Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ ν. Γαβριήλ Κύρρη κ.α., Γεν. Αίτηση αρ: 363/13, 27/9/2013

Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ ν. Γαβριήλ Κύρρη κ.α., Γεν. Αίτηση αρ: 363/13, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A268 Γεν. Αίτηση αρ: 363/13 Μεταξύ: Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ Αιτήτρια και

1. Γαβριήλ Κύρρη
2. Σωτηρούλλας Κύρη
3. Σάββα Κύρρη
4. Σάββα Τούνια
5. Λεύκου Κύρρη Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 13.2.2013 υπό Αιτήτριας για εγγραφή - εκτέλεση διαιτητικής απόφασης Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου 2013 Για αιτήτρια: κα Βαλεντίνα Γεωργιάδου Για καθ' ων η αίτηση: κος Γιάννης Βιολάρης ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 6.11.12 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον των καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με την οποία διατάχθηκαν να καταβάλουν στην αιτήτρια το ποσόν των €102.320,49 με τόκο προς 9% ετησίως πλέον €200,00 έξοδα διαιτητικής απόφασης. Η απόφαση στηρίχθηκε σε σύμβαση δανείου ημερομηνίας 14.11.06 που παραχώρησαν οι αιτητές στους καθ' ων η αίτηση 1 & 2 με την εγγύηση των καθ' ων η αίτηση 3, 4, &
6. Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου για εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της κατά τον ίδιο τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, στα άρθρα 21, 22 και 23 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), στην Δ.48 ΘΘ 1-3, 8 & 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Σωκράτη Σωκράτους, ο οποίος είναι λειτουργός της αιτήτριας στο τμήμα ανάκτησης χρεών. Αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω της θέσης του, από έγγραφα που κατέχει και από πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει. Στην συνέχεια ο ενόρκως δηλών δίνει λεπτομέρειες για το δάνειο που παρεχώρησε η αιτήτρια στους καθ' ων η αίτηση 1 & 2 με την εγγύηση των καθ' ων η αίτηση 2, 3 &
7. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι πρωτοφειλέτες είναι μέλη της αιτήτριας και λόγω της συγκεκριμένης ιδιότητας τους έχουν επωφεληθεί των τραπεζικών διευκολύνσεων της. Επιπλέον ως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της αιτήτριας, το άρθρο 52.1 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 προβλέπει ότι διαφορά που προκύπτει μεταξύ μελών Συνεργατικής εταιρείας, ή μεταξύ Συνεργατικής εταιρείας και οφειλετών της, δύναται να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Επειδή δε οι καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους δυνάμει της πιο πάνω σύμβασης δανείου, η αιτήτρια παρέπεμψε την εγερθείσα διαφορά σε διαιτησία. Διορίστηκε διαιτητής ο Λεωνίδας Λεωνίδου, ο οποίος στις 6.11.12 εξέδωσε διαιτητική απόφαση δυνάμει της οποίας οι καθ' ων η αίτηση διατάχθηκαν να πληρώσουν το ποσόν των €102.320,49 με τόκο προς 9% ετησίως από 6.11.12 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον €200,00 έξοδα διαιτητικής απόφασης (τεκμ. Α). Η πιο πάνω απόφαση έχει κατά τον ομνύοντα γνωστοποιηθεί εγγράφως στους καθ' ων η αίτηση στις 6.11.
8. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμήριο Β, αντίγραφο της γραπτής γνωστοποίησης προς τους καθ' ων η αίτηση. Το έγγραφο αυτό υπογράφεται από όλους τους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι διαβεβαιώνουν ότι έλαβαν την απόφαση του διαιτητή. Δηλώνουν επίσης ότι τους γνωστοποιήθηκε το δικαίωμα τους να υποβάλουν Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την επίδοση της απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/
9. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην συνέχεια ότι εξ' όσων τον πληροφορούν οι συνήγοροι της αιτήτριας, οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν υποβάλει Έφεση εντός της πιο πάνω προθεσμίας από την γνωστοποίηση σε αυτούς της διαιτητικής απόφασης στις 6.11.
10. Ως αποτέλεσμα, η διαιτητική απόφαση έχει καταστεί τελική και δύναται να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Αναφέρεται τέλος στην πιο πάνω ένορκη δήλωση ότι παρά τις προσπάθειες της αιτήτριας να εξασφαλίσει της εξόφληση του ποσού της διαιτητικής απόφασης και παρότι οι καθ' ων η αίτηση ειδοποιήθηκαν επανειλημμένα για το οφειλόμενο ποσό, μέχρι σήμερα παρέλειψαν να πληρώσουν οτιδήποτε και εξακολουθούν να οφείλουν ολόκληρο το ποσό. Οι καθ' ων η αίτηση κατεχώρησαν ένσταση στην αίτηση, Στους λόγους ένστασης αναφέρουν ότι η διαδικασία της διαιτησίας ήταν νομικώς τρωτή γεγονός το οποίο καθιστά μη επιτρεπτή της εγγραφή της για σκοπούς εκτέλεσης. Επικαλούνται συγκεκριμένα κατάχρηση της διαδικασίας και ότι ο διαιτητής ενήργησε εκτός των ορίων της εξουσίας του και ότι δεν προηγήθηκε κλήση των καθ' ων η αίτηση προς διακανονισμό του υπολοίπου οφειλομένου και/ ή προς επαναδιαπραγμάτευση των μηνιαίων δόσεων όπως προβλέπεται στην συμφωνία δανείου μεταξύ των διαδίκων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και που υπογράφεται από τον καθ' ου η αίτηση 1, αναφέρεται ότι πλήρωσε έναντι του χρέους €30.000,00 και ότι η αιτήτρια όφειλε να τον καλέσει μαζί με την άλλη πρωτοφειλέτιδα καθ' ης η αίτηση 2 να επαναδιαπραγματευθούν προτού προχωρήσουν σε διαιτησία. Επιπλέον ισχυρίστηκε ακαταλληλότητα του ομνύοντος στην ένορκη δήλωση της αίτησης και επίσης ότι ο διορισμός του διαιτητή πάσχει νομικά αφού ήταν αντίθετος με τις πρόνοιες του άρθρου 52.2(β) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 και ακόμα ότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). Αγορεύσεις Ο συνήγορος για την αιτήτρια στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση, είναι τελική και δεσμευτική αφού δεν έχει ασκηθεί Έφεση εναντίον της. Ήταν επιπλέον η θέση του ότι η ένσταση περιέχει αόριστους και αβάσιμους ισχυρισμούς, τόσο επί των πραγματικών όσο και επί των νομικών επιχειρημάτων που προβάλει. Με αναφορά σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ζητήματα που αφορούν την ουσία της διαιτητικής απόφασης και την διαδικασία έκδοσης της, δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση όπως η παρούσα. Τα ζητήματα αυτά θα μπορούσαν να εγερθούν μόνο σε διαδικασία Έφεσης όπως προνοεί το άρθρο 52.4 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, η οποία είναι και η πρέπουσα διαδικασία για αναθεώρηση της Διαιτητικής απόφασης. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω θέσης, ο συνήγορος έκαμε αναφορά σε όλους τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένσταση καλώντας το Δικαστήριο να τους απορρίψει. Ειδικά για την θέση για παράλειψη κλήσης για επαναδιαπραγμάτευση, ανέφερε ότι δεν αποτελούσε υποχρέωση της αιτήτριας να προβεί σε τέτοιο διάβημα. Ο συνήγορος διαφώνησε επίσης με τους ισχυρισμούς για κατάχρηση διαδικασίας και ακαταλληλότητας του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση της αίτησης. Ο συνήγορος για τους καθ' ων η αίτηση στην δική του αγόρευση, επανέλαβε τους λόγους που επικαλείται στην ένσταση του. Ανέφερε επίσης ότι η αιτήτρια παράτυπα και παράνομα διεκδικεί τόκους 9% και όχι 5,5% που προβλέπει η επίδικη σύμβαση δανείου. Ήταν επιπλέον η θέση του συνηγόρου ότι δεν παρουσιάστηκε στην ένορκη δήλωση της αίτησης καμία κατάσταση λογαριασμού ή άλλων εγγράφων του δανείου και ως εκ τούτου η αιτήτρια δεν δικαιούται σε διαιτητική απόφαση. Επανέλαβε τέλος την θέση του για παράνομο διορισμό του διαιτητή ο οποίος συμπαρασύρει σε ακυρότητα, το σύνολο της διαιτητικής διαδικασίας που ακολουθήθηκε. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα. Σύμφωνα με το άρθρο 52.1(α) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους τότε η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Στο δε εδάφιο 2 του άρθρου 52 αναφέρονται τα πιο κάτω: