Νεόφυτου Νεοφύτου ν. ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4633/2009, 22/7/2013

Νεόφυτου Νεοφύτου ν. ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4633/2009, 22/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A209 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4633/2009 Μεταξύ: Νεόφυτου Νεοφύτου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και

1. A. Zinonos Trading LTD, από τη Λεμεσό
2. Ζήνωνα Ζήνωνος, από τη Λεμεσό Εναγόμενων Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 24.9.2010 Μεταξύ: Νεόφυτου Νεοφύτου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LIMITED ΖΗΝΩΝΑ ΖΗΝΩΝΟΣ Εναγόμενων ---------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.7.2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: κ. Παπαδόπουλος (για ν' ακούσει απόφαση κ. Χρίστου) Για εναγόμενους 1 και 2: κ. Μουκταρούδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η βάση της αγωγής του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων 1 και 2, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του πρώτου εδράζεται στα ακόλουθα, μεταξύ άλλων, γεγονότα: Στον ουσιώδη χρόνο, οι εναγόμενοι 1 ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με κύρια ασχολία τους την αγοραπωλησία μεταχειρισμένων και/ή άλλων οχημάτων. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο εναγόμενος 2 παρουσιαζόταν στον ενάγοντα ως διευθυντής των εναγόμενων 1 και ειδικός στην αγοραπωλησία μεταχειρισμένων οχημάτων, ο οποίος κατείχε μηχανικές και άλλες γνώσεις. Κατά τον ίδιο, πάντοτε, χρόνο, ο ενάγοντας μετέβη στα γραφεία των εναγόμενων 1 και 2 στον Ύψωνα και ενδιαφέρθηκε να αγοράσει από αυτούς το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KTG 794, μάρκας Audi TT (στο εξής «το όχημα»). Κατά ή περί το Γενάρη του 2009, οι εναγόμενοι 1, μέσω του εναγόμενου 2 διαβεβαίωσαν τον ενάγοντα ότι το παραπάνω όχημα το οποίο διέθεταν προς πώληση στο υποστατικό τους, ήταν σε άριστη μηχανική κατάσταση και ότι δεν είχε κανένα μηχανικό ή άλλο πρόβλημα. Ο εναγόμενος 2 δε, εγγυήθηκε προσωπικά την καλή του κατάσταση, για τουλάχιστον ένα χρόνο. Ο ενάγοντας βασισμένος στις παραπάνω διαβεβαιώσεις των εναγόμενων 1 και 2 και μετά από μηχανικό έλεγχο του οχήματος, κατά ή περί τις 23.1.2009, δυνάμει συμφωνίας και ή άλλως, συμφώνησε και αγόρασε το όχημα, έναντι του ποσού των €14.500,00 Αποτελούσε ρητό και/ή σιωπηρό και/ή εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ότι το όχημα θα ήταν απαλλαγμένο παντός ελαττώματος. Τέσσερις μήνες μετά την παραλαβή του οχήματος από τον ενάγοντα και συγκεκριμένα, κατά ή περί το Μάη του ίδιου έτους παρουσιάστηκε πρόβλημα στους πίσω τροχούς του. Μετά από μηχανικό έλεγχο που έγινε σε εγκεκριμένο συνεργείο της Audi, που είναι η κατασκευάστρια εταιρεία του οχήματος διαπιστώθηκε ότι προϋπήρχε πρόβλημα στην πίσω κορόνα του, η οποία έπρεπε απαραίτητα να αντικατασταθεί και/ή επιδιορθωθεί. Στο συνεργείο αναφέρθηκε στον ενάγοντα, ότι στο μητρώο του οχήματος, κατά το παρελθόν καταγράφηκε θόρυβος στο πίσω μέρος του οχήματος και ότι είχε διαπιστωθεί ότι τοποθετήθηκε ποσότητα ειδικού λαδιού και/ή λιπαντικού στην κορόνα, για να καλύψει και/ή αποκρύψει προσωρινά το εν λόγο πρόβλημα. Ο ενάγοντας πληροφόρησε αμέσως τους εναγόμενους για το εν λόγω πρόβλημα - το οποίο προϋπήρχε και εντέχνως αυτοί απέκρυψαν - και ενόψει και της σχετικής εγγύησης, τους κάλεσε όπως το επιδιορθώσουν και αποκαταστήσουν, πλην όμως αυτοί αρνήθηκαν και τον αγνόησαν. Για το συγκεκριμένο πρόβλημα ενημέρωσε γραπτώς και τους λειτουργούς του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. Οι τελευταίοι επικοινώνησαν προσωπικά με τους εναγόμενους, με σκοπό την επίλυση της διαφοράς, αλλά οι εναγόμενοι τους αντιμετώπισαν εχθρικά. Συνεπεία όλων των ανωτέρω, ο ενάγοντας αποτάθηκε στην εταιρεία Unicars Ltd, σε εγκεκριμένο συνεργείο των οχημάτων Αudi όπου και επιδιόρθωσε τo πρόβλημα του οχήματός του, καταβάλλοντας για το σκοπό αυτό στις 25.6.2009, το ποσό των €3.502,
3. Στις 20.7.2009 απέστειλε στους εναγόμενους μέσω του δικηγόρου του συστημένη επιστολή, με την οποία απαίτησε από αυτούς πληρωμή του εν λόγω ποσού. Αποτελεί θέση του ενάγοντα ότι συνεπεία δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και των δύο εναγόμενων - λεπτομέρειες των οποίων δίδονται στην παράγραφο 20 της έκθεσης απαίτησης - υπέστη ζημιές, συνολικού ύψους €3.638,54, πλέον τόκους, ως ακολούθως: €3.502,00 για την επιδιόρθωση του οχήματος και €136,00, απώλεια χρήσης του για περίοδο 8 ημερών. Το ποσό αυτό, μαζί με τους σχετικούς τόκους συνθέτει και την αξίωσή του εναντίον και των δύο εναγόμενων. Οι εναγόμενοι 1 και 2, στις παραπάνω θέσεις και ισχυρισμούς του ενάγοντα, με την υπεράσπισή τους αντιτείνουν τα εξής, μεταξύ άλλων: Παραδέχονται ότι έγινε η επίδικη αγοραπωλησία, πλην όμως ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι, στον ουσιώδη χρόνο δεν ενεργούσαν ως πωλητές του οχήματος, αλλά, σαν αντιπρόσωποι κάποιου τρίτου, ο οποίος το άφησε στα γραφεία τους, με εντολή να το πωλήσουν σαν αντιπρόσωποί του. Προς τούτο ενημέρωσαν σχετικά τον ενάγοντα. Αρνούνται ότι έδωσαν οποιαδήποτε διαβεβαίωση στον ενάγοντα αναφορικά με τη μηχανική κατάσταση του οχήματος μα ούτε και γνώριζαν οτιδήποτε συναφώς με αυτή, αφού, ο μόνος υπεύθυνος για την πώλησή του, ήταν ο αληθινός πωλητής του. Αρνούνται ακόμη ότι ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την καλή μηχανική κατάσταση του οχήματος και ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας εκφράστηκε από μόνος του να το αγοράσει, μετά από μηχανικό έλεγχο που έγινε με δική του ευθύνη. Παραδέχονται ότι ο ενάγοντας τους κατέβαλε το συμφωνημένο τίμημα πώλησης του οχήματος, πλην όμως ισχυρίζονται ότι το παρέλαβαν εκ μέρους και για λογαριασμό του πωλητή του. Περαιτέρω ισχυρίζονται τα εξής: Η επίδικη συμφωνία πώλησης του οχήματος δεν περιελάμβανε οποιοδήποτε όρο για τη μηχανική και/ή άλλη κατάστασή του. Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι αυτό δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε μηχανική και/ή άλλη βλάβη και/ή ελάττωμα κατά τον χρόνο πώλησής του. Αρνούνται ότι το όχημα παρουσίασε το πρόβλημα που ισχυρίζεται ο ενάγοντας. Διαζευκτικά και πάλι ισχυρίζονται ότι εάν αποδειχθεί ότι παρουσίασε οποιοδήποτε πρόβλημα, αυτό δεν ήταν προϋπάρχον και/ή σε γνώση τους και σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι ήταν προϋπάρχον και θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες, αυτές θα πρέπει να αποδοθούν στον πωλητή του οχήματος. Αρνούνται ακόμη ότι ο ενάγοντας τους πληροφόρησε αμέσως για τα όποια προβλήματα του οχήματος και ισχυρίζονται ότι πληροφορήθηκαν για τα δήθεν προβλήματα του οχήματος, όταν τους επισκέφθηκε ξαφνικά ο ενάγοντας στο γραφείο τους, κατά ή περί τον Αύγουστο του 2009 και τους προσκόμισε ένα τιμολόγιο, που όπως ισχυρίστηκε αναγκάστηκε να πληρώσει για να επιδιορθωθούν οι κατ' ισχυρισμό του βλάβες. Αρνούνται και ότι επικοινώνησαν μαζί τους οι λειτουργοί το Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. Τέλος αρνούνται ότι εξαπάτησαν τον ενάγοντα επί τη βάση των λεπτομερειών δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων που τους προσάπτει με την παράγραφο 20 της έκθεσης απαίτησης. Κατά την ακρόαση, μαρτυρία υπέρ του ενάγοντα Νεόφυτου Νεοφύτου, εκτός από τον ίδιο, έδωσαν και οι Μιχάλης Κουλουτσίδης και Μάρκος Ορφανίδης (Μ.Ε.1 μέχρι 3 αντίστοιχα). Από την άλλη, ο εναγόμενος 2 Ζήνωνας Ζήνωνος, ήταν και ο μόνος που κατάθεσε ως μάρτυρας για την υπόθεση των εναγόμενων. Τα βασικά επίδικα θέματα που καλούμαι να επιλύσω είναι τα εξής: Πρώτο, κατά πόσο οι εναγόμενοι 1και 2 πώλησαν τo επίδικο όχημα στον ενάγοντα υπό την προσωπική τους ιδιότητα ή ως αντιπρόσωποι κάποιου τρίτου που το άφησε στα υποστατικά τους για να το πωλήσουν. Δεύτερο, κατά πόσο οι εναγόμενοι 1 και 2 διαβεβαίωσαν ή όχι τον ενάγοντα ότι το επίδικο όχημα ήταν σε άριστη μηχανική κατάσταση και ότι δεν είχε κανένα μηχανικό ή άλλο ελάττωμα· επιπλέον, κατά πόσο ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προσωπικά την καλή του κατάσταση, για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. Τρίτο, εάν εκδηλώθηκε το πρόβλημα στο διαφορικό του επίδικου οχήματος, 4 περίπου μήνες μετά την αγορά και παραλαβή του από τον ενάγοντα και αν ναι, κατά πόσο αυτό υπήρχε κατά την παράδοση του οχήματος από τους εναγόμενους 1 και 2 στον ενάγοντα ή προέκυψε αργότερα. Τέταρτο, σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι υπήρχε το παραπάνω πρόβλημα στο επίδικο όχημα, κατά πόσο ο ενάγοντας πληροφόρησε τους εναγόμενους συναφώς με αυτό και αν ναι, πότε. Πέμπτο, σε συνέχεια του προηγούμενου, ποιο το κόστος επιδιόρθωσης του προβλήματος του οχήματος και γενικά το ύψος της ζημιάς που υπέστη ο ενάγοντας εξαιτίας αυτού και τέλος, ποιος από τους δύο εναγόμενος οφείλει - αν οφείλει - να τον αποζημιώσει. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες (περιλαμβανομένων των διαδίκων), ενώ κατάθεταν ενόρκως ενώπιόν μου. Αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης τους αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στον ουσιώδη χρόνο καθώς και την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση. Αντιπαραβάλλοντας τις εκατέρωθεν εκδοχές, με βάθρο τόσο τους δικογραφημένους ισχυρισμούς όσο και την προσαχθείσα μαρτυρία προς υποστήριξη της εκδοχής κάθε πλευράς, θεωρώ ότι τα πραγματικά - ουσιαστικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον ουσιώδη χρόνο, στο βαθμό και την έκταση που μου παρέχεται η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με αυτά, κατά κύριο λόγο είναι σύμφωνα με την εκδοχή του ενάγοντα. Είμαι διατεθειμένος να δεχθώ σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα και σε πιο περιορισμένη έκταση και μέρος της μαρτυρίας του εναγόμενου
4. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, ασφαλώς αναφέρομαι σ' εκείνο το μέρος της μαρτυρίας που συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας. Ειδικότερα: Ο ενάγοντας ως μάρτυρας, σε γενικές γραμμές μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του, σε σημαντικό βαθμό ενισχύεται και/ή επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία των δύο άλλων μαρτύρων που κατάθεσαν για την υπόθεσή του, τους οποίους, για λόγους που θα παραθέσω αργότερα θεωρώ απόλυτα αξιόπιστους. Σε κάποιο βαθμό, η μαρτυρία του ενάγοντα επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία του εναγόμενου
5. Επιπλέον είναι και το γεγονός, ότι αρκετοί από τους ισχυρισμούς του παρέμειναν αναντίλεκτοι, χωρίς να μου διαφεύγει ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που ούτε καν του υποβλήθηκε η περί αντιθέτου θέση των εναγόμενων, για να του δοθεί η ευκαιρία, αν μη τι άλλο να σχολιάσει. Θα έλεγα ότι, στο βαθμό και την έκταση που δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ενάγοντα, αυτό, κατά κύριο λόγο οφείλεται στο γεγονός ότι η εν λόγω μαρτυρία δε συνίσταται σε γεγονότα που γνωρίζει ο ενάγοντας, αλλά σε συμπεράσματα τα οποία εξάγει, με βάθρο, ναι μεν υπαρκτά γεγονότα, πλην όμως, τα οποία δεν οδηγούν αναπόφευκτα στα εν λόγω συμπεράσματα. Απ' εκεί και πέρα, υπήρξαν στιγμές που ο ενάγοντας ήταν αντιφατικός, είτε ακόμη που προέβαλε ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Παρόλα αυτά, το μέρος της μαρτυρίας του που αποδέχομαι είναι θεμελιωμένο σε τόσο στέρεα βάση, σε βαθμό που ουδόλως μπορεί να την υποθεμελιώσει η κρίση μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία του ως μάρτυρα κατά λοιπά. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα που αιτιολογούν, επαρκώς, πιστεύω τις παραπάνω διαπιστώσεις μου: Σύμφωνα με την παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης, ο ενάγοντας, στον ουσιώδη χρόνο επισκέφθηκε τα γραφεία των εναγόμενων 1 και 2 και ενδιαφέρθηκε να αγοράσει από αυτούς το επίδικο όχημα. Στην γραπτή του δήλωση (τεκμήριο 1), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, αναφέρει ότι ανάμεσα σε πολλά άλλα αυτοκίνητα που του πρότειναν για αγορά οι εναγόμενοι ο ίδιος ενδιαφέρθηκε για το επίδικο που του είχε αρέσει. Αντεξεταζόμενος προέβαλε τις ακόλουθες εκδοχές για το ίδιο θέμα: Οι εναγόμενοι του πρότειναν μόνο το επίδικο όχημα. Ο ίδιος είδε ορισμένα και κατέληξε στο συγκεκριμένο. Είδε διάφορα αυτοκίνητα από μόνος του, οι εναγόμενοι και συγκεκριμένα ο εναγόμενος 2 του πρότεινε το επίδικο και κατέληξε σ' αυτό. Το πόσο «συνάδουν» οι παραπάνω εκδοχές είναι ολοφάνερο. Ενώ δέχομαι τον ισχυρισμό του, ότι ο εναγόμενος 2 του ανάφερε ότι το επίδικο όχημα ήταν σε καλή μηχανική κατάσταση, κάτι που εν τέλει ομολόγησε και ίδιος ο εναγόμενος 2, υπό το βάρος της αντεξέτασης στην οποία υποβλήθηκε, δεν μπορώ να δεχθώ και ότι του παρέσχε και σχετική εγγύηση για ένα χρόνο. Επί του προκειμένου, δε θεωρώ αξιόπιστη τη μαρτυρία του ενάγοντα επειδή υπήρξε αντιφατικός και όχι μόνο. Ειδικότερα: Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του (παράγραφος 5 της έκθεσης απαίτησης) ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προσωπικά την καλή κατάσταση του επίδικου οχήματος, για τουλάχιστον ένα χρόνο. Με τη γραπτή του δήλωση, ο ενάγοντας περιορίζει την περίοδο της εγγύησης στον έναν χρόνο, ενώ, αντεξεταζόμενος προέβαλε τις ακόλουθες εκδοχές συναφώς με το θέμα: Ο εναγόμενος 2, του είπε ότι το όχημα είναι σε καλή κατάσταση και του το εγγυήθηκε να το πάρει (χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στη διάρκεια της εγγύησης). Στην ερώτηση, «Και το αγοράσετε επειδή πιστέψατε τα λόγια του Ζήνωνα - εναγόμενος 2 - ;» «Την επομένη μέρα έγινε ένας έλεγχος του αυτοκινήτου και δεν έδειξε να έχει κάτι το σοβαρό και με την εγγύηση του ίδιου ότι ήταν όλα καλά έγινε η αγορά» ήταν η απάντηση. Κληθείς να πει κατά πόσο μπορούσε να θυμηθεί τα λόγια του εναγόμενου συναφώς με το περιεχόμενο της εγγύησης που του παρέσχε, απάντησε περίπου ως εξής: «Δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα την ακριβή συνομιλία πριν 4 χρόνια. Όταν μου εξηγούσε τα διάφορα ... μου έλεγε, "κανένα πρόβλημα σου το εγγυούμαι." Έγινε ο έλεγχος και καταλήξαμε στην αγορά.» Στην συνέχεια ισχυρίστηκε ότι η εγγύηση θα πήγαινε για ένα χρόνο, ενώ στην αμέσως επόμενη ερώτηση («Το ρώτησες για την διάρκεια της εγγύησης ή σου είπε από μόνος του;») απάντησε ως εξής: «Όχι, μου έδωσε για ένα χρόνο αν έχει πρόβλημα να το διορθώσουμε και εφόσον νομικά σαν καταναλωτές όταν αγοράσουμε κάτι μεταχειρισμένο δικαιούμαστε ένα χρόνο σαν εγγύηση βάσει νομοθεσίας.» Το υπόλοιπο μέρος της αντεξέτασης του ενάγοντα συναφώς με το ίδιο θέμα παρατίθεται αυτούσιο. «Ερ. Δηλαδή ο Ζήνωνας σας είπε έχετε ένα χρόνο εγγύηση γιατί βάσει νομοθεσίας έχω ευθύνη για ένα χρόνο; Απ. Όχι. Αυτά δε μου τα είπε. Ερ. Αλλά, ποιος σας τα είπε αυτά για τη νομοθεσία; Απ. Τα γνώριζα και γνωρίζω από μόνος μου. .................................. .................................. Ερ. Λέτε ότι σας είπε ο Ζήνωνας αν πάθει οτιδήποτε το αυτοκίνητο θα το διορθώσουμε; Ποιους εννοούσε στο «διορθώσουμε;» Απ. Στη συνομιλία μας, την ώρα της αγοράς, στην παρουσίαση του αυτοκινήτου, μου είπε ότι δεν έχει πρόβλημα και αν υπάρξει σου το εγγυούμαι. Ερ. Μήπως εννοούσε ότι θα σου το διορθώσουμε η εταιρεία; Απ. Δε μιλούσαμε για συγκεκριμένο πρόβλημα ή προϋπάρχον ή κάτι που θα έρχετουν. Ερ. Ποιος θα το διόρθωνε; Απ. Μα δε μιλήσαμε για κάποιο διόρθωμα. Ερ. Αλλά γιατί μιλήσατε; Απ. Ο κ. Ζήνωνας, ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, στην παρουσίασή του, μου ανάφερε μην έχεις πρόβλημα αν υπάρξει κάτι έχει ένα χρόνο εγγύηση. Ερ. Και η εγγύηση ήταν από την εταιρεία του κ. Ζήνωνα; Απ. Ναι.» Ότι δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προσωπικά την καλή κατάσταση του επίδικου οχήματος καταφαίνεται και από το περιεχόμενο της επιστολής του δικηγόρου του προς τους εναγόμενους 1, ημερομηνίας 20.7.2009 (τεκμήριο 5) και συγκεκριμένα από την ακόλουθη παράγραφο: «Η συμφωνία πώλησης του οχήματος έγινε την 23.01.2009 μετά τη διαβεβαίωση σας ότι δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα αλλά και ότι εγγυάστε την καλή κατάσταση του πιο πάνω οχήματος για τουλάχιστον ένα χρόνο». Η υπογράμμιση είναι δική μου. Για να επαναλάβω το παραπάνω απόσπασμα είναι από την επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα προς τους εναγόμενους 1 και όχι και προς τον εναγόμενο 2, είτε μόνο προς τον εναγόμενο 2, επομένως, δεν τίθεται θέμα παροχής εγγύησης από τον τελευταίο προς τον ενάγοντα και γι' αυτό το λόγο. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Δέχομαι τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι το επίδικο όχημα πωλήθηκε στον ίδιο από τους εναγόμενους 1 και 2 υπό την προσωπική τους ιδιότητα και όχι υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα οποιουδήποτε τρίτου, όπως είναι η θέση των εναγόμενων 1 και
6. Για την ώρα περιορίζομαι να πω τούτο· οι εναγόμενοι 1 και 2, που με τα δικόγραφά τους ισχυρίζονται ότι πωλητής του οχήματος ήταν κάποιος τρίτος που το άφησε στα γραφεία τους, με εντολή στους ίδιους να το πωλήσουν σαν αντιπρόσωποί του, ως επίσης και ότι ενημέρωσαν σχετικά τον ενάγοντα ότι οι ίδιοι ήταν αντιπρόσωποι κάποιου τρίτου (βλ. την παράγραφο 3 της υπεράσπισης) το μόνο που υπόβαλαν στον ενάγοντα συναφώς με το θέμα είναι ότι ο λόγος που δεν εκδόθηκε τιμολόγιο από τους εναγόμενους 1 για την επίδικη αγοραπωλησία είναι επειδή δεν ήταν οι πωλητές, αλλά κάποιος τρίτος τον οποίο αντιπροσώπευαν, είτε οι εναγόμενοι 1 είτε ο εναγόμενος
7. Πέραν από την προφανή αντίφαση σε σχέση με το ποιος από τους δύο εναγόμενους ήταν ο υποτιθέμενος αντιπρόσωπος, η ουσία έγκειται στο γεγονός, ότι δεν υποβλήθηκε στον ενάγοντα ότι του αποκαλύφθηκε από τους εναγόμενους 1 και 2 ότι λειτουργούσαν υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα και όχι προσωπικά. Όταν αργότερα θα ασχοληθώ ειδικά με τη μαρτυρία του εναγόμενου 2, θα παραθέσω και διάφορους άλλους λόγους, για τους οποίους θεωρώ υπεύθυνους έναντι του ενάγοντα για την επίδικη σύμβαση τους δύο εναγόμενους και όχι οποιοδήποτε τρίτο, τον οποίο δήθεν αυτοί αντιπροσώπευαν. Η μαρτυρία του ενάγοντα συναφώς με το πρόβλημα που εκδηλώθηκε στο διαφορικό του επίδικου οχήματος, το χρόνο που εκδηλώθηκε το πρόβλημα καθώς και την αιτία του, γίνεται αποδεκτή, αφού, εκτός από αξιόπιστη ενισχύεται και/ή επιβεβαιώνεται και από άλλη, επίσης αξιόπιστη μαρτυρία, η οποία, σε σημαντικό βαθμό παρέμεινε αναντίλεκτη. Θα έλεγα ότι ακόμη και ο εναγόμενος 2, ό, τι αμφισβητεί δεν είναι αυτό καθ' αυτό το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο όχημα, αλλά, ότι ο ίδιος καθώς και οι εναγόμενοι 1, υπέχουν ευθύνης να αποζημιώσουν τον ενάγοντα για τη ζημιά που υπέστη συνεπεία αυτού. Εκείνο που σίγουρα δεν μπορώ να δεχθώ απ' όσα ανάφερε ο ενάγοντας είναι τον ισχυρισμό του, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 γνώριζαν την ύπαρξη του παραπάνω προβλήματος και ότι με δόλο και/ή με ψευδείς παραστάσεις του το απέκρυψαν προκειμένου να τον πείσουν να αγοράσει το επίδικο όχημα. Εκτός του ότι δεν υπάρχει καθόλου άμεση μαρτυρία ή έστω, ικανοποιητικά στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας που να οδηγούν με ασφάλεια στην εξαγωγή ενός τέτοιου συμπεράσματος, υπάρχει ένα σημαντικό γεγονός, το οποίο ο ενάγοντας, μολονότι δικογραφεί, όχι τυχαία πιστεύω, επέλεξε να αποσιωπήσει με τη μαρτυρία του, το οποίο καθιστά πιο πιθανό να μη γνώριζαν οι εναγόμενοι την ύπαρξη του προβλήματος κατά το χρόνο που του πώλησαν και παράδωσαν το επίδικο όχημα. Αναφέρομαι ασφαλώς στο γεγονός, ότι, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και των δυο πλευρών, αλλά και όπως κατάθεσαν ενόρκως, τόσο ο ενάγοντας αντεξεταζόμενος όσο και ο εναγόμενος κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασής του, της αγοράς του επίδικου οχήματος προηγήθηκε μηχανικός έλεγχός του από μηχανικό της επιλογής του ενάγοντα. Και ως θέμα κοινής λογικής, δεν πιστεύω ότι ο εναγόμενος 2, εάν γνώριζε για το πρόβλημα που αντιμετώπιζε το επίδικο όχημα και πολύ περισσότερο, αυτός το απέκρυψε προσωρινά με τον τρόπο που πιθανολογεί ο Μ.Ε.3 ότι αποκρύφτηκε, θα ήταν τόσο αφελής ώστε να επιτρέψει να υποβληθεί σε μηχανικό έλεγχο το όχημα, από μηχανικό της επιλογής του ενάγοντα. Ούτε και μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι ο λόγος που δέχθηκε να γίνει το τελευταίο είναι γιατί θεωρούσε ότι λόγω της απόκρυψης του συγκεκριμένου προβλήματος, θα ήταν αδύνατο αυτό να διαπιστωθεί. Μπορεί ο μηχανικός του ενάγοντα να μην το διαπίστωσε, ωστόσο, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι αυτός θα έλεγχε μηχανικά το επίδικο όχημα προτού το αγοράσει ο ενάγοντας και όχι ο Μ.Ε.3, ο οποίος και διαπίστωσε το πρόβλημα. Ωστόσο, για να καταλήξω, ότι ο ενάγοντας εκλαμβάνει ως γεγονός, ό, τι υποθέτει γύρω από το συγκεκριμένο θέμα αποδεικνύεται και απ' όσα είπε στο τέλος της αντεξέτασής του. Ειδικότερα: Ερωτηθείς από πού γνώριζαν οι εναγόμενοι προτού ενημερωθούν από τον ίδιο ότι το επίδικο όχημα ήταν χαλασμένο, απάντησε περίπου ως εξής: «Δε νομίζω να έχω κάποιο λόγο εγώ να με ενδιαφέρει ή να μη με ενδιαφέρει αν το γνώριζαν. Το γνώριζαν και το απέκρυψαν». «Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι το γνώριζαν;» ήταν η επόμενη ερώτηση. «Από την αναφορά των ειδικών μηχανικών του συνεργείου που μου εξήγησαν πως αποκρύβεται το πρόβλημα» ήταν η απάντησή του. Φυσικά, το πώς αποκρύβεται το πρόβλημα, το οποίο, σύμφωνα με τη μαρτυρία που επικαλείται ο ενάγοντας, τοποθετείται χρονικά στο 2005, δεν εξυπακούει άνευ άλλου και ότι το γνώριζαν οι εναγόμενοι 1 και 2, είτε ακόμη ότι αυτοί το απέκρυψαν για τον λόγο ή λόγους που ανάφερε ο ενάγοντας. Τέλος, αναφορικά με όσα ακολούθησαν από τη στιγμή που ο ενάγοντας πληροφορήθηκε την ύπαρξη του προβλήματος που υπήρχε στο επίδικο όχημα και πάλι δέχομαι την εκδοχή του, σε αντίθεση με την αντίστοιχη του εναγόμενου 2, την οποία, στο βαθμό και την έκταση που είναι αντίθετη, την απορρίπτω ως εντελώς αναξιόπιστη και ψευδή. Επί του προκειμένου, η μαρτυρία του ενάγοντα, σε συνδυασμό με τη μαρτυρία των Μ.Ε.2 και 3, δεν αφήνει ίχνος αμφιβολίας, ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι σύμφωνα με την εκδοχή του ενάγοντα, ο οποίος θεωρώ ότι κατάθεσε με απόλυτη πειστικότητα και ειλικρίνεια όλη την αλήθεια συναφώς με αυτά. Η ουσία της μαρτυρίας του Μιχάλη Κουλουτσίδη (Μ.Ε.2), ο οποίος εργάζεται στο Υπουργείο Εμπορίου και συγκεκριμένα στην υπηρεσία καταναλωτών έγκειται στα εξής: Στις 25.6.2009 τού ανατέθηκε από την υπηρεσία η διερεύνηση του γραπτού παραπόνου του ενάγοντα, ημερομηνίας 24.6.2009 (τεκμήριο 3). Στις 29.6.2009 είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ενάγοντα, ο οποίος του είπε πως είχε πάει μία φορά στον εναγόμενο 2 και του είπε για το πρόβλημα που είχε το επίδικο όχημα. Ο τελευταίος, του είπε ότι το δημιούργησε ο ίδιος, οπότε και δεν ήταν διατεθειμένος να πληρώσει για την επιδιόρθωσή του. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο μάρτυρας με τον εναγόμενο την ίδια μέρα, δηλαδή στις 29.6.2009, ο εναγόμενος, του είπε ότι δεν είναι πρόθυμος να καλύψει τη ζημιά κανενός και αν έχει παράπονο ο πελάτης, ας κινηθεί νομικά εναντίον του. Από τη μαρτυρία του υπό αναφορά μάρτυρα, ως ανωτέρω, την οποία αποδέχομαι και ως αναντίλεκτη, εκτός από αξιόπιστη, συγκρατώ κυρίως τον ισχυρισμό του, ότι κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας του με τον εναγόμενο, ο τελευταίος του είπε ότι αν έχει πρόβλημα ο πελάτης, ας κινηθεί νομικά εναντίον του. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος, αναφερόμενος στον ενάγοντα και συνομιλώντας με υπάλληλο της υπηρεσίας καταναλωτών για το πρόβλημα που προέκυψε στο επίδικο όχημα, τον αποκάλεσε πελάτη, ενισχύει ακόμη περισσότερο την εκδοχή του ενάγοντα, ότι πωλητές του οχήματος ήταν οι δύο εναγόμενοι υπό την προσωπική τους ιδιότητα και όχι υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα, όπως είναι η εκδοχή τους. Επί της ουσίας γίνεται αποδεκτή και η μαρτυρία του Μάρκου Ορφανίδη (Μ.Ε.3), η οποία, σε σημαντικό βαθμό παρέμεινε αναντίλεκτη. Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο μάρτυρας που κατάθεσε τόσο για τα γεγονότα όσο και ως εμπειρογνώμονας, ενώ από τη μια δεν έχει αμφισβητηθεί για πλείστα όσα έχει αναφέρει και υπό τις δύο ιδιότητες, από την άλλη θεωρώ ότι με έχει εφοδιάσει με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που μου επιτρέπουν να καταλήξω σε δικαστική κρίση (βλ. Pouris and another ν. The Republic