INORI CO LTD ν. Κυριάκου Λοϊζίδη κ.α., Αριθμός αγωγής: 5649/12, 16/7/2013

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, The Chain Gulf Traders Ltd κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,

(1997)1 (B) Α.Α.Δ. 1168, Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818 κ.ο.κ.). Αν διαπιστωθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται - σωρευτικά εννοείται - το δικαίωμα του ενάγοντα να αποταθεί στο δικαστήριο για έκδοση συνοπτικής απόφασης θεμελιώνεται, ενώ την ίδια ώρα, το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης, μετατοπίζεται στον εναγόμενο. (βλ. Kyprianides v. Ioannou

(1961)1 C.L.R. 265, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333 κ.α.). Δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί βεβαιότητα επιτυχίας μιας υπεράσπισης, αφού, μια καλή πιθανότητα επιτυχίας θα είναι αρκετή. Τα εγειρόμενα θέματα προς υπεράσπιση, θα πρέπει να δίνονται ενόρκως, με ικανές λεπτομέρειες στις οποίες στηρίζονται. (βλ. Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Azziz Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239). Καθ' όλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αναστασίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 230/2009, ημερομηνίας 22.1.2013, στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγόμενων: «.είναι γνωστό ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Προσφέρεται στα πλαίσια όσο το δυνατόν γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης εκεί όπου ο ενάγων συμμορφούμενος με τις διατάξεις της Δ.18 θ.1, μετατοπίζει το βάρος στους ώμους του εναγομένου για να αποκαλύψει καλή υπεράσπιση. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή και καθιερωμένη νομολογία, να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamko Constructions Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ. 376). Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 408, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.. ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Το τι αναμένεται από ένα εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant´s affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff´s claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. ... if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.» Αναφορικά με το σκοπό της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση, σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στη Νεάρχου (ανωτέρω) αυτός είναι: «.κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόση καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ. 1 - 5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Στην υπό κρίση αίτηση αποτελεί γεγονός ότι οι δύο πρώτες προκαταρκτικές-δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις πληρούνται. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή τους με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ενώ οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο ο Yosi Shukrun είναι πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής, έχοντας υπόψη και τις σχετικές αρχές που διέπουν το θέμα, με αναφορά στις Δημητρίου, The Chain Gulf Traders Ltd και Νεάρχου (ανωτέρω), από την οποία (Νεάρχου) και το ακόλουθο απόσπασμα: «Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136 - 138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία)». Δε θεωρώ ότι ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες είναι πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται. Ακολουθεί το σκεπτικό: Ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες στην παράγραφο 2 της δήλωσής του, ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο είχε προσωπική εμπλοκή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία εμπίπτουν στην άμεση και προσωπική του γνώση και είναι γεγονότα τα οποία γνωρίζει πολύ καλά και είναι ικανός να ορκιστεί θετικά γι αυτά προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης. Τα όσα ακολουθούν δε νομίζω να συνάδουν με τους παραπάνω ισχυρισμούς του μάρτυρα. Ειδικότερα: Ενώ ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι είναι ικανός να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, την ίδια ώρα προβαίνει σε διαζευκτικούς ισχυρισμούς συναφώς με μερικά από αυτά (τα οποία είναι και από τα πλέον σημαντικά, για σκοπούς θεμελίωσης της αξίωσης των εναγόντων) γεγονός ανεπίτρεπτο, αν ληφθεί υπόψη, ότι σε μια ένορκη δήλωση δεν επιτρέπεται η προβολή διαζευκτικών ισχυρισμών, ιδιαίτερα όταν αυτή κατατίθεται προς υποστήριξη αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Κάτι τέτοιο συμβαίνει καταρχήν, στην παράγραφο 4 της υπό αναφορά ένορκης δήλωσης, όπου ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι οι δύο εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό της αξίωσής τους, από κοινού ή ξεχωριστά, ως οφειλόμενο και πληρωτέο σύμφωνα με δεόντως εκδοθέντα, παραδοθέντα και αποδεχόμενα τιμολόγια προς το Λοϊζίδη (δηλαδή τον εναγόμενο 1) και/ή ως οφειλόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού της Εναγόμενης 2 στην Ενάγουσα και ως αδιαμφισβήτητο ποσό το οποίο ο Λοϊζίδης και/ή η Εναγόμενη 2 έχουν αποδεχθεί κ.λ.π. Από τους παραπάνω ισχυρισμούς του μάρτυρα ανακύπτουν τα ακόλουθα ερωτήματα: Καταρχήν, το ποσό της αξίωσης των εναγόντων οφείλεται από κοινού ή ξεχωριστά από τους δύο εναγόμενους; Ακολούθως, το ποσό αυτό οφείλεται βάσει τιμολογίων που εκδόθηκαν και παραδόθηκαν προς τον εναγόμενο 1, ο οποίος τα αποδέχθηκε ή αποτελεί το υπόλοιπο του λογαριασμού των εναγόμενων 2; Τέλος, ποιος ανέλαβε την εξόφλησή τους προς τους ενάγοντες; Ο εναγόμενος 1, οι εναγόμενοι 2 ή και οι δύο εναγόμενοι; Είναι φανερό από τα παραπάνω ερωτήματα, ότι ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες, παρά τον περί αντιθέτου ισχυρισμό του, δεν μπορούσε να ορκιστεί θετικά ούτε για τη φύση της αξίωσης των εναγόντων καθώς και για το ύψος της, μα ούτε και ως προς το εναντίον ποιου από τους δύο εναγόμενους αυτή θα έπρεπε να είχε στραφεί. Ότι ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες δεν είναι ικανό πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, έμμεσα, το ομολογεί και ο ίδιος με όσα αναφέρει στην παράγραφο 11 της ένορκης του δήλωσης, συναφώς με το ποσό της αξίωσης των εναγόντων, για το οποίο, οι τελευταίοι ζητούν την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον και των δύο εναγόμενων. Η σχετική παράγραφος παρατίθεται αυτούσια: «Ως εκ της προσωπικής μου εμπλοκής στη συμβατική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας από τη μια και των Εναγομένων 1 και 2 από την άλλη, γνωρίζω προσωπικά ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έλαβαν τα Τιμολόγια, αποδέχθηκαν και αναγνώρισαν τα ποσά υπό αυτά τα τιμολόγια ως οφειλόμενα προς την Ενάγουσα και από κοινού ή ξεχωριστά ανέλαβαν να εξοφλήσουν το ποσό συνολικού ύψους USD 30.978,20, το οποίο αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο αδιαμφισβήτητο χρέος πληρωτέο προς την Ενάγουσα, το οποίο εγώ προσωπικά γνωρίζω και πιστεύω ότι οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 οφείλουν και είναι υπεύθυνοι να πληρώσουν άμεσα στην Ενάγουσα.» Οι υπογραμμίσεις και η έμφαση είναι δικά μου. Το ερώτημα ποιος από τους δύο εναγόμενους οφείλει στους ενάγοντες το ποσό που αυτοί αξιώνουν εναντίον και των δύο με την υπό κρίση αίτηση, προβάλλει εντονότερα, έχοντας υπόψη τους παραπάνω ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα, αλλά και όσα ακολουθούν, τα οποία απορρέουν από το περιεχόμενο των διαφόρων τεκμηρίων που επισυνάπτονται στην ίδια ένορκη δήλωση. Ειδικότερα: Όλα τα τιμολόγια που εξέδωσαν οι ενάγοντες επί των οποίων επιχειρούν να θεμελιώσουν την επίδικη αξίωσή τους εναντίον και των δύο εναγόμενων, τα εξέδωσαν επ' ονόματι του εναγόμενου 1 και όχι και των εναγόμενων 2. Ακολούθως, ενώ είναι γεγονός, ότι από το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που παραθέτουν οι ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, έστω έμμεσα γίνεται παραδοχή εκ μέρους του εναγόμενου 1 του ποσού της αξίωσης των εναγόντων, η ουσία έγκειται στο εξής, το οποίο φαίνεται να παραβλέπει ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες, κάτι που δεν μπορεί ασφαλώς να κάνει και το Δικαστήριο. Ενώ οι ενάγοντες με τα διάφορα ηλεκτρονικά τους μηνύματα απευθύνονται στον εναγόμενο 1, ο τελευταίος απαντά σε όλα, όχι προσωπικά, αλλά, πάντοτε εκ μέρους των εναγόμενων 2. Βλέπε τη φράση στο εντελώς πάνω μέρος των υπό αναφορά μηνυμάτων, «From: Loizides Domenico Ltd». Το γεγονός, τέλος, ότι η σχετική κατάσταση λογαριασμού που εξέδωσαν οι ενάγοντες (μέρος του τεκμηρίου 15 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση) είναι στο όνομα των εναγόμενων 2 και το καθολικό που ετοίμασαν οι εσωτερικοί λογιστές τους (τεκμήριο 16 στην ίδια ένορκη δήλωση) παρουσιάζει και τους δύο εναγόμενους να τους οφείλουν το ποσό που αξιώνουν εναντίον τους με την αγωγή τους, επιτείνει ακόμη περισσότερο τη σύγχυση σε σχέση με το ποιος τελικά τους οφείλει το ποσό που αξιώνουν εναντίον και των δύο εναγόμενων. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αιτιολογήσω το συμπέρασμά μου ότι ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες δεν αποτελεί πρόσωπο που θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώσει τη βάση της αγωγής και το ποσό της αξίωσης των εναγόντων. Και με δεδομένο ότι καθώς ήδη έχει αναφερθεί οι τρεις προκαταρκτικές - δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις θα πρέπει να πληρούνται σωρευτικά για σκοπούς θεμελίωσης του δικαιώματος των εναγόντων να αποταθούν στο Δικαστήριο για έκδοση συνοπτικής απόφασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει, δεν τίθεται θέμα μετατόπισης βάρους στους εναγόμενους 1 και 2 για να με ικανοποιήσουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση ή ότι αποκαλύπτουν τέτοια γεγονότα, επαρκή, για να τους δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης, παρότι θα μπορούσε να λεχθεί, ότι οι λόγοι για τους οποίους έχει κριθεί ότι ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες δεν αποτελεί πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, την ίδια ώρα συνιστούν επαρκή γεγονότα για να δοθεί και στους δύο εναγόμενους το δικαίωμα υπεράσπισης. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα η αίτηση απορρίπτεται. Παρέχεται άδεια χωρίς όρους και στους δύο εναγόμενους να καταχωρήσουν υπεράσπιση εντός είκοσι ημερών. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων 1 και 2 και σε βάρος των εναγόντων, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο