Rayhill Limited ν. Glidefern Limited, Αρ. Αγωγής: 60/13, 24/7/2013

(5)ημερών. .............................................................................................. Ζ. Δοθεί και δια του παρόντος δίδεται άδεια του Δικαστηρίου με την οποία επιτρέπεται η υποκατάστατη επίδοση του (α) του προσωρινού διατάγματος ημερ. 10/01/13, (β) της μονομερούς αίτησης ημερ. 09/01/13 στην Εναγόμενη 4 με επίδοση στους ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΙΤΤΑΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ, Λεωφόρος Μακαρίου Γ, 223 Avenue Court, 2ος όροφος, 3105 Λεμεσός.» Την 15.2.13 οι Εναγόμενοι 4 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται εξαρχής η ενδιάμεση απόφαση και/ή το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 17/01/2013 που εκδόθηκε μετά από τη μονομερή αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 15/01/2013, καθόσον αφορά την Εναγόμενη αρ.

1. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται εξαρχής η υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή οποιαδήποτε άλλης ενδιάμεσης αίτησης και/ή διατάγματος για την Εναγόμενη Αρ.4 στους κ.κ. ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΙΤΤΑΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε., βάσει της ενδιάμεσης απόφασης και/ή διατάγματος ημερομηνίας 17/01/
2. (Γ) Διάταγμα και/ή Οδηγίες του παρόντος Δικαστηρίου για την αναστολή της ισχύς των παραγράφων Γ και Ζ της ρηθείσας ενδιάμεσης απόφασης και/ή διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 17/01/2013 μέχρι την ακρόαση της παρούσας Αίτησης και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Δ) Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή Οδηγίες που το Δικαστήριο θα κρίνει ως ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. (Ε) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η Αίτηση αυτή βασίζεται στα Άρθρα 30.3, 169 και 188 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα Άρθρα 1 ως 16 της Σύμβασης για την στην Αλλοδαπή Επίδοση Δικαστικών και Άλλων Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον Νόμο 40/1982, στο Άρθρο 3 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 - Θ.2, Δ.5 - Θ.Θ.1-10, Δ.5Α, Δ.6 - ΘΘ.1, 2, 4, 5, 6 και 7, Δ.16 - Θ.9, Δ.48, ΘΘ 1-4, 7, 8, 12 και 13 και στη Δ.64, καθώς και στη σύμφυτη εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της αίτησης ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου ως επίσης στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15.2.13 της Μαρίας Τοπούζογλου από τη Λεμεσό. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι είναι δικηγόρος και συνεργάτης της δικηγορικής εταιρείας Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ που έχει το εγγεγραμμένο γραφείο και την έδρα των εργασιών της στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ' 223, Avenue Court, 2ος όροφος, 3105 Λεμεσός. Αναφέρει επίσης ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους εναγόμενους 4- αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση λόγω του ότι οι αιτητές είναι αλλοδαπή εταιρεία με έδρα το Μπελίζ και όλοι οι αξιωματούχοι της βρίσκονται στην αλλοδαπή. Έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης όσο και από πληροφορίες και έγγραφα που έλαβε από τους αξιωματούχους των αιτητών ως επίσης από τον κ. Σωτήρη Πίττα. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια ότι όπως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου: «4.
3. Στις 09/01/2013, η Ενάγουσα Εταιρεία, δηλαδή η RAYHILL LIMITED (η «Καθ' ης η Αίτηση»), καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού το κλητήριο ένταλμα της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εναντίον μεταξύ άλλων και της Αιτήτριας ζητώντας τις θεραπείες που αναφέρονται στη γενική οπισθογράφηση αυτού. 4.2 Την ίδια μέρα, η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση για την έκδοση συγκεκριμένων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στα πλαίσια της πιο πάνω Αγωγής και η οποία συνοδεύεται από σχετική υποστηρικτική ένορκη δήλωση της κας Ιωάννας Αντωνίου. 4.3 Συνεπεία της πιο πάνω μονομερής αίτησης ημερομηνίας 09/01/2013, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε το παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 10/01/
4. 4.4 Στις 15/01/2013, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση για την έκδοση διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ως και για υποκατάσταση επίδοση τόσο του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής όσο και του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 09/01/2013, και η οποία συνοδεύεται από σχετική υποστηρικτική ένορκη δήλωση της κας Βικτώριας Δημητριάδου. 4.5 Συνεπεία της εν λόγω αίτησης χωρίς ειδοποίηση ημερομηνίας 15/01/2013, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε στις 17/01/2013 σχετικό διάταγμα, για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ως και για υποκατάσταση επίδοση τόσο του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής όσο και του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 09/01/2013 (το «Προσβαλλόμενο Διάταγμα»).» Η παρούσα αίτηση, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, έχει σκοπό τον παραμερισμό και την ακύρωση εξαρχής του προσβαλλόμενου διατάγματος, καθόσον αφορά τους εναγομένους 4-αιτητές, με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου της αγωγής ως επίσης η υποκατάστατη επίδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 10.1.13 και της σχετικής μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 9.1.13 στους αιτητές μέσω της Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ. Αναφέρει στη συνέχεια ότι οι ενάγοντες βάσισαν το αίτημα τους για τις πιο πάνω υποκατάστατες επιδόσεις στους αιτητές με επίδοση στην Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ κάνοντας αναφορά στο Τεκμήριο 22 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της κας Ι. Αντωνίου ημερομηνίας 9.1.13, δηλαδή σε αντίγραφο επιστολής που συντάχθηκε και αποστάληκε από τον κ. Σ. Πίττα, διευθύνοντα σύμβουλο των Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ, εκ μέρους των αιτητών προς τους κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου στις 7.1.13 δηλαδή πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής (Τεκμήριο ΜΤ1). Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ακόμα ότι στις 17.1.13 ημερομηνία κατά την οποία ήταν επιστρεπτέο το πιο πάνω παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 10.1.13 ο κ. Σ. Πίττας εμφανίστηκε εκ μέρους των αιτητών «με πλήρη επιφύλαξη για σκοπούς του ειδικού διατάγματος» δηλαδή με πρόδηλο σκοπό να αποτραπεί απολυτοποίηση του παρεμπίπτοντος διατάγματος όσον αφορά τους αιτητές. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης ότι το γραφείο τους ουδέποτε έλαβε ούτε είχε εξουσιοδότηση από τους αιτητές να αποδεχθεί από μέρους και για λογαριασμό τους επίδοση οποιουδήποτε δικαστικού εγγράφου και ειδικότερα του κλητηρίου της παρούσας αγωγής, του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 10.1.13 και της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 9.1.
5. Αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι το προσβαλλόμενο διάταγμα εκδόθηκε κατά παράβαση συγκεκριμένης πολυμερούς διεθνούς συνθήκης η οποία έχει αυξημένη ισχύ βάσει του Συντάγματος. Συγκεκριμένα, τόσο η Κυπριακή Δημοκρατία όσο και το Μπελίζ, έχουν υιοθετήσει και επικυρώσει τη Σύμβαση για την στην Αλλοδαπή Επίδοση Δικαστικών και Άλλων Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις (η «Σύμβαση της Χάγης»). Η Κυπριακή Δημοκρατία, συνεχίζει, έχει επικυρώσει τη σύμβαση της Χάγης με τον Κυρωτικό Νόμο 40/1982 ενώ όπως φαίνεται από την κατάσταση των Κρατών που έχουν υιοθετήσει και επικυρώσει τη Σύμβαση της Χάγης (Τεκμήριο ΜΤ2) το Μπελίζ έχει υπογράψει τη Σύμβαση της Χάγης στις 8.9.09 και την έχει επικυρώσει την 1.5.
6. Συνακόλουθα το προσβαλλόμενο διάταγμα είναι άκυρο αφού εκδόθηκε αντικανονικά και θα πρέπει να παραμεριστεί για τους ακόλουθους, μεταξύ των άλλων, λόγους: «10.
7. Το Προσβαλλόμενο Διάταγμα εκδόθηκε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας του Δικαστηρίου και κατά παράβαση της Συνθήκης της Χάγης, καθώς το Δικαστήριο προχώρησε σε έκδοση διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σε αλλοδαπή εταιρεία, δηλαδή την Αιτήτρια, που έχει την έδρα και το εγγεγραμμένο γραφείο της στο Μπελίζ, χωρίς προηγουμένως καν να χρησιμοποιηθεί, και εν πάση περιπτώσει να ακολουθηθεί και εξαντληθεί η διαδικασία επιδόσεως απευθείας προς την Αιτήτρια στο εξωτερικό μέσα στα πλαίσια των επιτακτικών προνοιών της Σύμβασης της Χάγης. Ειδικότερα, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έλαβε την αναγκαία άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μέσω της διπλωματικής οδού που καθορίζει η πιο πάνω Σύμβαση. 10.
8. Η έκδοση του Προσβαλλόμενου Διατάγματος παραβιάζει τις υποχρεωτικές πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης (jus cogens). 10.
9. Η έκδοση του Προσβαλλόμενου Διατάγματος δεν εδικαιολογείτο από τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη σχετική αίτηση για λήψη άδειας της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 15/01/2013, δηλαδή την ένορκη δήλωση της κας Β. Δημητριάδου ημερομηνίας 15/01/2013, αλλά ούτε από τα γεγονότα που εμφαίνονται από τον φάκελο της δικογραφίας της Αγωγής Αρ. 60/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 10.
10. Η έκδοση του Προσβαλλόμενου Διατάγματος έγινε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών θεσμών και της ακολουθούμενης πρακτικής όπως φαίνεται αναλυτικά πιο πάνω και σε κάθε περίπτωση εκδόθηκε συνεπεία της σχετικής αίτησης για λήψη άδειας της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 15/01/2013 που δεν στηρίζετο στην ορθή νόμιμη βάση και των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης. 10.
11. Η επίδοση στην ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΙΤΤΑΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε των δικαστικών εγγράφων που αναφέρονται στο Προσβαλλόμενο Διάταγμα δεν εξασφαλίζει ποσώς ότι η Αιτήτρια και οι αξιωματούχοι αυτής θα λάβουν επαρκή και ικανοποιητική γνώση των δικαστικών διαδικασιών της Αγωγής Αρ. 60/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ως και της έκδοσης του διατάγματος ημερ. 10/1/2013, και σε κάθε περίπτωση δεν συνοδεύονταν από επίσημη Αγγλική μετάφραση αυτών. 10.
12. Η έκδοση του Προσβαλλόμενου Διατάγματος, έγινε μετά από παραπλάνη του Δικαστηρίου από την Καθ' ης η Αίτηση με τον τρόπο επίδοσης στην Αιτήτρια και ειδικότερα για την εφαρμογή της Σύμβασης της Χάγης.» Τέλος, η ενόρκως δηλούσα, υποστηρίζει ότι το προσβαλλόμενο διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί και να παραμεριστεί εξαρχής, καθόσον αφορά τους αιτητές, ex debito justitiae. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: «
13. H αίτηση είναι αβάσιμη αφού η ίδια η Σύμβαση της Χάγης ημερομηνίας 15 Νοεμβρίου 1965 για την επίδοση και κοινοποίηση στο εξωτερικό δικαστικών και εξωδίκων πράξεων που αφορούν αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («Συνθήκη της Χάγης») που επικυρώθηκε με τον Νόμο 40/82, όπως έχει αναθεωρηθεί στις 5.01.1984, που η Αιτήτρια επικαλείται, αφαιρεί οποιοδήποτε δικαίωμα εναντίωσης σε επίδοση που έχει πραγματοποιηθεί μέσω της ταχυδρομικής οδού απευθείας στο πρόσωπο κάτοικο αλλοδαπής.
14. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες της Συνθήκης της Χάγης, υπάρχει η δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσης εντός της Δημοκρατίας όπου υπάρχει καλή πιθανότητα να περιέλθει στην αντίληψη του εναγόμενου το περιεχόμενο του κλητήριου εντάλματος.
15. Εξ αποτελέσματος η Αιτήτρια έλαβε γνώση των διαδικασιών και, συνεπώς, η αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή σκοπό έχει να παρακωλύσει και/ή καθυστερήσει την διαδικασία εκδίκασης της υπόθεσης.» Η ένσταση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Θ.2, Δ.5 Θ.1-10, Δ.5Α, Δ.6, Δ.48 Θ.1,2 στους Κανονισμούς του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρ. 1348/2000 και 44/2001, στο Νόμο 172/1986 άρθρα 5, 6, 7 και 8, στην Σύμβαση ημερ. 15.11.1965 που επικυρώθηκε με τον Νόμο 40/82 και έχει διευκρινιστεί από την Κύπρο στις 5.01.1984, στον φάκελο δικογραφίας στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Νομολογία των Δικαστηρίων της Κύπρου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ιωάννας Αντωνίου, δικηγόρο στη δικηγορική εταιρεία Xαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ, δικηγόρους των εναγόντων. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τους ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση και ενόψει του γεγονότος ότι η αίτηση αφορά νομικά θέματα που άπτονται της επίδοσης προσωρινού διατάγματος στους εναγόμενους 4 - αιτητές και ενόψει του ότι κανένας από τους διευθυντές των εναγόντων δεν είναι δικηγόρος η ίδια είναι σε καλύτερη θέση να προβεί στην ένορκη δήλωση και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τη θέση των εναγόντων. Γνωρίζει τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα αίτηση από πληροφόρηση που έχει από το φάκελο της δικογραφίας, από τους δικηγόρους των εναγόντων που χειρίζονται την υπόθεση και από έγγραφα στα οποία θα αναφερθεί στη συνέχεια. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι τα εκδοθέντα διατάγματα περί επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατης επίδοσης στους εναγομένους 4 εκδόθηκαν καθόλα νόμιμα και στη βάση νομότυπης και βάσιμης αίτησης και πέτυχαν πλήρως τους σκοπούς τους αναφέροντας ειδικότερα ότι: (α) Η ίδια η ένορκη δήλωση της Μαρίας Τοπούζογλου επιβεβαιώνει, στην παράγραφο 8, ότι ο κ. Σ. Πίττας εμφανίστηκε εκ μέρους της Εναγόμενης 4/Αιτήτριας στις 17/1/2013 κατά την ημερομηνία που το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 10/01/2013 ήταν επιστρεπτέο. Αναπόφευκτα, για να το πράξει είχε λάβει οδηγίες από την Εναγόμενη 4 να εμφανιστεί και ενστεί στην απολυτοποίηση του διατάγματος. (β) Η ίδια η Εναγόμενη 4/Αιτήτρια έχει λάβει πλήρη γνώση των εκδοθέντων διαταγμάτων στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή ακόμα και προ της 17/1/2013 και ήδη από τις 14/1/
16. Αυτό προκύπτει από τα ακόλουθα, τα οποία πληροφορήθηκε από τον κ. Μιχάλη Κυριακίδη, δικηγόρο και αναπληρωτή διευθυντή της Εναγόμενης 1 εταιρείας: (i) Στις 14/1/2013 έλαβε χώρα συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 Εταιρείας. (ii) Στην εν λόγω συνεδρία ήταν παρών, μεταξύ άλλων, τόσο ο ίδιος ο κ. Σ. Πίττας, δικηγόρος των Εναγομένων 4/Αιτητών, και περαιτέρω συμμετείχε τηλεφωνικά ο διευθυντής της Εναγόμενης 4/Αιτήτριας κ. Vladimir Skopin (Εναγόμενος 6 στην παρούσα). (iii) Κατά τη διάρκεια της εν λόγω συνεδρίας, ο κ. Skopin, διευθυντής της Εναγόμενης 4/Αιτήτριας, παρουσιάστηκε ενήμερος για την ύπαρξη της παρούσας διαδικασίας και, μάλιστα, ανέφερε ότι συγκεκριμένα θέματα που θα συζητούνταν στη συνεδρία δεν επιθυμούσε να τα συζητήσει διότι γι' αυτά εκκρεμεί η παρούσα δικαστική διαδικασία. (iv) Συνεπώς, τόσο η παρούσα διαδικασία όσο και τα επίδικα θέματα αυτής είναι σε γνώση της Εναγόμενης 4/Αιτήτριας. (γ) Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η θέση της ομνύουσας στην παράγραφο 10.5 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση ότι δήθεν η επίδοση «δεν εξασφαλίζει ποσώς ότι η Αιτήτρια και οι αξιωματούχοι αυτής θα λάβουν επαρκή και ικανοποιητική γνώση.» είναι αβάσιμη και κακόπιστη. Οι εναγόμενοι 4 (και ο διευθυντής αυτών, Εναγόμενος

(6)είχαν και έχουν πλήρη γνώση της παρούσας διαδικασίας και η ομνύουσα όφειλε να το γνωρίζει.» Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια ότι η ίδια η Σύμβαση της Χάγης δεν απαγορεύει την υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας ενώ, περαιτέρω, στην παράγραφο 10 του Νόμου 40/82 επιτρέπεται η επίδοση δικαστικών εγγράφων χωρίς τη χρήση διπλωματικής οδού. Επομένως ο ισχυρισμός ότι η μόνη ορθή μέθοδος επίδοσης στους εναγόμενους 4 είναι μέσω της διπλωματικής οδού δεν είναι ορθός. Η νομολογία, συνεχίζει, προβλέπει ότι η υποκατάστατη επίδοση είναι επιτρεπτή όταν υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να περιέλθει στην αντίληψη του εναγόμενου το περιεχόμενο του δικογράφου. Στην παρούσα περίπτωση έγινε επίδοση στους δικηγόρους των εναγομένων 4 και ο μοναδικός σκοπός της επίδοσης ήταν η παροχή ειδοποίησης σ' αυτούς για να ενημερωθούν και να είναι σε θέση να αντικρούσουν εκείνο που επιδιώκεται εναντίον τους. Είναι εκ των πραγμάτων φανερό, αναφέρει, ότι οι εναγόμενοι 4 έχουν ενημερωθεί για την παρούσα διαδικασία στην Κύπρο. Τέλος η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική αφού έχει σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας και της εκδίκασης του μέρους της αίτησης που αφέθηκε από το Δικαστήριο να δικαστεί δια κλήσεως και αιτείται την απόρριψη της αίτησης. Kατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι συνήγοροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και στην ένσταση. Έχω μελετήσει προσεχτικά τις θέσεις και τις εισηγήσεις των δυο πλευρών. Κρίνω σκόπιμο όπως στο σημείο αυτό σημειωθεί ότι η Δ.48 Θ.8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να παραμερίσει προηγούμενο διάταγμα του το οποίο εκδόθηκε μονομερώς. Καθοδηγητικές επί τούτου είναι οι υποθέσεις Hadjisoteriou

(1986)1 CLR 429, Έλληνας v. Χριστοδούλου κ.ά.

(1995)1 ΑΑΔ 438, Βούρου

(2003)1(B) AΑΔ 1176, Μανώλη κ.ά.

(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1443, και Πεδίου

(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1995. Δυνατότητα σε εναγόμενο να αιτηθεί παραμερισμό της επίδοσης σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του προνοεί και η Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως (σε μετάφραση): «Ένας Εναγόμενος προτού καταχωρήσει εμφάνιση θα δικαιούται, χωρίς να ζητήσει διάταγμα να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει κλήσεις για παραμερισμό της επίδοσης σ΄ αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.» Οι εναγόμενοι 4 δεν έχουν ακόμη καταχωρήσει εμφάνιση στην παρούσα αγωγή. Στην Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του 1953 στη σελ. 88 αναφέρεται σαν γενική αρχή ότι η υποκατάστατη επίδοση μπορεί να διαταχθεί μόνο όταν ο ενάγοντας δεν μπορεί για οποιοδήποτε λόγο να πετύχει άμεση προσωπική επίδοση. Αυτή η αδυναμία είναι ο ουσιώδης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Αυτό ισχύει και για επιδόσεις εκτός δικαιοδοσίας. Αιτήματα για υποκατάστατη επίδοση δεν θα πρέπει να ικανοποιούνται εκτός αν καταδεικνύεται με ικανοποιητικό τρόπο πρακτική αδυναμία προσωπικής επίδοσης. Στην υπόθεση Φραγκέσκου κ.ά. ν. Γρηγορίου

(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1765, την οποία επικαλούνται οι δικηγόροι και των δυο πλευρών, λέχθηκε σε σχέση με επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ότι παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει υποκατάστατη επίδοση ακόμα και σε πρόσωπο που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και ότι μετά την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι δυνατή η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Εφόσον η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας είχαν θεμελιωθεί οι προϋποθέσεις για τέτοια επίδοση και θα μπορούσε να επιτευχθεί επίδοση με υποκατάστατη επίδοση τόσο εντός όσο και εκτός της δικαιοδοσίας. Λέχθηκε ακόμα ότι το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στη Δ.5 Θ.2. Το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο αποδέχθηκε αίτηση όπως η αγωγή και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα επιδοθούν στη μητέρα της εφεσείουσας 2 ότι δηλαδή ήτο το κατάλληλο πρόσωπο προς το οποίο μπορούσε να επιτευχθεί η υποκατάστατη επίδοση ήταν ορθή. Σημειώνεται ότι προτού η εφεσείουσα αποταθεί στο Δικαστήριο για εξασφάλιση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης στη μητέρα της εφεσείουσας 2 είχε ήδη εξασφαλίσει άδεια για επίδοση στους εφεσείοντες του κλητηρίου της αγωγής εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ταυτόχρονα εξασφάλισε με βάση τη Δ.5 διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του στους εφεσείοντες με διπλοσυστημένη επιστολή. Η προσπάθεια επίδοσης απέτυχε όπως επίσης απέτυχε και δεύτερη προσπάθεια. Ακόμα εξασφαλίστηκε και νέο διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση εκτός και πάλι δικαιοδοσίας, στον αδελφό της εφεσείουσας 2 στην Αγγλία και πάλι χωρίς επιτυχία. Στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη

(1994)1 AAΔ 36 δόθηκε στον ενάγοντα άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης στο δικηγόρο του εναγόμενου σε προηγούμενες αγωγές λόγω του ότι η διεύθυνση κατοικίας του εναγόμενου ήταν άγνωστη στον ενάγοντα. (Βλπ επίσης Yesh Shem Distr. Ltd κ.ά. ν. Χαβιαρά κ.ά.

(1993)1 ΑΑΔ 292). Οι ενάγοντες στην αίτηση τους ημερομηνίας 15.1.13 δυνάμει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή και της ειδοποίησης του, του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 10.1.13 και της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 9.1.13 στους Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ στη Λεμεσό δεν επικαλούνται είτε στο σώμα της αίτησης είτε στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει οποιουσδήποτε λόγους για τους οποίους δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί κανονική επίδοση στους εναγόμενους 4. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι όσον αφορά τους εναγόμενους 4 αυτοί είναι κάτοικοι του Μπελίζ, ότι δεν είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί επίδοση προς αυτούς έγκαιρα ούτως ώστε να έχουν την ευκαιρία να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 17.1.13 ημερομηνία κατά την οποία ήταν επιστρεπτέο το προσωρινό διάταγμα και ότι πριν την έγερση της αγωγής και συγκεκριμένα στις 7.1.13 υπήρξε επικοινωνία των εναγομένων 4 με τους ενάγοντες μέσω του δικηγορικού γραφείου του κ. Σωτήρη Πίττα ο οποίος δήλωσε ότι τους εκπροσωπούσε. Η επικοινωνία έγινε μέσω επιστολής - Τεκμήριο 22 στην αίτηση ημερομηνίας 9.1.13 και ότι υπάρχει η πίστη ότι αν επιτραπεί η επίδοση ως η αίτηση στον κ. Σ. Πίττα οι εναγόμενοι 4 θα λάβουν γνώση της διαδικασίας και θα έχουν τη δυνατότητα να τοποθετηθούν δεόντως. Οι πιο πάνω λόγοι όμως δεν συγκαταλέγονται ανάμεσα στους λόγους που επιβάλλουν οι Θεσμοί και η Νομολογία για χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πρόνοιες της Δ.2 Θ.2 αλλά και της Δ.5 Θ. 7 που αφορούν επίδοση κλητηρίου σε νομικό πρόσωπο ως επίσης της Δ.6 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αφορά επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος σε ξένη χώρα με την οποία υπάρχει σύμβαση που σχετίζεται με την επίδοση κρίνω ότι τόσο η απόφαση/διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση στους εναγόμενους 4 όσο και η επίδοση σ' αυτούς θα πρέπει να παραμεριστούν. Η κατάληξη μου αυτή έχει κρίνει και την τύχη της αίτησης και θεωρώ αχρείαστη την ενασχόληση με άλλους λόγους παραμερισμού ή ακυρότητας που έχουν προβληθεί από τους Αιτητές. Συνεπεία των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η απόφαση/διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.1.2013 που εκδόθηκε στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 15.1.2013 όσον αφορά τους εναγόμενους 4 ως επίσης η υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της παρούσας αγωγής, του διατάγματος ημερομηνίας 10.1.2013 και οποιασδήποτε αίτησης δυνάμει της απόφασης/διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.1.2013 στους κ.κ. Σωτήρης Πίττας & Σια ΔΕΠΕ για λογαριασμό των εναγομένων 4 με έξοδα υπέρ των εναγομένων 4-αιτητών και σε βάρος των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Α.Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία -παραμερισμός υποκατάστατης επίδοσης και επίδοσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο