ΙKOS CIF LIMITED ν. VINCENT PHISTER, Αρ. Αγωγής: 3200/10, 9/8/2013

(1)Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος διαγραφής των αιτουμένων φράσεων και/ή προτάσεων που αναφέρονται στην αίτηση.

(2)Η παράγραφος 16 της Έκθεσης Απαίτησης και/ή οι φράσεις και/ή προτάσεις και/ή λέξεις τις οποίες ο εναγόμενος επιζητά να διαγράψει δεν είναι αχρείαστες ή σκανδαλώδεις ή δημιουργούν προκατάληψη ή αμηχανία στον εναγόμενο.

(3)Η Έκθεση Απαίτησης συνάδει με όλες τις αρχές που έχουν καθιερωθεί σχετικά με την δικογράφηση (Pleading).

(4)O εναγόμενος εμποδίζεται και/ή κωλύεται να προβεί σε αυτό το στάδιο σε αίτημα διαγραφής δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου εφόσον κατά το στάδιο των οδηγιών δυνάμει της Δ.30 δεν ήγειρε οποιοδήποτε τέτοιο ζήτημα.

(5)Ο εναγόμενος ενεργεί κακόπιστα και με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης εφόσον δεν έχει εγείρει ζήτημα διαγραφής οποιοδήποτε δικογράφου στο στάδιο των οδηγιών που έλαβε χώρα στις 18.12.2012.

(6)Η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση και/ή παρακώλυση της διαδικασίας.

(7)Η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 25.1.2013 είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή δεν συνιστά αποδεκτή μαρτυρία εφόσον έγινε από το δικηγόρο του εναγομένου χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση γιατί δεν προέβηκε στην ένορκη δήλωση ο εναγόμενος.

(8)Η μονομερής αίτηση του εναγομένου-αιτητή ημερομηνίας 25.1.2013 είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.» Στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Κωνσταντινίδη, διευθυντή της καθ' ης η αίτηση, αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Όπως αναφέρει με την επιφύλαξη της παραγράφου 16 της έκθεσης απαίτησης διασφαλίζεται ότι η ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση δεν προβαίνει σε παράλληλες διαδικασίες και επιφυλάσσει το δικαίωμα της να προωθήσει την απαίτηση της για το αστικό αδίκημα της συνομωσίας ξεχωριστά μαζί με τους άλλους συναδικοπραγούντες. Η έκθεση απαίτησης αναφέρεται συνάδει με όλες τις αρχές που έχουν καθιερωθεί σχετικά με τη δικογράφηση και ο εναγόμενος ενεργεί κακόπιστα με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Οι συνήγοροι των δυο πλευρών περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες εξέτασα. Προτού εξετάσω την ουσία της αίτησης θα ασχοληθώ με το λόγο

(7)της ένστασης που εγέρθηκε από την καθ' ης η αίτηση, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική εφόσον έγινε από δικηγόρο συνεργαζόμενη με τους δικηγόρους του εναγομένου και δεν αναφέρει καν το λόγο που προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση και όχι ο εναγόμενος. Προς υποστήριξη των θέσεων τους οι συνήγοροι της καθ' ης η αίτηση αναφέρθηκαν στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 A ΑΑΔ 82: «Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένα εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην παρούσα περίπτωση όπως ορθά υποδείχθηκε από τον κ. Κυριακόπουλο προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Επιπρόσθετα τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση αφορούν νομικά θέματα. Πέραν τούτου με βάση τη Δ.48 Θ. 9 (j) δεν είναι αναγκαία η καταχώρηση ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη αίτησης διαγραφής. Έχοντας λοιπόν υπόψη τη φύση του αιτήματος και τα πιο πάνω στοιχεία δεν κρίνω ότι το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα της εν λόγω ένορκης δήλωσης. Η Δ.19 Θ.4 και η Δ.19 Θ.26 επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση προνοούν τα ακόλουθα. "

1. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums, and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person." "
2. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." H Δ.19 Θ.6 είναι πανομοιότυπη με το O.19 r.27 και χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο Annual Practice 1958 στις σελ. 477-478 ως ακολούθως: "Grounds for Granting or Refusing.- "The rule that the Court is not to dictate to parties how they should frame their case, is one that ought always to be preserved sacred. But that rule is, of course, subject to this modification and limitation, that the parties must not offend against the rules of pleading which have been laid down by the law; and if a party introduces a pleading which is unnecessary, and it tends to prejudice, embarrass, and delay the trial of the action, I then becomes a pleading which is beyond his right" ..................................... "Unnecessary." - The mere fact that an opponent's pleading contains some unnecessary matter is not sufficient ground for an application under the Rule. A statement will not be struck out merely because it is unnecessary, so long as it is otherwise harmless. .............................. "Scandalous." - The Court has a general jurisdiction to expunge scandalous matter in any record or proceeding (even in bills of costs, Re Miller, 54 L. J. Ch. 205). As to scandal in affidavits, see O.38, r.
3. Allegations of dishonesty and outrageous conduct, etc., are not scandalous, if relevant to the issue (Everett v. Prythergch, 12 Sim. 363; Rubery v. Grant, L.R. 13 Eq. 443). "The mere fact that these paragraphs state a scandalous fact does not make them scandalous"...................................................... "The sole question is whether the matter alleged to be scandalous would be admissible in evidence to show the truth of any allegation in the pleading which is material with reference to the relief prayed" (per Selborne. L.C., in Christie v. Christie, L.R. 8 Ch. p. 503; and see Cashin v. Cradock, 3 Ch. D. 376; Whitney v. Moignard, 24 Q. B. D. 630). Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σοφοκλή Τ. Σαββίδη

(1997)1 Β ΑΑΔ 685 που με παρέπεμψαν οι συνήγοροι της καθ' ης η αίτησης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ενοχλητικό ("embarrassing") παραπέμποντας στο σύγγραμμα Bullen & Leace, "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση: "Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which stated immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations." Στην υπόθεση Brooking v. Maudslay, 55 L.T. 343 που γίνεται αναφορά τόσο στο Annual Practice (πιο πάνω) όσο και στο σύγγραμμα John O' Hare & Robert N Hill Civil Litigation, 6η έκδοση σελ. 204, o ενάγοντας προέβη στην έκθεση απαίτησης του σε ισχυρισμούς για ανέντιμη συμπεριφορά εναντίον του εναγομένου χωρίς όμως να αξιώνει οποιαδήποτε θεραπεία σ' αυτήν τη βάση. Οι σχετικοί ισχυρισμοί του ενάγοντα διαγράφηκαν ως σκανδαλώδεις και επειδή προκαλούσαν αμηχανία στον εναγόμενο. Ο κ. Κυριακόπουλος στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση οι ισχυρισμοί για συνομωσία σε βάρος του εναγομένου οι οποίοι δεν έχουν καμία συνάφεια ή σχέση με τις αιτούμενες θεραπείες είναι σκανδαλώδεις, αχρείαστοι (αφού δεν προωθούν οποιαδήποτε θεραπεία που ζητείται σε βάρος του εναγομένου), τείνουν να δημιουργήσουν προκατάληψη ή αμηχανία στον εναγόμενο και είναι ανεπίτρεπτοι και σχεδιασμένοι να προδιαθέσουν και να προκαταβάλουν το Δικαστήριο εναντίον του. Από την άλλη οι συνήγοροι της ενάγουσας εισηγούνται ότι η οποιαδήποτε αναφορά του εναγομένου εναντίον της ενάγουσας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική εφόσον βάσει των αρχών δικογράφησης το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά τη δίκη (Davy v. Garret, 7 Ch. D. 486). Επιπρόσθετα, εισηγούνται ότι οι συγκεκριμένες φράσεις και/ή προτάσεις σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζουν δυσμενώς τον εναγόμενο αφού αποτελούν μια απλή επιφύλαξη με σκοπό την αποφυγή έγερσης παράλληλων διαδικασιών εναντίον του από την ενάγουσα, εφόσον η ενάγουσα πιθανόν να αναφερθεί σε ίδια ή παρόμοια γεγονότα στις δυο αγωγές. Σε οποιαδήποτε διαφορετική περίπτωση, συνεχίζει η εισήγηση, ο εναγόμενος θα είχε το δικονομικό πλεονέκτημα να εγείρει το θέμα ως παράλληλη διαδικασία με τα ίδια γεγονότα. Γι' αυτό λοιπόν αποτελεί υποχρέωση της ενάγουσας, σύμφωνα με τους συνηγόρους της, να επιφυλάξει τα δικαιώματα της. Όπως αναφέρεται στην αγόρευση οι διάδικοι στην παρούσα υπόθεση είναι διάδικοι και σε άλλες δικαστικές διαδικασίες ενώπιον πολλών δικαστηρίων. Η υπόθεση συνωμοσίας του εναγομένου εις βάρος της ενάγουσας είχε εγερθεί και εκκρεμεί πολύ πριν από την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης της ενάγουσας στην παρούσα υπόθεση. Αποτελεί κοινώς αποδεκτή θέση η οποία προκύπτει και από την έκθεση απαίτησης ότι δεν αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία για συνομωσία εναντίον του εναγομένου. Αυτό που ουσιαστικά επιδιώκεται με τις φράσεις που ζητείται η διαγραφή τους είναι η επιφύλαξη του δικαιώματος της ενάγουσας να αξιώσει θεραπείες σε συνάρτηση με συνομωσία σε άλλες διαδικασίες που ήδη εκκρεμούν. Με αυτά τα δεδομένα δεν θεωρώ ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί είναι σκανδαλώδεις ή ότι προκαλούν αμηχανία στον εναγόμενο και θα πρέπει να διαγραφούν. Αντίθετα η διαγραφή τους ενδεχόμενα να έδιδε κάποιο δικονομικό πλεονέκτημα στον εναγόμενο να εγείρει το θέμα ως παράλληλη διαδικασία με τα ίδια γεγονότα. Βέβαια, σε αυτό το στάδιο δεν αποφαίνομαι καθ' οιονδήποτε τρόπο ως προς το βάσιμο του ισχυρισμού που περιλαμβάνεται στη παράγραφο 16 της έκθεσης απαίτησης. Συνακόλουθα καταλήγω ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από εκείνες όπου γίνεται επίκληση ισχυρισμού περί συνομωσίας χωρίς να αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εντυπώσεις και να προκαλείται αμηχανία στον εναγόμενο. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον του εναγομένου-αιτητή και καθίστανται πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: αίτηση διαγραφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο