιές της στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό ώστε να μπορεί να πληρώνει τις δόσεις της στην τράπεζα. Ισχυρίζεται ακόμα ότι οι ενάγοντες με τη συμπεριφορά τους παραβιάζουν διατάξεις του περί Προστασίας και Ανταγωνισμού Νόμου Ν.13
(1)/
  1. Οι εναγόμενοι υποστηρίζουν ότι λόγω του ότι οι ενάγοντες 1 ή και 2 έπεισαν ή και διαβεβαίωσαν ή και προέβησαν σε παραστάσεις προς αυτούς για τον αριθμό των επισκεπτών που θα είχαν στο πολυκατάστημα (4.000.000 ετησίως) αλλά και λόγω των πράξεων και παραλείψεων τους προκάλεσαν μειωμένη επισκεψιμότητα ή και δεν προσελκύουν τους απαραίτητους επισκέπτες ώστε να καταστούν βιώσιμες οι επιχειρήσεις που βρίσκονται εντός του πολυκαταστήματος και συγκεκριμένα αυτές των εναγομένων και ότι στην πραγματικότητα το πολυκατάστημα έχει περίπου τους μισούς επισκέπτες ετησίως πράγμα που προκαλεί ζημιά σε απώλεια πωλήσεων που ανέρχεται συνολικά σε €840.000 κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε ετών των συμφωνιών υπό μορφή απωλεσθέντων εισοδημάτων. Περαιτέρω υποστηρίζουν ότι λόγω του ότι οι ενάγοντες παρά τις υποσχέσεις τους δεν εξασφάλισαν τουριστικό ωράριο για το πολυκατάστημα ή και ότι το πολυκατάστημα δεν λειτουργεί τις Κυριακές προκλήθηκαν σοβαρές οικονομικές ζημιές στους εναγόμενους και συγκεκριμένα απώλεσαν κέρδος από πωλήσεις για όλη τη διάρκεια των συμφωνιών συνολικού ύψους €200.
  2. Έτσι οι εναγόμενοι ανταπαιτούν τα ποσά που αναφέρονται πιο πάνω. Η πρώτη διαπίστωση στην οποία προβαίνω είναι ότι το επιδιωκόμενο διάταγμα είναι εντελώς ασύνδετο προς οτιδήποτε αποτελεί επιδιωκόμενη θεραπεία στην ανταπαίτηση. Στην παρούσα υπόθεση οι εναγόμενοι-αιτητές έχουν ανταπαίτηση σε σχέση με ισχυριζόμενες ζημιές τις οποίες υπέστηκαν και τις οποίες υπολογίζουν και συγκεκριμενοποιούν στα ποσά των €840.000 και €200.
  3. Όπως δηλαδή οι ίδιοι οι εναγόμενοι παρουσιάζουν την όλη εικόνα η ενδεχόμενη ζημιά τους είναι μετρήσιμη και αποκρυσταλλωμένη. Όμως το προσωρινό διάταγμα είναι εντελώς ασύνδετο με τις θεραπείες που ζητούν οι εναγόμενοι στην ανταπαίτηση τους και επομένως δεν μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να θεωρηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ακόμη και αν διαφανεί στο τέλος ότι οι εναγόμενοι-αιτητές έχουν δίκαιο στους ισχυρισμούς τους στην ανταπαίτηση σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκδοθεί τελικό διάταγμα με περιεχόμενο όπως αυτό που ζητείται στην αίτηση γιατί δεν αξιώνεται κάτι τέτοιο ενώ ούτε η εκτέλεση της όποιας απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ τους θα επηρεαστεί ανάλογα με το αν θα εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως έθεσε το θέμα ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Κωνσταντινίδης στην υπόθεση Preford Ltd v. Bomar Navig. Co Ltd
(1994)1 AAΔ 277, 279: «Η τύχη της αίτησης προκαθορίζεται από το γεγονός ότι η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι δυνατό να συσχετισθεί προς τις ανάγκες της υπόθεσης όπως αυτές διαγράφονται από τις ίδιες τις τελικές θεραπείες που επιζητούν οι ενάγοντες. Και με την υπόθεση ότι θα φανεί στο τέλος ότι πράγματι οι εναγόμενοι άδικα ή παράνομα ή αντισυμβατικά κατακρατούν τα φορτία, σε καμία περίπτωση δεν θα εκδοθεί τελικό διάταγμα με περιεχόμενο όπως αυτό που επιδιώκεται τώρα, γιατί δεν εξιώνεται κάτι τέτοιο. Αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)στο οποίο στηρίζεται η αίτηση, να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ότι εκτός αν εκδοθεί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν μπορώ να δω με ποιο τρόπο είναι δυνατό να επηρεαστεί η δυνατότητα απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εγκριθεί η αίτηση. Ούτε η παροχή των θεραπειών που ζητούν οι ενάγοντες ούτε η εκτέλεση της όποιας απόφασης η οποία ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ τους θα επηρεαστούν ανάλογα με το αν θα εκδοθεί ή όχι το διάταγμα που ζητούν τώρα. .» Η κατάληξη μου αυτή έχει κρίνει και την τύχη της παρούσας αίτησης η οποία θα πρέπει να απορριφθεί. Το προσωρινό διάταγμα ημερ. 8.1.2013 ακυρώνεται και η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων -καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγομένων- αιτητών ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) .............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ/ΑΧ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: prosorino diatagma) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.